Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska
552 карточки: русские описания, польские регесты, лица, география и точные ссылки на источники. Metryka Litewska, księga 238.
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:27 15 октября 2:46 Карточка № 505. Иск Давида Богдановича к Ивану Семеновичу Жабе об узденских побоях и убийстве Тышка БортникаЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-03-04 Даты документов и процессуальные срокидата цитируемого документа: 1550-09-08; дата цитируемого документа: 1550-04-24; дата цитируемого документа: 1550-05-12 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 672 Лица, роли и должностиВасилей Мацкович — уполномоченный представитель; Давид Богданович Гаенский / Гоенский / Толкач — истец, господарский земянин; Иван Семенович Жаба / геадингЗабои — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Василей Тышкевич — господарский маршалок; минский староста; волковысский державца; Войтех Нарбут — виленский каноник; Марко Свиневский; Павел Островецкий; Лев Образов; Андрей Якубович — Чурыловцы Решетниковичи; люди Ивана Жабы; Иван Якубович — Чурыловцы Решетниковичи; люди Ивана Жабы; Манко Сидорович — люди Ивана Жабы; Федко, сын Манка — люди Ивана Жабы; Василей Федорович / куотедСидорович — люди Ивана Жабы; Павел Дубня — узденский наместник Давида; Яцко / Янко Ивашкович — служебник Давида; путный боярин; Федко Ирозыч / Ирошыч — узденский тивун Давида; Гут / Гутя Зенкович — узденский подданный Давида; Еско Зенкович / равЛенкович — узденский подданный Давида; Мотруна — жена Еска; Иван Зенкович / равЛенкович — мельник Давида; Онаня Пилипович / Пилипенич — дойлид Давида — определение источника; Федко Кордович / Кордонович — подданный Давида; Тышко Бортник — человек Давида; Марко Василевич — господарский дворянин; Васко Панкович — виз уряда господарского менского замка; Игнат Зенкович — отец Тышка Бортника; Нефед Зенкович — сын Игната; Грын Зенкович — сын Игната; Ян Преполский — служебник Миколая Радзивилла; Миколай Радзивилл — земский маршалок Великого княжества Литовского — в приведённом тексте; Кондрат Хилимонович — господарский боярин новгородского повета; Степан Костентынович — господарский боярин новгородского повета; Федор Петела — судья Ивана Забы в прежнем производстве; Федор Иванович — судья Ивана Забы в прежнем производстве; Остафи Филосович — судья Ивана Забы в прежнем производстве; Иля Толкач — судья Ивана Забы в прежнем производстве; Мартин Каспарович — виж; служебник Епимаха География — владения, юрисдикция и должностидвор / имене Узденско; на Узде — имение; доброволна дорога од церкви; двор/гатес — упомянутое место; Чурыловцы / Решетниковичи — упомянутое место; Замок Господарский Менский — юрисдикция; Волковыский — упомянутое место; Виленский — упомянутое место; повет Новгородский — упомянутое место; Великое Княжство Литовское — упомянутое место; у Вилни — упомянутое место; Церков Соборна Пречистое Богоматеры в месте Виленском — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияДело Давида Богдановича против Ивана Семеновича Жабы, 4 марта 1551, среда, индикт 9. Через Василея Мацковича истец обвинял людей ответчика в избиении узденских служителей и подданных, преследовании до двора, взломе ворот и убийстве Тышка Бортника. Предъявлены признанное письмо ответчика, два прежних увещательных письма и запись минского вижа; ответчик предъявил письмо четырех судей. Прежний осмотр тела и ран, местный суд и предложения присяги изложены документально, без нынешнего личного присутствия этих свидетелей. Эпимах назначил будущую присягу пострадавших и отца убитого с двумя сыновьями. Условные рублевые суммы и буквальный итог 60 коп сохранены без пересчета. В назначенные воскресенье и понедельник люди были представлены и готовы перед Мартином Каспаровичем в виленской соборной церкви Богородицы, но ответчик не явился наблюдать. Совершение присяги не записано. Окончательно присуждены 60 коп, подлежащие уплате через восемь недель от нынешнего понедельника вербной недели; платеж не описан. Записано в Вильне. СМЛ672: дорога к церкви; рукопись: от церкви. Wersja polska · nr 505Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551marca4ind9uSeredu Daty dokumentów i terminy procesowedata cytowanego dokumentu: 1550sentebra8ind9RożestwoPreczystoieBohoMatery; data cytowanego dokumentu: 1550aprelia24; data cytowanego dokumentu: 1550maia wtorohonadcat Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 672 Osoby, role i urzędyWasiley Mackowicz — umocowany pełnomocnik; Dawid Bohdanowicz Haienski / Hoienski / Tołkacz — powód, zemianin Hospodarski; Iwan Semenowicz Żaba / headingZaboi — pozwany, zemianin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Wasiley Tyszkiewicz — marszałok Hospodarski; starosta Menski; derżawca Wołkowyski; Woytech Narbut — kanonik Wilenski; Marko Swinewski; Paweł Ostrowecki; Lew Obrazow; Andrey Jakubowicz — Czuryłowcy Reszetnikowiczy; lud IwanaŻaby; Iwan Jakubowicz — Czuryłowcy Reszetnikowiczy; lud IwanaŻaby; Manko Sidorowicz — lud IwanaŻaby; Fedko, syn Manka — lud IwanaŻaby; Wasiley Fedorowicz / quotedSidorowicz — lud IwanaŻaby; Paweł Dubnia — namestnik Uzdenski Dawida; Jacko / Janko Iwaszkowicz — służebnik Dawida; boiaryn putny; Fedko Irozycz / Iroszycz — tiwun Uzdenski Dawida; Hut / Hutia Zenkowicz — poddany Uzdenski Dawida; Jesko Zenkowicz / rawLenkowicz — poddany Uzdenski Dawida; Motruna — żona Jeska; Iwan Zenkowicz / rawLenkowicz — melnik Dawida; Onania Pilipowicz / Pilipenicz — doylid Dawida; Fedko Kordowicz / Kordonowicz — poddany Dawida; Tyszko Bortnik — czołowiek Dawida; Marko Wasilewicz — dworenin Hospodarski; Wasko Pankowicz — wiz uradu Zamku Hospodarskoho Menskoho; Ihnat Zenkowicz — otec TyszkaBortnika; Nefed Zenkowicz — syn Ihnata; Hryn Zenkowicz — syn Ihnata; Jan Prepolski — służebnik MikołayaRadziwiłła; Mikołay Radziwiłł — marszałek ziemski Wielkiego Księstwa Litewskiego — w przytoczeniu; Kondrat Chilimonowicz — boiaryn Hospodarski powetu Nowhorodskoho; Stepan Kostentynowicz — boiaryn Hospodarski powetu Nowhorodskoho; Fedor Petela — priorjudge IwanaŻaby; Fedor Iwanowicz — priorjudge IwanaŻaby; Ostafi Fiłosowicz — priorjudge IwanaŻaby; Ilia Tołkacz — priorjudge IwanaŻaby; Martin Kasparowicz — wiz; służebnik Epimacha Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędydwor / imenie Uzdensko; na Uzde — majątek; dobrowolna doroha od cerkwi; dwor/gates — miejsce wspomniane; Czuryłowcy / Reszetnikowiczy — miejsce wspomniane; Zamok Hospodarski Menski — jurysdykcja; Wołkowyski — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane; powet Nowhorodski — miejsce wspomniane; Wielikoie Kniażstwo Litowskoie — miejsce wspomniane; u Wilni — miejsce wspomniane; Cerkow Soborna Preczystoie Bohomatery w meste Wilenskom — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki4 marca 1551, środa, indykcja 9. Dawid Bohdanowicz Haienski/Hoienski, dalej Tołkacz, przez umocowanego Wasileya Mackowicza skarżył Iwana Semenowicza Żabę przed Epimachem. Przy sprawie byli Wasiley Tyszkiewicz, marszałek hospodarski, starosta miński i derżawca wołkowyski, Woytech Narbut, kanonik wileński, Marko Swinewski, Paweł Ostrowecki i Lew Obrazow. Powód zarzucał ludziom pozwanego, Czuryłowcom Reszetnikowiczom, napad na jego uradnika, sługę, tiwuna i poddanych uzdeńskich wracających z cerkwi, pościg do dworu, wyłamanie wrót i zabicie przed nimi Tyszka Bortnika. Wymienił napastników Andreya i jego brata Iwana Jakubowiczów, Manka Sidorowicza z synem Fedkiem oraz Wasileya Fedorowicza z synami; cytowany list ma Sidorowicza. Poszkodowani to Paweł Dubnia, Jacko/Janko Iwaszkowicz, Fedko Irozycz/Iroszycz, Hut i Jesko Zenkowiczy, żona Jeska Motruna, młynarz Iwan Zenkowicz, Onania Pilipowicz/Pilipenicz doylid i Fedko Kordowicz/Kordonowicz. Dawid rzeczywiście przedłożył uznany przez pozwanego list pod pieczęciami Iwana i Marka Wasilewicza, dwa listy upominalne oraz zapieczętowane zeznanie dawnego wiza mińskiego Waska Pankowicza. Przytoczono termin 8 września 1550 w Uzden, list Tyszkiewicza z 24 kwietnia i list panów rady z 12 maja 1550. Dawna inspekcja martwego Tyszka i ran oraz przerwany sąd miejscowy są treścią dokumentów, nie obecnymi osobistymi zeznaniami ich uczestników. Pozwany twierdził, że dawał sprawiedliwość i że oględziny przeprowadzono dopiero szóstego dnia. Przedłożył list czterech sędziów: Fedora Peteli, Fedora Iwanowicza, Ostafia Fiłosowicza i Ilii Tołkacza; przytaczał on gotowość siedmiu ludzi do przysięgi obronnej, lecz nie zawierał zakończonego wyroku ani oznaczonego odesłania. Epimach dopuścił przyszłą przysięgę poszkodowanych oraz ojca zabitego Ihnata Zenkowicza z synami Nefedem i Hrynem. Warunkowo wymienił 12 rubli za gwałt, po 3 dla Dubni, Iwaszkowicza i tiwuna, po 1 dla Huta, Jeska, młynarza, Onanii i Kordowicza, 2 dla Motruny i 8 za głowszczyznę Tyszka; literalna suma wynosi 60 kop, z równoległą winą hospodarską. Nie poprawiono ani nie przeliczono tych zapisów. Termin przysięgi wyznaczono na dwa tygodnie przed nadchodzącym prostym świętem. W wyznaczoną niedzielę i poniedziałek ludzie byli przedstawieni i gotowi w wileńskiej cerkwi sobornej Bogurodzicy przed Martinem Kasparowiczem, lecz pozwany nie stawił się do obserwacji. Wykonania przysięgi nie zapisano. Epimach ostatecznie zasądził 60 kop, płatnych za osiem tygodni od obecnego poniedziałku tygodnia wierzbowego; zapłaty nie opisano. Pisan u Wilni. Uzden, dawna jurysdykcja mińska, urzędy i afiliacje oraz wileński sąd i cerkiew pozostają odrębne. SML: odsyłacz 672, droga do cerkwi; nagłówek rękopisu: od cerkwi. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 681, 682, 683, 684, 685. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). Карточка № 506. Дело Лукаша Яновича и Марыны Здановны о выправе, зерне, имуществе и судебном увязании в СорочахЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-03-09 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 675 Лица, роли и должностиЛукаш Янович — истец, боярин пана Миколая Юрьевича Радзивилла, трокского воеводы; Марына Здановна — истец; Юхно Зданович — ответчик, господарский боярин; Станислав Зданович — ответчик, господарский боярин; Миколай Юревич Радивил — троцкий воевода; Иван Слузка[?] — любецкий державца; Иван Кмита Светович; Юри Миколаевич Будило; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Лаврын; княз Пронский — киевский воевода; Марына — жонка / неволница[?]; Пани Юрева Остыковичова / Сирпутова[?]; Александер Войткевич Чижевич — господарский мененский[?] хорунжий География — владения, юрисдикция и должностиЛубецкий — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Кевский — упомянутое место; перевоз Князя Пронского — упомянутое место; река Страва — упомянутое место; двор Порочский — имение; на Сорочи — имение; Мененский[?] — упомянутое место; Вилни / Виленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия9 марта 1551, понедельник, индикт 9. Лукаш Янович, боярин трокского воеводы Миколая Юрьевича Радзивилла, с женой Марыной Здановной предъявил иск ее братьям Юхну и Станиславу Здановичам перед Эпимахом. При деле присутствовали Иван Слузка[?], любецкий держатель, Иван Кмита Светович и Юрий Миколаевич Будило. Заявлены невыданная выправа, три бочки одолженной ржи, десять коп сжатой ржи в гумне, черный конь с санями и хомутом, отнятый у Лаврина на перевозе князя Пронского, киевского воеводы, нанятая на лето жонка Марына, десять возов сена с луга над Стравой, купленного за 80 грошей, и пестрый вол. Связь названной жонки с женой истца не установлена; окончательная оценка называет невольницу. Обещанная плата за наем — бочка ржи и бочка овса; срок займа вола от святого Юрия до Semoi Suboty оставлен без пересчета. Реестр убытков действительно предъявлен. Станислав отрицал королевскую оседлость и ссылался на службу неназванной пани Юрьевой Остыковичовой, далее Сирпутовой, но ее письма не предъявил. Истцы поставили доказательство шапкой к хорунжему Александру Войткевичу Чижевичу, Menenski[?], и военному реестру об оседлости на Сорочах; нынешние личные показания хорунжего и предъявление самого реестра не описаны. Ответчик не противопоставил шапки и допустил увязание в королевское владение. Эпимах с присутствующими оценил выправу в 30 коп против 13 коп ранее в реестре, четыре соланки ржи в 2 копы, десять коп ржи по 10 грошей с записанным итогом 1 рубль, коня в полтину, сани и хомут в 6 грошей, соланку овса в 12 грошей, десять возов сена по 3 гроша с записанной полукопой, вола в 50 грошей и невольницу в 3 копы. Буквальный итог 30 коп, 9 коп и 8 грошей сохранен без исправления счета. Суд постановил увязание до Права Лукашу и Марыне в оседлость Станислава на Сорочах за эту сумму и запись в книги. Совершенное введение, платеж, возврат имущества, присяга или раздел не сообщены. Записано в Вильне. Порочский двор, Сорочи, река Страва, перевоз и должностные юрисдикции не отождествлены. СМЛ: 675. Wersja polska · nr 506Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca marca 9 den Indykt9 u ponedełok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 675 Osoby, role i urzędyŁukasz Janowicz — powód, boiaryn Pana Mikołaia Juriewicza Radiviła Woiewody Trockoho; Maryna Zdanowna — powód; Juchno Zdanowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Stanisław Zdanowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Mikołay Juriewicz Radivił — Woiewoda Trocki; Iwan Sluzka[?] — Derżawca Lubecki; Iwan Kmita Swetowicz; Juri Mikołaiewicz Budiło; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Ławryn; kniaź Pronski — woiewoda Kiewski; Maryna — żonka / niewolnica[?]; Pani Juriewa Ostykowiczowa / Sirputowa[?]; Aleksander Woytkiewicz Czyżewicz — choruży Hospodarski Menenski[?] Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyLubecki — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Kiewski — miejsce wspomniane; perewoz Kniazia Pronskoho — miejsce wspomniane; reka Strawa — miejsce wspomniane; dwor Poroczski — majątek; na Soroczy — majątek; Menenski[?] — miejsce wspomniane; Wilni / Wilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki9 marca 1551, poniedziałek, indykcja 9. Łukasz Janowicz, bojar Mikołaya Juriewicza Radziwiłła, wojewody trockiego, wraz z żoną Maryną Zdanowną skarżył jej braci Juchna i Stanisława Zdanowiczów przed Epimachem. Przy sprawie byli Iwan Sluzka[?], derżawca lubecki, Iwan Kmita Swetowicz i Juri Mikołaiewicz Budiło. Zarzuty dotyczyły niewydanej wyprawy, trzech boczek pożyczonego żyta, dziesięciu kop żyta zebranego na udostępnionej ziemi i pozostawionego w humnie, czarnego konia z saniami i chomątem zabranego Ławrynowi na przewozie kniazia Prońskiego, wojewody kijowskiego, żonki Maryny najętej na lato za boczkę żyta i boczkę owsa, dziesięciu wozów siana z łąki nad Strawą kupionej za 80 groszy oraz pożyczonego wołu. Związek wymienionej żonki z żoną powoda pozostaje niejasny; końcowa wycena mówi o niewolnicy. Siano miało trafić do dworu Poroczskiego, a termin zwrotu wołu określono od świętego Juria do Semoi Suboty, bez przeliczenia. Powód rzeczywiście przedłożył rejestr szkód. Stanisław odmawiał odpowiedzi, twierdząc, że nie ma osiadłości pod hospodarem i służy pani Juriewej Ostykowiczowej, później nazwanej Sirputową; jej listu nie okazał. Łukasz i Maryna postawili dowód szapką do chorążego Aleksandra Woytkiewicza Czyżewicza, określonego jako Menenski[?], oraz rejestru wojennego na osiadłość Stanisława na Soroczy. Nie opisano osobistych zeznań chorążego ani przedłożenia tego rejestru. Stanisław nie dostawił szapki i dopuścił uwiazanie w swoje królewskie dobra. Epimach z obecnymi panami dokonał wyceny: wyprawa 30 kop, choć wcześniejszy rejestr ma 13; cztery solanki żyta 2 kopy, dziesięć kop żyta po 10 groszy — zapisany rubel; koń połtina, sanie i chomąt 6 groszy, solanka owsa 12 groszy, dziesięć wozów siana po 3 grosze — zapisane pół kopy, wół 50 groszy i niewolnica 3 kopy. Literalny końcowy zapis 30 kop, 9 kop i 8 groszy zachowano bez poprawiania rachunku. Sąd nakazał Łukaszowi i Marynie uwiazanie do Prawa w osiadłość Stanisława na Soroczy za tę wartość i wpis do ksiąg. Wykonania wprowadzenia, zapłaty, zwrotu rzeczy, przysięgi ani podziału nie zapisano. Pisan u Wilni. Dwór Poroczski, Soroczy, łąka nad Strawą, przewóz i afiliacje urzędowe pozostają odrębne. SML odsyła do 675. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 685, 686, 687. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:29 15 октября 2:47 Карточка № 507. Дело Яна Яновича Володкевича о выкупе отчинных Видов и сроке предъявления листовЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-03-10 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 677 Лица, роли и должностиЯн Янович Володкевич — истец, господарский боярин; Петр Миколаевич Гедройт — ответчик, князь; Ян Володкевич; Роза; Петр; Барбалаб Иванович Ярсак[?]; Андрей Миколаевич Гедройт — князь; Юри Миколаевич Будило — господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник География — владения, юрисдикция и должностиВиды — имение; Свидиницкий / Видиницкий — имение; Виленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияПеред Епимахом Ян Янович Володкевич требовал выкупа отчинных Видов у князя Петра, названного в заголовке Михайловичем Гедройтским, а в основном тексте Миколаевичем Гедройтом. Истец ссылался на передачу дворца Свидиницкого/Видиницкого покойным отцом при браке дочери Розы с ответчиком и на право выкупа за 50 коп и 8 коп грошей. Он утверждал, что предлагает деньги и послал упоминание через брата Петра. Ответчик заявил о неполучении вызова и отсутствии при себе документов. По просьбе обеих сторон суд назначил будущий срок для предъявления листов о держании дворца и ответа истцу. Буквальные даты расходятся: заголовок 10 марта 1551, среда, индикт 9; срок четыре недели от среды 18 марта до 14 апреля, в третьей неделе после предстоящей Пасхи. Эти выражения не исправлены и не пересчитаны. Ян просил запись. Платеж, выкуп, возврат собственности или присяга не отмечены. Виды и дворец относятся к предмету спора, Вильна к судебной юрисдикции; современная локализация не установлена. СМЛ: 677. Wersja polska · nr 507Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca marca 10 Den Indykt 9 u Seredu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 677 Osoby, role i urzędyJan Janowicz Wołodkiewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Petr Mikołaiewicz Gedroyt — pozwany, kniaź; Jan Wołodkiewicz; Roza; Petr; Barbałab Iwanowicz Jarsak[?]; Andrey Mikołaiewicz Gedroyt — kniaź; Juri Mikołaiewicz Budiło — Zemenin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWidy — majątek; Swidinicki / Widinicki — majątek; Wilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiJan Janowicz Wołodkiewicz pozwał kniazia Petra, w nagłówku Michayłowicza Gedroytskiego, a w treści i zakończeniu Mikołaiewicza Gedroyta, o wykup ojczystych Widów. Według skargi zmarły ojciec Jan przekazał dworec Swidinicki/Widinicki z ludźmi, czeladzią, zasiewem, zbożem i bydłem przy wydaniu córki Rozy, siostry powoda, za pozwanego; miał dopuścić wykup za 50 kop i 8 kop groszy przez siebie, syna lub krewnych. Powód twierdzi, że oferuje pieniądze i wysłał upomnienie przez brata Petra. Pozwany mówi, że nie otrzymał pozwu i nie ma przy sobie dokumentów, oraz prosi o termin; powód zgadza się. Epimach nakazuje na przyszłym terminie przedłożyć listy uzasadniające trzymanie dworca i odpowiedzieć powodowi. Nagłówek ma 10 marca 1551, środę, indykcję 9; dyspozycja dosłownie podaje cztery tygodnie od środy 18 marca do 14 kwietnia, w trzecim tygodniu po nadchodzącej Wielkanocy. Rozbieżności zachowano. Jan prosi o wpis. Nie odnotowano obecnego okazania listów, zapłaty, wykupu, zwrotu majątku, rozstrzygnięcia własności ani przysięgi. SML: 677. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 687, 688. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). Карточка № 508. Дело Андрея Станковича о побоях подданных, жатве ржи и будущей местной комиссииЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-07 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 678 Лица, роли и должностиАндрей Станкович — истец, вилкомирский хорунжий; Ян Шымонович — ответчик, господарский боярин; Яцко Остафевич — на тот момент виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Янович — господарский земянин; Балцер Миколаевич — господарский земянин; Ян Маркевич — служебник пана Яна Гродовского; Ян Гродовский — ковенский подстароста; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Бортко Кумянец; Щепан; Юхно; Сорговт[?]; Лукаш; Ян Корнаевский[?]; воеводзич Белзки — белзский воеводич; Войтех Якубович — господарский земянин; Станислав Бердовский — лидский и белицкий хорунжий География — владения, юрисдикция и должностиу бонгирах[?] — имение; у Погирах — имение; Виленский — упомянутое место; Вилкомирский — упомянутое место; Ковенский — упомянутое место; великого Князства Литовского — упомянутое место; Белзки — упомянутое место; Лидский — упомянутое место; Белицкий — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияХорунжий вилкомирский Андрей Станкович (заголовок: Станкевич) требовал от Яна Шимоновича суда над Бортком Кумянцем и его сыновьями Щепаном и Юхном по жалобе о побоях Сорговта[?] и сына Лукаша, жатве ржи на шесть бочек и задержании на две ночи и два дня. Жалоба также упоминает кобылу и колеса. Ответчик отрицал прежнее требование суда и формальное упоминание, условно ссылался на других участников земельного спора и предложил будущую справедливость в Погирах. После шапочного доказательства истца Яцко Остафьевич, текущий судья, назначил с согласия сторон местное разбирательство через четыре недели под потерей права. Епимах здесь назван как выдавший вызовы. Заголовок вторник 7 апреля 1551, индикт 9, расходится с нынешним четвергом 7 апреля в распоряжении; календарь и срок не исправлены. Истец выбрал Войтеха Якубовича и Станислава Бердовского; ответчик еще должен выбрать судей. Предписаны будущий выезд, суд по Статуту и равноуполномоченная замена отсутствующего судьи истца. Выполненная комиссия, платеж, возврат или присяга не отмечены. Поле u bongirach[?], имение Погиры и должностные юрисдикции сохраняются раздельно, без современной локализации. СМЛ: 678. Wersja polska · nr 508Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca aprelia 7 Den Indykt 9 u Wowtorok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 678 Osoby, role i urzędyAndrey Stankowicz — powód, chorunżyi Wilkomirski; Jan Szymonowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — natot czas namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek Dworny Podskarbi Zemski welikoho Kniaźstwa Litowskoho; Marko Janowicz — Zemianin Hospodarski; Balcer Mikołaiewicz — Zemianin Hospodarski; Jan Markewicz — Służebnik Pana Jana Grodowskoho; Jan Grodowski — Podstarosta Kowenski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Bortko Kumianec; Szczepan; Juchno; Sorgowt[?]; Łukasz; Jan Kornaiewski[?]; woiewodzicz Bełzki — woiewodzicz Bełzki; Woytech Jakubowicz — Zemianin Hospodarski; Stanisław Berdowski — chorunży Lidski y Belicki Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyu bongirach[?] — majątek; u Pogirach — majątek; Wilenski — miejsce wspomniane; Wilkomirski — miejsce wspomniane; Kowenski — miejsce wspomniane; welikoho Kniaźstwa Litowskoho — miejsce wspomniane; Bełzki — miejsce wspomniane; Lidski — miejsce wspomniane; Belicki — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiAndrey Stankowicz (w nagłówku Stankiewicz), chorąży wilkomirski, pozwał Jana Szymonowicza przed Jackiem Ostafiewiczem, działającym namiestnikiem wileńskim z ramienia Hornostaja, na podstawie pozwów Epimacha. Zarzucał, że poddany pozwanego Bortko Kumianec z synami Szczepanem i Juchnem oraz pomocnikami pobił jego poddanego Sorgowta[?] i syna Łukasza na polu u bongirach[?], zżął żyto na sześć boczek, zabrał obu z klaczą i kołami oraz więził dwie noce i dwa dni. Pozwany zaprzeczał wcześniejszej prośbie o sprawiedliwość i upomnieniu; warunkowo wskazywał innych uczestników i spór o ziemie z Janem Kornaiewskim[?] oraz wojewodzicem bełskim. Oferował przyszłą sprawiedliwość w Pogirach. Powód postawił szapkę na dowód wcześniejszej prośby, pozwany jej nie przeciwstawił. Jacko odróżnił tę prośbę od braku formalnego upomnienia i za zgodą obu stron nakazał miejscowe rozpoznanie przed komisarzami za cztery tygodnie pod utratą prawa. Nagłówek podaje wtorek 7 kwietnia 1551, indykcję 9, dyspozycja bieżący czwartek 7 kwietnia; rozbieżność zachowano. Powód wybrał Woytecha Jakubowicza i Stanisława Berdowskiego, chorążego lidzkiego i belickiego; pozwany ma wybrać swoich sędziów. Mają wyjechać na miejsce i sądzić według Statutu i pozwu; nieobecnego sędziego powoda wolno zastąpić z równą mocą. Nie odnotowano wykonanej komisji, wyroku miejscowego, zapłaty, zwrotu, podziału ani przysięgi. SML: 678. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 688, 689. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). Карточка № 509. Дело Станислава Медыховского о гае, брёвнах, корове и будущем представлении вижаЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-07 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 678 Лица, роли и должностиСтанислав Медыховский — истец; Михайло Кмитыч — ответчик, князь; Полонея — ответчик, княгиня; Яцко Остафевич — судья, на тот момент виленский наместник; Мартин Подсентковский — трокский конюший; Андрей Реинко; Миколай Юревич Радзивилл — троцкий воевода; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Филип Михайлович — виз; служебник Бобоедова; Бобоед — утенский державца География — владения, юрисдикция и должностиВилни — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Утенского — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия7 апреля 1551 г., вторник, индикт 9. По жалобе господарского боярина Станислава Медыховского на князя Михайла Кмитыча и его жену Полонею о насильственном использовании общего гая, постановке ozerody, брёвнах и взятой корове Яцко Остафьевич назначил истцу неделю для личной явки и представления названного вижа Филипа Михайловича. Обе стороны противопоставили шапки. Решение по существу и исполнение будущего представления не записаны. Значение ozerody и определение коровы triu dyneiu[?] оставлены квалифицированными; для ozerody заявлены шесть куп брёвен и ещё шесть для строительства; эти купы не являются денежной суммой. География имущества не названа. Wersja polska · nr 509Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: roku Piatdesiat Perwoho meseca aprela7 Den Indykt9 u wowtorok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 678 Osoby, role i urzędyStanisław Medychowski — powód; Michayło Kmitycz — pozwany, kniaź; Połoneia — pozwany, knehińia; Jacko Ostafiewicz — sędzia, natet czas namestnik Wilenski; Martin Podsentkowski — koniuszyi Trocki; Andrey Reinko; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woiewoda Trocki; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Filip Michayłowicz — wiz; służebnik Boboiedowa; Boboied — derżawca Utenski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilni — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Utenskoho — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiStanisław Medychowski, bojar hospodarski, pozwał kniazia Michayła Kmitycza i jego żonę Połoneię przed Jackiem Ostafiewiczem, działającym namiestnikiem wileńskim, na podstawie pozwów Epimacha. Zarzucał gwałtowne wejście do wspólnego gaju, postawienie ozerodów na jego ziemiach, użycie sześciu kup bierwion na te obiekty i kolejnych sześciu na budowanie oraz wejście do domu i zabranie krowy z określeniem triu dyneiu[?]. Pozwany, odpowiadając także za żonę, zaprzeczał otrzymaniu pozwów i znajomości sprawy. Powód postawił szapkę na wiza, pozwany przeciwstawił swoją i zażądał jego stawienia. Stanisław wskazał Filipa Michayłowicza, służebnika Boboieda, dzierżawcy uteńskiego, i zobowiązał się go przedstawić. Jacko wyznaczył tydzień od bieżącego wtorku 7 kwietnia 1551, indykcji 9, aby powód stanął osobiście, przyprowadził wiza i poparł pozwy. Nie zapisano wykonania tego obowiązku ani rozstrzygnięcia roszczeń o ziemię, drewno lub krowę. Ozerody i określenie krowy zachowano bez niepewnego rozwinięcia znaczenia; kup bierwion nie oznacza sumy pieniężnej. SML: zachowany zapis 678; odczyt cyfry na obrazie 670/680[?] wymaga dalszego porównania. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 689, 690. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:30 15 октября 2:48 Карточка № 510. Дело Василея Андреевича Маккевича о жеребце, побоях рыкуни и тивуна и неисполненных присягахЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-09; 1551-04-11 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 679 Лица, роли и должностиВасилей Андреевич Мацкевич — истец, господарский дворянин; Миколай Юхнович Яхнович — ответчик, господарский боярин виленского повета; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Иван Горностай; Мартин Подсентковский — трокский конюший; Миколай Кухмистрович; Ян Завишыча[?]; Тарновский; [Неназванный трокский воевода] — троцкий воевода; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Ян Степанович — служебник Епимаха; предполагаемый децкий; Микутя Сташевич — подберезский тивун; Настася — подберезская рыкуня; Миколай — князь; подберезский плебан; Здан Чепинский — виз; служебник Епимаха География — владения, юрисдикция и должностиВиленского — юрисдикция [?]; Вильно — упомянутое место; Повет Виленский — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Подберезский — упомянутое место; Гуделеве — упомянутое место; Церкви Святое Пречистое — упомянутое место; костеле Святого Яна — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия9 апреля 1551 г., четверг, индикт 9; окончательное решение 11 апреля, суббота. По делу Василея Андреевича Маккевича против Миколая Юхновича Яхновича Яцко Остафьевич присудил 50 грошей за жеребца и затем по 3 рубля за побои рыкуни и тивуна, с буквальным общим итогом 10 коп 50 грошей. На назначенную субботу рыкуня Настасия была готова к присяге, ответчик не довёл её до присяги и сам не исполнил очистительной присяги, уехав; виж Здан Чепинский лично сообщил об этом. Выполненной присяги и уплаты не записано. Срок уплаты последней суммы — четыре недели от 11 апреля. Имя тивуна Микутия/конечное Миколай и относительные даты ранних побоев сохранены с оговоркой. Wersja polska · nr 510Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: roku1551meseca aprel9Den Indykt9 u Czetwerk; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia Suboty od meseca aprelia odinadcatoho Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 679 Osoby, role i urzędyWasiley Andreiewicz Mackewicz — powód, dworenin Hospodarski; Mikołay Juchnowicz Jachnowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski od Iwana Hornostaia; Iwan Hornostaj; Martin Podsentkowski — koniuszyi Trocki; Mikołay Kuchmistrowicz; Jan Zawiszycza[?]; Tarnowski; [Nienazwany wojewoda trocki] — woiewoda Trocki; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Jan Stepanowicz — służebnik Epimachow; domniemany decki; Mikutia Staszewicz — tiwun Podberezski; Nastasia — rykunia Podberezska; Mikołay — kniaź; pleban Podberezski; Zdan Czepinski — wiz; służebnik Epimachow Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileńskoho — jurysdykcja [?]; Wilno — miejsce wspomniane; Powet Wilenski — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Podberezski — miejsce wspomniane; Gudelewie — miejsce wspomniane; Cerkwi Swiatoie Preczystoie — miejsce wspomniane; kostele Swiatoho Jana — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWasiley Andreiewicz Mackewicz, w otwarciu Markewicz, pozwał Mikołaya Juchnowicza Jachnowicza przed Jackiem Ostafiewiczem, działającym namiestnikiem wileńskim z ramienia Hornostaja. Zarzucał zabranie karego ogiera tiwuna podberezskiego Mikutii pod pozorem opłaty za deckowanie przez Jana Stepanowicza, służebnika Epimacha. Pozwany przypisywał zabranie Janowi, lecz nie przedstawił go, listu deckowanego ani jego pisma. Jacko, za zgodą powoda, zasądził 50 groszy jak za mużycką skórę, płatne za cztery tygodnie od czwartku 9 kwietnia 1551, indykcji 9. Kolejne zarzuty dotyczyły pobicia rykuni Nastasi w Gudelewie na miniony dzień św. Piotra w indykcji 6 oraz tiwuna Mikutii Staszewicza w targowy poniedziałek przed Oposzczeniem Matki Bożej w indykcji 7, z utratą 2 kop 40 groszy i dwóch noży świdnickich. Względnych dat nie przeliczono. Przy dowodzie przez szapkę na plebana pozwany dopuścił przyszłą przysięgę rykuni w cerkwi Przeczystej; przy dwóch nienazwanych świadkach pobicia tiwuna podjął się własnej przysięgi oczyszczającej w kościele św. Jana. Termin obu wyznaczono na trzeci dzień, sobotę 11 kwietnia. W tę sobotę Nastasia była gotowa do przysięgi do zamknięcia cerkwi z wizem Zdanem Czepinskim; pozwany nie doprowadził jej do przysięgi, sam nie chciał się odprzysiąc i wyjechał. Zdan osobiście zdał sprawę Jackowi. Nie zapisano wykonanej przysięgi. Jacko zasądził po 3 ruble rykuni i tiwunowi, którego końcowo nazwano Mikołaiu zamiast wcześniejszego Mikutii; literalną sumę 10 kop 50 groszy zachowano bez naprawiania przeliczenia. Zapłata ma nastąpić za cztery tygodnie od bieżącej soboty 11 kwietnia; nie odnotowano zapłaty ani zwrotu ogiera. SML: 679. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 690, 691, 692. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). Карточка № 511. Дело Сымка Миколаевича и его жены Алжбеты о родовом выкупе земли на Онтоколни в ДявилтовеЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-13 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 680 Лица, роли и должностиШымко Миколаевич — истец, господарский боярин; Алзбета Щасновна — истец; Зофя Сонгутовна Войткова Андрушковичова — ответчик, господарская боярыня; Ян Войткович Андрушкович — ответчик; Юри Войткович Андрушкович — ответчик; Томко Войткович Андрушкович — ответчик; Бартромеи Войткович Андрушкович — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Настася Щасновна; Ядвига Томковна; Войтек Андрушкович; Павел Островецкий — господарский дворянин; Миколай Андреевич; Яцко Остафевич; Лев Владычка; Василей Мацкевич; Андрей Гедройт — князь География — владения, юрисдикция и должностиОнтоколни — имение; Дявилтове — упомянутое место; Вильно — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия13 апреля 1551 г., понедельник, индикт 9. В деле Сымка Миколаевича и его жены Алжбеты против Зофии Сонгутовны Андрушковичовой и четырёх её сыновей о родовом выкупе земель на Онтоколни в Дявилтове Епимах оставил покупателям право не принимать выкуп и не уступать землю, пока живы продавцы. После их жизни возможен новый иск по близости жены, если истец пожелает. Завершённого выкупа, уплаты или передачи земли не записано; прежняя смерть покупателя Войтка отделена от живых продавцов. Wersja polska · nr 511Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca aprelia13Den Indykt9 wPonedelok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 680 Osoby, role i urzędySzymko Mikołaiewicz — powód, boiaryn Hospodarski; Alzbeta Szczasnowna — powód; Zofia Songutowna Woytkowa Andruszkowiczowa — pozwany, boiarynia Hospodarska; Jan Woytkowicz Andruszkowicz — pozwany; Juri Woytkowicz Andruszkowicz — pozwany; Tomko Woytkowicz Andruszkowicz — pozwany; Bartromei Woytkowicz Andruszkowicz — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Nastasia Szczasnowna; Jadwiha Tomkowna; Woytek Andruszkowicz; Paweł Ostrowecki — dworenin Hospodarski; Mikołay Andreiewicz; Jacko Ostafiewicz; Lew Władyczka; Wasiley Mackiewicz; Andrey Gedroyt — kniaź Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyOntokolni — majątek; Diawiltowie — miejsce wspomniane; Wilno — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki13 kwietnia 1551, poniedziałek, indykcja 9. Szymko Mikołaiewicz i jego żona Alzbeta Szczasnowna pozwali Zofię Songutownę Woytkową Andruszkowiczową oraz jej czterech synów: Jana, Tomka, Juria i Bartromeia, o ziemie na Ontokolni w Diawiltowie. Powodowie powołali się na bliskość Alzbety wobec sprzedawców: jej siostry Nastasi Szczasnowny, ciotki Jadwihi Tomkowny i innych krewnych, którzy wcześniej sprzedali ziemie obecnie zmarłemu Woytkowi Andruszkowiczowi, mężowi Zofii. Twierdzili, że oferują pieniądze za wykup, lecz wdowa i synowie nie chcą ich przyjąć ani ustąpić ziemi; kwoty nie podano. Jan i Juri odpowiedzieli z pełnomocnictwa pisanego matki i braci Tomka oraz Bartromeia, że posiadają i używają ziemi według kupna, a sprzedawcy nadal żyją. Nie stwierdzono osobistej obecności wszystkich reprezentowanych osób ani okazania odrębnego aktu kupna. Bohdan Andreiewicz Epimach, namiestnik wileński, orzekł, że Zofia i synowie podczas życia sprzedawców nie muszą przyjmować pieniędzy od bliskich ani ustępować ziemi. Dopiero po życiu sprzedawców, jeżeli Szymko zechce dochodzić bliskości żony i odkładać pieniądze, ma pozwać wdowę i synów. Nie odnotowano aktualnego wykupu, zapłaty, przeniesienia ziemi, przysięgi ani nowej śmierci. Literalne nazwy Ontokolni i Diawiltowie zachowano bez współczesnej identyfikacji; Wilno oznacza sąd. SML: 680. