⮉

Нарисуйте свое древо. Бесплатно. Онлайн.   [х]
Всероссийское Генеалогическое Древо
На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!
Вниз ⇊

Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

552 карточки: русские описания, польские регесты, лица, география и точные ссылки на источники. Metryka Litewska, księga 238.

Темы: Следующая →Страницы: ← Назад 1 2 3 4 5 ... 14 15 16 17  18 19 20 21 22 Вперед →
Модератор: Alexmet
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 480. Spór Butkewicza i innych z Wencławowiczami o grunty Powstowskie; przyszła komisja ziemska

Листы / страницы рукописи
с. 1268[?]; с. 1269; с. 1270; с. 1271

Дата записи
1550-08-18

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 638

Лица, роли и должности
Филип Миколаевич — участник действия по заявлению стороны; Рымко Вивович[?] — участник действия по заявлению стороны; Зеборт — участник действия по заявлению стороны, тиун; Матей Станевич — участник действия по заявлению стороны; Войтко Мартинович — участник действия по заявлению стороны; Петр Мартинович — участник действия по заявлению стороны; Юхно Биркович — потерпевший по заявлению стороны; Петрык Петрович — потерпевший по заявлению стороны; Катерына — потерпевший по заявлению стороны; Нара[?] — потерпевший по заявлению стороны; Сатя[?] — потерпевший по заявлению стороны; Алжбета — потерпевший по заявлению стороны; Валентын — потерпевший по заявлению стороны; Мартин Будкевич / Буткевич — истец, господарский боярин; Матей Пашкевич / Пашкович — истец, господарский боярин; Грыгор Бейнарович — истец, господарский боярин; Сагейтис Евасткович / Сагет Войткович — истец, господарский боярин; Войтех Венцлавович — ответчик, господарский боярин; Мартин Венцлавович — ответчик, господарский боярин; Омброжей Андреевич — ответчик, господарский боярин; Якуб Андреевич — ответчик, господарский боярин; Ян Андреевич — ответчик, господарский боярин; Станислав Добкович — ответчик, господарский боярин; Шымко Добкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Венцлавовичове [?] [SML: предварительная форма]; Войтех Якубович — господарский боярин; Миколай Юревич Радзивилл — пан, к которому относится должность, господарский подчаший; Андрей Семенович Одинцевич — присутствующий, князь; Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин; Гаврыло Грыгоревич[?] — выбранный комиссар, господарский боярин; Войтех Путята — выбранный комиссар, господарский боярин; Миколай Янович — выбранный комиссар, господарский боярин; Матыс Селидовга[?] — выбранный комиссар, господарский боярин; Иван Клопот — выбранный комиссар, писарь пана Миколая Юрьевича Радзивилла, господарского подчашего; Михайл Сушкович — выбранный комиссар, господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
Гоцкими[?] — юрисдикция; Повстовский — имение; Товянский — соседнее владение; Порозыст — природная граница; Войшконский — имение; Борени / Порени[?] — местонахождение имущества; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
18 августа 1550 г., понедельник, индикт 8. Martin Budkewicz/Butkewicz, Matey Paszkewicz, Hryhor Beynarowicz и Sageytis Ewastkowicz (далее Saget Woytkowicz: разночтение самого акта) против Woytech и Martin Wencławowicz, Ombrożey, Jakub и Jan Andreiewicz, Stanisław и Szymko Dobkowicz. Обвиняют их людей Filip Mikołaiewicz, Rymko Wiwowicz[?], тивуна Zebort, Matey Stanewicz, Woytko и Petr Martinowicz в захвате наследственных Powstowski земель от Towianski границы до болота Porozyst, поселении людей, разрушении меж и ущербе от навоза, оград и выпаса со стороны Woyszkonski. Отдельно обвиняют Woytko Martinowicz и помощников в прошлогоднем избиении на сенокосе у Boreni/Poreni[?] Juchno Birkowicz, Petryk Petrowicz и перечисленных вместе жён, невесток и детей: Kateryna, Nara[?], Satia[?], Alżbieta и Walentyn, прямо названного сына Juchno. Остальные родственные связи не распределены без основания. По жалобе сняты три сермяги и четыре prostyi[?], взяты десять возов уже скошенного сена и отдельно скошено десять возов нескошенного. Это обвинения; смерти или нынешней присуждённой суммы не установлено. Ответчики указывают на общую границу с Woytech Jakubowicz и неназванных истцами людей, вины не признают. Эпимах направляет спор на будущее разбирательство на земле. Обе стороны действительно согласились на выезд через неделю после наступающих Всех Святых в нынешнем 1550 году, без перевода относительной даты. Истцы выбрали Hawryło Hryhoriewicz[?], Woytech Putiata и Mikołay Janowicz; ответчики — Matys Selidowha[?], Iwan Kłopot, писаря подчашего Mikołay Juriewicz Radziwiłł, и Michaył Suszkowicz. Патрон лично не присутствует. Комиссары должны в будущем осмотреть землю и судить по праву и Статуту. При неявке стороны присутствующие судьи могут завершить дело с достаточными доказательствами; отсутствующего судью можно заменить лицом с равными полномочиями. Исполненного осмотра, измерения, нынешнего решения о собственности, уплаты, присяги или предъявленного документа нет. Имения, граница, болото и сенокос отделены от Вильно как суда; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 480

Karty / strony rękopisu
s. 1268[?]; s. 1269; s. 1270; s. 1271

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, awhusta18, indykt8, u Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 638

Osoby, role i urzędy
Filip Mikołaiewicz — uczestnik działania według twierdzenia strony; Rymko Wiwowicz[?] — uczestnik działania według twierdzenia strony; Zebort — uczestnik działania według twierdzenia strony, tiwun; Matey Stanewicz — uczestnik działania według twierdzenia strony; Woytko Martinowicz — uczestnik działania według twierdzenia strony; Petr Martinowicz — uczestnik działania według twierdzenia strony; Juchno Birkowicz — poszkodowany według twierdzenia strony; Petryk Petrowicz — poszkodowany według twierdzenia strony; Kateryna — poszkodowany według twierdzenia strony; Nara[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Satia[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Alżbieta — poszkodowany według twierdzenia strony; Walentyn — poszkodowany według twierdzenia strony; Martin Budkewicz / Butkewicz — powód, Boiar Hospodarski; Matey Paszkewicz / Paszkowicz — powód, Boiar Hospodarski; Hryhor Beynarowicz — powód, Boiar Hospodarski; Sageytis Ewastkowicz / Saget Woytkowicz — powód, Boiar Hospodarski; Woytech Wencławowicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Martin Wencławowicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Ombrożey Andreiewicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Jakub Andreiewicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Jan Andreiewicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Stanisław Dobkowicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Szymko Dobkowicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Wencławowiczowie [?] [SML: forma wstępna]; Woytech Jakubowicz — Boiar Hospodarski; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — pan, do którego odnosi się urząd, Podczaszy Hospodarski; Andrey Semenowicz Odincewicz — obecny, kniaź; Andrey Gedroyt — obecny, kniaź; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski; Hawryło Hryhoriewicz[?] — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski; Woytech Putiata — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski; Mikołay Janowicz — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski; Matys Selidowha[?] — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski; Iwan Kłopot — wybrany komisarz, pisar pana Mikołaia Juriewicza Radziwiła Podczaszego Hospodarskoho; Michaył Suszkowicz — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Hockimi[?] — jurysdykcja; Powstowski — majątek; Towianski — sąsiednia posiadłość; Porozyst — granica naturalna; Woyszkonski — majątek; Boreni / Poreni[?] — położenie majątku; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
18 sierpnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Martin Budkewicz/Butkewicz, Matey Paszkewicz, Hryhor Beynarowicz i Sageytis Ewastkowicz (później Saget Woytkowicz: własna rozbieżność) przeciw Woytechowi i Martinowi Wencławowiczom, Ombrożeyowi, Jakubowi i Janowi Andreiewiczom oraz Stanisławowi i Szymkowi Dobkowiczom. Zarzucają ich poddanym Filipowi Mikołaiewiczowi, Rymkowi Wiwowiczowi[?], tiwunowi Zebortowi, Mateyowi Stanewiczowi oraz Woytkowi i Petrowi Martinowiczom zajęcie ojczystych gruntów Powstowskich od granicy Towianskiej do błota Porozyst, osadzenie ludzi, zniszczenie miedz i szkody od nawozu, płotów oraz wypasu ze strony Woyszkonskiego. Osobno zarzucają zeszłoroczne pobicie przez Woytka Martinowicza i pomocników ludzi na łące u Boreni/Poreni[?]: Juchna Birkowicza, Petryka Petrowicza oraz grupowo ich żon, niewestek i dzieci — Kateryny, Nary[?], Satii[?], Alżbiety i Walentyna, wyraźnie syna Juchna. Pozostałych więzi nie rozdziela się bez podstaw. Według skargi zabrano trzy siermięgi i cztery prostyi[?], dziesięć wozów już skoszonego siana oraz skoszono osobno dziesięć wozów nieskoszonego. To zarzuty, bez stwierdzonej śmierci lub obecnej zasądzonej sumy. Pozwani odpowiadają, że grunt i łąka są we wspólnej granicy z Woytechem Jakubowiczem, a powodowie nie nazwali ludzi; nie przyznają winy. Epimach uznaje potrzebę rozstrzygnięcia na gruncie. Obie strony rzeczywiście zgadzają się na przyszły wyjazd w tydzień po nadchodzącym Wszystkich Świętych w tym roku 1550, bez konwersji daty. Powodowie wybierają Hawryłę Hryhoriewicza[?], Woytecha Putiatę i Mikołaya Janowicza; pozwani Matysa Selidowhę[?], Iwana Kłopota, pisarza Mikołaya Juriewicza Radziwiłła podczaszego, oraz Michayła Suszkowicza. Patron nie jest obecny. Komisja ma dopiero obejrzeć grunt i sądzić według prawa i Statutu; warunkowo obecni sędziowie mają zakończyć sprawę mimo niestawiennictwa strony z dostatecznym dowodem, a nieobecnego sędziego wolno zastąpić osobą o równej mocy. Brak wykonanych oględzin, pomiaru, obecnego rozstrzygnięcia własności, zapłaty, przysięgi lub okazanego dokumentu. Nazwane majątki, granica, błoto i łąka są odrębne od Wilna jako sądu; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 641, 640.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 481. Спор Войтеха Юрьевича о заложенной Саковщизне; подтверждение держания до возврата 13 коп

Листы / страницы рукописи
с. 1271; с. 1272; с. 1273; с. 1274; с. 1275; с. 1276; с. 1277; с. 1278

Дата записи
1550-04-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 639

Лица, роли и должности
Войтех Павлович — получатель пожалования по заявлению стороны; Якуб Павлович — получатель пожалования по заявлению стороны; Грышко Павлович — получатель пожалования по заявлению стороны; Войтех Юревич — истец, господарский боярин; Каспер Янович Володкевич / Волоткевич[?] — свидетель нынешнего производства; Якуб Лаврынович — ответчик, господарский боярин; Ян Ленкевич — прежний держатель залога; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Мартин Шераснович / Щаснович[?] — залогодатель; Федор Владыка — присутствующий, господарский дворянин; Яцко Соморок — присутствующий, господарский дворянин; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин; Мартин Дякович — истец цитируемого производства; Крыштоф Юршыч — судья цитируемого производства; Ян Кутевич — судья цитируемого производства; Станислав Котел — судья цитируемого производства; Войтех Янович — судья цитируемого производства; Ян Юршыч — судья цитируемого производства; Процко Войткевич Ворокумский — судья цитируемого производства; Ян Яниковский — судья цитируемого производства; Марко Янович — судья цитируемого производства; Щасны Богушевич — судья цитируемого производства; Лукаш Бежки / Бежский[?] — должностное лицо в цитируемом документе, бывший виленский наместник; Ян Янович — виж в цитируемом документе; Шынко / Шымко Якубович[?] — свидетель в цитируемом документе

География — владения, юрисдикция и должности
Саковщызна / Саковска — имение; Вильно — юрисдикция; Вильно — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
16 апреля 1550 г., среда, индикт 8; последующий нынешний срок — пятница 2 мая. Woytech Juriewicz против Jakub Ławrynowicz, господарских бояр, о заложенной Sakowszczyzna с пашней, лесами и сенокосами за 13 коп грошей, прежде заложенной Jan Lenkiewicz. Истец обвиняет ответчика в новом вступлении без возврата денег и передаче власти над землёй прямо названным сыновьям его сестры Woytech, Jakub и Hryszko Pawłowicz; ответчик отрицает. Woytech действительно предъявляет залоговую запись Martin Szerasnowicz/Szczasnowicz[?] под его и посторонних людей печатями. Jakub не возражает против неё, но предъявляет прежнее комиссарское решение и запечатанную выпись из книг бывшего виленского наместника Łukasz Berzki/Berzski[?]. Рассказанные прежние дела Martin Diakowicz, его неназванного отца, части Jakub отдельно от частей неназванных тёток, единственного принятого свидетеля Szynko/Szymko Jakubowicz[?] и будущего выделения четверти земли перед вижем остаются прежней историей; связь между формами Martin автоматически не решена. Это не нынешние показания этих лиц и не новый исполненный раздел. Истец также действительно предъявляет второе решение полюбовных судей. Jakub возражает, что на нём нет печати Kasper Janowicz Wołodkewicz/Wołotkewicz[?], названного его судьёй, и отрицает свой выбор; отсутствие печати действительно обнаружено на документе. Обе стороны принимают доказательство шапками за три рубля, без нынешнего взыскания или уплаты. В назначенную нынешнюю пятницу 2 мая Woytech действительно приводит Kasper, Jakub также является, документ предъявлен и прочитан. Kasper лично подтверждает участие по просьбе Jakub вместе с другими добрыми людьми и признаёт решение. Jakub более не возражает против показания и документа, продолжая отрицать вступление и передачу земли сыновьям сестры. Эпимах действительно сохраняет силу прежнего решения и держание/пользование Sakowszczyzna за Woytech на 13 коп до возврата этих денег Jakub; ответчик действительно соглашается. Нынешней уплаты, нового раздела, физической передачи или исполненной присяги нет. Прежние комиссары, полюбовные судьи и виж Jan Janowicz цитируются; нынешнее личное показание даёт Kasper. Имение отделено от Вильно как суда и прежней должностной юрисдикции; современной локализации нет. SML сохраняет Junicz и Lakowszczyzna отдельно от форм самого акта.

Wersja polska · nr 481

Karty / strony rękopisu
s. 1271; s. 1272; s. 1273; s. 1274; s. 1275; s. 1276; s. 1277; s. 1278

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, aprylia16, indyk8, w Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 639

Osoby, role i urzędy
Woytech Pawłowicz — odbiorca nadania według twierdzenia strony; Jakub Pawłowicz — odbiorca nadania według twierdzenia strony; Hryszko Pawłowicz — odbiorca nadania według twierdzenia strony; Woytech Juriewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Kasper Janowicz Wołodkewicz / Wołotkewicz[?] — świadek bieżącego postępowania; Jakub Ławrynowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jan Lenkiewicz — wcześniejszy posiadacz zastawu; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Martin Szerasnowicz / Szczasnowicz[?] — zastawca; Fedor Władyka — obecny, Dworanin Hospodarski; Jacko Somorok — obecny, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski; Martin Diakowicz — powód cytowanego postępowania; Krysztof Jurszycz — sędzia cytowanego postępowania; Jan Kutewicz — sędzia cytowanego postępowania; Stanisław Koteł — sędzia cytowanego postępowania; Woytech Janowicz — sędzia cytowanego postępowania; Jan Jurszycz — sędzia cytowanego postępowania; Procko Woytkewicz Worokumski — sędzia cytowanego postępowania; Jan Janikowski — sędzia cytowanego postępowania; Marko Janowicz — sędzia cytowanego postępowania; Szczasny Bohuszewicz — sędzia cytowanego postępowania; Łukasz Berzki / Berzski[?] — urzędnik w cytowanym dokumencie, Namestnik bywszy Wilenski; Jan Janowicz — wiż w cytowanym dokumencie; Szynko / Szymko Jakubowicz[?] — świadek w cytowanym dokumencie

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Sakowszczyzna / Sakowska — majątek; Wilno — jurysdykcja; Wilno — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 kwietnia 1550 r., środa, indykcja 8; późniejszy obecny termin to piątek 2 maja. Woytech Juriewicz przeciw Jakubowi Ławrynowiczowi, bojarom hospodarskim, o zastawną Sakowszczyznę z polami, lasami i łąkami za 13 kop groszy, dawniej zastawioną Janowi Lenkiewiczowi. Powód zarzuca ponowne wkroczenie bez zwrotu pieniędzy i przekazanie władzy nad ziemią wyraźnie nazwanym siostrzeńcom pozwanego: Woytechowi, Jakubowi i Hryszkowi Pawłowiczom; pozwany temu zaprzecza. Woytech rzeczywiście okazuje list zastawny Martina Szerasnowicza/Szczasnowicza[?] pod jego i postronnych ludzi pieczęciami. Jakub nie zgłasza zarzutu do tego listu, lecz okazuje wcześniejszy list komisarski i opieczętowany wypis z ksiąg dawnego namiestnika wileńskiego Łukasza Berzkiego/Berzskiego[?]. Recytowane wcześniejsze sprawy Martina Diakowicza, jego nienazwanego ojca, części Jakuba odrębnej od części nienazwanych ciotek, jednego przyjętego świadka Szynka/Szymka Jakubowicza[?] oraz planu wydzielenia ćwierci ziemi przed wizem pozostają wcześniejszą historią; związku między formami Martina nie rozstrzyga się automatycznie. Nie są obecnymi zeznaniami tych osób ani nowym wykonanym podziałem. Powód rzeczywiście okazuje także drugi list sądu polubownego. Jakub zarzuca brak pieczęci Kaspra Janowicza Wołodkewicza/Wołotkewicza[?], wymienionego jako jego sędzia, oraz zaprzecza, że go wybrał; brak pieczęci rzeczywiście stwierdzono na liście. Obie strony przyjmują próbę przez szapki za trzy ruble, bez obecnego zasądzenia lub zapłaty tej sumy. W wyznaczony obecny piątek 2 maja Woytech rzeczywiście stawia Kaspra, Jakub również staje, a list zostaje okazany i odczytany. Kasper osobiście potwierdza uczestnictwo na prośbę Jakuba wraz z innymi dobrymi ludźmi i uznaje list. Jakub nie podnosi dalszego zarzutu do zeznania i listu, nadal zaprzeczając wkroczeniu i przekazaniu ziemi siostrzeńcom. Epimach rzeczywiście zachowuje moc wcześniejszego listu i pozostawia Woytecha przy dzierżeniu oraz użytkowaniu Sakowszczyzny za 13 kop aż do ich zwrotu przez Jakuba; pozwany rzeczywiście się zgadza. Brak obecnej spłaty, nowego podziału, fizycznego wydania lub wykonanej przysięgi. Wcześniejsi komisarscy i polubowni sędziowie oraz wiz Jan Janowicz są cytowani; obecne osobiste zeznanie składa Kasper. Sakowszczyzna jest odrębna od Wilna jako sądu i dawnej jurysdykcji urzędowej; bez nowoczesnej lokalizacji. SML ma formy Junicz i Lakowszczyzna, zachowane jako odrębne od własnych form aktu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 642 (левая половина), 642 (правая половина), 645 (левая половина), 641, 643, 644.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 482. Освобождение Грынашка Шолухи от позвов Яновой Хлебовичовой после отказа её служебника вести дело

Листы / страницы рукописи
с. 1278; с. 1279

Дата записи
1550-04-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 641

Лица, роли и должности
Пани Янова Юревич Глебовича — истец, виленская воеводина; Грынашко Шолуха — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Бертошевич — представитель, служебник её милости пани воеводины

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Вильно — территория должности; Зославске — имение; Неровщызна — имение

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 апреля 1550 г., индикт 8; день недели в заголовке не указан. Pani Janowa Juriewicz Hlebowicza, жена виленского воеводы, ранее вызвала господарского дворянина Hrynaszko Szołucha по панским позвам. Она обвиняла его в посылке слуг на пашню её заславских бояр, названную Nerowszczyzna, и избиении их жён и других жнецов; подробности жалобы отнесены к позвам. Имена и число этих людей не названы, смерть не указана. Ныне её служебник Stanisław Bertoszewicz действительно является от её имени, но не желает вести дело или спор с ответчиком по этим позвам. Эпимах, соблюдая земское право, действительно освобождает Hrynaszko от позвов воеводины. По действительной просьбе ответчика приказывает запись в книги. Это не установление отсутствия нападения; нынешнего взыскания ущерба, платежа, присяги или показания вижа нет. Zosławskie поля и Nerowszczyzna отделены от Вильно как суда и юрисдикции титула воеводины, без современной локализации. Имя женщины и присутствие её мужа не выводятся из формы именования. Szołucha в самом акте сохраняется отдельно от SML Sołohub .

