Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

Карточка № 493. Братья Пековичи Рагожичи против Григора Остафьевича: новая комиссия о разделе общего имения Дубровица

Листы / страницы рукописи
с. 1306; с. 1307; с. 1308; с. 1309; с. 1310; с. 1311; с. 1312

Дата записи
1551-02-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 653

Лица, роли и должности
Федор Петрович Петела — назначенный комиссар, дыкснянский урядник пана Юрия Зеновевича; Миколай Колла / Котла — назначенный комиссар, господарский дворянин; Ян Урбанович — назначенный комиссар, долгиновский урядник князя Юрия Юрьевича Слуцкого; Злоцко Михайлович[?] — назначенный комиссар, сервецкий урядник пана Довойны; Федор Велейский — назначенный комиссар, земянин пана Станислава Петровича Кишки; Ян Рекутевич Молок — назначенный комиссар, господарский земянин; Василей Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Андрей Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Иван Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Грыгорей Волович — участник заседания, красносельский державца; Павел Островский — участник заседания, господарский дворянин; Иван Семенович Жаба — участник заседания, господарский дворянин; Грыгор Остафевич Рагожиц — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Богдан Пецкович / Стекович Рагожиц; Ганна Василевна Пецкова / Стекова — господарская земянка; Станислав Олехнович Дыдрыхович — господарский земянин; Юри Зеновевич — чечерский и пропойский староста; Юри Юревич Слуцкий — князь; Довайно — пан; Станислав Петрович Кишка — витебский воевода; Олехно Пецкович / Стекович Рагожиц — представляемая сторона; Остафя / Остафей Пецкович / Стекович Рагожиц — представляемая сторона; Ярош / Яроцкий Пецкович / Стекович Рагожиц [?] — представляемая сторона

География — владения, юрисдикция и должности
Имене себреное неделеное в Дубровце — имение; Дубровица / Дубровский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Красноселский — упомянутое место; Дыкснянский — упомянутое место; Чечерский — упомянутое место; Пропойский — упомянутое место; Долгиновский — упомянутое место; Слуцкий — упомянутое место; Сервецкий[?] — упомянутое место; Витебский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 февраля 1551 г., среда, индикт 9. Wasiley, Andrey и Iwan Peckowiczy Rahożyczy, далее также Stekowiczy, господарские дворяне, выступают перед Эпимахом за себя и по полной письменной власти прямо названных братьев Olechna, Ostafii/Ostafeya и Jarosza/Jarockiego[?] против Hryhora Ostafiewicza Rahożyca. Присутствуют Hryhorey Wołowicz, державца Красносельский, Paweł Ostrowski и Iwan Semenowicz Żaba. Истцы жалуются на получение комиссии без их ведома и в их отсутствие по общему ещё неразделённому имению Dubrowica/Dubrowski и на действия вопреки прежнему письму уряда об отсрочке к брату Bohdanu. Ответчик ссылается на прежний срок, принятый с их матерью Hanną Wasilewną Peckową/Stekową и её сыном Bohdanem: от 8 сентября шесть недель, 20 октября. Он утверждает, что приехал с судьями и доказательствами, а противники не представили доказательств и делчих; Bohdan явился только с письмом об отсрочке. Действительно предъявлено письмо прежних судей Stanisława Olechnowicza Dydrychowicza, Fedora Petrowicza Peteli и Mikołaja Kołły. Оно содержит прежнее присуждение буквально 60 коп и «połtreti kopy» за заявленные насилие, побои, перепашку меж, жатву ржи и порчу ярины и овса. Нынешняя уплата и личные показания этих судей не записаны. Эпимах устанавливает третью часть у группы братьев и третью часть у Hryhora в ещё неразделённом имении; оставшаяся часть не приписывается по догадке. Назначен новый будущий раздел земли, сеножатей и лесов. По прежней сумме ущерба Hryhor должен отдельно вызвать Hannu и Bohdana к суду; нынешнего безусловного подтверждения суммы нет. Обе стороны действительно принимают будущий срок: через две недели после ближайшей Пасхи, индикт 9, буквально 13 апреля, понедельник. Братья выбирают Jana Urbanowicza, урядника Долгиновского князя Juria Juriewicza Słuckiego, Złocka Michayłowicza[?], урядника Serweckiego[?] Пана Dowayny, и Fedora Weleyskiego, земянина Stanisława Petrowicza Kiszki, воеводы Витебского. Ответчик выбирает Mikołaja Kotłę, Fedora Petrowicza Petelę, урядника Dyksniańskiego Juria Zenowewicza, старосты Чечерского и Пропойского, и Jana Rekutewicza Mołoka. Присутствие патронов не указано. Делчие должны завершить справедливый раздел по выписи, позвам и Статуту без отсрочки и ухода с земли; отсутствующего можно заменить с равной властью. При неявке стороны или непредставлении ею делчих раздел завершают делчие явившейся стороны. Обе стороны просят запись. Исполнение новой комиссии, измерение, фактический раздел, нынешнее взыскание, уплата и присяга не описаны. Имение и служебные географические принадлежности различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 493

Karty / strony rękopisu
s. 1306; s. 1307; s. 1308; s. 1309; s. 1310; s. 1311; s. 1312

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Fewralia25 Indykt9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 653

Osoby, role i urzędy
Fedor Petrowicz Petela — wyznaczony komisarz, uradnik Dyksnianski Pana Juria Zenowewicza; Mikołay Kołła / Kotła — wyznaczony komisarz, dworanin Hospodarski; Jan Urbanowicz — wyznaczony komisarz, uradnik Dołhinowski kniazia Juria Juriewicza Słuckoho; Złocko Michayłowicz[?] — wyznaczony komisarz, uradnik Serwecki Pana Dowaynowa; Fedor Weleyski — wyznaczony komisarz, zemianin Pana Stanisława Petrowicza Kiszki; Jan Rekutewicz Mołok — wyznaczony komisarz, zemianin Hospodarski; Wasiley Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Andrey Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Iwan Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Hryhorey Wołowicz — uczestnik posiedzenia, derżawca Krasnoselski; Paweł Ostrowski — uczestnik posiedzenia, dworanin Hospodarski; Iwan Semenowicz Żaba — uczestnik posiedzenia, dworanin Hospodarski; Hryhor Ostafiewicz Rahożyc — pozwany, dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bohdan Peckowicz / Stekowicz Rahożyc; Hanna Wasilewna Peckowa / Stekowa — zemianka Hospodarska; Stanisław Olechnowicz Dydrychowicz — zemianin Hospodarski; Juri Zenowewicz — starosta Czeczerski y Propoyski; Juri Juriewicz Słucki — kniaź; Dowayno — Pan; Stanisław Petrowicz Kiszka — woiewoda Witebski; Olechno Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — reprezentowana strona; Ostafia / Ostafey Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — reprezentowana strona; Jarosz / Jarocki Peckowicz / Stekowicz Rahożyc [?] — reprezentowana strona

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Imenie sebrenoe nedelenoe w Dubrowce — majątek; Dubrowica / Dubrowski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Krasnoselski — miejsce wspomniane; Dyksnianski — miejsce wspomniane; Czeczerski — miejsce wspomniane; Propoyski — miejsce wspomniane; Dołhinowski — miejsce wspomniane; Słucki — miejsce wspomniane; Serwecki[?] — miejsce wspomniane; Witebski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 lutego 1551 r., środa, indykcja 9. Wasiley, Andrey i Iwan Peckowiczy Rahożyczy, w dalszym tekście także Stekowiczy, dworanie hospodarscy, występują przed Epimachem we własnym imieniu i z pełną pisemną mocą od wyraźnie nazwanych braci Olechna, Ostafii/Ostafeya oraz Jarosza/Jarockiego[?], przeciw Hryhorowi Ostafiewiczowi Rahożycowi. Obecni są Hryhorey Wołowicz, derżawca krasnoselski, Paweł Ostrowski i Iwan Semenowicz Żaba. Powodowie skarżą uzyskanie komisji bez ich wiedzy i pod nieobecność, dotyczącej wspólnego, jeszcze niepodzielonego majątku Dubrowica/Dubrowski, oraz działanie mimo wcześniejszego listu urzędu o odroczeniu, skierowanego do ich brata Bohdana. Hryhor przywołuje wcześniejszy termin przyjęty z ich matką Hanną Wasilewną Peckową/Stekową i jej synem Bohdanem: od 8 września sześć tygodni, 20 października. Twierdzi, że wyjechał z sędziami i dowodami, a przeciwnicy nie przedstawili dowodów ani swoich dzielczych; Bohdan przybył jedynie z listem odroczenia. Hryhor rzeczywiście przedstawia list dawnych sędziów: Stanisława Olechnowicza Dydrychowicza, Fedora Petrowicza Peteli i Mikołaja Kołły. List przywołuje wcześniejsze zasądzenie dosłownie 60 kop i „połtreti kopy” za zarzucane gwałty, pobicie, przeoranie miedz, żęcie żyta i zniszczenie jaryny oraz owsa. Nie odnotowano obecnej zapłaty ani osobistego zeznania tych sędziów. Epimach stwierdza, że grupa braci ma trzecią część, a Hryhor również trzecią część majątku, w którym nie dokonano równego działu; pozostałej części nie przypisano. Nakazuje nowy przyszły podział ziemi, sianożęci i lasów, a Hryhor ma osobno pozwać Hannę i Bohdana o dawną sumę szkód. Obie strony rzeczywiście przyjmują przyszły termin: dwa tygodnie po nadchodzącej Wielkanocy, indykcja 9, dosłownie 13 kwietnia, poniedziałek. Bracia wybierają Jana Urbanowicza, uradnika dołhinowskiego kniazia Juria Juriewicza Słuckiego, Złocka Michayłowicza[?], uradnika Serweckiego[?] Pana Dowayny, i Fedora Weleyskiego, ziemianina Stanisława Petrowicza Kiszki, wojewody witebskiego. Hryhor wybiera Mikołaja Kotłę, Fedora Petrowicza Petelę, uradnika Dyksniańskiego Juria Zenowewicza, starosty czeczerskiego i propoyskiego, oraz Jana Rekutewicza Mołoka. Patronów nie opisano jako obecnych. Dzielczy mają dokonać sprawiedliwego działu według wypisu, pozwów i Statutu, bez odkładania sprawy i opuszczania ziemi; nieobecnego można zastąpić osobą o tej samej mocy. Jeżeli strona nie przyjedzie lub nie wyprowadzi swoich dzielczych, dział mają zakończyć dzielczy strony obecnej. Obie strony proszą o zapis. Nie opisano wykonania nowej komisji, pomiarów, podziału, obecnego odszkodowania, zapłaty ani przysięgi. Majątek i afiliacje urzędników pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 662 (левая половина), 659, 660, 661.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 494. Ганна Петровна против мужа Войтеха Адамовича Ковлевича: 130 коп и возвращение внесённых вещей