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 692, 693. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). Карточка № 512. Дело Яцка Федоровича от имени жены Ганны и её сестры Ганны об имении Рудошаны и вызове представляемых истицЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-13 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 681 Лица, роли и должностиЯцко Федорович — истец, господарский дворянин; Ганна [жена Яцка Федоровича] — истец; Ганна/Ганка [сестра жены Яцка] — истец; Петр Хрщонович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Мартин Грынкович; Павел Островецкий — господарский дворянин; Миколай Андреевич; Яцко Остафевич; Лев Владычка География — владения, юрисдикция и должностиРудошаны — имение; Вильно — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия13 апреля 1551 г., понедельник, индикт 9. В споре Яцка Федоровича от имени жены Ганны и её одноимённой сестры с Петром Хрщоновичем об отчинном имении Рудошаны ответчик оспорил доверенности и потребовал явки самих истиц. Епимах с согласия сторон назначил их будущее представление и ответ Петра в Вильно на день св. Михаила простого римского праздника текущего 1551 года, без календарного пересчёта. Решение о титуле и фактический возврат имения не записаны; две сестры Ганны различены. Wersja polska · nr 512Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca Aprelia13Den Indykt9 uPonedelok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 681 Osoby, role i urzędyJacko Fedorowicz — powód, dworanin Hospodarski; Hanna [żona Jacka Fedorowicza] — powód; Hanna/Hanka [siostra żony Jacka] — powód; Petr Chrszczonowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Martin Hrynkowicz; Paweł Ostrowecki — dworanin Hospodarski; Mikołay Andreiewicz; Jacko Ostafiewicz; Lew Władyczka Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyRudoszany — majątek; Wilno — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki13 kwietnia 1551, poniedziałek, indykcja 9. Jacko Fedorowicz, dworanin hospodarski, wystąpił przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem z pełnomocnictwa pisanego żony Hanny i jej siostry Hanny, zwanej też Hanką, przeciw Petrowi Chrszczonowiczowi. Zarzucał zatrzymanie ich ojczystego majątku Rudoszany z ludźmi ciągłymi, czeladzią niewolną, zabudowaniem dwornym i przynależnościami, jak posiadał go ich zmarły ojciec Martin Hrynkowicz. Petr nie przedstawił sprzeciwu co do tego zarzutu, lecz odmówił wiary pełnomocnictwom i chciał zobaczyć właściwe powódki, których nie było przed urzędem; nie jest to zapis przyznania im tytułu. Jacko zapowiedział przyszłe stawienie żony oraz jej siostry i poprosił o termin. Za zgodą obu stron Epimach wyznaczył przyszły dzień św. Michała prostego święta rzymskiego w bieżącym roku 1551, bez przeliczenia daty. Jacko ma wtedy stawić obie Hanny przed urzędem w Wilnie, a Petr ma stanąć i odpowiedzieć na dotychczasowe pozwy i deckowanie. Nie odnotowano wykonanego stawienia kobiet, rozstrzygnięcia własności, fizycznego wprowadzenia, zwrotu majątku, zapłaty, przysięgi ani nowej śmierci. Rudoszany oznacza majątek, Wilno sąd i przyszły termin. SML: 681. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 693. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). Карточка № 513. Поручительство Миколая Рудомины за брата Яна при будущем расчёте с Крыштофом ОнтендорфомЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-09 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 682 Лица, роли и должностиЯцко Остафевич — судья, на тот момент виленский наместник; Ян Рудомина — купец города Вильны; Крыштоф Онтендорф — мещанин из Крулевца; Миколай Рудомина — виленский мещанин; Каспер — уполномоченный служебник Крыштофа Онтендорфа; Марко Василевич — господарский дворянин; Лев Федорович Владычка — господарский дворянин География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Кролевец — упомянутое место; Воеводство Виленское — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия9 апреля 1551 г., четверг, индикт 9. Ян Рудомина дал брата Миколая поручителем для будущего расчёта с Крыштофом Онтендорфом по 500 польским злотым; уполномоченный Каспер лично принял поручительство. Явка Яна назначена через двенадцать недель от воскресенья 12 апреля в Вильно. Платёж поручителя и его освобождение обусловлены будущей явкой и расчётом; эллиптическая связь условия неявки отмечена без восстановления слов. Завершённый расчёт и платёж не записаны. Wersja polska · nr 513Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca aprelia9Den Indyk9 uCzetwerh Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 682 Osoby, role i urzędyJacko Ostafiewicz — sędzia, natotczas namestnik Wilenski; Jan Rudomina — kupiec mesta Wilenskoho; Krysztof Ontendorf — meszczanin zKrolewca; Mikołay Rudomina — meszczanin Wilenski; Kasper — Słuzebnik umocowany Krysztofa Ontendorfu; Marko Wasilewicz — Dworanin Hospodarski; Lew Fedorowicz Władyczka — Dworanin Hospodarski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Krolewec — miejsce wspomniane; Woiewodstwo Wilenskoie — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki9 kwietnia 1551, czwartek, indykcja 9. Przed Jackiem Ostafiewiczem, pełniącym urząd namiestnika wileńskiego, Jan Rudomina, kupiec wileński, w wykonaniu polecenia Panów Rady dał swego brata Mikołaja Rudominę, mieszczanina wileńskiego, jako poręczyciela Kasprowi, umocowanemu słudze Krysztofa Ontendorfa z Królewca. Chodzi o przyszły rachunek z 500 złotych polskich. Mikołaj ma stawić Jana przed urzędem w Wilnie za dwanaście tygodni od przyszłej niedzieli 12 kwietnia; nie przeliczono daty końcowej. Po rachunku ma zapłacić ten, kto okaże się dłużnikiem. Tylko w razie niestawienia Jana Mikołaj ma zapłacić 500 złotych albo pozostały rachunkowy dług. Klauzula nieobecności bez umocowanego zastępcy przewiduje przyszłe uwolnienie poręczyciela; przypisanie tej nieobecności Ontendorfowi pozostaje ostrożne wobec eliptycznej składni. Kasper rzeczywiście osobiście i dobrowolnie przyjął porękę, obie strony zgodziły się na zapis. Przy sprawie byli Marko Wasilewicz i Lew Fedorowicz Władyczka. Nie zapisano wykonanego rachunku, zapłaty ani aktualnego uwolnienia. Wilno oznacza afiliację i sąd, Królewiec pochodzenie kupca. SML: 682. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 693, 694. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:31 15 октября 2:49 Карточка № 514. Отказ от очистительной присяги и соглашение Юрия Якубовича с Ленартом и Михайлом МиколаевичамиЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-10; 1551-04-21 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 683 Лица, роли и должностиЮри Якубович — истец, господарский боярин; Ленарт Миколаевич — ответчик; Михайло Миколаевич Войнюшевич[?] — ответчик; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Андрей Длужский; Петеля; Иван Горностай — дворный маршалок; Богдан Андреевич Епимах; Иван Сермолич; Пани Сермолиная; Петр Станиславович — виж География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия1551 г., индикт 9. Юрий Якубович требовал от Ленарта и Михайла Миколаевичей возмещения поручительства по трём копам и деньгам за две медницы свежего мёда. После отрицания долга и назначения будущей очистительной присяги ответчики действительно отказались присягать и согласились на три копы; виж Пётр Станиславович лично доложил об этом. Яцко Остафьевич назначил будущую уплату через четыре недели от нынешнего вторника 21 апреля. Платёж и исполненная присяга не записаны. Заголовок 10 апреля, суббота, сохранён отдельно от заключительной даты. Номер SML 603/683[?] остаётся неуверенным. Wersja polska · nr 514Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprelia10 Indyk9 u Subotu; data bieżącego wpisu: od wtornika tepereszneho apreli21 Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 683 Osoby, role i urzędyJuri Jakubowicz — powód, boiarin Hospodarski; Lenart Mikołaiewicz — pozwany; Michayło Mikołaiewicz Woyniuszewicz[?] — pozwany; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Andrey Dłużski; Petelia; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; Bohdan Andreiewicz Epimach; Iwan Sermolicz; Pani Sermolinaia; Petr Stanisławowicz — wiż Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiNagłówek: 10 kwietnia 1551, sobota, indykcja 9; końcowe rozporządzenie wskazuje bieżący wtorek 21 kwietnia. Zachowano oba zapisy bez naprawy kalendarza. Przed Jackiem Ostafiewiczem, zastępującym Iwana Hornostaja na urzędzie namiestnika wileńskiego, Juri Jakubowicz wystąpił przeciw Lenartowi i Michayłowi Mikołaiewiczom; przyłączenie nazwiska Woyniuszewicz pozostaje ostrożne, braterstwa nie podano. Twierdził, że poręczył za pożyczone od nieżyjącego Iwana Sermolicza trzy kopy groszy litewskich oraz pieniądze za dwie mednice świeżego miodu. Cenę zapisano dosłownie „połszesta nadecat hrosza mednicy”. Przywołany termin święta Panny Marii w indykcji 2, pozew Pani Sermolinaia i straty z podwójnej należności oraz kar są relacją o wcześniejszych zdarzeniach. Pozwani zaprzeczyli, przyznając tylko dawną kopę, którą według nich oddali. Powód nie miał dokumentu, lecz przedstawił dowód przez czapkę; pozwani nie zrównali dowodu i za zgodą powoda zobowiązali się do przyszłej przysięgi oczyszczającej w bieżący wtorek. Zwolnienie zależało od jej wykonania. Następnie odmówili przysięgi i uzgodnili z powodem trzy kopy przed wiżem Piotrem Stanisławowiczem, który osobiście o tym doniósł. Jacko wyznaczył przyszłą zapłatę za cztery tygodnie od wtorku 21 kwietnia. Nie zapisano wykonanej przysięgi ani zapłaty. Wilno oznacza sąd i urząd; miejsce pożyczki pozostaje nienazwane. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 694, 695. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина), 124 (левая половина). Карточка № 515. Освобождение Лахимбердея Салтешевича после личного показания поручителя о прежней уплате 2,5 копыЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-30 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 683 Лица, роли и должностиНарко/Норко Довлечаревич[?] — истец, господарский татарин; Лагимбердей Салтешевич — ответчик, господарский татарин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Василевич — господарский дворянин; Мертуза/Мортуза Кулземанович — князь; татарский хорунжий География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Великое Княство Литовское — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияГосподарский татарин Нарко/Норко Довлечаревич[?] требовал от Лахимбердея Салтешевича 2,5 копы грошей. Ответчик действительно представил прежнего поручителя, татарского хорунжего князя Мертузу Кульземановича. Князь лично подтвердил прежнюю уплату перед ним, и Яцко Остафьевич действительно освободил ответчика от требования. Новая выплата и присяга не записаны. Дата: 30 апреля 1551 г., четверг, индикт 9. Рукописное pół trzeciej и SML połtreti означают 2,5 копы. Номер SML 603/683[?] остаётся неуверенным. Wersja polska · nr 515Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprelia30 Indyk9 uCzetwerh Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 683 Osoby, role i urzędyNarko/Norko Dowleczarewicz[?] — powód, Tataryn Hospodarski; Lahimberdey Salteszewicz — pozwany, Tataryn Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; podskarbi zemski Welikoho Kniastwa Litowskoho; Marko Wasilewicz — dworanin Hospodarski; Mertuza/Mortuza Kulzemanowicz — kniaź; chorąży Tatarski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Welikoie Kniastwo Litowskoie — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki30 kwietnia 1551, czwartek, indykcja 9. Przed Jackiem Ostafiewiczem, zastępującym Iwana Hornostaja na urzędzie namiestnika wileńskiego, w obecności dworzanina Marka Wasilewicza, hospodarski Tatar Narko/Norko Dowleczarewicz[?] pozwał hospodarskiego Tatara Lahimberdeja Salteszewicza o niezapłacone pół trzeciej kopy groszy, czyli 2,5 kopy. Pozwany przyznał, że taka suma wynikała z wcześniejszego pojednania, z czterotygodniowym terminem zapłaty. Twierdził, że dał porękę chorążego tatarskiego kniazia Mertuzy Kulzemanowicza i zapłacił przed nim. Jacko wspomniał list poręczyciela przyniesiony przez pozwanego; powód nie dał mu wiary i odwołał się do samego poręczyciela. Sąd nakazał jego przedstawienie, pozwany rzeczywiście go przyprowadził, a Mertuza osobiście zeznał, że 2,5 kopy zapłacono przed nim. Na tej podstawie Jacko rzeczywiście zwolnił pozwanego od roszczenia. Zeznanie potwierdza wcześniejszą zapłatę; nie zapisano nowej fizycznej wypłaty ani przysięgi. Imię powoda w rękopisie Narko/Norko zachowano ostrożnie wobec surowego OCR Marko; obecny Marko Wasilewicz jest osobną osobą. Wilno oznacza sąd, Wielkie Księstwo Litewskie urząd podskarbiego Hornostaja; miejsce długu nie zostało nazwane. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 695, 696. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 516. Присуждение Тыше Семёновичу 12 коп за заём и 46 грошей за ткани с будущими сроками уплатыЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-21; 1551-04-22 Даты документов и процессуальные срокидата цитируемого документа: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 684 Лица, роли и должностиГрышко Яковлевич — истец, господарский боярин; Тыша Семенович — истец, виленский мещанин; Ян Федорович Епимах — ответчик, господарский дворянин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; Бернат Наркевич[?] — господарский дворянин География — владения, юрисдикция и должностиВильно / Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияПо признанию ответчика Яна Федоровича Епимаха и предъявленному его запечатанному обязательству Яцко Остафьевич присудил виленскому мещанину Тыше Семёновичу, представленному лично уполномоченным Грышком Яковлевичем, 12 коп грошей за заём. За признанные неоплаченными бархат и чёрную китайку отдельно присуждены 46 грошей. Обе суммы назначены к будущей уплате через четыре недели от нынешнего вторника 22 апреля; уплата не записана. Заголовок датирован 21 апреля 1551 г., вторником, индиктом 9, и вместе с SML называет 20 коп против 12 коп в тексте и решении. Эти расхождения, прежнее условие двойной уплаты на минувшее Рождество индикта 8 и неуверенный номер SML 604/684[?] сохранены без календарного или денежного исправления. Wersja polska · nr 516Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 Aprelia21 Indyk9 uWoltorek; data bieżącego wpisu: nineszny Woltorek Aprelia Dwadcat druhoho Daty dokumentów i terminy procesowedata cytowanego dokumentu: Bożeie narożenie Swiato proorszłoie w Indykte osmom Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 684 Osoby, role i urzędyHryszko Jakowlewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Tysza Semenowicz — powód, Meszczanin Wilenski; Jan Fedorowicz Epimach — pozwany, Dworanin Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — Marszałek Dworny; Bernat Narkewicz[?] — Dworanin Hospodarski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiNagłówek: 21 kwietnia 1551, wtorek, indykcja 9; oba rozstrzygnięcia liczą termin od bieżącego wtorku 22 kwietnia. Zachowano rozbieżność. Przed Jackiem Ostafiewiczem, zastępującym Iwana Hornostaja na urzędzie namiestnika wileńskiego, w obecności dworzanina Bernata Narkewicza[?], hospodarski bojar Hryszko Jakowlewicz, osobiście upoważniony przez mieszczanina wileńskiego Tyszę Semenowicza, wystąpił przeciw dworzaninowi Janowi Fedorowiczowi Epimachowi. Nagłówek i SML wymieniają 20 kop; skarga w treści i zasądzenie dotyczą 12 kop groszy liczby i monety litewskiej. Hryszko rzeczywiście przedłożył opieczętowany list zobowiązania Jana, przewidujący zwrot na minione Boże Narodzenie indykcji 8 oraz podwójną zapłatę w razie zwłoki. Jan przyznał pożyczkę, swój list i brak spłaty. Jacko zasądził dla Tyszy 12 kop, płatnych za cztery tygodnie od wskazanego 22 kwietnia; nie zasądził podwojenia. Dalsza skarga dotyczyła pół łokcia aksamitu za pół kopy i 5 groszy oraz łokcia czarnej kitajki za 11 groszy. Jan przyznał otrzymanie tkanin i brak zapłaty. Jacko zasądził dosłownie 46 groszy, również płatnych za cztery tygodnie od 22 kwietnia. Nie zapisano wykonanej zapłaty, przysięgi ani nowego wydania rzeczy. Wilno określa sąd, urząd i przynależność Tyszy; miejsce pożyczki i tkanin pozostaje nienazwane. Epimach pozwany jest Janem Fedorowiczem, odrębnym od Bohdana Andreiewicza Epimacha. Dawne odczyty i niepewny numer SML 604/684[?] zachowano. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 696, 697. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 517. Предварительное извещение Николая Андреевича при будущем выкупе Подупницкого дворцаЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-06-16 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 685 Лица, роли и должностиМиколай Андреевич — истец; Ядвига Миколаева Сунгейтова / Сонгеллова / Сонгутовна — ответчик, господарская земянка; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Войтехович; Алзбета; Грыгоры Грыгоревич Остык / Остыкович — пан виленский; Рым Войневич; Грын Янович; Яцко Белилевич; Милутя Рымейкович География — владения, юрисдикция и должностиПодупницкий / Упницкий дворец; СМЛ Упники — имение; Вильно / Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияНиколай Андреевич требовал от Ядвиги Николаевой Сунгейтовой/Сонгелловой 24 копы по прежнему залогу четырёх служб людей Подупницкого/Упницкого дворца. Она ссылалась на собственное держание от пана виленского за 150 коп и отрицала обязанность по прежнему долгу. Богдан Андреевич Епимах постановил лишь заранее известить истца перед передачей имения, если родственники впоследствии будут его выкупать. Нынешняя уплата, выкуп и передача не записаны. Дата: 16 июня 1551 г., вторник, индикт 9. Прежнее запечатанное обязательство пересказано без явного нынешнего предъявления; покойный Николай Войтехович и его жена Альжбета отделены от ответчицы Ядвиги. SML: кажущиеся 7[?] служб против четырёх в рукописи и неуверенный номер 605/685[?]