Wersja polska · nr 482

Karty / strony rękopisu
s. 1278; s. 1279

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Aprylia25, Indyk8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 641

Osoby, role i urzędy
Pani Janowa Juriewicz Hlebowicza — powód, Woiewodinaia Wilenskaia; Hrynaszko Szołucha — pozwany, Dworienin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Stanisław Bertoszewicz — pełnomocnik, Służebnik jeie miłosti Pani woiewodinoie

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Wilno — obszar urzędu; Zosławskie — majątek; Nerowszczyzna — majątek

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 kwietnia 1550 r., indykcja 8; w nagłówku brak dnia tygodnia. Pani Janowa Juriewicz Hlebowicza, wojewodzina wileńska, wcześniej pozwała dworzanina hospodarskiego Hrynaszka Szołuchę pozwami pańskimi. Zarzucała nasłanie jego sług na pola orne jej bojarów zosławskich, nazwane Nerowszczyzną, oraz pobicie ich żon i innych żniwiarzy; szczegóły skargi odsyłają do pozwów. Nie podano imion ani liczby tych osób i nie stwierdzono śmierci. Obecnie jej służebnik Stanisław Bertoszewicz rzeczywiście staje w jej imieniu, lecz nie chce prowadzić sprawy ani mieć sporu z pozwanym według tych pozwów. Epimach, zachowując prawo ziemskie, rzeczywiście uwalnia Hrynaszka od pozwów wojewodziny. Na rzeczywistą prośbę pozwanego nakazuje wpis do ksiąg. Nie jest to ustalenie, że zarzucany napad nie nastąpił; brak obecnego zasądzenia odszkodowania, zapłaty, przysięgi lub zeznania wiza. Zosławskie pola i Nerowszczyzna są odrębne od Wilna jako sądu i jurysdykcji tytułu wojewodziny; bez nowoczesnej lokalizacji. Nie wprowadza się imienia pani ani obecności jej męża. Własne Szołucha pozostaje odrębne od SML Sołohub i zachowanej wcześniejszej formy katalogowej Hryhorko.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 645.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 483. Подтверждение держания земли Иваном Савичем до удовлетворения прежнего взыскания с Василия Сасиновича

Листы / страницы рукописи
с. 1279; с. 1280; с. 1281

Дата записи
1550-05-03

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 642

Лица, роли и должности
Мыкотиц Кузмиц[?] / Малутя[?] / Кутя[?] — потерпевший по заявлению стороны, путный слуга; Иван Савич / Иван Сасин — истец, господарский лепунский и волкиницкий хорунжий; Василей Сасинович — ответчик, господарский боярин виленского повета; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Юхно Миколаевич; Ян Юревич Глебович — должностное лицо в цитируемом документе, виленский воевода; Лукаш Федорович Бе(с/з)ки[?] — должностное лицо в цитируемом документе, бывший виленский наместник; Алексы Завацкий — должностное лицо в цитируемом документе, маршалок его милости; Лукаш Докторович — виж в цитируемом документе

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Повет Виленский — юрисдикция; Лепунский — территория должности; Волкиницкий — территория должности; Двор Быстрыцкий — имение; Вильно — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
3 мая 1550 г., суббота, индикт 8. Iwan Sawicz, господарский лепунский и волкиникский хорунжий, против Wasiley Sasinowicz, господарского боярина Виленского повета. Истец пересказывает прежнее взыскание пяти коп грошей за избиение его путного слуги Mykotic Kuzmic[?], позднее Małutia/Kutia[?], чиновниками покойного Jan Juriewicz Hlebowicz: бывшим наместником Łukasz Fedorowicz Be(s/z)ki[?] и покойным маршалком Aleksy Zawacki. Прежний отказ платить, посылка Łukasz Doktorowicz и ввод в половину службы людей до уплаты пересказаны, не являются нынешними показаниями чиновников. При вводе истец упоминает пять коп и отдельно пятьдесят грошей без нынешнего взыскания или сложения. Juchno Mikołaiewicz, которого ответчик называл непоходным, по истцу был королевским человеком Быстрицкого двора и ушёл на отчину; истец обвиняет ответчика в захвате земли. Действительно предъявлены запечатанная выпись чиновников с тремя рублями за избиение и запечатанный вводный лист Doktorowicz с пятью копами и половиной службы. Единицы сохранены буквально без пересчёта. Ответчик объясняет уход человека притеснением истца и отрицает захват и пахоту земли. Эпимах действительно сохраняет за истцом держание, пахоту и пользование неназванной землёй за пять коп до полной уплаты или удовлетворения по прежнему решению. Нынешней уплаты, новой физической передачи, присяги, личного показания вижа или нового суда об избиении нет. Позднейшее Iwan Sasin сохранено как вариант начального Sawicz; неясные формы слуги не умножают лиц. Dwór Bystrycki, должности Lepunski/Wołkinicki, Виленский повет и суд имеют отдельные роли, без современной локализации. SML даёт форму Lepieszewicz.

Wersja polska · nr 483

Karty / strony rękopisu
s. 1279; s. 1280; s. 1281

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Maia3, Indyk8, w Subotu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 642

Osoby, role i urzędy
Mykotic Kuzmic[?] / Małutia[?] / Kutia[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Słuha putny; Iwan Sawicz / Iwan Sasin — powód, Chorunży Hospodarski Lepunski y Wołkinicki; Wasiley Sasinowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Juchno Mikołaiewicz; Jan Juriewicz Hlebowicz — urzędnik w cytowanym dokumencie, Woiewoda Wilenski; Łukasz Fedorowicz Be(s/z)ki[?] — urzędnik w cytowanym dokumencie, Namestnik bywszy Wilenski; Aleksy Zawacki — urzędnik w cytowanym dokumencie, Marszałok Jeho miłosti; Łukasz Doktorowicz — wiż w cytowanym dokumencie

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Powet Wilenski — jurysdykcja; Lepunski — obszar urzędu; Wołkinicki — obszar urzędu; Dwór Bystrycki — majątek; Wilno — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
3 maja 1550 r., sobota, indykcja 8. Iwan Sawicz, chorąży hospodarski lepunski i wołkinicki, przeciw Wasileyowi Sasinowiczowi, bojarowi hospodarskiemu powiatu wileńskiego. Powód przywołuje wcześniejsze zasądzenie przez urzędników nieżyjącego Jana Juriewicza Hlebowicza: byłego namiestnika Łukasza Fedorowicza Be(s/z)kiego[?] i nieżyjącego marszałka Aleksego Zawackiego, pięciu kop groszy za pobicie jego sługi putnego Mykotica Kuzmica[?], później nazwanego Małutia/Kutia[?]. Opowiada o odmowie zapłaty, wysłaniu Łukasza Doktorowicza i wcześniejszym wwiązaniu w połowę służby ludzi aż do zapłaty. Przy tym wspomina pięć kop i dodatkowo pięćdziesiąt groszy, bez obecnego zasądzenia lub sumowania. Juchno Mikołaiewicz, nazwany przez pozwanego niepochodnym, według powoda był człowiekiem królewskiego dworu bystryckiego i odszedł na ojcowiznę; powód zarzuca odebranie ziemi. Iwan rzeczywiście okazuje opieczętowany wypis urzędników, recytujący trzy ruble za pobicie, oraz opieczętowany list wwiązczy Doktorowicza, recytujący pięć kop i połowę służby. Jednostki i kwoty zachowano dosłownie, bez przeliczenia. Pozwany odpowiada, że człowiek odszedł wskutek ucisku powoda; zaprzecza odebraniu i uprawianiu ziemi. Epimach rzeczywiście pozostawia powoda przy dzierżeniu, uprawie i używaniu tej nienazwanej ziemi za pięć kop aż do pełnej zapłaty lub zadośćuczynienia według dawnego wyroku. Brak obecnej zapłaty, nowego fizycznego wydania, przysięgi, osobistego zeznania wiza lub nowego sądu o pobicie. Własny późniejszy Iwan Sasin pozostaje wariantem wobec początkowego Sawicz; formy sługi są niepewne, bez mnożenia osób. Dwór Bystrycki, urzędy Lepunski/Wołkinicki oraz powiat i sąd wileński mają odrębne role; bez nowoczesnej lokalizacji. Dawna katalogowa forma pozwanego Lepieszewicz pozostaje w historii SML.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 645, 646.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 484. Взаимный отказ от требований по долгу между Богданом Ихудичем и Ганной Яновой Зброшковой

Листы / страницы рукописи
с. 1281 heading; с. 1282; с. 1283; с. 1284; с. 1285; с. 1286

Дата записи
1550-05-05

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 643

Лица, роли и должности
Богдан Игудич — истец, гродненский купец её королевской господарской милости, еврей; Коледа Федорович — участник суда, виленский городничий; Станислав Оженский — участник суда; Богуш Дорошкевич — участник суда, господарский дворянин; Ганна Янова Зброшкова — ответчик, медницкая хорунжина; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Игуда Богданович — купец её королевской господарской милости; Войтех — участник; Станислав — участник; Войтех Грышкович Кимбар / Грышко Кимбар — должностное лицо в цитируемом документе, гродненский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Городенский — упомянутое место; Городенский — территория должности; Медницкий — территория должности; Вильно — юрисдикция; Виленский — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
5 мая 1550 г., понедельник, индикт 8. Bohdan Ihudicz, еврейский гродненский купец королевы, против Hanna Janowa Zbroszkowa, жены покойного медникского хорунжего. При Эпимахе присутствуют Koleda Fedorowicz, виленский городничий, Stanisław Orzenski и Bohusz Doroszkiewicz. Истец действительно признаёт прежнюю уплату сыном ответчицы Woytech 24 коп и 9 грошей долга перед его покойным отцом Ihuda Bohdanowicz; заголовок указывает только 24 копы. Отдельно спорят о 10 копах литовской монеты за одамаску и 80 грошах. Истец действительно предъявляет приписываемый ответчице запечатанный долговой лист, с условием уплаты сыновьями из её имения в случае смерти; ответчица и лично явившиеся сыновья Woytech и Stanisław отрицают лист и печать. Предъявлен также запечатанный лист гродненского наместника Woytech Hryszkowicz Kimbar с пересказом прежнего разбирательства; последующее Hryszko Kimbar сохранено как вариант источника. Ответчица признаёт прежний долг 10 коп, но утверждает уплату 9 коп и посылку десятой через неназванного слугу. Действительно предъявляет приписываемую отцу истца запечатанную квитанцию 9 коп. Истец оспаривает квитанцию, печать и еврейскую подпись; подделка не установлена, вывод о грамотности не сделан. Ответчица с сыновьями и истец каждый предлагают будущую присягу самотреть; помощники истца не названы, исполненной присяги нет. Эпимах ранее передал дело на господский приговор, однако истец добровольно отказывается от права, избегая дальнейших расходов и ущерба. Долговой лист 10 коп и 80 грошей действительно возвращён сыновьям, которые разрывают его в суде; квитанция 9 коп возвращена истцу. Ответчица и сыновья также освобождают истца от своих требований; стороны больше не должны вызывать друг друга по этим делам. По просьбе ответчицы Эпимах велит внести запись в книги. Нынешней уплаты, присуждения долга, исполненной присяги или установленной подделки нет. Гродненская принадлежность купца, медникская должность и Виленский суд имеют отдельные роли; современное местонахождение неназванного имения не установлено. Буквальные единицы и варианты источников сохранены.

Wersja polska · nr 484

Karty / strony rękopisu
s. 1281 heading; s. 1282; s. 1283; s. 1284; s. 1285; s. 1286

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Maia5, u Ponedelok, Indyk8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 643

Osoby, role i urzędy
Bohdan Ihudicz — powód, Horodenski kupiec Hospodaryni Korolewoy, Żyd; Koleda Fedorowicz — uczestnik sądu, Horodniczy Wilenski; Stanisław Orzenski — uczestnik sądu; Bohusz Doroszkiewicz — uczestnik sądu, Dworanin Hospodarski; Hanna Janowa Zbroszkowa — pozwany, Choruzyna Mednicka; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Ihuda Bohdanowicz — Kupiec Hospodaryni Korolewoy; Woytech — uczestnik; Stanisław — uczestnik; Woytech Hryszkowicz Kimbar / Hryszko Kimbar — urzędnik w cytowanym dokumencie, Namestnik Horodenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Horodenski — miejsce wspomniane; Horodenski — obszar urzędu; Mednicki — obszar urzędu; Wilno — jurysdykcja; Wilenski — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
5 maja 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Bohdan Ihudicz, żydowski kupiec horodeński królowej, przeciw Hannie Janowej Zbroszkowej, żonie zmarłego chorążego mednickiego. Przed Epimachem obecni są Koleda Fedorowicz, horodniczy wileński, Stanisław Orzenski i Bohusz Doroszkiewicz. Powód rzeczywiście przyznaje wcześniejszą zapłatę przez jej syna Woytecha 24 kop i 9 groszy długu wobec nieżyjącego ojca Ihudy Bohdanowicza; nagłówek wymienia tylko 24 kopy. Spór dotyczy odrębnych 10 kop litewskich za odamassku i 80 groszy. Bohdan okazuje przypisywany Hannie opieczętowany zapis, z warunkiem zapłaty przez synów z jej majątku w razie jej śmierci; Hanna i rzeczywiście obecni synowie Woytech i Stanisław zaprzeczają zapisowi i pieczęci. Okazuje także opieczętowany list Woytecha Hryszkowicza Kimbara, namiestnika horodeńskiego, przywołujący wcześniejsze postępowanie; późniejszą formę Hryszko Kimbar zachowano osobno jako wariant źródła. Hanna przyznaje dawny dług 10 kop, lecz twierdzi, że oddała 9 kop, a dziesiątą przesłała przez nienazwanego sługę. Rzeczywiście okazuje przypisywany Ihudzie opieczętowany kwit 9 kop. Bohdan zaprzecza kwitowi i pieczęci oraz wskazuje spór o podpis żydowski; bez stwierdzenia fałszerstwa lub rozstrzygnięcia znajomości pisma. Hanna z synami i Bohdan każdy oferują przyszłą przysięgę samotrzeć; pomocnicy Bohdana nie są nazwani i przysięgi nie wykonano. Epimach uprzednio skierował rzecz do wyroku pańskiego, lecz Bohdan dobrowolnie odstępuje od prawa, aby uniknąć dalszych nakładów i szkody. Rzeczywiście zwraca zapis 10 kop i 80 groszy synom, którzy rozdzierają go przed sądem; kwit 9 kop wraca do Bohdana. Hanna i synowie również odstępują od praw wobec niego; obie strony nie mają się dalej pozywać w tych sprawach. Na prośbę Hanny Epimach poleca wpis do ksiąg. Brak obecnej zapłaty, zasądzenia długu, wykonanej przysięgi lub orzeczonego fałszerstwa. Horodenski, Mednicki i Wilno odnoszą się do pochodzenia kupca, urzędów i sądu, nie do ustalonej lokalizacji nienazwanego majątku. Dosłowne jednostki i warianty źródeł, w tym raw Shudicz wobec native Ihudicz, pozostają zachowane.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 649 (левая половина), 646, 647, 648.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 485. Условная присяга Станислава Мазурека и уплата пяти коп Марком Рагожичем за отведённого работника

Листы / страницы рукописи
с. 1286; с. 1287; с. 1288

Дата записи
1550-04-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 645

Лица, роли и должности
Станислав Мазурек — истец, боярин князя-епископа виленского, хозовский боярин; Марко Рагожич — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Павлик Довалевич — человек / подданный Марка; Павлик — невольный паробок Станислава

География — владения, юрисдикция и должности
Хозовский — упомянутое место; Виленский — территория должности; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 апреля 1550 г., индикт 8. Stanisław Mazurek, хозовский боярин виленского епископа, против господарского дворянина Marko Rahożycz перед Bohdan Andreiewicz Epimach. Истец утверждает, что человек Марка Pawlik Dowalewicz увёл из его дома невольного работника, также названного Pawlik; это разные лица. Пересказывает прежнее разбирательство, отрицание подданного, признание истца более близким к доказательству и три срока по двенадцать недель. Заявляет о готовности к присяге, непредставлении подданного на последний срок и неисполнении прежнего решения и поруки на пять коп грошей. Предлагались три вола и кобыла: истец говорит об отказе в независимой оценке, ответчик — об отказе принять скот и присягнуть. Уплата и принятие скота не установлены. Эпимах считает, что присяга не состоялась из-за неуплаты пяти коп наличными и недостаточности предложенного скота. Теперь назначает будущую присягу Станислава через четыре недели от нынешнего вторника. Только если истец присягнет, Марк должен сразу после присяги уплатить пять коп наличными, без нового срока и без оценки; ответчик действительно соглашается. Исполненной присяги, нынешней безусловной уплаты или возвращения работника нет. Chozowski обозначает принадлежность истца, Wilno — епископскую должность и суд; местонахождение неназванного дома не установлено. Варианты SML и прежние чтения сохранены.