Листы / страницы рукописи
с. 1312; с. 1313; с. 1314; с. 1315; с. 1316; с. 1317

Дата записи
1551-03-04

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 656

Лица, роли и должности
Ганна Петровна — истец, господарская боярыня; Войтех Адамович Ковлевич / Ковлелевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Юревич Зеновевич — мстиславский старостич; Юри Якубович Волчкович / Велчкович[?] — господарский виленский конюший и подконюший; Андрей Миколаевич Гедройт — князь; Грыгорей Остафевич Рагожиц — господарский дворянин; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Юри Гордина; Пан Тышо / Тыша[?] — виж; Михалцо — ключник; Ян Мартинович — девенишский наместник; Миколай Радзивилл — троцкий воевода; Василей Махович — служебник; Федор Петрович Петела — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
у Вилни — юрисдикция; Мстиславский — упомянутое место; Виленский — упомянутое место; Воложин — упомянутое место; у Дому Пана Юря Гордыны — упомянутое место; двор Мерецкий / имене Мерецке — имение; место Виленское — упомянутое место; Рудоминский — юрисдикция; Девенишский — юрисдикция; Троцкий — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 марта 1551 г., среда, индикт 9. Господарская боярыня Hanna Petrowna через прямо названного и уполномоченного брата Fedora Petrowicza Petelę жалуется на собственного мужа Woytecha Adamowicza Kowlewicza/Kowlelewicza перед Эпимахом. Присутствуют Stanisław Juriewicz Zenowewicz, буквально «starostycz Mstisławski», Juri Jakubowicz Wołczkowicz/Wełczkowicz[?], конюший и подконюший господарский Виленский, князь Andrey Mikołaiewicz Gedroyt и Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc. Истица ссылается на прежнее изгнание и спор о внесённых деньгах, одежде, серебре, жемчуге, олове, меди, конях, скоте, ржи и ярине перед покойным Janem Juriewiczem Hlebowiczem, воеводой Виленским. По её словам, муж согласился на 130 коп литовских грошей, дал письмо под своей печатью и печатями добрых людей и вернул другие вещи. Деньги следовало получить в Wołożynie, в доме Juria Hordyny; приехав туда с прежним вижом воеводы Panem Tyszo/Tyszą[?], она вновь примирилась с мужем и прожила с ним почти два года. Заявлены последующие побои и изгнание на Успение из имения Mereckiego, нынешнее проживание в Вильне и прежняя жалоба уряду Rudominskiemu. Действительно предъявлено соглашение о 130 коп за внесение против вена и освобождение мужа из брака, с условной двойной суммой 260 коп при неуплате. Предъявлена также запечатанная выпись Эпимаха с жалобой и прежним осмотром синих ран ключником Michałcem; нынешних личных показаний вижа нет. В представленном реестре вещей, оставленных в запертой каморе, перечислены серое сукно Parparianu, шесть оловянных мис, четыре полумиска, шесть тарелок, пять сундуков, четырнадцать тонких и пятнадцать простых сорочек, двенадцать czechlików, двадцать serpanków, три ковра, буквально один «połhaki[?]» и два простых, две перины и третья duchna, четыре белых uzhołowia, две подушки и четыреста льна без указанной единицы. Ответчик берёт соответствующий реестр, признаёт письмо и 130 коп, готов платить при сохранении соглашения, но отрицает двойную сумму, побои и изгнание. Он утверждает, что жена добровольно ушла в его отсутствие с её и его вещами, и действительно предъявляет запечатанную выпись жалобы из книг Jana Martinowicza, наместника Deveniszkiego. Забрать вещи под её замком он не препятствует. Эпимах назначает уплату 130 коп перед Виленским урядом через будущие шесть недель от 4 марта, по прежнему обязательству перед Mikołajem Radziwiłłem, воеводой Трокским, переданному его слугой Wasileyem Machowiczem. Hanna должна с урядовым вижом забрать вещи из двора Mereckiego на третий день после срока уплаты. От двойной суммы и требования о побоях ответчик освобождён с названной причиной двухлетнего совместного проживания после прежнего соглашения. Обе стороны просят запись. Нынешняя уплата, исполненный возврат вещей и присяга не описаны. Имение, места прежних событий и служебные принадлежности различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 494

Karty / strony rękopisu
s. 1312; s. 1313; s. 1314; s. 1315; s. 1316; s. 1317

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca4 Indykt9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 656

Osoby, role i urzędy
Hanna Petrowna — powód, boiarynia Hospodarskaia; Woytech Adamowicz Kowlewicz / Kowlelewicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Juriewicz Zenowewicz — starostycz Mstisławski; Juri Jakubowicz Wołczkowicz / Wełczkowicz[?] — koniuszy y podkoniuszy Hospodarski Wilenski; Andrey Mikołaiewicz Gedroyt — kniaź; Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc — dworanin Hospodarski; Jan Juriewicz Hlebowicz — woiewoda Wilenski; Juri Hordina; Pan Tyszo / Tysza[?] — wiz; Michałco — klucznik; Jan Martinowicz — namestnik Deveniszski; Mikołay Radziwiłł — woiewoda Trocki; Wasiley Machowicz — służebnik; Fedor Petrowicz Petela — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
u Wilni — jurysdykcja; Mstisławski — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane; Wołożyn — miejsce wspomniane; u Domu Pana Juria Hordyny — miejsce wspomniane; dwor Merecki / imenie Mereckie — majątek; mesto Wilenskoe — miejsce wspomniane; Rudominski — jurysdykcja; Deveniszski — jurysdykcja; Trocki — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 marca 1551 r., środa, indykcja 9. Hanna Petrowna, bojarynia hospodarska, przez wyraźnie umocowanego brata Fedora Petrowicza Petelę skarży własnego męża Woytecha Adamowicza Kowlewicza/Kowlelewicza przed Epimachem. Obecni są Stanisław Juriewicz Zenowewicz, starostycz mścisławski, Juri Jakubowicz Wołczkowicz/Wełczkowicz[?], koniuszy i podkoniuszy hospodarski wileński, kniaź Andrey Mikołaiewicz Gedroyt oraz Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc. Hanna przywołuje wcześniejsze wypędzenie i spór o wniesione pieniądze, szaty, srebro, perły, cynę, miedź, konie, bydło, żyto i jarynę przed nieżyjącym Janem Juriewiczem Hlebowiczem, wojewodą wileńskim. Mąż miał ugodzić się na 130 kop groszy litewskich, dać list pod własną pieczęcią i pieczęciami dobrych ludzi oraz zwrócić inne rzeczy. Pieniądze miały być oddane w Wołożynie, w domu Juria Hordyny. Przybywszy z dawnym wizem wojewody, Panem Tyszo/Tyszą[?], Hanna ponownie pojednała się z mężem i mieszkała z nim prawie dwa lata. Twierdzi, że później na Wniebowzięcie została pobita i wypędzona z jego majątku Mereckiego; mieszka teraz w Wilnie i zgłaszała sprawę urzędowi rudomińskiemu. Rzeczywiście przedstawia list ugodny przewidujący 130 kop za wniesienie naprzeciw wiana i uwolnienie męża z małżeństwa, a przy niezapłaceniu warunkowo 260 kop. Przedstawia też opieczętowany wypis Epimacha ze skargą i wcześniejszym oglądaniem sinych ran przez klucznika Michałca; nie jest to obecne osobiste zeznanie wiza. Przedłożony rejestr rzeczy pozostawionych w zamkniętej komorze obejmuje szare sukno Parparianu, sześć cynowych mis, cztery półmiski, sześć talerzy, pięć skrzyń, czternaście cienkich i piętnaście prostych koszul, dwanaście czechlików, dwadzieścia serpanków, trzy kobierce, dosłownie jeden „połhaki[?]” i dwa proste, dwie pierzyny i trzecią duchnę, cztery białe uzhołowia, dwie poduszki oraz czterysta lnu bez podanej jednostki. Woytech bierze odpowiadający rejestr, uznaje list i 130 kop oraz gotowość zapłaty przy zachowaniu ugody, ale odrzuca sowitość, pobicie i wypędzenie. Twierdzi, że żona sama odeszła pod jego nieobecność z rzeczami jej i jego; rzeczywiście okazuje opieczętowany wypis skargi z ksiąg Jana Martinowicza, namiestnika deweniszkiego. Nie broni zabrania rzeczy pozostawionych pod jej zamkiem. Epimach nakazuje zapłatę 130 kop przed urzędem wileńskim i wyznacza przyszłe sześć tygodni od 4 marca, stosownie do wcześniejszego zobowiązania przed Mikołajem Radziwiłłem, wojewodą trockim, przekazanego przez jego sługę Wasileya Machowicza. Hanna ma z urzędowym wizem odebrać rzeczy z dworu Mereckiego trzeciego dnia po terminie zapłaty. Epimach uwalnia Woytecha od sowitości i roszczenia o pobicie, podając jako przyczynę dwuletnie wspólne mieszkanie po pierwotnej ugodzie. Obie strony proszą o zapis. Nie opisano obecnej zapłaty, wykonanego odbioru rzeczy ani przysięgi. Majątek, miejsca dawnych zdarzeń i afiliacje urzędowe pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 662, 663, 664.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 497. Ян Митурыч с женой Ганной против наследников Зофии Нарбутовны о 12 копах и заложенных людях

