Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

Карточка № 521. Дело Марии Мартыновны через Ивана Селицкого о побоях курклевских подданных; будущий местный суд

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-28

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 689

Лица, роли и должности
Иван Селицкий — истец; Маря Мартыновна Пани Иванова Термолина/Ермолина — истец; Станислав Маркович — ответчик, господарский боярин; Войтех Лаврынович — ответчик, господарский боярин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Марковичове Лаврыновичове [?]; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Василевич — господарский дворянин; Александер Дмитреевич — господарский дворянин; Станислав Петрашкович — господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Юри Милевич; Петр Милевич; Микита Юхнович; Ян Рыменович[?]; Луц Рыменович; Кмита Куневич — оникштенский державца; Неназванный виз — виж; Андрей Пашковский — курклевский урядник пани Ермолиной; Ягнешка; Неназванный курклевский хорунжий — курклевский хорунжий; Миколай Зят Рыхликов

География — владения, юрисдикция и должности
Нива Курклевска — имение [?]; Курклевский двор / нива — имение; озеро Невязо — упомянутое место; доброволна дорога под Бором на власной ниве Курклевской — упомянутое место; Оникшты / торг Оникштенский — упомянутое место; Оникштенский — юрисдикция; Оникшты в дому Миколая Зятя Рыхликова — упомянутое место; Вильно / врад Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Великое Князство Литовске — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 апреля 1551 г., вторник, индикт 9. Виленский уряд рассматривал жалобу Ивана Селицкого, письменно представлявшего Марию Мартыновну Термолину/Ермолину, на Станислава Марковича и Войтеха Лавриновича. Заявлены нападение на трёх курклевских подданных, возвращавшихся с оникштенского торга 15 февраля, ранения и отнятие имущества, включая буквальные три коня и 70 грошей. Прежнее сообщение, осмотр вижа и получение запечатанной выписи пересказаны; нынешние показания вижа или предъявление выписи не установлены. Войтех лично явился и согласился вместе со свояком Станиславом дать правосудие. Суд счёл прежнюю просьбу о правосудии не доказанной и назначил будущий местный суд в Оникштах, в доме Николая Зятя Рыхликова, через две недели от нынешнего вторника 28 апреля. Только если ответчики не дадут правосудия в этот срок, они должны в течение двух недель после него лично явиться в Вильно и представить обвиняемых подданных по прежним позовам. Местный суд ещё не исполнен; возмещение, платёж, присяга и смерть не записаны. Родственная связка с Ягнешкой и формы имён квалифицированы; ответчики названы свояками, не братьями. Курклевская нива и связи, озеро Невязо, Оникшты и Вильно имеют разные функции; современной локализации нет. SML Sliskomu и неуверенный номер 609/689[?] сохранены.

Wersja polska · nr 521

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 aprylia28 Den Indykt Dewiatyj Wostork

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 689

Osoby, role i urzędy
Iwan Selicki — powód; Maria Martynowna Pani Iwanowa Termolina/Jermolina — powód; Stanisław Markowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Woytech Ławrynowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski od Iwana Hornostaia; Markowiczowie Ławrynowiczowie [?]; Iwan Hornostaj — marszałek Dworny; Podskarbi Zemski WKL; Marko Wasilewicz — Dworanin Hospodarski; Aleksander Dmitreiewicz — Dworanin Hospodarski; Stanisław Petraszkowicz — Dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Juri Milewicz; Petr Milewicz; Mikita Juchnowicz; Jan Rymenowicz[?]; Luc Rymenowicz; Kmita Kuniewicz — derżawca Onikszteński; Nienazwany wiż — wiz; Andrey Paszkowski — uradnik Kurklewski Pani Jermoliny; Jahneszka; Nienazwany chorąży kurklewski — chorąży Kurklewski; Mikołay Ziat Rychlikow

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Niwa Kurklewska — majątek [?]; Kurklewski dwor / niwa — majątek; ozero Newiazo — miejsce wspomniane; dobrowolna doroha pod Borom na własnoy niwe Kurklewskoy — miejsce wspomniane; Onikszty / torh Oniksztenski — miejsce wspomniane; Oniksztenski — jurysdykcja; Onikszty w domu Mikołaia Ziatia Rychlikowa — miejsce wspomniane; Wilno / wrad Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Welikoie Kniaźstwo Litowskie — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 kwietnia 1551, wtorek, indykcja 9; w surowym OCR 20 kwietnia. Jacko Ostafiewicz, pełniący obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, z Markiem Wasilewiczem, Aleksandrem Dmitreiewiczem i Stanisławem Petraszkowiczem rozpatrywał skargę Iwana Selickiego, pisemnie umocowanego przez Marię Martynownę, panią Iwanową Termolinę/Jermolinę, przeciw hospodarskim bojarom Stanisławowi Markowiczowi i Woytechowi Ławrynowiczowi. Marię Martynownę reprezentował Selicki; jej osobistej obecności nie zapisano. Zarzucono, że jej kurklewscy poddani Juri i Petr Milewiczy, wyraźnie bracia, oraz Mikita Juchnowicz, wracając z targu onikszteńskiego w niedzielę 15 lutego późnym wieczorem, literalnie około godziny w noc, po minięciu jeziora Newiazo zostali na wolnej drodze pod borem, na kurklewskiej niwie, pobici i poranieni przez Jana i Luca Rymenowiczów[?] z pomocnikami, poddanych dworu pozwanych. Zarzucono zabranie literalnie trzech koni, z opisem tylko dwóch: woronego Juria i klaczy Petra z niepewnym określeniem połdunin, a także boczki jęczmienia na saniach, kodmana, jepanczy i 70 groszy gotówki. Przytoczono wcześniejsze zgłoszenie następnego poniedziałku u dzierżawcy onikszteńskiego Kmity Kuniewicza, oględziny ciętej rany po prawej stronie głowy Mikity przez nie nazwanego wiza i uzyskanie opieczętowanego wypisu; obecnego osobistego zeznania wiza ani wyraźnego przedłożenia tego wypisu nie stwierdzono. Urzędnik Andrey Paszkowski miał wcześniej wielokrotnie prosić o sprawiedliwość. Stanisław odpowiedział, że pozwano tylko jego, pomijając swoyaka Woytecha i Jahneszkę, siostrę ich żon pod opieką nie nazwanego chorążego kurklewskiego; łącznik Swestki pozostaje niepewny. Twierdził, że oskarżeni poddani należą wspólnie do nich, i oferował przyszłą sprawiedliwość w Oniksztach w domu Mikołaja Ziatia Rychlikowa. Woytech rzeczywiście stanął przed sądem i zgodził się na to wraz ze swoyakiem Stanisławem; nie są określeni jako bracia. Sąd uznał wcześniejszą prośbę o sprawiedliwość za nie udowodnioną przez pełnomocnika i nakazał obu pozwanym dać sprawiedliwość w tym domu za dwa tygodnie od obecnego wtorku 28 kwietnia. Obie strony przyjęły termin i zażądały wpisu. Tylko gdyby pozwani nie uczynili sprawiedliwości w tym terminie, mieli w ciągu dwóch tygodni po nim osobiście stanąć przed urzędem wileńskim i przyprowadzić oskarżonych poddanych, odpowiadając pod tymi samymi pozwami. Nie zapisano wykonanego sądu miejscowego, oględzin obecnych, zasądzenia odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Kurklewskie afiliacje i niwa, droga i jezioro są odrębne od Onikszt jako targu, wcześniejszej jurysdykcji i przyszłego miejsca sprawiedliwości oraz od Wilna jako sądu. Bez nowoczesnej lokalizacji. SML Sliskomu i numer 609/689[?] zachowano jako warianty; dawny lokator 689 pozostaje.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 702, 703.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина).

Карточка № 522. Кульзыман Богданович против Федка Прокоповича и Ораза Тейшевича: признание и выдача за ущерб

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 690[?]

Лица, роли и должности
Кулзыман Богданович — истец, господарский татарин; Миколай Шукштул[?] — судебное должностное лицо, виж; служебник Епимаха; Федко Прокопович — ответчик, похожий человек; Кожемяка; Ораз Тейшевич / Тейнишевич — ответчик, татарин; похожий человек; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Юри Завелцю[?]; Неназванная жена Ораза; Марко Василевич — свидетель; Павел Тышын — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 апреля 1551 г., среда, индикт 9. Кульзыман Богданович привёл Федка Прокоповича и татарина Ораза Тейшевича/Тейнишевича с синей камбарской сукней как лицом по жалобе о двух суконях и 34 timcy. Федко действительно признал кражу, продажу и совместное пользование; Ораз признал пользование. Его жена не участвовала, дети названы без числа. Яцко Остафьевич оценил вместе вещи и судебные сборы в 5 коп грошей и за невозможностью заплатить действительно выдал мужчин Кульзыману с будущими вариантами наказания или выслуги. Исполненная кара, смерть, оконченная служба и денежный платёж не записаны. Юрий Zawelciu[?], формы имён и SML600/690[?] остаются квалифицированными; современная география не установлена.

Wersja polska · nr 522

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 aprielia29 den indykt dewiatyi w seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 690[?]

Osoby, role i urzędy
Kulzyman Bohdanowicz — powód, Tataryn Hospodarski; Mikołay Szuksztuł[?] — urzędnik sądowy, wiz; służebnik Epimacha; Fedko Prokopowicz — pozwany, czołowek pochożyi Kozemiaka; Oraz Teyszewicz / Teyniszewicz — pozwany, Tataryn; czołowek pochożyi; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Juri Zawelciu[?]; Nienazwana żona Oraza; Marko Wasilewicz — świadek; Paweł Tyszyn — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 kwietnia 1551, środa, indykcja 9. Hospodarski Tatar Kulzyman Bohdanowicz przyprowadził przed Jacka Ostafiewicza, pełniącego obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, Fedka Prokopowicza i Tatara Oraza Teyszewicza/Teyniszewicza wraz z niebieską suknią z kambarskiego sukna, określoną jako muzycka, jako licem przez wiza Mikołaja Szuksztuła[?], służebnika Bohdana Andreiewicza Epimacha. Obecni byli Marko Wasilewicz i Paweł Tyszyn. Zarzucił kradzież dwóch sukni, kołtryszowej i kambarskiej, oraz 34 timcy; twierdził, że jedną suknię odnalazł u Juria Zawelciu[?], przy niepewnej składni nazwy i miejsca. Fedko rzeczywiście przyznał kradzież, wspólną sprzedaż i korzystanie z rzeczy z Orazem; Oraz przyznał wspólne korzystanie, bez osobnego wyraźnego przyznania kradzieży. Fedko określił się jako człowiek pochoży, kożemiaka żyjący między Tatarami. Oraz także był pochoży, bez osiadłości pod panem; miał żonę i dzieci, których liczby nie podano, a żona nie korzystała z tych rzeczy. Jacko, według dobrowolnego zeznania i lica, oszacował łącznie wszystkie rzeczy, zawiszowoie i zaturemneie na 5 kop groszy. Ponieważ mężczyźni nie mieli czym zapłacić, rzeczywiście wydał ich Kulzymanowi, pozostawiając mu przyszły wybór ukarania według zasługi albo oddania na wysługę za szkody. Nie zapisano wykonanej kary, śmierci, ukończonej wysługi ani zapłaty gotówką. Wilno jest sądem i jurysdykcją urzędu, nie ustalonym miejscem kradzieży; pobyt między Tatarami nie wyznacza regionu majątku. Bez nowoczesnej lokalizacji. SML Kulzymanc[?] i niepewny numer 600/690[?] zachowano obok dawnego lokatora 690[?].