Wersja polska · nr 485

Karty / strony rękopisu
s. 1286; s. 1287; s. 1288

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Aprylia Dwadcat Dewiatoho Dnia, Indykt Osmyi

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 645

Osoby, role i urzędy
Stanisław Mazurek — powód, Boiaryn kniazia Biskupa Wilenskoho, Boiaryn Chozowski; Marko Rahożycz — pozwany, Dworonin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Pawlik Dowalewicz — Czołowek / Poddanyi Marka; Pawlik — Parobek newolny Stanisława

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Chozowski — miejsce wspomniane; Wilenski — obszar urzędu; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 kwietnia 1550 r., indykcja 8. Stanisław Mazurek, bojaryn chozowski biskupa wileńskiego, przeciw dworzaninowi hospodarskiemu Markowi Rahożyczowi przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem. Powód zarzuca, że człowiek Marka, Pawlik Dowalewicz, wyprowadził z jego domu niewolnego parobka również imieniem Pawlik; są to dwie różne osoby. Przywołuje wcześniejsze postępowanie, zaprzeczenie poddanego, uznanie bliższości dowodu powoda i trzy terminy po dwanaście tygodni. Twierdzi, że był gotów do przysięgi, lecz poddanego nie stawiono na ostatni termin, a Marko nie wykonał wcześniejszego rozstrzygnięcia i poręki dotyczących pięciu kop groszy. Oferowano trzy woły i klacz: powód zarzuca odmowę niezależnego oszacowania, pozwany odmowę przyjęcia bydła i przysięgi. Zapłaty ani przyjęcia bydła nie wykazano. Epimach stwierdza, że przysięga nie mogła nastąpić z powodu braku pięciu kop w gotówce i niewystarczającego bydła. Obecnie wyznacza przyszłą przysięgę Stanisława za cztery tygodnie od dzisiejszego wtorku. Dopiero jeśli powód przysięgnie, Marko ma natychmiast po przysiędze zapłacić pięć kop gotowymi pieniędzmi, bez dalszego terminu i bez oszacowania; pozwany rzeczywiście na to zezwala. Brak wykonanej przysięgi, obecnej bezwarunkowej zapłaty lub zwrotu parobka. Chozowski określa przynależność powoda, Wilno urząd biskupa i sąd; położenia nienazwanego domu nie ustalono. Warianty SML i dawne odczyty zachowano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 650 (левая половина), 649.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 486. Спор Тахира Банковича и Сехии Давидовича о двух работниках: предпочтение прежнего листа и будущие сроки возврата и присяги

Листы / страницы рукописи
с. 1288; с. 1289; с. 1290; с. 1291

Дата записи
1550-06-04

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1547-06-21; дата цитируемого документа: 1548-08-20

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 646

Лица, роли и должности
Тагир Банкович — истец, господарский татарин; Сехя Давидович — ответчик, господарский татарин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Себестыян / Савостыянец Овдейцович — паробок / невольная челядь; Павелец Овдейцович — паробок; Шанка; Зенебка Осановна Банкова; Банк Кенкович[?]; Осан Озикович[?]; Халбей / Хаббей Руб(е)евна[?]; Андрей Доротич — невольная челядь; Павел — невольная челядь; Андрейца Доротич — невольная челядь; Петр Дмитреевич — присутствующий, князь / остроский державца; Андрей Илговский — присутствующий; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Остроский — территория должности; Марковский — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 июня 1550 г., среда, индикт 8. Господарский татарин Tahir Bankowicz против татарина Sechia Dawidowicz перед Эпимахом; присутствуют князь Petr Dmitreiewicz, остроский державца, Andrey Ilgowski и Stanisław Traskowski. Истец утверждает бегство двух работников Sebestyian/Sawostyianec и Pawelec Owdeycowicz, увод двух коней и ущерб три копы грошей. Пересказывает обнаружение одного работника у ответчика, отказ выдать его и прежнее припоручение жене ответчика в тридцати копах перед неназванным вижем марковского двора. Ответчик признаёт прежнее содержание и последующее бегство, но ссылается на принадлежность работника жене Szanka, получившей его от матери. Тахир действительно предъявляет лист матери Zenebka Osanowna Bankowa от 21 июня 1547 г. с тремя печатями посторонних, записывающий ему невольную челядь. В цитате названы покойный муж Bank Kenkowicz[?], отец Osan Ozikowicz[?] и мать Chalbey/Chabbey Rub(e)iewna[?], в челяди Andrey Doroticz, его сыновья Paweł и Sawostyian и названный братом Andreyca Doroticz; отнесение местоимения остаётся неуверенным. Цитированный Paweł автоматически не отождествлён с Pawelec. Сехия предъявляет другой лист той же Зенебки от 20 августа 1548 г., с двумя печатями, на того же Sawostyianec для дочери Szanka. Эпимах сохраняет силу прежнего листа Тахира и откладывает позднейший как неправый; Сехия не возражает против листа. Назначены три будущих срока по четыре недели, прямо всего двенадцать недель от нынешней среды 4 июня, для поиска и возвращения Sawostyianec. Только при неисполнении Сехия должен уплатить пять коп; может искать работника на тёще. Отдельные три копы за коней оспорены: Тахир принимает будущую присягу на третий день, в пятницу. Исполненной присяги, нынешней уплаты или возвращения человека нет. Вильно, Ostroski и Markowski обозначают отдельные судебные и должностные роли; неназванные дома не локализованы.

Wersja polska · nr 486

Karty / strony rękopisu
s. 1288; s. 1289; s. 1290; s. 1291

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Iunia4, w seredu, Indykt Osmyi

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: Roku Sorok Semoho meseca Iiunia Dwadcat perwoho; data cytowanego dokumentu: Hodu Sorok Osmoho meseca Awhusta Dwadcatoho

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 646

Osoby, role i urzędy
Tahir Bankowicz — powód, Tataryn Hospodarski; Sechia Dawidowicz — pozwany, Tataryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Sebestyian / Sawostyianec Owdeycowicz — Parobok / czeladź newolna; Pawelec Owdeycowicz — Parobok; Szanka; Zenebka Osanowna Bankowa; Bank Kenkowicz[?]; Osan Ozikowicz[?]; Chalbey / Chabbey Rub(e)iewna[?]; Andrey Doroticz — Czeladź newolna; Paweł — Czeladź newolna; Andreyca Doroticz — Czeladź newolna; Petr Dmitreiewicz — obecny, kniaź / derżawca Ostroski; Andrey Ilgowski — obecny; Stanisław Traskowski — obecny, Dworonin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Ostroski — obszar urzędu; Markowski — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 czerwca 1550 r., środa, indykcja 8. Tatar hospodarski Tahir Bankowicz przeciw Tatarowi Sechii Dawidowiczowi przed Epimachem; obecni kniaź Petr Dmitreiewicz, derżawca ostroski, Andrey Ilgowski i Stanisław Traskowski. Powód zarzuca ucieczkę dwóch parobków, Sebestyiana/Sawostyianca i Pawleca Owdeycowiczów, oraz zabranie dwóch koni i szkodę trzech kop groszy. Przywołuje odnalezienie jednego parobka u pozwanego, odmowę wydania i wcześniejsze przyporuczenie żonie pozwanego w trzydziestu kopach przed nienazwanym wizem dworu markowskiego. Pozwany przyznaje wcześniejsze posiadanie i późniejszą ucieczkę, ale twierdzi, że parobek należał do jego żony Szanki, przyprowadzony od jej matki. Tahir rzeczywiście okazuje list matki Zenebki Osanowny Bankowej z 21 czerwca 1547 r., pod trzema pieczęciami osób postronnych, zapisujący mu niewolną czeladź. Przywołuje zmarłego męża Banka Kenkowicza[?], ojca Osana Ozikowicza[?] i matkę Chalbey/Chabbey Rub(e)iewnę[?], a w czeladzi Andreya Doroticza, jego synów Pawła i Sawostyiana oraz Andreykę Doroticza określonego jako brat; przyłączenie zaimka pozostaje niepewne. Cytowany Paweł nie jest automatycznie utożsamiony z Pawlecem. Sechia rzeczywiście okazuje drugi list tej samej Zenebki, z 20 sierpnia 1548 r., pod dwiema pieczęciami, oddający tego samego Sawostyianca córce Szance. Epimach zachowuje wcześniejszy list Tahira, odkłada późniejszy jako niesłuszny; Sechia nie zgłasza zarzutu do listu. Wyznacza trzy przyszłe terminy po cztery tygodnie, wyraźnie razem dwanaście tygodni od obecnej środy 4 czerwca, aby Sechia odnalazł i zwrócił Sawostyianca. Tylko jeśli tego nie uczyni, ma zapłacić pięć kop; może dochodzić parobka od teściowej. Odrębne trzy kopy za konie pozostają sporne: Tahir przyjmuje przyszłą przysięgę na trzeci dzień, w piątek. Nie zapisano wykonanej przysięgi, obecnej zapłaty ani zwrotu człowieka. Wilno, Ostroski i Markowski mają odrębne role sądu i urzędów; nienazwanych domów nie zlokalizowano. Dawne odczyty SML zachowano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 650, 651.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 487. Спор князя Абрахима Бахтяровича и Андрея Длужского о семье Юхна: отказ от доказательства и освобождение ответчика

Листы / страницы рукописи
с. 1291; с. 1292; с. 1293; с. 1294

Дата записи
1550-04-21

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 647

Лица, роли и должности
Абрагим Бахтыярович — истец, князь, господарский татарин; Андрей Длужский — ответчик, прежний урядник, господарский земянин; Юхно; Марына; Сташел; Матул; Оннелея[?]; Петруша; Олей; Мартин Шемет; Юри Гордина; Ерош Олехнович; Станислав Трасковский; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Виленский — территория должности; Мемерска[?] — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
21 апреля 1550 г., понедельник, индикт 8. Князь Abrahim Bachtyiarowicz, господарский татарин, против земянина Andrey Dłużski перед Эпимахом; присутствуют Martin Szemet, Juri Hordina, Jerosz Olechnowicz и Stanisław Traskowski. Истец утверждает захват из дома Juchno, его жены Maryna, сыновей Staszel и Matul, двух дочерей Onneleia[?] и Petrusza и всего имущества. Пересказывает прежнее разбирательство, лист и печати неназванных земян, заём семьёй десяти коп грошей для старых долгов. Ответчик отрицает захват, ссылается на бегство Juchno из волости Memerska[?], когда он был урядником неназванного виленского воеводы, и прежнюю тяжбу и лист Абрахима и его брата Oley. В пересказе прежнего решения из десяти коп по Статуту вычтены за годы службы буквальные połpety kopy, остаток połszosty kopy. По ответчику, Juchno занял остаток у него, отдал Oley и получил лист; истец отрицает возвращение листа и заявляет насильственное удержание. Отдельное petma kopami в предложении доказательства сохранено рядом с połszosty без молчаливого исправления. Андрей действительно ставит шапку и предлагает доказательство перед неназванными добрыми людьми; Абрахим отказывается стать к доказательству и приложить шапку. Эпимах действительно освобождает Андрея от этих позвов, а Абрахиму велит искать połszosty kopy на собственном брате Oley, если пожелает. Нынешней уплаты, выдачи семьи, исполненной присяги, личного свидетельского показания или нынешнего предъявления листа не записано. Волость Memerska[?], прежняя должность и виленский суд различены; неназванный дом не локализован.

Wersja polska · nr 487

Karty / strony rękopisu
s. 1291; s. 1292; s. 1293; s. 1294

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Aprylia21, w ponedełok, Indykt Osmyi

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 647

Osoby, role i urzędy
Abrahim Bachtyiarowicz — powód, kniaź, Tataryn Hospodarski; Andrey Dłużski — pozwany, dawny uradnik, zemianin Hospodarski; Juchno; Maryna; Staszel; Matul; Onneleia[?]; Petrusza; Oley; Martin Szemet; Juri Hordina; Jerosz Olechnowicz; Stanisław Traskowski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — obszar urzędu; Memerska[?] — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
21 kwietnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Kniaź Abrahim Bachtyiarowicz, Tatar hospodarski, przeciw zemianinowi Andreyowi Dłużskiemu przed Epimachem; obecni Martin Szemet, Juri Hordina, Jerosz Olechnowicz i Stanisław Traskowski. Powód zarzuca zabranie z domu Juchna, jego żony Maryny, synów Staszela i Matula, dwóch córek Onnelei[?] i Petruszy oraz całego statku. Przywołuje wcześniejszą rozprawę, list i pieczęcie nienazwanych ziemian; twierdzi, że rodzina pożyczyła dziesięć kop groszy na stare długi. Pozwany zaprzecza zabraniu, przywołuje ucieczkę Juchna z wołosti Memerskiej[?], gdy był uradnikiem nienazwanego wojewody wileńskiego, oraz wcześniejszą sprawę i list Abrahima i jego brata Oleya. W relacji wcześniejszego rozstrzygnięcia od dziesięciu kop odtrącono za wysłużone lata według Statutu literalne połpety kopy, pozostało połszosty kopy. Według pozwanego Juchno pożyczył resztę od niego, zapłacił Oleyowi i odzyskał list; powód temu przeczy, zarzucając zatrzymanie listu gwałtem. W ofercie dowodu występuje osobno petma kopami, zachowane obok połszosty bez cichego uzgodnienia. Andrey rzeczywiście stawia czapkę i oferuje dowód przed nienazwanymi dobrymi ludźmi; Abrahim odmawia stanąć do dowodu i przystawić czapkę. Epimach rzeczywiście uwalnia Andreya od tych pozwów, a Abrahimowi każe szukać połszosty kopy na własnym bracie Oleyu, jeśli zechce. Nie zapisano obecnej zapłaty, wydania rodziny, wykonanej przysięgi, osobistego zeznania świadków ani obecnego okazania listu. Wołost Memerska[?], dawny urząd i sąd wileński mają odrębne role; nie zlokalizowano nienazwanego domu. Dawne odczyty SML zachowano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 653 (левая половина), 652, 651.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 488. Порука Каспоровой Ханны за Хацка Исаковича по серебряному долгу Сасина Василевича: будущая явка через шесть недель

Листы / страницы рукописи
с. 1294; с. 1295; с. 1296; с. 1297

Дата записи
1550-03-28

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 648

Лица, роли и должности
Сасин Василевич — истец, господарский дворянин; Каспорова Ганна / Касперова Хака — ответчик, еврейка; Хацко Исакович Хорошенский — гродненский еврей; Петр — конвисар; Федор — децкий / виз, служебник; Станислав Трасковский — господарский дворянин; Андрей Гедройт — господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Городенский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Виленско место / Вилня — упомянутое место; Дом Петра конвисара — упомянутое место; Городно — упомянутое место; Пинск — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 марта 1550 г., пятница, индикт 8. Господарский дворянин Sasin Wasilewicz перед Эпимахом против еврейки Kasporowa Hanna, далее Kasperowa/Chaka, и городенского еврея Chacko Isakowicz Choroszenski; присутствуют Stanisław Traskowski и Andrey Gedroyt. Истец требует три гривны собственного чистого серебра в работе, утверждая долг пятый год. Пересказывает признание долга перед неназванным дворным маршалком, прежний четырёхнедельный срок в день зимнего св. Николая и условное двойное серебро со взысканием ущерба и издержек. Говорит, что держит запечатанный выпис; нынешнего предъявления не записано. Пересказывает безуспешные поиски в Городне, Пинске и других местах, обнаружение должника в Вильно у женщины, живущей в доме Petr, конвисара. Упоминает назначенного децким/вижем слугу Fedor и неназванных сопровождающих, отказ должника явиться, первое ручательство до следующей пятницы и повторное до воскресенья или понедельника перед подскарбием за весь ущерб. Утверждает, что женщина не представила должника и отпустила. Она действительно признаёт добровольное ручательство за больного Chacko, принятого для лечения в четверг и пятницу перед Вербной неделей; утверждает, что его забрали приведшие. Эпимах признаёт добровольную поруку и приказывает будущую явку должника по делу Sasina. Намерение дать по Статуту три срока по четыре недели заменено добровольно принятым женщиной сроком: шесть недель от нынешней пятницы 28 марта, буквально пятница пятой недели после Пасхи. Нынешней уплаты, двойного присуждения, исполненной явки, присяги или нынешнего личного показания вижа нет. Hanna/Chaka сохранены как варианты; виленский суд, городское жилище, городенская принадлежность и места прежнего поиска различены. Поместье и современный адрес не установлены.

Wersja polska · nr 488

Karty / strony rękopisu
s. 1294; s. 1295; s. 1296; s. 1297

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Marca28, w piatnicu, Indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 648

Osoby, role i urzędy
Sasin Wasilewicz — powód, dworanin Hospodarski; Kasporowa Hanna / Kasperowa Chaka — pozwany, Żydowka; Chacko Isakowicz Choroszenski — Żyd Horodenski; Petr — konwisar; Fedor — decki / wiz, Służebnik; Stanisław Traskowski — dworanin Hospodarski; Andrey Gedroyt — dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Horodenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Wilensko mesto / Wilnia — miejsce wspomniane; Dom Petra konwisara — miejsce wspomniane; Horodno — miejsce wspomniane; Pinsk — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 marca 1550 r., piątek, indykcja 8. Sasin Wasilewicz, dworanin hospodarski, przed Epimachem przeciw Żydówce Kasporowej Hannie, później Kasperowej/Chace, oraz Żydowi horodeńskiemu Chackowi Isakowiczowi Choroszenskiemu; obecni Stanisław Traskowski i Andrey Gedroyt. Powód żąda trzech hrywien własnego czystego srebra w robocie, twierdząc, że dług trwa piąty rok. Przywołuje uznanie długu przed nienazwanym marszałkiem dwornym, wcześniejszy termin czterech tygodni na dzień zimnego św. Mikołaja oraz warunkowe podwojenie srebra i pokrycie szkód i nakładów. Mówi, że ma opieczętowany wypis, lecz nie zapisano obecnego okazania. Relacjonuje bezskuteczne szukanie w Horodnie, Pińsku i innych miejscach oraz odnalezienie dłużnika w Wilnie u kobiety mieszkającej w domu Petra konwisara. Przywołuje służebnika Fedora, wyznaczonego jako decki/wiz, i nienazwane osoby towarzyszące, odmowę stawienia się dłużnika, pierwsze ręczenie do następnego piątku oraz ponowne do niedzieli lub poniedziałku przed podskarbim za całą szkodę. Zarzuca, że kobieta nie stawiła go i wypuściła. Pozwana rzeczywiście przyznaje dobrowolne ręczenie za chorego Chacka, przyjętego na lekarstwo w czwartek i piątek przed Niedzielą Palmową; twierdzi, że zabrali go ci, którzy przyprowadzili. Epimach uznaje dobrowolną porukę i nakazuje przyszłe stawienie dłużnika do sprawy Sasina. Zamierzone trzy terminy po cztery tygodnie według Statutu zastępuje termin dobrowolnie przyjęty przez kobietę: sześć tygodni od obecnego piątku 28 marca, literalnie piąty tydzień po Wielkanocy, piątek. Nie zapisano obecnej zapłaty, podwójnego zasądzenia, wykonanego stawienia, przysięgi ani osobistego obecnego zeznania wiza. Warianty Hanna/Chaka zachowano; Wilno jako sąd i miejsce zamieszkania, horodeńska afiliacja i miejsca wcześniejszych poszukiwań pozostają odrębne. Nie wskazano majątku ani współczesnego adresu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 653, 654.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 489. Жалоба Петра Зырделиса/Зуделиса через сына Андрея о побоях и ранах; осмотр вижа

Листы / страницы рукописи
с. 1297; с. 1298

Дата записи
1550-08-01

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 649

Лица, роли и должности
Петр Зырделис / Зуделис — истец, подданный князя-епископа виленского; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Рудова — виленская господарская мещанка; Андрей — представитель; Павел Секлицкий — свидетель, виж, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Бискуп Виленский — упомянутое место; Виленска — упомянутое место; у Зогулку — упомянутое место; Святого Миколая костел — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
1 августа 1550 г., индикт 8. Petr Zyrdelis в заголовке, Zudelis в тексте, подданный виленского князя-епископа, присылает к виленскому наместнику Bohdan Andreiewicz Epimach своего сына Andreya с жалобой. По жалобе вчера, в четверг, когда Petr ехал к господарской виленской мещанке Rudowa, в девять часов ночи неизвестный встретил его в переулке, прежде чем он доехал до костёла св. Николая, сбил с коня и ранил. Сын действительно получил от Эпимаха его слугу Paweł Seklicki в качестве вижа. Виж посетил дом пострадавшего, осмотрел его и, вернувшись, лично сообщил о рубленой ране на спине и ране с левой стороны головы от удара камнем. Andrey просил внести жалобу и показание вижа в книги; Эпимах приказал запись. Нападавший и ответчик не названы; присуждение ущерба, уплата, присяга и смерть не записаны. Епископская принадлежность, виленский суд и город, переулок и костёл как ориентиры пути различены; поместье и современная локализация не установлены. Zyrdelis/Zudelis сохранены как варианты.