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 661

Лица, роли и должности
Ян Митурыч / Митурыш — истец, дубинский органист; Ганна, жена Яна Митурыча — истец; Станислав Петрашкович Кондратович — ответчик, господарский земянин; Ганна Петрашковна Кондратовича — ответчик; Барбара Петрашковна Кондратовича — ответчик; Дорота Петрашковна Кондратовича — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Зофия Нарбутовна / Петрашковая; Бобря Котевич[?]; Войтех, сын Бобрии Котевича[?]; Петр Андреевич; Миколай Андреевич; Миколай Юревич Радзивилл — трокский воевода; Матей Сущ — представитель; Баркалаб Иванович Корсак — свидетель, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Дубинский — упомянутое место; Неменчинский / Неменчинских — имение; Троцкий — юрисдикция; Виленский — место выдачи

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
10 июня 1551 г., среда, индикт 9. Ян Митурыч/Митурыш, дубинский органист Николая Юрьевича Радзивилла, троцкого воеводы, явился с женой Ганной по делу о долге покойной Зофии Нарбутовны. Ответчики — её сын Станислав Петрашкович Кондратович и его сёстры Ганна, Барбара и Дорота. Мать заложила жене истца две службы неменчинских людей за 12 коп грошей; названы Бобря Котевич[?], его явный сын Войтех, Петр и Николай Андреевичи, без предположения о братстве последних. Истец пересказал более ранний залог тех же людей Матею Сущу за 12 коп и прежнее решение троцких урядников в пользу первого залогодержателя. Ныне явились Станислав и Дорота; Барбару представлял её муж Матей Сущ. Сестра Ганна не явилась, несмотря на вызов и децкого. Присутствующая сторона признала материнский долг, но сослалась на ещё неразделённое наследство. Епимах велел присутствующим трём уплатить по 3 копы, всего 9 коп, через четыре недели от нынешней среды 10 июня. За долю отсутствующей Ганны стоимостью 3 копы он распорядился об «uwiazanie do Prawa» в землю либо часть людей. Это судебные распоряжения: нынешняя уплата и исполненное физическое введение не сообщены. Нового раздела, присяги, предъявленного ныне залогового письма или личных показаний прежних урядников нет. Неменчинский двор и люди, дубинская служба органиста, троцкая юрисдикция и Виленский суд различены; современная локализация не установлена. имя Бобря и варианты Митурыч/Митурыш оставлены с оговорками.

Wersja polska · nr 497

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia 10 dnia Indykt9 uSeredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 661

Osoby, role i urzędy
Jan Miturycz / Miturysz — powód, organista Dubinski; Hanna, żona Jana Miturycza — powód; Stanisław Petraszkowicz Kondratowicz — pozwany, zemianin hospodarski; Hanna Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Barbara Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Dorota Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Zofiia Narbutowna / Petraszkowaia; Bobria Kotewicz[?]; Woytech, syn Bobrii Kotewicza[?]; Petr Andreiewicz; Mikołay Andreiewicz; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woievoda Trocki; Matey Suszcz — pełnomocnik; Barkałab Iwanowicz Korsak — świadek, dworanin hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dubinski — miejsce wspomniane; Nemenczynski / Nemenczynskich — majątek; Trocki — jurysdykcja; Wilenski — miejsce wystawienia

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
10 czerwca 1551, środa, indykcja 9. Jan Miturycz/Miturysz, organista Dubinski Mikołaja Juriewicza Radziwiłła, wojewody trockiego, wraz z żoną Hanną dochodził długu po zmarłej Zofii Narbutównie od jej dzieci: Stanisława Petraszkowicza Kondratowicza oraz Hanny, Barbary i Doroty. Matka zastawiła Hannie dwie służby ludzi nemenczyńskich za 12 kop groszy; wymieniono Bobrię Kotewicza[?], jego syna Wojtecha oraz Petra i Mikołaja Andreiewiczów. Powód przytoczył wcześniejszy zastaw tych samych ludzi Matejowi Suszczowi za 12 kop i wcześniejsze rozstrzygnięcie urzędników trockich na rzecz pierwszego zastawnika. Obecnie stawili się Stanisław i Dorota, a Barbarę reprezentował jej mąż Matej Suszcz; druga Hanna nie stawiła się mimo pozwu i deckiego. Obecni uznali dług matki, lecz powołali się na niepodzielony spadek. Epimach nakazał obecnym trzem zapłacić po 3 kopy, razem 9 kop, w ciągu czterech tygodni od bieżącej środy 10 czerwca. Za udział nieobecnej Hanny, wart 3 kopy, zarządził uwiazanie do prawa w ziemię albo część ludzi. Są to nakazy przyszłej zapłaty i wwiązania; dokonanej zapłaty, fizycznego wwiązania, nowego podziału ani przysięgi nie opisano. Dwór i ludzie nemenczyńscy, służba organisty dubińskiego, urząd trocki i sąd wileński pozostają odrębnymi odniesieniami; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Warianty nazw i niepewne Bobria zachowano; surowego OCR ani rejestru SML nie zmieniono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 670 (левая половина), 669.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 498. Иван Беслак против Станислава Богдевича: заочное взыскание 47 коп и сохранение двух служб

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-12

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: 1551-06-15

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 662

Лица, роли и должности
Иван Михайлович Беслак / Беслакович — истец, господарский дворянин; Станислав Янович Богданович / Богдевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Игнат / Выигнат[?] Филипович; Щефан / Щепан Филипович; Степан Стучич[?] — тиун; Иван Карпович — тиун; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Миколай Юревич Радзивилл — троцкий воевода; Щасны Герцык — свидетель, маршалок Миколая Юрьевича Радзивилла, трокского воеводы; Станислав Бертошевич / Берлошевич[?] — свидетель, писарь трокского воеводы

География — владения, юрисдикция и должности
Хорецке / Хорецкий — имение; Троцкий — упомянутое место; Виленский — место выдачи; у Дворе твоем Пане Епимаху — упомянутое место; Великого Князства Литовского — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
12 июня 1551 г., пятница, индикт 9; нынешнее решение отнесено к понедельнику 15 июня. Господарский дворянин Иван Михайлович Беслак/Беслакович предъявил иск господарскому боярину Станиславу Яновичу Богдановичу/Богдевичу. Епимах действовал по приказу Ивана Горностая; при деле присутствовали Счастный Герцык и Станислав Бертосевич/Берлосевич[?]. Истец пересказал прежнее официальное введение в две службы людей имения Хорецкого, Игната/Выигната[?] и Щефана Филипповичей, в понедельник четвёртой недели после Пасхи 1551 г. Он заявил о насильственном отнятии людей через тиуна ответчика Степана Стучича[?], запрете их службы, побоях и ранах своего тиуна Ивана Карповича, а также о побоях и оскорблении самого истца при совместном питье в доме Епимаха в понедельник третьей недели Великого поста. Ответчик лично попросил отсрочку до субботы 13 июня на восьмой час ради прокуратора, согласившись на потерю права при неявке. Истец явился в субботу и воскресенье, ожидая до понедельника, и действительно предъявил два вводных письма — Епимаха и его вводного слуги — на прежние 18 коп и 20 грошей. Ответчик не явился, не прислал полномочного представителя и уехал. Епимах заочно присудил 20 коп за насильственное отнятие служб, 2 копы за десять недель отсутствия службы, 5 коп за побои тиуна и 20 коп за побои и оскорбление истца: всего 47 коп. Платёж назначен через четыре недели от нынешнего понедельника 15 июня; прежнее держание служб истцом сохранено до полной уплаты. Фактической уплаты, нового физического введения или присяги нет; смерть не установлена. SML описывает введение в две службы людей. Имение Хорецкое, троцкая служебная принадлежность, Виленский суд и дом Епимаха различены; современное местоположение не определено.

Wersja polska · nr 498

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia12 Indykt9 uPiatnicu

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: nineszny Den Ponedełok Junia piatnadcat

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 662

Osoby, role i urzędy
Iwan Michayłowicz Beslak / Beslakowicz — powód, dworanin hospodarski; Stanisław Janowicz Bohdanowicz / Bohdewicz — pozwany, boiaryn hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Ihnat / Wyihnat[?] Filipowicz; Szczefan / Szczepan Filipowicz; Stepan Stuczycz[?] — tiwun; Iwan Karpowicz — tiwun; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; podskarbi zemski Wielkiego Księstwa Litowskiego; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woiewoda Trocki; Szczasny Hercyk — świadek, marszałek Mikołaya Juriewicza Radziwiłła wojewody Trockiego; Stanisław Bertoszewicz / Berłoszewicz[?] — świadek, pisar wojewody Trockiego