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 703, 704.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина).

Карточка № 523. Жалоба Якуба Исуповича о нарушении прежнего ввязания: запись заявления

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-08

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 690

Лица, роли и должности
Якуб Исупович — истец, татарский маршалкович; служебник Радзивилла; Сафян Осанович — судебное должностное лицо, служебник Радзивилла; Ганна Яновна — ответчик, господарская боярыня; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; Миколай Янович Радзивилл — земский маршалок; канцлер Великого княжества Литовского; берестейский староста; борисовский и шовленский державца; Мышук Восевич; Матей; Петреля

География — владения, юрисдикция и должности
Гротоницко[?] — упомянутое место; Вильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Великое княжество Литовское — юрисдикция; Берестейский — территория должности; Борысовский — территория должности; Шовленский — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
8 апреля 1551 г., среда, индикт 9. Якуб Исупович, татарский маршалкович и служебник Николая Яновича Радзивилла, заявил Яцко Остафьевичу о нарушении прежнего ввязания в человека Ганны Яновны Мышука Восевича и его сыновей Матея и Петрелю на 5 коп грошей до уплаты. Прежние ввод Сафьяна Осановича, решение, приказание и фраза о присяге пересказаны; нового исполнения и нынешнего показания Сафьяна нет. Заявлено силовое отнятие человека и запрещение службы. Судья действительно приказал записать жалобу, без нового решения по существу, платежа, возврата, ввода или нынешней присяги. География владения не установлена; должности патрона отделены от места события. SML формы имени и 600/690[?] квалифицированы.

Wersja polska · nr 523

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Aprylia osmyi Den Indykt Dewiatyi w Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 690

Osoby, role i urzędy
Jakub Isupowicz — powód, marszałkowicz Tatarski; służebnik Radziwiłła; Safian Osanowicz — urzędnik sądowy, służebnik Radziwiłła; Hanna Janowna — pozwany, Boiarynia Hospodarskaia; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; Mikołay Janowicz Radziwiłł — marszałek zemski; kanclerz WKL; starosta Beresteyski; derżawca Borysowski i Szowlenski; Myszuk Wosewicz; Matey; Petrelia

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Grotonicko[?] — miejsce wspomniane; Wilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Wielkie Księstwo Litewskie — jurysdykcja; Beresteyski — obszar urzędu; Borysowski — obszar urzędu; Szowlenski — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
8 kwietnia 1551, środa, indykcja 9. Jakub Isupowicz, marszałkowicz tatarski i służebnik Mikołaja Janowicza Radziwiłła, marszałka ziemskiego i kanclerza WKL, starosty brzeskiego oraz dzierżawcy borysowskiego i szawelskiego, zgłosił skargę Jackowi Ostafiewiczowi, pełniącemu obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, marszałka dwornego. Twierdził, że Safian Osanowicz, służebnik Radziwiłła, wcześniej wwiązał go w człowieka hospodarskiej bojaryni Hanny Janowny, Myszuka Wosewicza i jego wyraźnie nazwanych synów Mateya i Petrelię, w związku z 5 kopami groszy do zapłaty, według wcześniejszego wyroku i rozkazania pana oraz przytoczonej frazy o przysiędze. Jest to relacja o wcześniejszym wwiązaniu, nie nowe wykonanie; nie zapisano obecnego przedłożenia instrumentu ani osobistego zeznania Safiana. Jakub zarzucił Hannie odebranie jej człowieka siłą, mimo wwiązania, i zakazanie mu służby. Nie zapisano osobistego stawiennictwa ani odpowiedzi Hanny. Jakub rzeczywiście poprosił o wpisanie skargi, a Jacko rzeczywiście nakazał wpis. Nie ma nowego rozstrzygnięcia co do istoty, zasądzenia pieniędzy, zapłaty, zwrotu człowieka, nowego wwiązania, obecnej przysięgi ani śmierci. Wilno jako sąd i urząd oraz WKL, Brześć, Borysów i Szawle jako zakresy urzędów patrona są odrębne od nie nazwanego miejsca posiadłości i zdarzenia; bez nowoczesnej lokalizacji. SML Grupowicz[?] Mawiatkowicz oraz numer 600/690[?] zachowano jako warianty, dawny lokator pozostaje. Dawne OCR Grotonicko[?] nie jest potwierdzoną nazwą majątku; zachowano je wyłącznie do kontroli źródła.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 704.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина).

Карточка № 527. Спор Юхна/Юри Пурышки и Зеновии с Богданой Печончиной: Лещинки, отказ от присяг и присуждение 32 коп 40 грошей

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-05-22; 1551-06-15; 1551-05-25

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1547-07-24

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 692

Лица, роли и должности
Юхно Пурышка / Юри Пурышка[?] — истец; Зеновя Корниловна/Коритовна[?] / Корнилевича — истец; Богданова Печенчина Богдана Семеновна — ответчик, мстиславская господарская земянка; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Бартромей Геркура Гедройтский[?] — князь; Пани Янова Юревича Глебовича — виленская воеводина; Богдан Печенка / Богдан Корнилевич[?]; Путята Иванович; Василий Рачко; Иван Василевич Полубенский — князь; управитель мстиславского замка; Домимитра / Донимитра[?]; Настя; Марына; Ганна[?]; Грыгорей Дмитрович Гораин; Княгини Богданова Ивановича Зославска; Огрефина[?] — княгиня; Пан Гаштолт — виленский воевода; Озаков; Иван зЛерковица[?]; Антицин[?] — спасский поп; Петр / Петрык Сидорович — тиун; Княз Кошырский; Марына Михайловна Пани Юрева Грыгоревич Остыкович; Хорны[?] / Хома Пустенович[?]; Лаврын Коломыиский[?]; Михайло Костентынович Вигура; Миско Микошыч[?] — свидетель; Огрем Гаврылович — свидетель; Юри Опорыч[?] — свидетель; Павел Лукашевич — свидетель, служебник судьи; виз

География — владения, юрисдикция и должности
Лещынки / Лещанка — имение; Мстислав / мстиславский — юрисдикция; Вильно / Виленский — юрисдикция; Виленский — юрисдикция; Зоставский / Зославский — упомянутое место [?]; Минск — юрисдикция; Минск — упомянутое место; Церковь Святого Спаса — упомянутое место; Стародуб — упомянутое место; Черкасцрещына[?] — имение; Бордыни[?] — упомянутое место; Хмелевки — имение; Кошырский — упомянутое место; Церковь Святой Пречистой в Вильно — упомянутое место; Великого княжества Литовского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Юхно Пурышка (в заголовке Парышче, далее также Юри) и жена Зеновия спорят с мстиславской земянкой Богдановой Печончиной, Богданой Семеновной, о доле Лещинки/Лещанки после брата Зеновии, покойного Богдана Печонки, мужа ответчицы. Перед Богданом Епимахом действительно предъявлены выпис Полубенского и венный лист; приведена десятилетняя дочь. Спор об имении оставлен до совершеннолетия детей, без нынешней передачи доли.

Отдельно разбираются десять коп займа, пять коп расходов ответчицы, прежний захват тиуна Петра Сидоровича и его потери, три коня из Хмелевки и спор о человеке, введенном по прежнему увязанию за пять коп. Запечатанный минский выпис действительно прочитан, но сгоревшие первичные документы лишь пересказаны. Отпускной лист покойного Богдана, реестр потерь и листы обоих введений человека действительно предъявлены. Повторное введение без вызова истца признано неправомерным; будущая уступка человека по первому увязанию до выплаты пяти коп не является исполненной передачей.

В понедельник 25 мая жена и тиун ждут присяги в церкви Святой Пречистой в Вильне. Ответчица отказывается от присяг; виж Павел Лукашевич лично возвращается и докладывает. Присяги не совершены. Суд присуждает 32 копы 40 грошей: 10 коп займа, 5 коп за захват тиуна, 11 коп потерь, 5 коп за одного коня и 1 копу 40 грошей за двух других. Платеж назначен через четыре недели от 25 мая, но не засвидетельствован; истец освобожден от пяти коп расходов ответчицы. Начальная дата 22 мая 1551 г. и последующие буквальные 15 июня/25 мая сохранены без календарного исправления. Имена, отдельные родственные формулировки и исторические топонимы остаются оговоренными; современной локализации имений нет.

Wersja polska · nr 527

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca maia Dwadcat Druhi Den, indykt9, u Piatnicu; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia w Ponedelok meseca Junia Petnadcatoho; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia u Ponedelok meseca Maia Dwadcat Piatoho

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: 1547 meseca Julia Dwadcat Czetwerthoho Dnia, indyktu Piatoho, u nedeli na Den Borysa Hleba

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 692

Osoby, role i urzędy
Juchno Puryszka / Juri Puryszka[?] — powód; Zenowia Korniłowna/Koritowna[?] / Kornilewicza — powód; Bohdanowa Peczenczyna Bohdana Semenowna — pozwany, Zemianinka Hospodarska mstisławska; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bartromey Herkura Gedroytski[?] — kniaź; Pani Janowa Juriewicza Hlebowicza — Woiewodyna Wilenska; Bohdan Peczenka / Bohdan Kornilewicz[?]; Putiata Iwanowicz; Wasiliy Raczko; Iwan Wasilewicz Połubenski — kniaź; sprawca zamku mstisławskoho; Domimitra / Donimitra[?]; Nastia; Maryna; Hanna[?]; Hryhorey Dmitrowicz Horain; Kniahini Bohdanowa Iwanowicza Zosławska; Ohrefina[?] — kniahini; Pan Gasztołt — woiewoda Wilenski; Ozakow; Iwan zLerkowica[?]; Anticin[?] — pop Spaski; Petr / Petryk Sidorowicz — tiwun; Kniaź Koszyrski; Maryna Michayłowna Pani Juriewa Hryhoriewicz Ostykowicz; Chorny[?] / Choma Pustenowicz[?]; Ławryn Kołomyiski[?]; Michayło Kostentynowicz Wigura; Misko Mikoszycz[?] — świadek; Ohrem Hawryłowicz — świadek; Juri Oporycz[?] — świadek; Paweł Łukaszewicz — świadek, wiz; służebnik sędziego

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Leszczynki / Leszczanka — majątek; Mstislav / mstisławski — jurysdykcja; Wilno / Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — jurysdykcja; Zostawski / Zosławski — miejsce wspomniane [?]; Minsk — jurysdykcja; Minsk — miejsce wspomniane; Cerkiew Swiateho Spasa — miejsce wspomniane; Starodub — miejsce wspomniane; Czerkascreszczyna[?] — majątek; Bordyni[?] — miejsce wspomniane; Chmelewki — majątek; Koszyrski — miejsce wspomniane; Cerkiew Swiatoy Preczystoy u Wilni — miejsce wspomniane; Welikoho kniazstwa Litowskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 V 1551 (piątek, indykcja 9), przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, przy kniaziu Bartromeyu Herkurze Gedroytskim[?], Juchno Puryszka (nagłówek: Paryszcze; dalej także Juri) i żona Zenowia (otwarcie: Korniłowna/Koritowna[?]; cytowany wypis: Kornilewicza), bojarzy związani z panią Janową Juriewicza Hlebowicza, występują przeciw mstisławskiej ziemiance Bohdanowej Peczenczynie, Bohdanie Semenownie. Żądają części ojczystego majątku Leszczynki/Leszczanka po zmarłym bracie Zenowii Bohdanie Peczenka, mężu pozwanej. Odrębnie wymieniono ojczyma Putiatę Iwanowicza oraz młodszego brata Wasiliya Raczka, później zabitego w służbie hospodarskiej. Pozwana powołuje się na dzieci i weno obejmujące trzecią część majątku. Rzeczywiście przedstawia zapieczętowany wypis pilności z ksiąg Iwana Wasilewicza Połubenskiego, sprawcy zamku mstisławskiego; cytowana wcześniejsza nieobecność powodów nie jest ich nieobecnością w obecnym sądzie.