Wersja polska · nr 489

Karty / strony rękopisu
s. 1297; s. 1298

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 meseca awhusta 1 Dnia Indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 649

Osoby, role i urzędy
Petr Zyrdelis / Zudelis — powód, Poddanyi kniazia Biskupa Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Rudowa — Mieszczanka Hospodarska Wilenska; Andrey — pełnomocnik; Paweł Seklicki — świadek, wiz, służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Biskup Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenska — miejsce wspomniane; u Zohulku — miejsce wspomniane; Swiatoho Mikołaia kosteł — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
1 sierpnia 1550 r., indykcja 8. Petr Zyrdelis w nagłówku, Zudelis w treści, poddany księcia biskupa wileńskiego, przysyła do Bohdana Andreiewicza Epimacha, namiestnika wileńskiego, swego syna Andreya z żałobą. Według skargi poprzedniego dnia, w czwartek, gdy Petr jechał do Rudowej, mieszczanki hospodarskiej wileńskiej, o dziewięciu godzinach w nocy nieznany sprawca spotkał go w zaułku przed dojazdem do kościoła św. Mikołaja, zbił z konia i zranił. Syn rzeczywiście uzyskał od Epimacha jako wiza jego służebnika Pawła Seklickiego. Wiz był w domu poszkodowanego, obejrzał go i po powrocie osobiście zgłosił ranę ciętą na grzbiecie oraz ranę po lewej stronie głowy od uderzenia kamieniem. Andrey poprosił o zapisanie skargi i poznania wiza do ksiąg; Epimach nakazał wpis. Nie wymieniono sprawcy ani pozwanego, nie zapisano zasądzenia odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Afiliację biskupią, wileński sąd, miasto oraz zaułek i kościół jako punkty trasy rozróżniono; majątku i współczesnej lokalizacji nie ustalono. Warianty Zyrdelis/Zudelis zachowano; własna strona 1298 różni się od surowego OCR 1490.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 655 (левая половина), 654.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 490. Жалоба Андрея Станкевича/Станковича о побоях на дороге; показание вижа о ранах

Листы / страницы рукописи
с. 1298; с. 1299

Дата записи
1550-08-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 649

Лица, роли и должности
Андрей Станкевич / Станкович — истец, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Шымкевич / Шымкович Тарас — господарский земянин; Ян Шунко — служебник пана подчашего; Грыгори Шымкович / Грыгорей Шымкович — представитель; Павел Секлицкий — свидетель, виж, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Кев — упомянутое место; Вилни — упомянутое место; Бола — упомянутое место; доброволна дорога — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
7 августа 1550 г., четверг, индикт 8. Господарский дворянин Andrey Stankiewicz в заголовке, Stankowicz в тексте, присылает к Эпимаху своего прямо названного брата Hryhori/Hryhorey Szymkowicz; различие патронимиков сохранено. По жалобе после возвращения в прошлое воскресенье 3 августа с господарской службы из Киева в Вильно, по дороге из Вильно к собственному дому в Boła, истца встретили на свободной дороге господарский земянин Mikołay Szymkiewicz/Szymkowicz Taras и Jan Szunko, слуга неназванного подчашего, побили и ранили. Указаны потери: łupica из чёрного бархата, бархатный kołpak с куницей, одна серая radka «Popianu», сабля с одной гривной серебра и седло «kenczeie[?]» со всем снаряжением; нынешним присуждением эти вещи не являются. Брат действительно просит вижа для осмотра; Эпимах даёт своего слугу Paweł Seklicki. Виж осмотрел раненого и, вернувшись, лично сообщил о двух рубленых ранах на затылке, двух колотых ранах левой ноги — выше колена и на икре — и всём правом боку, побитом и посиневшем. Hryhorey просит записи жалобы и показания вижа; Эпимах приказывает запись. Явка обвиняемых, решение о виновности, присуждение ущерба, уплата, присяга и смерть не записаны. Киев как начало служебной поездки, Вильно как город и суд, Boła как место собственного дома и неназванная дорога различены; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 490

Karty / strony rękopisu
s. 1298; s. 1299

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Awhusta7, Indykt8, u Czetwerh

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 649

Osoby, role i urzędy
Andrey Stankiewicz / Stankowicz — powód, dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Mikołay Szymkiewicz / Szymkowicz Taras — zemianin Hospodarski; Jan Szunko — służebnik Pana Podczaszoho; Hryhori Szymkowicz / Hryhorey Szymkowicz — pełnomocnik; Paweł Seklicki — świadek, wiz, służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Kiew — miejsce wspomniane; Wilni — miejsce wspomniane; Boła — miejsce wspomniane; dobrowolna doroha — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
7 sierpnia 1550 r., czwartek, indykcja 8. Andrey Stankiewicz w nagłówku, Stankowicz w treści, dworanin hospodarski, przysyła do Epimacha swego wyraźnie nazwanego brata Hryhoriego/Hryhoreya Szymkowicza; różnicę patronymików zachowano. Według skargi po powrocie w poprzednią niedzielę 3 sierpnia ze służby hospodarskiej z Kijowa do Wilna, podczas jazdy z Wilna do własnego domu w Boła, powoda spotkali na dobrowolnej drodze zemianin hospodarski Mikołay Szymkiewicz/Szymkowicz Taras oraz Jan Szunko, służebnik nienazwanego podczaszego, i pobili oraz zranili. Powód wymienia szkody: łupicę z czarnego aksamitu, aksamitny kołpak podbity kunami, jedną szarą radkę „Popianu”, szablę ze srebrem w ilości jednej hrywny oraz siodło „kenczeie[?]” z całym narządem. Nie są to obecne zasądzone sumy. Brat rzeczywiście prosi o wiza do oględzin; Epimach daje swego służebnika Pawła Seklickiego, którego nazwisko surowy OCR oddaje jako Peklicki. Wiz obejrzał rannego i po powrocie osobiście zgłosił dwie rany cięte na potylicy, dwie kłute na lewej nodze — powyżej kolana i na łydce — oraz cały prawy bok zbity i siny. Hryhorey prosi o wpis skargi i poznania wiza; Epimach nakazuje zapis. Nie zapisano stawienia oskarżonych, rozstrzygnięcia winy, odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Kijów jako początek podróży służbowej, Wilno jako miasto i sąd, Boła jako miejsce domu oraz nienazwana droga pozostają odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Własne 1550 i strona 1299 różnią się od surowego OCR 1580 i 299.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 655.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 491. Дело Ивана Михайловича Песлака[?] со Станиславом Богдановичем: будущее выяснение исполнения обязательства

Листы / страницы рукописи
с. 1299; с. 1300; с. 1301; с. 1302

Дата записи
1550-03-02

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 650

Лица, роли и должности
Иван Михайлович Песлакович / Песлак[?] — истец, господарский дворянин; Станислав Янович Богданович / Богдевич — ответчик, господарский дворянин виленского повета; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; княз Андрей Микулаевич Гедройт; Иван Пашкевич — служебник пана Льва Руского; Лев Руский[?]; Федко Господя[?]; Степан Мончок[?] — острошицкий боярин[?]; Филицыя; Сермоген[?] Иванович Горностай — свидетель; Иван Кузка[?] — свидетель, любецкий державца; киевский городничий; Грыгорей Волович — свидетель, красносельский державца; Юри Микулаевич Будито / Будило[?] — свидетель, господарский земянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Повет Виленский — упомянутое место; Лубецкий — упомянутое место; Кевский — упомянутое место; Красноселский — упомянутое место; Камени Херецком / Хорехум[?] — имение; Далковичи — упомянутое место; Острошыцкий[?] — упомянутое место; Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
2 марта 1550 г., понедельник, индикт 9. Господарский дворянин Iwan Michayłowicz, в тексте Peslakowicz/Peslak[?], жалуется на господарского дворянина Виленского повета Stanisław Janowicz Bohdanowicz, позднее Bohdewicz, перед Эпимахом. Присутствуют Sermohen[?] Iwanowicz Hornostaj, Iwan Kuzka[?], держатель лубецкий и городничий киевский, Hryhorey Wołowicz, держатель красносельский, и Juri Mikułaiewicz Budito/Budiło[?]. Истец ссылается на примирение прошлой осенью, запрет возобновлять старые дела и условные заруки: 30 рублей господарю, 20 неназванному виленскому воеводе и 10 истцу. Ответчик должен был дать суд над подданными в собственном Kameni Chereckom/Chorechum[?] во Всех Святых, 1 ноября, субботу; год не вычислен. Истец утверждает отсутствие ответчика и новое возбуждение старых дел; прежнее присуждение 10 рублей и введение во владение людьми лишь пересказаны. Истец действительно предъявляет квит с печатями князя Andreya Mikułaiewicza Gedroyta и ответчика; Stanisław признаёт квит, но заявляет, что дал суд. Iwan действительно предъявляет письмо трёх судей под тремя печатями: Iwana Paszkewicza, слуги Lwa Ruskiego[?], Fedka Hospodia[?], тогда в Dalkowiczach, и Stepana Monczoka[?], боярина Ostroszyckiego[?]. Письмо пересказывает отсутствие ответчика до возвращения из Вильно и слова его жены Filicyi; это не нынешние личные показания этих лиц. Ответчик оспаривает судей и письмо; обе стороны действительно приставляют шапку к доказательству через судей. Эпимах после совета назначает будущее расспрашивание судей своим неназванным слугой. Iwan должен сопровождать его к ближайшему местному уряду и принести выпись под печатями наместника и судей. Будущая явка сторон назначена через две недели после предстоящей Пасхи, в понедельник, прямо 13 апреля, без календарного пересчёта. Только если ответчик не явится и судьи подтвердят прежнее отсутствие и непредоставление суда, Эпимах присудит ущерб, издержки и корову по обязательству. Обе стороны просят запись, а Iwan действительно берёт выпись под печатью Эпимаха; окончание «Pisan u Wilni». Исполнение будущего расследования, заседания, присяга, уплата и безусловное нынешнее присуждение не записаны. Имение, временное пребывание, принадлежность и служебная география отделены от суда; современных локализаций не установлено.

Wersja polska · nr 491

Karty / strony rękopisu
s. 1299; s. 1300; s. 1301; s. 1302

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Marca2 indykt9 u Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 650

Osoby, role i urzędy
Iwan Michayłowicz Peslakowicz / Peslak[?] — powód, dworanin Hospodarski; Stanisław Janowicz Bohdanowicz / Bohdewicz — pozwany, dworanin Hospodarski Powetu Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; kniaź Andrey Mikułaiewicz Gedroyt; Iwan Paszkewicz — służebnik Pana Lwa Ruskoho; Lew Ruski[?]; Fedko Hospodia[?]; Stepan Monczok[?] — boiarin Ostroszycki[?]; Filicyia; Sermohen[?] Iwanowicz Hornostaj — świadek; Iwan Kuzka[?] — świadek, derżawca Lubecki; horodniczy Kiewski; Hryhorey Wołowicz — świadek, derżawca Krasnoselski; Juri Mikułaiewicz Budito / Budiło[?] — świadek, zemianin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Powet Wilenski — miejsce wspomniane; Lubecki — miejsce wspomniane; Kiewski — miejsce wspomniane; Krasnoselski — miejsce wspomniane; Kameni Chereckom / Chorechum[?] — majątek; Dalkowiczy — miejsce wspomniane; Ostroszycki[?] — miejsce wspomniane; Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
2 marca 1550 r., poniedziałek, indykcja 9. Dworanin hospodarski Iwan Michayłowicz, w treści Peslakowicz/Peslak[?], skarży dworanina hospodarskiego powiatu wileńskiego Stanisława Janowicza Bohdanowicza, później Bohdewicza, przed Epimachem. Obecni są Sermohen[?] Iwanowicz Hornostaj, Iwan Kuzka[?], derżawca lubecki i horodniczy kijowski, Hryhorey Wołowicz, derżawca krasnoselski, i Juri Mikułaiewicz Budito/Budiło[?]. Powód przywołuje ugodę z poprzedniej jesieni, zakaz wznawiania dawnych spraw oraz warunkowe zaruki: 30 rubli hospodarowi, 20 nienazwanemu wojewodzie wileńskiemu i 10 powodowi. Pozwany miał zapewnić sprawiedliwość nad poddanymi w swoim Kameni Chereckom/Chorechum[?] na Wszystkich Świętych, 1 listopada, w sobotę; rok pozostaje nieprzeliczony. Powód twierdzi, że pozwany był nieobecny i ponownie pozwał go o dawne sprawy; wcześniejsze zasądzenie 10 rubli i wwiązanie w ludzi są tylko przytoczone. Rzeczywiście przedstawia kwit z pieczęciami kniazia Andreya Mikułaiewicza Gedroyta i pozwanego; Stanisław uznaje kwit, lecz twierdzi, że dał sprawiedliwość. Iwan rzeczywiście przedstawia list trzech sędziów pod trzema pieczęciami: Iwana Paszkewicza, służebnika Lwa Ruskiego[?], Fedka Hospodia[?], wówczas w Dalkowiczach, i Stepana Monczoka[?], bojarzyna Ostroszyckiego[?]. List przytacza nieobecność pozwanego przed powrotem z Wilna i wypowiedź jego żony Filicyi; nie jest to obecne osobiste zeznanie tych osób. Stanisław podważa sędziów i list; obie strony rzeczywiście przystawiają szapkę do dowodu przez sędziów. Epimach po naradzie nakazuje przyszłe wypytanie sędziów przez swego nienazwanego służebnika. Iwan ma z nim udać się do najbliższego miejscowego urzędu i przynieść wypis pod pieczęciami namestnika i sędziów. Termin przyszłego stawienia obu stron określono jako dwa tygodnie po nadchodzącej Wielkanocy, poniedziałek, wyraźnie 13 kwietnia. Dopiero jeśli Stanisław nie stanie, a sędziowie potwierdzą przytoczoną nieobecność i brak sprawiedliwości, Epimach ma zasądzić szkody, nakłady i krowę według zapisu. Obie strony proszą o wpis, a Iwan rzeczywiście bierze wypis pod pieczęcią Epimacha; zakończenie „Pisan u Wilni”. Nie zapisano wykonania przyszłego dochodzenia, rozprawy, przysięgi, zapłaty ani bezwarunkowego obecnego odszkodowania. Majątek, chwilowy pobyt, afiliacje i urzędy pozostają odrębne od sądu; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 657 (левая половина), 655, 656.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 492. Ян Малушко против Ораза Солтановича: освобождение от недоказанных обвинений и исполненная татарская присяга о поле

Листы / страницы рукописи
с. 1302; с. 1303; с. 1304; с. 1305; с. 1306

Дата записи
1550-01-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 651

Лица, роли и должности
Ян Малушко / Малуский — истец, боярин пана Яроша, белского воеводича; Араз / Оразко / Ораз Солтанович — ответчик, господарский татарин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ярош — белский воеводич; Юри Наркович — господарский боярин; Ивашко; Янец — паробок; Мартин Петралевич[?] — паробок; Иванец — паробок; Андрей Юревич — наместник господарского кревского двора; Миколай — свидетель, маршалок князя-епископа виленского; княз Андрей Гедройт — свидетель; Иван Вышетравка — свидетель, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Виленский — упомянутое место; Белский — упомянутое место; Курпавский[?] — имение; Курновский[?] — имение; Дубовицка — упомянутое место; Крево / Кревский — юрисдикция; Троки / Троцех — упомянутое место; Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 января 1550 г., четверг, индикт 9. Jan Małuszko/Małuski, боярин Пана Jarosza, сына бельского воеводы, жалуется на господарского татарина Araza/Orazka/Oraza Sołtanowicza перед Эпимахом. Присутствуют Mikołay, маршал неназванного виленского епископа, князь Andrey Gedroyt и дворянин Iwan Wyszetrawka. Истец заявляет об оскорблениях при суде у Juri Narkowicza и нападении прямо названного сына ответчика Iwaszka с помощниками на свой двор Kurpawski[?] в прошлом году перед св. Иоанном, в воскресенье 24 июня, индикт 8: бросании камней и поленьев, ударе камнем по спине и угрозах здоровью и сожжением имущества. Смерть и совершённый поджог не записаны. Он также обвиняет работников Janeca, Martina Petralewicza[?] и Iwaneca в жатве ржи на земле Dubowickiej в имении Kurnowski[?], на две бочки посева, в четверг после Успения; формы места и относительный срок сохранены. Ссылается на письмо панов рады с зарукой 14 коп господарю и 12 панам рады; нынешними уплаченными штрафами они не являются. Oraz отрицает побои и угрозы. Jan действительно признаёт отсутствие урядового вижа, осмотра ран и соседского подтверждения. Действительно предъявлена запечатанная выпись Andreya Juriewicza, наместника господарского двора Кревского; в ней только прежняя жалоба об оскорблениях и нападении, без осмотра вижем. Ответчик утверждает, что Jan сдал ему и работникам на лето поле за рвом над Dubowickom, на две бочки, за четыре гроша; они посеяли и жали собственную рожь. Истец действительно принимает доказательство присягой по татарскому закону. Эпимах освобождает ответчика от насилия, побоев, оскорблений, угроз и заруки ввиду отсутствия доказательства. По полю сначала назначена присяга на третий день, субботу 31 января, в собственной татарской школе ответчика в Троках. Затем акт прямо описывает действительное исполнение присяги в назначенный срок: Oraz присягает об аренде и отсутствии самовольного захвата; Jan сам наблюдает с неназванным вижем Трокского уряда. После исполненной присяги Эпимах признаёт Oraza правым по полю. Oraz просит запись и действительно берёт выпись под печатью Эпимаха; «Pisan u Wilni». Нынешняя уплата, возмещение и физическая передача земли не записаны. Имения и поле, прежний уряд в Креве, суд и место выдачи в Вильно и исполненная присяга в Троках различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 492

Karty / strony rękopisu
s. 1302; s. 1303; s. 1304; s. 1305; s. 1306

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Henwara29 indykt9 u Czetwerh