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Choreckie / Chorecki — majątek; Trocki — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wystawienia; u Dwore twoiem Panie Epimachu — miejsce wspomniane; Welikoho Kniazstwa Litowskoho — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
12 czerwca 1551, piątek, indykcja 9; rozstrzygnięcie odnosi się do bieżącego poniedziałku 15 czerwca. Iwan Michayłowicz Beslak/Beslakowicz, dworzanin hospodarski, pozywał Stanisława Janowicza Bohdanowicza/Bohdewicza. Na rozkaz Iwana Hornostaja sprawę prowadził Epimach, przy Szczasnym Hercyku i Stanisławie Bertoszewiczu/Berłoszewiczu[?]. Powód przytoczył wcześniejsze urzędowe wwiązanie w dwie służby choreckie Ihnata/Wyihnata[?] i Szczefana Filipowiczów w czwartym tygodniu po Wielkanocy, w poniedziałek 1551. Zarzucił gwałtowne odebranie ludzi przez tiwuna pozwanego Stepana Stuczycza[?], zakaz ich służby, pobicie i zranienie własnego tiwuna Iwana Karpowicza oraz pobicie i znieważenie samego powoda podczas picia w dworze Epimacha w poniedziałek trzeciego tygodnia Wielkiego Postu. Pozwany osobiście uzyskał odroczenie do soboty 13 czerwca na godzinę ósmą dla znalezienia prokuratora, pod utratą prawa. Powód stawiał się w sobotę i niedzielę, czekając do poniedziałku, oraz rzeczywiście przedłożył dwa listy wwiązańcze, Epimacha i jego sługi, dotyczące wcześniejszych 18 kop i 20 groszy. Pozwany nie stawił się, nie przysłał umocowanego zastępcy i wyjechał. Epimach zaocznie zasądził 20 kop za gwałtowne odebranie służb, 2 kopy za dziesięć tygodni niesłużenia, 5 kop za pobicie tiwuna i 20 kop za pobicie i znieważenie powoda, razem 47 kop. Wyznaczył przyszłą zapłatę za cztery tygodnie od poniedziałku 15 czerwca i utrzymał powoda przy wcześniejszym wwiązaniu aż do pełnej zapłaty. Zapłaty ani nowego fizycznego wwiązania nie opisano; nie ma śmierci ani przysięgi. SML mówi o uwiazaniu dwóch służb, nie o ich śmierci; wcześniejszy tytuł katalogowy zachowano historycznie. Natywne zakończenie ma 20 groszy, choć surowy OCR błędnie podaje 20 kop. Majątek chorecki, urząd trocki, sąd wileński i dwór Epimacha pozostają odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 670, 671.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 499. Николай Андреевич против Августина Богдановича: срок для доказательства отказа в правосудии и представления людей

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 663

Лица, роли и должности
Миколай Андреевич — истец; Аугустын Богданович — ответчик, господарский боярин; Грыча Пашкунича / Грыпел Пашкович / Грыцла Пашкович[?] — гуменник васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе, гуменник; Жена Грыча/Грыпел/Грыцла[?], имие неподане; Дзеци Грыча/Грыпел/Грыцла[?], имёна неподане; Юхновичи[?] / Яновую — челядь васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе; Сын Юхновичи[?]/Яновую, имие неподане — челядь васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе; Ерослав Мацкевич — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Андрей Сивицкий — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Якуб Декутевич — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Федко Дашкович — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Лудзе сторонни, имёна неподане; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Урадник Васизский/Васившки[?], имие неподане — должностное лицо, васизский урядник Миколая Андреевича; Виз господарский, имие неподане — должностное лицо, господарский виз; Грыгори Янушкович — представитель, служебник Миколая Андреевича

География — владения, юрисдикция и должности
Васизский / Васившки[?] — имение; Васизский / Васившки[?] — упомянутое место; Виленский / Виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
16 июня 1551 г., вторник, индикт 9. Николай Андреевич жаловался перед Богданом Андреевичем Эпимахом на господарского боярина Августина Богдановича: по его словам, уже шестой год длилось дело об уводе отчинного человека, гуменника двора Wasizski/Wasivszki[?], с женой, детьми и имуществом. В рукописи сохранены варианты Hrycza Paszkunicza / Hrypel Paszkowicz / Hrycla Paszkowicz[?]. Отдельно названы двое челяди: женщина Juchnowiczy[?], в окончании Janowuiu, и её сын. Истец утверждал, что потерпел убытки в гумне и житниках; пересказывал прежнее обнаружение людей и имущества у ответчика своим урядником с господарским вижем и посторонними, отказ выдать их и поруку до права на 50 коп грошей. Реестр имущества назван имеющимся у истца, но его предъявление не описано. Ответчик возражал, что давал суд уполномоченному слуге истца Григорию Янушковичу и был готов оправдаться сам и дать суд по названному человеку. Истец предложил в будущем представить сопровождавших слугу посторонних. Эпимах назначил обеим сторонам срок через две недели от текущего вторника 16 июня, под утратой права. Августин должен был привести Ярослава Мацкевича, Андрея Сивицкого, Якуба Декутевича и Федка Дашковича, истец — своих посторонних; ответчику также предписано представить в виленский уряд гуменника с женой и детьми и отдельно женщину с сыном. Исполнение срока, фактическая передача людей, уплата или нынешнее присуждение 50 коп, присяга и смерть не описаны. Названный двор и служба урядника отделены от виленского суда; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 499

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca Iunia16 Dnia Indykt9 uWtorku

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 663

Osoby, role i urzędy
Mikołay Andreiewicz — powód; Augustyn Bohdanowicz — pozwany, boiaryn hospodarski; Hrycza Paszkunicza / Hrypel Paszkowicz / Hrycla Paszkowicz[?] — Humennik dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi, humennik; Żona Hrycza/Hrypel/Hrycla[?], imię niepodane; Dzieci Hrycza/Hrypel/Hrycla[?], imiona niepodane; Juchnowiczy[?] / Janowuiu — Czeladź dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi; Syn Juchnowiczy[?]/Janowuiu, imię niepodane — Czeladź dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi; Jerosław Mackiewicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Andrey Siwicki — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Jakub Dekutewicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Fedko Daszkowicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Ludzie storonni, imiona niepodane; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, Namiestnik wileński, namestnik Wilenski; Uradnik Wasizski/Wasivszki[?], imię niepodane — urzędnik, Uradnik Wasizski Mikołaja Andreiewicza; Wiz hospodarski, imię niepodane — urzędnik, Wiz hospodarski; Hryhori Januszkowicz — pełnomocnik, Służebnik Mikołaja Andreiewicza

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wasizski / Wasivszki[?] — majątek; Wasizski / Wasivszki[?] — miejsce wspomniane; Wilenski / Wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 czerwca 1551, wtorek, indykcja 9. Mikołay Andreiewicz wystąpił przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem przeciw bojarowi hospodarskiemu Augustynowi Bohdanowiczowi. Twierdził, że już szósty rok trwa sprawa wyprowadzenia jego człowieka otczyznego, humennika dworu Wasizskiego/Wasivszkiego[?], z żoną, dziećmi i mieniem. Imię zapisano w otwarciu jako Hrycza Paszkunicza, dalej Hrypel Paszkowicz, a w zakończeniu Hrycla Paszkowicz[?]; wariantów nie rozstrzygnięto. Osobno wymienił dwoje czeladzi: kobietę Juchnowiczy[?], w zakończeniu Janowuiu, i jej syna. Zarzucił szkody w humnie i żytnikach. Przytoczył wcześniejsze znalezienie ludzi i mienia w nienazwanym dworze pozwanego przez własnego uradnika, z wizem hospodarskim i ludźmi postronnymi, odmowę wydania oraz poręczenie do prawa na 50 kop groszy. Rejestr mienia miał u siebie, lecz wpis nie opisuje jego przedłożenia. Augustyn zaprzeczył odmowie sprawiedliwości: twierdził, że dawał prawo umocowanemu słudze powoda Hryhoriemu Januszkowiczowi i był gotów usprawiedliwić siebie oraz wskazanego człowieka. Powód zaproponował dopiero przyszłe stawienie towarzyszących słudze postronnych. Epimach wyznaczył obu stronom termin za dwa tygodnie od bieżącego wtorku 16 czerwca, pod utratą prawa. Augustyn miał przyprowadzić swoich ludzi Jerosława Mackiewicza, Andreya Siwickiego, Jakuba Dekutewicza i Fedka Daszkowicza; powód — postronnych wysłanych z Hryhorim. Pozwany miał także stawić przed urzędem wileńskim humennika z żoną i dziećmi oraz osobno kobietę z synem. Nie opisano wykonania tej przyszłej czynności, zapłaty, aktualnego zasądzenia 50 kop, przysięgi ani śmierci. Majątek i afiliacja uradnika są odrębne od sądu wileńskiego; współczesnej lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 671, 672.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 502. Дело Филипа Яновича с братьями Павлом и Якубом о расчете и общих вещах

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 667

Лица, роли и должности
Филип Янович / Пилип Янович — истец, господарский боярин; Якуб Янович — ответчик, господарский боярин; Павел Янович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский / Виленскому — юрисдикция; меры Оникштенское / Оникштенске — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 марта 1551, воскресенье, индикт 9. Господарский боярин Филип (Пилип) Янович предъявил Эпимаху иск к своим явно названным братьям Павлу и Якубу Яновичам. Он ссылался на прежнее примирение за три копы ячменя, полторы бочки ржи онишктенской меры и 20 грошей за питание, с условным удвоением при просрочке прежнего неопределенного срока. Также заявлял о неразделенной пшенице, буквально Tonskoie/Tonkoie, в двух бочках этой меры, пяти копах летней пшеницы, трех волах и четвертой дойной корове, использовании масла и сыра, а также о взятом Якубом топоре стоимостью 17 грошей после взлома замка клети. Ответчики утверждали, что удовлетворили требования, признавали долг полторы бочки ржи и 20 грошей, ранее предложенные и отвергнутые, и готовность выдать их. Они действительно представили примирительную грамоту самого Филипа о прежних побоях, питании и иных вещах; условие запрещало новый иск под 12 рублями господарю, 6 виленскому наместнику и 3 посредникам. Это цитированные условные санкции, не нынешний штраф или уплата. Павел и Якуб поставили шапки для доказательства перед добрыми людьми; Филип шапки не противопоставил и доказательств не дал. Нынешние личные показания этих людей и исполненная присяга не записаны. Эпимах освободил ответчиков от требований по ячменю, пшенице, волам с коровой и топору. В конечной формуле топора назван Павел, тогда как в обвинении Якуб; различие сохранено. Признанные полторы бочки ржи и 20 грошей велено выдать в будущем, новый срок не указан. Фактическая уплата, передача вещей, раздел имения и нынешняя санкция не описаны. Онишктенская мера и виленский суд/должность не локализуют неназванную собственность. Полная запись SML состоит из заголовка и продолжения с указателем 667; ее формы Junowicz/Pustoh[?] сохранены отдельно от имен собственного акта.