Najpierw wyznaczono trzy tygodnie od 22 V na przedstawienie listu wiennego i córki Domimitry/Donimitry[?]. Następnie zapis literalnie nazywa termin poniedziałkiem 15 VI: pozwana przybywa, przedstawia dziesięcioletnią córkę i list wienny. Inne małoletnie dzieci pozostają nieprzyprowadzone: dwie nazwane córki Nastia i Maryna oraz Hanna[?], której składnię i płeć należy pozostawić ostrożnie określone. Sąd pozostawia spór o udział w majątku do pełnoletności dzieci; nie przyznaje ani nie wydaje obecnie majątku powodom.

Osobne roszczenie pozwanej o pięć kop kosztów oraz powodów o dziesięć kop pożyczki skierowano początkowo do przyszłych przysiąg. Pozwana zaprzecza pożyczce. Spalony list zmarłego męża jest przywołany, nie okazany. Natomiast zapieczętowany wypis miński rzeczywiście przedstawiono i odczytano: cytuje 24 VII 1547, niedzielę, indykcję 5, święto Borysa i Hleba, pożar oraz utracone dokumenty. Testament brata udającego się do Staroduba miał przekazać Zenowii ćwierć Leszczynki; nie jest to trzecią częścią wena pozwanej. Cytat wymienia również 70 gr długu Ozakowa, dwie kopy długu Putiaty Iwanowicza wobec pierwszego męża Zenowii, zakup Czerkascreszczyny[?] i przechowanie dokumentów u popa Anticina[?] przy cerkwi św. Spasa w Mińsku. Nie dowodzi obecnych zgonów, zapłat ani przeniesienia praw.

Dalsze żądania dotyczą wcześniejszego porwania tiwuna Petra Sidorowicza na wolnej drodze w Mińsku i rocznego więzienia. Powód rzeczywiście przedstawia rejestr strat oraz zapieczętowany list uwolnienia sługi po zmarłym Bohdanie; cytat podaje wcześniejsze 1,5 kopy, ugodę 40 gr i późniejsze darowanie, z datą 25 XI, indykcja 9, bez roku. Wskazano trzech świadków, a sędzia wysłał sługę na ich pytanie; ukończonego przesłuchania tu nie zapisano. Pozwana zaprzecza zabraniu trzech koni z Chmelewki w sobotę Wielkiego Tygodnia; dopuszczono przyszłą przysięgę. W osobnym sporze o człowieka Chorny[?]/Choma Pustenowicz[?] za pięć kop przedstawiono oba listy uwiazania i ponownego wprowadzenia przez Michayła Kostentynowicza Wigurę. Sąd uznaje ponowne wprowadzenie bez wezwania powoda za bezprawne i nakazuje przyszłe wydanie człowieka według pierwszego uwiazania do spłaty pięciu kop, pozostawiając pozwanej możliwość osobnego pozwu.

W literalny poniedziałek 25 V Zenowia i tiwun rzeczywiście czekają przy cerkwi Świętej Preczystej w Wilnie do zamknięcia, pod nadzorem wiza Pawła Łukaszewicza. Pozwana odmawia własnej przysięgi i doprowadzenia ich do przysięgi; wiz osobiście wraca i relacjonuje. Żadna z tych przysiąg nie została wykonana. Sąd zasądza 10 kop pożyczki, 5 kop za porwanie tiwuna, 11 kop strat, 5 kop za konia czał i 1 kopę 40 gr za dwa konie domowe: razem 32 kopy 40 gr. Zapłata ma nastąpić w cztery tygodnie od 25 V; zapłaty nie odnotowano. Powoda zwolniono z pięciu kop kosztów pozwanej, ponieważ nie wykonała przysięgi. Daty 22 V, 15 VI i 25 V zachowano w kolejności zapisu, bez naprawy chronologii. Wilno jako sąd/cerkiew, Mstislav jako jurysdykcja i związek ziemianki, Mińsk jako miejsce dawnego zajścia i cytowanych dokumentów, Starodub jako kierunek służby oraz nazwane majątki/afiliacje pozostają odrębne; brak ustalonej współczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 706, 707, 708, 709, 710, 711, 712.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина).

Карточка № 528. Спор Григория Яковлевича и Каски Миколаевны со Станиславом Петковичем о животных и заемных вещах

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-16; 1551-04-20

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 697

Лица, роли и должности
Грыгорей Яковлевич / Грышко Яковлевич — истец; Каска Миколаевна — истец; Марко Василевич — судебное должностное лицо, господарский дворянин; Петр (виз, назвиско неподане) — судебное должностное лицо, виз; служебник Яцка; Станислав Янович Петкович — ответчик, господарский боярин виленского повета; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Миколай Янович — маршалок Великого княжества Литовского; Ядвига Пикелеве[?] / Пекелевое[?]; Жена Станислава Яновича (имие неподане); Миколай Янович (брат Станислава); Кмита Федкович Олешкович[?] — свидетель, служебник Богдана Андреевича Епимаха; Грыгоря Костя — свидетель, служебник Богдана Андреевича Епимаха; Ян Волка[?] — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — упомянутое место; повет Виленский — юрисдикция; великое князство Литовское — юрисдикция; костел Святого Яна тут у Вилни — упомянутое место; церкев Святое Пречистое — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Григорей Яковлевич и его жена Каска Миколаевна спорят со Станиславом Яновичем Петковичем о хранившихся животных и одолженных вещах. Ответчик заявляет о падеже коня и двух свиреп, а других животных считает подаренными его жене, сестре Каски; истцы это оспаривают. Яцко Остафевич велит в будущем вернуть животных либо заплатить по расценкам. За двух свиреп отдельно присуждены шесть коп после отказа ответчика от избранного свидетельского доказательства; завершенного допроса не описано.

20 апреля истец и жена готовы к присягам в двух разных виленских церквах. Ответчик отказывается от своей присяги и от приведения истцов; виж Петр лично докладывает. Присяги не совершены. Суд присуждает семь коп за коня, стоимость заемных вещей и шесть коп за свиреп; буквальные составные денежные выражения и итог «Dwadcat czotyry kopy y połpetanadcata hrosza» сохранены без арифметической правки. Платеж предусмотрен через четыре недели от 20 апреля, но не засвидетельствован. Исходные 16 апреля 1551 г., пятница, индикт 9, и варианты 16/17 апреля в сроках сохранены без календарного исправления. Неясные формы имени Ядвиги, цены волов и рубах, а также конфликт притяжательного местоимения в сообщении о брате сохранены оговоренными; без установления новых родственных тождеств.

Wersja polska · nr 528

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 aprylia 16 Den indykt Dewiaty u Piatnici; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia w Ponedelok meseca aprela Dwadcatoho

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 697

Osoby, role i urzędy
Hryhorey Jakowlewicz / Hryszko Jakowlewicz — powód; Kaska Mikołaiewna — powód; Marko Wasilewicz — urzędnik sądowy, dworanin Hospodarski; Petr (wiz, nazwisko niepodane) — urzędnik sądowy, wiz; służebnik Jacka; Stanisław Janowicz Petkowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski powetu Wilenskoho; Jacko Ostafewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Mikołay Janowicz — marszałek welikoho kniazstwa Litowskoho; Jadwiha Pikelewie[?] / Pekelewoie[?]; Żona Stanisława Janowicza (imię niepodane); Mikołay Janowicz (brat Stanisława); Kmita Fedkowicz Oleszkowicz[?] — świadek, służebnik Bohdana Andreiewicza Epimacha; Hryhoria Kostia — świadek, służebnik Bohdana Andreiewicza Epimacha; Jan Wołka[?] — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — miejsce wspomniane; powet Wilenski — jurysdykcja; welikoie kniazstwo Litowskoie — jurysdykcja; kostel Swiatoho Jana tut u Wilni — miejsce wspomniane; cerkiew Swiatoie Preczystoie — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 IV 1551 (piątek, indykcja 9), przed Jackiem Ostafewiczem, namiestnikiem wileńskim, przy Marku Wasilewiczu, Hryhorey Jakowlewicz występuje osobiście i z ustnym umocowaniem żony Kaski Mikołaiewny przeciw Stanisławowi Janowiczowi Petkowiczowi. Zarzuca zabranie przechowanych zwierząt z domu pani Jadwihi Pikelewie/Pekelewoie[?], określonej literalnie jako „swekrowy żony moiey”, podczas wcześniejszego 1 XI, soboty Wszystkich Świętych. Pozwany zaprzecza najazdowi, twierdzi, że przechowany koń padł, a inne zwierzęta Kaska darowała jego żonie, swojej siostrze. Powód zaprzecza darowiźnie i kwestionuje los konia. Sąd przewiduje przysięgę pozwanego oraz nakazuje przyszły zwrot wołów, świń, kur i kapłonów albo zapłatę według ustawy; kwoty literalne i rozbieżność liczby świń zachowano osobno.

Osobno rozpoznano dwie świrepy: pozwany twierdzi, że powierzono mu starą klacz i łonszczaka, które padły; powodowie utrzymują, że obie były dorosłe, jedna czwartoletnia, i zginęły wskutek pracy. Kaska rzeczywiście staje przed sądem i przyjmuje przyszłą przysięgę o wieku. Po obustronnym złożeniu czapek wskazano trzech świadków; pozwany odrzucił dwóch, a potem odstąpił również od trzeciego. Nie zapisano ich ukończonego przesłuchania. Jacko zasądza za dwie świrepy sześć kop, po trzy za każdą, do przyszłej zapłaty. Dalszy spór dotyczy pożyczonych tkanin, ozdób, pieniędzy, jedwabiu i przypraw przy wydaniu siostry za mąż. Pozwany zaprzecza, przyznając tylko szeroki remień z dzwonkami i oferując jego zwrot; dopuszczono przyszłą wspólną przysięgę małżonków.

