⮉

Нарисуйте свое древо. Бесплатно. Онлайн.   [х]
Всероссийское Генеалогическое Древо
На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!
Вниз ⇊

Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

552 карточки: русские описания, польские регесты, лица, география и точные ссылки на источники. Metryka Litewska, księga 238.

Темы: ← Предыдущая   Следующая →Страницы: ← Назад 1 2 3 4 5 ... 14 15 16 17 18  * 19 20 21 22 Вперед →
Модератор: Alexmet
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 488. Порука Каспоровой Ханны за Хацка Исаковича по серебряному долгу Сасина Василевича: будущая явка через шесть недель

Листы / страницы рукописи
с. 1294; с. 1295; с. 1296; с. 1297

Дата записи
1550-03-28

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 648

Лица, роли и должности
Сасин Василевич — истец, господарский дворянин; Каспорова Ганна / Касперова Хака — ответчик, еврейка; Хацко Исакович Хорошенский — гродненский еврей; Петр — конвисар; Федор — децкий / виз, служебник; Станислав Трасковский — господарский дворянин; Андрей Гедройт — господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Городенский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Виленско место / Вилня — упомянутое место; Дом Петра конвисара — упомянутое место; Городно — упомянутое место; Пинск — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 марта 1550 г., пятница, индикт 8. Господарский дворянин Sasin Wasilewicz перед Эпимахом против еврейки Kasporowa Hanna, далее Kasperowa/Chaka, и городенского еврея Chacko Isakowicz Choroszenski; присутствуют Stanisław Traskowski и Andrey Gedroyt. Истец требует три гривны собственного чистого серебра в работе, утверждая долг пятый год. Пересказывает признание долга перед неназванным дворным маршалком, прежний четырёхнедельный срок в день зимнего св. Николая и условное двойное серебро со взысканием ущерба и издержек. Говорит, что держит запечатанный выпис; нынешнего предъявления не записано. Пересказывает безуспешные поиски в Городне, Пинске и других местах, обнаружение должника в Вильно у женщины, живущей в доме Petr, конвисара. Упоминает назначенного децким/вижем слугу Fedor и неназванных сопровождающих, отказ должника явиться, первое ручательство до следующей пятницы и повторное до воскресенья или понедельника перед подскарбием за весь ущерб. Утверждает, что женщина не представила должника и отпустила. Она действительно признаёт добровольное ручательство за больного Chacko, принятого для лечения в четверг и пятницу перед Вербной неделей; утверждает, что его забрали приведшие. Эпимах признаёт добровольную поруку и приказывает будущую явку должника по делу Sasina. Намерение дать по Статуту три срока по четыре недели заменено добровольно принятым женщиной сроком: шесть недель от нынешней пятницы 28 марта, буквально пятница пятой недели после Пасхи. Нынешней уплаты, двойного присуждения, исполненной явки, присяги или нынешнего личного показания вижа нет. Hanna/Chaka сохранены как варианты; виленский суд, городское жилище, городенская принадлежность и места прежнего поиска различены. Поместье и современный адрес не установлены.

Wersja polska · nr 488

Karty / strony rękopisu
s. 1294; s. 1295; s. 1296; s. 1297

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Marca28, w piatnicu, Indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 648

Osoby, role i urzędy
Sasin Wasilewicz — powód, dworanin Hospodarski; Kasporowa Hanna / Kasperowa Chaka — pozwany, Żydowka; Chacko Isakowicz Choroszenski — Żyd Horodenski; Petr — konwisar; Fedor — decki / wiz, Służebnik; Stanisław Traskowski — dworanin Hospodarski; Andrey Gedroyt — dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Horodenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Wilensko mesto / Wilnia — miejsce wspomniane; Dom Petra konwisara — miejsce wspomniane; Horodno — miejsce wspomniane; Pinsk — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 marca 1550 r., piątek, indykcja 8. Sasin Wasilewicz, dworanin hospodarski, przed Epimachem przeciw Żydówce Kasporowej Hannie, później Kasperowej/Chace, oraz Żydowi horodeńskiemu Chackowi Isakowiczowi Choroszenskiemu; obecni Stanisław Traskowski i Andrey Gedroyt. Powód żąda trzech hrywien własnego czystego srebra w robocie, twierdząc, że dług trwa piąty rok. Przywołuje uznanie długu przed nienazwanym marszałkiem dwornym, wcześniejszy termin czterech tygodni na dzień zimnego św. Mikołaja oraz warunkowe podwojenie srebra i pokrycie szkód i nakładów. Mówi, że ma opieczętowany wypis, lecz nie zapisano obecnego okazania. Relacjonuje bezskuteczne szukanie w Horodnie, Pińsku i innych miejscach oraz odnalezienie dłużnika w Wilnie u kobiety mieszkającej w domu Petra konwisara. Przywołuje służebnika Fedora, wyznaczonego jako decki/wiz, i nienazwane osoby towarzyszące, odmowę stawienia się dłużnika, pierwsze ręczenie do następnego piątku oraz ponowne do niedzieli lub poniedziałku przed podskarbim za całą szkodę. Zarzuca, że kobieta nie stawiła go i wypuściła. Pozwana rzeczywiście przyznaje dobrowolne ręczenie za chorego Chacka, przyjętego na lekarstwo w czwartek i piątek przed Niedzielą Palmową; twierdzi, że zabrali go ci, którzy przyprowadzili. Epimach uznaje dobrowolną porukę i nakazuje przyszłe stawienie dłużnika do sprawy Sasina. Zamierzone trzy terminy po cztery tygodnie według Statutu zastępuje termin dobrowolnie przyjęty przez kobietę: sześć tygodni od obecnego piątku 28 marca, literalnie piąty tydzień po Wielkanocy, piątek. Nie zapisano obecnej zapłaty, podwójnego zasądzenia, wykonanego stawienia, przysięgi ani osobistego obecnego zeznania wiza. Warianty Hanna/Chaka zachowano; Wilno jako sąd i miejsce zamieszkania, horodeńska afiliacja i miejsca wcześniejszych poszukiwań pozostają odrębne. Nie wskazano majątku ani współczesnego adresu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 653, 654.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 489. Жалоба Петра Зырделиса/Зуделиса через сына Андрея о побоях и ранах; осмотр вижа

Листы / страницы рукописи
с. 1297; с. 1298

Дата записи
1550-08-01

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 649

Лица, роли и должности
Петр Зырделис / Зуделис — истец, подданный князя-епископа виленского; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Рудова — виленская господарская мещанка; Андрей — представитель; Павел Секлицкий — свидетель, виж, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Бискуп Виленский — упомянутое место; Виленска — упомянутое место; у Зогулку — упомянутое место; Святого Миколая костел — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
1 августа 1550 г., индикт 8. Petr Zyrdelis в заголовке, Zudelis в тексте, подданный виленского князя-епископа, присылает к виленскому наместнику Bohdan Andreiewicz Epimach своего сына Andreya с жалобой. По жалобе вчера, в четверг, когда Petr ехал к господарской виленской мещанке Rudowa, в девять часов ночи неизвестный встретил его в переулке, прежде чем он доехал до костёла св. Николая, сбил с коня и ранил. Сын действительно получил от Эпимаха его слугу Paweł Seklicki в качестве вижа. Виж посетил дом пострадавшего, осмотрел его и, вернувшись, лично сообщил о рубленой ране на спине и ране с левой стороны головы от удара камнем. Andrey просил внести жалобу и показание вижа в книги; Эпимах приказал запись. Нападавший и ответчик не названы; присуждение ущерба, уплата, присяга и смерть не записаны. Епископская принадлежность, виленский суд и город, переулок и костёл как ориентиры пути различены; поместье и современная локализация не установлены. Zyrdelis/Zudelis сохранены как варианты.

Wersja polska · nr 489

Karty / strony rękopisu
s. 1297; s. 1298

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 meseca awhusta 1 Dnia Indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 649

Osoby, role i urzędy
Petr Zyrdelis / Zudelis — powód, Poddanyi kniazia Biskupa Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Rudowa — Mieszczanka Hospodarska Wilenska; Andrey — pełnomocnik; Paweł Seklicki — świadek, wiz, służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Biskup Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenska — miejsce wspomniane; u Zohulku — miejsce wspomniane; Swiatoho Mikołaia kosteł — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
1 sierpnia 1550 r., indykcja 8. Petr Zyrdelis w nagłówku, Zudelis w treści, poddany księcia biskupa wileńskiego, przysyła do Bohdana Andreiewicza Epimacha, namiestnika wileńskiego, swego syna Andreya z żałobą. Według skargi poprzedniego dnia, w czwartek, gdy Petr jechał do Rudowej, mieszczanki hospodarskiej wileńskiej, o dziewięciu godzinach w nocy nieznany sprawca spotkał go w zaułku przed dojazdem do kościoła św. Mikołaja, zbił z konia i zranił. Syn rzeczywiście uzyskał od Epimacha jako wiza jego służebnika Pawła Seklickiego. Wiz był w domu poszkodowanego, obejrzał go i po powrocie osobiście zgłosił ranę ciętą na grzbiecie oraz ranę po lewej stronie głowy od uderzenia kamieniem. Andrey poprosił o zapisanie skargi i poznania wiza do ksiąg; Epimach nakazał wpis. Nie wymieniono sprawcy ani pozwanego, nie zapisano zasądzenia odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Afiliację biskupią, wileński sąd, miasto oraz zaułek i kościół jako punkty trasy rozróżniono; majątku i współczesnej lokalizacji nie ustalono. Warianty Zyrdelis/Zudelis zachowano; własna strona 1298 różni się od surowego OCR 1490.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 655 (левая половина), 654.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 490. Жалоба Андрея Станкевича/Станковича о побоях на дороге; показание вижа о ранах

Листы / страницы рукописи
с. 1298; с. 1299

Дата записи
1550-08-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 649

Лица, роли и должности
Андрей Станкевич / Станкович — истец, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Шымкевич / Шымкович Тарас — господарский земянин; Ян Шунко — служебник пана подчашего; Грыгори Шымкович / Грыгорей Шымкович — представитель; Павел Секлицкий — свидетель, виж, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Кев — упомянутое место; Вилни — упомянутое место; Бола — упомянутое место; доброволна дорога — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
7 августа 1550 г., четверг, индикт 8. Господарский дворянин Andrey Stankiewicz в заголовке, Stankowicz в тексте, присылает к Эпимаху своего прямо названного брата Hryhori/Hryhorey Szymkowicz; различие патронимиков сохранено. По жалобе после возвращения в прошлое воскресенье 3 августа с господарской службы из Киева в Вильно, по дороге из Вильно к собственному дому в Boła, истца встретили на свободной дороге господарский земянин Mikołay Szymkiewicz/Szymkowicz Taras и Jan Szunko, слуга неназванного подчашего, побили и ранили. Указаны потери: łupica из чёрного бархата, бархатный kołpak с куницей, одна серая radka «Popianu», сабля с одной гривной серебра и седло «kenczeie[?]» со всем снаряжением; нынешним присуждением эти вещи не являются. Брат действительно просит вижа для осмотра; Эпимах даёт своего слугу Paweł Seklicki. Виж осмотрел раненого и, вернувшись, лично сообщил о двух рубленых ранах на затылке, двух колотых ранах левой ноги — выше колена и на икре — и всём правом боку, побитом и посиневшем. Hryhorey просит записи жалобы и показания вижа; Эпимах приказывает запись. Явка обвиняемых, решение о виновности, присуждение ущерба, уплата, присяга и смерть не записаны. Киев как начало служебной поездки, Вильно как город и суд, Boła как место собственного дома и неназванная дорога различены; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 490

Karty / strony rękopisu
s. 1298; s. 1299

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Awhusta7, Indykt8, u Czetwerh

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 649

Osoby, role i urzędy
Andrey Stankiewicz / Stankowicz — powód, dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Mikołay Szymkiewicz / Szymkowicz Taras — zemianin Hospodarski; Jan Szunko — służebnik Pana Podczaszoho; Hryhori Szymkowicz / Hryhorey Szymkowicz — pełnomocnik; Paweł Seklicki — świadek, wiz, służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Kiew — miejsce wspomniane; Wilni — miejsce wspomniane; Boła — miejsce wspomniane; dobrowolna doroha — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
7 sierpnia 1550 r., czwartek, indykcja 8. Andrey Stankiewicz w nagłówku, Stankowicz w treści, dworanin hospodarski, przysyła do Epimacha swego wyraźnie nazwanego brata Hryhoriego/Hryhoreya Szymkowicza; różnicę patronymików zachowano. Według skargi po powrocie w poprzednią niedzielę 3 sierpnia ze służby hospodarskiej z Kijowa do Wilna, podczas jazdy z Wilna do własnego domu w Boła, powoda spotkali na dobrowolnej drodze zemianin hospodarski Mikołay Szymkiewicz/Szymkowicz Taras oraz Jan Szunko, służebnik nienazwanego podczaszego, i pobili oraz zranili. Powód wymienia szkody: łupicę z czarnego aksamitu, aksamitny kołpak podbity kunami, jedną szarą radkę „Popianu”, szablę ze srebrem w ilości jednej hrywny oraz siodło „kenczeie[?]” z całym narządem. Nie są to obecne zasądzone sumy. Brat rzeczywiście prosi o wiza do oględzin; Epimach daje swego służebnika Pawła Seklickiego, którego nazwisko surowy OCR oddaje jako Peklicki. Wiz obejrzał rannego i po powrocie osobiście zgłosił dwie rany cięte na potylicy, dwie kłute na lewej nodze — powyżej kolana i na łydce — oraz cały prawy bok zbity i siny. Hryhorey prosi o wpis skargi i poznania wiza; Epimach nakazuje zapis. Nie zapisano stawienia oskarżonych, rozstrzygnięcia winy, odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Kijów jako początek podróży służbowej, Wilno jako miasto i sąd, Boła jako miejsce domu oraz nienazwana droga pozostają odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Własne 1550 i strona 1299 różnią się od surowego OCR 1580 i 299.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 655.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 491. Дело Ивана Михайловича Песлака[?] со Станиславом Богдановичем: будущее выяснение исполнения обязательства

Листы / страницы рукописи
с. 1299; с. 1300; с. 1301; с. 1302

Дата записи
1550-03-02

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 650

Лица, роли и должности
Иван Михайлович Песлакович / Песлак[?] — истец, господарский дворянин; Станислав Янович Богданович / Богдевич — ответчик, господарский дворянин виленского повета; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; княз Андрей Микулаевич Гедройт; Иван Пашкевич — служебник пана Льва Руского; Лев Руский[?]; Федко Господя[?]; Степан Мончок[?] — острошицкий боярин[?]; Филицыя; Сермоген[?] Иванович Горностай — свидетель; Иван Кузка[?] — свидетель, любецкий державца; киевский городничий; Грыгорей Волович — свидетель, красносельский державца; Юри Микулаевич Будито / Будило[?] — свидетель, господарский земянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Повет Виленский — упомянутое место; Лубецкий — упомянутое место; Кевский — упомянутое место; Красноселский — упомянутое место; Камени Херецком / Хорехум[?] — имение; Далковичи — упомянутое место; Острошыцкий[?] — упомянутое место; Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
2 марта 1550 г., понедельник, индикт 9. Господарский дворянин Iwan Michayłowicz, в тексте Peslakowicz/Peslak[?], жалуется на господарского дворянина Виленского повета Stanisław Janowicz Bohdanowicz, позднее Bohdewicz, перед Эпимахом. Присутствуют Sermohen[?] Iwanowicz Hornostaj, Iwan Kuzka[?], держатель лубецкий и городничий киевский, Hryhorey Wołowicz, держатель красносельский, и Juri Mikułaiewicz Budito/Budiło[?]. Истец ссылается на примирение прошлой осенью, запрет возобновлять старые дела и условные заруки: 30 рублей господарю, 20 неназванному виленскому воеводе и 10 истцу. Ответчик должен был дать суд над подданными в собственном Kameni Chereckom/Chorechum[?] во Всех Святых, 1 ноября, субботу; год не вычислен. Истец утверждает отсутствие ответчика и новое возбуждение старых дел; прежнее присуждение 10 рублей и введение во владение людьми лишь пересказаны. Истец действительно предъявляет квит с печатями князя Andreya Mikułaiewicza Gedroyta и ответчика; Stanisław признаёт квит, но заявляет, что дал суд. Iwan действительно предъявляет письмо трёх судей под тремя печатями: Iwana Paszkewicza, слуги Lwa Ruskiego[?], Fedka Hospodia[?], тогда в Dalkowiczach, и Stepana Monczoka[?], боярина Ostroszyckiego[?]. Письмо пересказывает отсутствие ответчика до возвращения из Вильно и слова его жены Filicyi; это не нынешние личные показания этих лиц. Ответчик оспаривает судей и письмо; обе стороны действительно приставляют шапку к доказательству через судей. Эпимах после совета назначает будущее расспрашивание судей своим неназванным слугой. Iwan должен сопровождать его к ближайшему местному уряду и принести выпись под печатями наместника и судей. Будущая явка сторон назначена через две недели после предстоящей Пасхи, в понедельник, прямо 13 апреля, без календарного пересчёта. Только если ответчик не явится и судьи подтвердят прежнее отсутствие и непредоставление суда, Эпимах присудит ущерб, издержки и корову по обязательству. Обе стороны просят запись, а Iwan действительно берёт выпись под печатью Эпимаха; окончание «Pisan u Wilni». Исполнение будущего расследования, заседания, присяга, уплата и безусловное нынешнее присуждение не записаны. Имение, временное пребывание, принадлежность и служебная география отделены от суда; современных локализаций не установлено.