Wersja polska · nr 502

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca22

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 667

Osoby, role i urzędy
Filip Janowicz / Pilip Janowicz — powód, boiaryn Hospodarski; Jakub Janowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Paweł Janowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski / Wilenskomu — jurysdykcja; mery Onikszteńskoie / Onikszteńskie — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 marca 1551, niedziela, indykcja 9; w surowym OCR 24 marca. Bojar hospodarski Filip (Pilip) Janowicz skarżył przed Epimachem swoich braci, Pawła i Jakuba Janowiczów. Przytaczał wcześniejsze pojednanie za trzy kopy jęczmienia, półtorej boczki żyta miary onikszteńskiej i 20 groszy za strawę, z umownym podwojeniem przy przekroczeniu dawnego, bliżej nieokreślonego terminu. Zarzucał też niedzielenie wspólnej pszenicy, określonej literalnie Tonskoie/Tonkoie, w dwóch boczkach tej miary oraz pięciu kop pszenicy letniej, użytkowanie trzech wołów i czwartej, mlecznej krowy z masłem i serami oraz zabranie przez Jakuba siekiery za 17 groszy po wyłamaniu zamka kleci. Pozwani twierdzili, że dali mu zadośćuczynienie; przyznawali półtorej boczki żyta i 20 groszy, wcześniej oferowane i odrzucone, oraz gotowość ich wydania. Rzeczywiście przedłożyli list pojednawczy Filipa: wcześniejszy bój, strawa i inne rzeczy objęto ugodą, a ponowny pozew obwarowano warunkowymi 12 rublami hospodarowi, 6 namiestnikowi wileńskiemu i 3 jednaczom. To cytowane kary umowne, nie obecnie zapłacone lub zasądzone sumy. Paweł i Jakub stawili czapki do ludzi dobrych; Filip nie przeciwstawił czapki i nie dowiódł zarzutów. Osobistych zeznań tych ludzi ani przysięgi nie zapisano. Epimach uznał pozwanych wolnymi od roszczeń o jęczmień, pszenicę, woły z krową i siekierę. W końcowej klauzuli siekiery pada Paweł, odmiennie od wcześniejszego Jakuba; różnicę zachowano. Nakazał wydać przyznane półtorej boczki żyta i 20 groszy, bez zapisanego nowego terminu. Nie opisano faktycznej zapłaty, wydania rzeczy, podziału majątku ani obecnej kary. Miara onikszteńska i wileński sąd/urząd nie lokalizują nienazwanej własności. Kompletny wpis SML obejmuje nagłówek i kontynuację z odsyłaczem 667; jego formy Junowicz/Pustoh[?] pozostają odrębne od czytelnych imion rękopisu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 677, 678.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина), 123 (правая половина).

Карточка № 503. Дело Юрия Яновича Ленковича с братом Щепаном о нападении и увечье супругов

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 669

Лица, роли и должности
Юри / Юрей Янович Ленкович; геадинг Ленкевич — истец, господарский боярин; Ганна Яновна — истец; Щепан / Степан Янович Ленкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Войтех Янович Ленкович; Иван Слузка — любецкий державца; киевский городничий; Иван Кмита Светович; Юри Миколаевич Будило; Томко Федорович — айнский наместник; Миколай Якубович — служебник айнского наместника; виз; Юри Свидло — служебник Епимаха; виз

География — владения, юрисдикция и должности
Нестановичах — упомянутое место; двор Господарский Аинский / наместник Аинский — юрисдикция; Лубецкий — упомянутое место; Кевский — упомянутое место; Виленский / тут у Вилни / Писан у Вилни — юрисдикция; костел Святого Яна тут у Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
9 марта 1551, индикт 9. Юрий Янович Ленкович с женой Ганной предъявил брату Щепану обвинение в нападении на дом в Нестановичах. Ответчик отрицал; истцы представили запечатанный Аинский выпис с прежним осмотром ран и поставили шапку к соседям. Епимах назначил обоим присягу на среду 11 марта. Его виз Юрий Свидло лично сообщил после посещения барбера о постоянном увечье правой руки истца. В назначенный день Юрий был готов присягнуть, но ответчик и его представитель отсутствовали; совершение присяги не записано. Епимах присудил 12 рублей за гвалт, 50 коп за увечье Юрия и 40 коп за раны Ганны, с буквальным итогом источника 110 коп. Предписана будущая уплата 100 коп в 12 недель и 10 коп в 4 недели; фактической уплаты не сообщается. Юрий получил запечатанный выпис, выданный в Вильно. Предыдущий виз лишь цитируется, текущий Свидло лично докладывает; смерть не установлена. SML: 669.

Wersja polska · nr 503

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 669

Osoby, role i urzędy
Juri / Jurey Janowicz Lenkowicz; heading Lenkiewicz — powód, boiaryn Hospodarski; Hanna Janowna — powód; Szczepan / Stepan Janowicz Lenkowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Woytech Janowicz Lenkowicz; Iwan Sluzka — derżawca Lubecki; horodniczy Kiewski; Iwan Kmita Swetowicz; Juri Mikołaiewicz Budiło; Tomko Fedorowicz — namestnik Ainski; Mikołay Jakubowicz — służebnik namestnika Ainskiego; wiz; Juri Swidło — służebnik Epimacha; wiz

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Nestanowiczach — miejsce wspomniane; dwor Hospodarski Ainski / namestnik Ainski — jurysdykcja; Lubecki — miejsce wspomniane; Kiewski — miejsce wspomniane; Wilenski / tut u Wilni / Pisan u Wilni — jurysdykcja; kostel Swiatoho Jana tut u Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
9 marca 1551, indykcja 9; nagłówek bez dnia tygodnia. Bojar hospodarski Juri (Jurey) Janowicz Lenkowicz, w nagłówku Lenkiewicz, skarżył przed Epimachem swego brata Szczepana (Stepana) Janowicza Lenkowicza o naruszenie zaruki panów rady i najście na dom w majątku Nestanowiczy z bratem Woytechem i pomocnikami. Zarzucał pobicie i zranienie siebie oraz żony Hanny Janowny po św. Sebastianie, w piątek przed rzymskimi zapustami; określenie trzeciego tygodnia pozostawiono bez przeliczenia. Pozwany zaprzeczał. Powód rzeczywiście przedłożył opieczętowany wypis urzędu dworu ainskiego, namiestnika Tomka Fedorowicza (OCR: Tomska). Przytoczony dawny raport wiza Mikołaja Jakubowicza opisywał cztery krwawe rany na plecach Jurija, piątą na prawej ręce przy łokciu, rany pleców Hanny i podłużne cięcie jej lewej ręki oraz porąbane drzwi i okna. Nie jest to obecne osobiste zeznanie dawnego wiza. Oboje małżonkowie stawili czapkę do sąsiadów i wzięli na siebie przysięgę; Szczepan nie przeciwstawił czapki. Epimach, przy Iwanie Sluzce, dzierżawcy lubeckim i horodniczym kijowskim, Iwanie Kmicie Swetowiczu i Juriju Mikołaiewiczu Budile, wyznaczył obojgu przysięgę na trzeci dzień, środę 11 marca, w kościele św. Jana w Wilnie. Jego wiz Juri Swidło rzeczywiście odwiedził z powodem nienazwanego barbera i osobiście doniósł po powrocie o trwałym kalectwie prawej ręki. W oznaczoną środę Juri był gotów do przysięgi z tym wizem; obecności Hanny wtedy osobno nie powtórzono. Szczepan nie przybył, nie przysłał umocowanego obserwatora i nie prowadził powoda do przysięgi; jej wykonania nie zapisano. Epimach zasądził 12 rubli za gwałt, 50 kop za kalectwo prawej ręki jako połowę człowieka oraz 40 kop za obrażenia żony. Zapis podaje łącznie 110 kop; zachowano wszystkie jednostki bez redakcyjnego przeliczenia. Zapłata pozostaje przyszła: 100 kop w 12 tygodni, 10 kop w cztery tygodnie. Juri wziął opieczętowany wypis; Pisan u Wilni. Nie zapisano faktycznej zapłaty, wykonanej przysięgi ani śmierci. Nestanowiczy jako miejsce zajścia, dawny urząd ainski, afiliacje urzędnicze oraz wileński sąd, kościół i miejsce wystawienia są odrębne. Kompletny SML ma odsyłacz 669.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 678, 679, 680.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 504. Иск Миколая Андреевича к Августину Богдановичу о гуменнике и челяди Василишек

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-22 — 1551-03-23 [?]

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 671

Лица, роли и должности
Миколай Андреевич — истец, маршалок князя-епископа виленского; Аугустын Богданович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Волчкович — дворянин; Станислав Унужковис[?] — служебник пана Гергайдо; Гергайдо — пан; Грыгела / Грыцела Пашковича — гуменник; Неназвана жена Грыгела Пашковича; Яновую — челядь; Неназванный сын Яновую — челядь

География — владения, юрисдикция и должности
двор Василишкого / Васишского — имение; в имени своем Уфершевичах[?] — имение; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 марта 1551, понедельник, индикт 9 по заголовку; в распоряжении нынешний понедельник 23 марта. Маршалок виленского епископа Миколай Андреевич требует от Августина Богдановича правосудия о гуменнике Грыцеле Пашковиче с семьей и имуществом и отдельной женщине Janowuiu с сыном, якобы выведенных из Василишек. Прежняя порука в 50 копах лишь пересказана. Обе стороны принимают установленный Епимахом будущий срок: ответчик должен дать местную справедливость в Uferszewiczach[?] через четыре недели от 23 марта. При отказе он лично явится с Грыцелом перед Епимахом через неделю после срока; при неявке истца или представителя человек будет свободен от вызовов. Эти последствия условны, исполнение суда/представление людей и уплата не описаны. Неуверенная форма имения и различие дат сохранены. SML 671.