W literalny poniedziałek 20 IV Hryszko czeka przy cerkwi Świętej Preczystej, a Kaska jest gotowa przy św. Janie, pod wizem Petrem, sługą sędziego. Stanisław odmawia własnej przysięgi o koniu i prowadzenia powodów do przysięgi; wiz osobiście relacjonuje odmowę. Żadnej z tych przysiąg nie wykonano. Sąd zasądza siedem kop za konia, za pożyczone rzeczy literalnie „osm kop Piatdesiat y połtretia hrosza”, sześć kop za świrepy, a sumę zapisuje jako „Dwadcat czotyry kopy y połpetanadcata hrosza”. Kwoty pozostają bez naprawy arytmetycznej. Zapłata ma nastąpić za cztery tygodnie od 20 IV; nie stwierdzono zapłaty ani wykonanego zwrotu. Początkowy 16 IV, powtarzane 16/17 IV w terminach przysiąg i końcowy 20 IV zachowano literalnie. Wilno jako sąd, powiat urzędu/afiliacji i dwa odrębne miejsca gotowości do przysięgi nie ustalają położenia nienazwanego domu ani majątku.

Wskazani świadkowie to Kmita Fedkowicz Oleszkowicz[?], Hryhoria Kostia i Jan Wołka[?]; tylko dwaj pierwsi są wyraźnie sługami Bohdana Andreiewicza Epimacha, wystawcy pozwu, który nie jest tu aktualnym sędzią. Patron powoda Mikołay Janowicz, marszałek WKL, nie ma w tym akcie podanego nazwiska. Mikołay Janowicz jako brat pozwanego pozostaje odrębnym zapisem; późniejsze „Bratu moiemu” koliduje z wcześniejszym wskazaniem brata pozwanego i nie tworzy dodatkowej ustalonej osoby. Literalne taryfy wołów „wołpoltina/wpolpoltina[?]”, wartość koszul „dubl hroszey[?]” i pojedyncza świnia w taryfie wobec dwóch w żądaniu pozostają nierozstrzygnięte.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 712, 713, 714, 715.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина).

Карточка № 532. Дело Ивана Грышкевича Винко с рудоминскими конюхами: нападение, назначенная присяга и запись готовности

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
Дата не установлена; см. оговорки в описании.

Даты документов и процессуальные сроки
дата записи: 1551-05-23

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 702

Лица, роли и должности
Иван Грышкевич Винков / Винко; геадинг Грышкович — истец, рудоминский урядник от Горностая; Захарея — судебное должностное лицо, виз; служебник Богдана Епимаха; Конюхове Рудоминсцы — ответчик; Янеля / Янела Петкевич[?] — ответчик, господарский конюх; Петр; латер Петр Янулевич[?] — ответчик, господарский конюх; Мартин Кайдевич / Кейдевич[?] — ответчик, господарский конюх; Ботромей — ответчик, господарский конюх; Валентын Петрашевич — ответчик, господарский конюх; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Щасныи Гежик — судья, маршалок его милости пана трокского воеводы; Марко Василевич — судья, служебник его милости пана трокского воеводы; Миколай Юревич Радзивилл — трокский воевода; лидский, василишский и белицкий державца; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Стас Зубович — господарский конюх; Ян Епимах — прежний держатель Рудомина; господарский дворянин; виз от Горностая; Кузма — свидетель, служебник Ивана Винкова

География — владения, юрисдикция и должности
Волосч Рудоминска — юрисдикция; Двор Рудоминский / Рудомин — имение; Троцкий / Троцкого — юрисдикция; Лидский — юрисдикция; Василиский — юрисдикция; Белицкий — юрисдикция; Великого Князства Литовского — юрисдикция; Виленский — юрисдикция; Вильно — упомянутое место; Церков Святое Пречистое в Вилни — упомянутое место; Вороты / дом Юхновое Созоновое[?] в Вилни — упомянутое место; Волнайа дорога з Вилни до Рудомина — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Рудоминский урядник Иван Грышкевич Винко обвиняет конюхов господарской волости в отказе от прежних толок и юрисдикции двора, оскорблении и нападении на него и слугу Кузму по дороге из Вильно в Рудомин. Он сообщает о пропаже пяти золотых колец, восьми червонных золотых и четырёх коп грошей. Кузма лично признаёт, что, защищая пана и себя, ранил Стася Зубовича в голову; Стася прямо называют умершим от этих ран. Конюхи отрицают засаду. Иван предъявляет выписку прежней жалобы и визовый лист, признаёт отсутствие независимого очевидца и предлагает совместную присягу с Кузмой. Судьи назначают будущую присягу, после которой наказание должны определить паны рады. При последующей явке в церкви Пречистой Иван и Кузма готовы, но противники не ведут их к присяге, желая примирения. Виж Захария лично сообщает об этом; судьи велят внести дело и готовность к присяге в книги. Исполненной присяги, заключённой мировой, выплаты или наказания нет. Запись датирована Вильно, 23 мая 1551 г.; внутренние обозначения среды 19 и 21 мая сохранены без исправления.

Wersja polska · nr 532

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
Data nieustalona; zob. zastrzeżenia w regeście.

Daty dokumentów i terminy procesowe
data wpisu: Pisan u Wilni Leta Bożeho Narożenia1551 meseca Maia Dwadcat tretieho Dnia Indykt Dewiatyi

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 702

Osoby, role i urzędy
Iwan Hryszkiewicz Winkow / Winko; heading Hryszkowicz — powód, Uradnik Rudominski od Hornostaia; Zacharieia — urzędnik sądowy, Wiz; służebnik Bohdana Epimacha; Koniuchowie Rudomińscy — pozwany; Janelia / Janela Petkiewicz[?] — pozwany, Koniuch hospodarski; Petr; later Petr Janulewicz[?] — pozwany, Koniuch hospodarski; Martin Kaydewicz / Keydewicz[?] — pozwany, Koniuch hospodarski; Botromey — pozwany, Koniuch hospodarski; Walentyn Petraszewicz — pozwany, Koniuch hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Szczasnyi Herzyk — sędzia, Marszałok Jeho miłosti Pana Woiewody Trockoho; Marko Wasilewicz — sędzia, Służebnik Jeho miłosti Pana Woiewody Trockoho; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — Woiewoda Trocki; Derżawca Lidski Wasiliski Belicki; Iwan Hornostaj — Marszałek Dworny; Podskarbi Zemski Welikoho Kniaźstwa Litowskoho; Stas Zubowicz — Koniuch hospodarski; Jan Epimach — dawny posiadacz Rudomina; dworzanin hospodarski; wiż od Hornostaja; Kuzma — świadek, Służebnik Iwana Winkowa

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wołość Rudomińska — jurysdykcja; Dwór Rudomiński / Rudomin — majątek; Trocki / Trockoho — jurysdykcja; Lidski — jurysdykcja; Wasiliski — jurysdykcja; Belicki — jurysdykcja; Welikoho Kniaźstwa Litowskoho — jurysdykcja; Wilenski — jurysdykcja; Wilno — miejsce wspomniane; Cerkow Swiatoie Preczystoie w Wilni — miejsce wspomniane; Woroty / dom Juchnowoie Sozonowoie[?] w Wilni — miejsce wspomniane; Wolnaja doroha z Wilni do Rudomina — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
23 V 1551, wpis w Wilnie (indykcja 9). Sędziowie delegowani przez Mikołaia Juriewicza Radziwiłła, wojewodę trockiego i dzierżawcę lidzkiego, wasiliskiego oraz belickiego, i Iwana Hornostaja — Bohdan Andreiewicz Epimach, Szczasnyi Herzyk i Marko Wasilewicz — rozpatrują skargę urzędnika rudomińskiego Iwana Hryszkiewicza Winkowa/Winka (nagłówek: Hryszkowicz) przeciw hospodarskim koniuchom wołości rudomińskiej. Nazwani są Janelia/Janela Petkiewicz[?] z synem Petrem, Martin Kaydewicz[?] z synem Botromeyem, Walentyn Petraszewicz i Stas Zubowicz. Iwan przytacza dawną powinność tłok z sochami i podległość dworowi rudomińskiemu; zarzuca zeszłoroczne uchylanie się, niewyjście dwunastu soch przez literalne poł piaty tłoki, pobicie posłanego sługi i późniejsze zniewagi w Wilnie. Przytacza wcześniejsze polecenia swego pana oraz zajęcie jednej jałówki. Twierdzi następnie, że w piątek trzeciego tygodnia po Wielkanocy, wracając z Wilna do Rudomina, został z Kuzmą napadnięty i raniony na wolnej drodze. Zgłasza utratę pięciu złotych pierścieni (dwa z rubinami, każdy wagi czterech złotych; trzy łącznie dziesięciu), ośmiu czerwonych złotych i czterech kop groszy. Kuzma rzeczywiście zeznaje, że broniąc pana i siebie zadał Stasiowi rany głowy, z których Stas umarł; Iwan mówi o zranieniu drugiego, nienazwanego koniucha. Przedkłada wypis swej wcześniejszej skargi oraz list wizowy Jana Epimacha. Koniuchowie stają i zaprzeczają zasadzce; wskazują na atak Stasa i Petra Janulewicza, którego relacja do wcześniejszej formy Petra wymaga ostrożnego ujęcia. Iwan przyznaje brak niezależnego naocznego świadka i proponuje wspólną przysięgę z Kuzmą. Sędziowie wyznaczają przyszłą przysięgę na środę 19 maja, a dopiero po niej pozostawiają karę radzie; mimo odwołania koniuchów do przyszłego przyjazdu hospodara utrzymują nakaz. Narracja podaje następnie środę 21 maja: Iwan i Kuzma są gotowi w cerkwi Świętej Przeczystej w Wilnie przy wizie Zacharieii, lecz przeciwnicy nie prowadzą ich do przysięgi, chcąc pojednania i zadośćuczynienia. Wiz osobiście to potwierdza, a sędziowie nakazują zapis sprawy i gotowości do przysięgi. Nie odnotowano wykonanej przysięgi, zawartej ugody, zapłaty ani wymierzonej kary. Daty 19 i 21 maja ze środą oraz końcowy zapis 23 maja pozostawiono bez naprawy; wołość i dwór Rudomin, wileńskie miejsce sporu i droga są oddzielone od jurysdykcji urzędów.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 717, 718, 719, 720.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина).

Карточка № 533. Дело Николая Андреевича против Себестияна Николаевича: побои урядника, смерть Томка Дурневича и сроки доказательства

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-05-30

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 703

Лица, роли и должности
Миколай Андреевич — истец, маршалок князя-епископа виленского; Миколай Шымкович — судебное должностное лицо, эйрагольский тивун Жмудской земли; Крыштоф Завиша — судебное должностное лицо, господарский маршалок; Иван Беслак[?] — судебное должностное лицо, господарский дворянин; Себестыян Миколаевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Михайло Ворона — уполномоченный приятель по личному поручению; Якуб Албертович — вашиский/важиский[?] урядник пана Миколая; Есюл Нарбут[?]; Янушко Коноплич[?]; Жена Себестыяна — имие не подане; Енелис Зейстали[?] — человек Себестьяна; Томко Дурневич — человек пана Миколая; Жена Миколая Андреевича — имие не подане; Пан Оборский — старынский урядник виленского князя-епископа; Богдан Волк — свидетель, господарский дворянин; виз от панов рады; Петр Богданкович[?] — свидетель, служебник пана Оборского, старынского урядника виленского князя-епископа; Тивунович Старынский — имие не подане — свидетель, старынский тивунович виленского князя-епископа

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно / урад здешни Виленский — юрисдикция; Виленский — Княз Бискуп — юрисдикция; Земля Зомойтска — юрисдикция; Ейраголский — юрисдикция; Двор Вашыский / Важиский[?] Пана Миколая — имение; Двор Вашыский / Важиский[?] Себестыяна — имение; Старынский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
30 мая 1551 г. Судебное дело Николая Андреевича против Себестияна Николаевича о заявленном избиении урядника и отдельном смертельном избиении Томка Дурневича. Богдан Епимах назначил ответчику будущий суд в его имении в четырехнедельный срок с условной последующей явкой в Вильно. По второй жалобе представлен лист виза, но сам виз и два человека стороны еще должны быть приведены через шесть недель для доказательства спорного отказа в справедливости и поручения человека в 30 копах грошей. Окончательного решения, платежа или наказания запись не содержит.