Wersja polska · nr 491

Karty / strony rękopisu
s. 1299; s. 1300; s. 1301; s. 1302

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Marca2 indykt9 u Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 650

Osoby, role i urzędy
Iwan Michayłowicz Peslakowicz / Peslak[?] — powód, dworanin Hospodarski; Stanisław Janowicz Bohdanowicz / Bohdewicz — pozwany, dworanin Hospodarski Powetu Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; kniaź Andrey Mikułaiewicz Gedroyt; Iwan Paszkewicz — służebnik Pana Lwa Ruskoho; Lew Ruski[?]; Fedko Hospodia[?]; Stepan Monczok[?] — boiarin Ostroszycki[?]; Filicyia; Sermohen[?] Iwanowicz Hornostaj — świadek; Iwan Kuzka[?] — świadek, derżawca Lubecki; horodniczy Kiewski; Hryhorey Wołowicz — świadek, derżawca Krasnoselski; Juri Mikułaiewicz Budito / Budiło[?] — świadek, zemianin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Powet Wilenski — miejsce wspomniane; Lubecki — miejsce wspomniane; Kiewski — miejsce wspomniane; Krasnoselski — miejsce wspomniane; Kameni Chereckom / Chorechum[?] — majątek; Dalkowiczy — miejsce wspomniane; Ostroszycki[?] — miejsce wspomniane; Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
2 marca 1550 r., poniedziałek, indykcja 9. Dworanin hospodarski Iwan Michayłowicz, w treści Peslakowicz/Peslak[?], skarży dworanina hospodarskiego powiatu wileńskiego Stanisława Janowicza Bohdanowicza, później Bohdewicza, przed Epimachem. Obecni są Sermohen[?] Iwanowicz Hornostaj, Iwan Kuzka[?], derżawca lubecki i horodniczy kijowski, Hryhorey Wołowicz, derżawca krasnoselski, i Juri Mikułaiewicz Budito/Budiło[?]. Powód przywołuje ugodę z poprzedniej jesieni, zakaz wznawiania dawnych spraw oraz warunkowe zaruki: 30 rubli hospodarowi, 20 nienazwanemu wojewodzie wileńskiemu i 10 powodowi. Pozwany miał zapewnić sprawiedliwość nad poddanymi w swoim Kameni Chereckom/Chorechum[?] na Wszystkich Świętych, 1 listopada, w sobotę; rok pozostaje nieprzeliczony. Powód twierdzi, że pozwany był nieobecny i ponownie pozwał go o dawne sprawy; wcześniejsze zasądzenie 10 rubli i wwiązanie w ludzi są tylko przytoczone. Rzeczywiście przedstawia kwit z pieczęciami kniazia Andreya Mikułaiewicza Gedroyta i pozwanego; Stanisław uznaje kwit, lecz twierdzi, że dał sprawiedliwość. Iwan rzeczywiście przedstawia list trzech sędziów pod trzema pieczęciami: Iwana Paszkewicza, służebnika Lwa Ruskiego[?], Fedka Hospodia[?], wówczas w Dalkowiczach, i Stepana Monczoka[?], bojarzyna Ostroszyckiego[?]. List przytacza nieobecność pozwanego przed powrotem z Wilna i wypowiedź jego żony Filicyi; nie jest to obecne osobiste zeznanie tych osób. Stanisław podważa sędziów i list; obie strony rzeczywiście przystawiają szapkę do dowodu przez sędziów. Epimach po naradzie nakazuje przyszłe wypytanie sędziów przez swego nienazwanego służebnika. Iwan ma z nim udać się do najbliższego miejscowego urzędu i przynieść wypis pod pieczęciami namestnika i sędziów. Termin przyszłego stawienia obu stron określono jako dwa tygodnie po nadchodzącej Wielkanocy, poniedziałek, wyraźnie 13 kwietnia. Dopiero jeśli Stanisław nie stanie, a sędziowie potwierdzą przytoczoną nieobecność i brak sprawiedliwości, Epimach ma zasądzić szkody, nakłady i krowę według zapisu. Obie strony proszą o wpis, a Iwan rzeczywiście bierze wypis pod pieczęcią Epimacha; zakończenie „Pisan u Wilni”. Nie zapisano wykonania przyszłego dochodzenia, rozprawy, przysięgi, zapłaty ani bezwarunkowego obecnego odszkodowania. Majątek, chwilowy pobyt, afiliacje i urzędy pozostają odrębne od sądu; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 657 (левая половина), 655, 656.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 492. Ян Малушко против Ораза Солтановича: освобождение от недоказанных обвинений и исполненная татарская присяга о поле

Листы / страницы рукописи
с. 1302; с. 1303; с. 1304; с. 1305; с. 1306

Дата записи
1550-01-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 651

Лица, роли и должности
Ян Малушко / Малуский — истец, боярин пана Яроша, белского воеводича; Араз / Оразко / Ораз Солтанович — ответчик, господарский татарин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ярош — белский воеводич; Юри Наркович — господарский боярин; Ивашко; Янец — паробок; Мартин Петралевич[?] — паробок; Иванец — паробок; Андрей Юревич — наместник господарского кревского двора; Миколай — свидетель, маршалок князя-епископа виленского; княз Андрей Гедройт — свидетель; Иван Вышетравка — свидетель, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Виленский — упомянутое место; Белский — упомянутое место; Курпавский[?] — имение; Курновский[?] — имение; Дубовицка — упомянутое место; Крево / Кревский — юрисдикция; Троки / Троцех — упомянутое место; Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 января 1550 г., четверг, индикт 9. Jan Małuszko/Małuski, боярин Пана Jarosza, сына бельского воеводы, жалуется на господарского татарина Araza/Orazka/Oraza Sołtanowicza перед Эпимахом. Присутствуют Mikołay, маршал неназванного виленского епископа, князь Andrey Gedroyt и дворянин Iwan Wyszetrawka. Истец заявляет об оскорблениях при суде у Juri Narkowicza и нападении прямо названного сына ответчика Iwaszka с помощниками на свой двор Kurpawski[?] в прошлом году перед св. Иоанном, в воскресенье 24 июня, индикт 8: бросании камней и поленьев, ударе камнем по спине и угрозах здоровью и сожжением имущества. Смерть и совершённый поджог не записаны. Он также обвиняет работников Janeca, Martina Petralewicza[?] и Iwaneca в жатве ржи на земле Dubowickiej в имении Kurnowski[?], на две бочки посева, в четверг после Успения; формы места и относительный срок сохранены. Ссылается на письмо панов рады с зарукой 14 коп господарю и 12 панам рады; нынешними уплаченными штрафами они не являются. Oraz отрицает побои и угрозы. Jan действительно признаёт отсутствие урядового вижа, осмотра ран и соседского подтверждения. Действительно предъявлена запечатанная выпись Andreya Juriewicza, наместника господарского двора Кревского; в ней только прежняя жалоба об оскорблениях и нападении, без осмотра вижем. Ответчик утверждает, что Jan сдал ему и работникам на лето поле за рвом над Dubowickom, на две бочки, за четыре гроша; они посеяли и жали собственную рожь. Истец действительно принимает доказательство присягой по татарскому закону. Эпимах освобождает ответчика от насилия, побоев, оскорблений, угроз и заруки ввиду отсутствия доказательства. По полю сначала назначена присяга на третий день, субботу 31 января, в собственной татарской школе ответчика в Троках. Затем акт прямо описывает действительное исполнение присяги в назначенный срок: Oraz присягает об аренде и отсутствии самовольного захвата; Jan сам наблюдает с неназванным вижем Трокского уряда. После исполненной присяги Эпимах признаёт Oraza правым по полю. Oraz просит запись и действительно берёт выпись под печатью Эпимаха; «Pisan u Wilni». Нынешняя уплата, возмещение и физическая передача земли не записаны. Имения и поле, прежний уряд в Креве, суд и место выдачи в Вильно и исполненная присяга в Троках различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 492

Karty / strony rękopisu
s. 1302; s. 1303; s. 1304; s. 1305; s. 1306

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Henwara29 indykt9 u Czetwerh

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 651

Osoby, role i urzędy
Jan Małuszko / Małuski — powód, boiarin Pana Jaroszow woiewodycza Bielskoho; Araz / Orazko / Oraz Sołtanowicz — pozwany, Tataryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Jarosz — woiewodycz Bielski; Juri Narkowicz — boiarin Hospodarski; Iwaszko; Janec — parobek; Martin Petralewicz[?] — parobek; Iwanec — parobek; Andrey Juriewicz — namestnik Dwora Hospodarskoho Krewskoho; Mikołay — świadek, marszałok kniazia Biskupa Wilenskoho; kniaź Andrey Gedroyt — świadek; Iwan Wyszetrawka — świadek, dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — miejsce wspomniane; Bielski — miejsce wspomniane; Kurpawski[?] — majątek; Kurnowski[?] — majątek; Dubowicka — miejsce wspomniane; Krewo / Krewski — jurysdykcja; Troki / Trocech — miejsce wspomniane; Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 stycznia 1550 r., czwartek, indykcja 9. Jan Małuszko/Małuski, bojar Pana Jarosza, wojewodzica bielskiego, skarży Tatara hospodarskiego Araza/Orazka/Oraza Sołtanowicza przed Epimachem. Obecni są Mikołay, marszałek nienazwanego biskupa wileńskiego, kniaź Andrey Gedroyt i dworanin Iwan Wyszetrawka. Powód zarzuca obelgi podczas prawa u Juri Narkowicza oraz najazd wyraźnie nazwanego syna pozwanego Iwaszka z pomocnikami na swój dwór Kurpawski[?] w poprzednim roku przed św. Janem, w niedzielę 24 czerwca, indykcja 8: rzucanie kamieniami i polanami, zbicie pleców kamieniem oraz groźby pozbawienia zdrowia i spalenia majątku. Nie zapisano śmierci ani wykonanego podpalenia. Zarzuca też parobkom Janecowi, Martinowi Petralewiczowi[?] i Iwanecowi żęcie żyta na ziemi Dubowickiej w majątku Kurnowski[?], na dwie boczki siewby, w czwartek po Wniebowzięciu; formy miejsca i względny termin zachowano. Przywołuje list panów rady pod zaruką 14 kop hospodarowi i 12 panom rady; nie są to obecne zapłacone kary. Oraz zaprzecza pobiciu i groźbom. Jan rzeczywiście przyznaje, że nie obwodził gwałtu wizem urzędowym, nie okazywał ran ani nie poświadczał sprawy sąsiadami. Przedstawia rzeczywiście zapieczętowany wypis Andrey Juriewicza, namestnika dworu hospodarskiego krewskiego; wypis zawiera tylko wcześniejszą skargę o obelgi i najazd, bez wizowego oglądania. Oraz twierdzi, że Jan wynajął mu i parobkom na lato pole poza rowem nad Dubowickom, na dwie boczki, za cztery grosze; oni zasiali i żęli własne żyto. Powód rzeczywiście przyjmuje dowód przysięgą według prawa tatarskiego. Epimach uwalnia pozwanego od zarzutów gwałtu, pobicia, obelg, gróźb i zaruki z braku dowodu. W kwestii pola najpierw wyznacza przysięgę na trzeci dzień, sobotę 31 stycznia, we własnej szkole tatarskiej pozwanego w Trokach. Następnie akt opisuje rzeczywiste wykonanie tej przysięgi w wyznaczonym terminie: Oraz przysięga, że wynajął pole i nie zajął go bez wiedzy Jana; Jan sam ogląda przysięgę wraz z nienazwanym wizem urzędu trockiego. Po wykonaniu przysięgi Epimach uznaje Oraza prawym w tej kwestii. Oraz prosi o wpis i rzeczywiście bierze wypis pod pieczęcią Epimacha; „Pisan u Wilni”. Nie odnotowano obecnej zapłaty, odszkodowania ani fizycznego przekazania ziemi. Majątki i pole, wcześniejszy urząd w Krewie, sąd i miejsce wystawienia w Wilnie oraz wykonana przysięga w Trokach pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 659 (левая половина), 657, 658.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 493. Братья Пековичи Рагожичи против Григора Остафьевича: новая комиссия о разделе общего имения Дубровица

Листы / страницы рукописи
с. 1306; с. 1307; с. 1308; с. 1309; с. 1310; с. 1311; с. 1312

Дата записи
1551-02-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 653

Лица, роли и должности
Федор Петрович Петела — назначенный комиссар, дыкснянский урядник пана Юрия Зеновевича; Миколай Колла / Котла — назначенный комиссар, господарский дворянин; Ян Урбанович — назначенный комиссар, долгиновский урядник князя Юрия Юрьевича Слуцкого; Злоцко Михайлович[?] — назначенный комиссар, сервецкий урядник пана Довойны; Федор Велейский — назначенный комиссар, земянин пана Станислава Петровича Кишки; Ян Рекутевич Молок — назначенный комиссар, господарский земянин; Василей Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Андрей Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Иван Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Грыгорей Волович — участник заседания, красносельский державца; Павел Островский — участник заседания, господарский дворянин; Иван Семенович Жаба — участник заседания, господарский дворянин; Грыгор Остафевич Рагожиц — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Богдан Пецкович / Стекович Рагожиц; Ганна Василевна Пецкова / Стекова — господарская земянка; Станислав Олехнович Дыдрыхович — господарский земянин; Юри Зеновевич — чечерский и пропойский староста; Юри Юревич Слуцкий — князь; Довайно — пан; Станислав Петрович Кишка — витебский воевода; Олехно Пецкович / Стекович Рагожиц — представляемая сторона; Остафя / Остафей Пецкович / Стекович Рагожиц — представляемая сторона; Ярош / Яроцкий Пецкович / Стекович Рагожиц [?] — представляемая сторона

География — владения, юрисдикция и должности
Имене себреное неделеное в Дубровце — имение; Дубровица / Дубровский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Красноселский — упомянутое место; Дыкснянский — упомянутое место; Чечерский — упомянутое место; Пропойский — упомянутое место; Долгиновский — упомянутое место; Слуцкий — упомянутое место; Сервецкий[?] — упомянутое место; Витебский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 февраля 1551 г., среда, индикт 9. Wasiley, Andrey и Iwan Peckowiczy Rahożyczy, далее также Stekowiczy, господарские дворяне, выступают перед Эпимахом за себя и по полной письменной власти прямо названных братьев Olechna, Ostafii/Ostafeya и Jarosza/Jarockiego[?] против Hryhora Ostafiewicza Rahożyca. Присутствуют Hryhorey Wołowicz, державца Красносельский, Paweł Ostrowski и Iwan Semenowicz Żaba. Истцы жалуются на получение комиссии без их ведома и в их отсутствие по общему ещё неразделённому имению Dubrowica/Dubrowski и на действия вопреки прежнему письму уряда об отсрочке к брату Bohdanu. Ответчик ссылается на прежний срок, принятый с их матерью Hanną Wasilewną Peckową/Stekową и её сыном Bohdanem: от 8 сентября шесть недель, 20 октября. Он утверждает, что приехал с судьями и доказательствами, а противники не представили доказательств и делчих; Bohdan явился только с письмом об отсрочке. Действительно предъявлено письмо прежних судей Stanisława Olechnowicza Dydrychowicza, Fedora Petrowicza Peteli и Mikołaja Kołły. Оно содержит прежнее присуждение буквально 60 коп и «połtreti kopy» за заявленные насилие, побои, перепашку меж, жатву ржи и порчу ярины и овса. Нынешняя уплата и личные показания этих судей не записаны. Эпимах устанавливает третью часть у группы братьев и третью часть у Hryhora в ещё неразделённом имении; оставшаяся часть не приписывается по догадке. Назначен новый будущий раздел земли, сеножатей и лесов. По прежней сумме ущерба Hryhor должен отдельно вызвать Hannu и Bohdana к суду; нынешнего безусловного подтверждения суммы нет. Обе стороны действительно принимают будущий срок: через две недели после ближайшей Пасхи, индикт 9, буквально 13 апреля, понедельник. Братья выбирают Jana Urbanowicza, урядника Долгиновского князя Juria Juriewicza Słuckiego, Złocka Michayłowicza[?], урядника Serweckiego[?] Пана Dowayny, и Fedora Weleyskiego, земянина Stanisława Petrowicza Kiszki, воеводы Витебского. Ответчик выбирает Mikołaja Kotłę, Fedora Petrowicza Petelę, урядника Dyksniańskiego Juria Zenowewicza, старосты Чечерского и Пропойского, и Jana Rekutewicza Mołoka. Присутствие патронов не указано. Делчие должны завершить справедливый раздел по выписи, позвам и Статуту без отсрочки и ухода с земли; отсутствующего можно заменить с равной властью. При неявке стороны или непредставлении ею делчих раздел завершают делчие явившейся стороны. Обе стороны просят запись. Исполнение новой комиссии, измерение, фактический раздел, нынешнее взыскание, уплата и присяга не описаны. Имение и служебные географические принадлежности различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 493

Karty / strony rękopisu
s. 1306; s. 1307; s. 1308; s. 1309; s. 1310; s. 1311; s. 1312

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Fewralia25 Indykt9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 653

Osoby, role i urzędy
Fedor Petrowicz Petela — wyznaczony komisarz, uradnik Dyksnianski Pana Juria Zenowewicza; Mikołay Kołła / Kotła — wyznaczony komisarz, dworanin Hospodarski; Jan Urbanowicz — wyznaczony komisarz, uradnik Dołhinowski kniazia Juria Juriewicza Słuckoho; Złocko Michayłowicz[?] — wyznaczony komisarz, uradnik Serwecki Pana Dowaynowa; Fedor Weleyski — wyznaczony komisarz, zemianin Pana Stanisława Petrowicza Kiszki; Jan Rekutewicz Mołok — wyznaczony komisarz, zemianin Hospodarski; Wasiley Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Andrey Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Iwan Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Hryhorey Wołowicz — uczestnik posiedzenia, derżawca Krasnoselski; Paweł Ostrowski — uczestnik posiedzenia, dworanin Hospodarski; Iwan Semenowicz Żaba — uczestnik posiedzenia, dworanin Hospodarski; Hryhor Ostafiewicz Rahożyc — pozwany, dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bohdan Peckowicz / Stekowicz Rahożyc; Hanna Wasilewna Peckowa / Stekowa — zemianka Hospodarska; Stanisław Olechnowicz Dydrychowicz — zemianin Hospodarski; Juri Zenowewicz — starosta Czeczerski y Propoyski; Juri Juriewicz Słucki — kniaź; Dowayno — Pan; Stanisław Petrowicz Kiszka — woiewoda Witebski; Olechno Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — reprezentowana strona; Ostafia / Ostafey Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — reprezentowana strona; Jarosz / Jarocki Peckowicz / Stekowicz Rahożyc [?] — reprezentowana strona

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Imenie sebrenoe nedelenoe w Dubrowce — majątek; Dubrowica / Dubrowski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Krasnoselski — miejsce wspomniane; Dyksnianski — miejsce wspomniane; Czeczerski — miejsce wspomniane; Propoyski — miejsce wspomniane; Dołhinowski — miejsce wspomniane; Słucki — miejsce wspomniane; Serwecki[?] — miejsce wspomniane; Witebski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 lutego 1551 r., środa, indykcja 9. Wasiley, Andrey i Iwan Peckowiczy Rahożyczy, w dalszym tekście także Stekowiczy, dworanie hospodarscy, występują przed Epimachem we własnym imieniu i z pełną pisemną mocą od wyraźnie nazwanych braci Olechna, Ostafii/Ostafeya oraz Jarosza/Jarockiego[?], przeciw Hryhorowi Ostafiewiczowi Rahożycowi. Obecni są Hryhorey Wołowicz, derżawca krasnoselski, Paweł Ostrowski i Iwan Semenowicz Żaba. Powodowie skarżą uzyskanie komisji bez ich wiedzy i pod nieobecność, dotyczącej wspólnego, jeszcze niepodzielonego majątku Dubrowica/Dubrowski, oraz działanie mimo wcześniejszego listu urzędu o odroczeniu, skierowanego do ich brata Bohdana. Hryhor przywołuje wcześniejszy termin przyjęty z ich matką Hanną Wasilewną Peckową/Stekową i jej synem Bohdanem: od 8 września sześć tygodni, 20 października. Twierdzi, że wyjechał z sędziami i dowodami, a przeciwnicy nie przedstawili dowodów ani swoich dzielczych; Bohdan przybył jedynie z listem odroczenia. Hryhor rzeczywiście przedstawia list dawnych sędziów: Stanisława Olechnowicza Dydrychowicza, Fedora Petrowicza Peteli i Mikołaja Kołły. List przywołuje wcześniejsze zasądzenie dosłownie 60 kop i „połtreti kopy” za zarzucane gwałty, pobicie, przeoranie miedz, żęcie żyta i zniszczenie jaryny oraz owsa. Nie odnotowano obecnej zapłaty ani osobistego zeznania tych sędziów. Epimach stwierdza, że grupa braci ma trzecią część, a Hryhor również trzecią część majątku, w którym nie dokonano równego działu; pozostałej części nie przypisano. Nakazuje nowy przyszły podział ziemi, sianożęci i lasów, a Hryhor ma osobno pozwać Hannę i Bohdana o dawną sumę szkód. Obie strony rzeczywiście przyjmują przyszły termin: dwa tygodnie po nadchodzącej Wielkanocy, indykcja 9, dosłownie 13 kwietnia, poniedziałek. Bracia wybierają Jana Urbanowicza, uradnika dołhinowskiego kniazia Juria Juriewicza Słuckiego, Złocka Michayłowicza[?], uradnika Serweckiego[?] Pana Dowayny, i Fedora Weleyskiego, ziemianina Stanisława Petrowicza Kiszki, wojewody witebskiego. Hryhor wybiera Mikołaja Kotłę, Fedora Petrowicza Petelę, uradnika Dyksniańskiego Juria Zenowewicza, starosty czeczerskiego i propoyskiego, oraz Jana Rekutewicza Mołoka. Patronów nie opisano jako obecnych. Dzielczy mają dokonać sprawiedliwego działu według wypisu, pozwów i Statutu, bez odkładania sprawy i opuszczania ziemi; nieobecnego można zastąpić osobą o tej samej mocy. Jeżeli strona nie przyjedzie lub nie wyprowadzi swoich dzielczych, dział mają zakończyć dzielczy strony obecnej. Obie strony proszą o zapis. Nie opisano wykonania nowej komisji, pomiarów, podziału, obecnego odszkodowania, zapłaty ani przysięgi. Majątek i afiliacje urzędników pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 662 (левая половина), 659, 660, 661.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 494. Ганна Петровна против мужа Войтеха Адамовича Ковлевича: 130 коп и возвращение внесённых вещей