. Wersja polska · nr 517Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 Junia16 Indyk9 wewtorok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 685 Osoby, role i urzędyMikołay Andreiewicz — powód; Jadwiha Mikołaiewa Sungeytowa / Songiełłowa / Songutowna — pozwany, Zemianka Hospodarska; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Mikołay Woytechowicz; Alzbeta; Hryhory Hryhoriewicz Ostyk / Ostykowicz — Pan Wilenski; Rym Woynewicz; Hryn Janowicz; Jacko Belilewicz; Milutia Rymeykowicz Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyPodupnicki / Upnicki dworec; SML Upniki — majątek; Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki16 czerwca 1551, wtorek, indykcja 9. Przed namiestnikiem wileńskim Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Mikołay Andreiewicz pozwał hospodarską ziemiankę Jadwihę Mikołaiewą Sungeytową/Songiełłową. Powód twierdził, że nieżyjący już Mikołay Woytechowicz wraz ze swoją żoną Alzbetą zastawił mu cztery służby ojczystych ludzi dworca Podupnickiego: Ryma Woynewicza, Hrynia Janowicza, Jacka Belilewicza i Milutię Rymeykowicza, za 24 kopy groszy litewskiej liczby i monety, licząc po dziesięć pieniędzy na grosz. Przywołał list pod pieczęciami wystawców i ludzi dobrych; nie zapisano jego obecnego przedłożenia. Po kilku latach posiadania powód miał utracić ludzi, gdy Mikołay ponownie zastawił dworzec z nimi Hryhoriemu Hryhoriewiczowi Ostykowi/Ostykowiczowi, panu wileńskiemu, bez zwrotu wcześniejszej sumy. Powód przywołał upomnienia za życia dłużnika i jego późniejszą śmierć bez spłaty. Jadwiha odpowiedziała, że otrzymała od pana wileńskiego ludzi z dworcem Upnickim w zastaw za półtorasta, czyli 150 kop, do pełnego wykupu przez krewnych, i zaprzeczyła obowiązkowi spłaty wcześniejszych 24 kop. Powód nalegał na zapłatę według listu poprzedniego zastawcy. Epimach rzeczywiście postanowił, że jeżeli krewni będą wykupywać majątek, Jadwiha ma zawiadomić Mikołaya Andreiewicza przed jego wydaniem. Nie zasądzono obecnej zapłaty 24 kop ani nie zapisano wykupu, przekazania majątku lub przysięgi. Alzbeta jest wyraźnie żoną nieżyjącego Mikołaya; nie utożsamiono jej z pozwaną Jadwihą ani nie dopisano wdowieństwa pozwanej. Podupnicki/Upnicki dworzec oznacza majątek, Wilno sąd i urząd pana wileńskiego. SML ma pozorne 7[?] służb wobec czterech w rękopisie oraz niepewny numer 605/685[?]; zachowano warianty i dawny lokator 685. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 697, 698. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:32 15 октября 2:50 Карточка № 518. Разрешение Яну Клодницкому жатвы на землях прежнего увязания; последняя условная фраза неполнаОграничение источникаВ полном AGAD-скане 698 последняя условная фраза не завершена перед заголовком следующего акта. Это видно в копии независимо от нашего кропа; недостающий вывод не восстановлен. Листы / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-06-20 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 685 Лица, роли и должностиЯн Клодницкий / геадинг Лудницкий — истец; Матей Амбросевич / Амбросович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Юри; Неназванный виз при введении во владение — увязный виз География — владения, юрисдикция и должностиВильно / Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияПо жалобе Яна Клодницкого, в заголовке и SML Людницкого, на Матея Амбросевича Богдан Андреевич Епимах разрешил истцу будущую жатву ржи и яровых только на землях прежнего увязания, исключив другие земли. Прежнее присуждение 27 коп за зерно в гумне пересказано; нынешние уплата и жатва не записаны. Ответчик ссылался на землю своего племянника Юрия и не принял предложенного истцом доказательства визом и сторонними людьми. Дата: 20 июня 1551 г., суббота, индикт 9; предполагаемая вырубка отнесена к Великому посту нынешнего 1551 года без календарного пересчёта. Последняя условная фраза о Юрии обрывается перед следующим заголовком, что подтверждено оригиналом; её следствие не восстановлено. SML 605/685[?], прежний локатор 685 сохранён. Wersja polska · nr 518Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 Iunia20 Indyk9 wSubotu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 685 Osoby, role i urzędyJan Kłodnicki / heading Ludnicki — powód; Matey Ambrosewicz / Ambrosowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Juri; Nienazwany wiż przy uwiazaniu — uwiazny viz Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki20 czerwca 1551, sobota, indykcja 9. Przed namiestnikiem wileńskim Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Jan Kłodnicki, w nagłówku i SML Ludnicki, pozwał hospodarskiego bojara Mateya Ambrosewicza. Przywołał wcześniejsze zasądzenie 27 kop groszy za zniszczenie zboża w humnie i wcześniejsze uwiazanie w ziemie pozwanego; twierdził, że ich wartość nie pokrywa sumy. Zarzucił Mateyowi wycięcie gajów w Wielkim Poście bieżącego 1551 roku, użytkowanie ziem i obsianie nawozów żytem i jarzyną mimo uwiazania, przy powoływaniu się na własność bratanka. Matey zaprzeczył wycinaniu lasu i zasiewowi na ziemiach przyznanych Janowi, twierdząc, że obsiał ziemie swego bratanka Juria. Jan odpowiedział, że nie posiada lasów ani ziem Juria, lecz ziemie samego pozwanego, i zaoferował dowód przez nie nazwanego wiza dokonującego uwiazania oraz osoby postronne. Matey nie stanął do tego dowodu; nie zapisano ich obecnych osobistych zeznań. Epimach rzeczywiście pozwolił Janowi zżąć żyto i jarzynę zasiane na ziemiach objętych jego uwiazaniem, wyraźnie z wyłączeniem innych ziem. Nie zapisano wykonanego żniwa ani nowego zasądzenia 27 kop, zapłaty, przysięgi czy zmiany tytułu. Końcowe zdanie warunkowe o bratanku Juriu i żęciu żyta przez Jana urywa się przed następnym nagłówkiem, co potwierdza również oryginalny rozkład; nie dopisano brakującego rzeczownika ani następstwa. Wszystkie widoczne partie wpisu przeczytano. Ziemie, gaje i humno są nienazwane; Wilno oznacza sąd i urząd, nie ustaloną lokalizację własności. Numer SML 605/685[?] pozostaje niepewny, dawny lokator 685 zachowano. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 698. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 519. Будущая присяга Алькича Бекимовича о возвращённом имуществе и сроки розыска человека Ленарта СтаниславовичаЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-17 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 686 Лица, роли и должностиЛенарт Станиславович / геадинг Станислав Ленартович — истец, господарский боярин; Алкич / Алкичей Бекимович / Бегимович — ответчик, князь; господарский татарин виленского повета; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Полонея; Иван Горностай — дворный маршалок; Марко Василевич — служебник Миколая Юрьевича Радзивилла; Миколай Юревич Радзивилл — трокский воевода; Станислав Косинский — служебник Миколая Радзивилла, великого маршалка; Миколай Радзивилл — великий маршалок; Ян Томкович; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Миколаец ЯнЕлевич / Енелевич Дойнис — человек богдановский; в окончании тяглый человек; Алзбетица; Петреля; Лаврынца; Каспер Янович Володкевич — трабский державца; Юхно — служебник Ленарта; Бартош Юхнович — господарский боярин; виз; Неназванный пан его милости[?] География — владения, юрисдикция и должностиВильно / Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Повет Виленский — юрисдикция; Троцкий — юрисдикция; Трабский — юрисдикция; Двор квятынецкий / квятынецский — имение; Богдановский — упомянутое место [?] Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияЯцко Остафьевич назначил князю Алькичу Бекимовичу будущую присягу о возврате имущества человека Ленарта Станиславовича, в заголовке и SML Станислава Ленартовича. Только после присяги следовало освобождение от имущественного требования; обязанность найти и вернуть Миколайца ЯнЭлевича/Енелевича Дойниса сохранялась. Даны три срока по четыре недели, прямо двенадцать недель; при неотыскании и невозвращении предусмотрены 10 коп как за тяглого человека. Истец предъявил запечатанную выпись из книг трабского державцы, пересказывавшую прежние осмотр следа, возврат жены и двух детей и обещание розыска. Обе стороны действительно предстали перед неназванным паном, которому Яцко доложил дело; вероятное отнесение к Горностаю оговорено. Присяга назначена на наступающий понедельник, буквально третий день от нынешней субботы в апреле; исполненные присяга, возврат мужчины и уплата не сообщены. Дата записи: 17 апреля 1551 г., суббота, индикт 9, без календарного исправления. SML 606/686[?]. Wersja polska · nr 519Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprylia17 DenIndykt9 wSubotu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 686 Osoby, role i urzędyLenart Stanisławowicz / heading Stanisław Lenartowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Alkicz / Alkiczey Bekimowicz / Behimowicz — pozwany, kniaź; Tataryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski od Iwana Hornostaia; Połoneia; Iwan Hornostaj — marszałek Dworny; Marko Wasilewicz — Służebnik Mikołaia Juriewicza Radziwiłła; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — wojewoda Trocki; Stanisław Kosinski — Służebnik Mikołaia Radziwiłła marszałka welikoho; Mikołay Radziwiłł — marszałek weliki; Jan Tomkowicz; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Mikołaiec JanElewicz / Jenelewicz Doynis — czołowek Bohdanowski; w zakończeniu czołowek tiahły; Alzbetica; Petrelia; Lawrynca; Kasper Janowicz Wołodkiewicz — Derżawca Trabski; Juchno — Służebnik Lenarta; Bartosz Juchnowicz — Boiaryn Hospodarski; viz; Nienazwany Pan Jeho Milosti [?] Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Powet Wilenski — jurysdykcja; Trocki — jurysdykcja; Trabski — jurysdykcja; Dwor kwiatynecki / kwiatynecski — majątek; Bohdanowski — miejsce wspomniane [?] Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki17 kwietnia 1551, sobota, indykcja 9. Jacko Ostafiewicz, pełniący obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, rozpatrywał sprawę hospodarskiego bojara Lenarta Stanisławowicza, w nagłówku i SML Stanisława Lenartowicza, występującego osobiście oraz w imieniu żony Połonei, przeciw hospodarskiemu Tatarowi powiatu wileńskiego, kniaziowi Alkiczowi Bekimowiczowi. Przy sprawie byli Marko Wasilewicz, sługa Mikołaja Juriewicza Radziwiłła, wojewody trockiego, Stanisław Kosinski, sługa Mikołaja Radziwiłła, marszałka wielkiego, i Jan Tomkowicz; wcześniejsze pozwy wystawił Epimach. Lenart zarzucił wyprowadzenie jego człowieka Bohdanowskiego Mikołaieca JanElewicza/Jenelewicza Doynisa z podwórza wraz z żoną Alzbeticą, dwojgiem dzieci Petrelią i Lawryncem oraz majątkiem, niedawno nocą we wtorek przed ruskim św. Jerzym. Pościg doprowadził do dworu Kwiatyneckiego pozwanego. Pozwany twierdził, że rodzina przyjechała wielką drogą jednym wozem, a mężczyzna uciekł pieszo przez płot po zauważeniu pogoni; żonę, dzieci i przywieziony majątek miał zwrócić. Zaprzeczył wiążącemu zobowiązaniu do odszukania człowieka, powołując się na prośbę za nagrodą literalnie z połtiny groszy, bez przeliczenia. Lenart rzeczywiście przedłożył opieczętowany wypis z ksiąg dzierżawcy trabskiego Kaspra Janowicza Wołodkiewicza. Wypis przytaczał wcześniejsze zgłoszenie sługi Juchna, oględziny świeżego śladu kół i koni przez wiza Bartosza Juchnowicza, pościg, zwrot żony i dwojga dzieci oraz obietnicę odszukania męża; opisane zeznanie czwartkowe i oględziny były wcześniejsze, nie obecne osobiste zeznania wiza. W odpowiedzi pozwanego i formule przysięgi wskazano rejestr majątku przedkładany przez Lenarta. Pozwany chciał przysięgi, a Lenart dobrowolnie ją dopuścił. Jacko przekazał sprawę Panu Jeho Milosti; obie strony rzeczywiście stanęły przed tym panem, Jacko przedstawił sprawę i otrzymał wskazanie. Odniesienie do Hornostaja jest prawdopodobne, lecz eliptyczne. Jacko wyznaczył przyszłą przysięgę na nadchodzący poniedziałek, literalnie trzeciego dnia od obecnej soboty w kwietniu, bez przeliczenia daty ani wskazania kościoła. Tylko po przysiędze o zwrocie całego majątku pozwany miał być wolny od tego roszczenia; nadal miał odszukać i oddać samego człowieka. Wyznaczono trzy terminy po cztery tygodnie, wyraźnie dwanaście tygodni; przy nieodszukaniu i nieoddaniu w tych terminach należała się przyszła zapłata 10 kop jak za człowieka ciągłego. Nie zapisano wykonanej przysięgi, obecnego bezwarunkowego uwolnienia, zwrotu mężczyzny ani zapłaty. Dwór Kwiatynecki i nie rozpoznana afiliacja Bohdanowski są odrębne od sądu i urzędów Wilna, powiatu wileńskiego oraz urzędów trabskiego i trockiego; bez nowoczesnej identyfikacji. Numer SML 606/686[?] pozostaje niepewny; dawny lokator 686 zachowano. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 698, 699, 700. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 520. Дело Богдана Тарасовича с братом Аврамом и матерью Марыной о селище при Сеннице; будущее расследованиеЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-28 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 688 Лица, роли и должностиБогдан Тарасович / Карасевич / Карасович[?] — истец, господарский боярин; Аврам Тарасович — ответчик, господарский боярин; Марына Тарасовича — ответчик; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Василевич; Александер Дмитреевич; Иван Селицкий; Станислав Петрашкович; Богдан Волчкович — господарский дворянин; увязчий; Миколай Радзивилл — земский маршалок; Тарас; Неназванный князь-епископ виленский — виленский епископ; Неназванный господарь-король — господарь-король География — владения, юрисдикция и должностиСенница / Сенницова — упомянутое место; Селище Отчизное подле речки Сенницы — имение; волыни — упомянутое место; Вильно / врад Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Великое Князство Литовске — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия28 апреля 1551 г., вторник, индикт 9. Виленский уряд под председательством Яцка Остафьевича рассматривал жалобу Богдана Тарасовича на его брата Аврама и мать Марыну о поселении на отчизном селище при речке Сеннице. Аврам лично отвечал за себя и мать. Истец предъявил лист прежнего ввязания, господарский позов и выпись из книг земского маршалка Николая Радзивилла. Заявленные истцом 30 возов сеножати расходятся с 3 возами в листе, где также названа пашня на 6 бочок; расхождение сохранено. Ответчик отрицал отнятие отчизны, но признал держание указанного селища. Богдану Волчковичу, прежнему ввязчему, ныне служащему неназванному виленскому епископу на Волыни, предписано после возвращения выяснить на месте нынешнего держателя и сообщить собственным листом в течение 12 недель от нынешнего вторника 28 апреля. Стороны должны явиться к тому же сроку для окончательного решения. Новое расследование ещё не выполнено, окончательный титул не присуждён; платёж, присяга и новый случай смерти не сообщаются. Формы Тарасович и Карасевич/Карасович[?], а также SML Томашович сохранены как источникоспецифические. Сенница/Сенницова, Волынь и Вильно имеют разные функции; современной локализации нет. Номер SML 608/688[?] остаётся неуверенным. Wersja polska · nr 520Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprylia 28 Den Indykt Dewiatyj Wostork Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 688 Osoby, role i urzędyBohdan Tarasowicz / Karasewicz / Karasowicz[?] — powód, Boiaryn Hospodarski; Awram Tarasowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Maryna Tarasowicza — pozwany; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski od Iwana Hornostaia; Iwan Hornostaj — marszałek Dworny; Podskarbi Zemski Wielkiego Kniaźstwa Litowskiego; Marko Wasilewicz; Aleksander Dmitreiewicz; Iwan Selicki; Stanisław Petraszkowicz; Bohdan Wołczkowicz — Dworanin Hospodarski; uwiaźczy; Mikołay Radziwiłł — marszałek Zemski; Taras; Nienazwany kniaź biskup wileński — Biskup Wilenski; Nienazwany hospodar król — Hospodar Korol Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędySennica / Sennicowa — miejsce wspomniane; Seliszcze Otczyznoie podle reczki Sennicy — majątek; wołyni — miejsce wspomniane; Wilno / wrad Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Welikoie Kniaźstwo Litowskie — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki28 kwietnia 1551, wtorek, indykcja 9. Jacko Ostafiewicz, pełniący obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, marszałka dwornego i podskarbiego ziemskiego WKL, rozpatrywał skargę hospodarskiego bojara Bohdana Tarasowicza przeciw jego wyraźnie nazwanemu bratu Awramowi Tarasowiczowi i matce Marynie. Awram odpowiadał za siebie i matkę; jej osobistej obecności nie stwierdzono. Przy sprawie byli Marko Wasilewicz, Aleksander Dmitreiewicz, Iwan Selicki i Stanisław Petraszkowicz. Bohdan zarzucił osadzenie się siłą na jego ojczystym seliszczu mimo wcześniejszych pozwów królewskich, deckiego i wwiązania do prawa przez dworzanina hospodarskiego Bohdana Wołczkowicza. Rzeczywiście przedłożył list wwiązania, pozew hospodarski i wypis z ksiąg Mikołaja Radziwiłła, marszałka ziemskiego. Twierdził, że przeciwnicy nadal trzymają ziemię i sianożęć na 30 wozów przy rzeczce Sennicy. Przytoczony list opisywał ziemię orną na 6 boczoków oraz sianożęć na 3 wozy; sprzeczność 30 i 3 zachowano, nie przeliczając zdolności ziemi na dostarczone zboże. Awram zaprzeczył odebraniu Bohdanowi ojcowizny, powołał się na majątek po nieżyjącym ojcu Tarasie i brak wiedzy o pozwach i wwiązaniu. Zapytany o wskazane seliszcze przy Sennicy przyznał, że je ma, wraz z kilkoma paszniami i seliszczami nad Sennicową. Jacko, naradziwszy się z obecnymi dobrymi panami, zarządził przyszłe dochodzenie. Bohdan Wołczkowicz, obecnie na służbie nie nazwanego kniazia biskupa wileńskiego na Wołyniu, po powrocie miał pojechać na miejsce, ustalić obecnego posiadacza i zawiadomić urząd wileński własnym listem w ciągu 12 tygodni od obecnego wtorku 28 kwietnia. Obie strony miały stanąć w tym samym terminie, by wysłuchać ostatecznego rozstrzygnięcia. Nie zapisano wykonanych nowych oględzin, obecnego końcowego przyznania tytułu, nowego wwiązania, zapłaty, przysięgi ani nowego zgonu. Późniejsze formy imienia skarżącego Karasewicz/Karasowicz[?] różnią się od Tarasowicza w nagłówku i otwarciu; SML ma Tomaszowicz. Rzeka i nie nazwane seliszcze są odrębne od Wołynia jako miejsca służby oraz Wilna jako sądu i urzędu. Bez nowoczesnej identyfikacji. Niepewny numer SML 608/688[?] pozostawiono obok zachowanego dawnego lokatora 688. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 700, 701, 702. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:33 15 октября 2:51 Карточка № 521. Дело Марии Мартыновны через Ивана Селицкого о побоях курклевских подданных; будущий местный судЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-28 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 689 Лица, роли и должностиИван Селицкий — истец; Маря Мартыновна Пани Иванова Термолина/Ермолина — истец; Станислав Маркович — ответчик, господарский боярин; Войтех Лаврынович — ответчик, господарский боярин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Марковичове Лаврыновичове [?]; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Василевич — господарский дворянин; Александер Дмитреевич — господарский дворянин; Станислав Петрашкович — господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Юри Милевич; Петр Милевич; Микита Юхнович; Ян Рыменович[?]; Луц Рыменович; Кмита Куневич — оникштенский державца; Неназванный виз — виж; Андрей Пашковский — курклевский урядник пани Ермолиной; Ягнешка; Неназванный курклевский хорунжий — курклевский хорунжий; Миколай Зят Рыхликов География — владения, юрисдикция и должностиНива Курклевска — имение [?]; Курклевский двор / нива — имение; озеро Невязо — упомянутое место; доброволна дорога под Бором на власной ниве Курклевской — упомянутое место; Оникшты / торг Оникштенский — упомянутое место; Оникштенский — юрисдикция; Оникшты в дому Миколая Зятя Рыхликова — упомянутое место; Вильно / врад Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Великое Князство Литовске — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия28 апреля 1551 г., вторник, индикт 9. Виленский уряд рассматривал жалобу Ивана Селицкого, письменно представлявшего Марию Мартыновну Термолину/Ермолину, на Станислава Марковича и Войтеха Лавриновича. Заявлены нападение на трёх курклевских подданных, возвращавшихся с оникштенского торга 15 февраля, ранения и отнятие имущества, включая буквальные три коня и 70 грошей. Прежнее сообщение, осмотр вижа и получение запечатанной выписи пересказаны; нынешние показания вижа или предъявление выписи не установлены. Войтех лично явился и согласился вместе со свояком Станиславом дать правосудие. Суд счёл прежнюю просьбу о правосудии не доказанной и назначил будущий местный суд в Оникштах, в доме Николая Зятя Рыхликова, через две недели от нынешнего вторника 28 апреля. Только если ответчики не дадут правосудия в этот срок, они должны в течение двух недель после него лично явиться в Вильно и представить обвиняемых подданных по прежним позовам. Местный суд ещё не исполнен; возмещение, платёж, присяга и смерть не записаны. Родственная связка с Ягнешкой и формы имён квалифицированы; ответчики названы свояками, не братьями. Курклевская нива и связи, озеро Невязо, Оникшты и Вильно имеют разные функции; современной локализации нет. SML Sliskomu и неуверенный номер 609/689[?] сохранены. Wersja polska · nr 521Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprylia28 Den Indykt Dewiatyj Wostork Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 689 Osoby, role i urzędyIwan Selicki — powód; Maria Martynowna Pani Iwanowa Termolina/Jermolina — powód; Stanisław Markowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Woytech Ławrynowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski od Iwana Hornostaia; Markowiczowie Ławrynowiczowie [?]; Iwan Hornostaj — marszałek Dworny; Podskarbi Zemski WKL; Marko Wasilewicz — Dworanin Hospodarski; Aleksander Dmitreiewicz — Dworanin Hospodarski; Stanisław Petraszkowicz — Dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Juri Milewicz; Petr Milewicz; Mikita Juchnowicz; Jan Rymenowicz[?]; Luc Rymenowicz; Kmita Kuniewicz — derżawca Onikszteński; Nienazwany wiż — wiz; Andrey Paszkowski — uradnik Kurklewski Pani Jermoliny; Jahneszka; Nienazwany chorąży kurklewski — chorąży Kurklewski; Mikołay Ziat Rychlikow Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyNiwa Kurklewska — majątek [?]; Kurklewski dwor / niwa — majątek; ozero Newiazo — miejsce wspomniane; dobrowolna doroha pod Borom na własnoy niwe Kurklewskoy — miejsce wspomniane; Onikszty / torh Oniksztenski — miejsce wspomniane; Oniksztenski — jurysdykcja; Onikszty w domu Mikołaia Ziatia Rychlikowa — miejsce wspomniane; Wilno / wrad Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Welikoie Kniaźstwo Litowskie — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki28 kwietnia 1551, wtorek, indykcja 9; w surowym OCR 20 kwietnia. Jacko Ostafiewicz, pełniący obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, z Markiem Wasilewiczem, Aleksandrem Dmitreiewiczem i Stanisławem Petraszkowiczem rozpatrywał skargę Iwana Selickiego, pisemnie umocowanego przez Marię Martynownę, panią Iwanową Termolinę/Jermolinę, przeciw hospodarskim bojarom Stanisławowi Markowiczowi i Woytechowi Ławrynowiczowi. Marię Martynownę reprezentował Selicki; jej osobistej obecności nie zapisano. Zarzucono, że jej kurklewscy poddani Juri i Petr Milewiczy, wyraźnie bracia, oraz Mikita Juchnowicz, wracając z targu onikszteńskiego w niedzielę 15 lutego późnym wieczorem, literalnie około godziny w noc, po minięciu jeziora Newiazo zostali na wolnej drodze pod borem, na kurklewskiej niwie, pobici i poranieni przez Jana i Luca Rymenowiczów[?] z pomocnikami, poddanych dworu pozwanych. Zarzucono zabranie literalnie trzech koni, z opisem tylko dwóch: woronego Juria i klaczy Petra z niepewnym określeniem połdunin, a także boczki jęczmienia na saniach, kodmana, jepanczy i 70 groszy gotówki. Przytoczono wcześniejsze zgłoszenie następnego poniedziałku u dzierżawcy onikszteńskiego Kmity Kuniewicza, oględziny ciętej rany po prawej stronie głowy Mikity przez nie nazwanego wiza i uzyskanie opieczętowanego wypisu; obecnego osobistego zeznania wiza ani wyraźnego przedłożenia tego wypisu nie stwierdzono. Urzędnik Andrey Paszkowski miał wcześniej wielokrotnie prosić o sprawiedliwość. Stanisław odpowiedział, że pozwano tylko jego, pomijając swoyaka Woytecha i Jahneszkę, siostrę ich żon pod opieką nie nazwanego chorążego kurklewskiego; łącznik Swestki pozostaje niepewny. Twierdził, że oskarżeni poddani należą wspólnie do nich, i oferował przyszłą sprawiedliwość w Oniksztach w domu Mikołaja Ziatia Rychlikowa. Woytech rzeczywiście stanął przed sądem i zgodził się na to wraz ze swoyakiem Stanisławem; nie są określeni jako bracia. Sąd uznał wcześniejszą prośbę o sprawiedliwość za nie udowodnioną przez pełnomocnika i nakazał obu pozwanym dać sprawiedliwość w tym domu za dwa tygodnie od obecnego wtorku 28 kwietnia. Obie strony przyjęły termin i zażądały wpisu. Tylko gdyby pozwani nie uczynili sprawiedliwości w tym terminie, mieli w ciągu dwóch tygodni po nim osobiście stanąć przed urzędem wileńskim i przyprowadzić oskarżonych poddanych, odpowiadając pod tymi samymi pozwami. Nie zapisano wykonanego sądu miejscowego, oględzin obecnych, zasądzenia odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Kurklewskie afiliacje i niwa, droga i jezioro są odrębne od Onikszt jako targu, wcześniejszej jurysdykcji i przyszłego miejsca sprawiedliwości oraz od Wilna jako sądu. Bez nowoczesnej lokalizacji. SML Sliskomu i numer 609/689[?] zachowano jako warianty; dawny lokator 689 pozostaje. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 702, 703. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 522. Кульзыман Богданович против Федка Прокоповича и Ораза Тейшевича: признание и выдача за ущербЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-29 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 690[?] Лица, роли и должностиКулзыман Богданович — истец, господарский татарин; Миколай Шукштул[?] — судебное должностное лицо, виж; служебник Епимаха; Федко Прокопович — ответчик, похожий человек; Кожемяка; Ораз Тейшевич / Тейнишевич — ответчик, татарин; похожий человек; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Юри Завелцю[?]; Неназванная жена Ораза; Марко Василевич — свидетель; Павел Тышын — свидетель География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия29 апреля 1551 г., среда, индикт 9. Кульзыман Богданович привёл Федка Прокоповича и татарина Ораза Тейшевича/Тейнишевича с синей камбарской сукней как лицом по жалобе о двух суконях и 34 timcy. Федко действительно признал кражу, продажу и совместное пользование; Ораз признал пользование. Его жена не участвовала, дети названы без числа. Яцко Остафьевич оценил вместе вещи и судебные сборы в 5 коп грошей и за невозможностью заплатить действительно выдал мужчин Кульзыману с будущими вариантами наказания или выслуги. Исполненная кара, смерть, оконченная служба и денежный платёж не записаны. Юрий Zawelciu[?], формы имён и SML600/690[?] остаются квалифицированными; современная география не установлена. Wersja polska · nr 522Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprielia29 den indykt dewiatyi w seredu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 690[?] Osoby, role i urzędyKulzyman Bohdanowicz — powód, Tataryn Hospodarski; Mikołay Szuksztuł[?] — urzędnik sądowy, wiz; służebnik Epimacha; Fedko Prokopowicz — pozwany, czołowek pochożyi Kozemiaka; Oraz Teyszewicz / Teyniszewicz — pozwany, Tataryn; czołowek pochożyi; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Juri Zawelciu[?]; Nienazwana żona Oraza; Marko Wasilewicz — świadek; Paweł Tyszyn — świadek Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki29 kwietnia 1551, środa, indykcja 9. Hospodarski Tatar Kulzyman Bohdanowicz przyprowadził przed Jacka Ostafiewicza, pełniącego obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, Fedka Prokopowicza i Tatara Oraza Teyszewicza/Teyniszewicza wraz z niebieską suknią z kambarskiego sukna, określoną jako muzycka, jako licem przez wiza Mikołaja Szuksztuła[?], służebnika Bohdana Andreiewicza Epimacha. Obecni byli Marko Wasilewicz i Paweł Tyszyn. Zarzucił kradzież dwóch sukni, kołtryszowej i kambarskiej, oraz 34 timcy; twierdził, że jedną suknię odnalazł u Juria Zawelciu[?], przy niepewnej składni nazwy i miejsca. Fedko rzeczywiście przyznał kradzież, wspólną sprzedaż i korzystanie z rzeczy z Orazem; Oraz przyznał wspólne korzystanie, bez osobnego wyraźnego przyznania kradzieży. Fedko określił się jako człowiek pochoży, kożemiaka żyjący między Tatarami. Oraz także był pochoży, bez osiadłości pod panem; miał żonę i dzieci, których liczby nie podano, a żona nie korzystała z tych rzeczy. Jacko, według dobrowolnego zeznania i lica, oszacował łącznie wszystkie rzeczy, zawiszowoie i zaturemneie na 5 kop groszy. Ponieważ mężczyźni nie mieli czym zapłacić, rzeczywiście wydał ich Kulzymanowi, pozostawiając mu przyszły wybór ukarania według zasługi albo oddania na wysługę za szkody. Nie zapisano wykonanej kary, śmierci, ukończonej wysługi ani zapłaty gotówką. Wilno jest sądem i jurysdykcją urzędu, nie ustalonym miejscem kradzieży; pobyt między Tatarami nie wyznacza regionu majątku. Bez nowoczesnej lokalizacji. SML Kulzymanc[?] i niepewny numer 600/690[?] zachowano obok dawnego lokatora 690[?]. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 703, 704. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 523. Жалоба Якуба Исуповича о нарушении прежнего ввязания: запись заявленияЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-08 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 690 Лица, роли и должностиЯкуб Исупович — истец, татарский маршалкович; служебник Радзивилла; Сафян Осанович — судебное должностное лицо, служебник Радзивилла; Ганна Яновна — ответчик, господарская боярыня; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; Миколай Янович Радзивилл — земский маршалок; канцлер Великого княжества Литовского; берестейский староста; борисовский и шовленский державца; Мышук Восевич; Матей; Петреля География — владения, юрисдикция и должностиГротоницко[?] — упомянутое место; Вильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Великое княжество Литовское — юрисдикция; Берестейский — территория должности; Борысовский — территория должности; Шовленский — территория должности Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия8 апреля 1551 г., среда, индикт 9. Якуб Исупович, татарский маршалкович и служебник Николая Яновича Радзивилла, заявил Яцко Остафьевичу о нарушении прежнего ввязания в человека Ганны Яновны Мышука Восевича и его сыновей Матея и Петрелю на 5 коп грошей до уплаты. Прежние ввод Сафьяна Осановича, решение, приказание и фраза о присяге пересказаны; нового исполнения и нынешнего показания Сафьяна нет. Заявлено силовое отнятие человека и запрещение службы. Судья действительно приказал записать жалобу, без нового решения по существу, платежа, возврата, ввода или нынешней присяги. География владения не установлена; должности патрона отделены от места события. SML формы имени и 600/690[?] квалифицированы. Wersja polska · nr 523Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 Aprylia osmyi Den Indykt Dewiatyi w Seredu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 690 Osoby, role i urzędyJakub Isupowicz — powód, marszałkowicz Tatarski; służebnik Radziwiłła; Safian Osanowicz — urzędnik sądowy, służebnik Radziwiłła; Hanna Janowna — pozwany, Boiarynia Hospodarskaia; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; Mikołay Janowicz Radziwiłł — marszałek zemski; kanclerz WKL; starosta Beresteyski; derżawca Borysowski i Szowlenski; Myszuk Wosewicz; Matey; Petrelia Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyGrotonicko[?] — miejsce wspomniane; Wilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Wielkie Księstwo Litewskie — jurysdykcja; Beresteyski — obszar urzędu; Borysowski — obszar urzędu; Szowlenski — obszar urzędu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki8 kwietnia 1551, środa, indykcja 9. Jakub Isupowicz, marszałkowicz tatarski i służebnik Mikołaja Janowicza Radziwiłła, marszałka ziemskiego i kanclerza WKL, starosty brzeskiego oraz dzierżawcy borysowskiego i szawelskiego, zgłosił skargę Jackowi Ostafiewiczowi, pełniącemu obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, marszałka dwornego. Twierdził, że Safian Osanowicz, służebnik Radziwiłła, wcześniej wwiązał go w człowieka hospodarskiej bojaryni Hanny Janowny, Myszuka Wosewicza i jego wyraźnie nazwanych synów Mateya i Petrelię, w związku z 5 kopami groszy do zapłaty, według wcześniejszego wyroku i rozkazania pana oraz przytoczonej frazy o przysiędze. Jest to relacja o wcześniejszym wwiązaniu, nie nowe wykonanie; nie zapisano obecnego przedłożenia instrumentu ani osobistego zeznania Safiana. Jakub zarzucił Hannie odebranie jej człowieka siłą, mimo wwiązania, i zakazanie mu służby. Nie zapisano osobistego stawiennictwa ani odpowiedzi Hanny. Jakub rzeczywiście poprosił o wpisanie skargi, a Jacko rzeczywiście nakazał wpis. Nie ma nowego rozstrzygnięcia co do istoty, zasądzenia pieniędzy, zapłaty, zwrotu człowieka, nowego wwiązania, obecnej przysięgi ani śmierci. Wilno jako sąd i urząd oraz WKL, Brześć, Borysów i Szawle jako zakresy urzędów patrona są odrębne od nie nazwanego miejsca posiadłości i zdarzenia; bez nowoczesnej lokalizacji. SML Grupowicz[?] Mawiatkowicz oraz numer 600/690[?] zachowano jako warianty, dawny lokator pozostaje. Dawne OCR Grotonicko[?] nie jest potwierdzoną nazwą majątku; zachowano je wyłącznie do kontroli źródła. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 704. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:34 15 октября 2:52 Карточка № 524. Заявление Бартромея Давидовича о мече: обнаружение визом и запись признанияЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-05-04 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 691 Лица, роли и должностиБартромей Давидович — истец, господарский боярин; Степан Костентынович — судебное должностное лицо, виз; служебник Яцка; Габриал Давидович — ответчик, господарский боярин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия4 мая 1551 г., понедельник, индикт 9. Бартромей Давидович заявил о похищенном мече, узнанном у прямо названного брата Габриала, и других пропавших вещах. Посланный Яцко Остафьевичем виз Степан Костентынович действительно нашёл меч и принёс Яцко. Габриал лично явился и признал меч; местоимения и фраза о прежнем удовлетворении dosyt uczynit оговорены, без однозначного признания кражи или установленного платежа. По просьбе Бартромея Яцко приказал записать сообщение и признание, без нового решения по существу, денежного присуждения, присяги или засвидетельствованной передачи меча заявителю. Место события не названо; виленский суд отделён от географии владения. SML 691 и варианты имени сохранены. Wersja polska · nr 524Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 maja Czwartyj Den Indykta9 w Ponedelok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 691 Osoby, role i urzędyBartromey Dawidowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Stepan Kostentynowicz — urzędnik sądowy, wiz; służebnik Jacka; Gabryiał Dawidowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek dworny Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki4 maja 1551, poniedziałek, indykcja 9. Bartromey (Bałtromey) Dawidowicz, bojar hospodarski, zgłosił Jackowi Ostafiewiczowi, pełniącemu obowiązki namiestnika wileńskiego z ramienia Iwana Hornostaja, marszałka dwornego, że rozpoznał swój miecz u wyraźnie nazwanego brata, bojara hospodarskiego Gabryiała Dawidowicza. Twierdził, że miecz mu skradziono i że zginęły także inne, nie policzone ani wycenione rzeczy. Na jego prośbę Jacko rzeczywiście wysłał swojego służebnika, wiza Stepana Kostentynowicza. Wiz rzeczywiście znalazł miecz u Gabryiała i przyniósł go Jackowi. Gabryiał rzeczywiście stawił się osobiście w sprawie miecza i go uznał; zapisano dosłownie iż to iest mecz Jeho oraz ale Jemu zato wżo dosyt on uczynit. Zaimki i frazę o wcześniejszym zadośćuczynieniu zachowano z zastrzeżeniem: nie jest to jednoznaczne przyznanie kradzieży ani ustalenie obecnej zapłaty, jej kwoty lub sposobu. Bartromey poprosił o wpisanie swojego opowiadania i uznania Gabryiała, a Jacko rzeczywiście nakazał wpis. Nie ma nowego rozstrzygnięcia co do istoty, zasądzonej sumy, obecnej zapłaty, przysięgi, śmierci ani stwierdzonego oddania miecza Bartromeyowi. Wilno jako sąd i urząd jest odrębne od nie nazwanego miejsca zdarzenia i posiadłości. SML: Bartromiej Dawidowicz, kradzież miecza, 691; wariant źródłowy i dawny lokator zachowano. Własna strona 1398 wobec OCR 1390; bez poprawiania surowego OCR i nowoczesnej lokalizacji. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 704, 705. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 525. Жалоба Степана Андреевича Велчковича: осмотр ран подданных и запись показания визаЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-29 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 691 Лица, роли и должностиСтепан Андреевич Велчкович — истец, господарский скарбный; виленский ключник; Ян Волк — судебное должностное лицо, виз; служебник Яцка; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Ян Станиславович; Иван Клуклишнякович[?] / Клишнякович[?]; Богдан — порудоминский урядничок Семёна Кмиты; Семен Кмита География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Радоминский двор — имение; Порудоминский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия29 апреля 1551 г., среда, индикт 9. Степан Андреевич Велчкович сообщил о побитии и ранениях подданных Радоминского двора Яна Станиславовича и Ивана Клуклишняковича[?]