Wersja polska · nr 533

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narozenia1551 meseca maia trydcatoho dnia Indykt Dewiatyi u Subotu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 703

Osoby, role i urzędy
Mikołay Andreiewicz — powód, Marszałok Kniazia Biskupa Wilenskoho; Mikołay Szymkowicz — urzędnik sądowy, Tiwon Zemli Zomoytskoy Eyragolski; Krysztof Zawisza — urzędnik sądowy, Marszałok Hospodarski; Iwan Beslak[?] — urzędnik sądowy, Dworonin Hospodarski; Sebestyian Mikołaiewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Michayło Worona — Pryiatel umocowany za poruczeniem oczywistym; Jakub Albertowicz — Uradnik Waszyski/Ważyski[?] Pana Mikołaia; Jesiul Narbut[?]; Januszko Konoplicz[?]; Żona Sebestyiana — imię nie podane; Jenelis Zeystali[?] — Czołowek Sebestyiana; Tomko Durnewicz — Czołowek Pana Mikołaia; Żona Mikołaia Andreiewicza — imię nie podane; Pan Oborski — Uradnik Starynski Kniazia Biskupa Wilenskoho; Bohdan Wołk — świadek, Dworonin Hospodarski; wiz od Panow Rad; Petr Bohdankowicz[?] — świadek, Służebnik Pana Oborskoho, uradnika Starynskoho Kniazia Biskupa Wilenskoho; Tiwunowicz Starynski — imię nie podane — świadek, Tiwunowicz Kniazia Biskupa Wilenskoho Starynskoho

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno / urad zdeszni Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — Kniaź Biskup — jurysdykcja; Zemlia Zomoytska — jurysdykcja; Eyragolski — jurysdykcja; Dwor Waszyski / Ważyski[?] Pana Mikołaia — majątek; Dwor Waszyski / Ważyski[?] Sebestyiana — majątek; Starynski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
30 maja 1551 r., w sobotę, indykcja 9. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Mikołay Andreiewicz, marszałek biskupa wileńskiego, przez ustnie umocowanego przyjaciela Michayła Woronę skarży Sebestyiana Mikołaiewicza. Zarzuca jego ludziom uprowadzenie i pobicie uradnika Jakuba Albertowicza z dworu Waszyskiego/Ważyskiego[?], a żonie pozwanego dalsze pobicie; zgłasza utratę czapki, pasa, sakiewki i rubla groszy. Pozwany zaprzecza przemocy, przyznaje dobrowolną wizytę uradnika i podejmuje się sprawiedliwości na własnym majątku. Sąd wyznacza cztery tygodnie od 30 maja, a tylko w razie odmowy nakazuje po dalszym tygodniu stawić się z żoną i ludźmi przed urzędem. Osobno powód zarzuca człowiekowi pozwanego Jenelisowi Zeystali[?] śmiertelne pobicie Tomka Durnewicza w karczmie. W spornym opisie wcześniejszego dochodzenia Worona przedstawia list wiza Bohdana Wołka i dowód przez szapkę; pozwany żąda stawienia wiza oraz dwóch ludzi storony. Epimach wyznacza sześć tygodni od 30 maja na ich przyszłe okazanie i dowód odmowy sprawiedliwości oraz pryporuczenia człowieka w 30 kopach groszy. Ostateczne rozstrzygnięcie ma nastąpić dopiero po tym dowodzie. Nie zapisano wykonania sprawiedliwości, przesłuchania wiza, zapłaty ani kary. Względne daty wielkanocne i maryjne pozostają literalne; dwory obu stron, afiliacja Starynska i urząd w Wilnie nie są utożsamiane.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 720, 721, 722.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина).

Карточка № 534. Кража вещей Хомы Грыневича: признания двух Миколаев, оценка ущерба и передача потерпевшему

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-26

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 705

Лица, роли и должности
Иван Кларович/Кларович[?] — истец, шешкинский урядник Александра Солтановича; Хома Грыневич — истец; Зданы Чепинский — судебное должностное лицо, виз; слуга Епимаха; Марко Василевич — судебное должностное лицо; Пан Яцковский — судебное должностное лицо, господарский дворянин; Миколай Тойтвилович — ответчик; Миколай Бойнарович — ответчик; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Александер Солтанович — господарский маршалок; Иван Горностай — дворный маршалок; Богдан Андреевич Епимах; Матей; Грыгорей Грыгоревич Остыкович — пан виленский; Неназвана жена Матея / подворница; Неназванный сын жоны Матея

География — владения, юрисдикция и должности
Шешкинский / Шышкинский — имение [?]; Вильно / наместник Виленский — юрисдикция; Вильно / пан Виленский — юрисдикция; Виля / за Вилиа — упомянутое место; Велки мост / за мостом великим — упомянутое место; Дом карчемны Матея — упомянутое место; Комора Хомы Грыневича — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Жалоба шешкинского урядника за Хому Грыневича о краже овчинного кожуха, одежды и продовольствия. Двое Миколаев приведены с найденной вещью и признают участие; младший заявляет принуждение. Яцко Остафевич оценивает ущерб с расходами, записывая буквально две копы шесть грошей, и передает обоих потерпевшему для возможного наказания либо освобождения на выкуп. Исполнение наказания и платеж отсутствуют; даты 26 и 29 апреля 1551 г. сохранены по записи.

Wersja polska · nr 534

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia1551 meseca aprelia dwadcat szostoho dnia Indykt Dewiatyi u nedeliu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 705

Osoby, role i urzędy
Iwan Kłarowicz/Klarowicz[?] — powód, Uradnik Szeszkinski Aleksandra Sołtanowicza; Choma Hrynewicz — powód; Zdany Czepinski — urzędnik sądowy, Wiz; słuha Epimachow; Marko Wasilewicz — urzędnik sądowy; Pan Jackowski — urzędnik sądowy, Dworonin Hospodarski; Mikołay Toytwiłowicz — pozwany; Mikołay Boynarowicz — pozwany; Jacko Ostafewicz — sędzia, Namestnik Wilenski; Aleksander Sołtanowicz — Marszałok Hospodarski; Iwan Hornostaj — Marszałok Dworny; Bohdan Andreiewicz Epimach; Matey; Hryhorey Hryhoriewicz Ostykowicz — Pan Wilenski; Nienazwana żona Mateia / podwornica; Nienazwany syn żony Mateia

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Szeszkinski / Szyszkinski — majątek [?]; Wilno / namestnik Wilenski — jurysdykcja; Wilno / pan Wilenski — jurysdykcja; Wilia / za Wilią — miejsce wspomniane; Wielki most / za mostom welikim — miejsce wspomniane; Dom karczemny Mateia — miejsce wspomniane; Komora Chomy Hrynewicza — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
26 kwietnia 1551 r., niedziela, indykcja 9; dalsza czynność zapisana na środę 29 kwietnia. Iwan Kłarowicz/Klarowicz[?], szeszkiński uradnik Aleksandra Sołtanowicza, przyprowadza przed Jacka Ostafewicza z wizem Zdanym Czepinskim dwóch Mikołajów, Toytwiłowicza i Boynarowicza, z odnalezioną sinią prosticą. Skarży w imieniu poddanego Chomy Hrynewicza kradzież z komory kożucha baraniego, ubiorów i żywności. Rzecz znaleziono w domu karczemnym Mateia, poddanego Hryhorija Hryhoriewicza Ostykowicza, za Wilią i wielkim mostem. Starszy Mikołay przyznaje kradzież za namową Mateia i wydanie rzeczy jego żonie; wskazuje młodszego i nienazwanego syna tej kobiety. Młodszy przyznaje udział, powołując się na przymus i groźbę zabicia. Przyporządkowanie starszego/młodszego oraz późniejszego Parcho[?] do patronimików pozostaje niepewne. Jacko na podstawie zeznań wycenia rzeczy i koszty wiza oraz więzienia, zapisując literalnie sumę dwie kopy i sześć groszy, bez wyrównania niezgodności rachunku. Oddaje obu ludzi szyieiu Chomie za szkody, pozostawiając przyszłe ukaranie albo puszczenie na wykup. Zapis nie potwierdza wykonania kary, śmierci ani zapłaty; kożuch jest odzieżą, nie baranem.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 722, 723, 724.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина).

Карточка № 538. Решение по жалобе эйшишского мещанина Лаврина к Петру: одна кобыла, две с половиной копы и передача до оплаты

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 709

Лица, роли и должности
Лаурын Анцюшкович / Анцюскович[?] — истец, господарский мещанин Эйшишек; Петрык / Петр Драб Дойлич[?] — ответчик, прихожий человек; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Иван Горностай — дворный маршалок; Валентын Сташевич — детина Лаврина; Ян — эйшишский мытник; Неназванный королевский посыльный — гонец от королевской милости; Неназванный сосед Петра; Войтка — виз виленского князя-епископа; Иван — тюремный ключник виленского князя-епископа; Богдан Андреевич Епимах; Неназванный виленский епископ — князь-епископ виленский; Марко Василевич — свидетель, господарский дворянин; Василей Махович — свидетель; Иван Кравец — свидетель, виз; служебник Богдана Андреевича Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно / место Виленское — юрисдикция; Ейшышки / Ейшызки / Ейшызский — упомянутое место; место Виленское — упомянутое место; Виленский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 апреля 1551 г., среда, индикт 9. Эйшишский мещанин Лаврин Anciuszkowicz/Anciuskowicz[?] предъявил Петрику/Петру Драбу Doylicz[?] жалобу об отнятии одной стадной кобылы эйшишского мытника Яна. Жалоба связывалась с возвращением трёх коней, ранее взятых королевским гонцом и отысканных Валентыном Сташевичем в Вильно. Петр отрицал отнятие кобылы. После предложения доказательства посредством шапки наместник Яцко Остафевич направил вижа Ивана Кравца, слугу Эпимаха, к епископскому тюремному ключнику Ивану. Виж вернулся с сообщением о прежнем обещании Петра отыскать и вернуть эту кобылу. Судья присудил Лаврину połtreti кopy грошей, две с половиной копы, за одну кобылу; поскольку Петр не имел средств, он был передан Лаврину до оплаты. Деньги ещё не уплачены, возврат кобылы и присяга не записаны. Три первоначальных коня не превращены в присуждение за три кобылы; неуверенные фамильные формы сохранены.