Листы / страницы рукописи
с. 1312; с. 1313; с. 1314; с. 1315; с. 1316; с. 1317

Дата записи
1551-03-04

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 656

Лица, роли и должности
Ганна Петровна — истец, господарская боярыня; Войтех Адамович Ковлевич / Ковлелевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Юревич Зеновевич — мстиславский старостич; Юри Якубович Волчкович / Велчкович[?] — господарский виленский конюший и подконюший; Андрей Миколаевич Гедройт — князь; Грыгорей Остафевич Рагожиц — господарский дворянин; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Юри Гордина; Пан Тышо / Тыша[?] — виж; Михалцо — ключник; Ян Мартинович — девенишский наместник; Миколай Радзивилл — троцкий воевода; Василей Махович — служебник; Федор Петрович Петела — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
у Вилни — юрисдикция; Мстиславский — упомянутое место; Виленский — упомянутое место; Воложин — упомянутое место; у Дому Пана Юря Гордыны — упомянутое место; двор Мерецкий / имене Мерецке — имение; место Виленское — упомянутое место; Рудоминский — юрисдикция; Девенишский — юрисдикция; Троцкий — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 марта 1551 г., среда, индикт 9. Господарская боярыня Hanna Petrowna через прямо названного и уполномоченного брата Fedora Petrowicza Petelę жалуется на собственного мужа Woytecha Adamowicza Kowlewicza/Kowlelewicza перед Эпимахом. Присутствуют Stanisław Juriewicz Zenowewicz, буквально «starostycz Mstisławski», Juri Jakubowicz Wołczkowicz/Wełczkowicz[?], конюший и подконюший господарский Виленский, князь Andrey Mikołaiewicz Gedroyt и Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc. Истица ссылается на прежнее изгнание и спор о внесённых деньгах, одежде, серебре, жемчуге, олове, меди, конях, скоте, ржи и ярине перед покойным Janem Juriewiczem Hlebowiczem, воеводой Виленским. По её словам, муж согласился на 130 коп литовских грошей, дал письмо под своей печатью и печатями добрых людей и вернул другие вещи. Деньги следовало получить в Wołożynie, в доме Juria Hordyny; приехав туда с прежним вижом воеводы Panem Tyszo/Tyszą[?], она вновь примирилась с мужем и прожила с ним почти два года. Заявлены последующие побои и изгнание на Успение из имения Mereckiego, нынешнее проживание в Вильне и прежняя жалоба уряду Rudominskiemu. Действительно предъявлено соглашение о 130 коп за внесение против вена и освобождение мужа из брака, с условной двойной суммой 260 коп при неуплате. Предъявлена также запечатанная выпись Эпимаха с жалобой и прежним осмотром синих ран ключником Michałcem; нынешних личных показаний вижа нет. В представленном реестре вещей, оставленных в запертой каморе, перечислены серое сукно Parparianu, шесть оловянных мис, четыре полумиска, шесть тарелок, пять сундуков, четырнадцать тонких и пятнадцать простых сорочек, двенадцать czechlików, двадцать serpanków, три ковра, буквально один «połhaki[?]» и два простых, две перины и третья duchna, четыре белых uzhołowia, две подушки и четыреста льна без указанной единицы. Ответчик берёт соответствующий реестр, признаёт письмо и 130 коп, готов платить при сохранении соглашения, но отрицает двойную сумму, побои и изгнание. Он утверждает, что жена добровольно ушла в его отсутствие с её и его вещами, и действительно предъявляет запечатанную выпись жалобы из книг Jana Martinowicza, наместника Deveniszkiego. Забрать вещи под её замком он не препятствует. Эпимах назначает уплату 130 коп перед Виленским урядом через будущие шесть недель от 4 марта, по прежнему обязательству перед Mikołajem Radziwiłłem, воеводой Трокским, переданному его слугой Wasileyem Machowiczem. Hanna должна с урядовым вижом забрать вещи из двора Mereckiego на третий день после срока уплаты. От двойной суммы и требования о побоях ответчик освобождён с названной причиной двухлетнего совместного проживания после прежнего соглашения. Обе стороны просят запись. Нынешняя уплата, исполненный возврат вещей и присяга не описаны. Имение, места прежних событий и служебные принадлежности различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 494

Karty / strony rękopisu
s. 1312; s. 1313; s. 1314; s. 1315; s. 1316; s. 1317

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca4 Indykt9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 656

Osoby, role i urzędy
Hanna Petrowna — powód, boiarynia Hospodarskaia; Woytech Adamowicz Kowlewicz / Kowlelewicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Juriewicz Zenowewicz — starostycz Mstisławski; Juri Jakubowicz Wołczkowicz / Wełczkowicz[?] — koniuszy y podkoniuszy Hospodarski Wilenski; Andrey Mikołaiewicz Gedroyt — kniaź; Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc — dworanin Hospodarski; Jan Juriewicz Hlebowicz — woiewoda Wilenski; Juri Hordina; Pan Tyszo / Tysza[?] — wiz; Michałco — klucznik; Jan Martinowicz — namestnik Deveniszski; Mikołay Radziwiłł — woiewoda Trocki; Wasiley Machowicz — służebnik; Fedor Petrowicz Petela — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
u Wilni — jurysdykcja; Mstisławski — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane; Wołożyn — miejsce wspomniane; u Domu Pana Juria Hordyny — miejsce wspomniane; dwor Merecki / imenie Mereckie — majątek; mesto Wilenskoe — miejsce wspomniane; Rudominski — jurysdykcja; Deveniszski — jurysdykcja; Trocki — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 marca 1551 r., środa, indykcja 9. Hanna Petrowna, bojarynia hospodarska, przez wyraźnie umocowanego brata Fedora Petrowicza Petelę skarży własnego męża Woytecha Adamowicza Kowlewicza/Kowlelewicza przed Epimachem. Obecni są Stanisław Juriewicz Zenowewicz, starostycz mścisławski, Juri Jakubowicz Wołczkowicz/Wełczkowicz[?], koniuszy i podkoniuszy hospodarski wileński, kniaź Andrey Mikołaiewicz Gedroyt oraz Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc. Hanna przywołuje wcześniejsze wypędzenie i spór o wniesione pieniądze, szaty, srebro, perły, cynę, miedź, konie, bydło, żyto i jarynę przed nieżyjącym Janem Juriewiczem Hlebowiczem, wojewodą wileńskim. Mąż miał ugodzić się na 130 kop groszy litewskich, dać list pod własną pieczęcią i pieczęciami dobrych ludzi oraz zwrócić inne rzeczy. Pieniądze miały być oddane w Wołożynie, w domu Juria Hordyny. Przybywszy z dawnym wizem wojewody, Panem Tyszo/Tyszą[?], Hanna ponownie pojednała się z mężem i mieszkała z nim prawie dwa lata. Twierdzi, że później na Wniebowzięcie została pobita i wypędzona z jego majątku Mereckiego; mieszka teraz w Wilnie i zgłaszała sprawę urzędowi rudomińskiemu. Rzeczywiście przedstawia list ugodny przewidujący 130 kop za wniesienie naprzeciw wiana i uwolnienie męża z małżeństwa, a przy niezapłaceniu warunkowo 260 kop. Przedstawia też opieczętowany wypis Epimacha ze skargą i wcześniejszym oglądaniem sinych ran przez klucznika Michałca; nie jest to obecne osobiste zeznanie wiza. Przedłożony rejestr rzeczy pozostawionych w zamkniętej komorze obejmuje szare sukno Parparianu, sześć cynowych mis, cztery półmiski, sześć talerzy, pięć skrzyń, czternaście cienkich i piętnaście prostych koszul, dwanaście czechlików, dwadzieścia serpanków, trzy kobierce, dosłownie jeden „połhaki[?]” i dwa proste, dwie pierzyny i trzecią duchnę, cztery białe uzhołowia, dwie poduszki oraz czterysta lnu bez podanej jednostki. Woytech bierze odpowiadający rejestr, uznaje list i 130 kop oraz gotowość zapłaty przy zachowaniu ugody, ale odrzuca sowitość, pobicie i wypędzenie. Twierdzi, że żona sama odeszła pod jego nieobecność z rzeczami jej i jego; rzeczywiście okazuje opieczętowany wypis skargi z ksiąg Jana Martinowicza, namiestnika deweniszkiego. Nie broni zabrania rzeczy pozostawionych pod jej zamkiem. Epimach nakazuje zapłatę 130 kop przed urzędem wileńskim i wyznacza przyszłe sześć tygodni od 4 marca, stosownie do wcześniejszego zobowiązania przed Mikołajem Radziwiłłem, wojewodą trockim, przekazanego przez jego sługę Wasileya Machowicza. Hanna ma z urzędowym wizem odebrać rzeczy z dworu Mereckiego trzeciego dnia po terminie zapłaty. Epimach uwalnia Woytecha od sowitości i roszczenia o pobicie, podając jako przyczynę dwuletnie wspólne mieszkanie po pierwotnej ugodzie. Obie strony proszą o zapis. Nie opisano obecnej zapłaty, wykonanego odbioru rzeczy ani przysięgi. Majątek, miejsca dawnych zdarzeń i afiliacje urzędowe pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 662, 663, 664.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 495. Евхим Семенович Шостовицкий против Петра Юрьевича и сына: осмотр леса и угода на четыре копы

Листы / страницы рукописи
с. 1317; с. 1318; с. 1319; с. 1320; с. 1321; с. 1322

Дата записи
1551-05-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 658

Лица, роли и должности
Евхим Семенович Шостовицкий [?] — истец, писарь пана трокского воеводы; шешовский наместник[?]; Петр Юревич — ответчик, господарский подданный, относящийся к виленскому замку; Юргеля — ответчик, господарский подданный; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Грыгорей Бурневский — князь; Федор Ёсифович Сорока; Давид Богданович Толкаич — индурский урядник; Миколай Радзивилл — троцкий воевода; Пацковский / Пачковский Иванович[?] — роконтишский наместник; Станислав Гинейкович — понизанский путный боярин; Мартин Гинейкович — понизанский путный боярин; Федор Давидович — господарский дворянин; Ян — свидетель, служебник Епимаха; ездок

География — владения, юрисдикция и должности
Замку Виленского — юрисдикция; пуща Именя Понизанского / Понизанской — имение; у Вилни — юрисдикция; Индурский — упомянутое место; Троцкого — упомянутое место; Роконтыский — упомянутое место; Шешовский[?] — упомянутое место; Лепсейки / Липейкишки / Липцыгишки — имение; Озеро Лубок — упомянутое место; дорогу великуе Свиранскуе — упомянутое место; Раконтышскими — юрисдикция; Мемизскими / Немизскими[?] — юрисдикция; Брызскими[?] — юрисдикция; Друзыменов / Дружеланцов / Дружиланцы[?] — упомянутое место; у Вилни в костеле Святого Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 мая 1551 г., понедельник, индикт 9. Jewchim Semenowicz Szostowicki, писарь воеводы Трокского и наместник Szeszowski[?], жалуется перед Эпимахом на Petra Juriewicza и его прямо названного сына Jurgelię, подданных Виленского замка. Собирательные формы Druzymenow/Drużelancy/Drużylancy[?] оставлены как неуверенная принадлежность, без создания дополнительного лица или установленной фамилии. Присутствуют князь Hryhorey Burnewski, Fedor Josifowicz Soroka, Dawid Bohdanowicz Tolkaicz, урядник Indurski Mikołaja Radziwiłła, воеводы Трокского, и Packowski/Paczkowski Iwanowicz[?], наместник Rokontyski; патрон лично присутствующим не назван. Заявлено, что во вторник после недавно прошедшей Пасхи путные бояре Stanisław и Martin Gineykowiczy, сторожа пущи имения Ponizanskiego, застали ответчиков за рубкой, были избиты и ранены, лишились двух сермяг, половины копы грошей в калите, двух топоров и двух шапок. Ответчики признают поездку за дровами, но указывают собственный бор справа от дороги из долины мимо озера Lubok к дворцу Lipeykiszki/Lepseyki, выходящей на большую дорогу Swiransku; побои и грабёж отрицают, ссылаясь на защиту от бояр. Истец указывает свой бор слева. Эпимах первоначально допускает бояр к ближайшему доказательству и назначает осмотр; только при установлении происшествия на стороне истца и присяге предполагает возмещение буквально «po try rubli», «to iest Dwam desiat kop», присягнутых убытков и по пятнадцати грошей за осмотренную срубленную сосну. Единицы не пересчитаны. Приняты осмотр в четверг 28 мая, присяга на третий день, в субботу 30 мая в Виленском костёле св. Яна, и первоначальная уплата через четыре недели после присяги. В назначенный четверг действительно послан слуга Jan с добровольно сопровождавшим его господарским дворянином Fedorem Dawidowiczem; обе стороны показывают земли. Jan возвращается и лично сообщает о старых знаках и рубежах, по его сообщению могущих превышать сто лет, между лесом истца и подданными Rakontyszskimi, Memizskimi/Nemizskimi[?] и Bryzskimi[?]. Слева показаны двенадцать срубленных сосен и пень с кровью от ран; Jan действительно приносит окровавленную щепу и показывает Эпимаху. Ответчики признают принадлежность левого бора истцу, но показывают свои пни и брёвна справа и сохраняют довод о самозащите. Эпимах оставляет боярам присягу о месте побоев; нового раздела земли не совершает. В нынешней заключительной фазе, в субботу 30 мая, бояре готовы присягнуть перед тем же Janem, однако ответчики предотвращают исполнение присяги, действительно заключив с боярами и истцом соглашение на четыре копы за побои и сосны. Уплату только обещают на приближающийся день св. Петра под поручительством неназванного пристава Sudowowskiego[?]. Взятие сермяг, топоров и шапок теперь признают и обещают вернуть вещи по прибытии домой. Эпимах велит запись и действительно выдаёт Jewchimowi запечатанную выпись; писано в Вильне. Присяга не исполнена, нынешняя уплата и возврат вещей не описаны. Имение, леса, рубежи, озеро, дороги, служебные принадлежности и суд различены; современные местоположения не установлены.

Wersja polska · nr 495

Karty / strony rękopisu
s. 1317; s. 1318; s. 1319; s. 1320; s. 1321; s. 1322

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Maia25 Den Indykt9 u Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 658

Osoby, role i urzędy
Jewchim Semenowicz Szostowicki [?] — powód, pisar Pana wojewody Trockoho; namestnik Szeszowski[?]; Petr Juriewicz — pozwany, Poddany Hospodarski prypadu Zamku Wilenskoho; Jurgelia — pozwany, Poddany Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Hryhorey Burnewski — Kniaź; Fedor Josifowicz Soroka; Dawid Bohdanowicz Tolkaicz — uradnik Indurski; Mikołay Radziwiłł — woiewoda Trocki; Packowski / Paczkowski Iwanowicz[?] — namestnik Rokontyski; Stanisław Gineykowicz — Boiar Ponizanski putny; Martin Gineykowicz — Boiar Ponizanski putny; Fedor Dawidowicz — Dworanin Hospodarski; Jan — świadek, Służebnik Epimacha; iezdok

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Zamku Wilenskoho — jurysdykcja; puszcza Imenia Ponizanskoho / Ponizanskoy — majątek; u Wilni — jurysdykcja; Indurski — miejsce wspomniane; Trockoho — miejsce wspomniane; Rokontyski — miejsce wspomniane; Szeszowski[?] — miejsce wspomniane; Lepseyki / Lipeykiszki / Lipcyhiszki — majątek; Ozero Lubok — miejsce wspomniane; dorohu welikuie Swiranskuie — miejsce wspomniane; Rakontyszskimi — jurysdykcja; Memizskimi / Nemizskimi[?] — jurysdykcja; Bryzskimi[?] — jurysdykcja; Druzymenow / Drużelancow / Drużylancy[?] — miejsce wspomniane; u Wilni w kostele Swiatoho Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 maja 1551 r., poniedziałek, indykcja 9. Jewchim Semenowicz Szostowicki, pisarz wojewody trockiego i namiestnik Szeszowski[?], skarży przed Epimachem Petra Juriewicza i jego wyraźnie nazwanego syna Jurgelię, poddanych zamku wileńskiego. Zbiorowe formy Druzymenow/Drużelancy/Drużylancy[?] pozostają niepewną afiliacją, nie nazwiskiem dodatkowej osoby. Obecni są kniaź Hryhorey Burnewski, Fedor Josifowicz Soroka, Dawid Bohdanowicz Tolkaicz, uradnik Indurski Mikołaja Radziwiłła, wojewody trockiego, oraz Packowski/Paczkowski Iwanowicz[?], namiestnik Rokontyski. Patron nie został opisany jako obecny. Według skargi we wtorek po niedawnej Wielkanocy putni bojarzy Stanisław i Martin Gineykowiczy, strzegący puszczy majątku Ponizanskiego, zastali pozwanych przy wyrębie; mieli zostać pobici i poranieni, stracić dwie siermięgi, pół kopy groszy w kalicie, dwa topory i dwie czapki. Pozwani przyznają wyjazd po drwa, lecz twierdzą, że cięli własny bór po prawej stronie drogi od doliny koło jeziora Lubok ku dworcowi Lipeykiszki/Lepseyki, dochodzącej do wielkiej drogi Swiranskiej; odpierają pobicie i grabież jako rzekomą obronę przed bojarami. Powód wskazuje własny bór po lewej stronie. Epimach dopuszcza bojarów do bliższego dowodu i początkowo nakazuje oględziny: warunkowo, po stwierdzeniu zdarzenia na stronie powoda i przysiędze, przewiduje dosłownie „po try rubli”, „to iest Dwam desiat kop”, szkody zaprzysiężone oraz po piętnaście groszy za obejrzaną ściętą sosnę. Form jednostek nie przeliczono. Strony przyjmują oględziny w czwartek 28 maja, przysięgę trzeciego dnia, w sobotę 30 maja w wileńskim kościele św. Jana, i początkową zapłatę cztery tygodnie po przysiędze. W wyznaczony czwartek Epimach rzeczywiście wysyła sługę Jana, z którym dobrowolnie jedzie dworzanin Fedor Dawidowicz; obie strony pokazują ziemie. Jan wraca i osobiście relacjonuje dawne znaki i granice, według relacji mogące mieć ponad sto lat, oddzielające las powoda od poddanych Rakontyszskich, Memizskich/Nemizskich[?] i Bryzskich[?]. Po lewej stronie pokazano dwanaście ściętych sosen oraz pień ze śladami krwi z ran; Jan rzeczywiście przynosi drzazgę z krwią i pokazuje Epimachowi. Pozwani uznają bór powoda po lewej stronie, lecz nadal wskazują swoje pnie i bierwiona po prawej oraz obronę własną. Epimach pozostawia bojarom przysięgę co do miejsca pobicia; nie rozstrzyga nowego podziału gruntu. W obecnej końcowej fazie, w sobotę 30 maja, bojarzy są gotowi przysięgać przed tym samym Janem, ale pozwani zapobiegają wykonaniu przysięgi, rzeczywiście zawierając z nimi i powodem ugodę na cztery kopy za pobicie i sosny. Zobowiązują się dopiero zapłacić na nadchodzące święto św. Piotra za poręką nienazwanego przystawa Sudowowskiego[?]. Przyznają zabranie siermięg, toporów i czapek i obiecują zwrot po powrocie do domu. Epimach poleca zapis i rzeczywiście wydaje Jewchimowi opieczętowany wypis; pisano w Wilnie. Nie wykonano przysięgi ani nie opisano dokonanej zapłaty lub zwrotu rzeczy. Majątek, lasy, granice, jezioro, drogi, afiliacje urzędowe i miejsce sądu pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 667 (левая половина), 664, 665, 666.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 496. Богдан Василевич против Ивана Забы: будущая земельная комиссия и дело о коне

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-11; 1551-06-12

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 660

Лица, роли и должности
Богдан Василевич / Бобоед Василевич — истец, утенский державца; Михайло Лазовецкий[?] — уполномоченный; Грыгори Голд[?] — уполномоченный; Борыс Семенович Заба — уполномоченный; Валенты Войтехович — уполномоченный; Васко Овчков — уполномоченный; Буркулаб Зеновевич Курсакович — участник производства, господарский дворянин; Иван Костантынович Заба / Забои — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Юргеля; Вейкша[?] / Векша[?]; Матей Ацмеля[?] / а Махела[?]; Богдан; Михайло Петрович Визмонт / Висмонт — представитель; Богдан Семенович Заба — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Утенский — упомянутое место; Вилни / Виленский — место выдачи

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
11 июня 1551 г., четверг, индикт 9. Богдан Василевич, далее Boboied, держатель Утенский, через уполномоченного слугу Michayła Petrowicza Wizmonta жалуется на Iwana Kostantynowicza Zabę, господарского земянина. Ответчик представлен прямо названным братаничем Bohdanem Semenowiczem Zabą. Заявлены побои Jurgeli и Weykszy[?] в лесу истца в среду Благовещения, в апреле 1551, взятие дров и других земель. Первоначальная форма количества «nadziesiat woz» отличается от «na Szest desiat woz» в приложенной комиссии; сохранены обе. Отдельно заявлена кража гнедого коня боярина Bohdana подданным ответчика Mateyem Acmelia/a Machela[?]; сегментация имени не установлена, дополнительное лицо не создано. Ответчик отрицает побои и насилие, признаёт взятие дров, но утверждает своё владение лесом и землёй по обмену с истцом и действительно представляет его признательный лист. Представитель истца не доказывает прежнего официального требования дать правосудие по коню. Эпимах, при Burkułabie Zenowiewiczu Kursakowiczu, с согласия сторон назначает будущий выезд на землю и лес, под утратой права, через две недели после последней Богородицы, на ближайшее римское свято св. Матфея в 1551; выражение не пересчитано. Каждая сторона должна взять трёх комиссаров. В тот же срок ответчик обязан дать боярину Bohdanowi право против Mateya по коню. Комиссии действительно выданы. Приложенный лист обращён к Michayłowi Łazoweckiemu[?] и Hryhoremu Hołdowi[?], выбранным представителем истца: видны лишь два имени при предписании трёх. Ответчик выбирает Borysa Semenowicza Zabę, Walentyna Woytechowicza и Waska Owczkowa. Будущим судьям поручены осмотр и окончательное правосудие по Статуту и выписям; отсутствующего можно заменить с той же властью. Лист писан в Вильне 12 июня 1551, индикт 9, отдельно от заголовочной даты 11 июня. Исполненный выезд, передача земли, нынешнее взыскание, платёж, присяга или возврат коня не описаны; смерти не установлено. Безымянный лес, Утенский служебный титул и Виленский суд различены; современное местоположение не определено.