/Клишняковича[?], возвращавшихся из собственного леса. Нападение на свободной дороге под домами приписано порудоминскому урядничку Семёна Кмиты Богдану и помощникам; заявлено также ранение коня Ивана. Посланный Яцко Остафьевичем виз Ян Волк действительно осмотрел раны и лично сообщил о рубленой ране Ивана над правым ухом и ране спины и синяках Яна. Яцко приказал записать жалобу и показание виза, без нового решения по существу, платежа, присяги или смерти. География двора отделена от принадлежности урядничка и виленских должностей; варианты имён, буквальное vyżoho и SML 691 оговорены. Wersja polska · nr 525Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprylia29 Dnia Indykt Dewiaty u Seredu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 691 Osoby, role i urzędyStepan Andreiewicz Welczkowicz — powód, skarbnyi Hospodarski; klucznik Wilenski; Jan Wołk — urzędnik sądowy, wiz; służebnik Jacka; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Jan Stanisławowicz; Iwan Klukliszniakowicz[?] / Kliszniakowicz[?]; Bohdan — uradniczok Semena Kmity Porudominski; Semen Kmita Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Radominski dwor — majątek; Porudominski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki29 kwietnia 1551, środa, indykcja 9. Stepan Andreiewicz Welczkowicz, skarbny hospodarski i klucznik wileński, zgłosił Jackowi Ostafiewiczowi, namiestnikowi wileńskiemu, pobicie swoich poddanych dworu Radominskiego, Jana Stanisławowicza i Iwana Klukliszniakowicza[?] (dalej Kliszniakowicza[?]). Twierdził, że tego dnia wracali z własnego lasu z chrustem na ogrodzenie i potrzeby domowe, gdy na wolnej drodze pod ich domami zatrzymał ich Bohdan, porudominski uradniczok Semena Kmity, z nie nazwanymi pomocnikami. Zgłoszono pobicie i zranienie obu oraz konia Iwana, określonego dosłownie vyżoho, bez rozstrzygania maści. Stepan rzeczywiście poprosił o wiza do oględzin, a Jacko rzeczywiście wysłał swojego służebnika Jana Wołka. Wiz rzeczywiście dokonał oględzin, wrócił i osobiście zeznał: widział u Iwana ranę ciętą głowy nad prawym uchem, a u Jana ranę ciętą grzbietu, pobicie i sine rany. Jest to obecne zeznanie wiza, nie osobiste zeznanie poszkodowanych ani wyrok co do sprawców. Stepan poprosił o wpisanie swojego opowiadania i zeznania wiza, a Jacko rzeczywiście nakazał wpis. Nie zapisano rozstrzygnięcia co do istoty, zasądzenia, zapłaty, przysięgi, śmierci ani stawiennictwa sprawców. Dwór Radominski i jego poddani, las oraz droga pod domami są odrębne od porudominskiej afiliacji uradniczka i wileńskich urzędów; bez nowoczesnej lokalizacji lub automatycznego utożsamienia nazw. Warianty rękopisu i SML Welkowicz, numer 691 oraz własna strona 1398 wobec OCR 1390 zachowane. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 705. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 526. Спор Войтеха Гриковича с Николаем Немиричем: срок вызова и будущее представление визаЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-05-05 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 692 Лица, роли и должностиВойтех Михайлович Грыкович / Грыцович — истец, господарский боярин; Якуб — истец; Миколай Юревич Немирыч — ответчик, господарский земянин; Настася — ответчик; Богдан Епимах — судья; Гретовичове[?]; Мартин; Янко [?]; Андрей Дыдулевич — виз; служебник; Миколай Ворона — ошмянский[?] наместник; княз Юри Соломирыхский[?] География — владения, юрисдикция и должностиОшменский — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия5 мая 1551 г., пятница, индикт 9. Войтех Грикович с братом Якубом вызвал Николая Немирича и его жену Настасью из-за отказа принять выкуп и передать двух людей, удерживаемых по прежнему увязанью за 20 коп. Николай лично оспорил срок вызова; после взаимного доказательства шапками стороны потребовали представления виза Андрея Дыдулевича. Богдан Епимах назначил будущую среду для его представления и доказательства вызова. Новая уплата, передача людей, показание виза или решение по существу не записаны. Нынешняя пятница 5 мая расходится с названным вчерашним четвергом 3 мая; обе формулы сохранены. Зависимые люди названы Мартином и Янком с неясным определением Sirowateryz[?]; SML даёт Sartowiczow[?]. Осмянская должностная принадлежность не определяет местоположение владения. Wersja polska · nr 526Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca maia piatyi den indykt dewiatyi w Piatnicu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 692 Osoby, role i urzędyWoytech Michayłowicz Hrykowicz / Hrycowicz — powód, boiaryn Hospodarski; Jakub — powód; Mikołay Juriewicz Nemirycz — pozwany, zemenin Hospodarski; Nastasia — pozwany; Bohdan Epimach — sędzia; Gretowiczowie[?]; Martin; Janko [?]; Andrey Dydulewicz — wiz; służebnik; Mikołay Worona — namestnik Oszmenski[?]; kniaź Juri Sołomirychski[?] Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyOszmenski — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki5 maja 1551, piątek, indykcja 9. Woytech Michayłowicz Hrykowicz (SML Hrycowicz) z wyraźnie nazwanym bratem Jakubem pozwał Mikołaya Juriewicza Nemirycza i jego żonę Nastasię o odmowę przyjęcia pieniędzy wykupu i wydania dwóch ludzi, Martina i Janka, z dalszym określeniem Sirowateryz[?], trzymanych pod wcześniejszym uwiazaniem za 20 kop groszy. Nie zapisano nowej zapłaty ani wykonania uwiazania. Mikołay osobiście uznał pozew, lecz twierdził, że termin jeszcze nie nadszedł: miał przypaść za trzy tygodnie od wczorajszego czwartku, 3 maja. Powiedział, że Woytech własnoręcznie podpisał termin po rusku; nie stwierdzono obecnego okazania dokumentu. Woytech postawił czapkę do wiza, Mikołay przystawił swoją i żądał osobistego stawienia wiza. Nazwano Andreia Dydulewicza, służebnika danego przez Mikołaya Woronę; składnia namiestnika oszmiańskiego i kniazia Juria Sołomirychskiego[?] pozostaje kwalifikowana. Woytech prosił o wysłanie iezdoka dla odpytania wiza, następnie przyrzekł go stawić. Bohdan Epimach, wyraźnie nazwany jako obecny sędzia, wyznaczył przyszłą środę od obecnego piątku, 5 maja, na stawienie Andreia i dowód pozwania. Nie zapisano aktualnego zeznania wiza, rozstrzygnięcia o wykupie, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Zachowano dosłowny konflikt wczorajszego czwartku 3 maja z obecnym piątkiem 5 maja; OCR 19 i 20 nie występują w obrazie i nie tworzą dat. Oszmiańska afiliacja urzędu jest odrębna od nienazwanej ziemi lub miejsca zdarzenia. SML 692 i niepewne Sartowiczow[?], wobec historycznego indeksu Gretowiczowie[?] oraz rękopisu Sirowateryz[?], zachowano bez ustalenia pokrewieństwa. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 705, 706. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:35 15 октября 2:53 Карточка № 527. Спор Юхна/Юри Пурышки и Зеновии с Богданой Печончиной: Лещинки, отказ от присяг и присуждение 32 коп 40 грошейЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-05-22; 1551-06-15; 1551-05-25 Даты документов и процессуальные срокидата цитируемого документа: 1547-07-24 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 692 Лица, роли и должностиЮхно Пурышка / Юри Пурышка[?] — истец; Зеновя Корниловна/Коритовна[?] / Корнилевича — истец; Богданова Печенчина Богдана Семеновна — ответчик, мстиславская господарская земянка; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Бартромей Геркура Гедройтский[?] — князь; Пани Янова Юревича Глебовича — виленская воеводина; Богдан Печенка / Богдан Корнилевич[?]; Путята Иванович; Василий Рачко; Иван Василевич Полубенский — князь; управитель мстиславского замка; Домимитра / Донимитра[?]; Настя; Марына; Ганна[?]; Грыгорей Дмитрович Гораин; Княгини Богданова Ивановича Зославска; Огрефина[?] — княгиня; Пан Гаштолт — виленский воевода; Озаков; Иван зЛерковица[?]; Антицин[?] — спасский поп; Петр / Петрык Сидорович — тиун; Княз Кошырский; Марына Михайловна Пани Юрева Грыгоревич Остыкович; Хорны[?] / Хома Пустенович[?]; Лаврын Коломыиский[?]; Михайло Костентынович Вигура; Миско Микошыч[?] — свидетель; Огрем Гаврылович — свидетель; Юри Опорыч[?] — свидетель; Павел Лукашевич — свидетель, служебник судьи; виз География — владения, юрисдикция и должностиЛещынки / Лещанка — имение; Мстислав / мстиславский — юрисдикция; Вильно / Виленский — юрисдикция; Виленский — юрисдикция; Зоставский / Зославский — упомянутое место [?]; Минск — юрисдикция; Минск — упомянутое место; Церковь Святого Спаса — упомянутое место; Стародуб — упомянутое место; Черкасцрещына[?] — имение; Бордыни[?] — упомянутое место; Хмелевки — имение; Кошырский — упомянутое место; Церковь Святой Пречистой в Вильно — упомянутое место; Великого княжества Литовского — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияЮхно Пурышка (в заголовке Парышче, далее также Юри) и жена Зеновия спорят с мстиславской земянкой Богдановой Печончиной, Богданой Семеновной, о доле Лещинки/Лещанки после брата Зеновии, покойного Богдана Печонки, мужа ответчицы. Перед Богданом Епимахом действительно предъявлены выпис Полубенского и венный лист; приведена десятилетняя дочь. Спор об имении оставлен до совершеннолетия детей, без нынешней передачи доли. Отдельно разбираются десять коп займа, пять коп расходов ответчицы, прежний захват тиуна Петра Сидоровича и его потери, три коня из Хмелевки и спор о человеке, введенном по прежнему увязанию за пять коп. Запечатанный минский выпис действительно прочитан, но сгоревшие первичные документы лишь пересказаны. Отпускной лист покойного Богдана, реестр потерь и листы обоих введений человека действительно предъявлены. Повторное введение без вызова истца признано неправомерным; будущая уступка человека по первому увязанию до выплаты пяти коп не является исполненной передачей. В понедельник 25 мая жена и тиун ждут присяги в церкви Святой Пречистой в Вильне. Ответчица отказывается от присяг; виж Павел Лукашевич лично возвращается и докладывает. Присяги не совершены. Суд присуждает 32 копы 40 грошей: 10 коп займа, 5 коп за захват тиуна, 11 коп потерь, 5 коп за одного коня и 1 копу 40 грошей за двух других. Платеж назначен через четыре недели от 25 мая, но не засвидетельствован; истец освобожден от пяти коп расходов ответчицы. Начальная дата 22 мая 1551 г. и последующие буквальные 15 июня/25 мая сохранены без календарного исправления. Имена, отдельные родственные формулировки и исторические топонимы остаются оговоренными; современной локализации имений нет. Wersja polska · nr 527Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca maia Dwadcat Druhi Den, indykt9, u Piatnicu; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia w Ponedelok meseca Junia Petnadcatoho; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia u Ponedelok meseca Maia Dwadcat Piatoho Daty dokumentów i terminy procesowedata cytowanego dokumentu: 1547 meseca Julia Dwadcat Czetwerthoho Dnia, indyktu Piatoho, u nedeli na Den Borysa Hleba Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 692 Osoby, role i urzędyJuchno Puryszka / Juri Puryszka[?] — powód; Zenowia Korniłowna/Koritowna[?] / Kornilewicza — powód; Bohdanowa Peczenczyna Bohdana Semenowna — pozwany, Zemianinka Hospodarska mstisławska; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bartromey Herkura Gedroytski[?] — kniaź; Pani Janowa Juriewicza Hlebowicza — Woiewodyna Wilenska; Bohdan Peczenka / Bohdan Kornilewicz[?]; Putiata Iwanowicz; Wasiliy Raczko; Iwan Wasilewicz Połubenski — kniaź; sprawca zamku mstisławskoho; Domimitra / Donimitra[?]; Nastia; Maryna; Hanna[?]; Hryhorey Dmitrowicz Horain; Kniahini Bohdanowa Iwanowicza Zosławska; Ohrefina[?] — kniahini; Pan Gasztołt — woiewoda Wilenski; Ozakow; Iwan zLerkowica[?]; Anticin[?] — pop Spaski; Petr / Petryk Sidorowicz — tiwun; Kniaź Koszyrski; Maryna Michayłowna Pani Juriewa Hryhoriewicz Ostykowicz; Chorny[?] / Choma Pustenowicz[?]; Ławryn Kołomyiski[?]; Michayło Kostentynowicz Wigura; Misko Mikoszycz[?] — świadek; Ohrem Hawryłowicz — świadek; Juri Oporycz[?] — świadek; Paweł Łukaszewicz — świadek, wiz; służebnik sędziego Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyLeszczynki / Leszczanka — majątek; Mstislav / mstisławski — jurysdykcja; Wilno / Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — jurysdykcja; Zostawski / Zosławski — miejsce wspomniane [?]; Minsk — jurysdykcja; Minsk — miejsce wspomniane; Cerkiew Swiateho Spasa — miejsce wspomniane; Starodub — miejsce wspomniane; Czerkascreszczyna[?] — majątek; Bordyni[?] — miejsce wspomniane; Chmelewki — majątek; Koszyrski — miejsce wspomniane; Cerkiew Swiatoy Preczystoy u Wilni — miejsce wspomniane; Welikoho kniazstwa Litowskoho — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki22 V 1551 (piątek, indykcja 9), przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, przy kniaziu Bartromeyu Herkurze Gedroytskim[?], Juchno Puryszka (nagłówek: Paryszcze; dalej także Juri) i żona Zenowia (otwarcie: Korniłowna/Koritowna[?]; cytowany wypis: Kornilewicza), bojarzy związani z panią Janową Juriewicza Hlebowicza, występują przeciw mstisławskiej ziemiance Bohdanowej Peczenczynie, Bohdanie Semenownie. Żądają części ojczystego majątku Leszczynki/Leszczanka po zmarłym bracie Zenowii Bohdanie Peczenka, mężu pozwanej. Odrębnie wymieniono ojczyma Putiatę Iwanowicza oraz młodszego brata Wasiliya Raczka, później zabitego w służbie hospodarskiej. Pozwana powołuje się na dzieci i weno obejmujące trzecią część majątku. Rzeczywiście przedstawia zapieczętowany wypis pilności z ksiąg Iwana Wasilewicza Połubenskiego, sprawcy zamku mstisławskiego; cytowana wcześniejsza nieobecność powodów nie jest ich nieobecnością w obecnym sądzie. Najpierw wyznaczono trzy tygodnie od 22 V na przedstawienie listu wiennego i córki Domimitry/Donimitry[?]. Następnie zapis literalnie nazywa termin poniedziałkiem 15 VI: pozwana przybywa, przedstawia dziesięcioletnią córkę i list wienny. Inne małoletnie dzieci pozostają nieprzyprowadzone: dwie nazwane córki Nastia i Maryna oraz Hanna[?], której składnię i płeć należy pozostawić ostrożnie określone. Sąd pozostawia spór o udział w majątku do pełnoletności dzieci; nie przyznaje ani nie wydaje obecnie majątku powodom. Osobne roszczenie pozwanej o pięć kop kosztów oraz powodów o dziesięć kop pożyczki skierowano początkowo do przyszłych przysiąg. Pozwana zaprzecza pożyczce. Spalony list zmarłego męża jest przywołany, nie okazany. Natomiast zapieczętowany wypis miński rzeczywiście przedstawiono i odczytano: cytuje 24 VII 1547, niedzielę, indykcję 5, święto Borysa i Hleba, pożar oraz utracone dokumenty. Testament brata udającego się do Staroduba miał przekazać Zenowii ćwierć Leszczynki; nie jest to trzecią częścią wena pozwanej. Cytat wymienia również 70 gr długu Ozakowa, dwie kopy długu Putiaty Iwanowicza wobec pierwszego męża Zenowii, zakup Czerkascreszczyny[?] i przechowanie dokumentów u popa Anticina[?] przy cerkwi św. Spasa w Mińsku. Nie dowodzi obecnych zgonów, zapłat ani przeniesienia praw. Dalsze żądania dotyczą wcześniejszego porwania tiwuna Petra Sidorowicza na wolnej drodze w Mińsku i rocznego więzienia. Powód rzeczywiście przedstawia rejestr strat oraz zapieczętowany list uwolnienia sługi po zmarłym Bohdanie; cytat podaje wcześniejsze 1,5 kopy, ugodę 40 gr i późniejsze darowanie, z datą 25 XI, indykcja 9, bez roku. Wskazano trzech świadków, a sędzia wysłał sługę na ich pytanie; ukończonego przesłuchania tu nie zapisano. Pozwana zaprzecza zabraniu trzech koni z Chmelewki w sobotę Wielkiego Tygodnia; dopuszczono przyszłą przysięgę. W osobnym sporze o człowieka Chorny[?]/Choma Pustenowicz[?] za pięć kop przedstawiono oba listy uwiazania i ponownego wprowadzenia przez Michayła Kostentynowicza Wigurę. Sąd uznaje ponowne wprowadzenie bez wezwania powoda za bezprawne i nakazuje przyszłe wydanie człowieka według pierwszego uwiazania do spłaty pięciu kop, pozostawiając pozwanej możliwość osobnego pozwu. W literalny poniedziałek 25 V Zenowia i tiwun rzeczywiście czekają przy cerkwi Świętej Preczystej w Wilnie do zamknięcia, pod nadzorem wiza Pawła Łukaszewicza. Pozwana odmawia własnej przysięgi i doprowadzenia ich do przysięgi; wiz osobiście wraca i relacjonuje. Żadna z tych przysiąg nie została wykonana. Sąd zasądza 10 kop pożyczki, 5 kop za porwanie tiwuna, 11 kop strat, 5 kop za konia czał i 1 kopę 40 gr za dwa konie domowe: razem 32 kopy 40 gr. Zapłata ma nastąpić w cztery tygodnie od 25 V; zapłaty nie odnotowano. Powoda zwolniono z pięciu kop kosztów pozwanej, ponieważ nie wykonała przysięgi. Daty 22 V, 15 VI i 25 V zachowano w kolejności zapisu, bez naprawy chronologii. Wilno jako sąd/cerkiew, Mstislav jako jurysdykcja i związek ziemianki, Mińsk jako miejsce dawnego zajścia i cytowanych dokumentów, Starodub jako kierunek służby oraz nazwane majątki/afiliacje pozostają odrębne; brak ustalonej współczesnej lokalizacji. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 706, 707, 708, 709, 710, 711, 712. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина). Карточка № 528. Спор Григория Яковлевича и Каски Миколаевны со Станиславом Петковичем о животных и заемных вещахЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-16; 1551-04-20 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 697 Лица, роли и должностиГрыгорей Яковлевич / Грышко Яковлевич — истец; Каска Миколаевна — истец; Марко Василевич — судебное должностное лицо, господарский дворянин; Петр (виз, назвиско неподане) — судебное должностное лицо, виз; служебник Яцка; Станислав Янович Петкович — ответчик, господарский боярин виленского повета; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Миколай Янович — маршалок Великого княжества Литовского; Ядвига Пикелеве[?] / Пекелевое[?]; Жена Станислава Яновича (имие неподане); Миколай Янович (брат Станислава); Кмита Федкович Олешкович[?] — свидетель, служебник Богдана Андреевича Епимаха; Грыгоря Костя — свидетель, служебник Богдана Андреевича Епимаха; Ян Волка[?] — свидетель География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; повет Виленский — юрисдикция; великое князство Литовское — юрисдикция; костел Святого Яна тут у Вилни — упомянутое место; церкев Святое Пречистое — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияГригорей Яковлевич и его жена Каска Миколаевна спорят со Станиславом Яновичем Петковичем о хранившихся животных и одолженных вещах. Ответчик заявляет о падеже коня и двух свиреп, а других животных считает подаренными его жене, сестре Каски; истцы это оспаривают. Яцко Остафевич велит в будущем вернуть животных либо заплатить по расценкам. За двух свиреп отдельно присуждены шесть коп после отказа ответчика от избранного свидетельского доказательства; завершенного допроса не описано. 