Wersja polska · nr 504

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: header1551marca22Mondayind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 671

Osoby, role i urzędy
Mikołay Andreiewicz — powód, marszałok kniazia biskupa Wilenskoho; Augustyn Bohdanowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Wołczkowicz — dworenin; Stanisław Unurzkowis[?] — służebnik Pana Gergaydo; Gergaydo — Pan; Hryhela / Hrycela Paszkowicza — humennik; Nienazwana żona Hryhela Paszkowicza; Janowuiu — czelad; Nienazwany syn Janowuiu — czelad

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
dwor Wasiliszkoho / Wasiszskoho — majątek; w imeni swoiem Uferszewiczach[?] — majątek; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 22 marca 1551, poniedziałek, indykcja 9; w dyspozycji obecny poniedziałek 23 marca. Obie daty zachowano bez poprawiania kalendarza. Mikołay Andreiewicz, marszałek nienazwanego biskupa wileńskiego, skarżył Augustyna Bohdanowicza, bojara hospodarskiego, przed Epimachem. Przy sprawie byli dworzanin Stanisław Wołczkowicz i Stanisław Unurzkowis[?], sługa pana Gergaydo; patrona nie zapisano jako obecnego. Powód twierdził, że w szóstym roku od wyprowadzenia jego ojczystego humennika Hryhela/Hrycela Paszkowicza z dworu Wasiliszki nadal nie zwrócono mężczyzny z żoną, dziećmi i statkiem, ani odrębnej czeladzi Janowuiu z jej synem. Literalne dwoje czeladzi to kobieta i syn. Przytaczał szkody w humnie i żytnikach, posiadane rejestry szkód i rzeczy, dawną obecność nienazwanego uradnika, wiza i ludzi postronnych oraz poręczenie do prawa w 50 kopach; rejestrów rzeczywiście nie przedłożył, a dawne czynności nie są obecnymi osobistymi zeznaniami ani zapłatą. Pozwany twierdził, że nie bronił sprawiedliwości i jest gotów dać prawo na Hrycela, którego nazywa swoim człowiekiem. Obie strony poprosiły o termin i przyjęły go. Epimach wyznaczył przyszłe danie sprawiedliwości przez Augustyna w jego majątku Uferszewiczy[?] w cztery tygodnie od obecnego poniedziałku 23 marca, pod utratą prawa. Tylko jeśli odmówi tam sprawiedliwości, Augustyn ma osobiście stanąć przed Epimachem i przedstawić Hrycela tydzień po tym terminie. Tylko jeśli Mikołay nie stawi się osobiście lub przez umocowanego, Hrycel będzie wolny od tych pozwów. Nie opisano wykonania przyszłego sądu, przedstawienia ludzi, zwrotu rzeczy, zapłaty, przysięgi ani obecnego bezwarunkowego przyznania własności. Wasiliszki jako dwór powoda, Uferszewiczy[?] jako przyszła miejscowa jurysdykcja pozwanego i wileński sąd/afiliacja biskupa są odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Kompletny SML: odsyłacz 671.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 680, 681.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 507. Дело Яна Яновича Володкевича о выкупе отчинных Видов и сроке предъявления листов

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 677

Лица, роли и должности
Ян Янович Володкевич — истец, господарский боярин; Петр Миколаевич Гедройт — ответчик, князь; Ян Володкевич; Роза; Петр; Барбалаб Иванович Ярсак[?]; Андрей Миколаевич Гедройт — князь; Юри Миколаевич Будило — господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Виды — имение; Свидиницкий / Видиницкий — имение; Виленский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Перед Епимахом Ян Янович Володкевич требовал выкупа отчинных Видов у князя Петра, названного в заголовке Михайловичем Гедройтским, а в основном тексте Миколаевичем Гедройтом. Истец ссылался на передачу дворца Свидиницкого/Видиницкого покойным отцом при браке дочери Розы с ответчиком и на право выкупа за 50 коп и 8 коп грошей. Он утверждал, что предлагает деньги и послал упоминание через брата Петра. Ответчик заявил о неполучении вызова и отсутствии при себе документов. По просьбе обеих сторон суд назначил будущий срок для предъявления листов о держании дворца и ответа истцу. Буквальные даты расходятся: заголовок 10 марта 1551, среда, индикт 9; срок четыре недели от среды 18 марта до 14 апреля, в третьей неделе после предстоящей Пасхи. Эти выражения не исправлены и не пересчитаны. Ян просил запись. Платеж, выкуп, возврат собственности или присяга не отмечены. Виды и дворец относятся к предмету спора, Вильна к судебной юрисдикции; современная локализация не установлена. СМЛ: 677.

Wersja polska · nr 507

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca marca 10 Den Indykt 9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 677

Osoby, role i urzędy
Jan Janowicz Wołodkiewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Petr Mikołaiewicz Gedroyt — pozwany, kniaź; Jan Wołodkiewicz; Roza; Petr; Barbałab Iwanowicz Jarsak[?]; Andrey Mikołaiewicz Gedroyt — kniaź; Juri Mikołaiewicz Budiło — Zemenin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Widy — majątek; Swidinicki / Widinicki — majątek; Wilenski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Jan Janowicz Wołodkiewicz pozwał kniazia Petra, w nagłówku Michayłowicza Gedroytskiego, a w treści i zakończeniu Mikołaiewicza Gedroyta, o wykup ojczystych Widów. Według skargi zmarły ojciec Jan przekazał dworec Swidinicki/Widinicki z ludźmi, czeladzią, zasiewem, zbożem i bydłem przy wydaniu córki Rozy, siostry powoda, za pozwanego; miał dopuścić wykup za 50 kop i 8 kop groszy przez siebie, syna lub krewnych. Powód twierdzi, że oferuje pieniądze i wysłał upomnienie przez brata Petra. Pozwany mówi, że nie otrzymał pozwu i nie ma przy sobie dokumentów, oraz prosi o termin; powód zgadza się. Epimach nakazuje na przyszłym terminie przedłożyć listy uzasadniające trzymanie dworca i odpowiedzieć powodowi. Nagłówek ma 10 marca 1551, środę, indykcję 9; dyspozycja dosłownie podaje cztery tygodnie od środy 18 marca do 14 kwietnia, w trzecim tygodniu po nadchodzącej Wielkanocy. Rozbieżności zachowano. Jan prosi o wpis. Nie odnotowano obecnego okazania listów, zapłaty, wykupu, zwrotu majątku, rozstrzygnięcia własności ani przysięgi. SML: 677.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 687, 688.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 508. Дело Андрея Станковича о побоях подданных, жатве ржи и будущей местной комиссии

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 678

Лица, роли и должности
Андрей Станкович — истец, вилкомирский хорунжий; Ян Шымонович — ответчик, господарский боярин; Яцко Остафевич — на тот момент виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Янович — господарский земянин; Балцер Миколаевич — господарский земянин; Ян Маркевич — служебник пана Яна Гродовского; Ян Гродовский — ковенский подстароста; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Бортко Кумянец; Щепан; Юхно; Сорговт[?]; Лукаш; Ян Корнаевский[?]; воеводзич Белзки — белзский воеводич; Войтех Якубович — господарский земянин; Станислав Бердовский — лидский и белицкий хорунжий

География — владения, юрисдикция и должности
у бонгирах[?] — имение; у Погирах — имение; Виленский — упомянутое место; Вилкомирский — упомянутое место; Ковенский — упомянутое место; великого Князства Литовского — упомянутое место; Белзки — упомянутое место; Лидский — упомянутое место; Белицкий — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Хорунжий вилкомирский Андрей Станкович (заголовок: Станкевич) требовал от Яна Шимоновича суда над Бортком Кумянцем и его сыновьями Щепаном и Юхном по жалобе о побоях Сорговта[?] и сына Лукаша, жатве ржи на шесть бочек и задержании на две ночи и два дня. Жалоба также упоминает кобылу и колеса. Ответчик отрицал прежнее требование суда и формальное упоминание, условно ссылался на других участников земельного спора и предложил будущую справедливость в Погирах. После шапочного доказательства истца Яцко Остафьевич, текущий судья, назначил с согласия сторон местное разбирательство через четыре недели под потерей права. Епимах здесь назван как выдавший вызовы. Заголовок вторник 7 апреля 1551, индикт 9, расходится с нынешним четвергом 7 апреля в распоряжении; календарь и срок не исправлены. Истец выбрал Войтеха Якубовича и Станислава Бердовского; ответчик еще должен выбрать судей. Предписаны будущий выезд, суд по Статуту и равноуполномоченная замена отсутствующего судьи истца. Выполненная комиссия, платеж, возврат или присяга не отмечены. Поле u bongirach[?], имение Погиры и должностные юрисдикции сохраняются раздельно, без современной локализации. СМЛ: 678.