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 651

Osoby, role i urzędy
Jan Małuszko / Małuski — powód, boiarin Pana Jaroszow woiewodycza Bielskoho; Araz / Orazko / Oraz Sołtanowicz — pozwany, Tataryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Jarosz — woiewodycz Bielski; Juri Narkowicz — boiarin Hospodarski; Iwaszko; Janec — parobek; Martin Petralewicz[?] — parobek; Iwanec — parobek; Andrey Juriewicz — namestnik Dwora Hospodarskoho Krewskoho; Mikołay — świadek, marszałok kniazia Biskupa Wilenskoho; kniaź Andrey Gedroyt — świadek; Iwan Wyszetrawka — świadek, dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — miejsce wspomniane; Bielski — miejsce wspomniane; Kurpawski[?] — majątek; Kurnowski[?] — majątek; Dubowicka — miejsce wspomniane; Krewo / Krewski — jurysdykcja; Troki / Trocech — miejsce wspomniane; Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 stycznia 1550 r., czwartek, indykcja 9. Jan Małuszko/Małuski, bojar Pana Jarosza, wojewodzica bielskiego, skarży Tatara hospodarskiego Araza/Orazka/Oraza Sołtanowicza przed Epimachem. Obecni są Mikołay, marszałek nienazwanego biskupa wileńskiego, kniaź Andrey Gedroyt i dworanin Iwan Wyszetrawka. Powód zarzuca obelgi podczas prawa u Juri Narkowicza oraz najazd wyraźnie nazwanego syna pozwanego Iwaszka z pomocnikami na swój dwór Kurpawski[?] w poprzednim roku przed św. Janem, w niedzielę 24 czerwca, indykcja 8: rzucanie kamieniami i polanami, zbicie pleców kamieniem oraz groźby pozbawienia zdrowia i spalenia majątku. Nie zapisano śmierci ani wykonanego podpalenia. Zarzuca też parobkom Janecowi, Martinowi Petralewiczowi[?] i Iwanecowi żęcie żyta na ziemi Dubowickiej w majątku Kurnowski[?], na dwie boczki siewby, w czwartek po Wniebowzięciu; formy miejsca i względny termin zachowano. Przywołuje list panów rady pod zaruką 14 kop hospodarowi i 12 panom rady; nie są to obecne zapłacone kary. Oraz zaprzecza pobiciu i groźbom. Jan rzeczywiście przyznaje, że nie obwodził gwałtu wizem urzędowym, nie okazywał ran ani nie poświadczał sprawy sąsiadami. Przedstawia rzeczywiście zapieczętowany wypis Andrey Juriewicza, namestnika dworu hospodarskiego krewskiego; wypis zawiera tylko wcześniejszą skargę o obelgi i najazd, bez wizowego oglądania. Oraz twierdzi, że Jan wynajął mu i parobkom na lato pole poza rowem nad Dubowickom, na dwie boczki, za cztery grosze; oni zasiali i żęli własne żyto. Powód rzeczywiście przyjmuje dowód przysięgą według prawa tatarskiego. Epimach uwalnia pozwanego od zarzutów gwałtu, pobicia, obelg, gróźb i zaruki z braku dowodu. W kwestii pola najpierw wyznacza przysięgę na trzeci dzień, sobotę 31 stycznia, we własnej szkole tatarskiej pozwanego w Trokach. Następnie akt opisuje rzeczywiste wykonanie tej przysięgi w wyznaczonym terminie: Oraz przysięga, że wynajął pole i nie zajął go bez wiedzy Jana; Jan sam ogląda przysięgę wraz z nienazwanym wizem urzędu trockiego. Po wykonaniu przysięgi Epimach uznaje Oraza prawym w tej kwestii. Oraz prosi o wpis i rzeczywiście bierze wypis pod pieczęcią Epimacha; „Pisan u Wilni”. Nie odnotowano obecnej zapłaty, odszkodowania ani fizycznego przekazania ziemi. Majątki i pole, wcześniejszy urząd w Krewie, sąd i miejsce wystawienia w Wilnie oraz wykonana przysięga w Trokach pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 659 (левая половина), 657, 658.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 493. Братья Пековичи Рагожичи против Григора Остафьевича: новая комиссия о разделе общего имения Дубровица

Листы / страницы рукописи
с. 1306; с. 1307; с. 1308; с. 1309; с. 1310; с. 1311; с. 1312

Дата записи
1551-02-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 653

Лица, роли и должности
Федор Петрович Петела — назначенный комиссар, дыкснянский урядник пана Юрия Зеновевича; Миколай Колла / Котла — назначенный комиссар, господарский дворянин; Ян Урбанович — назначенный комиссар, долгиновский урядник князя Юрия Юрьевича Слуцкого; Злоцко Михайлович[?] — назначенный комиссар, сервецкий урядник пана Довойны; Федор Велейский — назначенный комиссар, земянин пана Станислава Петровича Кишки; Ян Рекутевич Молок — назначенный комиссар, господарский земянин; Василей Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Андрей Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Иван Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Грыгорей Волович — участник заседания, красносельский державца; Павел Островский — участник заседания, господарский дворянин; Иван Семенович Жаба — участник заседания, господарский дворянин; Грыгор Остафевич Рагожиц — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Богдан Пецкович / Стекович Рагожиц; Ганна Василевна Пецкова / Стекова — господарская земянка; Станислав Олехнович Дыдрыхович — господарский земянин; Юри Зеновевич — чечерский и пропойский староста; Юри Юревич Слуцкий — князь; Довайно — пан; Станислав Петрович Кишка — витебский воевода; Олехно Пецкович / Стекович Рагожиц — представляемая сторона; Остафя / Остафей Пецкович / Стекович Рагожиц — представляемая сторона; Ярош / Яроцкий Пецкович / Стекович Рагожиц [?] — представляемая сторона

География — владения, юрисдикция и должности
Имене себреное неделеное в Дубровце — имение; Дубровица / Дубровский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Красноселский — упомянутое место; Дыкснянский — упомянутое место; Чечерский — упомянутое место; Пропойский — упомянутое место; Долгиновский — упомянутое место; Слуцкий — упомянутое место; Сервецкий[?] — упомянутое место; Витебский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 февраля 1551 г., среда, индикт 9. Wasiley, Andrey и Iwan Peckowiczy Rahożyczy, далее также Stekowiczy, господарские дворяне, выступают перед Эпимахом за себя и по полной письменной власти прямо названных братьев Olechna, Ostafii/Ostafeya и Jarosza/Jarockiego[?] против Hryhora Ostafiewicza Rahożyca. Присутствуют Hryhorey Wołowicz, державца Красносельский, Paweł Ostrowski и Iwan Semenowicz Żaba. Истцы жалуются на получение комиссии без их ведома и в их отсутствие по общему ещё неразделённому имению Dubrowica/Dubrowski и на действия вопреки прежнему письму уряда об отсрочке к брату Bohdanu. Ответчик ссылается на прежний срок, принятый с их матерью Hanną Wasilewną Peckową/Stekową и её сыном Bohdanem: от 8 сентября шесть недель, 20 октября. Он утверждает, что приехал с судьями и доказательствами, а противники не представили доказательств и делчих; Bohdan явился только с письмом об отсрочке. Действительно предъявлено письмо прежних судей Stanisława Olechnowicza Dydrychowicza, Fedora Petrowicza Peteli и Mikołaja Kołły. Оно содержит прежнее присуждение буквально 60 коп и «połtreti kopy» за заявленные насилие, побои, перепашку меж, жатву ржи и порчу ярины и овса. Нынешняя уплата и личные показания этих судей не записаны. Эпимах устанавливает третью часть у группы братьев и третью часть у Hryhora в ещё неразделённом имении; оставшаяся часть не приписывается по догадке. Назначен новый будущий раздел земли, сеножатей и лесов. По прежней сумме ущерба Hryhor должен отдельно вызвать Hannu и Bohdana к суду; нынешнего безусловного подтверждения суммы нет. Обе стороны действительно принимают будущий срок: через две недели после ближайшей Пасхи, индикт 9, буквально 13 апреля, понедельник. Братья выбирают Jana Urbanowicza, урядника Долгиновского князя Juria Juriewicza Słuckiego, Złocka Michayłowicza[?], урядника Serweckiego[?] Пана Dowayny, и Fedora Weleyskiego, земянина Stanisława Petrowicza Kiszki, воеводы Витебского. Ответчик выбирает Mikołaja Kotłę, Fedora Petrowicza Petelę, урядника Dyksniańskiego Juria Zenowewicza, старосты Чечерского и Пропойского, и Jana Rekutewicza Mołoka. Присутствие патронов не указано. Делчие должны завершить справедливый раздел по выписи, позвам и Статуту без отсрочки и ухода с земли; отсутствующего можно заменить с равной властью. При неявке стороны или непредставлении ею делчих раздел завершают делчие явившейся стороны. Обе стороны просят запись. Исполнение новой комиссии, измерение, фактический раздел, нынешнее взыскание, уплата и присяга не описаны. Имение и служебные географические принадлежности различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 493

Karty / strony rękopisu
s. 1306; s. 1307; s. 1308; s. 1309; s. 1310; s. 1311; s. 1312

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Fewralia25 Indykt9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 653

Osoby, role i urzędy
Fedor Petrowicz Petela — wyznaczony komisarz, uradnik Dyksnianski Pana Juria Zenowewicza; Mikołay Kołła / Kotła — wyznaczony komisarz, dworanin Hospodarski; Jan Urbanowicz — wyznaczony komisarz, uradnik Dołhinowski kniazia Juria Juriewicza Słuckoho; Złocko Michayłowicz[?] — wyznaczony komisarz, uradnik Serwecki Pana Dowaynowa; Fedor Weleyski — wyznaczony komisarz, zemianin Pana Stanisława Petrowicza Kiszki; Jan Rekutewicz Mołok — wyznaczony komisarz, zemianin Hospodarski; Wasiley Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Andrey Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Iwan Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Hryhorey Wołowicz — uczestnik posiedzenia, derżawca Krasnoselski; Paweł Ostrowski — uczestnik posiedzenia, dworanin Hospodarski; Iwan Semenowicz Żaba — uczestnik posiedzenia, dworanin Hospodarski; Hryhor Ostafiewicz Rahożyc — pozwany, dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bohdan Peckowicz / Stekowicz Rahożyc; Hanna Wasilewna Peckowa / Stekowa — zemianka Hospodarska; Stanisław Olechnowicz Dydrychowicz — zemianin Hospodarski; Juri Zenowewicz — starosta Czeczerski y Propoyski; Juri Juriewicz Słucki — kniaź; Dowayno — Pan; Stanisław Petrowicz Kiszka — woiewoda Witebski; Olechno Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — reprezentowana strona; Ostafia / Ostafey Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — reprezentowana strona; Jarosz / Jarocki Peckowicz / Stekowicz Rahożyc [?] — reprezentowana strona

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Imenie sebrenoe nedelenoe w Dubrowce — majątek; Dubrowica / Dubrowski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Krasnoselski — miejsce wspomniane; Dyksnianski — miejsce wspomniane; Czeczerski — miejsce wspomniane; Propoyski — miejsce wspomniane; Dołhinowski — miejsce wspomniane; Słucki — miejsce wspomniane; Serwecki[?] — miejsce wspomniane; Witebski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 lutego 1551 r., środa, indykcja 9. Wasiley, Andrey i Iwan Peckowiczy Rahożyczy, w dalszym tekście także Stekowiczy, dworanie hospodarscy, występują przed Epimachem we własnym imieniu i z pełną pisemną mocą od wyraźnie nazwanych braci Olechna, Ostafii/Ostafeya oraz Jarosza/Jarockiego[?], przeciw Hryhorowi Ostafiewiczowi Rahożycowi. Obecni są Hryhorey Wołowicz, derżawca krasnoselski, Paweł Ostrowski i Iwan Semenowicz Żaba. Powodowie skarżą uzyskanie komisji bez ich wiedzy i pod nieobecność, dotyczącej wspólnego, jeszcze niepodzielonego majątku Dubrowica/Dubrowski, oraz działanie mimo wcześniejszego listu urzędu o odroczeniu, skierowanego do ich brata Bohdana. Hryhor przywołuje wcześniejszy termin przyjęty z ich matką Hanną Wasilewną Peckową/Stekową i jej synem Bohdanem: od 8 września sześć tygodni, 20 października. Twierdzi, że wyjechał z sędziami i dowodami, a przeciwnicy nie przedstawili dowodów ani swoich dzielczych; Bohdan przybył jedynie z listem odroczenia. Hryhor rzeczywiście przedstawia list dawnych sędziów: Stanisława Olechnowicza Dydrychowicza, Fedora Petrowicza Peteli i Mikołaja Kołły. List przywołuje wcześniejsze zasądzenie dosłownie 60 kop i „połtreti kopy” za zarzucane gwałty, pobicie, przeoranie miedz, żęcie żyta i zniszczenie jaryny oraz owsa. Nie odnotowano obecnej zapłaty ani osobistego zeznania tych sędziów. Epimach stwierdza, że grupa braci ma trzecią część, a Hryhor również trzecią część majątku, w którym nie dokonano równego działu; pozostałej części nie przypisano. Nakazuje nowy przyszły podział ziemi, sianożęci i lasów, a Hryhor ma osobno pozwać Hannę i Bohdana o dawną sumę szkód. Obie strony rzeczywiście przyjmują przyszły termin: dwa tygodnie po nadchodzącej Wielkanocy, indykcja 9, dosłownie 13 kwietnia, poniedziałek. Bracia wybierają Jana Urbanowicza, uradnika dołhinowskiego kniazia Juria Juriewicza Słuckiego, Złocka Michayłowicza[?], uradnika Serweckiego[?] Pana Dowayny, i Fedora Weleyskiego, ziemianina Stanisława Petrowicza Kiszki, wojewody witebskiego. Hryhor wybiera Mikołaja Kotłę, Fedora Petrowicza Petelę, uradnika Dyksniańskiego Juria Zenowewicza, starosty czeczerskiego i propoyskiego, oraz Jana Rekutewicza Mołoka. Patronów nie opisano jako obecnych. Dzielczy mają dokonać sprawiedliwego działu według wypisu, pozwów i Statutu, bez odkładania sprawy i opuszczania ziemi; nieobecnego można zastąpić osobą o tej samej mocy. Jeżeli strona nie przyjedzie lub nie wyprowadzi swoich dzielczych, dział mają zakończyć dzielczy strony obecnej. Obie strony proszą o zapis. Nie opisano wykonania nowej komisji, pomiarów, podziału, obecnego odszkodowania, zapłaty ani przysięgi. Majątek i afiliacje urzędników pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 662 (левая половина), 659, 660, 661.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 494. Ганна Петровна против мужа Войтеха Адамовича Ковлевича: 130 коп и возвращение внесённых вещей

Листы / страницы рукописи
с. 1312; с. 1313; с. 1314; с. 1315; с. 1316; с. 1317

Дата записи
1551-03-04

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 656

Лица, роли и должности
Ганна Петровна — истец, господарская боярыня; Войтех Адамович Ковлевич / Ковлелевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Юревич Зеновевич — мстиславский старостич; Юри Якубович Волчкович / Велчкович[?] — господарский виленский конюший и подконюший; Андрей Миколаевич Гедройт — князь; Грыгорей Остафевич Рагожиц — господарский дворянин; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Юри Гордина; Пан Тышо / Тыша[?] — виж; Михалцо — ключник; Ян Мартинович — девенишский наместник; Миколай Радзивилл — троцкий воевода; Василей Махович — служебник; Федор Петрович Петела — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
у Вилни — юрисдикция; Мстиславский — упомянутое место; Виленский — упомянутое место; Воложин — упомянутое место; у Дому Пана Юря Гордыны — упомянутое место; двор Мерецкий / имене Мерецке — имение; место Виленское — упомянутое место; Рудоминский — юрисдикция; Девенишский — юрисдикция; Троцкий — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 марта 1551 г., среда, индикт 9. Господарская боярыня Hanna Petrowna через прямо названного и уполномоченного брата Fedora Petrowicza Petelę жалуется на собственного мужа Woytecha Adamowicza Kowlewicza/Kowlelewicza перед Эпимахом. Присутствуют Stanisław Juriewicz Zenowewicz, буквально «starostycz Mstisławski», Juri Jakubowicz Wołczkowicz/Wełczkowicz[?], конюший и подконюший господарский Виленский, князь Andrey Mikołaiewicz Gedroyt и Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc. Истица ссылается на прежнее изгнание и спор о внесённых деньгах, одежде, серебре, жемчуге, олове, меди, конях, скоте, ржи и ярине перед покойным Janem Juriewiczem Hlebowiczem, воеводой Виленским. По её словам, муж согласился на 130 коп литовских грошей, дал письмо под своей печатью и печатями добрых людей и вернул другие вещи. Деньги следовало получить в Wołożynie, в доме Juria Hordyny; приехав туда с прежним вижом воеводы Panem Tyszo/Tyszą[?], она вновь примирилась с мужем и прожила с ним почти два года. Заявлены последующие побои и изгнание на Успение из имения Mereckiego, нынешнее проживание в Вильне и прежняя жалоба уряду Rudominskiemu. Действительно предъявлено соглашение о 130 коп за внесение против вена и освобождение мужа из брака, с условной двойной суммой 260 коп при неуплате. Предъявлена также запечатанная выпись Эпимаха с жалобой и прежним осмотром синих ран ключником Michałcem; нынешних личных показаний вижа нет. В представленном реестре вещей, оставленных в запертой каморе, перечислены серое сукно Parparianu, шесть оловянных мис, четыре полумиска, шесть тарелок, пять сундуков, четырнадцать тонких и пятнадцать простых сорочек, двенадцать czechlików, двадцать serpanków, три ковра, буквально один «połhaki[?]» и два простых, две перины и третья duchna, четыре белых uzhołowia, две подушки и четыреста льна без указанной единицы. Ответчик берёт соответствующий реестр, признаёт письмо и 130 коп, готов платить при сохранении соглашения, но отрицает двойную сумму, побои и изгнание. Он утверждает, что жена добровольно ушла в его отсутствие с её и его вещами, и действительно предъявляет запечатанную выпись жалобы из книг Jana Martinowicza, наместника Deveniszkiego. Забрать вещи под её замком он не препятствует. Эпимах назначает уплату 130 коп перед Виленским урядом через будущие шесть недель от 4 марта, по прежнему обязательству перед Mikołajem Radziwiłłem, воеводой Трокским, переданному его слугой Wasileyem Machowiczem. Hanna должна с урядовым вижом забрать вещи из двора Mereckiego на третий день после срока уплаты. От двойной суммы и требования о побоях ответчик освобождён с названной причиной двухлетнего совместного проживания после прежнего соглашения. Обе стороны просят запись. Нынешняя уплата, исполненный возврат вещей и присяга не описаны. Имение, места прежних событий и служебные принадлежности различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 494

Karty / strony rękopisu
s. 1312; s. 1313; s. 1314; s. 1315; s. 1316; s. 1317

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca4 Indykt9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 656