Wersja polska · nr 496

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia11 Indykt9 uCzetwerk; data bieżącego wpisu: Pisan uWilni1551 Jun12 Indykt9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 660

Osoby, role i urzędy
Bohdan Wasilewicz / Boboied Wasilewicz — powód, derżawca Utenski; Michayło Łazowecki[?] — upoważniony; Hryhori Hołd[?] — upoważniony; Borys Semenowicz Zaba — upoważniony; Walenty Woytechowicz — upoważniony; Wasko Owczkow — upoważniony; Burkułab Zenowiewicz Kursakowicz — uczestnik postępowania, dworanin hospodarski; Iwan Kostantynowicz Zaba / Zaboi — pozwany, ziemianin hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Jurgelia; Weyksza[?] / Weksza[?]; Matey Acmelia[?] / a Machela[?]; Bohdan; Michayło Petrowicz Wizmont / Wismont — pełnomocnik; Bohdan Semenowicz Zaba — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Utenski — miejsce wspomniane; Wilni / Wilenski — miejsce wystawienia

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
11 czerwca 1551 r., czwartek, indykcja 9. Bohdan Wasilewicz, w dalszym tekście Boboied, dzierżawca uteński, przez upoważnionego sługę Michayła Petrowicza Wizmonta pozywa Iwana Kostantynowicza Zabę, ziemianina hospodarskiego, reprezentowanego przez wyraźnie nazwanego bratanka Bohdana Semenowicza Zabę. Zarzuca pobicie Jurgeli i Weykszy[?] w swoim lesie w środę Zwiastowania Panny Maryi, w kwietniu 1551, zabranie drewna i innych gruntów. Ilość drewna ma w pierwszej relacji literalną formę «nadziesiat woz», w dołączonej komisji «na Szest desiat woz»; nie ujednolicono jej. Odrębnie zarzuca poddanemu pozwanego, Mateyowi Acmelia/a Machela[?], kradzież gniadego konia bojara Bohdana. Pozwany zaprzecza pobiciu i gwałtom, przyznaje zabranie drewna, lecz twierdzi, że las i ziemię ma z zamiany z powodem; faktycznie przedstawia jego list uznający zamianę. Pełnomocnik powoda nie dowodzi wcześniejszego formalnego wezwania pozwanego do sprawiedliwości w sprawie konia. Epimach, przy Burkułabie Zenowiewiczu Kursakowiczu, za zgodą stron wyznacza przyszły wyjazd na sporne grunty, pod utratą prawa, dwa tygodnie po ostatniej Matce Bożej, na nadchodzące rzymskie święto św. Mateusza w 1551, bez przeliczenia daty. Strony mają po trzech komisarzy; na tym samym terminie pozwany ma dać bojarowi Bohdanowi prawo w sprawie Mateya i konia. Komisje rzeczywiście wydano. Dołączony list adresowano do Michayła Łazoweckiego[?] i Hryhorego Hołda[?], wybranych przez Wizmonta; widoczne są tylko dwa imiona strony powodowej, mimo zasady trzech. Pozwany wybiera Borysa Semenowicza Zabę, Walentyna Woytechowicza i Waska Owczkowa. Nakazano przyszłe rozpoznanie zgodnie ze Statutem i wypisami sądu oraz zastąpienie nieobecnego sędziego osobą o tej samej mocy. List pisano w Wilnie 12 czerwca 1551, indykcja 9, odrębnie od daty 11 czerwca w nagłówku wyroku. Nie opisano wykonanego wyjazdu, rozstrzygnięcia własności, wypłaty, przysięgi ani zwrotu konia. Nie podano nazwy spornego lasu; urząd uteński i Wilno nie określają jego położenia.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 669 (левая половина), 667, 668.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 497. Ян Митурыч с женой Ганной против наследников Зофии Нарбутовны о 12 копах и заложенных людях

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 661

Лица, роли и должности
Ян Митурыч / Митурыш — истец, дубинский органист; Ганна, жена Яна Митурыча — истец; Станислав Петрашкович Кондратович — ответчик, господарский земянин; Ганна Петрашковна Кондратовича — ответчик; Барбара Петрашковна Кондратовича — ответчик; Дорота Петрашковна Кондратовича — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Зофия Нарбутовна / Петрашковая; Бобря Котевич[?]; Войтех, сын Бобрии Котевича[?]; Петр Андреевич; Миколай Андреевич; Миколай Юревич Радзивилл — трокский воевода; Матей Сущ — представитель; Баркалаб Иванович Корсак — свидетель, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Дубинский — упомянутое место; Неменчинский / Неменчинских — имение; Троцкий — юрисдикция; Виленский — место выдачи

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
10 июня 1551 г., среда, индикт 9. Ян Митурыч/Митурыш, дубинский органист Николая Юрьевича Радзивилла, троцкого воеводы, явился с женой Ганной по делу о долге покойной Зофии Нарбутовны. Ответчики — её сын Станислав Петрашкович Кондратович и его сёстры Ганна, Барбара и Дорота. Мать заложила жене истца две службы неменчинских людей за 12 коп грошей; названы Бобря Котевич[?], его явный сын Войтех, Петр и Николай Андреевичи, без предположения о братстве последних. Истец пересказал более ранний залог тех же людей Матею Сущу за 12 коп и прежнее решение троцких урядников в пользу первого залогодержателя. Ныне явились Станислав и Дорота; Барбару представлял её муж Матей Сущ. Сестра Ганна не явилась, несмотря на вызов и децкого. Присутствующая сторона признала материнский долг, но сослалась на ещё неразделённое наследство. Епимах велел присутствующим трём уплатить по 3 копы, всего 9 коп, через четыре недели от нынешней среды 10 июня. За долю отсутствующей Ганны стоимостью 3 копы он распорядился об «uwiazanie do Prawa» в землю либо часть людей. Это судебные распоряжения: нынешняя уплата и исполненное физическое введение не сообщены. Нового раздела, присяги, предъявленного ныне залогового письма или личных показаний прежних урядников нет. Неменчинский двор и люди, дубинская служба органиста, троцкая юрисдикция и Виленский суд различены; современная локализация не установлена. имя Бобря и варианты Митурыч/Митурыш оставлены с оговорками.

Wersja polska · nr 497

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia 10 dnia Indykt9 uSeredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 661

Osoby, role i urzędy
Jan Miturycz / Miturysz — powód, organista Dubinski; Hanna, żona Jana Miturycza — powód; Stanisław Petraszkowicz Kondratowicz — pozwany, zemianin hospodarski; Hanna Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Barbara Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Dorota Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Zofiia Narbutowna / Petraszkowaia; Bobria Kotewicz[?]; Woytech, syn Bobrii Kotewicza[?]; Petr Andreiewicz; Mikołay Andreiewicz; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woievoda Trocki; Matey Suszcz — pełnomocnik; Barkałab Iwanowicz Korsak — świadek, dworanin hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dubinski — miejsce wspomniane; Nemenczynski / Nemenczynskich — majątek; Trocki — jurysdykcja; Wilenski — miejsce wystawienia

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
10 czerwca 1551, środa, indykcja 9. Jan Miturycz/Miturysz, organista Dubinski Mikołaja Juriewicza Radziwiłła, wojewody trockiego, wraz z żoną Hanną dochodził długu po zmarłej Zofii Narbutównie od jej dzieci: Stanisława Petraszkowicza Kondratowicza oraz Hanny, Barbary i Doroty. Matka zastawiła Hannie dwie służby ludzi nemenczyńskich za 12 kop groszy; wymieniono Bobrię Kotewicza[?], jego syna Wojtecha oraz Petra i Mikołaja Andreiewiczów. Powód przytoczył wcześniejszy zastaw tych samych ludzi Matejowi Suszczowi za 12 kop i wcześniejsze rozstrzygnięcie urzędników trockich na rzecz pierwszego zastawnika. Obecnie stawili się Stanisław i Dorota, a Barbarę reprezentował jej mąż Matej Suszcz; druga Hanna nie stawiła się mimo pozwu i deckiego. Obecni uznali dług matki, lecz powołali się na niepodzielony spadek. Epimach nakazał obecnym trzem zapłacić po 3 kopy, razem 9 kop, w ciągu czterech tygodni od bieżącej środy 10 czerwca. Za udział nieobecnej Hanny, wart 3 kopy, zarządził uwiazanie do prawa w ziemię albo część ludzi. Są to nakazy przyszłej zapłaty i wwiązania; dokonanej zapłaty, fizycznego wwiązania, nowego podziału ani przysięgi nie opisano. Dwór i ludzie nemenczyńscy, służba organisty dubińskiego, urząd trocki i sąd wileński pozostają odrębnymi odniesieniami; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Warianty nazw i niepewne Bobria zachowano; surowego OCR ani rejestru SML nie zmieniono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 670 (левая половина), 669.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 498. Иван Беслак против Станислава Богдевича: заочное взыскание 47 коп и сохранение двух служб

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-12

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: 1551-06-15

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 662

Лица, роли и должности
Иван Михайлович Беслак / Беслакович — истец, господарский дворянин; Станислав Янович Богданович / Богдевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Игнат / Выигнат[?] Филипович; Щефан / Щепан Филипович; Степан Стучич[?] — тиун; Иван Карпович — тиун; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Миколай Юревич Радзивилл — троцкий воевода; Щасны Герцык — свидетель, маршалок Миколая Юрьевича Радзивилла, трокского воеводы; Станислав Бертошевич / Берлошевич[?] — свидетель, писарь трокского воеводы

География — владения, юрисдикция и должности
Хорецке / Хорецкий — имение; Троцкий — упомянутое место; Виленский — место выдачи; у Дворе твоем Пане Епимаху — упомянутое место; Великого Князства Литовского — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
12 июня 1551 г., пятница, индикт 9; нынешнее решение отнесено к понедельнику 15 июня. Господарский дворянин Иван Михайлович Беслак/Беслакович предъявил иск господарскому боярину Станиславу Яновичу Богдановичу/Богдевичу. Епимах действовал по приказу Ивана Горностая; при деле присутствовали Счастный Герцык и Станислав Бертосевич/Берлосевич[?]. Истец пересказал прежнее официальное введение в две службы людей имения Хорецкого, Игната/Выигната[?] и Щефана Филипповичей, в понедельник четвёртой недели после Пасхи 1551 г. Он заявил о насильственном отнятии людей через тиуна ответчика Степана Стучича[?], запрете их службы, побоях и ранах своего тиуна Ивана Карповича, а также о побоях и оскорблении самого истца при совместном питье в доме Епимаха в понедельник третьей недели Великого поста. Ответчик лично попросил отсрочку до субботы 13 июня на восьмой час ради прокуратора, согласившись на потерю права при неявке. Истец явился в субботу и воскресенье, ожидая до понедельника, и действительно предъявил два вводных письма — Епимаха и его вводного слуги — на прежние 18 коп и 20 грошей. Ответчик не явился, не прислал полномочного представителя и уехал. Епимах заочно присудил 20 коп за насильственное отнятие служб, 2 копы за десять недель отсутствия службы, 5 коп за побои тиуна и 20 коп за побои и оскорбление истца: всего 47 коп. Платёж назначен через четыре недели от нынешнего понедельника 15 июня; прежнее держание служб истцом сохранено до полной уплаты. Фактической уплаты, нового физического введения или присяги нет; смерть не установлена. SML описывает введение в две службы людей. Имение Хорецкое, троцкая служебная принадлежность, Виленский суд и дом Епимаха различены; современное местоположение не определено.

Wersja polska · nr 498

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia12 Indykt9 uPiatnicu

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: nineszny Den Ponedełok Junia piatnadcat

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 662

Osoby, role i urzędy
Iwan Michayłowicz Beslak / Beslakowicz — powód, dworanin hospodarski; Stanisław Janowicz Bohdanowicz / Bohdewicz — pozwany, boiaryn hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Ihnat / Wyihnat[?] Filipowicz; Szczefan / Szczepan Filipowicz; Stepan Stuczycz[?] — tiwun; Iwan Karpowicz — tiwun; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; podskarbi zemski Wielkiego Księstwa Litowskiego; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woiewoda Trocki; Szczasny Hercyk — świadek, marszałek Mikołaya Juriewicza Radziwiłła wojewody Trockiego; Stanisław Bertoszewicz / Berłoszewicz[?] — świadek, pisar wojewody Trockiego

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Choreckie / Chorecki — majątek; Trocki — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wystawienia; u Dwore twoiem Panie Epimachu — miejsce wspomniane; Welikoho Kniazstwa Litowskoho — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
12 czerwca 1551, piątek, indykcja 9; rozstrzygnięcie odnosi się do bieżącego poniedziałku 15 czerwca. Iwan Michayłowicz Beslak/Beslakowicz, dworzanin hospodarski, pozywał Stanisława Janowicza Bohdanowicza/Bohdewicza. Na rozkaz Iwana Hornostaja sprawę prowadził Epimach, przy Szczasnym Hercyku i Stanisławie Bertoszewiczu/Berłoszewiczu[?]. Powód przytoczył wcześniejsze urzędowe wwiązanie w dwie służby choreckie Ihnata/Wyihnata[?] i Szczefana Filipowiczów w czwartym tygodniu po Wielkanocy, w poniedziałek 1551. Zarzucił gwałtowne odebranie ludzi przez tiwuna pozwanego Stepana Stuczycza[?], zakaz ich służby, pobicie i zranienie własnego tiwuna Iwana Karpowicza oraz pobicie i znieważenie samego powoda podczas picia w dworze Epimacha w poniedziałek trzeciego tygodnia Wielkiego Postu. Pozwany osobiście uzyskał odroczenie do soboty 13 czerwca na godzinę ósmą dla znalezienia prokuratora, pod utratą prawa. Powód stawiał się w sobotę i niedzielę, czekając do poniedziałku, oraz rzeczywiście przedłożył dwa listy wwiązańcze, Epimacha i jego sługi, dotyczące wcześniejszych 18 kop i 20 groszy. Pozwany nie stawił się, nie przysłał umocowanego zastępcy i wyjechał. Epimach zaocznie zasądził 20 kop za gwałtowne odebranie służb, 2 kopy za dziesięć tygodni niesłużenia, 5 kop za pobicie tiwuna i 20 kop za pobicie i znieważenie powoda, razem 47 kop. Wyznaczył przyszłą zapłatę za cztery tygodnie od poniedziałku 15 czerwca i utrzymał powoda przy wcześniejszym wwiązaniu aż do pełnej zapłaty. Zapłaty ani nowego fizycznego wwiązania nie opisano; nie ma śmierci ani przysięgi. SML mówi o uwiazaniu dwóch służb, nie o ich śmierci; wcześniejszy tytuł katalogowy zachowano historycznie. Natywne zakończenie ma 20 groszy, choć surowy OCR błędnie podaje 20 kop. Majątek chorecki, urząd trocki, sąd wileński i dwór Epimacha pozostają odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 670, 671.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 499. Николай Андреевич против Августина Богдановича: срок для доказательства отказа в правосудии и представления людей

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 663

Лица, роли и должности
Миколай Андреевич — истец; Аугустын Богданович — ответчик, господарский боярин; Грыча Пашкунича / Грыпел Пашкович / Грыцла Пашкович[?] — гуменник васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе, гуменник; Жена Грыча/Грыпел/Грыцла[?], имие неподане; Дзеци Грыча/Грыпел/Грыцла[?], имёна неподане; Юхновичи[?] / Яновую — челядь васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе; Сын Юхновичи[?]/Яновую, имие неподане — челядь васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе; Ерослав Мацкевич — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Андрей Сивицкий — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Якуб Декутевич — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Федко Дашкович — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Лудзе сторонни, имёна неподане; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Урадник Васизский/Васившки[?], имие неподане — должностное лицо, васизский урядник Миколая Андреевича; Виз господарский, имие неподане — должностное лицо, господарский виз; Грыгори Янушкович — представитель, служебник Миколая Андреевича

География — владения, юрисдикция и должности
Васизский / Васившки[?] — имение; Васизский / Васившки[?] — упомянутое место; Виленский / Виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
16 июня 1551 г., вторник, индикт 9. Николай Андреевич жаловался перед Богданом Андреевичем Эпимахом на господарского боярина Августина Богдановича: по его словам, уже шестой год длилось дело об уводе отчинного человека, гуменника двора Wasizski/Wasivszki[?], с женой, детьми и имуществом. В рукописи сохранены варианты Hrycza Paszkunicza / Hrypel Paszkowicz / Hrycla Paszkowicz[?]. Отдельно названы двое челяди: женщина Juchnowiczy[?], в окончании Janowuiu, и её сын. Истец утверждал, что потерпел убытки в гумне и житниках; пересказывал прежнее обнаружение людей и имущества у ответчика своим урядником с господарским вижем и посторонними, отказ выдать их и поруку до права на 50 коп грошей. Реестр имущества назван имеющимся у истца, но его предъявление не описано. Ответчик возражал, что давал суд уполномоченному слуге истца Григорию Янушковичу и был готов оправдаться сам и дать суд по названному человеку. Истец предложил в будущем представить сопровождавших слугу посторонних. Эпимах назначил обеим сторонам срок через две недели от текущего вторника 16 июня, под утратой права. Августин должен был привести Ярослава Мацкевича, Андрея Сивицкого, Якуба Декутевича и Федка Дашковича, истец — своих посторонних; ответчику также предписано представить в виленский уряд гуменника с женой и детьми и отдельно женщину с сыном. Исполнение срока, фактическая передача людей, уплата или нынешнее присуждение 50 коп, присяга и смерть не описаны. Названный двор и служба урядника отделены от виленского суда; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 499

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca Iunia16 Dnia Indykt9 uWtorku