Wersja polska · nr 538

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca aprylia Dwadcat wtoryi den indykt dewiatyi w seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 709

Osoby, role i urzędy
Lauryn Anciuszkowicz / Anciuskowicz[?] — powód, mieszczanin Hospodarski Eyszyzki; Petryk / Petr Drab Doylicz[?] — pozwany, czełowiek prychozy; Jacko Ostafewicz — sędzia, namestnik Wilenski od Iwana Hornostaja; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; Walentyn Staszewicz — detina Lauryna; Jan — mytnik Eyszyzski; Nienazwany posłaniec królewski — honiec od korolewskoy miłosti; Nienazwany sąsiad Petra; Woytka — wiz kniazia Biskupa Wilenskoho; Iwan — klucznik Turemny kniazia Biskupa Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach; Nienazwany biskup wileński — kniaź Biskup Wilenski; Marko Wasilewicz — świadek, dworanin Hospodarski; Wasiley Machowicz — świadek; Iwan Krawiec — świadek, wiz; sluzebnik Bohdana Andreiewicza Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno / mesto Wilenskoie — jurysdykcja; Eyszyszki / Eyszyzki / Eyszyzski — miejsce wspomniane; mesto Wilenskoie — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 kwietnia 1551 r., środa, indykcja 9. Przed Jackiem Ostafewiczem, ówczesnym namiestnikiem wileńskim od Iwana Hornostaja, marszałka dwornego, przy Marku Wasilewiczu, dworzaninie hospodarskim, i Wasileyu Machowiczu stanęli mieszczanin hospodarski ejszyski Lauryn Anciuszkowicz/Anciuskowicz[?] oraz przychodzy człowiek Petryk/Petr Drab Doylicz[?]. Lauryn twierdził, że posłaniec królewski, jadąc przez Ejszyszki do Wilna, wziął trzy konie mieszczan; wysłany za nim detina Walentyn Staszewicz odzyskał je w Wilnie. W drodze powrotnej Petr miał przejąć poza miastem, w górach, jedną klacz stadną ejszyskiego mytnika Jana, kupioną za połtreti kopy groszy. Petr zaprzeczył przejęciu i wiedzy o klaczy. Lauryn powołał się na jego wcześniejsze przyrzeczenie odnalezienia klaczy u własnego sąsiada.

Lauryn postawił czapkę, przywołując wiza Woytka biskupa wileńskiego i wcześniejsze jednanie, następnie Iwana, klucznika więziennego biskupa; Petr przystawił czapkę i stanął przy Iwanie. Jacko posłał Iwana Krawca, wiza i sługę Bohdana Andreiewicza Epimacha, aby wypytał klucznika. Wiz rzeczywiście wrócił i osobiście zdał relację: według Iwana Petr wcześniej godził Lauryna i miał odnaleźć oraz oddać tę klacz. Jacko przyznał Laurynowi od Petra połtreti kopy groszy za jedną klacz, według podanej ceny. Ponieważ Petr nie miał czym zapłacić, został rzeczywiście oddany Laurynowi do zapłaty pieniędzy. Nie zapisano wykonanej zapłaty, zwrotu klaczy, przysięgi ani kary śmierci. Początkowe trzy konie nie oznaczają odszkodowania za trzy klacze: dalsze ink tuiu odnosi się do tej jednej klaczy, mimo OCR trii. Ejszyszki oznaczają miasto, pochodzenie mieszczan i urząd mytnika oraz trasę; Wilno sąd, trasę i biskupie urzędy, bez domyślnego regionu własności.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 727, 728.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина).

Карточка № 539. Решение Степану Петрашкевичу с Миколаем Григорьевичем: возврат посеянной нивы при выкупе и отказ в добавлении серебра к пуговицам

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-05-30

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 710

Лица, роли и должности
Степан Михайлович Петрашкевич — истец, господарский дворянин; Миколай Грыгоревич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Неназванный виленский епископ — князь-епископ виленский; Неназванные добрые люди — добрые люди; Крыштоф Завиша — свидетель, господарский маршалок; Миколай Андреевич — свидетель, маршалок князя-епископа виленского

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно / Виленский — юрисдикция; Виленский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
30 мая 1551 г., суббота, индикт 9. Степан Михайлович Петрашкевич предъявил Миколаю Григорьевичу два требования перед виленским наместником Богданом Андреевичем Эпимахом. По признанному дару трёх boczki посеянной ржи судья велел при будущем выкупе вернуть ту же заложенную ниву, посеяв на ней столько же ржи. В деле о купленной лисьей шубе со серебряными пуговицами Степан ссылался на обещание połtretiadcat zołotnikow и утверждал, что нашёл 14, а 11 недоставало. Миколай отрицал обещание веса; судья освободил его от добавления серебра, оставив Степану шубу с пуговицами согласно покупке. Будущий возврат нивы отделён от совершённого освобождения ответчика по второму требованию. Присяга, выплата и современная локализация нивы не установлены.

Wersja polska · nr 539

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca Maia Trydcatoho Dnia Indykt Dewiaty u Subotu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 710

Osoby, role i urzędy
Stepan Michayłowicz Petraszkiewicz — powód, dworanin Hospodarski; Mikołay Hryhoriewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Nienazwany biskup wileński — Kniaź Biskup Wilenski; Nienazwani ludzie dobrzy — Ludzie dobrzy; Krysztof Zawisza — świadek, Marszałok Hospodarski; Mikołay Andreiewicz — świadek, Marszałok Kniazia Biskupa Wilenskoho

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno / Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
30 maja 1551 r., sobota, indykcja 9. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, przy Krysztofie Zawiszy, marszałku hospodarskim, i Mikołayu Andreiewiczu, marszałku biskupa wileńskiego, stanęli dworzanin hospodarski Stepan Michayłowicz Petraszkiewicz oraz bojar hospodarski Mikołay Hryhoriewicz. Stepan zarzucił, że podarował trzy boczki żyta zasianego w ziemi, a Mikołay nie odwzajemnił daru ani nie uczynił mu zadość. Mikołay przyznał dar związany z zastawieniem niwy i zapowiedział oddanie tej samej niwy z trzema boczkami zasianego żyta przy jej wykupie. Epimach nakazał przyszłe wydanie niwy obsianej taką ilością żyta w terminie wykupu; wykup i zwrot nie są wykonane w tym wpisie.

Osobno Stepan podał, że kupił lisią szubę ze srebrnymi guzikami, dla których Mikołay miał obiecać połtretiadcat zołotnikow srebra przed dobrymi ludźmi. Po własnym ważeniu twierdził, że znalazł 14 zołotników, a 11 brakowało. Mikołay przyznał wcześniejszą sprzedaż szuby z guzikami za jedną cenę, ale zaprzeczył obietnicy wagi srebra. Epimach rzeczywiście uwolnił Mikołaya od tego roszczenia: Stepan ma zatrzymać zakupioną szubę z guzikami, bez obowiązku dodania srebra przez sprzedawcę. Nie zapisano wykonanej przysięgi, obecnego przesłuchania wspomnianych dobrych ludzi ani odszkodowania lub nowej zapłaty. Niwa jest nienazwana; Wilno oznacza sąd i urzędy, bez domyślnej lokalizacji własności.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 728, 729.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина).

Карточка № 540. Жалоба Станислава Адамовича на Миколая Волчкевича о взломе клети, избиении и потерях; осмотр повреждений и запись

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-05-04

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 711

Лица, роли и должности
Станислав Адамович — истец, служебник пана Льва Роского, марковского державцы; Миколай Волчкевич — ответчик, пан; Яцко Остафевич / Остафевич — судья, на тот момент виленский наместник от Ивана Горностая; Лев Роский — марковский державца; Неназванный служебник Миколая Волчкевича; Иван Горностай — дворный маршалок; Петр Станиславович — свидетель, виз, служебник Яцка

География — владения, юрисдикция и должности
Двор Пана Лва Роского тут в месте Виленском — имение; Виленский / Вильно — юрисдикция; Марковский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Жалоба Станислава Адамовича, слуги Льва Роского, на предполагаемый ночной взлом клети в виленском дворе, избиение и захват овса Миколаем Волчкевичем; сообщается также о пропаже 30 коп выручки за зерно. Виж Петр Станиславович осмотрел повреждения дверей и запора и лично доложил судье. Яцко Остафевич 4 мая 1551 г. велит внести жалобу и сообщение вижа в книги. Денежного присуждения или подтвержденной уплаты нет; осмотр ран не указан.

Wersja polska · nr 540

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca Maia Czetwertho Dnia Indykt Dewiatyj w Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 711

Osoby, role i urzędy
Stanisław Adamowicz — powód, Służebnik Pana Lwa Roskoho Derżawcy Markowskiho; Mikołay Wołczkiewicz — pozwany, Pan; Jacko Ostafiewicz / Ostafewicz — sędzia, natot czas namestnik Wilenski od Iwana Hornostaia; Lew Roski — Derżawca Markowski; Nienazwany służebnik Mikołaja Wołczkiewicza; Iwan Hornostaj — Marszałok Dworny; Petr Stanisławowicz — świadek, wiz służebnik Jacka

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dwor Pana Lwa Roskoho tut w meste Wilenskom — majątek; Wilenski / Wilno — jurysdykcja; Markowski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 maja 1551 r., poniedziałek, indykcja 9. Stanisław Adamowicz, sługa Lwa Roskiego, dzierżawcy markowskiego, składa Jackowi Ostafiewiczowi, ówczesnemu namiestnikowi wileńskiemu od Iwana Hornostaja, marszałka dwornego, skargę na Mikołaja Wołczkiewicza. Według skargi poprzedniej niedzieli wieczorem, godzinę w noc, Wołczkiewicz kazał nienazwanemu słudze przeskoczyć płot i otworzyć bramę dworu Roskiego w mieście Wilnie. Sam miał rozbić siekierą drzwi kleci, w której spał Adamowicz i przechowywano pańskie zboże, pobić skarżącego i zabrać nieokreśloną liczbę beczek owsa. Z kleci miało też zginąć 30 kop gotówki uzyskanej ze sprzedaży zboża. Wiz Piotr Stanisławowicz, sługa sędziego, rzeczywiście obejrzał miejsce i po powrocie osobiście zeznał o porąbanych drzwiach i „proboi” oraz rozbitej „zatyczce” służącej do zamykania od środka. Zeznanie dotyczy uszkodzeń kleci; nie poświadcza oględzin ran ani samodzielnego ustalenia sprawcy lub utraty pieniędzy. Na prośbę Adamowicza Jacko nakazuje wpis skargi i zeznania do ksiąg. Brak rozstrzygnięcia winy, zasądzenia lub zapłaty 30 kop, przysięgi czy zwrotu rzeczy. Wilno jest miejscem zdarzenia i osobno siedzibą urzędu sądowego; Markowski określa urząd Roskiego i nie lokalizuje napadniętego dworu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 729.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина).

Карточка № 541. Добровольное признание мены Юршиского дворца Якубом Ямонтовичем с женой и дочерьми с его братом Яном: Бенеконский дворец, Томковщизна и 20 коп

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-05-11

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 711[?]