Osoby, role i urzędy
Hanna Petrowna — powód, boiarynia Hospodarskaia; Woytech Adamowicz Kowlewicz / Kowlelewicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Juriewicz Zenowewicz — starostycz Mstisławski; Juri Jakubowicz Wołczkowicz / Wełczkowicz[?] — koniuszy y podkoniuszy Hospodarski Wilenski; Andrey Mikołaiewicz Gedroyt — kniaź; Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc — dworanin Hospodarski; Jan Juriewicz Hlebowicz — woiewoda Wilenski; Juri Hordina; Pan Tyszo / Tysza[?] — wiz; Michałco — klucznik; Jan Martinowicz — namestnik Deveniszski; Mikołay Radziwiłł — woiewoda Trocki; Wasiley Machowicz — służebnik; Fedor Petrowicz Petela — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
u Wilni — jurysdykcja; Mstisławski — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane; Wołożyn — miejsce wspomniane; u Domu Pana Juria Hordyny — miejsce wspomniane; dwor Merecki / imenie Mereckie — majątek; mesto Wilenskoe — miejsce wspomniane; Rudominski — jurysdykcja; Deveniszski — jurysdykcja; Trocki — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 marca 1551 r., środa, indykcja 9. Hanna Petrowna, bojarynia hospodarska, przez wyraźnie umocowanego brata Fedora Petrowicza Petelę skarży własnego męża Woytecha Adamowicza Kowlewicza/Kowlelewicza przed Epimachem. Obecni są Stanisław Juriewicz Zenowewicz, starostycz mścisławski, Juri Jakubowicz Wołczkowicz/Wełczkowicz[?], koniuszy i podkoniuszy hospodarski wileński, kniaź Andrey Mikołaiewicz Gedroyt oraz Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc. Hanna przywołuje wcześniejsze wypędzenie i spór o wniesione pieniądze, szaty, srebro, perły, cynę, miedź, konie, bydło, żyto i jarynę przed nieżyjącym Janem Juriewiczem Hlebowiczem, wojewodą wileńskim. Mąż miał ugodzić się na 130 kop groszy litewskich, dać list pod własną pieczęcią i pieczęciami dobrych ludzi oraz zwrócić inne rzeczy. Pieniądze miały być oddane w Wołożynie, w domu Juria Hordyny. Przybywszy z dawnym wizem wojewody, Panem Tyszo/Tyszą[?], Hanna ponownie pojednała się z mężem i mieszkała z nim prawie dwa lata. Twierdzi, że później na Wniebowzięcie została pobita i wypędzona z jego majątku Mereckiego; mieszka teraz w Wilnie i zgłaszała sprawę urzędowi rudomińskiemu. Rzeczywiście przedstawia list ugodny przewidujący 130 kop za wniesienie naprzeciw wiana i uwolnienie męża z małżeństwa, a przy niezapłaceniu warunkowo 260 kop. Przedstawia też opieczętowany wypis Epimacha ze skargą i wcześniejszym oglądaniem sinych ran przez klucznika Michałca; nie jest to obecne osobiste zeznanie wiza. Przedłożony rejestr rzeczy pozostawionych w zamkniętej komorze obejmuje szare sukno Parparianu, sześć cynowych mis, cztery półmiski, sześć talerzy, pięć skrzyń, czternaście cienkich i piętnaście prostych koszul, dwanaście czechlików, dwadzieścia serpanków, trzy kobierce, dosłownie jeden „połhaki[?]” i dwa proste, dwie pierzyny i trzecią duchnę, cztery białe uzhołowia, dwie poduszki oraz czterysta lnu bez podanej jednostki. Woytech bierze odpowiadający rejestr, uznaje list i 130 kop oraz gotowość zapłaty przy zachowaniu ugody, ale odrzuca sowitość, pobicie i wypędzenie. Twierdzi, że żona sama odeszła pod jego nieobecność z rzeczami jej i jego; rzeczywiście okazuje opieczętowany wypis skargi z ksiąg Jana Martinowicza, namiestnika deweniszkiego. Nie broni zabrania rzeczy pozostawionych pod jej zamkiem. Epimach nakazuje zapłatę 130 kop przed urzędem wileńskim i wyznacza przyszłe sześć tygodni od 4 marca, stosownie do wcześniejszego zobowiązania przed Mikołajem Radziwiłłem, wojewodą trockim, przekazanego przez jego sługę Wasileya Machowicza. Hanna ma z urzędowym wizem odebrać rzeczy z dworu Mereckiego trzeciego dnia po terminie zapłaty. Epimach uwalnia Woytecha od sowitości i roszczenia o pobicie, podając jako przyczynę dwuletnie wspólne mieszkanie po pierwotnej ugodzie. Obie strony proszą o zapis. Nie opisano obecnej zapłaty, wykonanego odbioru rzeczy ani przysięgi. Majątek, miejsca dawnych zdarzeń i afiliacje urzędowe pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 662, 663, 664.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 495. Евхим Семенович Шостовицкий против Петра Юрьевича и сына: осмотр леса и угода на четыре копы

Листы / страницы рукописи
с. 1317; с. 1318; с. 1319; с. 1320; с. 1321; с. 1322

Дата записи
1551-05-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 658

Лица, роли и должности
Евхим Семенович Шостовицкий [?] — истец, писарь пана трокского воеводы; шешовский наместник[?]; Петр Юревич — ответчик, господарский подданный, относящийся к виленскому замку; Юргеля — ответчик, господарский подданный; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Грыгорей Бурневский — князь; Федор Ёсифович Сорока; Давид Богданович Толкаич — индурский урядник; Миколай Радзивилл — троцкий воевода; Пацковский / Пачковский Иванович[?] — роконтишский наместник; Станислав Гинейкович — понизанский путный боярин; Мартин Гинейкович — понизанский путный боярин; Федор Давидович — господарский дворянин; Ян — свидетель, служебник Епимаха; ездок

География — владения, юрисдикция и должности
Замку Виленского — юрисдикция; пуща Именя Понизанского / Понизанской — имение; у Вилни — юрисдикция; Индурский — упомянутое место; Троцкого — упомянутое место; Роконтыский — упомянутое место; Шешовский[?] — упомянутое место; Лепсейки / Липейкишки / Липцыгишки — имение; Озеро Лубок — упомянутое место; дорогу великуе Свиранскуе — упомянутое место; Раконтышскими — юрисдикция; Мемизскими / Немизскими[?] — юрисдикция; Брызскими[?] — юрисдикция; Друзыменов / Дружеланцов / Дружиланцы[?] — упомянутое место; у Вилни в костеле Святого Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 мая 1551 г., понедельник, индикт 9. Jewchim Semenowicz Szostowicki, писарь воеводы Трокского и наместник Szeszowski[?], жалуется перед Эпимахом на Petra Juriewicza и его прямо названного сына Jurgelię, подданных Виленского замка. Собирательные формы Druzymenow/Drużelancy/Drużylancy[?] оставлены как неуверенная принадлежность, без создания дополнительного лица или установленной фамилии. Присутствуют князь Hryhorey Burnewski, Fedor Josifowicz Soroka, Dawid Bohdanowicz Tolkaicz, урядник Indurski Mikołaja Radziwiłła, воеводы Трокского, и Packowski/Paczkowski Iwanowicz[?], наместник Rokontyski; патрон лично присутствующим не назван. Заявлено, что во вторник после недавно прошедшей Пасхи путные бояре Stanisław и Martin Gineykowiczy, сторожа пущи имения Ponizanskiego, застали ответчиков за рубкой, были избиты и ранены, лишились двух сермяг, половины копы грошей в калите, двух топоров и двух шапок. Ответчики признают поездку за дровами, но указывают собственный бор справа от дороги из долины мимо озера Lubok к дворцу Lipeykiszki/Lepseyki, выходящей на большую дорогу Swiransku; побои и грабёж отрицают, ссылаясь на защиту от бояр. Истец указывает свой бор слева. Эпимах первоначально допускает бояр к ближайшему доказательству и назначает осмотр; только при установлении происшествия на стороне истца и присяге предполагает возмещение буквально «po try rubli», «to iest Dwam desiat kop», присягнутых убытков и по пятнадцати грошей за осмотренную срубленную сосну. Единицы не пересчитаны. Приняты осмотр в четверг 28 мая, присяга на третий день, в субботу 30 мая в Виленском костёле св. Яна, и первоначальная уплата через четыре недели после присяги. В назначенный четверг действительно послан слуга Jan с добровольно сопровождавшим его господарским дворянином Fedorem Dawidowiczem; обе стороны показывают земли. Jan возвращается и лично сообщает о старых знаках и рубежах, по его сообщению могущих превышать сто лет, между лесом истца и подданными Rakontyszskimi, Memizskimi/Nemizskimi[?] и Bryzskimi[?]. Слева показаны двенадцать срубленных сосен и пень с кровью от ран; Jan действительно приносит окровавленную щепу и показывает Эпимаху. Ответчики признают принадлежность левого бора истцу, но показывают свои пни и брёвна справа и сохраняют довод о самозащите. Эпимах оставляет боярам присягу о месте побоев; нового раздела земли не совершает. В нынешней заключительной фазе, в субботу 30 мая, бояре готовы присягнуть перед тем же Janem, однако ответчики предотвращают исполнение присяги, действительно заключив с боярами и истцом соглашение на четыре копы за побои и сосны. Уплату только обещают на приближающийся день св. Петра под поручительством неназванного пристава Sudowowskiego[?]. Взятие сермяг, топоров и шапок теперь признают и обещают вернуть вещи по прибытии домой. Эпимах велит запись и действительно выдаёт Jewchimowi запечатанную выпись; писано в Вильне. Присяга не исполнена, нынешняя уплата и возврат вещей не описаны. Имение, леса, рубежи, озеро, дороги, служебные принадлежности и суд различены; современные местоположения не установлены.

Wersja polska · nr 495

Karty / strony rękopisu
s. 1317; s. 1318; s. 1319; s. 1320; s. 1321; s. 1322

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Maia25 Den Indykt9 u Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 658

Osoby, role i urzędy
Jewchim Semenowicz Szostowicki [?] — powód, pisar Pana wojewody Trockoho; namestnik Szeszowski[?]; Petr Juriewicz — pozwany, Poddany Hospodarski prypadu Zamku Wilenskoho; Jurgelia — pozwany, Poddany Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Hryhorey Burnewski — Kniaź; Fedor Josifowicz Soroka; Dawid Bohdanowicz Tolkaicz — uradnik Indurski; Mikołay Radziwiłł — woiewoda Trocki; Packowski / Paczkowski Iwanowicz[?] — namestnik Rokontyski; Stanisław Gineykowicz — Boiar Ponizanski putny; Martin Gineykowicz — Boiar Ponizanski putny; Fedor Dawidowicz — Dworanin Hospodarski; Jan — świadek, Służebnik Epimacha; iezdok

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Zamku Wilenskoho — jurysdykcja; puszcza Imenia Ponizanskoho / Ponizanskoy — majątek; u Wilni — jurysdykcja; Indurski — miejsce wspomniane; Trockoho — miejsce wspomniane; Rokontyski — miejsce wspomniane; Szeszowski[?] — miejsce wspomniane; Lepseyki / Lipeykiszki / Lipcyhiszki — majątek; Ozero Lubok — miejsce wspomniane; dorohu welikuie Swiranskuie — miejsce wspomniane; Rakontyszskimi — jurysdykcja; Memizskimi / Nemizskimi[?] — jurysdykcja; Bryzskimi[?] — jurysdykcja; Druzymenow / Drużelancow / Drużylancy[?] — miejsce wspomniane; u Wilni w kostele Swiatoho Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 maja 1551 r., poniedziałek, indykcja 9. Jewchim Semenowicz Szostowicki, pisarz wojewody trockiego i namiestnik Szeszowski[?], skarży przed Epimachem Petra Juriewicza i jego wyraźnie nazwanego syna Jurgelię, poddanych zamku wileńskiego. Zbiorowe formy Druzymenow/Drużelancy/Drużylancy[?] pozostają niepewną afiliacją, nie nazwiskiem dodatkowej osoby. Obecni są kniaź Hryhorey Burnewski, Fedor Josifowicz Soroka, Dawid Bohdanowicz Tolkaicz, uradnik Indurski Mikołaja Radziwiłła, wojewody trockiego, oraz Packowski/Paczkowski Iwanowicz[?], namiestnik Rokontyski. Patron nie został opisany jako obecny. Według skargi we wtorek po niedawnej Wielkanocy putni bojarzy Stanisław i Martin Gineykowiczy, strzegący puszczy majątku Ponizanskiego, zastali pozwanych przy wyrębie; mieli zostać pobici i poranieni, stracić dwie siermięgi, pół kopy groszy w kalicie, dwa topory i dwie czapki. Pozwani przyznają wyjazd po drwa, lecz twierdzą, że cięli własny bór po prawej stronie drogi od doliny koło jeziora Lubok ku dworcowi Lipeykiszki/Lepseyki, dochodzącej do wielkiej drogi Swiranskiej; odpierają pobicie i grabież jako rzekomą obronę przed bojarami. Powód wskazuje własny bór po lewej stronie. Epimach dopuszcza bojarów do bliższego dowodu i początkowo nakazuje oględziny: warunkowo, po stwierdzeniu zdarzenia na stronie powoda i przysiędze, przewiduje dosłownie „po try rubli”, „to iest Dwam desiat kop”, szkody zaprzysiężone oraz po piętnaście groszy za obejrzaną ściętą sosnę. Form jednostek nie przeliczono. Strony przyjmują oględziny w czwartek 28 maja, przysięgę trzeciego dnia, w sobotę 30 maja w wileńskim kościele św. Jana, i początkową zapłatę cztery tygodnie po przysiędze. W wyznaczony czwartek Epimach rzeczywiście wysyła sługę Jana, z którym dobrowolnie jedzie dworzanin Fedor Dawidowicz; obie strony pokazują ziemie. Jan wraca i osobiście relacjonuje dawne znaki i granice, według relacji mogące mieć ponad sto lat, oddzielające las powoda od poddanych Rakontyszskich, Memizskich/Nemizskich[?] i Bryzskich[?]. Po lewej stronie pokazano dwanaście ściętych sosen oraz pień ze śladami krwi z ran; Jan rzeczywiście przynosi drzazgę z krwią i pokazuje Epimachowi. Pozwani uznają bór powoda po lewej stronie, lecz nadal wskazują swoje pnie i bierwiona po prawej oraz obronę własną. Epimach pozostawia bojarom przysięgę co do miejsca pobicia; nie rozstrzyga nowego podziału gruntu. W obecnej końcowej fazie, w sobotę 30 maja, bojarzy są gotowi przysięgać przed tym samym Janem, ale pozwani zapobiegają wykonaniu przysięgi, rzeczywiście zawierając z nimi i powodem ugodę na cztery kopy za pobicie i sosny. Zobowiązują się dopiero zapłacić na nadchodzące święto św. Piotra za poręką nienazwanego przystawa Sudowowskiego[?]. Przyznają zabranie siermięg, toporów i czapek i obiecują zwrot po powrocie do domu. Epimach poleca zapis i rzeczywiście wydaje Jewchimowi opieczętowany wypis; pisano w Wilnie. Nie wykonano przysięgi ani nie opisano dokonanej zapłaty lub zwrotu rzeczy. Majątek, lasy, granice, jezioro, drogi, afiliacje urzędowe i miejsce sądu pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 667 (левая половина), 664, 665, 666.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 496. Богдан Василевич против Ивана Забы: будущая земельная комиссия и дело о коне

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-11; 1551-06-12

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 660

Лица, роли и должности
Богдан Василевич / Бобоед Василевич — истец, утенский державца; Михайло Лазовецкий[?] — уполномоченный; Грыгори Голд[?] — уполномоченный; Борыс Семенович Заба — уполномоченный; Валенты Войтехович — уполномоченный; Васко Овчков — уполномоченный; Буркулаб Зеновевич Курсакович — участник производства, господарский дворянин; Иван Костантынович Заба / Забои — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Юргеля; Вейкша[?] / Векша[?]; Матей Ацмеля[?] / а Махела[?]; Богдан; Михайло Петрович Визмонт / Висмонт — представитель; Богдан Семенович Заба — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Утенский — упомянутое место; Вилни / Виленский — место выдачи

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
11 июня 1551 г., четверг, индикт 9. Богдан Василевич, далее Boboied, держатель Утенский, через уполномоченного слугу Michayła Petrowicza Wizmonta жалуется на Iwana Kostantynowicza Zabę, господарского земянина. Ответчик представлен прямо названным братаничем Bohdanem Semenowiczem Zabą. Заявлены побои Jurgeli и Weykszy[?] в лесу истца в среду Благовещения, в апреле 1551, взятие дров и других земель. Первоначальная форма количества «nadziesiat woz» отличается от «na Szest desiat woz» в приложенной комиссии; сохранены обе. Отдельно заявлена кража гнедого коня боярина Bohdana подданным ответчика Mateyem Acmelia/a Machela[?]; сегментация имени не установлена, дополнительное лицо не создано. Ответчик отрицает побои и насилие, признаёт взятие дров, но утверждает своё владение лесом и землёй по обмену с истцом и действительно представляет его признательный лист. Представитель истца не доказывает прежнего официального требования дать правосудие по коню. Эпимах, при Burkułabie Zenowiewiczu Kursakowiczu, с согласия сторон назначает будущий выезд на землю и лес, под утратой права, через две недели после последней Богородицы, на ближайшее римское свято св. Матфея в 1551; выражение не пересчитано. Каждая сторона должна взять трёх комиссаров. В тот же срок ответчик обязан дать боярину Bohdanowi право против Mateya по коню. Комиссии действительно выданы. Приложенный лист обращён к Michayłowi Łazoweckiemu[?] и Hryhoremu Hołdowi[?], выбранным представителем истца: видны лишь два имени при предписании трёх. Ответчик выбирает Borysa Semenowicza Zabę, Walentyna Woytechowicza и Waska Owczkowa. Будущим судьям поручены осмотр и окончательное правосудие по Статуту и выписям; отсутствующего можно заменить с той же властью. Лист писан в Вильне 12 июня 1551, индикт 9, отдельно от заголовочной даты 11 июня. Исполненный выезд, передача земли, нынешнее взыскание, платёж, присяга или возврат коня не описаны; смерти не установлено. Безымянный лес, Утенский служебный титул и Виленский суд различены; современное местоположение не определено.