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 663

Osoby, role i urzędy
Mikołay Andreiewicz — powód; Augustyn Bohdanowicz — pozwany, boiaryn hospodarski; Hrycza Paszkunicza / Hrypel Paszkowicz / Hrycla Paszkowicz[?] — Humennik dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi, humennik; Żona Hrycza/Hrypel/Hrycla[?], imię niepodane; Dzieci Hrycza/Hrypel/Hrycla[?], imiona niepodane; Juchnowiczy[?] / Janowuiu — Czeladź dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi; Syn Juchnowiczy[?]/Janowuiu, imię niepodane — Czeladź dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi; Jerosław Mackiewicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Andrey Siwicki — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Jakub Dekutewicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Fedko Daszkowicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Ludzie storonni, imiona niepodane; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, Namiestnik wileński, namestnik Wilenski; Uradnik Wasizski/Wasivszki[?], imię niepodane — urzędnik, Uradnik Wasizski Mikołaja Andreiewicza; Wiz hospodarski, imię niepodane — urzędnik, Wiz hospodarski; Hryhori Januszkowicz — pełnomocnik, Służebnik Mikołaja Andreiewicza

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wasizski / Wasivszki[?] — majątek; Wasizski / Wasivszki[?] — miejsce wspomniane; Wilenski / Wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 czerwca 1551, wtorek, indykcja 9. Mikołay Andreiewicz wystąpił przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem przeciw bojarowi hospodarskiemu Augustynowi Bohdanowiczowi. Twierdził, że już szósty rok trwa sprawa wyprowadzenia jego człowieka otczyznego, humennika dworu Wasizskiego/Wasivszkiego[?], z żoną, dziećmi i mieniem. Imię zapisano w otwarciu jako Hrycza Paszkunicza, dalej Hrypel Paszkowicz, a w zakończeniu Hrycla Paszkowicz[?]; wariantów nie rozstrzygnięto. Osobno wymienił dwoje czeladzi: kobietę Juchnowiczy[?], w zakończeniu Janowuiu, i jej syna. Zarzucił szkody w humnie i żytnikach. Przytoczył wcześniejsze znalezienie ludzi i mienia w nienazwanym dworze pozwanego przez własnego uradnika, z wizem hospodarskim i ludźmi postronnymi, odmowę wydania oraz poręczenie do prawa na 50 kop groszy. Rejestr mienia miał u siebie, lecz wpis nie opisuje jego przedłożenia. Augustyn zaprzeczył odmowie sprawiedliwości: twierdził, że dawał prawo umocowanemu słudze powoda Hryhoriemu Januszkowiczowi i był gotów usprawiedliwić siebie oraz wskazanego człowieka. Powód zaproponował dopiero przyszłe stawienie towarzyszących słudze postronnych. Epimach wyznaczył obu stronom termin za dwa tygodnie od bieżącego wtorku 16 czerwca, pod utratą prawa. Augustyn miał przyprowadzić swoich ludzi Jerosława Mackiewicza, Andreya Siwickiego, Jakuba Dekutewicza i Fedka Daszkowicza; powód — postronnych wysłanych z Hryhorim. Pozwany miał także stawić przed urzędem wileńskim humennika z żoną i dziećmi oraz osobno kobietę z synem. Nie opisano wykonania tej przyszłej czynności, zapłaty, aktualnego zasądzenia 50 kop, przysięgi ani śmierci. Majątek i afiliacja uradnika są odrębne od sądu wileńskiego; współczesnej lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 671, 672.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 500. Марко Станцевич против Яна Рафаловича: нарушение отпускного письма и спор о доле умерших братьев

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-28

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1547-08-27

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 664

Лица, роли и должности
Марко Станцевич / Станкевич — истец; Ян Рафалович — ответчик; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Василевич; Александро Дмитреевич; Иван Селицкий; Станислав Бекрапкович[?]; Павел Станцевич; Масюл / Масюлис Станцевич; Урбан Станцевич; Миколай Минкелевич; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Юри Сологубович; Гендруты Рыхликовны; Дочь Яна, имие неподане; Михал Матеевич; Княз Станислав, викарыа Шатский; Леным Барткович; Щепан Янкович; Станислав Ленымович; Ленарт Матеевич; Яцко Остафевич — должностное лицо, виленский наместник; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Лукаш Федорович Берский[?] — должностное лицо, виленский наместник; Грыгорей Шайбак — должностное лицо

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Вилкомирское волости — упомянутое место; Шаты / в Шатах — место выдачи; Шатский — упомянутое место; Великого Князства Литовского — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 апреля 1551 г., вторник, индикт 9. Перед Яцком Остафьевичем, виленским наместником от Ивана Горностая, при Марке Васильевиче, Александре Дмитриевиче, Иване Селицком и Станиславе Bekrapkowicz[?] судились господарские бояре Марко Станцевич/Станкевич и Ян Рафалович. Позов исходил от Эпимаха, который не является автоматически нынешним судьёй. Марко признал прежнее взятие домашних вещей Яна с братьями Павлом, Масиулом и Урбаном и Николаем Минкелевичем; пересказал соглашение на 14 коп после смерти Павла и Масиула, вместе с позднее умершим Урбаном. Ян сослался на прежние 50 коп головщины за жену, ввод во владение и залог Юрию Сологубовичу. Марко действительно предъявил запечатанное отпускное письмо Яна, которое прочитали. Письмо из Шат 27 августа 1547 называло Яна земянином Вилькомирской волости, признавало возмещение за кобылиц, волов, коров, свиней и прочие вещи, освобождало адресатов от требования головщины покойной жены Gendruty Rychlikowny и обязывало не позорить их и защищать от требований родни. Формула samo szostu и упоминание дочери сохранены без выдуманных имён жертв. Названные свидетели и три печати относятся к прежнему письму, не к нынешним личным показаниям. Яцко после обращения к неназванному пану признал нарушение Яном своего письма оскорбительными словами и приговорил к железному заключению; исполнение заключения не описано. Запрещено вновь позорить Марко за убийство жены; лишь при новом оскорблении, доказанном Марко, Ян должен навестить ему 12 рублей. Окончание также повторяет ответственность по письму за 12 рублей воеводе и 6 наместнику; уплата не описана, временная связь этой части оговорки остаётся квалифицированной. По доле земли, лесов, сеножатей и гая умерших братьев Марко должен судить фактического держателя по близости, без нынешнего присуждения титула или раздела. Старые убийство, смерти и наказания пересказаны; новой смерти, присяги или нынешней уплаты нет. Волостная принадлежность, Шаты прежнего письма и виленский уряд отделены от неназванного имения.

Wersja polska · nr 500

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Aprylia28 Dnia Indykt9 uWtorku

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: Pisan w Szatach1547 awhusta Dwadcat Semoho Dnia

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 664

Osoby, role i urzędy
Marko Stancewicz / Stankewicz — powód; Jan Rafałowicz — pozwany; Iwan Hornostaj — marszałek dworny, podskarbi zemski Wielkiego Księstwa Litowskiego; Marko Wasilewicz; Aleksandro Dmitreiewicz; Iwan Selicki; Stanisław Bekrapkowicz[?]; Paweł Stancewicz; Masiul / Masiulis Stancewicz; Urban Stancewicz; Mikołay Minkelewicz; Jan Juriewicz Hlebowicz — wojewoda Wilenski; Juri Sołohubowicz; Gendruty Rychlikowny; Córka Jana, imię niepodane; Michał Mateiewicz; Kniaź Stanisław, wikarya Szatski; Lenym Bartkowicz; Szczepan Jankowicz; Stanisław Lenymowicz; Lenart Mateiewicz; Jacko Ostafiewicz — urzędnik, namestnik Wilenski; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, namestnik Wilenski; Łukasz Fedorowicz Berski[?] — urzędnik, namestnik Wilenski; Hryhorey Szaybak — urzędnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Wilkomirskoie wołosti — miejsce wspomniane; Szaty / w Szatach — miejsce wystawienia; Szatski — miejsce wspomniane; Welikoho Kniazstwa Litowskoho — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 kwietnia 1551, wtorek, indykcja 9. Przed Jackiem Ostafiewiczem, namiestnikiem wileńskim działającym od Iwana Hornostaja, przy Marku Wasilewiczu, Aleksandrze Dmitreiewiczu, Iwanie Selickim i Stanisławie Bekrapkowiczu[?], stanęli bojarzy hospodarscy Marko Stancewicz/Stankewicz i Jan Rafałowicz. Pozew pochodził od Epimacha; nie należy utożsamiać go z obecnym sędzią. Marko przyznał wcześniejsze zabranie Janowi domowych rzeczy wraz z braćmi Pawłem, Masiulem i Urbanem oraz Mikołayem Minkelewiczem. Po śmierci Pawła i Masiula, z później zmarłym Urbanem, miał ułożyć się z Janem za 14 kop. Kwestionował przejęcie udziałów ziemskich zmarłych braci. Jan powołał wcześniejsze zasądzenie 50 kop główszczyzny za żonę, urzędowe wwiązanie i zastaw tych dóbr Juriowi Sołohubowiczowi; była to historia wcześniejsza, nie obecne wydanie ziemi. Marko rzeczywiście przedłożył opieczętowany list Jana, który odczytano. W dokumencie, wystawionym w Szatach 27 sierpnia 1547, Jan, ziemianin wołosti wilkomirskiej, uznawał rekompensatę za zabrane klacze, woły, krowy, świnie i inne rzeczy, uwalniał adresatów od dochodzenia główszczyzny zmarłej żony Gendruty Rychlikowny oraz zobowiązywał się nie znieważać ich i zastępować ich przeciw krewnym. Wzmianki o córce i formule samo szostu zachowano bez dopisywania imion ofiar. Natywny list ma 14 kop, choć surowy OCR tej strony podaje 17. List wymieniał świadków i trzy pieczęcie, a także winy 12 rubli dla wojewody i 6 dla namiestnika; nie jest to obecne osobiste zeznanie tych świadków. Jacek po konsultacji z nienazwanym panem uznał, że Jan naruszył własne uwolnienie obraźliwymi słowami, i skazał go na żelazne więzienie. Wykonania uwięzienia nie opisano. Janowi zakazano dalszego znieważania Marka w sprawie zabójstwa żony; przy ponownym znieważeniu udowodnionym przez Marka miał nawiązać mu 12 rubli. Zakończenie ponawia też odpowiedzialność z listu za winy 12 i 6 rubli, bez informacji o zapłacie i bez rozstrzygania niejasnego związku czasowego tej klauzuli. O udział w ziemi, lasach, sianożęciach i gaju Marko miał pozywać rzeczywistego posiadacza jako bliskiego, nie uzyskał tu nowego tytułu ani podziału. Dawne zabójstwo, śmierci i kary są przytoczone; nie opisano nowej śmierci, przysięgi ani obecnej zapłaty. Wołost wilkomirska, Szaty z listu i urząd wileński pozostają odrębne od nienazwanej nieruchomości.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 672, 673, 674.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 501. Степан Евтухович Бутко против Соломона Угриновича: ночное нападение, несостоявшаяся присяга и взыскание

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-04

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1550-10-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 668

Лица, роли и должности
Степан Евтухович Бутко / Щепан / геадинг Евгитович — истец, путный боярин; вселюбский боярин Радзивилла; Саломон Угринович / в приведённом тексте Немирович — ответчик, господарский земянин новгородского повета; Марко Василевич Свинюский; Павел Островский; Миколай Юревич Радзивилл — трокский воевода; лидский, василипский и белицкий державца; Яцко / Яха Михайлович; Грынец — молодец; Богдана; Михеец / Михейца — паробок; Бобон — паробок; Станислав Шунков; Довойнов / Довсынов[?] — полоцкий воевода; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Василей Тышкевич — должностное лицо, господарский маршалок; минский староста; волковысский державца; Войтех Нарбут — должностное лицо, виленский каноник; Лев Образов — должностное лицо, старший; Иван Богуфал — должностное лицо, новгородский наместник и городничий; Иван Яцкович — должностное лицо, виз; служебник Ивана Богуфала; Юхно Боровик — должностное лицо, виж; служебник Епимаха; Якуб — свидетель, вселюбский мистр; Андрей Войткевич — свидетель; Андрей Олешкович — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Менский — упомянутое место; Волковыский — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Лидский — упомянутое место; Василипский — упомянутое место; Белицкий — упомянутое место; Вселуб / Вселубский — упомянутое место; Новгородский повет — юрисдикция; Замок Господарский Новгородский — юрисдикция; Великое Князство Литовское — упомянутое место; Полоцкий — упомянутое место; Церков Пречистое Бого Матеры — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 марта 1551, четверг, индикт 9. Степан Евтухович Бутко, боярин Радзивилла при Вселюбе, предъявил Эпимаху иск к земянину Новгородского повета Соломону Угриновичу, в цитируемом выписе также Немировичу. Он обвинял его в ночных нападениях с помощниками и ручницами, выбитых двух зубах, побоях родственника Яцка Михайловича и жены Богданы, ранении слуги Грынца в ногу, краже коня и имущества. Смерть не установлена. Фактически представлены реестр потерь и запечатанный новгородский выпис от 29 октября 1550: прежний виз Иван Яцкович сообщал о поврежденных дверях и двух отстреленных пальцах ноги Грынца. Это цитированное прежнее свидетельство, а не его нынешнее личное выступление. Ответчик отрицал насилие, ссылался на прежнее примирение и признавал удержание коня, утверждая, что предлагал возврат; истец не принимал охромевшего коня. Истец поставил шапку и назвал трех свидетелей: вселюбского мастера Якуба и Андрея Войткевича с Андреем Олешковичем, бояр полоцкого воеводы Довойнова[?]; личные показания не записаны. Ответчик не противопоставил шапку и допустил присягу. Первоначально назначена будущая присяга на третий день, субботу 6 марта, в церкви Пречистой Богоматери перед визом Юхном Боровиком. После нее предусматривались 12 рублей патрону, 3 рубля истцу, конь с 70 грошами навязки, 25 коп господарю и оценка вещей; первоначальная указанная сумма 55 коп и буквальное połszesta гроша. Реестр содержит 12 локтей скатертей, оценка 20; единица 100 льна не названа. В назначенную субботу истец действительно явился готовым присягнуть, однако ответчик предотвратил присягу, намереваясь примириться. Боровик лично сообщил об этом после возвращения. Исполненной присяги нет. Эпимах затем присудил истцу 35 коп и połszesta гроша, патрону 20 рублей, с будущей уплатой через восемь недель. Различия 55→35 коп и 12→20 рублей сохранены без пересчета. Истец взял запечатанный выпис. Остальные кражи, включая 4 овцы, 20 гусей и одного/двух кабанов, требуют отдельного суда ответчика над слугой Михейцем. Уплата и возврат коня не описаны. Нынешние должности Радзивилла как трокского воеводы и держателя Лиды/Василипского/Белицкого отличаются от подчашего ВКЛ в цитированном 1550 выписе. Вселюбская принадлежность, должности свидетелей, новгородская юрисдикция и место предполагаемой присяги не превращены в современную локализацию неназванного дома. SML: 668.

Wersja polska · nr 501

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marta4

Daty dokumentów i terminy procesowe
Thursday; ind9; data cytowanego dokumentu: 1550 October29; ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 668

Osoby, role i urzędy
Stepan Jewtuchowicz Butko / Szczepan / heading Jewhitowicz — powód, putny boiaryn; Wselubski boiaryn Radziwiłła; Salomon Uhrynowicz / w przytoczeniu Nemirowicz — pozwany, zemianin Hospodarski nowhorodski powet; Marko Wasilewicz Swiniuski; Paweł Ostrowski; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woiewoda Trocki; derżawca Lidski, Wasilipski, Belicki; Jacko / Jacha Michayłowicz; Hrynec — mołodec; Bohdana; Micheiec / Micheyca — parobok; Bobon — parobok; Stanisław Szunkow; Dowoynow / Dowsynow[?] — woiewoda Połocki; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, namestnik Wilenski; Wasiley Tyszkiewicz — urzędnik, marszałok Hospodarski; starosta Menski; derżawca Wołkowyski; Woytech Narbut — urzędnik, kanonik Wilenski; Lew Obrazow — urzędnik, starszy; Iwan Bohufał — urzędnik, namestnik y horodniczy Nowhorodski; Iwan Jackowicz — urzędnik, wiz; służebnik Iwana Bohufała; Juchno Borowik — urzędnik, wiz; służebnik Epimacha; Jakub — świadek, mistr Wselubski; Andrey Woytkiewicz — świadek; Andrey Oleszkowicz — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Menski — miejsce wspomniane; Wołkowyski — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Lidski — miejsce wspomniane; Wasilipski — miejsce wspomniane; Belicki — miejsce wspomniane; Wselub / Wselubski — miejsce wspomniane; Nowhorodski powet — jurysdykcja; Zamok Hospodarski Nowhorodski — jurysdykcja; Welikoie Kniaźstwo Litowskoie — miejsce wspomniane; Połocki — miejsce wspomniane; Cerkow Preczystoie Boho Matery — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 marca 1551, czwartek, indykcja 9. Stepan Jewtuchowicz Butko, bojar Radziwiłła przy Wselubie, skarżył przed Epimachem ziemianina powiatu nowhorodskiego Salomona Uhrynowicza, w cytowanym wypisie także Nemirowicza. Zarzucał nocne najścia z pomocnikami i ręcznicami: wybicie dwóch zębów, pobicie krewnego Jacka Michayłowicza i żony Bohdany oraz postrzelenie Hrynca w nogę. Nie opisano śmierci. Zarzuty kradzieży obejmowały gniadego konia, 20 gęsi, 4 owce i wieprza; późniejsza klauzula ma dwa wieprze. Przedłożył rejestr strat oraz opieczętowany wypis nowhorodzki z 29 października 1550, przytaczający wcześniejsze oględziny wiza Iwana Jackowicza: uszkodzone drzwi i dwa odstrzelone palce nogi Hrynca. Nie było to obecne osobiste zeznanie tego wiza. Pozwany zaprzeczał przemocy, powoływał wcześniejsze pojednanie, przyznawał trzymanie konia i twierdził, że oferował zwrot; powód odmawiał przyjęcia okulałego zwierzęcia. Butko stawił czapkę i podał trzech świadków: Jakuba, mistrza wselubskiego, oraz Andreya Woytkiewicza i Andreya Oleszkowicza, bojarów wojewody połockiego Dowoynowa[?]. Ich osobistych zeznań nie zapisano. Salomon nie przeciwstawił czapki i dopuścił przysięgę. Początkowo Epimach wyznaczył ją na trzeci dzień, sobotę 6 marca, w cerkwi Przeczystej Bogurodzicy przed Juchnem Borowikiem. Po przysiędze przewidywał 12 rubli dla patrona, 3 ruble dla powoda, zwrot konia z 70 groszami nawiązki, 25 kop winy hospodarowi oraz wycenę rzeczy; zapisany początkowy total to 55 kop i literalne połszesta grosza. Rejestr ma 12 łokci obrusów, wycena 20; 100 lnu nie ma podanej jednostki. W sobotę powód rzeczywiście stawił się gotów przysiąc, lecz Salomon nie dopuścił go, zamierzając pojednanie. Wiz Juchno Borowik osobiście potwierdził to po powrocie. Przysięgi nie wykonano. Epimach następnie zasądził powodowi 35 kop i połszesta grosza oraz jego patronowi 20 rubli, z przyszłym terminem zapłaty osiem tygodni. Różnice 55→35 kop i 12→20 rubli pozostają jawne, bez naprawiania rachunku. Butko rzeczywiście wziął opieczętowany wypis. Pozwany miał osobno zapewnić sprawiedliwość przeciw Michejcowi w pozostałych kradzieżach. Nie opisano zapłaty, zwrotu konia ani wykonanej przysięgi. Urzędy patronów, powiat i wcześniejszy urząd nowhorodzki, Wselub oraz cerkiew pozostają odrębne od sądu wileńskiego i nienazwanego domu napadu. SML ma odsyłacz 668, odmienny od zachowanego surowego OCR 665.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 674, 675, 676, 677.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 502. Дело Филипа Яновича с братьями Павлом и Якубом о расчете и общих вещах

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 667

Лица, роли и должности
Филип Янович / Пилип Янович — истец, господарский боярин; Якуб Янович — ответчик, господарский боярин; Павел Янович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский / Виленскому — юрисдикция; меры Оникштенское / Оникштенске — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 марта 1551, воскресенье, индикт 9. Господарский боярин Филип (Пилип) Янович предъявил Эпимаху иск к своим явно названным братьям Павлу и Якубу Яновичам. Он ссылался на прежнее примирение за три копы ячменя, полторы бочки ржи онишктенской меры и 20 грошей за питание, с условным удвоением при просрочке прежнего неопределенного срока. Также заявлял о неразделенной пшенице, буквально Tonskoie/Tonkoie, в двух бочках этой меры, пяти копах летней пшеницы, трех волах и четвертой дойной корове, использовании масла и сыра, а также о взятом Якубом топоре стоимостью 17 грошей после взлома замка клети. Ответчики утверждали, что удовлетворили требования, признавали долг полторы бочки ржи и 20 грошей, ранее предложенные и отвергнутые, и готовность выдать их. Они действительно представили примирительную грамоту самого Филипа о прежних побоях, питании и иных вещах; условие запрещало новый иск под 12 рублями господарю, 6 виленскому наместнику и 3 посредникам. Это цитированные условные санкции, не нынешний штраф или уплата. Павел и Якуб поставили шапки для доказательства перед добрыми людьми; Филип шапки не противопоставил и доказательств не дал. Нынешние личные показания этих людей и исполненная присяга не записаны. Эпимах освободил ответчиков от требований по ячменю, пшенице, волам с коровой и топору. В конечной формуле топора назван Павел, тогда как в обвинении Якуб; различие сохранено. Признанные полторы бочки ржи и 20 грошей велено выдать в будущем, новый срок не указан. Фактическая уплата, передача вещей, раздел имения и нынешняя санкция не описаны. Онишктенская мера и виленский суд/должность не локализуют неназванную собственность. Полная запись SML состоит из заголовка и продолжения с указателем 667; ее формы Junowicz/Pustoh[?] сохранены отдельно от имен собственного акта.