Лица, роли и должности
Якуб Янович Ямонтович — истец, господарский боярин виленского повета; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ганна Бутковна; Янешка Ямонтовичовна (дочь Якуба); Барбара (дочь Якуба); Федухия[?] (дочь Якуба); Ян Янович Ямонтович — господарский боярин виленского повета

География — владения, юрисдикция и должности
Дворец Юршыский / Юршыским — имение; костел Яшунский Сватего Мартина — упомянутое место; река Лепуня / над рекою Лепунею — упомянутое место; Дворец Бенеконский / Бениковский — имение; в Бенеконах — упомянутое место; Земла Томковщызна — имение; Повет Виленский — юрисдикция; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Добровольное признание мены 11 мая 1551 г.: Якуб Янович Ямонтович с женой Ганной Бутковной и дочерьми Яннешкой, Барбарой и Федухией[?] передает Юршиский дворец близ Яшунского костела св. Мартина над Лепунею своему прямо названному брату Яну Яновичу Ямонтовичу. Взамен получены Бенеконский дворец в Бенеконах, земля Томковщизна и, по признанию семьи, уже уплаченные 20 коп литовских грошей. Обе стороны подтверждают мену перед Епимахом и просят запись; предусмотрены наследственное владение и взаимная защита от притязаний. Неуверенная форма имени третьей дочери Федухия[?] остается для проверки.

Wersja polska · nr 541

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca maia odinnadcatyi den indykt dewiatyi w ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 711[?]

Osoby, role i urzędy
Jakub Janowicz Jamontowicz — powód, Boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Hanna Butkowna; Janneszka Jamontowiczówna (córka Jakuba); Barbara (córka Jakuba); Feduchia[?] (córka Jakuba); Jan Janowicz Jamontowicz — Boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworec Jurszyski / Jurszyskim — majątek; kostel Jaszunski Swateho Martina — miejsce wspomniane; reka Lepunia / nad rekoiu Lepuneiu — miejsce wspomniane; Dworec Benekonski / Benikowski — majątek; w Benekonach — miejsce wspomniane; Zemla Tomkowszczyzna — majątek; Powet Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
11 maja 1551 r., poniedziałek, indykcja 9. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, bojar hospodarski powiatu wileńskiego Jakub Janowicz Jamontowicz, jego żona Hanna Butkowna i córki Janneszka, Barbara oraz Feduchia[?] osobiście i dobrowolnie potwierdzają zamianę swego dworca Jurszyskiego z własnymi i nabytymi ziemiami, łąkami, lasami, borami, wodami i wszystkimi przynależnościami. Dworec leży niedaleko kościoła jaszuńskiego św. Marcina nad rzeką Lepunią. Drugą stroną jest bojar tego samego powiatu Jan Janowicz Jamontowicz, wyraźnie nazwany bratem Jakuba. W zamian daje swój dworec Benekoński w Benekonach i ziemię Tomkowszczyznę; w zakończeniu występuje wariant Benikowski, zachowany bez tworzenia drugiej posiadłości. Jan dopłacił 20 kop groszy liczby i monety litewskiej, które według oświadczenia Jakuba i rodziny już w całości doszły do ich rąk. Wspominają wzajemne wydanie listów dotyczących dóbr, bez poświadczenia obecnego przedłożenia dokumentów. Zamiana ma trwać wieczyście dla stron i potomków, z obowiązkiem wzajemnego oczyszczania od roszczeń osób trzecich. Jan również osobiście potwierdza zamianę i dopłatę Jakubowi, żonie i córkom. Na prośbę obu stron Epimach nakazuje wpis dobrowolnych oświadczeń do ksiąg. Nie jest to wyrok w sporze ani nowa zapłata zasądzonej sumy. Położenie Jurszyskiego dworca, drugiej posiadłości i rola powiatu oraz urzędu wileńskiego pozostają rozdzielone; brak nowoczesnej identyfikacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 729, 730.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина).

Карточка № 545. Матиясова Барбара Яновна с Барбарой Каспоровой: спор о плате и невольности, освобождение в правлении и будущий иск

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-07-10; Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 715

Лица, роли и должности
Матясова Барбара Яновна / Барбара Енеловна — истец, господарская подданная; Касперова Барбара — ответчик, боярыня Яна Комаевского; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ян Комаевский / Комаерский — господарский маршалок; Ян Волк; Здебский / Дебский — служебник Яна Комаевского; Пан Хелмский; Юри Будит / Будито — господарский земянин; Ян Лонский / Лонский — подскарбий пана подчашего; Станислав Трасковский — господарский дворянин; небощык Каспер / Каспор; Ян Юдравыи / Тудравыи[?]; Олена Минкитовая; небощыца Пани Венцлавова Стирнелева[?]; Петр; Миколай / рав милулай; Андреяс Карпанский / Капанский[?]; Зузанна; небощык Енели; Настася; небощыца Пани Станиславова Бартошевича / литерал од Пани Федвики[?]; Неназванный пан подчаший — подчаший

География — владения, юрисдикция и должности
Повет Жомойтский — юрисдикция; водле Келм — упомянутое место; Река Дубиса / на Реце Дубисе — упомянутое место; в Куршах — упомянутое место; Имене Подубиске — имение; наместник Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Матиясова Барбара Яновна через Яна Волка требует от Барбары Каспоровой плату за десятилетнюю службу, по две копы и две сукни ежегодно. Ответчица заявляет наследственную невольность и предъявляет польский лист о передаче Барбары Енелевны в приданки, но не предъявляет дополнительно обещанного привилея и не является в буквальный срок 22 июля. Епимах освобождает истицу от Каспоровой в этом правлении и допускает дальнейший иск о плате. Определенная сумма и выплата не засвидетельствованы. Начало записи: буквально 10 июля 1551 г., четверг, индикт 8; двухнедельный срок и последующее 22 июля не исправлены. Волк заявляет шляхетское происхождение от Яна Iudrawyi/Tudrawyi[?] возле Kielmy и называет родную тётку Олену Минкитовую в Kurszy на Dubisa. Привилей на Podubiskie лишь обещан. Формы Яновна/Енелевна и спорные родословные не отождествлены.

Wersja polska · nr 545

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca Iulia Desiatyi Den indykt osmyi w Czetwerh; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia u czetwerh meseca Iulia Dwadcat Wtoroho Dnia

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 715

Osoby, role i urzędy
Matiasowa Barbara Janowna / Barbara Jenelowna — powód, Poddana Hospodarska; Kasperowa Barbara — pozwany, Boiarynia Jana Komaiewskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Jan Komaiewski / Komaierski — marszałok Hospodarski; Jan Wołk; Zdebski / Debski — służebnik Jana Komaiewskoho; Pan Chełmski; Iuri Budit / Budito — Zemianin Hospodarski; Jan Łonski / Lonski — Podskarbi Pana Podczaszcho; Stanisław Traskowski — Dworanin Hospodarski; neboszczyk Kasper / Kaspor; Jan Iudrawyi / Tudrawyi[?]; Olena Minkitowaia; neboszczyca Pani Wenclawowa Stirnelewa[?]; Petr; Mikołay / raw miłułay; Andreias Karpanski / Kapanski[?]; Zuzanna; neboszczyk Jeneli; Nastasia; neboszczyca Pani Stanisławowa Bartoszewicza / literal od Pani Fedwiki[?]; Nienazwany pan podczaszy — Podczaszchy

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Powet Żomoytski — jurysdykcja; wodle Kielm — miejsce wspomniane; Reka Dubisa / na Rece Dubise — miejsce wspomniane; w Kurszach — miejsce wspomniane; Imenie Podubiskie — majątek; namestnik Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
10 lipca 1551 r., czwartek, indykcja 8, dosłownie. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Jan Wołk, z ustnego poruczenia poddanej hospodarskiej Matiasowej Barbary Janowny, żąda od Barbary Kasperowej zaległej zapłaty za dziesięć lat służby u niej i jej zmarłego męża Kaspra: po dwie kopy oraz po jednej sukni luńskiej i kambarskiej rocznie. Zapłata i wydanie sukien pozostają zarzutem niewykonania, bez obliczonego zasądzenia za dziesięć lat. Kasperową, bojarynię Jana Komaiewskiego, marszałka hospodarskiego, reprezentuje z jej ustnego poruczenia jego sługa Zdebski/Debski; sam Komaiewski nie jest poświadczony jako obecny pozwany.

Pełnomocnik pozwanej twierdzi, że powódka jest jej dziedziczną niewolną czeladzią, otrzymaną w prydankach od ojca Andrejasa Karpanskiego/Kapanskiego[?], i że od jej ucieczki biegnie dosłownie ósmy rok. Jan Wołk zaprzecza niewoli, twierdząc, że Barbara jest szlachcianką, córką zmarłego Jana Iudrawego/Tudrawego[?], osiadłego w powiecie żmudzkim koło Kielm. Wymienia jej żyjącą rodzoną ciotkę Olenę Minkitową, mieszkającą w Kurszach nad Dubisą, która jako małą oddała ją na służbę zmarłej Wenclawowej Stirnelewej[?]. Oferuje przyszły dowód jej synami Petrem i Mikołajem; nie ma ich obecnego osobistego zeznania. Pozwana rzeczywiście przedkłada podpisany i pieczętowany polski list ojca: Andrejas i jego żona Zuzanna przekazują córce i zięciowi Kasprowi Barbaru Jenelownu jako odziedziczoną niewolną. Forma Jenelowna z cytowanego listu, Janowna powódki oraz różni recytowani ojcowie Jan i Jeneli pozostają bez naprawy i bez potwierdzonej identyfikacji. Dalszy przywilej, mający wykazać niewolę Jeneliego i Nastasii oraz ich przekazanie wraz z Podubiskim imieniem przez zmarłą Stanisławową Bartoszewiczową (w recytacji także literalnie „od Pani Fedwiki”[?]), jest jedynie zapowiedziany, nie przedłożony.

Epimach wyznacza przyszłe dwa tygodnie od 10 lipca pod utratą prawa na odnalezienie i okazanie przywileju ojca pozwanej. Dosłownie obecnego czwartku 22 lipca Kasperowa ani nie okazuje dokumentu, ani nie staje osobiście; powódka staje w terminie i następnie aż do trzeciego dnia, soboty, zachowując gotowość. Sędzia uwalnia Matiasową Barbarę od Kasperowej w tym prawieniu i pozwala jej dalej prawem dochodzić zapłaty za służbę. Nie zasądza określonej sumy zaległych płac, nie poświadcza zapłaty ani przysięgi i nie stwierdza dowodem rodowodu szlacheckiego. Dosłowne daty i termin dwóch tygodni pozostają bez przeliczenia. Podubiskie dobro, żmudzka osiadłość koło Kielm, Kurszy i Dubisa są oddzielone od wileńskiego urzędu sądowego; nowoczesna lokalizacja nie została dodana.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 734, 735, 736.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 125 (левая половина).