Wersja polska · nr 496

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia11 Indykt9 uCzetwerk; data bieżącego wpisu: Pisan uWilni1551 Jun12 Indykt9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 660

Osoby, role i urzędy
Bohdan Wasilewicz / Boboied Wasilewicz — powód, derżawca Utenski; Michayło Łazowecki[?] — upoważniony; Hryhori Hołd[?] — upoważniony; Borys Semenowicz Zaba — upoważniony; Walenty Woytechowicz — upoważniony; Wasko Owczkow — upoważniony; Burkułab Zenowiewicz Kursakowicz — uczestnik postępowania, dworanin hospodarski; Iwan Kostantynowicz Zaba / Zaboi — pozwany, ziemianin hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Jurgelia; Weyksza[?] / Weksza[?]; Matey Acmelia[?] / a Machela[?]; Bohdan; Michayło Petrowicz Wizmont / Wismont — pełnomocnik; Bohdan Semenowicz Zaba — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Utenski — miejsce wspomniane; Wilni / Wilenski — miejsce wystawienia

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
11 czerwca 1551 r., czwartek, indykcja 9. Bohdan Wasilewicz, w dalszym tekście Boboied, dzierżawca uteński, przez upoważnionego sługę Michayła Petrowicza Wizmonta pozywa Iwana Kostantynowicza Zabę, ziemianina hospodarskiego, reprezentowanego przez wyraźnie nazwanego bratanka Bohdana Semenowicza Zabę. Zarzuca pobicie Jurgeli i Weykszy[?] w swoim lesie w środę Zwiastowania Panny Maryi, w kwietniu 1551, zabranie drewna i innych gruntów. Ilość drewna ma w pierwszej relacji literalną formę «nadziesiat woz», w dołączonej komisji «na Szest desiat woz»; nie ujednolicono jej. Odrębnie zarzuca poddanemu pozwanego, Mateyowi Acmelia/a Machela[?], kradzież gniadego konia bojara Bohdana. Pozwany zaprzecza pobiciu i gwałtom, przyznaje zabranie drewna, lecz twierdzi, że las i ziemię ma z zamiany z powodem; faktycznie przedstawia jego list uznający zamianę. Pełnomocnik powoda nie dowodzi wcześniejszego formalnego wezwania pozwanego do sprawiedliwości w sprawie konia. Epimach, przy Burkułabie Zenowiewiczu Kursakowiczu, za zgodą stron wyznacza przyszły wyjazd na sporne grunty, pod utratą prawa, dwa tygodnie po ostatniej Matce Bożej, na nadchodzące rzymskie święto św. Mateusza w 1551, bez przeliczenia daty. Strony mają po trzech komisarzy; na tym samym terminie pozwany ma dać bojarowi Bohdanowi prawo w sprawie Mateya i konia. Komisje rzeczywiście wydano. Dołączony list adresowano do Michayła Łazoweckiego[?] i Hryhorego Hołda[?], wybranych przez Wizmonta; widoczne są tylko dwa imiona strony powodowej, mimo zasady trzech. Pozwany wybiera Borysa Semenowicza Zabę, Walentyna Woytechowicza i Waska Owczkowa. Nakazano przyszłe rozpoznanie zgodnie ze Statutem i wypisami sądu oraz zastąpienie nieobecnego sędziego osobą o tej samej mocy. List pisano w Wilnie 12 czerwca 1551, indykcja 9, odrębnie od daty 11 czerwca w nagłówku wyroku. Nie opisano wykonanego wyjazdu, rozstrzygnięcia własności, wypłaty, przysięgi ani zwrotu konia. Nie podano nazwy spornego lasu; urząd uteński i Wilno nie określają jego położenia.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 669 (левая половина), 667, 668.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 497. Ян Митурыч с женой Ганной против наследников Зофии Нарбутовны о 12 копах и заложенных людях

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 661

Лица, роли и должности
Ян Митурыч / Митурыш — истец, дубинский органист; Ганна, жена Яна Митурыча — истец; Станислав Петрашкович Кондратович — ответчик, господарский земянин; Ганна Петрашковна Кондратовича — ответчик; Барбара Петрашковна Кондратовича — ответчик; Дорота Петрашковна Кондратовича — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Зофия Нарбутовна / Петрашковая; Бобря Котевич[?]; Войтех, сын Бобрии Котевича[?]; Петр Андреевич; Миколай Андреевич; Миколай Юревич Радзивилл — трокский воевода; Матей Сущ — представитель; Баркалаб Иванович Корсак — свидетель, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Дубинский — упомянутое место; Неменчинский / Неменчинских — имение; Троцкий — юрисдикция; Виленский — место выдачи

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
10 июня 1551 г., среда, индикт 9. Ян Митурыч/Митурыш, дубинский органист Николая Юрьевича Радзивилла, троцкого воеводы, явился с женой Ганной по делу о долге покойной Зофии Нарбутовны. Ответчики — её сын Станислав Петрашкович Кондратович и его сёстры Ганна, Барбара и Дорота. Мать заложила жене истца две службы неменчинских людей за 12 коп грошей; названы Бобря Котевич[?], его явный сын Войтех, Петр и Николай Андреевичи, без предположения о братстве последних. Истец пересказал более ранний залог тех же людей Матею Сущу за 12 коп и прежнее решение троцких урядников в пользу первого залогодержателя. Ныне явились Станислав и Дорота; Барбару представлял её муж Матей Сущ. Сестра Ганна не явилась, несмотря на вызов и децкого. Присутствующая сторона признала материнский долг, но сослалась на ещё неразделённое наследство. Епимах велел присутствующим трём уплатить по 3 копы, всего 9 коп, через четыре недели от нынешней среды 10 июня. За долю отсутствующей Ганны стоимостью 3 копы он распорядился об «uwiazanie do Prawa» в землю либо часть людей. Это судебные распоряжения: нынешняя уплата и исполненное физическое введение не сообщены. Нового раздела, присяги, предъявленного ныне залогового письма или личных показаний прежних урядников нет. Неменчинский двор и люди, дубинская служба органиста, троцкая юрисдикция и Виленский суд различены; современная локализация не установлена. имя Бобря и варианты Митурыч/Митурыш оставлены с оговорками.

Wersja polska · nr 497

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia 10 dnia Indykt9 uSeredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 661

Osoby, role i urzędy
Jan Miturycz / Miturysz — powód, organista Dubinski; Hanna, żona Jana Miturycza — powód; Stanisław Petraszkowicz Kondratowicz — pozwany, zemianin hospodarski; Hanna Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Barbara Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Dorota Petraszkowna Kondratowicza — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Zofiia Narbutowna / Petraszkowaia; Bobria Kotewicz[?]; Woytech, syn Bobrii Kotewicza[?]; Petr Andreiewicz; Mikołay Andreiewicz; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woievoda Trocki; Matey Suszcz — pełnomocnik; Barkałab Iwanowicz Korsak — świadek, dworanin hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dubinski — miejsce wspomniane; Nemenczynski / Nemenczynskich — majątek; Trocki — jurysdykcja; Wilenski — miejsce wystawienia

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
10 czerwca 1551, środa, indykcja 9. Jan Miturycz/Miturysz, organista Dubinski Mikołaja Juriewicza Radziwiłła, wojewody trockiego, wraz z żoną Hanną dochodził długu po zmarłej Zofii Narbutównie od jej dzieci: Stanisława Petraszkowicza Kondratowicza oraz Hanny, Barbary i Doroty. Matka zastawiła Hannie dwie służby ludzi nemenczyńskich za 12 kop groszy; wymieniono Bobrię Kotewicza[?], jego syna Wojtecha oraz Petra i Mikołaja Andreiewiczów. Powód przytoczył wcześniejszy zastaw tych samych ludzi Matejowi Suszczowi za 12 kop i wcześniejsze rozstrzygnięcie urzędników trockich na rzecz pierwszego zastawnika. Obecnie stawili się Stanisław i Dorota, a Barbarę reprezentował jej mąż Matej Suszcz; druga Hanna nie stawiła się mimo pozwu i deckiego. Obecni uznali dług matki, lecz powołali się na niepodzielony spadek. Epimach nakazał obecnym trzem zapłacić po 3 kopy, razem 9 kop, w ciągu czterech tygodni od bieżącej środy 10 czerwca. Za udział nieobecnej Hanny, wart 3 kopy, zarządził uwiazanie do prawa w ziemię albo część ludzi. Są to nakazy przyszłej zapłaty i wwiązania; dokonanej zapłaty, fizycznego wwiązania, nowego podziału ani przysięgi nie opisano. Dwór i ludzie nemenczyńscy, służba organisty dubińskiego, urząd trocki i sąd wileński pozostają odrębnymi odniesieniami; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Warianty nazw i niepewne Bobria zachowano; surowego OCR ani rejestru SML nie zmieniono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 670 (левая половина), 669.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 498. Иван Беслак против Станислава Богдевича: заочное взыскание 47 коп и сохранение двух служб

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-12

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: 1551-06-15

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 662

Лица, роли и должности
Иван Михайлович Беслак / Беслакович — истец, господарский дворянин; Станислав Янович Богданович / Богдевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Игнат / Выигнат[?] Филипович; Щефан / Щепан Филипович; Степан Стучич[?] — тиун; Иван Карпович — тиун; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Миколай Юревич Радзивилл — троцкий воевода; Щасны Герцык — свидетель, маршалок Миколая Юрьевича Радзивилла, трокского воеводы; Станислав Бертошевич / Берлошевич[?] — свидетель, писарь трокского воеводы

География — владения, юрисдикция и должности
Хорецке / Хорецкий — имение; Троцкий — упомянутое место; Виленский — место выдачи; у Дворе твоем Пане Епимаху — упомянутое место; Великого Князства Литовского — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
12 июня 1551 г., пятница, индикт 9; нынешнее решение отнесено к понедельнику 15 июня. Господарский дворянин Иван Михайлович Беслак/Беслакович предъявил иск господарскому боярину Станиславу Яновичу Богдановичу/Богдевичу. Епимах действовал по приказу Ивана Горностая; при деле присутствовали Счастный Герцык и Станислав Бертосевич/Берлосевич[?]. Истец пересказал прежнее официальное введение в две службы людей имения Хорецкого, Игната/Выигната[?] и Щефана Филипповичей, в понедельник четвёртой недели после Пасхи 1551 г. Он заявил о насильственном отнятии людей через тиуна ответчика Степана Стучича[?], запрете их службы, побоях и ранах своего тиуна Ивана Карповича, а также о побоях и оскорблении самого истца при совместном питье в доме Епимаха в понедельник третьей недели Великого поста. Ответчик лично попросил отсрочку до субботы 13 июня на восьмой час ради прокуратора, согласившись на потерю права при неявке. Истец явился в субботу и воскресенье, ожидая до понедельника, и действительно предъявил два вводных письма — Епимаха и его вводного слуги — на прежние 18 коп и 20 грошей. Ответчик не явился, не прислал полномочного представителя и уехал. Епимах заочно присудил 20 коп за насильственное отнятие служб, 2 копы за десять недель отсутствия службы, 5 коп за побои тиуна и 20 коп за побои и оскорбление истца: всего 47 коп. Платёж назначен через четыре недели от нынешнего понедельника 15 июня; прежнее держание служб истцом сохранено до полной уплаты. Фактической уплаты, нового физического введения или присяги нет; смерть не установлена. SML описывает введение в две службы людей. Имение Хорецкое, троцкая служебная принадлежность, Виленский суд и дом Епимаха различены; современное местоположение не определено.

Wersja polska · nr 498

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Junia12 Indykt9 uPiatnicu

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: nineszny Den Ponedełok Junia piatnadcat

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 662

Osoby, role i urzędy
Iwan Michayłowicz Beslak / Beslakowicz — powód, dworanin hospodarski; Stanisław Janowicz Bohdanowicz / Bohdewicz — pozwany, boiaryn hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Ihnat / Wyihnat[?] Filipowicz; Szczefan / Szczepan Filipowicz; Stepan Stuczycz[?] — tiwun; Iwan Karpowicz — tiwun; Iwan Hornostaj — marszałek dworny; podskarbi zemski Wielkiego Księstwa Litowskiego; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woiewoda Trocki; Szczasny Hercyk — świadek, marszałek Mikołaya Juriewicza Radziwiłła wojewody Trockiego; Stanisław Bertoszewicz / Berłoszewicz[?] — świadek, pisar wojewody Trockiego

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Choreckie / Chorecki — majątek; Trocki — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wystawienia; u Dwore twoiem Panie Epimachu — miejsce wspomniane; Welikoho Kniazstwa Litowskoho — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
12 czerwca 1551, piątek, indykcja 9; rozstrzygnięcie odnosi się do bieżącego poniedziałku 15 czerwca. Iwan Michayłowicz Beslak/Beslakowicz, dworzanin hospodarski, pozywał Stanisława Janowicza Bohdanowicza/Bohdewicza. Na rozkaz Iwana Hornostaja sprawę prowadził Epimach, przy Szczasnym Hercyku i Stanisławie Bertoszewiczu/Berłoszewiczu[?]. Powód przytoczył wcześniejsze urzędowe wwiązanie w dwie służby choreckie Ihnata/Wyihnata[?] i Szczefana Filipowiczów w czwartym tygodniu po Wielkanocy, w poniedziałek 1551. Zarzucił gwałtowne odebranie ludzi przez tiwuna pozwanego Stepana Stuczycza[?], zakaz ich służby, pobicie i zranienie własnego tiwuna Iwana Karpowicza oraz pobicie i znieważenie samego powoda podczas picia w dworze Epimacha w poniedziałek trzeciego tygodnia Wielkiego Postu. Pozwany osobiście uzyskał odroczenie do soboty 13 czerwca na godzinę ósmą dla znalezienia prokuratora, pod utratą prawa. Powód stawiał się w sobotę i niedzielę, czekając do poniedziałku, oraz rzeczywiście przedłożył dwa listy wwiązańcze, Epimacha i jego sługi, dotyczące wcześniejszych 18 kop i 20 groszy. Pozwany nie stawił się, nie przysłał umocowanego zastępcy i wyjechał. Epimach zaocznie zasądził 20 kop za gwałtowne odebranie służb, 2 kopy za dziesięć tygodni niesłużenia, 5 kop za pobicie tiwuna i 20 kop za pobicie i znieważenie powoda, razem 47 kop. Wyznaczył przyszłą zapłatę za cztery tygodnie od poniedziałku 15 czerwca i utrzymał powoda przy wcześniejszym wwiązaniu aż do pełnej zapłaty. Zapłaty ani nowego fizycznego wwiązania nie opisano; nie ma śmierci ani przysięgi. SML mówi o uwiazaniu dwóch służb, nie o ich śmierci; wcześniejszy tytuł katalogowy zachowano historycznie. Natywne zakończenie ma 20 groszy, choć surowy OCR błędnie podaje 20 kop. Majątek chorecki, urząd trocki, sąd wileński i dwór Epimacha pozostają odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 670, 671.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 499. Николай Андреевич против Августина Богдановича: срок для доказательства отказа в правосудии и представления людей

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-06-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 663

Лица, роли и должности
Миколай Андреевич — истец; Аугустын Богданович — ответчик, господарский боярин; Грыча Пашкунича / Грыпел Пашкович / Грыцла Пашкович[?] — гуменник васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе, гуменник; Жена Грыча/Грыпел/Грыцла[?], имие неподане; Дзеци Грыча/Грыпел/Грыцла[?], имёна неподане; Юхновичи[?] / Яновую — челядь васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе; Сын Юхновичи[?]/Яновую, имие неподане — челядь васизского двора Миколая Андреевича — по жалобе; Ерослав Мацкевич — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Андрей Сивицкий — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Якуб Декутевич — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Федко Дашкович — человек Августина Богдановича — приказано представить его в будущем; Лудзе сторонни, имёна неподане; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Урадник Васизский/Васившки[?], имие неподане — должностное лицо, васизский урядник Миколая Андреевича; Виз господарский, имие неподане — должностное лицо, господарский виз; Грыгори Янушкович — представитель, служебник Миколая Андреевича

География — владения, юрисдикция и должности
Васизский / Васившки[?] — имение; Васизский / Васившки[?] — упомянутое место; Виленский / Виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
16 июня 1551 г., вторник, индикт 9. Николай Андреевич жаловался перед Богданом Андреевичем Эпимахом на господарского боярина Августина Богдановича: по его словам, уже шестой год длилось дело об уводе отчинного человека, гуменника двора Wasizski/Wasivszki[?], с женой, детьми и имуществом. В рукописи сохранены варианты Hrycza Paszkunicza / Hrypel Paszkowicz / Hrycla Paszkowicz[?]. Отдельно названы двое челяди: женщина Juchnowiczy[?], в окончании Janowuiu, и её сын. Истец утверждал, что потерпел убытки в гумне и житниках; пересказывал прежнее обнаружение людей и имущества у ответчика своим урядником с господарским вижем и посторонними, отказ выдать их и поруку до права на 50 коп грошей. Реестр имущества назван имеющимся у истца, но его предъявление не описано. Ответчик возражал, что давал суд уполномоченному слуге истца Григорию Янушковичу и был готов оправдаться сам и дать суд по названному человеку. Истец предложил в будущем представить сопровождавших слугу посторонних. Эпимах назначил обеим сторонам срок через две недели от текущего вторника 16 июня, под утратой права. Августин должен был привести Ярослава Мацкевича, Андрея Сивицкого, Якуба Декутевича и Федка Дашковича, истец — своих посторонних; ответчику также предписано представить в виленский уряд гуменника с женой и детьми и отдельно женщину с сыном. Исполнение срока, фактическая передача людей, уплата или нынешнее присуждение 50 коп, присяга и смерть не описаны. Названный двор и служба урядника отделены от виленского суда; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 499

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 meseca Iunia16 Dnia Indykt9 uWtorku

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 663

Osoby, role i urzędy
Mikołay Andreiewicz — powód; Augustyn Bohdanowicz — pozwany, boiaryn hospodarski; Hrycza Paszkunicza / Hrypel Paszkowicz / Hrycla Paszkowicz[?] — Humennik dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi, humennik; Żona Hrycza/Hrypel/Hrycla[?], imię niepodane; Dzieci Hrycza/Hrypel/Hrycla[?], imiona niepodane; Juchnowiczy[?] / Janowuiu — Czeladź dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi; Syn Juchnowiczy[?]/Janowuiu, imię niepodane — Czeladź dworu Wasizskiego Mikołaja Andreiewicza według skargi; Jerosław Mackiewicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Andrey Siwicki — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Jakub Dekutewicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Fedko Daszkowicz — Człowiek Augustyna Bohdanowicza — nakaz przyszłego stawienia; Ludzie storonni, imiona niepodane; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, Namiestnik wileński, namestnik Wilenski; Uradnik Wasizski/Wasivszki[?], imię niepodane — urzędnik, Uradnik Wasizski Mikołaja Andreiewicza; Wiz hospodarski, imię niepodane — urzędnik, Wiz hospodarski; Hryhori Januszkowicz — pełnomocnik, Służebnik Mikołaja Andreiewicza

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wasizski / Wasivszki[?] — majątek; Wasizski / Wasivszki[?] — miejsce wspomniane; Wilenski / Wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 czerwca 1551, wtorek, indykcja 9. Mikołay Andreiewicz wystąpił przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem przeciw bojarowi hospodarskiemu Augustynowi Bohdanowiczowi. Twierdził, że już szósty rok trwa sprawa wyprowadzenia jego człowieka otczyznego, humennika dworu Wasizskiego/Wasivszkiego[?], z żoną, dziećmi i mieniem. Imię zapisano w otwarciu jako Hrycza Paszkunicza, dalej Hrypel Paszkowicz, a w zakończeniu Hrycla Paszkowicz[?]; wariantów nie rozstrzygnięto. Osobno wymienił dwoje czeladzi: kobietę Juchnowiczy[?], w zakończeniu Janowuiu, i jej syna. Zarzucił szkody w humnie i żytnikach. Przytoczył wcześniejsze znalezienie ludzi i mienia w nienazwanym dworze pozwanego przez własnego uradnika, z wizem hospodarskim i ludźmi postronnymi, odmowę wydania oraz poręczenie do prawa na 50 kop groszy. Rejestr mienia miał u siebie, lecz wpis nie opisuje jego przedłożenia. Augustyn zaprzeczył odmowie sprawiedliwości: twierdził, że dawał prawo umocowanemu słudze powoda Hryhoriemu Januszkowiczowi i był gotów usprawiedliwić siebie oraz wskazanego człowieka. Powód zaproponował dopiero przyszłe stawienie towarzyszących słudze postronnych. Epimach wyznaczył obu stronom termin za dwa tygodnie od bieżącego wtorku 16 czerwca, pod utratą prawa. Augustyn miał przyprowadzić swoich ludzi Jerosława Mackiewicza, Andreya Siwickiego, Jakuba Dekutewicza i Fedka Daszkowicza; powód — postronnych wysłanych z Hryhorim. Pozwany miał także stawić przed urzędem wileńskim humennika z żoną i dziećmi oraz osobno kobietę z synem. Nie opisano wykonania tej przyszłej czynności, zapłaty, aktualnego zasądzenia 50 kop, przysięgi ani śmierci. Majątek i afiliacja uradnika są odrębne od sądu wileńskiego; współczesnej lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 671, 672.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 500. Марко Станцевич против Яна Рафаловича: нарушение отпускного письма и спор о доле умерших братьев