Wersja polska · nr 502

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca22

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 667

Osoby, role i urzędy
Filip Janowicz / Pilip Janowicz — powód, boiaryn Hospodarski; Jakub Janowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Paweł Janowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski / Wilenskomu — jurysdykcja; mery Onikszteńskoie / Onikszteńskie — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 marca 1551, niedziela, indykcja 9; w surowym OCR 24 marca. Bojar hospodarski Filip (Pilip) Janowicz skarżył przed Epimachem swoich braci, Pawła i Jakuba Janowiczów. Przytaczał wcześniejsze pojednanie za trzy kopy jęczmienia, półtorej boczki żyta miary onikszteńskiej i 20 groszy za strawę, z umownym podwojeniem przy przekroczeniu dawnego, bliżej nieokreślonego terminu. Zarzucał też niedzielenie wspólnej pszenicy, określonej literalnie Tonskoie/Tonkoie, w dwóch boczkach tej miary oraz pięciu kop pszenicy letniej, użytkowanie trzech wołów i czwartej, mlecznej krowy z masłem i serami oraz zabranie przez Jakuba siekiery za 17 groszy po wyłamaniu zamka kleci. Pozwani twierdzili, że dali mu zadośćuczynienie; przyznawali półtorej boczki żyta i 20 groszy, wcześniej oferowane i odrzucone, oraz gotowość ich wydania. Rzeczywiście przedłożyli list pojednawczy Filipa: wcześniejszy bój, strawa i inne rzeczy objęto ugodą, a ponowny pozew obwarowano warunkowymi 12 rublami hospodarowi, 6 namiestnikowi wileńskiemu i 3 jednaczom. To cytowane kary umowne, nie obecnie zapłacone lub zasądzone sumy. Paweł i Jakub stawili czapki do ludzi dobrych; Filip nie przeciwstawił czapki i nie dowiódł zarzutów. Osobistych zeznań tych ludzi ani przysięgi nie zapisano. Epimach uznał pozwanych wolnymi od roszczeń o jęczmień, pszenicę, woły z krową i siekierę. W końcowej klauzuli siekiery pada Paweł, odmiennie od wcześniejszego Jakuba; różnicę zachowano. Nakazał wydać przyznane półtorej boczki żyta i 20 groszy, bez zapisanego nowego terminu. Nie opisano faktycznej zapłaty, wydania rzeczy, podziału majątku ani obecnej kary. Miara onikszteńska i wileński sąd/urząd nie lokalizują nienazwanej własności. Kompletny wpis SML obejmuje nagłówek i kontynuację z odsyłaczem 667; jego formy Junowicz/Pustoh[?] pozostają odrębne od czytelnych imion rękopisu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 677, 678.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина), 123 (правая половина).

Карточка № 503. Дело Юрия Яновича Ленковича с братом Щепаном о нападении и увечье супругов

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 669

Лица, роли и должности
Юри / Юрей Янович Ленкович; геадинг Ленкевич — истец, господарский боярин; Ганна Яновна — истец; Щепан / Степан Янович Ленкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Войтех Янович Ленкович; Иван Слузка — любецкий державца; киевский городничий; Иван Кмита Светович; Юри Миколаевич Будило; Томко Федорович — айнский наместник; Миколай Якубович — служебник айнского наместника; виз; Юри Свидло — служебник Епимаха; виз

География — владения, юрисдикция и должности
Нестановичах — упомянутое место; двор Господарский Аинский / наместник Аинский — юрисдикция; Лубецкий — упомянутое место; Кевский — упомянутое место; Виленский / тут у Вилни / Писан у Вилни — юрисдикция; костел Святого Яна тут у Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
9 марта 1551, индикт 9. Юрий Янович Ленкович с женой Ганной предъявил брату Щепану обвинение в нападении на дом в Нестановичах. Ответчик отрицал; истцы представили запечатанный Аинский выпис с прежним осмотром ран и поставили шапку к соседям. Епимах назначил обоим присягу на среду 11 марта. Его виз Юрий Свидло лично сообщил после посещения барбера о постоянном увечье правой руки истца. В назначенный день Юрий был готов присягнуть, но ответчик и его представитель отсутствовали; совершение присяги не записано. Епимах присудил 12 рублей за гвалт, 50 коп за увечье Юрия и 40 коп за раны Ганны, с буквальным итогом источника 110 коп. Предписана будущая уплата 100 коп в 12 недель и 10 коп в 4 недели; фактической уплаты не сообщается. Юрий получил запечатанный выпис, выданный в Вильно. Предыдущий виз лишь цитируется, текущий Свидло лично докладывает; смерть не установлена. SML: 669.

Wersja polska · nr 503

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 669

Osoby, role i urzędy
Juri / Jurey Janowicz Lenkowicz; heading Lenkiewicz — powód, boiaryn Hospodarski; Hanna Janowna — powód; Szczepan / Stepan Janowicz Lenkowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Woytech Janowicz Lenkowicz; Iwan Sluzka — derżawca Lubecki; horodniczy Kiewski; Iwan Kmita Swetowicz; Juri Mikołaiewicz Budiło; Tomko Fedorowicz — namestnik Ainski; Mikołay Jakubowicz — służebnik namestnika Ainskiego; wiz; Juri Swidło — służebnik Epimacha; wiz

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Nestanowiczach — miejsce wspomniane; dwor Hospodarski Ainski / namestnik Ainski — jurysdykcja; Lubecki — miejsce wspomniane; Kiewski — miejsce wspomniane; Wilenski / tut u Wilni / Pisan u Wilni — jurysdykcja; kostel Swiatoho Jana tut u Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
9 marca 1551, indykcja 9; nagłówek bez dnia tygodnia. Bojar hospodarski Juri (Jurey) Janowicz Lenkowicz, w nagłówku Lenkiewicz, skarżył przed Epimachem swego brata Szczepana (Stepana) Janowicza Lenkowicza o naruszenie zaruki panów rady i najście na dom w majątku Nestanowiczy z bratem Woytechem i pomocnikami. Zarzucał pobicie i zranienie siebie oraz żony Hanny Janowny po św. Sebastianie, w piątek przed rzymskimi zapustami; określenie trzeciego tygodnia pozostawiono bez przeliczenia. Pozwany zaprzeczał. Powód rzeczywiście przedłożył opieczętowany wypis urzędu dworu ainskiego, namiestnika Tomka Fedorowicza (OCR: Tomska). Przytoczony dawny raport wiza Mikołaja Jakubowicza opisywał cztery krwawe rany na plecach Jurija, piątą na prawej ręce przy łokciu, rany pleców Hanny i podłużne cięcie jej lewej ręki oraz porąbane drzwi i okna. Nie jest to obecne osobiste zeznanie dawnego wiza. Oboje małżonkowie stawili czapkę do sąsiadów i wzięli na siebie przysięgę; Szczepan nie przeciwstawił czapki. Epimach, przy Iwanie Sluzce, dzierżawcy lubeckim i horodniczym kijowskim, Iwanie Kmicie Swetowiczu i Juriju Mikołaiewiczu Budile, wyznaczył obojgu przysięgę na trzeci dzień, środę 11 marca, w kościele św. Jana w Wilnie. Jego wiz Juri Swidło rzeczywiście odwiedził z powodem nienazwanego barbera i osobiście doniósł po powrocie o trwałym kalectwie prawej ręki. W oznaczoną środę Juri był gotów do przysięgi z tym wizem; obecności Hanny wtedy osobno nie powtórzono. Szczepan nie przybył, nie przysłał umocowanego obserwatora i nie prowadził powoda do przysięgi; jej wykonania nie zapisano. Epimach zasądził 12 rubli za gwałt, 50 kop za kalectwo prawej ręki jako połowę człowieka oraz 40 kop za obrażenia żony. Zapis podaje łącznie 110 kop; zachowano wszystkie jednostki bez redakcyjnego przeliczenia. Zapłata pozostaje przyszła: 100 kop w 12 tygodni, 10 kop w cztery tygodnie. Juri wziął opieczętowany wypis; Pisan u Wilni. Nie zapisano faktycznej zapłaty, wykonanej przysięgi ani śmierci. Nestanowiczy jako miejsce zajścia, dawny urząd ainski, afiliacje urzędnicze oraz wileński sąd, kościół i miejsce wystawienia są odrębne. Kompletny SML ma odsyłacz 669.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 678, 679, 680.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 504. Иск Миколая Андреевича к Августину Богдановичу о гуменнике и челяди Василишек

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-22 — 1551-03-23 [?]

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 671

Лица, роли и должности
Миколай Андреевич — истец, маршалок князя-епископа виленского; Аугустын Богданович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Волчкович — дворянин; Станислав Унужковис[?] — служебник пана Гергайдо; Гергайдо — пан; Грыгела / Грыцела Пашковича — гуменник; Неназвана жена Грыгела Пашковича; Яновую — челядь; Неназванный сын Яновую — челядь

География — владения, юрисдикция и должности
двор Василишкого / Васишского — имение; в имени своем Уфершевичах[?] — имение; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 марта 1551, понедельник, индикт 9 по заголовку; в распоряжении нынешний понедельник 23 марта. Маршалок виленского епископа Миколай Андреевич требует от Августина Богдановича правосудия о гуменнике Грыцеле Пашковиче с семьей и имуществом и отдельной женщине Janowuiu с сыном, якобы выведенных из Василишек. Прежняя порука в 50 копах лишь пересказана. Обе стороны принимают установленный Епимахом будущий срок: ответчик должен дать местную справедливость в Uferszewiczach[?] через четыре недели от 23 марта. При отказе он лично явится с Грыцелом перед Епимахом через неделю после срока; при неявке истца или представителя человек будет свободен от вызовов. Эти последствия условны, исполнение суда/представление людей и уплата не описаны. Неуверенная форма имения и различие дат сохранены. SML 671.

Wersja polska · nr 504

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: header1551marca22Mondayind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 671

Osoby, role i urzędy
Mikołay Andreiewicz — powód, marszałok kniazia biskupa Wilenskoho; Augustyn Bohdanowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Wołczkowicz — dworenin; Stanisław Unurzkowis[?] — służebnik Pana Gergaydo; Gergaydo — Pan; Hryhela / Hrycela Paszkowicza — humennik; Nienazwana żona Hryhela Paszkowicza; Janowuiu — czelad; Nienazwany syn Janowuiu — czelad

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
dwor Wasiliszkoho / Wasiszskoho — majątek; w imeni swoiem Uferszewiczach[?] — majątek; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 22 marca 1551, poniedziałek, indykcja 9; w dyspozycji obecny poniedziałek 23 marca. Obie daty zachowano bez poprawiania kalendarza. Mikołay Andreiewicz, marszałek nienazwanego biskupa wileńskiego, skarżył Augustyna Bohdanowicza, bojara hospodarskiego, przed Epimachem. Przy sprawie byli dworzanin Stanisław Wołczkowicz i Stanisław Unurzkowis[?], sługa pana Gergaydo; patrona nie zapisano jako obecnego. Powód twierdził, że w szóstym roku od wyprowadzenia jego ojczystego humennika Hryhela/Hrycela Paszkowicza z dworu Wasiliszki nadal nie zwrócono mężczyzny z żoną, dziećmi i statkiem, ani odrębnej czeladzi Janowuiu z jej synem. Literalne dwoje czeladzi to kobieta i syn. Przytaczał szkody w humnie i żytnikach, posiadane rejestry szkód i rzeczy, dawną obecność nienazwanego uradnika, wiza i ludzi postronnych oraz poręczenie do prawa w 50 kopach; rejestrów rzeczywiście nie przedłożył, a dawne czynności nie są obecnymi osobistymi zeznaniami ani zapłatą. Pozwany twierdził, że nie bronił sprawiedliwości i jest gotów dać prawo na Hrycela, którego nazywa swoim człowiekiem. Obie strony poprosiły o termin i przyjęły go. Epimach wyznaczył przyszłe danie sprawiedliwości przez Augustyna w jego majątku Uferszewiczy[?] w cztery tygodnie od obecnego poniedziałku 23 marca, pod utratą prawa. Tylko jeśli odmówi tam sprawiedliwości, Augustyn ma osobiście stanąć przed Epimachem i przedstawić Hrycela tydzień po tym terminie. Tylko jeśli Mikołay nie stawi się osobiście lub przez umocowanego, Hrycel będzie wolny od tych pozwów. Nie opisano wykonania przyszłego sądu, przedstawienia ludzi, zwrotu rzeczy, zapłaty, przysięgi ani obecnego bezwarunkowego przyznania własności. Wasiliszki jako dwór powoda, Uferszewiczy[?] jako przyszła miejscowa jurysdykcja pozwanego i wileński sąd/afiliacja biskupa są odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Kompletny SML: odsyłacz 671.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 680, 681.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 505. Иск Давида Богдановича к Ивану Семеновичу Жабе об узденских побоях и убийстве Тышка Бортника

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-04

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1550-09-08; дата цитируемого документа: 1550-04-24; дата цитируемого документа: 1550-05-12

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 672

Лица, роли и должности
Василей Мацкович — уполномоченный представитель; Давид Богданович Гаенский / Гоенский / Толкач — истец, господарский земянин; Иван Семенович Жаба / геадингЗабои — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Василей Тышкевич — господарский маршалок; минский староста; волковысский державца; Войтех Нарбут — виленский каноник; Марко Свиневский; Павел Островецкий; Лев Образов; Андрей Якубович — Чурыловцы Решетниковичи; люди Ивана Жабы; Иван Якубович — Чурыловцы Решетниковичи; люди Ивана Жабы; Манко Сидорович — люди Ивана Жабы; Федко, сын Манка — люди Ивана Жабы; Василей Федорович / куотедСидорович — люди Ивана Жабы; Павел Дубня — узденский наместник Давида; Яцко / Янко Ивашкович — служебник Давида; путный боярин; Федко Ирозыч / Ирошыч — узденский тивун Давида; Гут / Гутя Зенкович — узденский подданный Давида; Еско Зенкович / равЛенкович — узденский подданный Давида; Мотруна — жена Еска; Иван Зенкович / равЛенкович — мельник Давида; Онаня Пилипович / Пилипенич — дойлид Давида — определение источника; Федко Кордович / Кордонович — подданный Давида; Тышко Бортник — человек Давида; Марко Василевич — господарский дворянин; Васко Панкович — виз уряда господарского менского замка; Игнат Зенкович — отец Тышка Бортника; Нефед Зенкович — сын Игната; Грын Зенкович — сын Игната; Ян Преполский — служебник Миколая Радзивилла; Миколай Радзивилл — земский маршалок Великого княжества Литовского — в приведённом тексте; Кондрат Хилимонович — господарский боярин новгородского повета; Степан Костентынович — господарский боярин новгородского повета; Федор Петела — судья Ивана Забы в прежнем производстве; Федор Иванович — судья Ивана Забы в прежнем производстве; Остафи Филосович — судья Ивана Забы в прежнем производстве; Иля Толкач — судья Ивана Забы в прежнем производстве; Мартин Каспарович — виж; служебник Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
двор / имене Узденско; на Узде — имение; доброволна дорога од церкви; двор/гатес — упомянутое место; Чурыловцы / Решетниковичи — упомянутое место; Замок Господарский Менский — юрисдикция; Волковыский — упомянутое место; Виленский — упомянутое место; повет Новгородский — упомянутое место; Великое Княжство Литовское — упомянутое место; у Вилни — упомянутое место; Церков Соборна Пречистое Богоматеры в месте Виленском — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Дело Давида Богдановича против Ивана Семеновича Жабы, 4 марта 1551, среда, индикт 9. Через Василея Мацковича истец обвинял людей ответчика в избиении узденских служителей и подданных, преследовании до двора, взломе ворот и убийстве Тышка Бортника. Предъявлены признанное письмо ответчика, два прежних увещательных письма и запись минского вижа; ответчик предъявил письмо четырех судей. Прежний осмотр тела и ран, местный суд и предложения присяги изложены документально, без нынешнего личного присутствия этих свидетелей. Эпимах назначил будущую присягу пострадавших и отца убитого с двумя сыновьями. Условные рублевые суммы и буквальный итог 60 коп сохранены без пересчета. В назначенные воскресенье и понедельник люди были представлены и готовы перед Мартином Каспаровичем в виленской соборной церкви Богородицы, но ответчик не явился наблюдать. Совершение присяги не записано. Окончательно присуждены 60 коп, подлежащие уплате через восемь недель от нынешнего понедельника вербной недели; платеж не описан. Записано в Вильне. СМЛ672: дорога к церкви; рукопись: от церкви.