Wersja polska · nr 508

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca aprelia 7 Den Indykt 9 u Wowtorok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 678

Osoby, role i urzędy
Andrey Stankowicz — powód, chorunżyi Wilkomirski; Jan Szymonowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — natot czas namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek Dworny Podskarbi Zemski welikoho Kniaźstwa Litowskoho; Marko Janowicz — Zemianin Hospodarski; Balcer Mikołaiewicz — Zemianin Hospodarski; Jan Markewicz — Służebnik Pana Jana Grodowskoho; Jan Grodowski — Podstarosta Kowenski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Bortko Kumianec; Szczepan; Juchno; Sorgowt[?]; Łukasz; Jan Kornaiewski[?]; woiewodzicz Bełzki — woiewodzicz Bełzki; Woytech Jakubowicz — Zemianin Hospodarski; Stanisław Berdowski — chorunży Lidski y Belicki

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
u bongirach[?] — majątek; u Pogirach — majątek; Wilenski — miejsce wspomniane; Wilkomirski — miejsce wspomniane; Kowenski — miejsce wspomniane; welikoho Kniaźstwa Litowskoho — miejsce wspomniane; Bełzki — miejsce wspomniane; Lidski — miejsce wspomniane; Belicki — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Andrey Stankowicz (w nagłówku Stankiewicz), chorąży wilkomirski, pozwał Jana Szymonowicza przed Jackiem Ostafiewiczem, działającym namiestnikiem wileńskim z ramienia Hornostaja, na podstawie pozwów Epimacha. Zarzucał, że poddany pozwanego Bortko Kumianec z synami Szczepanem i Juchnem oraz pomocnikami pobił jego poddanego Sorgowta[?] i syna Łukasza na polu u bongirach[?], zżął żyto na sześć boczek, zabrał obu z klaczą i kołami oraz więził dwie noce i dwa dni. Pozwany zaprzeczał wcześniejszej prośbie o sprawiedliwość i upomnieniu; warunkowo wskazywał innych uczestników i spór o ziemie z Janem Kornaiewskim[?] oraz wojewodzicem bełskim. Oferował przyszłą sprawiedliwość w Pogirach. Powód postawił szapkę na dowód wcześniejszej prośby, pozwany jej nie przeciwstawił. Jacko odróżnił tę prośbę od braku formalnego upomnienia i za zgodą obu stron nakazał miejscowe rozpoznanie przed komisarzami za cztery tygodnie pod utratą prawa. Nagłówek podaje wtorek 7 kwietnia 1551, indykcję 9, dyspozycja bieżący czwartek 7 kwietnia; rozbieżność zachowano. Powód wybrał Woytecha Jakubowicza i Stanisława Berdowskiego, chorążego lidzkiego i belickiego; pozwany ma wybrać swoich sędziów. Mają wyjechać na miejsce i sądzić według Statutu i pozwu; nieobecnego sędziego powoda wolno zastąpić z równą mocą. Nie odnotowano wykonanej komisji, wyroku miejscowego, zapłaty, zwrotu, podziału ani przysięgi. SML: 678.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 688, 689.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 509. Дело Станислава Медыховского о гае, брёвнах, корове и будущем представлении вижа

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 678

Лица, роли и должности
Станислав Медыховский — истец; Михайло Кмитыч — ответчик, князь; Полонея — ответчик, княгиня; Яцко Остафевич — судья, на тот момент виленский наместник; Мартин Подсентковский — трокский конюший; Андрей Реинко; Миколай Юревич Радзивилл — троцкий воевода; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Филип Михайлович — виз; служебник Бобоедова; Бобоед — утенский державца

География — владения, юрисдикция и должности
Вилни — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Утенского — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
7 апреля 1551 г., вторник, индикт 9. По жалобе господарского боярина Станислава Медыховского на князя Михайла Кмитыча и его жену Полонею о насильственном использовании общего гая, постановке ozerody, брёвнах и взятой корове Яцко Остафьевич назначил истцу неделю для личной явки и представления названного вижа Филипа Михайловича. Обе стороны противопоставили шапки. Решение по существу и исполнение будущего представления не записаны. Значение ozerody и определение коровы triu dyneiu[?] оставлены квалифицированными; для ozerody заявлены шесть куп брёвен и ещё шесть для строительства; эти купы не являются денежной суммой. География имущества не названа.

Wersja polska · nr 509

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: roku Piatdesiat Perwoho meseca aprela7 Den Indykt9 u wowtorok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 678

Osoby, role i urzędy
Stanisław Medychowski — powód; Michayło Kmitycz — pozwany, kniaź; Połoneia — pozwany, knehińia; Jacko Ostafiewicz — sędzia, natet czas namestnik Wilenski; Martin Podsentkowski — koniuszyi Trocki; Andrey Reinko; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woiewoda Trocki; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Filip Michayłowicz — wiz; służebnik Boboiedowa; Boboied — derżawca Utenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilni — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Utenskoho — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Stanisław Medychowski, bojar hospodarski, pozwał kniazia Michayła Kmitycza i jego żonę Połoneię przed Jackiem Ostafiewiczem, działającym namiestnikiem wileńskim, na podstawie pozwów Epimacha. Zarzucał gwałtowne wejście do wspólnego gaju, postawienie ozerodów na jego ziemiach, użycie sześciu kup bierwion na te obiekty i kolejnych sześciu na budowanie oraz wejście do domu i zabranie krowy z określeniem triu dyneiu[?]. Pozwany, odpowiadając także za żonę, zaprzeczał otrzymaniu pozwów i znajomości sprawy. Powód postawił szapkę na wiza, pozwany przeciwstawił swoją i zażądał jego stawienia. Stanisław wskazał Filipa Michayłowicza, służebnika Boboieda, dzierżawcy uteńskiego, i zobowiązał się go przedstawić. Jacko wyznaczył tydzień od bieżącego wtorku 7 kwietnia 1551, indykcji 9, aby powód stanął osobiście, przyprowadził wiza i poparł pozwy. Nie zapisano wykonania tego obowiązku ani rozstrzygnięcia roszczeń o ziemię, drewno lub krowę. Ozerody i określenie krowy zachowano bez niepewnego rozwinięcia znaczenia; kup bierwion nie oznacza sumy pieniężnej. SML: zachowany zapis 678; odczyt cyfry na obrazie 670/680[?] wymaga dalszego porównania.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 689, 690.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 514. Отказ от очистительной присяги и соглашение Юрия Якубовича с Ленартом и Михайлом Миколаевичами

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-10; 1551-04-21

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 683

Лица, роли и должности
Юри Якубович — истец, господарский боярин; Ленарт Миколаевич — ответчик; Михайло Миколаевич Войнюшевич[?] — ответчик; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Андрей Длужский; Петеля; Иван Горностай — дворный маршалок; Богдан Андреевич Епимах; Иван Сермолич; Пани Сермолиная; Петр Станиславович — виж

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
1551 г., индикт 9. Юрий Якубович требовал от Ленарта и Михайла Миколаевичей возмещения поручительства по трём копам и деньгам за две медницы свежего мёда. После отрицания долга и назначения будущей очистительной присяги ответчики действительно отказались присягать и согласились на три копы; виж Пётр Станиславович лично доложил об этом. Яцко Остафьевич назначил будущую уплату через четыре недели от нынешнего вторника 21 апреля. Платёж и исполненная присяга не записаны. Заголовок 10 апреля, суббота, сохранён отдельно от заключительной даты. Номер SML 603/683[?] остаётся неуверенным.

Wersja polska · nr 514

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 aprelia10 Indyk9 u Subotu; data bieżącego wpisu: od wtornika tepereszneho apreli21

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 683

Osoby, role i urzędy
Juri Jakubowicz — powód, boiarin Hospodarski; Lenart Mikołaiewicz — pozwany; Michayło Mikołaiewicz Woyniuszewicz[?] — pozwany; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Andrey Dłużski; Petelia; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; Bohdan Andreiewicz Epimach; Iwan Sermolicz; Pani Sermolinaia; Petr Stanisławowicz — wiż

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 10 kwietnia 1551, sobota, indykcja 9; końcowe rozporządzenie wskazuje bieżący wtorek 21 kwietnia. Zachowano oba zapisy bez naprawy kalendarza. Przed Jackiem Ostafiewiczem, zastępującym Iwana Hornostaja na urzędzie namiestnika wileńskiego, Juri Jakubowicz wystąpił przeciw Lenartowi i Michayłowi Mikołaiewiczom; przyłączenie nazwiska Woyniuszewicz pozostaje ostrożne, braterstwa nie podano. Twierdził, że poręczył za pożyczone od nieżyjącego Iwana Sermolicza trzy kopy groszy litewskich oraz pieniądze za dwie mednice świeżego miodu. Cenę zapisano dosłownie „połszesta nadecat hrosza mednicy”. Przywołany termin święta Panny Marii w indykcji 2, pozew Pani Sermolinaia i straty z podwójnej należności oraz kar są relacją o wcześniejszych zdarzeniach. Pozwani zaprzeczyli, przyznając tylko dawną kopę, którą według nich oddali. Powód nie miał dokumentu, lecz przedstawił dowód przez czapkę; pozwani nie zrównali dowodu i za zgodą powoda zobowiązali się do przyszłej przysięgi oczyszczającej w bieżący wtorek. Zwolnienie zależało od jej wykonania. Następnie odmówili przysięgi i uzgodnili z powodem trzy kopy przed wiżem Piotrem Stanisławowiczem, który osobiście o tym doniósł. Jacko wyznaczył przyszłą zapłatę za cztery tygodnie od wtorku 21 kwietnia. Nie zapisano wykonanej przysięgi ani zapłaty. Wilno oznacza sąd i urząd; miejsce pożyczki pozostaje nienazwane.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 694, 695.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина), 124 (левая половина).

Карточка № 515. Освобождение Лахимбердея Салтешевича после личного показания поручителя о прежней уплате 2,5 копы

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-30

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 683

Лица, роли и должности
Нарко/Норко Довлечаревич[?] — истец, господарский татарин; Лагимбердей Салтешевич — ответчик, господарский татарин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Василевич — господарский дворянин; Мертуза/Мортуза Кулземанович — князь; татарский хорунжий

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Великое Княство Литовское — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Господарский татарин Нарко/Норко Довлечаревич[?] требовал от Лахимбердея Салтешевича 2,5 копы грошей. Ответчик действительно представил прежнего поручителя, татарского хорунжего князя Мертузу Кульземановича. Князь лично подтвердил прежнюю уплату перед ним, и Яцко Остафьевич действительно освободил ответчика от требования. Новая выплата и присяга не записаны. Дата: 30 апреля 1551 г., четверг, индикт 9. Рукописное pół trzeciej и SML połtreti означают 2,5 копы. Номер SML 603/683[?] остаётся неуверенным.