20 апреля истец и жена готовы к присягам в двух разных виленских церквах. Ответчик отказывается от своей присяги и от приведения истцов; виж Петр лично докладывает. Присяги не совершены. Суд присуждает семь коп за коня, стоимость заемных вещей и шесть коп за свиреп; буквальные составные денежные выражения и итог «Dwadcat czotyry kopy y połpetanadcata hrosza» сохранены без арифметической правки. Платеж предусмотрен через четыре недели от 20 апреля, но не засвидетельствован. Исходные 16 апреля 1551 г., пятница, индикт 9, и варианты 16/17 апреля в сроках сохранены без календарного исправления. Неясные формы имени Ядвиги, цены волов и рубах, а также конфликт притяжательного местоимения в сообщении о брате сохранены оговоренными; без установления новых родственных тождеств. Wersja polska · nr 528Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprylia 16 Den indykt Dewiaty u Piatnici; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia w Ponedelok meseca aprela Dwadcatoho Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 697 Osoby, role i urzędyHryhorey Jakowlewicz / Hryszko Jakowlewicz — powód; Kaska Mikołaiewna — powód; Marko Wasilewicz — urzędnik sądowy, dworanin Hospodarski; Petr (wiz, nazwisko niepodane) — urzędnik sądowy, wiz; służebnik Jacka; Stanisław Janowicz Petkowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski powetu Wilenskoho; Jacko Ostafewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Mikołay Janowicz — marszałek welikoho kniazstwa Litowskoho; Jadwiha Pikelewie[?] / Pekelewoie[?]; Żona Stanisława Janowicza (imię niepodane); Mikołay Janowicz (brat Stanisława); Kmita Fedkowicz Oleszkowicz[?] — świadek, służebnik Bohdana Andreiewicza Epimacha; Hryhoria Kostia — świadek, służebnik Bohdana Andreiewicza Epimacha; Jan Wołka[?] — świadek Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; powet Wilenski — jurysdykcja; welikoie kniazstwo Litowskoie — jurysdykcja; kostel Swiatoho Jana tut u Wilni — miejsce wspomniane; cerkiew Swiatoie Preczystoie — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki16 IV 1551 (piątek, indykcja 9), przed Jackiem Ostafewiczem, namiestnikiem wileńskim, przy Marku Wasilewiczu, Hryhorey Jakowlewicz występuje osobiście i z ustnym umocowaniem żony Kaski Mikołaiewny przeciw Stanisławowi Janowiczowi Petkowiczowi. Zarzuca zabranie przechowanych zwierząt z domu pani Jadwihi Pikelewie/Pekelewoie[?], określonej literalnie jako „swekrowy żony moiey”, podczas wcześniejszego 1 XI, soboty Wszystkich Świętych. Pozwany zaprzecza najazdowi, twierdzi, że przechowany koń padł, a inne zwierzęta Kaska darowała jego żonie, swojej siostrze. Powód zaprzecza darowiźnie i kwestionuje los konia. Sąd przewiduje przysięgę pozwanego oraz nakazuje przyszły zwrot wołów, świń, kur i kapłonów albo zapłatę według ustawy; kwoty literalne i rozbieżność liczby świń zachowano osobno. Osobno rozpoznano dwie świrepy: pozwany twierdzi, że powierzono mu starą klacz i łonszczaka, które padły; powodowie utrzymują, że obie były dorosłe, jedna czwartoletnia, i zginęły wskutek pracy. Kaska rzeczywiście staje przed sądem i przyjmuje przyszłą przysięgę o wieku. Po obustronnym złożeniu czapek wskazano trzech świadków; pozwany odrzucił dwóch, a potem odstąpił również od trzeciego. Nie zapisano ich ukończonego przesłuchania. Jacko zasądza za dwie świrepy sześć kop, po trzy za każdą, do przyszłej zapłaty. Dalszy spór dotyczy pożyczonych tkanin, ozdób, pieniędzy, jedwabiu i przypraw przy wydaniu siostry za mąż. Pozwany zaprzecza, przyznając tylko szeroki remień z dzwonkami i oferując jego zwrot; dopuszczono przyszłą wspólną przysięgę małżonków. W literalny poniedziałek 20 IV Hryszko czeka przy cerkwi Świętej Preczystej, a Kaska jest gotowa przy św. Janie, pod wizem Petrem, sługą sędziego. Stanisław odmawia własnej przysięgi o koniu i prowadzenia powodów do przysięgi; wiz osobiście relacjonuje odmowę. Żadnej z tych przysiąg nie wykonano. Sąd zasądza siedem kop za konia, za pożyczone rzeczy literalnie „osm kop Piatdesiat y połtretia hrosza”, sześć kop za świrepy, a sumę zapisuje jako „Dwadcat czotyry kopy y połpetanadcata hrosza”. Kwoty pozostają bez naprawy arytmetycznej. Zapłata ma nastąpić za cztery tygodnie od 20 IV; nie stwierdzono zapłaty ani wykonanego zwrotu. Początkowy 16 IV, powtarzane 16/17 IV w terminach przysiąg i końcowy 20 IV zachowano literalnie. Wilno jako sąd, powiat urzędu/afiliacji i dwa odrębne miejsca gotowości do przysięgi nie ustalają położenia nienazwanego domu ani majątku. Wskazani świadkowie to Kmita Fedkowicz Oleszkowicz[?], Hryhoria Kostia i Jan Wołka[?]; tylko dwaj pierwsi są wyraźnie sługami Bohdana Andreiewicza Epimacha, wystawcy pozwu, który nie jest tu aktualnym sędzią. Patron powoda Mikołay Janowicz, marszałek WKL, nie ma w tym akcie podanego nazwiska. Mikołay Janowicz jako brat pozwanego pozostaje odrębnym zapisem; późniejsze „Bratu moiemu” koliduje z wcześniejszym wskazaniem brata pozwanego i nie tworzy dodatkowej ustalonej osoby. Literalne taryfy wołów „wołpoltina/wpolpoltina[?]”, wartość koszul „dubl hroszey[?]” i pojedyncza świnia w taryfie wobec dwóch w żądaniu pozostają nierozstrzygnięte. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 712, 713, 714, 715. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:37 15 октября 2:55 Карточка № 529. Спор Яна Юрьевича Шемета со Щитом о людях Сирмежского двора и ограждении выгонаЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-05-04 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 699 Лица, роли и должностиЯн Юревич Шемет — истец, господарский дворянин; Петр Нарбут — судебное должностное лицо; Миколай Семонович — судебное должностное лицо, тивун жомойтской земли; Марко Василевич — судебное должностное лицо; Миколай Миколаевич Щыт — ответчик, господарский дворянин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Барбара Якубовна Свирска — княжна; Иван Горностай — дворный маршалок и земский подскарбий Великого княжества Литовского; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; выдавший позвы; Ян Левошевич — кузнец, человек сирмежского двора, отчизный по притязанию Шемета; удерживается Щитом в залоге; Павел Левошевич — кузнец, человек сирмежского двора, отчизный по притязанию Шемета; удерживается Щитом в залоге; Степан Авшурыч[?] — дойлида — строитель, человек сирмежского двора, отчизный по притязанию Шемета; удерживается Щитом в залоге; Ян Шыкович / Срыкович / Крыкович[?]; Стасюк — сирмежский человек по жалобе Шемета; удерживается в залоге по ответу Щита; Хорофрей[?] — сирмежский человек по жалобе Шемета; удерживается в залоге по ответу Щита География — владения, юрисдикция и должностиДвор Сирмез/Сирмек/Сирмерский[?] — имение; Вильно / Виленский — упомянутое место; Великого Князства Литевского — юрисдикция; Земли Зомойтске — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияЯн Юрьевич Шемет, действуя также от имени жены Барбары Якубовны Свирской, требует от Миколая Миколаевича Щита людей Сирмежского/Сирмексского двора: двух названных кузнецов и дойлида. Ответчик ссылается на денежный залог от Яна Szykowicza/Srykowicza/Krykowicza[?]. 4 мая 1551 г., понедельник, индикт 9, Яцко Остафевич с присутствующими панами направляет будущий иск против наследственного владельца; залогодержатель не обязан выдавать людей. Такое же направление дано по отдельной жалобе на ограждение выгона под огороды/сады и постройку гумен и домов. Освобождение людей, переход права, платеж или присяга не совершены в описанном производстве. Неясные имена и варианты названия двора оговорены; современное местоположение не установлено. Wersja polska · nr 529Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 meseca maia Czetwertoho Dnia Indykt Dewiatyi w Ponedelok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 699 Osoby, role i urzędyJan Juriewicz Szemet — powód, Dworanin hospodarski; Petr Narbut — urzędnik sądowy; Mikołay Siemonowicz — urzędnik sądowy, Tiwun ziemi żmudzkiej; Marko Wasilewicz — urzędnik sądowy; Mikołay Mikołaiewicz Szczyt — pozwany, Dworanin hospodarski; Jacko Ostafewicz — sędzia, Namiestnik wileński z ramienia Iwana Hornostaja; Barbara Jakubowna Swirska — Kniażna; Iwan Hornostaj — Marszałek dworny i podskarbi ziemski Wielkiego Księstwa Litewskiego; Bohdan Andreiewicz Epimach — Namiestnik wileński — wystawca pozwów; Jan Lewoszewicz — Kowal, Człowiek dworu Sirmezskiego, ojczysty według roszczenia Szemeta; trzymany w zastawie przez Szczyta; Paweł Lewoszewicz — Kowal, Człowiek dworu Sirmezskiego, ojczysty według roszczenia Szemeta; trzymany w zastawie przez Szczyta; Stepan Awszurycz[?] — Doylid, Człowiek dworu Sirmezskiego, ojczysty według roszczenia Szemeta; trzymany w zastawie przez Szczyta; Jan Szykowicz / Srykowicz / Krykowicz[?]; Stasiuk — Człowiek Sirmezski objęty skargą Szemeta; trzymany w zastawie według odpowiedzi Szczyta; Chorofrey[?] — Człowiek Sirmezski objęty skargą Szemeta; trzymany w zastawie według odpowiedzi Szczyta Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyDwór Sirmez/Sirmex/Sirmerski[?] — majątek; Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Welikoho Kniaźstwa Litewskoho — jurysdykcja; Zemli Zomoytskie — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki4 V 1551 (poniedziałek, indykcja 9), Jan Juriewicz Szemet, dworzanin hospodarski, osobiście i w imieniu żony, księżny Barbary Jakubowny Swirskiej, pozywa Mikołaya Mikołaiewicza Szczyta przed Jackiem Ostafewiczem, działającym z ramienia Iwana Hornostaja. Przy sprawie są Petr Narbut, Mikołay Siemonowicz, tiwun ziemi żmudzkiej, i Marko Wasilewicz. Powód żąda wydania dziedzicznych ludzi dworu Sirmez/Sirmexskiego, w tekście także Sirmerskiego[?]: Jana i Pawła Lewoszewiczów, kowali, oraz Stepana Awszurycza[?], doylida. Nie stwierdzono osobistego stawiennictwa żony ani tych ludzi; Epimach jest wystawcą pozwu, nie aktualnym sędzią. Szczyt odpowiada, że trzyma ludzi w pieniężnym zastawie od Jana Szykowicza/Srykowicza/Krykowicza[?], którego OCR oddaje także jako Szykowicz/Irykowicz; nie podaje kwoty i odmawia ich wydania jako zastawnik, nie namiestnik dziedzicznego posiadacza. Jacko z obecnymi panami nakazuje Szemetowi pozwać tego dziedzicznego posiadacza i dochodzić ludzi prawem; Szczyt nie jest zobowiązany wydawać zastawu. Drugie żądanie dotyczy Stasiuka i Chorofreya[?], ludzi tego dworu, którzy mieli ogrodzić dziedziczny „wyhon zwerzysty” na ogrody i sady oraz postawić gumna i domy. Sąd uznaje to za sprawę o grunt i również kieruje przyszły pozew przeciw Janowi Szykowiczowi/Srykowiczowi/Krykowiczowi[?]. Nie zapisano wykonanego wydania ludzi, transferu tytułu, zapłaty ani przysięgi. Dwór i sporny grunt są odrębne od Wilna jako sądu i żmudzkiej/WKL geografii urzędów. Formy nazw i SML699 pozostają źródłowo rozdzielone, bez nowoczesnej identyfikacji geograficznej. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 715, 716. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина). Карточка № 530. Жалоба Ядвиги Матейовой Кондратовичовой на людей Подберезского двора и назначение будущего разбирательстваЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-22 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 700 Лица, роли и должностиМатеевая Кондратовича Едвига — истец, господарская боярыня; Марко Василевич — судебное должностное лицо, господарский дворянин; Василий Андреевич / Василей Андреевич — ответчик, господарский боярин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Иван Горностай — дворный маршалок и земский подскарбий Великого княжества Литовского; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; выдавший позв; Микутис Сташевич / Микутыс Сташевич — человек Василия Андреевича из подберезского двора; Есюк — паробок Василия Андреевича из подберезского двора География — владения, юрисдикция и должностиДвор Подберешский / Подберезский / Подбореский — имение; Река Довлею / Дувлею[?] — упомянутое место; Вильно / Виленский — упомянутое место; Великого Князства Литовского — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияЯдвига Матейова Кондратовичова обвиняет Микутиса Сташевича и паробка Есюка, людей Василия Андреевича из Подберезского двора на реке Dowleiu/Duwleiu[?], в краже вещей и животных. 22 апреля 1551 г., среда, индикт 9, Яцко Остафевич предписывает Василию будущее разбирательство в его имении; срок — две недели от завтрашнего четверга, святого Юрия, буквально 23 апреля. Обе стороны принимают срок. При неисполнении Василий обязан через неделю после срока лично явиться в Вилно с обоими людьми и отвечать по прежнему позову. Завершенное разбирательство, признанная кража, платеж или выполненная присяга не записаны. Регистр SML 700 называет раны и кривды, рукопись излагает обвинение в краже; варианты географии и относительные сроки сохранены. Wersja polska · nr 530Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 aprylia Dwadcat wtoryi Den Indykt Dewiatyi u Seredu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 700 Osoby, role i urzędyMatieiewaia Kondratowicza Jedwiha — powód, Bojarynia hospodarska; Marko Wasilewicz — urzędnik sądowy, Dworanin hospodarski; Wasiliy Andreiewicz / Wasiley Andreiewicz — pozwany, Bojaryn hospodarski; Jacko Ostafewicz — sędzia, Namiestnik wileński z ramienia Iwana Hornostaja; Iwan Hornostaj — Marszałek dworny i podskarbi ziemski Wielkiego Księstwa Litewskiego; Bohdan Andreiewicz Epimach — Namiestnik wileński — wystawca pozwu; Mikutis Staszewicz / Mikutys Staszewicz — Człowiek Wasileja Andreiewicza z dworu Podberezskiego; Jesiuk — Parobek Wasileja Andreiewicza z dworu Podberezskiego Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyDwór Podbereszski / Podberezski / Podboreski — majątek; Reka Dowleiu / Duwleiu[?] — miejsce wspomniane; Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Welikoho Kniaźstwa Litowskoho — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki22 IV 1551 (środa, indykcja 9), bojarynia hospodarska Matieiewaia Kondratowicza Jedwiha skarży Wasiliya Andreiewicza przed Jackiem Ostafewiczem, działającym z ramienia Iwana Hornostaja; przy sprawie jest Marko Wasilewicz. Epimach wystawił pozew, nie jest tu aktualnym sędzią. Powódka zarzuca ludziom dworu Podbereszskiego nad rzeką Dowleiu/Duwleiu[?], Mikutisowi Staszewiczowi i parobkowi Jesiukowi, kradzież rzeczy, świrepy stadnej, wieprza i świni. Mówi, że ma pisany rejestr szkód; nie zapisano jego wyraźnego przedstawienia ani odczytania. SML 700 ujmuje sprawę jako rany i krzywdy; w przeczytanym akcie opisano zarzuty kradzieży, bez stwierdzenia ran. Pozwany zaprzecza wcześniejszej skardze i upominaniu listem urzędu hospodarskiego, a obecnie zobowiązuje się dać sprawiedliwość na swoich ludzi w swoim majątku. Powódka przyznaje, że listu upominalnego nie wysłała; sędzia odnotowuje wcześniejsze żądanie prawa tylko przed wizem, którego aktualnego świadectwa nie zapisano. Jacko nakazuje przyszłe rozpoznanie na dworze Podbereszskim i daje dwie niedziele od jutra, czwartku, świętego Juria, literalnie 23 IV. Obie strony przyjmują termin pod straceniem prawa i proszą o zapis. Jeżeli Wasiliy sprawiedliwości w tym terminie nie uczyni, ma dopiero w tydzień po nim osobiście stanąć przed urzędem wileńskim, przedstawić człowieka i parobka oraz odpowiedzieć na ten sam pozew. To przyszłe i warunkowe postępowanie, bez wyroku stwierdzającego kradzież, zapłaty czy wykonanej przysięgi. Nazwana rzeka i dwór są odrębne od Wilna jako sądu oraz WKL jako geografii urzędu; nie ustalono nowoczesnego położenia. Formy nazw i terminy pozostawiono źródłowo, bez przeliczania świąt. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 716, 717. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина). Карточка № 531. Жалоба Миколая Миколаевича Третинича о побитии на постое, осмотр ран и запись показания вижаЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-22 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 701 Лица, роли и должностиМиколай Миколаевич Третынич / Третинич — истец, господарский боярин; Миколай Янович Третинич — ответчик, господарский боярин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Ян мешеренин Лебедевский — вероятно, лебедевский мещанин; чтение «meszerenin» уточняется; Степан Збаразский — князь; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Неназвани слудзы и помоцницы Миколая Яновича Третинича; Петр Станиславович — свидетель, виз; «служебник мой» География — владения, юрисдикция и должностиВиленский — юрисдикция; Лебедевский — упомянутое место; Великого Князства Литовского — юрисдикция Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияМиколай Миколаевич Третинич жалуется, что Миколай Янович Третинич со слугами и помощниками избил и ранил его на постое у лебедевского мещанина Яна. Он сообщает об утрате 30 коп грошей князя Степана Збаражского, предназначенных для покупки скота для кухни, собственного корда с полутора гривнами серебра и 3 коп наличных. Назначенный Яцком Остафевичем виж Петр Станиславович действительно осматривает заявителя и лично сообщает о трёх рубленых ранах: на лбу, правой руке и груди. Яцко велит занести жалобу и показание вижа в книги; решения о виновности или выплате возмещения нет. Дата записи — 22 апреля 1551 г.; заявленный день нападения оставлен в буквальном виде: понедельник после Пасхи, 8 апреля. Неуверенное название одной принадлежности корда и написания фамилии сохраняются. Wersja polska · nr 531Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: 1551 apryla Dwadcat Wtoryi Den Indykt Dewiatyi w Seredu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 701 Osoby, role i urzędyMikołay Mikołaiewicz Tretynicz / Tretinicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Mikołay Janowicz Tretinicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jacko Ostafewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Jan meszerenin Lebedewski — prawdopodobnie mieszczanin lebedewski; odczyt «meszerenin» wymaga doprecyzowania; Stepan Zbarazski — kniaź; Iwan Hornostaj — marszałok Dworny Podskarbi Zemski Welikoho Kniaźstwa Litowskoho; Nienazwani słudzy i pomocnicy Mikołaia Janowicza Tretinicza; Petr Stanisławowicz — świadek, wiz; Służebnik moy Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilenski — jurysdykcja; Lebedewski — miejsce wspomniane; Welikoho Kniaźstwa Litowskoho — jurysdykcja Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki22 IV 1551 (środa, indykcja 9), bojar hospodarski Mikołay Mikołaiewicz Tretynicz/Tretinicz składa przed Jackiem Ostafewiczem, namiestnikiem wileńskim działającym od Iwana Hornostaja, skargę na Mikołaia Janowicza Tretinicza oraz jego nienazwanych sług i pomocników. Według skarżącego napadli go umyślnie wieczorem w poprzedni poniedziałek po Wielkanocy 1551 r., określony dosłownie jako 8 kwietnia, na jego gospodzie u Jana, mieszczanina lebedewskiego, i pobili oraz zranili. Miało zginąć 30 kop groszy jego pana, księcia Stepana Zbarazskiego, powierzonych na zakup bydła do kuchni, a z własnych rzeczy kord ze srebrem, pochwą i dodatkiem nazwanym szwaykwiu[?] (1½ grzywny srebra) oraz 3 kopy gotówki. Na rzeczywistą prośbę skarżącego Jacko daje swego sługę Petra Stanisławowicza jako wiza. Wiz po oględzinach wraca i osobiście zeznaje o trzech ranach ciętych: na czole, prawej ręce powyżej łokcia i poniżej ramienia oraz na piersi. Na prośbę Mikołaia Jacko każe wpisać skargę, opowiedanie i zeznanie wiza do ksiąg. Nie ma tu wyroku co do sprawstwa, zasądzenia lub zapłaty odszkodowania ani stawiennictwa pozwanego. SML 701 również mówi o pobiciu jego na gospodzie; dawna wykładnia o koniu na drodze wynikała z błędnego odczytu. Afiliacja lebedewska Jana nie ustala położenia gospody; zachowano dosłowne określenie daty zdarzenia i niepewną nazwę dodatku do korda. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 717. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1185 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 98 | Вверх #13 октября 23:38 15 октября 2:56 Карточка № 532. Дело Ивана Грышкевича Винко с рудоминскими конюхами: нападение, назначенная присяга и запись готовностиЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записиДата не установлена; см. оговорки в описании. Даты документов и процессуальные срокидата записи: 1551-05-23 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 702 Лица, роли и должностиИван Грышкевич Винков / Винко; геадинг Грышкович — истец, рудоминский урядник от Горностая; Захарея — судебное должностное лицо, виз; служебник Богдана Епимаха; Конюхове Рудоминсцы — ответчик; Янеля / Янела Петкевич[?] — ответчик, господарский конюх; Петр; латер Петр Янулевич[?] — ответчик, господарский конюх; Мартин Кайдевич / Кейдевич[?] — ответчик, господарский конюх; Ботромей — ответчик, господарский конюх; Валентын Петрашевич — ответчик, господарский конюх; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Щасныи Гежик — судья, маршалок его милости пана трокского воеводы; Марко Василевич — судья, служебник его милости пана трокского воеводы; Миколай Юревич Радзивилл — трокский воевода; лидский, василишский и белицкий державца; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Стас Зубович — господарский конюх; Ян Епимах — прежний держатель Рудомина; господарский дворянин; виз от Горностая; Кузма — свидетель, служебник Ивана Винкова География — владения, юрисдикция и должностиВолосч Рудоминска — юрисдикция; Двор Рудоминский / Рудомин — имение; Троцкий / Троцкого — юрисдикция; Лидский — юрисдикция; Василиский — юрисдикция; Белицкий — юрисдикция; Великого Князства Литовского — юрисдикция; Виленский — юрисдикция; Вильно — упомянутое место; Церков Святое Пречистое в Вилни — упомянутое место; Вороты / дом Юхновое Созоновое[?] в Вилни — упомянутое место; Волнайа дорога з Вилни до Рудомина — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияРудоминский урядник Иван Грышкевич Винко обвиняет конюхов господарской волости в отказе от прежних толок и юрисдикции двора, оскорблении и нападении на него и слугу Кузму по дороге из Вильно в Рудомин. Он сообщает о пропаже пяти золотых колец, восьми червонных золотых и четырёх коп грошей. Кузма лично признаёт, что, защищая пана и себя, ранил Стася Зубовича в голову; Стася прямо называют умершим от этих ран. Конюхи отрицают засаду. Иван предъявляет выписку прежней жалобы и визовый лист, признаёт отсутствие независимого очевидца и предлагает совместную присягу с Кузмой. Судьи назначают будущую присягу, после которой наказание должны определить паны рады. При последующей явке в церкви Пречистой Иван и Кузма готовы, но противники не ведут их к присяге, желая примирения. Виж Захария лично сообщает об этом; судьи велят внести дело и готовность к присяге в книги. Исполненной присяги, заключённой мировой, выплаты или наказания нет. Запись датирована Вильно, 23 мая 1551 г.; внутренние обозначения среды 19 и 21 мая сохранены без исправления. Wersja polska · nr 532Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisuData nieustalona; zob. zastrzeżenia w regeście. Daty dokumentów i terminy procesowedata wpisu: Pisan u Wilni Leta Bożeho Narożenia1551 meseca Maia Dwadcat tretieho Dnia Indykt Dewiatyi Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 702 Osoby, role i urzędyIwan Hryszkiewicz Winkow / Winko; heading Hryszkowicz — powód, Uradnik Rudominski od Hornostaia; Zacharieia — urzędnik sądowy, Wiz; służebnik Bohdana Epimacha; Koniuchowie Rudomińscy — pozwany; Janelia / Janela Petkiewicz[?] — pozwany, Koniuch hospodarski; Petr; later Petr Janulewicz[?] — pozwany, Koniuch hospodarski; Martin Kaydewicz / Keydewicz[?] — pozwany, Koniuch hospodarski; Botromey — pozwany, Koniuch hospodarski; Walentyn Petraszewicz — pozwany, Koniuch hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Szczasnyi Herzyk — sędzia, Marszałok Jeho miłosti Pana Woiewody Trockoho; Marko Wasilewicz — sędzia, Służebnik Jeho miłosti Pana Woiewody Trockoho; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — Woiewoda Trocki; Derżawca Lidski Wasiliski Belicki; Iwan Hornostaj — Marszałek Dworny; Podskarbi Zemski Welikoho Kniaźstwa Litowskoho; Stas Zubowicz — Koniuch hospodarski; Jan Epimach — dawny posiadacz Rudomina; dworzanin hospodarski; wiż od Hornostaja; Kuzma — świadek, Służebnik Iwana Winkowa Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWołość Rudomińska — jurysdykcja; Dwór Rudomiński / Rudomin — majątek; Trocki / Trockoho — jurysdykcja; Lidski — jurysdykcja; Wasiliski — jurysdykcja; Belicki — jurysdykcja; Welikoho Kniaźstwa Litowskoho — jurysdykcja; Wilenski — jurysdykcja; Wilno — miejsce wspomniane; Cerkow Swiatoie Preczystoie w Wilni — miejsce wspomniane; Woroty / dom Juchnowoie Sozonowoie[?] w Wilni — miejsce wspomniane; Wolnaja doroha z Wilni do Rudomina — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki23 V 1551, wpis w Wilnie (indykcja 9). Sędziowie delegowani przez Mikołaia Juriewicza Radziwiłła, wojewodę trockiego i dzierżawcę lidzkiego, wasiliskiego oraz belickiego, i Iwana Hornostaja — Bohdan Andreiewicz Epimach, Szczasnyi Herzyk i Marko Wasilewicz — rozpatrują skargę urzędnika rudomińskiego Iwana Hryszkiewicza Winkowa/Winka (nagłówek: Hryszkowicz) przeciw hospodarskim koniuchom wołości rudomińskiej. Nazwani są Janelia/Janela Petkiewicz[?] z synem Petrem, Martin Kaydewicz[?] z synem Botromeyem, Walentyn Petraszewicz i Stas Zubowicz. Iwan przytacza dawną powinność tłok z sochami i podległość dworowi rudomińskiemu; zarzuca zeszłoroczne uchylanie się, niewyjście dwunastu soch przez literalne poł piaty tłoki, pobicie posłanego sługi i późniejsze zniewagi w Wilnie. Przytacza wcześniejsze polecenia swego pana oraz zajęcie jednej jałówki. Twierdzi następnie, że w piątek trzeciego tygodnia po Wielkanocy, wracając z Wilna do Rudomina, został z Kuzmą napadnięty i raniony na wolnej drodze. Zgłasza utratę pięciu złotych pierścieni (dwa z rubinami, każdy wagi czterech złotych; trzy łącznie dziesięciu), ośmiu czerwonych złotych i czterech kop groszy. Kuzma rzeczywiście zeznaje, że broniąc pana i siebie zadał Stasiowi rany głowy, z których Stas umarł; Iwan mówi o zranieniu drugiego, nienazwanego koniucha. Przedkłada wypis swej wcześniejszej skargi oraz list wizowy Jana Epimacha. Koniuchowie stają i zaprzeczają zasadzce; wskazują na atak Stasa i Petra Janulewicza, którego relacja do wcześniejszej formy Petra wymaga ostrożnego ujęcia. Iwan przyznaje brak niezależnego naocznego świadka i proponuje wspólną przysięgę z Kuzmą. Sędziowie wyznaczają przyszłą przysięgę na środę 19 maja, a dopiero po niej pozostawiają karę radzie; mimo odwołania koniuchów do przyszłego przyjazdu hospodara utrzymują nakaz. Narracja podaje następnie środę 21 maja: Iwan i Kuzma są gotowi w cerkwi Świętej Przeczystej w Wilnie przy wizie Zacharieii, lecz przeciwnicy nie prowadzą ich do przysięgi, chcąc pojednania i zadośćuczynienia. Wiz osobiście to potwierdza, a sędziowie nakazują zapis sprawy i gotowości do przysięgi. Nie odnotowano wykonanej przysięgi, zawartej ugody, zapłaty ani wymierzonej kary. Daty 19 i 21 maja ze środą oraz końcowy zapis 23 maja pozostawiono bez naprawy; wołość i dwór Rudomin, wileńskie miejsce sporu i droga są oddzielone od jurysdykcji urzędów. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 717, 718, 719, 720. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина). Карточка № 533. Дело Николая Андреевича против Себестияна Николаевича: побои урядника, смерть Томка Дурневича и сроки доказательстваЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-05-30 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 703 Лица, роли и должностиМиколай Андреевич — истец, маршалок князя-епископа виленского; Миколай Шымкович — судебное должностное лицо, эйрагольский тивун Жмудской земли; Крыштоф Завиша — судебное должностное лицо, господарский маршалок; Иван Беслак[?] — судебное должностное лицо, господарский дворянин; Себестыян Миколаевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Михайло Ворона — уполномоченный приятель по личному поручению; Якуб Албертович — вашиский/важиский[?] урядник пана Миколая; Есюл Нарбут[?]; Янушко Коноплич[?]; Жена Себестыяна — имие не подане; Енелис Зейстали[?] — человек Себестьяна; Томко Дурневич — человек пана Миколая; Жена Миколая Андреевича — имие не подане; Пан Оборский — старынский урядник виленского князя-епископа; Богдан Волк — свидетель, господарский дворянин; виз от панов рады; Петр Богданкович[?] — свидетель, служебник пана Оборского, старынского урядника виленского князя-епископа; Тивунович Старынский — имие не подане — свидетель, старынский тивунович виленского князя-епископа География — владения, юрисдикция и должностиВильно / урад здешни Виленский — юрисдикция; Виленский — Княз Бискуп — юрисдикция; Земля Зомойтска — юрисдикция; Ейраголский — юрисдикция; Двор Вашыский / Важиский[?] Пана Миколая — имение; Двор Вашыский / Важиский[?] Себестыяна — имение; Старынский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия30 мая 1551 г. Судебное дело Николая Андреевича против Себестияна Николаевича о заявленном избиении урядника и отдельном смертельном избиении Томка Дурневича. Богдан Епимах назначил ответчику будущий суд в его имении в четырехнедельный срок с условной последующей явкой в Вильно. По второй жалобе представлен лист виза, но сам виз и два человека стороны еще должны быть приведены через шесть недель для доказательства спорного отказа в справедливости и поручения человека в 30 копах грошей. Окончательного решения, платежа или наказания запись не содержит. Wersja polska · nr 533Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta Bożeho narozenia1551 meseca maia trydcatoho dnia Indykt Dewiatyi u Subotu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 703 Osoby, role i urzędyMikołay Andreiewicz — powód, Marszałok Kniazia Biskupa Wilenskoho; Mikołay Szymkowicz — urzędnik sądowy, Tiwon Zemli Zomoytskoy Eyragolski; Krysztof Zawisza — urzędnik sądowy, Marszałok Hospodarski; Iwan Beslak[?] — urzędnik sądowy, Dworonin Hospodarski; Sebestyian Mikołaiewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Michayło Worona — Pryiatel umocowany za poruczeniem oczywistym; Jakub Albertowicz — Uradnik Waszyski/Ważyski[?] Pana Mikołaia; Jesiul Narbut[?]; Januszko Konoplicz[?]; Żona Sebestyiana — imię nie podane; Jenelis Zeystali[?] — Czołowek Sebestyiana; Tomko Durnewicz — Czołowek Pana Mikołaia; Żona Mikołaia Andreiewicza — imię nie podane; Pan Oborski — Uradnik Starynski Kniazia Biskupa Wilenskoho; Bohdan Wołk — świadek, Dworonin Hospodarski; wiz od Panow Rad; Petr Bohdankowicz[?] — świadek, Służebnik Pana Oborskoho, uradnika Starynskoho Kniazia Biskupa Wilenskoho; Tiwunowicz Starynski — imię nie podane — świadek, Tiwunowicz Kniazia Biskupa Wilenskoho Starynskoho Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno / urad zdeszni Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — Kniaź Biskup — jurysdykcja; Zemlia Zomoytska — jurysdykcja; Eyragolski — jurysdykcja; Dwor Waszyski / Ważyski[?] Pana Mikołaia — majątek; Dwor Waszyski / Ważyski[?] Sebestyiana — majątek; Starynski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki30 maja 1551 r., w sobotę, indykcja 9. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Mikołay Andreiewicz, marszałek biskupa wileńskiego, przez ustnie umocowanego przyjaciela Michayła Woronę skarży Sebestyiana Mikołaiewicza. Zarzuca jego ludziom uprowadzenie i pobicie uradnika Jakuba Albertowicza z dworu Waszyskiego/Ważyskiego[?], a żonie pozwanego dalsze pobicie; zgłasza utratę czapki, pasa, sakiewki i rubla groszy. Pozwany zaprzecza przemocy, przyznaje dobrowolną wizytę uradnika i podejmuje się sprawiedliwości na własnym majątku. Sąd wyznacza cztery tygodnie od 30 maja, a tylko w razie odmowy nakazuje po dalszym tygodniu stawić się z żoną i ludźmi przed urzędem. Osobno powód zarzuca człowiekowi pozwanego Jenelisowi Zeystali[?] śmiertelne pobicie Tomka Durnewicza w karczmie. W spornym opisie wcześniejszego dochodzenia Worona przedstawia list wiza Bohdana Wołka i dowód przez szapkę; pozwany żąda stawienia wiza oraz dwóch ludzi storony. Epimach wyznacza sześć tygodni od 30 maja na ich przyszłe okazanie i dowód odmowy sprawiedliwości oraz pryporuczenia człowieka w 30 kopach groszy. Ostateczne rozstrzygnięcie ma nastąpić dopiero po tym dowodzie. Nie zapisano wykonania sprawiedliwości, przesłuchania wiza, zapłaty ani kary. Względne daty wielkanocne i maryjne pozostają literalne; dwory obu stron, afiliacja Starynska i urząd w Wilnie nie są utożsamiane. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 720, 721, 722. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина). Карточка № 534. Кража вещей Хомы Грыневича: признания двух Миколаев, оценка ущерба и передача потерпевшемуЛисты / страницы рукописиНомер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки. Дата записи1551-04-26 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 705 Лица, роли и должностиИван Кларович/Кларович[?] — истец, шешкинский урядник Александра Солтановича; Хома Грыневич — истец; Зданы Чепинский — судебное должностное лицо, виз; слуга Епимаха; Марко Василевич — судебное должностное лицо; Пан Яцковский — судебное должностное лицо, господарский дворянин; Миколай Тойтвилович — ответчик; Миколай Бойнарович — ответчик; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Александер Солтанович — господарский маршалок; Иван Горностай — дворный маршалок; Богдан Андреевич Епимах; Матей; Грыгорей Грыгоревич Остыкович — пан виленский; Неназвана жена Матея / подворница; Неназванный сын жоны Матея География — владения, юрисдикция и должностиШешкинский / Шышкинский — имение [?]; Вильно / наместник Виленский — юрисдикция; Вильно / пан Виленский — юрисдикция; Виля / за Вилиа — упомянутое место; Велки мост / за мостом великим — упомянутое место; Дом карчемны Матея — упомянутое место; Комора Хомы Грыневича — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияЖалоба шешкинского урядника за Хому Грыневича о краже овчинного кожуха, одежды и продовольствия. Двое Миколаев приведены с найденной вещью и признают участие; младший заявляет принуждение. Яцко Остафевич оценивает ущерб с расходами, записывая буквально две копы шесть грошей, и передает обоих потерпевшему для возможного наказания либо освобождения на выкуп. Исполнение наказания и платеж отсутствуют; даты 26 и 29 апреля 1551 г. сохранены по записи. Wersja polska · nr 534Karty / strony rękopisuNumer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany. Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia1551 meseca aprelia dwadcat szostoho dnia Indykt Dewiatyi u nedeliu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 705 Osoby, role i urzędyIwan Kłarowicz/Klarowicz[?] — powód, Uradnik Szeszkinski Aleksandra Sołtanowicza; Choma Hrynewicz — powód; Zdany Czepinski — urzędnik sądowy, Wiz; słuha Epimachow; Marko Wasilewicz — urzędnik sądowy; Pan Jackowski — urzędnik sądowy, Dworonin Hospodarski; Mikołay Toytwiłowicz — pozwany; Mikołay Boynarowicz — pozwany; Jacko Ostafewicz — sędzia, Namestnik Wilenski; Aleksander Sołtanowicz — Marszałok Hospodarski; Iwan Hornostaj — Marszałok Dworny; Bohdan Andreiewicz Epimach; Matey; Hryhorey Hryhoriewicz Ostykowicz — Pan Wilenski; Nienazwana żona Mateia / podwornica; Nienazwany syn żony Mateia Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędySzeszkinski / Szyszkinski — majątek [?]; Wilno / namestnik Wilenski — jurysdykcja; Wilno / pan Wilenski — jurysdykcja; Wilia / za Wilią — miejsce wspomniane; Wielki most / za mostom welikim — miejsce wspomniane; Dom karczemny Mateia — miejsce wspomniane; Komora Chomy Hrynewicza — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki26 kwietnia 1551 r., niedziela, indykcja 9; dalsza czynność zapisana na środę 29 kwietnia. Iwan Kłarowicz/Klarowicz[?], szeszkiński uradnik Aleksandra Sołtanowicza, przyprowadza przed Jacka Ostafewicza z wizem Zdanym Czepinskim dwóch Mikołajów, Toytwiłowicza i Boynarowicza, z odnalezioną sinią prosticą. Skarży w imieniu poddanego Chomy Hrynewicza kradzież z komory kożucha baraniego, ubiorów i żywności. Rzecz znaleziono w domu karczemnym Mateia, poddanego Hryhorija Hryhoriewicza Ostykowicza, za Wilią i wielkim mostem. Starszy Mikołay przyznaje kradzież za namową Mateia i wydanie rzeczy jego żonie; wskazuje młodszego i nienazwanego syna tej kobiety. Młodszy przyznaje udział, powołując się na przymus i groźbę zabicia. Przyporządkowanie starszego/młodszego oraz późniejszego Parcho[?] do patronimików pozostaje niepewne. Jacko na podstawie zeznań wycenia rzeczy i koszty wiza oraz więzienia, zapisując literalnie sumę dwie kopy i sześć groszy, bez wyrównania niezgodności rachunku. Oddaje obu ludzi szyieiu Chomie za szkody, pozostawiając przyszłe ukaranie albo puszczenie na wykup. Zapis nie potwierdza wykonania kary, śmierci ani zapłaty; kożuch jest odzieżą, nie baranem. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 722, 723, 724. AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (правая половина). | | |
|