Wersja polska · nr 505

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551marca4ind9uSeredu

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: 1550sentebra8ind9RożestwoPreczystoieBohoMatery; data cytowanego dokumentu: 1550aprelia24; data cytowanego dokumentu: 1550maia wtorohonadcat

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 672

Osoby, role i urzędy
Wasiley Mackowicz — umocowany pełnomocnik; Dawid Bohdanowicz Haienski / Hoienski / Tołkacz — powód, zemianin Hospodarski; Iwan Semenowicz Żaba / headingZaboi — pozwany, zemianin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Wasiley Tyszkiewicz — marszałok Hospodarski; starosta Menski; derżawca Wołkowyski; Woytech Narbut — kanonik Wilenski; Marko Swinewski; Paweł Ostrowecki; Lew Obrazow; Andrey Jakubowicz — Czuryłowcy Reszetnikowiczy; lud IwanaŻaby; Iwan Jakubowicz — Czuryłowcy Reszetnikowiczy; lud IwanaŻaby; Manko Sidorowicz — lud IwanaŻaby; Fedko, syn Manka — lud IwanaŻaby; Wasiley Fedorowicz / quotedSidorowicz — lud IwanaŻaby; Paweł Dubnia — namestnik Uzdenski Dawida; Jacko / Janko Iwaszkowicz — służebnik Dawida; boiaryn putny; Fedko Irozycz / Iroszycz — tiwun Uzdenski Dawida; Hut / Hutia Zenkowicz — poddany Uzdenski Dawida; Jesko Zenkowicz / rawLenkowicz — poddany Uzdenski Dawida; Motruna — żona Jeska; Iwan Zenkowicz / rawLenkowicz — melnik Dawida; Onania Pilipowicz / Pilipenicz — doylid Dawida; Fedko Kordowicz / Kordonowicz — poddany Dawida; Tyszko Bortnik — czołowiek Dawida; Marko Wasilewicz — dworenin Hospodarski; Wasko Pankowicz — wiz uradu Zamku Hospodarskoho Menskoho; Ihnat Zenkowicz — otec TyszkaBortnika; Nefed Zenkowicz — syn Ihnata; Hryn Zenkowicz — syn Ihnata; Jan Prepolski — służebnik MikołayaRadziwiłła; Mikołay Radziwiłł — marszałek ziemski Wielkiego Księstwa Litewskiego — w przytoczeniu; Kondrat Chilimonowicz — boiaryn Hospodarski powetu Nowhorodskoho; Stepan Kostentynowicz — boiaryn Hospodarski powetu Nowhorodskoho; Fedor Petela — priorjudge IwanaŻaby; Fedor Iwanowicz — priorjudge IwanaŻaby; Ostafi Fiłosowicz — priorjudge IwanaŻaby; Ilia Tołkacz — priorjudge IwanaŻaby; Martin Kasparowicz — wiz; służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
dwor / imenie Uzdensko; na Uzde — majątek; dobrowolna doroha od cerkwi; dwor/gates — miejsce wspomniane; Czuryłowcy / Reszetnikowiczy — miejsce wspomniane; Zamok Hospodarski Menski — jurysdykcja; Wołkowyski — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane; powet Nowhorodski — miejsce wspomniane; Wielikoie Kniażstwo Litowskoie — miejsce wspomniane; u Wilni — miejsce wspomniane; Cerkow Soborna Preczystoie Bohomatery w meste Wilenskom — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 marca 1551, środa, indykcja 9. Dawid Bohdanowicz Haienski/Hoienski, dalej Tołkacz, przez umocowanego Wasileya Mackowicza skarżył Iwana Semenowicza Żabę przed Epimachem. Przy sprawie byli Wasiley Tyszkiewicz, marszałek hospodarski, starosta miński i derżawca wołkowyski, Woytech Narbut, kanonik wileński, Marko Swinewski, Paweł Ostrowecki i Lew Obrazow. Powód zarzucał ludziom pozwanego, Czuryłowcom Reszetnikowiczom, napad na jego uradnika, sługę, tiwuna i poddanych uzdeńskich wracających z cerkwi, pościg do dworu, wyłamanie wrót i zabicie przed nimi Tyszka Bortnika. Wymienił napastników Andreya i jego brata Iwana Jakubowiczów, Manka Sidorowicza z synem Fedkiem oraz Wasileya Fedorowicza z synami; cytowany list ma Sidorowicza. Poszkodowani to Paweł Dubnia, Jacko/Janko Iwaszkowicz, Fedko Irozycz/Iroszycz, Hut i Jesko Zenkowiczy, żona Jeska Motruna, młynarz Iwan Zenkowicz, Onania Pilipowicz/Pilipenicz doylid i Fedko Kordowicz/Kordonowicz.
Dawid rzeczywiście przedłożył uznany przez pozwanego list pod pieczęciami Iwana i Marka Wasilewicza, dwa listy upominalne oraz zapieczętowane zeznanie dawnego wiza mińskiego Waska Pankowicza. Przytoczono termin 8 września 1550 w Uzden, list Tyszkiewicza z 24 kwietnia i list panów rady z 12 maja 1550. Dawna inspekcja martwego Tyszka i ran oraz przerwany sąd miejscowy są treścią dokumentów, nie obecnymi osobistymi zeznaniami ich uczestników. Pozwany twierdził, że dawał sprawiedliwość i że oględziny przeprowadzono dopiero szóstego dnia. Przedłożył list czterech sędziów: Fedora Peteli, Fedora Iwanowicza, Ostafia Fiłosowicza i Ilii Tołkacza; przytaczał on gotowość siedmiu ludzi do przysięgi obronnej, lecz nie zawierał zakończonego wyroku ani oznaczonego odesłania.
Epimach dopuścił przyszłą przysięgę poszkodowanych oraz ojca zabitego Ihnata Zenkowicza z synami Nefedem i Hrynem. Warunkowo wymienił 12 rubli za gwałt, po 3 dla Dubni, Iwaszkowicza i tiwuna, po 1 dla Huta, Jeska, młynarza, Onanii i Kordowicza, 2 dla Motruny i 8 za głowszczyznę Tyszka; literalna suma wynosi 60 kop, z równoległą winą hospodarską. Nie poprawiono ani nie przeliczono tych zapisów. Termin przysięgi wyznaczono na dwa tygodnie przed nadchodzącym prostym świętem. W wyznaczoną niedzielę i poniedziałek ludzie byli przedstawieni i gotowi w wileńskiej cerkwi sobornej Bogurodzicy przed Martinem Kasparowiczem, lecz pozwany nie stawił się do obserwacji. Wykonania przysięgi nie zapisano. Epimach ostatecznie zasądził 60 kop, płatnych za osiem tygodni od obecnego poniedziałku tygodnia wierzbowego; zapłaty nie opisano. Pisan u Wilni. Uzden, dawna jurysdykcja mińska, urzędy i afiliacje oraz wileński sąd i cerkiew pozostają odrębne. SML: odsyłacz 672, droga do cerkwi; nagłówek rękopisu: od cerkwi.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 681, 682, 683, 684, 685.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 506. Дело Лукаша Яновича и Марыны Здановны о выправе, зерне, имуществе и судебном увязании в Сорочах

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 675

Лица, роли и должности
Лукаш Янович — истец, боярин пана Миколая Юрьевича Радзивилла, трокского воеводы; Марына Здановна — истец; Юхно Зданович — ответчик, господарский боярин; Станислав Зданович — ответчик, господарский боярин; Миколай Юревич Радивил — троцкий воевода; Иван Слузка[?] — любецкий державца; Иван Кмита Светович; Юри Миколаевич Будило; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Лаврын; княз Пронский — киевский воевода; Марына — жонка / неволница[?]; Пани Юрева Остыковичова / Сирпутова[?]; Александер Войткевич Чижевич — господарский мененский[?] хорунжий

География — владения, юрисдикция и должности
Лубецкий — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Кевский — упомянутое место; перевоз Князя Пронского — упомянутое место; река Страва — упомянутое место; двор Порочский — имение; на Сорочи — имение; Мененский[?] — упомянутое место; Вилни / Виленский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
9 марта 1551, понедельник, индикт 9. Лукаш Янович, боярин трокского воеводы Миколая Юрьевича Радзивилла, с женой Марыной Здановной предъявил иск ее братьям Юхну и Станиславу Здановичам перед Эпимахом. При деле присутствовали Иван Слузка[?], любецкий держатель, Иван Кмита Светович и Юрий Миколаевич Будило. Заявлены невыданная выправа, три бочки одолженной ржи, десять коп сжатой ржи в гумне, черный конь с санями и хомутом, отнятый у Лаврина на перевозе князя Пронского, киевского воеводы, нанятая на лето жонка Марына, десять возов сена с луга над Стравой, купленного за 80 грошей, и пестрый вол. Связь названной жонки с женой истца не установлена; окончательная оценка называет невольницу. Обещанная плата за наем — бочка ржи и бочка овса; срок займа вола от святого Юрия до Semoi Suboty оставлен без пересчета.
Реестр убытков действительно предъявлен. Станислав отрицал королевскую оседлость и ссылался на службу неназванной пани Юрьевой Остыковичовой, далее Сирпутовой, но ее письма не предъявил. Истцы поставили доказательство шапкой к хорунжему Александру Войткевичу Чижевичу, Menenski[?], и военному реестру об оседлости на Сорочах; нынешние личные показания хорунжего и предъявление самого реестра не описаны. Ответчик не противопоставил шапки и допустил увязание в королевское владение.
Эпимах с присутствующими оценил выправу в 30 коп против 13 коп ранее в реестре, четыре соланки ржи в 2 копы, десять коп ржи по 10 грошей с записанным итогом 1 рубль, коня в полтину, сани и хомут в 6 грошей, соланку овса в 12 грошей, десять возов сена по 3 гроша с записанной полукопой, вола в 50 грошей и невольницу в 3 копы. Буквальный итог 30 коп, 9 коп и 8 грошей сохранен без исправления счета. Суд постановил увязание до Права Лукашу и Марыне в оседлость Станислава на Сорочах за эту сумму и запись в книги. Совершенное введение, платеж, возврат имущества, присяга или раздел не сообщены. Записано в Вильне. Порочский двор, Сорочи, река Страва, перевоз и должностные юрисдикции не отождествлены. СМЛ: 675.

Wersja polska · nr 506

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca marca 9 den Indykt9 u ponedełok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 675

Osoby, role i urzędy
Łukasz Janowicz — powód, boiaryn Pana Mikołaia Juriewicza Radiviła Woiewody Trockoho; Maryna Zdanowna — powód; Juchno Zdanowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Stanisław Zdanowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Mikołay Juriewicz Radivił — Woiewoda Trocki; Iwan Sluzka[?] — Derżawca Lubecki; Iwan Kmita Swetowicz; Juri Mikołaiewicz Budiło; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Ławryn; kniaź Pronski — woiewoda Kiewski; Maryna — żonka / niewolnica[?]; Pani Juriewa Ostykowiczowa / Sirputowa[?]; Aleksander Woytkiewicz Czyżewicz — choruży Hospodarski Menenski[?]

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Lubecki — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Kiewski — miejsce wspomniane; perewoz Kniazia Pronskoho — miejsce wspomniane; reka Strawa — miejsce wspomniane; dwor Poroczski — majątek; na Soroczy — majątek; Menenski[?] — miejsce wspomniane; Wilni / Wilenski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
9 marca 1551, poniedziałek, indykcja 9. Łukasz Janowicz, bojar Mikołaya Juriewicza Radziwiłła, wojewody trockiego, wraz z żoną Maryną Zdanowną skarżył jej braci Juchna i Stanisława Zdanowiczów przed Epimachem. Przy sprawie byli Iwan Sluzka[?], derżawca lubecki, Iwan Kmita Swetowicz i Juri Mikołaiewicz Budiło. Zarzuty dotyczyły niewydanej wyprawy, trzech boczek pożyczonego żyta, dziesięciu kop żyta zebranego na udostępnionej ziemi i pozostawionego w humnie, czarnego konia z saniami i chomątem zabranego Ławrynowi na przewozie kniazia Prońskiego, wojewody kijowskiego, żonki Maryny najętej na lato za boczkę żyta i boczkę owsa, dziesięciu wozów siana z łąki nad Strawą kupionej za 80 groszy oraz pożyczonego wołu. Związek wymienionej żonki z żoną powoda pozostaje niejasny; końcowa wycena mówi o niewolnicy. Siano miało trafić do dworu Poroczskiego, a termin zwrotu wołu określono od świętego Juria do Semoi Suboty, bez przeliczenia.
Powód rzeczywiście przedłożył rejestr szkód. Stanisław odmawiał odpowiedzi, twierdząc, że nie ma osiadłości pod hospodarem i służy pani Juriewej Ostykowiczowej, później nazwanej Sirputową; jej listu nie okazał. Łukasz i Maryna postawili dowód szapką do chorążego Aleksandra Woytkiewicza Czyżewicza, określonego jako Menenski[?], oraz rejestru wojennego na osiadłość Stanisława na Soroczy. Nie opisano osobistych zeznań chorążego ani przedłożenia tego rejestru. Stanisław nie dostawił szapki i dopuścił uwiazanie w swoje królewskie dobra.
Epimach z obecnymi panami dokonał wyceny: wyprawa 30 kop, choć wcześniejszy rejestr ma 13; cztery solanki żyta 2 kopy, dziesięć kop żyta po 10 groszy — zapisany rubel; koń połtina, sanie i chomąt 6 groszy, solanka owsa 12 groszy, dziesięć wozów siana po 3 grosze — zapisane pół kopy, wół 50 groszy i niewolnica 3 kopy. Literalny końcowy zapis 30 kop, 9 kop i 8 groszy zachowano bez poprawiania rachunku. Sąd nakazał Łukaszowi i Marynie uwiazanie do Prawa w osiadłość Stanisława na Soroczy za tę wartość i wpis do ksiąg. Wykonania wprowadzenia, zapłaty, zwrotu rzeczy, przysięgi ani podziału nie zapisano. Pisan u Wilni. Dwór Poroczski, Soroczy, łąka nad Strawą, przewóz i afiliacje urzędowe pozostają odrębne. SML odsyła do 675.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 685, 686, 687.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 507. Дело Яна Яновича Володкевича о выкупе отчинных Видов и сроке предъявления листов

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 677

Лица, роли и должности
Ян Янович Володкевич — истец, господарский боярин; Петр Миколаевич Гедройт — ответчик, князь; Ян Володкевич; Роза; Петр; Барбалаб Иванович Ярсак[?]; Андрей Миколаевич Гедройт — князь; Юри Миколаевич Будило — господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Виды — имение; Свидиницкий / Видиницкий — имение; Виленский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Перед Епимахом Ян Янович Володкевич требовал выкупа отчинных Видов у князя Петра, названного в заголовке Михайловичем Гедройтским, а в основном тексте Миколаевичем Гедройтом. Истец ссылался на передачу дворца Свидиницкого/Видиницкого покойным отцом при браке дочери Розы с ответчиком и на право выкупа за 50 коп и 8 коп грошей. Он утверждал, что предлагает деньги и послал упоминание через брата Петра. Ответчик заявил о неполучении вызова и отсутствии при себе документов. По просьбе обеих сторон суд назначил будущий срок для предъявления листов о держании дворца и ответа истцу. Буквальные даты расходятся: заголовок 10 марта 1551, среда, индикт 9; срок четыре недели от среды 18 марта до 14 апреля, в третьей неделе после предстоящей Пасхи. Эти выражения не исправлены и не пересчитаны. Ян просил запись. Платеж, выкуп, возврат собственности или присяга не отмечены. Виды и дворец относятся к предмету спора, Вильна к судебной юрисдикции; современная локализация не установлена. СМЛ: 677.

Wersja polska · nr 507

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca marca 10 Den Indykt 9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 677

Osoby, role i urzędy
Jan Janowicz Wołodkiewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Petr Mikołaiewicz Gedroyt — pozwany, kniaź; Jan Wołodkiewicz; Roza; Petr; Barbałab Iwanowicz Jarsak[?]; Andrey Mikołaiewicz Gedroyt — kniaź; Juri Mikołaiewicz Budiło — Zemenin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Widy — majątek; Swidinicki / Widinicki — majątek; Wilenski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Jan Janowicz Wołodkiewicz pozwał kniazia Petra, w nagłówku Michayłowicza Gedroytskiego, a w treści i zakończeniu Mikołaiewicza Gedroyta, o wykup ojczystych Widów. Według skargi zmarły ojciec Jan przekazał dworec Swidinicki/Widinicki z ludźmi, czeladzią, zasiewem, zbożem i bydłem przy wydaniu córki Rozy, siostry powoda, za pozwanego; miał dopuścić wykup za 50 kop i 8 kop groszy przez siebie, syna lub krewnych. Powód twierdzi, że oferuje pieniądze i wysłał upomnienie przez brata Petra. Pozwany mówi, że nie otrzymał pozwu i nie ma przy sobie dokumentów, oraz prosi o termin; powód zgadza się. Epimach nakazuje na przyszłym terminie przedłożyć listy uzasadniające trzymanie dworca i odpowiedzieć powodowi. Nagłówek ma 10 marca 1551, środę, indykcję 9; dyspozycja dosłownie podaje cztery tygodnie od środy 18 marca do 14 kwietnia, w trzecim tygodniu po nadchodzącej Wielkanocy. Rozbieżności zachowano. Jan prosi o wpis. Nie odnotowano obecnego okazania listów, zapłaty, wykupu, zwrotu majątku, rozstrzygnięcia własności ani przysięgi. SML: 677.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 687, 688.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 508. Дело Андрея Станковича о побоях подданных, жатве ржи и будущей местной комиссии

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 678

Лица, роли и должности
Андрей Станкович — истец, вилкомирский хорунжий; Ян Шымонович — ответчик, господарский боярин; Яцко Остафевич — на тот момент виленский наместник; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Янович — господарский земянин; Балцер Миколаевич — господарский земянин; Ян Маркевич — служебник пана Яна Гродовского; Ян Гродовский — ковенский подстароста; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Бортко Кумянец; Щепан; Юхно; Сорговт[?]; Лукаш; Ян Корнаевский[?]; воеводзич Белзки — белзский воеводич; Войтех Якубович — господарский земянин; Станислав Бердовский — лидский и белицкий хорунжий

География — владения, юрисдикция и должности
у бонгирах[?] — имение; у Погирах — имение; Виленский — упомянутое место; Вилкомирский — упомянутое место; Ковенский — упомянутое место; великого Князства Литовского — упомянутое место; Белзки — упомянутое место; Лидский — упомянутое место; Белицкий — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Хорунжий вилкомирский Андрей Станкович (заголовок: Станкевич) требовал от Яна Шимоновича суда над Бортком Кумянцем и его сыновьями Щепаном и Юхном по жалобе о побоях Сорговта[?] и сына Лукаша, жатве ржи на шесть бочек и задержании на две ночи и два дня. Жалоба также упоминает кобылу и колеса. Ответчик отрицал прежнее требование суда и формальное упоминание, условно ссылался на других участников земельного спора и предложил будущую справедливость в Погирах. После шапочного доказательства истца Яцко Остафьевич, текущий судья, назначил с согласия сторон местное разбирательство через четыре недели под потерей права. Епимах здесь назван как выдавший вызовы. Заголовок вторник 7 апреля 1551, индикт 9, расходится с нынешним четвергом 7 апреля в распоряжении; календарь и срок не исправлены. Истец выбрал Войтеха Якубовича и Станислава Бердовского; ответчик еще должен выбрать судей. Предписаны будущий выезд, суд по Статуту и равноуполномоченная замена отсутствующего судьи истца. Выполненная комиссия, платеж, возврат или присяга не отмечены. Поле u bongirach[?], имение Погиры и должностные юрисдикции сохраняются раздельно, без современной локализации. СМЛ: 678.