Wersja polska · nr 515

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 aprelia30 Indyk9 uCzetwerh

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 683

Osoby, role i urzędy
Narko/Norko Dowleczarewicz[?] — powód, Tataryn Hospodarski; Lahimberdey Salteszewicz — pozwany, Tataryn Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; podskarbi zemski Welikoho Kniastwa Litowskoho; Marko Wasilewicz — dworanin Hospodarski; Mertuza/Mortuza Kulzemanowicz — kniaź; chorąży Tatarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Welikoie Kniastwo Litowskoie — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
30 kwietnia 1551, czwartek, indykcja 9. Przed Jackiem Ostafiewiczem, zastępującym Iwana Hornostaja na urzędzie namiestnika wileńskiego, w obecności dworzanina Marka Wasilewicza, hospodarski Tatar Narko/Norko Dowleczarewicz[?] pozwał hospodarskiego Tatara Lahimberdeja Salteszewicza o niezapłacone pół trzeciej kopy groszy, czyli 2,5 kopy. Pozwany przyznał, że taka suma wynikała z wcześniejszego pojednania, z czterotygodniowym terminem zapłaty. Twierdził, że dał porękę chorążego tatarskiego kniazia Mertuzy Kulzemanowicza i zapłacił przed nim. Jacko wspomniał list poręczyciela przyniesiony przez pozwanego; powód nie dał mu wiary i odwołał się do samego poręczyciela. Sąd nakazał jego przedstawienie, pozwany rzeczywiście go przyprowadził, a Mertuza osobiście zeznał, że 2,5 kopy zapłacono przed nim. Na tej podstawie Jacko rzeczywiście zwolnił pozwanego od roszczenia. Zeznanie potwierdza wcześniejszą zapłatę; nie zapisano nowej fizycznej wypłaty ani przysięgi. Imię powoda w rękopisie Narko/Norko zachowano ostrożnie wobec surowego OCR Marko; obecny Marko Wasilewicz jest osobną osobą. Wilno oznacza sąd, Wielkie Księstwo Litewskie urząd podskarbiego Hornostaja; miejsce długu nie zostało nazwane.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 695, 696.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина).

Карточка № 516. Присуждение Тыше Семёновичу 12 коп за заём и 46 грошей за ткани с будущими сроками уплаты

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-21; 1551-04-22

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 684

Лица, роли и должности
Грышко Яковлевич — истец, господарский боярин; Тыша Семенович — истец, виленский мещанин; Ян Федорович Епимах — ответчик, господарский дворянин; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; Бернат Наркевич[?] — господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно / Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
По признанию ответчика Яна Федоровича Епимаха и предъявленному его запечатанному обязательству Яцко Остафьевич присудил виленскому мещанину Тыше Семёновичу, представленному лично уполномоченным Грышком Яковлевичем, 12 коп грошей за заём. За признанные неоплаченными бархат и чёрную китайку отдельно присуждены 46 грошей. Обе суммы назначены к будущей уплате через четыре недели от нынешнего вторника 22 апреля; уплата не записана. Заголовок датирован 21 апреля 1551 г., вторником, индиктом 9, и вместе с SML называет 20 коп против 12 коп в тексте и решении. Эти расхождения, прежнее условие двойной уплаты на минувшее Рождество индикта 8 и неуверенный номер SML 604/684[?] сохранены без календарного или денежного исправления.

Wersja polska · nr 516

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Aprelia21 Indyk9 uWoltorek; data bieżącego wpisu: nineszny Woltorek Aprelia Dwadcat druhoho

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: Bożeie narożenie Swiato proorszłoie w Indykte osmom

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 684

Osoby, role i urzędy
Hryszko Jakowlewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Tysza Semenowicz — powód, Meszczanin Wilenski; Jan Fedorowicz Epimach — pozwany, Dworanin Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — Marszałek Dworny; Bernat Narkewicz[?] — Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 21 kwietnia 1551, wtorek, indykcja 9; oba rozstrzygnięcia liczą termin od bieżącego wtorku 22 kwietnia. Zachowano rozbieżność. Przed Jackiem Ostafiewiczem, zastępującym Iwana Hornostaja na urzędzie namiestnika wileńskiego, w obecności dworzanina Bernata Narkewicza[?], hospodarski bojar Hryszko Jakowlewicz, osobiście upoważniony przez mieszczanina wileńskiego Tyszę Semenowicza, wystąpił przeciw dworzaninowi Janowi Fedorowiczowi Epimachowi. Nagłówek i SML wymieniają 20 kop; skarga w treści i zasądzenie dotyczą 12 kop groszy liczby i monety litewskiej. Hryszko rzeczywiście przedłożył opieczętowany list zobowiązania Jana, przewidujący zwrot na minione Boże Narodzenie indykcji 8 oraz podwójną zapłatę w razie zwłoki. Jan przyznał pożyczkę, swój list i brak spłaty. Jacko zasądził dla Tyszy 12 kop, płatnych za cztery tygodnie od wskazanego 22 kwietnia; nie zasądził podwojenia. Dalsza skarga dotyczyła pół łokcia aksamitu za pół kopy i 5 groszy oraz łokcia czarnej kitajki za 11 groszy. Jan przyznał otrzymanie tkanin i brak zapłaty. Jacko zasądził dosłownie 46 groszy, również płatnych za cztery tygodnie od 22 kwietnia. Nie zapisano wykonanej zapłaty, przysięgi ani nowego wydania rzeczy. Wilno określa sąd, urząd i przynależność Tyszy; miejsce pożyczki i tkanin pozostaje nienazwane. Epimach pozwany jest Janem Fedorowiczem, odrębnym od Bohdana Andreiewicza Epimacha. Dawne odczyty i niepewny numer SML 604/684[?] zachowano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 696, 697.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина).

Карточка № 517. Предварительное извещение Николая Андреевича при будущем выкупе Подупницкого дворца

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 685

Лица, роли и должности
Миколай Андреевич — истец; Ядвига Миколаева Сунгейтова / Сонгеллова / Сонгутовна — ответчик, господарская земянка; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Войтехович; Алзбета; Грыгоры Грыгоревич Остык / Остыкович — пан виленский; Рым Войневич; Грын Янович; Яцко Белилевич; Милутя Рымейкович

География — владения, юрисдикция и должности
Подупницкий / Упницкий дворец; СМЛ Упники — имение; Вильно / Виленский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Николай Андреевич требовал от Ядвиги Николаевой Сунгейтовой/Сонгелловой 24 копы по прежнему залогу четырёх служб людей Подупницкого/Упницкого дворца. Она ссылалась на собственное держание от пана виленского за 150 коп и отрицала обязанность по прежнему долгу. Богдан Андреевич Епимах постановил лишь заранее известить истца перед передачей имения, если родственники впоследствии будут его выкупать. Нынешняя уплата, выкуп и передача не записаны. Дата: 16 июня 1551 г., вторник, индикт 9. Прежнее запечатанное обязательство пересказано без явного нынешнего предъявления; покойный Николай Войтехович и его жена Альжбета отделены от ответчицы Ядвиги. SML: кажущиеся 7[?] служб против четырёх в рукописи и неуверенный номер 605/685[?].

Wersja polska · nr 517

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia16 Indyk9 wewtorok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 685

Osoby, role i urzędy
Mikołay Andreiewicz — powód; Jadwiha Mikołaiewa Sungeytowa / Songiełłowa / Songutowna — pozwany, Zemianka Hospodarska; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Mikołay Woytechowicz; Alzbeta; Hryhory Hryhoriewicz Ostyk / Ostykowicz — Pan Wilenski; Rym Woynewicz; Hryn Janowicz; Jacko Belilewicz; Milutia Rymeykowicz

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Podupnicki / Upnicki dworec; SML Upniki — majątek; Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 czerwca 1551, wtorek, indykcja 9. Przed namiestnikiem wileńskim Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Mikołay Andreiewicz pozwał hospodarską ziemiankę Jadwihę Mikołaiewą Sungeytową/Songiełłową. Powód twierdził, że nieżyjący już Mikołay Woytechowicz wraz ze swoją żoną Alzbetą zastawił mu cztery służby ojczystych ludzi dworca Podupnickiego: Ryma Woynewicza, Hrynia Janowicza, Jacka Belilewicza i Milutię Rymeykowicza, za 24 kopy groszy litewskiej liczby i monety, licząc po dziesięć pieniędzy na grosz. Przywołał list pod pieczęciami wystawców i ludzi dobrych; nie zapisano jego obecnego przedłożenia. Po kilku latach posiadania powód miał utracić ludzi, gdy Mikołay ponownie zastawił dworzec z nimi Hryhoriemu Hryhoriewiczowi Ostykowi/Ostykowiczowi, panu wileńskiemu, bez zwrotu wcześniejszej sumy. Powód przywołał upomnienia za życia dłużnika i jego późniejszą śmierć bez spłaty. Jadwiha odpowiedziała, że otrzymała od pana wileńskiego ludzi z dworcem Upnickim w zastaw za półtorasta, czyli 150 kop, do pełnego wykupu przez krewnych, i zaprzeczyła obowiązkowi spłaty wcześniejszych 24 kop. Powód nalegał na zapłatę według listu poprzedniego zastawcy. Epimach rzeczywiście postanowił, że jeżeli krewni będą wykupywać majątek, Jadwiha ma zawiadomić Mikołaya Andreiewicza przed jego wydaniem. Nie zasądzono obecnej zapłaty 24 kop ani nie zapisano wykupu, przekazania majątku lub przysięgi. Alzbeta jest wyraźnie żoną nieżyjącego Mikołaya; nie utożsamiono jej z pozwaną Jadwihą ani nie dopisano wdowieństwa pozwanej. Podupnicki/Upnicki dworzec oznacza majątek, Wilno sąd i urząd pana wileńskiego. SML ma pozorne 7[?] służb wobec czterech w rękopisie oraz niepewny numer 605/685[?]; zachowano warianty i dawny lokator 685.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 697, 698.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 124 (левая половина).