Карточка № 546. Ленарт Станиславович с Полонией против Юхна и Ганны: оспоренный лист об опеке и земле, печатники не представлены

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1550-07-12; Относительная или неустановленная дата; см. описание

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1548-08-30

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 717

Лица, роли и должности
Ленарт Станиславович — истец, господарский земянин / боярин; Полоня Богдановна — истец; Юхно Юшкович / Юшкевич / геадинг Сухно — ответчик, господарский боярин; Ганна Якубовна / Юшковна — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Кмита Радивонович[?]; Юри Зеновевич / Зеновевич; Юри Заба — керновский хорунжий; княз Андрей Гедройт — князь; Миколай Степанович — господарский земянин; Станислав Олехнович Курыш — господарский земянин; Матей Якубович — господарский земянин; Якуб Лаврынович — дьяк ошмянского повета; Неназванный господарь-король — господарь-король; Неназванный виленский воевода — виленский воевода

География — владения, юрисдикция и должности
Якубовщызна Юшковича — имение; урад Виленский / наместник Виленский — юрисдикция; хорунзы Керновский — упомянутое место; писан в Ошмене — место выдачи; Повет Ошменский — юрисдикция; войевода Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Ленарт Станиславович с Полонией Богдановной предъявляет Юхну Юшковичу и Ганне Якубовне прочитанный лист 1548 г. об опеке и одной трети Якубовщизны навечно, двух третях в пятнадцати копах. Лист предусматривает кормить, одевать и содержать Ганну до конца жизни, затем заботиться о её душе; принятие истцов за сына и дочь не удостоверяет биологическое родство. Лист выдан в Ошмянах 30 августа 1548 г., индикт 6. Условия будущего выкупа и штрафов отделены от нынешнего решения. Ответчики через князя Андрея Гедройта отрицают запись и лист. Ленарт обязуется представить всех трех печатников в буквальный срок среды 16 июля, но, явившись с женой, не представляет ни одного. Епимах освобождает Юхна и Ганну в этом правлении; выплата, исполненная присяга и новая передача земли не засвидетельствованы. Буквальная нынешняя дата 12 июля 1550 г., индикт 8, сохранена отдельно от даты листа.

Wersja polska · nr 546

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 meseca Iulia Dwanadcatyj Den indykt osmyi w subotu; data bieżącego wpisu: w sim seredu pryiduszuiu ... mesecu iuliu szostomnadcat dni / gdy tot rok ... w seredu prypał

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: pisan w Oszmenie 1548 meseca awhusta trydcatkoho dnia indykta szestoho

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 717

Osoby, role i urzędy
Lenart Stanisławowicz — powód, zemianin / boiaryn Hospodarski; Połonia Bohdanowna — powód; Juchno Juszkowicz / Juszkewicz / heading Suchno — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Hanna Jakubowna / Juszkowna — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Kmita Radiwonowicz[?]; Iuri Zenowiewicz / Zenowewicz; Iuri Zaba — chorunzy Kernowski; kniaź Andrey Gedroyt — kniaź; Mikołay Stepanowicz — zemianin Hospodarski; Stanisław Olechnowicz Kurysz — zemianin Hospodarski; Matey Jakubowicz — zemianin Hospodarski; Jakub Ławrynowicz — diak Powetu Oszmenskoho; Nienazwany hospodar król — Hospodar korol; Nienazwany wojewoda wileński — wojewoda Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Jakubowszczyzna Juszkowicza — majątek; urad Wilenski / namestnik Wilenski — jurysdykcja; chorunzy Kernowski — miejsce wspomniane; pisan w Oszmenie — miejsce wystawienia; Powet Oszmenski — jurysdykcja; wojewoda Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Dosłownie 12 lipca 1550 r., sobota, indykcja 8. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Lenart Stanisławowicz z żoną Połonią Bohdanowną dochodzi od Juchna Juszkowicza i jego żony Hanny Jakubowny ziemi dziedzicznej. Powód rzeczywiście przedkłada list Hanny i żąda jego odczytania. Według listu Hanna, przewidując starość i ubóstwo, bierze Lenarta za syna i opiekuna w miejsce syna, a jego żonę za córkę; nie dowodzi to biologicznego pokrewieństwa. Oddaje im w opiekę Jakubowszczyznę Juszkowicza z obowiązkiem żywienia, odziewania i utrzymania jej do końca życia oraz późniejszej troski o duszę według obrządku kościelnego. Jedną trzecią ziemi, lasów, sianokosów i przynależności zapisuje wieczyście, pozostałe dwie trzecie w piętnastu kopach groszy liczby i monety litewskiej, po dziesięć pieniędzy za grosz, do pełnego wykupu przez bliskich. Warunkowe kary dziesięciu rubli dla króla i pięciu dla nienazwanego wojewody wileńskiego dotyczą zmiany zapisu lub wejścia w dwie części bez wykupu; nie są obecnym zasądzeniem ani zapłatą. List jest datowany w Oszmienie 30 sierpnia 1548 r., indykcja 6; Mikołay Stepanowicz, Stanisław Olechnowicz Kurysz i Matey Jakubowicz są wymienieni jako pieczętnicy, Jakub Ławrynowicz jako diak powiatu oszmiańskiego i pisarz listu. Nie zeznają osobiście w obecnym postępowaniu.

Lenart zarzuca Hannie szkodę i nakłady oraz oddanie ziemi innym do orania. Kniaź Andrey Gedroyt rzeczywiście odpowiada z ustnego poruczenia Juchna i Hanny, przywołuje sprzedaż dziedzictwa męża oraz wykup i rozszerzenie ziemi żony, a zarazem zaprzecza wzięciu powodów za syna i córkę, opiece, zapisowi ziemi, wydaniu listu i prośbie o przyłożenie pieczęci. Nie poświadcza to osobistej obecności pozwanych ani stwierdzenia fałszerstwa. Lenart zobowiązuje się pod utratą sprawy stawić wszystkich trzech pieczętników w przyszłą środę, dosłownie 16 lipca, przed urzędem wileńskim; brak choćby jednego ma skutkować utratą prawa. W obecnym terminie środowym Lenart i Połonia rzeczywiście stają, lecz nie stawiają żadnego z pieczętników. Epimach czyni Juchna i Hannę prawymi i wolnymi w tym postępowaniu. Nie ma wykonanej przysięgi, zapłaconych piętnastu kop ani kar, nowego wydania ziemi lub obecnej śmierci. Data bieżąca i data cytowanego listu pozostają odrębne; Jakubowszczyzna, oszmiańskie miejsce wystawienia i urząd pisarza oraz urząd sądowy wileński i urząd chorążego kiernowskiego nie tworzą jednej lokalizacji majątku. Surowy wariant SML Klicnie[?] zachowano bez uznania go za dowiedzioną miejscowość; rękopis ma w wenie. Współczesna lokalizacja nie została dodana.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 736, 737, 738.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 125 (левая половина).

Карточка № 547. Гаврило Иванович против Андрея Григорьевича Перхурьевича: побои посланца, вещи и книги, три пивные бочки

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-07-18; Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 719

Лица, роли и должности
Гаврыло Иванович — истец, господарский боярин; Андрей Грыгоревич Перхуревич — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Павел Шмикер; княз Андрей Гедройт — князь; Ян Шурко; Хрол — подданный Андрея; Щастны Котович; Неназванная жена Андрея; Пани Соягинова[?] / Зофя; тивун Миска / Мишка[?] — тивун Андрея

География — владения, юрисдикция и должности
у Моксимковичах[?] — упомянутое место; наместник Виленский / урад — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Гаврило Иванович против Андрея Григорьевича Перхурьевича: будущее правосудие за побои посланца у людей Щастного Котовича, возврат вещей и хроники, отдельный будущий суд против тиуна о трех пивных бочках. Андрей действительно возвращает одну книгу, Шестоднев, перед урядом; прочие возвраты и четырнадцать грошей выкупа не исполнены в записи. Четырехнедельные сроки и условная явка тиуна через неделю после срока сохранены. Буквальная дата 18 июля 1551 г., пятница, индикт 8, и противоречащее piatdesiatom в сроке праздника Богородицы не исправлены.

Wersja polska · nr 547

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca Iulia osmnacadtyi den indykt osmyi w piatnicu; data bieżącego wpisu: matki Bożey pośledney Swiata pryiduczeho ... w Sem Roku Piatdesiatom za czetyry Nedeli; data bieżącego wpisu: od nineszneho Dnia Piatnicy od meseca Iulia osmohonadcat za czotyry nedeli; data bieżącego wpisu: potom roku od mene złożonem w tyiden

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 719

Osoby, role i urzędy
Hawryło Iwanowicz — powód, boiaryn Hospodarski; Andrey Hryhoriewicz Perchuriewicz — pozwany, dworenin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Paweł Szmikier; kniaź Andrey Gedroyt — kniaź; Jan Szurko; Chrol — poddany Andreia; Szczastny Kotowicz; Nienazwana żona Andreja; Pani Soiaginowa[?] / Zofia; tiwun Miska / Miszka[?] — Tiwun Andreia

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
u Moksimkowiczach[?] — miejsce wspomniane; namestnik Wilenski / urad — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Dosłownie 18 lipca 1551 r., piątek, indykcja 8. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Hawryło Iwanowicz, bojar hospodarski, skarży hospodarskiego dworzanina Andreia Hryhoriewicza Perchuriewicza: podczas pobytu w Moksimkowiczach[?] pozwany posłał go z innymi ludźmi schwytać poddanego Chrolia u ludzi Szczastnego Kotowicza; tam powód został pobity i zraniony. Andrey rzeczywiście przyznaje pobicie i zranienie posłańca podczas tej misji, deklaruje dochodzenie sprawiedliwości od Szczastnego. Za zgodą obu stron Epimach wyznacza przyszły termin na święto Matki Bożej pośledniej, za cztery niedziele, z dosłownym określeniem roku piatdesiatom, zachowanym obok roku 1551 w otwarciu bez naprawy i przeliczenia święta. Andrey ma na własny koszt pozwać Szczastnego i dochodzić sprawiedliwości za pobicie; dopiero jeśli tego odmówi, Hawryło ma dochodzić sprawy od Andreia.

Osobno powód żąda rzeczy oddanych na przechowanie: siodła z osprzętem, ostróg, korda, niemieckiej deki i dwóch ksiąg ruskich. W tym ustępie zapisano Hryhoria Perchuriewicza, podczas gdy odpowiada Andrey; rozbieżności nie naprawiono przez wymyślenie nowej osoby ani pewnej tożsamości. Andrey powołuje zastaw deki u swojej nienazwanej żony za czternaście groszy; oddanie tej sumy i odzyskanie deki są przyszłe. Księgę określoną przy zwrocie jako Szestodnee rzeczywiście oddaje Hawryłowi przed urzędem. Drugą, kronikę, miał pożyczyć pani Soiaginowej[?], dalej nazwanej Zofią. Na jej odzyskanie oraz zwrot kroniki, siodła, korda, ostróg i deki sąd daje cztery niedziele od piątku 18 lipca; jeśli kroniki nie odzyska, ma zdobyć księgę i oddać. Nie poświadczono wykonania tego nakazu.

W sprawie trzech boczek piwnych Andrey zaprzecza własnej pożyczce i wskazuje swego tiwuna, w końcowym ustępie Miska/Miszka[?]. Za zgodą Hawryła ma dać sprawiedliwość przeciw tiwunowi w cztery niedziele od 18 lipca. Tylko jeśli odmówi, ma stawić tiwuna przed urzędem tydzień po terminie. Nie ma wykonanego późniejszego sądu, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Moksimkowicze jako miejsce pobytu pozwanego są odrębne od nienazwanego miejsca pobicia u ludzi Kotowicza i urzędu wileńskiego; współczesnej lokalizacji nie dodano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 738, 739.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 125 (левая половина).