Wersja polska · nr 508

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca aprelia 7 Den Indykt 9 u Wowtorok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 678

Osoby, role i urzędy
Andrey Stankowicz — powód, chorunżyi Wilkomirski; Jan Szymonowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jacko Ostafiewicz — natot czas namestnik Wilenski; Iwan Hornostaj — marszałek Dworny Podskarbi Zemski welikoho Kniaźstwa Litowskoho; Marko Janowicz — Zemianin Hospodarski; Balcer Mikołaiewicz — Zemianin Hospodarski; Jan Markewicz — Służebnik Pana Jana Grodowskoho; Jan Grodowski — Podstarosta Kowenski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Bortko Kumianec; Szczepan; Juchno; Sorgowt[?]; Łukasz; Jan Kornaiewski[?]; woiewodzicz Bełzki — woiewodzicz Bełzki; Woytech Jakubowicz — Zemianin Hospodarski; Stanisław Berdowski — chorunży Lidski y Belicki

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
u bongirach[?] — majątek; u Pogirach — majątek; Wilenski — miejsce wspomniane; Wilkomirski — miejsce wspomniane; Kowenski — miejsce wspomniane; welikoho Kniaźstwa Litowskoho — miejsce wspomniane; Bełzki — miejsce wspomniane; Lidski — miejsce wspomniane; Belicki — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Andrey Stankowicz (w nagłówku Stankiewicz), chorąży wilkomirski, pozwał Jana Szymonowicza przed Jackiem Ostafiewiczem, działającym namiestnikiem wileńskim z ramienia Hornostaja, na podstawie pozwów Epimacha. Zarzucał, że poddany pozwanego Bortko Kumianec z synami Szczepanem i Juchnem oraz pomocnikami pobił jego poddanego Sorgowta[?] i syna Łukasza na polu u bongirach[?], zżął żyto na sześć boczek, zabrał obu z klaczą i kołami oraz więził dwie noce i dwa dni. Pozwany zaprzeczał wcześniejszej prośbie o sprawiedliwość i upomnieniu; warunkowo wskazywał innych uczestników i spór o ziemie z Janem Kornaiewskim[?] oraz wojewodzicem bełskim. Oferował przyszłą sprawiedliwość w Pogirach. Powód postawił szapkę na dowód wcześniejszej prośby, pozwany jej nie przeciwstawił. Jacko odróżnił tę prośbę od braku formalnego upomnienia i za zgodą obu stron nakazał miejscowe rozpoznanie przed komisarzami za cztery tygodnie pod utratą prawa. Nagłówek podaje wtorek 7 kwietnia 1551, indykcję 9, dyspozycja bieżący czwartek 7 kwietnia; rozbieżność zachowano. Powód wybrał Woytecha Jakubowicza i Stanisława Berdowskiego, chorążego lidzkiego i belickiego; pozwany ma wybrać swoich sędziów. Mają wyjechać na miejsce i sądzić według Statutu i pozwu; nieobecnego sędziego powoda wolno zastąpić z równą mocą. Nie odnotowano wykonanej komisji, wyroku miejscowego, zapłaty, zwrotu, podziału ani przysięgi. SML: 678.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 688, 689.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 509. Дело Станислава Медыховского о гае, брёвнах, корове и будущем представлении вижа

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 678

Лица, роли и должности
Станислав Медыховский — истец; Михайло Кмитыч — ответчик, князь; Полонея — ответчик, княгиня; Яцко Остафевич — судья, на тот момент виленский наместник; Мартин Подсентковский — трокский конюший; Андрей Реинко; Миколай Юревич Радзивилл — троцкий воевода; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Филип Михайлович — виз; служебник Бобоедова; Бобоед — утенский державца

География — владения, юрисдикция и должности
Вилни — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Утенского — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
7 апреля 1551 г., вторник, индикт 9. По жалобе господарского боярина Станислава Медыховского на князя Михайла Кмитыча и его жену Полонею о насильственном использовании общего гая, постановке ozerody, брёвнах и взятой корове Яцко Остафьевич назначил истцу неделю для личной явки и представления названного вижа Филипа Михайловича. Обе стороны противопоставили шапки. Решение по существу и исполнение будущего представления не записаны. Значение ozerody и определение коровы triu dyneiu[?] оставлены квалифицированными; для ozerody заявлены шесть куп брёвен и ещё шесть для строительства; эти купы не являются денежной суммой. География имущества не названа.

Wersja polska · nr 509

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: roku Piatdesiat Perwoho meseca aprela7 Den Indykt9 u wowtorok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 678

Osoby, role i urzędy
Stanisław Medychowski — powód; Michayło Kmitycz — pozwany, kniaź; Połoneia — pozwany, knehińia; Jacko Ostafiewicz — sędzia, natet czas namestnik Wilenski; Martin Podsentkowski — koniuszyi Trocki; Andrey Reinko; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woiewoda Trocki; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Filip Michayłowicz — wiz; służebnik Boboiedowa; Boboied — derżawca Utenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilni — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Utenskoho — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Stanisław Medychowski, bojar hospodarski, pozwał kniazia Michayła Kmitycza i jego żonę Połoneię przed Jackiem Ostafiewiczem, działającym namiestnikiem wileńskim, na podstawie pozwów Epimacha. Zarzucał gwałtowne wejście do wspólnego gaju, postawienie ozerodów na jego ziemiach, użycie sześciu kup bierwion na te obiekty i kolejnych sześciu na budowanie oraz wejście do domu i zabranie krowy z określeniem triu dyneiu[?]. Pozwany, odpowiadając także za żonę, zaprzeczał otrzymaniu pozwów i znajomości sprawy. Powód postawił szapkę na wiza, pozwany przeciwstawił swoją i zażądał jego stawienia. Stanisław wskazał Filipa Michayłowicza, służebnika Boboieda, dzierżawcy uteńskiego, i zobowiązał się go przedstawić. Jacko wyznaczył tydzień od bieżącego wtorku 7 kwietnia 1551, indykcji 9, aby powód stanął osobiście, przyprowadził wiza i poparł pozwy. Nie zapisano wykonania tego obowiązku ani rozstrzygnięcia roszczeń o ziemię, drewno lub krowę. Ozerody i określenie krowy zachowano bez niepewnego rozwinięcia znaczenia; kup bierwion nie oznacza sumy pieniężnej. SML: zachowany zapis 678; odczyt cyfry na obrazie 670/680[?] wymaga dalszego porównania.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 689, 690.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 510. Дело Василея Андреевича Маккевича о жеребце, побоях рыкуни и тивуна и неисполненных присягах

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-09; 1551-04-11

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 679

Лица, роли и должности
Василей Андреевич Мацкевич — истец, господарский дворянин; Миколай Юхнович Яхнович — ответчик, господарский боярин виленского повета; Яцко Остафевич — судья, виленский наместник от Ивана Горностая; Иван Горностай; Мартин Подсентковский — трокский конюший; Миколай Кухмистрович; Ян Завишыча[?]; Тарновский; [Неназванный трокский воевода] — троцкий воевода; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник; Ян Степанович — служебник Епимаха; предполагаемый децкий; Микутя Сташевич — подберезский тивун; Настася — подберезская рыкуня; Миколай — князь; подберезский плебан; Здан Чепинский — виз; служебник Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Виленского — юрисдикция [?]; Вильно — упомянутое место; Повет Виленский — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Подберезский — упомянутое место; Гуделеве — упомянутое место; Церкви Святое Пречистое — упомянутое место; костеле Святого Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
9 апреля 1551 г., четверг, индикт 9; окончательное решение 11 апреля, суббота. По делу Василея Андреевича Маккевича против Миколая Юхновича Яхновича Яцко Остафьевич присудил 50 грошей за жеребца и затем по 3 рубля за побои рыкуни и тивуна, с буквальным общим итогом 10 коп 50 грошей. На назначенную субботу рыкуня Настасия была готова к присяге, ответчик не довёл её до присяги и сам не исполнил очистительной присяги, уехав; виж Здан Чепинский лично сообщил об этом. Выполненной присяги и уплаты не записано. Срок уплаты последней суммы — четыре недели от 11 апреля. Имя тивуна Микутия/конечное Миколай и относительные даты ранних побоев сохранены с оговоркой.

Wersja polska · nr 510

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: roku1551meseca aprel9Den Indykt9 u Czetwerk; data bieżącego wpisu: nineszneho Dnia Suboty od meseca aprelia odinadcatoho

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 679

Osoby, role i urzędy
Wasiley Andreiewicz Mackewicz — powód, dworenin Hospodarski; Mikołay Juchnowicz Jachnowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Jacko Ostafiewicz — sędzia, namestnik Wilenski od Iwana Hornostaia; Iwan Hornostaj; Martin Podsentkowski — koniuszyi Trocki; Mikołay Kuchmistrowicz; Jan Zawiszycza[?]; Tarnowski; [Nienazwany wojewoda trocki] — woiewoda Trocki; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski; Jan Stepanowicz — służebnik Epimachow; domniemany decki; Mikutia Staszewicz — tiwun Podberezski; Nastasia — rykunia Podberezska; Mikołay — kniaź; pleban Podberezski; Zdan Czepinski — wiz; służebnik Epimachow

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wileńskoho — jurysdykcja [?]; Wilno — miejsce wspomniane; Powet Wilenski — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Podberezski — miejsce wspomniane; Gudelewie — miejsce wspomniane; Cerkwi Swiatoie Preczystoie — miejsce wspomniane; kostele Swiatoho Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Wasiley Andreiewicz Mackewicz, w otwarciu Markewicz, pozwał Mikołaya Juchnowicza Jachnowicza przed Jackiem Ostafiewiczem, działającym namiestnikiem wileńskim z ramienia Hornostaja. Zarzucał zabranie karego ogiera tiwuna podberezskiego Mikutii pod pozorem opłaty za deckowanie przez Jana Stepanowicza, służebnika Epimacha. Pozwany przypisywał zabranie Janowi, lecz nie przedstawił go, listu deckowanego ani jego pisma. Jacko, za zgodą powoda, zasądził 50 groszy jak za mużycką skórę, płatne za cztery tygodnie od czwartku 9 kwietnia 1551, indykcji 9. Kolejne zarzuty dotyczyły pobicia rykuni Nastasi w Gudelewie na miniony dzień św. Piotra w indykcji 6 oraz tiwuna Mikutii Staszewicza w targowy poniedziałek przed Oposzczeniem Matki Bożej w indykcji 7, z utratą 2 kop 40 groszy i dwóch noży świdnickich. Względnych dat nie przeliczono. Przy dowodzie przez szapkę na plebana pozwany dopuścił przyszłą przysięgę rykuni w cerkwi Przeczystej; przy dwóch nienazwanych świadkach pobicia tiwuna podjął się własnej przysięgi oczyszczającej w kościele św. Jana. Termin obu wyznaczono na trzeci dzień, sobotę 11 kwietnia. W tę sobotę Nastasia była gotowa do przysięgi do zamknięcia cerkwi z wizem Zdanem Czepinskim; pozwany nie doprowadził jej do przysięgi, sam nie chciał się odprzysiąc i wyjechał. Zdan osobiście zdał sprawę Jackowi. Nie zapisano wykonanej przysięgi. Jacko zasądził po 3 ruble rykuni i tiwunowi, którego końcowo nazwano Mikołaiu zamiast wcześniejszego Mikutii; literalną sumę 10 kop 50 groszy zachowano bez naprawiania przeliczenia. Zapłata ma nastąpić za cztery tygodnie od bieżącej soboty 11 kwietnia; nie odnotowano zapłaty ani zwrotu ogiera. SML: 679.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 690, 691, 692.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 511. Дело Сымка Миколаевича и его жены Алжбеты о родовом выкупе земли на Онтоколни в Дявилтове

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-13

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 680

Лица, роли и должности
Шымко Миколаевич — истец, господарский боярин; Алзбета Щасновна — истец; Зофя Сонгутовна Войткова Андрушковичова — ответчик, господарская боярыня; Ян Войткович Андрушкович — ответчик; Юри Войткович Андрушкович — ответчик; Томко Войткович Андрушкович — ответчик; Бартромеи Войткович Андрушкович — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Настася Щасновна; Ядвига Томковна; Войтек Андрушкович; Павел Островецкий — господарский дворянин; Миколай Андреевич; Яцко Остафевич; Лев Владычка; Василей Мацкевич; Андрей Гедройт — князь

География — владения, юрисдикция и должности
Онтоколни — имение; Дявилтове — упомянутое место; Вильно — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
13 апреля 1551 г., понедельник, индикт 9. В деле Сымка Миколаевича и его жены Алжбеты против Зофии Сонгутовны Андрушковичовой и четырёх её сыновей о родовом выкупе земель на Онтоколни в Дявилтове Епимах оставил покупателям право не принимать выкуп и не уступать землю, пока живы продавцы. После их жизни возможен новый иск по близости жены, если истец пожелает. Завершённого выкупа, уплаты или передачи земли не записано; прежняя смерть покупателя Войтка отделена от живых продавцов.

Wersja polska · nr 511

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca aprelia13Den Indykt9 wPonedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 680

Osoby, role i urzędy
Szymko Mikołaiewicz — powód, boiaryn Hospodarski; Alzbeta Szczasnowna — powód; Zofia Songutowna Woytkowa Andruszkowiczowa — pozwany, boiarynia Hospodarska; Jan Woytkowicz Andruszkowicz — pozwany; Juri Woytkowicz Andruszkowicz — pozwany; Tomko Woytkowicz Andruszkowicz — pozwany; Bartromei Woytkowicz Andruszkowicz — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Nastasia Szczasnowna; Jadwiha Tomkowna; Woytek Andruszkowicz; Paweł Ostrowecki — dworenin Hospodarski; Mikołay Andreiewicz; Jacko Ostafiewicz; Lew Władyczka; Wasiley Mackiewicz; Andrey Gedroyt — kniaź

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Ontokolni — majątek; Diawiltowie — miejsce wspomniane; Wilno — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
13 kwietnia 1551, poniedziałek, indykcja 9. Szymko Mikołaiewicz i jego żona Alzbeta Szczasnowna pozwali Zofię Songutownę Woytkową Andruszkowiczową oraz jej czterech synów: Jana, Tomka, Juria i Bartromeia, o ziemie na Ontokolni w Diawiltowie. Powodowie powołali się na bliskość Alzbety wobec sprzedawców: jej siostry Nastasi Szczasnowny, ciotki Jadwihi Tomkowny i innych krewnych, którzy wcześniej sprzedali ziemie obecnie zmarłemu Woytkowi Andruszkowiczowi, mężowi Zofii. Twierdzili, że oferują pieniądze za wykup, lecz wdowa i synowie nie chcą ich przyjąć ani ustąpić ziemi; kwoty nie podano. Jan i Juri odpowiedzieli z pełnomocnictwa pisanego matki i braci Tomka oraz Bartromeia, że posiadają i używają ziemi według kupna, a sprzedawcy nadal żyją. Nie stwierdzono osobistej obecności wszystkich reprezentowanych osób ani okazania odrębnego aktu kupna. Bohdan Andreiewicz Epimach, namiestnik wileński, orzekł, że Zofia i synowie podczas życia sprzedawców nie muszą przyjmować pieniędzy od bliskich ani ustępować ziemi. Dopiero po życiu sprzedawców, jeżeli Szymko zechce dochodzić bliskości żony i odkładać pieniądze, ma pozwać wdowę i synów. Nie odnotowano aktualnego wykupu, zapłaty, przeniesienia ziemi, przysięgi ani nowej śmierci. Literalne nazwy Ontokolni i Diawiltowie zachowano bez współczesnej identyfikacji; Wilno oznacza sąd. SML: 680.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 692, 693.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 512. Дело Яцка Федоровича от имени жены Ганны и её сестры Ганны об имении Рудошаны и вызове представляемых истиц

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-13

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 681

Лица, роли и должности
Яцко Федорович — истец, господарский дворянин; Ганна [жена Яцка Федоровича] — истец; Ганна/Ганка [сестра жены Яцка] — истец; Петр Хрщонович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Мартин Грынкович; Павел Островецкий — господарский дворянин; Миколай Андреевич; Яцко Остафевич; Лев Владычка

География — владения, юрисдикция и должности
Рудошаны — имение; Вильно — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
13 апреля 1551 г., понедельник, индикт 9. В споре Яцка Федоровича от имени жены Ганны и её одноимённой сестры с Петром Хрщоновичем об отчинном имении Рудошаны ответчик оспорил доверенности и потребовал явки самих истиц. Епимах с согласия сторон назначил их будущее представление и ответ Петра в Вильно на день св. Михаила простого римского праздника текущего 1551 года, без календарного пересчёта. Решение о титуле и фактический возврат имения не записаны; две сестры Ганны различены.

Wersja polska · nr 512

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca Aprelia13Den Indykt9 uPonedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 681

Osoby, role i urzędy
Jacko Fedorowicz — powód, dworanin Hospodarski; Hanna [żona Jacka Fedorowicza] — powód; Hanna/Hanka [siostra żony Jacka] — powód; Petr Chrszczonowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Martin Hrynkowicz; Paweł Ostrowecki — dworanin Hospodarski; Mikołay Andreiewicz; Jacko Ostafiewicz; Lew Władyczka

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Rudoszany — majątek; Wilno — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
13 kwietnia 1551, poniedziałek, indykcja 9. Jacko Fedorowicz, dworanin hospodarski, wystąpił przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem z pełnomocnictwa pisanego żony Hanny i jej siostry Hanny, zwanej też Hanką, przeciw Petrowi Chrszczonowiczowi. Zarzucał zatrzymanie ich ojczystego majątku Rudoszany z ludźmi ciągłymi, czeladzią niewolną, zabudowaniem dwornym i przynależnościami, jak posiadał go ich zmarły ojciec Martin Hrynkowicz. Petr nie przedstawił sprzeciwu co do tego zarzutu, lecz odmówił wiary pełnomocnictwom i chciał zobaczyć właściwe powódki, których nie było przed urzędem; nie jest to zapis przyznania im tytułu. Jacko zapowiedział przyszłe stawienie żony oraz jej siostry i poprosił o termin. Za zgodą obu stron Epimach wyznaczył przyszły dzień św. Michała prostego święta rzymskiego w bieżącym roku 1551, bez przeliczenia daty. Jacko ma wtedy stawić obie Hanny przed urzędem w Wilnie, a Petr ma stanąć i odpowiedzieć na dotychczasowe pozwy i deckowanie. Nie odnotowano wykonanego stawienia kobiet, rozstrzygnięcia własności, fizycznego wprowadzenia, zwrotu majątku, zapłaty, przysięgi ani nowej śmierci. Rudoszany oznacza majątek, Wilno sąd i przyszły termin. SML: 681.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 693.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 513. Поручительство Миколая Рудомины за брата Яна при будущем расчёте с Крыштофом Онтендорфом

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 682

Лица, роли и должности
Яцко Остафевич — судья, на тот момент виленский наместник; Ян Рудомина — купец города Вильны; Крыштоф Онтендорф — мещанин из Крулевца; Миколай Рудомина — виленский мещанин; Каспер — уполномоченный служебник Крыштофа Онтендорфа; Марко Василевич — господарский дворянин; Лев Федорович Владычка — господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — упомянутое место; Кролевец — упомянутое место; Воеводство Виленское — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
9 апреля 1551 г., четверг, индикт 9. Ян Рудомина дал брата Миколая поручителем для будущего расчёта с Крыштофом Онтендорфом по 500 польским злотым; уполномоченный Каспер лично принял поручительство. Явка Яна назначена через двенадцать недель от воскресенья 12 апреля в Вильно. Платёж поручителя и его освобождение обусловлены будущей явкой и расчётом; эллиптическая связь условия неявки отмечена без восстановления слов. Завершённый расчёт и платёж не записаны.

Wersja polska · nr 513

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca aprelia9Den Indyk9 uCzetwerh

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 682

Osoby, role i urzędy
Jacko Ostafiewicz — sędzia, natotczas namestnik Wilenski; Jan Rudomina — kupiec mesta Wilenskoho; Krysztof Ontendorf — meszczanin zKrolewca; Mikołay Rudomina — meszczanin Wilenski; Kasper — Słuzebnik umocowany Krysztofa Ontendorfu; Marko Wasilewicz — Dworanin Hospodarski; Lew Fedorowicz Władyczka — Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — miejsce wspomniane; Krolewec — miejsce wspomniane; Woiewodstwo Wilenskoie — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
9 kwietnia 1551, czwartek, indykcja 9. Przed Jackiem Ostafiewiczem, pełniącym urząd namiestnika wileńskiego, Jan Rudomina, kupiec wileński, w wykonaniu polecenia Panów Rady dał swego brata Mikołaja Rudominę, mieszczanina wileńskiego, jako poręczyciela Kasprowi, umocowanemu słudze Krysztofa Ontendorfa z Królewca. Chodzi o przyszły rachunek z 500 złotych polskich. Mikołaj ma stawić Jana przed urzędem w Wilnie za dwanaście tygodni od przyszłej niedzieli 12 kwietnia; nie przeliczono daty końcowej. Po rachunku ma zapłacić ten, kto okaże się dłużnikiem. Tylko w razie niestawienia Jana Mikołaj ma zapłacić 500 złotych albo pozostały rachunkowy dług. Klauzula nieobecności bez umocowanego zastępcy przewiduje przyszłe uwolnienie poręczyciela; przypisanie tej nieobecności Ontendorfowi pozostaje ostrożne wobec eliptycznej składni. Kasper rzeczywiście osobiście i dobrowolnie przyjął porękę, obie strony zgodziły się na zapis. Przy sprawie byli Marko Wasilewicz i Lew Fedorowicz Władyczka. Nie zapisano wykonanego rachunku, zapłaty ani aktualnego uwolnienia. Wilno oznacza afiliację i sąd, Królewiec pochodzenie kupca. SML: 682.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 693, 694.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).
Темы: ← Предыдущая   Следующая →Страницы: ← Назад 1 2 3 4 5 ... 14 15 16 17 18  * 19 20 21 22 Вперед →
Модератор: Alexmet
Вверх ⇈