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-04-28

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1547-08-27

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 664

Лица, роли и должности
Марко Станцевич / Станкевич — истец; Ян Рафалович — ответчик; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского; Марко Василевич; Александро Дмитреевич; Иван Селицкий; Станислав Бекрапкович[?]; Павел Станцевич; Масюл / Масюлис Станцевич; Урбан Станцевич; Миколай Минкелевич; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Юри Сологубович; Гендруты Рыхликовны; Дочь Яна, имие неподане; Михал Матеевич; Княз Станислав, викарыа Шатский; Леным Барткович; Щепан Янкович; Станислав Ленымович; Ленарт Матеевич; Яцко Остафевич — должностное лицо, виленский наместник; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Лукаш Федорович Берский[?] — должностное лицо, виленский наместник; Грыгорей Шайбак — должностное лицо

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Вилкомирское волости — упомянутое место; Шаты / в Шатах — место выдачи; Шатский — упомянутое место; Великого Князства Литовского — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 апреля 1551 г., вторник, индикт 9. Перед Яцком Остафьевичем, виленским наместником от Ивана Горностая, при Марке Васильевиче, Александре Дмитриевиче, Иване Селицком и Станиславе Bekrapkowicz[?] судились господарские бояре Марко Станцевич/Станкевич и Ян Рафалович. Позов исходил от Эпимаха, который не является автоматически нынешним судьёй. Марко признал прежнее взятие домашних вещей Яна с братьями Павлом, Масиулом и Урбаном и Николаем Минкелевичем; пересказал соглашение на 14 коп после смерти Павла и Масиула, вместе с позднее умершим Урбаном. Ян сослался на прежние 50 коп головщины за жену, ввод во владение и залог Юрию Сологубовичу. Марко действительно предъявил запечатанное отпускное письмо Яна, которое прочитали. Письмо из Шат 27 августа 1547 называло Яна земянином Вилькомирской волости, признавало возмещение за кобылиц, волов, коров, свиней и прочие вещи, освобождало адресатов от требования головщины покойной жены Gendruty Rychlikowny и обязывало не позорить их и защищать от требований родни. Формула samo szostu и упоминание дочери сохранены без выдуманных имён жертв. Названные свидетели и три печати относятся к прежнему письму, не к нынешним личным показаниям. Яцко после обращения к неназванному пану признал нарушение Яном своего письма оскорбительными словами и приговорил к железному заключению; исполнение заключения не описано. Запрещено вновь позорить Марко за убийство жены; лишь при новом оскорблении, доказанном Марко, Ян должен навестить ему 12 рублей. Окончание также повторяет ответственность по письму за 12 рублей воеводе и 6 наместнику; уплата не описана, временная связь этой части оговорки остаётся квалифицированной. По доле земли, лесов, сеножатей и гая умерших братьев Марко должен судить фактического держателя по близости, без нынешнего присуждения титула или раздела. Старые убийство, смерти и наказания пересказаны; новой смерти, присяги или нынешней уплаты нет. Волостная принадлежность, Шаты прежнего письма и виленский уряд отделены от неназванного имения.

Wersja polska · nr 500

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Aprylia28 Dnia Indykt9 uWtorku

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: Pisan w Szatach1547 awhusta Dwadcat Semoho Dnia

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 664

Osoby, role i urzędy
Marko Stancewicz / Stankewicz — powód; Jan Rafałowicz — pozwany; Iwan Hornostaj — marszałek dworny, podskarbi zemski Wielkiego Księstwa Litowskiego; Marko Wasilewicz; Aleksandro Dmitreiewicz; Iwan Selicki; Stanisław Bekrapkowicz[?]; Paweł Stancewicz; Masiul / Masiulis Stancewicz; Urban Stancewicz; Mikołay Minkelewicz; Jan Juriewicz Hlebowicz — wojewoda Wilenski; Juri Sołohubowicz; Gendruty Rychlikowny; Córka Jana, imię niepodane; Michał Mateiewicz; Kniaź Stanisław, wikarya Szatski; Lenym Bartkowicz; Szczepan Jankowicz; Stanisław Lenymowicz; Lenart Mateiewicz; Jacko Ostafiewicz — urzędnik, namestnik Wilenski; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, namestnik Wilenski; Łukasz Fedorowicz Berski[?] — urzędnik, namestnik Wilenski; Hryhorey Szaybak — urzędnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Wilkomirskoie wołosti — miejsce wspomniane; Szaty / w Szatach — miejsce wystawienia; Szatski — miejsce wspomniane; Welikoho Kniazstwa Litowskoho — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 kwietnia 1551, wtorek, indykcja 9. Przed Jackiem Ostafiewiczem, namiestnikiem wileńskim działającym od Iwana Hornostaja, przy Marku Wasilewiczu, Aleksandrze Dmitreiewiczu, Iwanie Selickim i Stanisławie Bekrapkowiczu[?], stanęli bojarzy hospodarscy Marko Stancewicz/Stankewicz i Jan Rafałowicz. Pozew pochodził od Epimacha; nie należy utożsamiać go z obecnym sędzią. Marko przyznał wcześniejsze zabranie Janowi domowych rzeczy wraz z braćmi Pawłem, Masiulem i Urbanem oraz Mikołayem Minkelewiczem. Po śmierci Pawła i Masiula, z później zmarłym Urbanem, miał ułożyć się z Janem za 14 kop. Kwestionował przejęcie udziałów ziemskich zmarłych braci. Jan powołał wcześniejsze zasądzenie 50 kop główszczyzny za żonę, urzędowe wwiązanie i zastaw tych dóbr Juriowi Sołohubowiczowi; była to historia wcześniejsza, nie obecne wydanie ziemi. Marko rzeczywiście przedłożył opieczętowany list Jana, który odczytano. W dokumencie, wystawionym w Szatach 27 sierpnia 1547, Jan, ziemianin wołosti wilkomirskiej, uznawał rekompensatę za zabrane klacze, woły, krowy, świnie i inne rzeczy, uwalniał adresatów od dochodzenia główszczyzny zmarłej żony Gendruty Rychlikowny oraz zobowiązywał się nie znieważać ich i zastępować ich przeciw krewnym. Wzmianki o córce i formule samo szostu zachowano bez dopisywania imion ofiar. Natywny list ma 14 kop, choć surowy OCR tej strony podaje 17. List wymieniał świadków i trzy pieczęcie, a także winy 12 rubli dla wojewody i 6 dla namiestnika; nie jest to obecne osobiste zeznanie tych świadków. Jacek po konsultacji z nienazwanym panem uznał, że Jan naruszył własne uwolnienie obraźliwymi słowami, i skazał go na żelazne więzienie. Wykonania uwięzienia nie opisano. Janowi zakazano dalszego znieważania Marka w sprawie zabójstwa żony; przy ponownym znieważeniu udowodnionym przez Marka miał nawiązać mu 12 rubli. Zakończenie ponawia też odpowiedzialność z listu za winy 12 i 6 rubli, bez informacji o zapłacie i bez rozstrzygania niejasnego związku czasowego tej klauzuli. O udział w ziemi, lasach, sianożęciach i gaju Marko miał pozywać rzeczywistego posiadacza jako bliskiego, nie uzyskał tu nowego tytułu ani podziału. Dawne zabójstwo, śmierci i kary są przytoczone; nie opisano nowej śmierci, przysięgi ani obecnej zapłaty. Wołost wilkomirska, Szaty z listu i urząd wileński pozostają odrębne od nienazwanej nieruchomości.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 672, 673, 674.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 501. Степан Евтухович Бутко против Соломона Угриновича: ночное нападение, несостоявшаяся присяга и взыскание

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-04

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1550-10-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 668

Лица, роли и должности
Степан Евтухович Бутко / Щепан / геадинг Евгитович — истец, путный боярин; вселюбский боярин Радзивилла; Саломон Угринович / в приведённом тексте Немирович — ответчик, господарский земянин новгородского повета; Марко Василевич Свинюский; Павел Островский; Миколай Юревич Радзивилл — трокский воевода; лидский, василипский и белицкий державца; Яцко / Яха Михайлович; Грынец — молодец; Богдана; Михеец / Михейца — паробок; Бобон — паробок; Станислав Шунков; Довойнов / Довсынов[?] — полоцкий воевода; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Василей Тышкевич — должностное лицо, господарский маршалок; минский староста; волковысский державца; Войтех Нарбут — должностное лицо, виленский каноник; Лев Образов — должностное лицо, старший; Иван Богуфал — должностное лицо, новгородский наместник и городничий; Иван Яцкович — должностное лицо, виз; служебник Ивана Богуфала; Юхно Боровик — должностное лицо, виж; служебник Епимаха; Якуб — свидетель, вселюбский мистр; Андрей Войткевич — свидетель; Андрей Олешкович — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Менский — упомянутое место; Волковыский — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Лидский — упомянутое место; Василипский — упомянутое место; Белицкий — упомянутое место; Вселуб / Вселубский — упомянутое место; Новгородский повет — юрисдикция; Замок Господарский Новгородский — юрисдикция; Великое Князство Литовское — упомянутое место; Полоцкий — упомянутое место; Церков Пречистое Бого Матеры — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 марта 1551, четверг, индикт 9. Степан Евтухович Бутко, боярин Радзивилла при Вселюбе, предъявил Эпимаху иск к земянину Новгородского повета Соломону Угриновичу, в цитируемом выписе также Немировичу. Он обвинял его в ночных нападениях с помощниками и ручницами, выбитых двух зубах, побоях родственника Яцка Михайловича и жены Богданы, ранении слуги Грынца в ногу, краже коня и имущества. Смерть не установлена. Фактически представлены реестр потерь и запечатанный новгородский выпис от 29 октября 1550: прежний виз Иван Яцкович сообщал о поврежденных дверях и двух отстреленных пальцах ноги Грынца. Это цитированное прежнее свидетельство, а не его нынешнее личное выступление. Ответчик отрицал насилие, ссылался на прежнее примирение и признавал удержание коня, утверждая, что предлагал возврат; истец не принимал охромевшего коня. Истец поставил шапку и назвал трех свидетелей: вселюбского мастера Якуба и Андрея Войткевича с Андреем Олешковичем, бояр полоцкого воеводы Довойнова[?]; личные показания не записаны. Ответчик не противопоставил шапку и допустил присягу. Первоначально назначена будущая присяга на третий день, субботу 6 марта, в церкви Пречистой Богоматери перед визом Юхном Боровиком. После нее предусматривались 12 рублей патрону, 3 рубля истцу, конь с 70 грошами навязки, 25 коп господарю и оценка вещей; первоначальная указанная сумма 55 коп и буквальное połszesta гроша. Реестр содержит 12 локтей скатертей, оценка 20; единица 100 льна не названа. В назначенную субботу истец действительно явился готовым присягнуть, однако ответчик предотвратил присягу, намереваясь примириться. Боровик лично сообщил об этом после возвращения. Исполненной присяги нет. Эпимах затем присудил истцу 35 коп и połszesta гроша, патрону 20 рублей, с будущей уплатой через восемь недель. Различия 55→35 коп и 12→20 рублей сохранены без пересчета. Истец взял запечатанный выпис. Остальные кражи, включая 4 овцы, 20 гусей и одного/двух кабанов, требуют отдельного суда ответчика над слугой Михейцем. Уплата и возврат коня не описаны. Нынешние должности Радзивилла как трокского воеводы и держателя Лиды/Василипского/Белицкого отличаются от подчашего ВКЛ в цитированном 1550 выписе. Вселюбская принадлежность, должности свидетелей, новгородская юрисдикция и место предполагаемой присяги не превращены в современную локализацию неназванного дома. SML: 668.

Wersja polska · nr 501

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marta4

Daty dokumentów i terminy procesowe
Thursday; ind9; data cytowanego dokumentu: 1550 October29; ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 668

Osoby, role i urzędy
Stepan Jewtuchowicz Butko / Szczepan / heading Jewhitowicz — powód, putny boiaryn; Wselubski boiaryn Radziwiłła; Salomon Uhrynowicz / w przytoczeniu Nemirowicz — pozwany, zemianin Hospodarski nowhorodski powet; Marko Wasilewicz Swiniuski; Paweł Ostrowski; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — woiewoda Trocki; derżawca Lidski, Wasilipski, Belicki; Jacko / Jacha Michayłowicz; Hrynec — mołodec; Bohdana; Micheiec / Micheyca — parobok; Bobon — parobok; Stanisław Szunkow; Dowoynow / Dowsynow[?] — woiewoda Połocki; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, namestnik Wilenski; Wasiley Tyszkiewicz — urzędnik, marszałok Hospodarski; starosta Menski; derżawca Wołkowyski; Woytech Narbut — urzędnik, kanonik Wilenski; Lew Obrazow — urzędnik, starszy; Iwan Bohufał — urzędnik, namestnik y horodniczy Nowhorodski; Iwan Jackowicz — urzędnik, wiz; służebnik Iwana Bohufała; Juchno Borowik — urzędnik, wiz; służebnik Epimacha; Jakub — świadek, mistr Wselubski; Andrey Woytkiewicz — świadek; Andrey Oleszkowicz — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Menski — miejsce wspomniane; Wołkowyski — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Lidski — miejsce wspomniane; Wasilipski — miejsce wspomniane; Belicki — miejsce wspomniane; Wselub / Wselubski — miejsce wspomniane; Nowhorodski powet — jurysdykcja; Zamok Hospodarski Nowhorodski — jurysdykcja; Welikoie Kniaźstwo Litowskoie — miejsce wspomniane; Połocki — miejsce wspomniane; Cerkow Preczystoie Boho Matery — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 marca 1551, czwartek, indykcja 9. Stepan Jewtuchowicz Butko, bojar Radziwiłła przy Wselubie, skarżył przed Epimachem ziemianina powiatu nowhorodskiego Salomona Uhrynowicza, w cytowanym wypisie także Nemirowicza. Zarzucał nocne najścia z pomocnikami i ręcznicami: wybicie dwóch zębów, pobicie krewnego Jacka Michayłowicza i żony Bohdany oraz postrzelenie Hrynca w nogę. Nie opisano śmierci. Zarzuty kradzieży obejmowały gniadego konia, 20 gęsi, 4 owce i wieprza; późniejsza klauzula ma dwa wieprze. Przedłożył rejestr strat oraz opieczętowany wypis nowhorodzki z 29 października 1550, przytaczający wcześniejsze oględziny wiza Iwana Jackowicza: uszkodzone drzwi i dwa odstrzelone palce nogi Hrynca. Nie było to obecne osobiste zeznanie tego wiza. Pozwany zaprzeczał przemocy, powoływał wcześniejsze pojednanie, przyznawał trzymanie konia i twierdził, że oferował zwrot; powód odmawiał przyjęcia okulałego zwierzęcia. Butko stawił czapkę i podał trzech świadków: Jakuba, mistrza wselubskiego, oraz Andreya Woytkiewicza i Andreya Oleszkowicza, bojarów wojewody połockiego Dowoynowa[?]. Ich osobistych zeznań nie zapisano. Salomon nie przeciwstawił czapki i dopuścił przysięgę. Początkowo Epimach wyznaczył ją na trzeci dzień, sobotę 6 marca, w cerkwi Przeczystej Bogurodzicy przed Juchnem Borowikiem. Po przysiędze przewidywał 12 rubli dla patrona, 3 ruble dla powoda, zwrot konia z 70 groszami nawiązki, 25 kop winy hospodarowi oraz wycenę rzeczy; zapisany początkowy total to 55 kop i literalne połszesta grosza. Rejestr ma 12 łokci obrusów, wycena 20; 100 lnu nie ma podanej jednostki. W sobotę powód rzeczywiście stawił się gotów przysiąc, lecz Salomon nie dopuścił go, zamierzając pojednanie. Wiz Juchno Borowik osobiście potwierdził to po powrocie. Przysięgi nie wykonano. Epimach następnie zasądził powodowi 35 kop i połszesta grosza oraz jego patronowi 20 rubli, z przyszłym terminem zapłaty osiem tygodni. Różnice 55→35 kop i 12→20 rubli pozostają jawne, bez naprawiania rachunku. Butko rzeczywiście wziął opieczętowany wypis. Pozwany miał osobno zapewnić sprawiedliwość przeciw Michejcowi w pozostałych kradzieżach. Nie opisano zapłaty, zwrotu konia ani wykonanej przysięgi. Urzędy patronów, powiat i wcześniejszy urząd nowhorodzki, Wselub oraz cerkiew pozostają odrębne od sądu wileńskiego i nienazwanego domu napadu. SML ma odsyłacz 668, odmienny od zachowanego surowego OCR 665.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 674, 675, 676, 677.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1187
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 99
Карточка № 502. Дело Филипа Яновича с братьями Павлом и Якубом о расчете и общих вещах

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 667

Лица, роли и должности
Филип Янович / Пилип Янович — истец, господарский боярин; Якуб Янович — ответчик, господарский боярин; Павел Янович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский / Виленскому — юрисдикция; меры Оникштенское / Оникштенске — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 марта 1551, воскресенье, индикт 9. Господарский боярин Филип (Пилип) Янович предъявил Эпимаху иск к своим явно названным братьям Павлу и Якубу Яновичам. Он ссылался на прежнее примирение за три копы ячменя, полторы бочки ржи онишктенской меры и 20 грошей за питание, с условным удвоением при просрочке прежнего неопределенного срока. Также заявлял о неразделенной пшенице, буквально Tonskoie/Tonkoie, в двух бочках этой меры, пяти копах летней пшеницы, трех волах и четвертой дойной корове, использовании масла и сыра, а также о взятом Якубом топоре стоимостью 17 грошей после взлома замка клети. Ответчики утверждали, что удовлетворили требования, признавали долг полторы бочки ржи и 20 грошей, ранее предложенные и отвергнутые, и готовность выдать их. Они действительно представили примирительную грамоту самого Филипа о прежних побоях, питании и иных вещах; условие запрещало новый иск под 12 рублями господарю, 6 виленскому наместнику и 3 посредникам. Это цитированные условные санкции, не нынешний штраф или уплата. Павел и Якуб поставили шапки для доказательства перед добрыми людьми; Филип шапки не противопоставил и доказательств не дал. Нынешние личные показания этих людей и исполненная присяга не записаны. Эпимах освободил ответчиков от требований по ячменю, пшенице, волам с коровой и топору. В конечной формуле топора назван Павел, тогда как в обвинении Якуб; различие сохранено. Признанные полторы бочки ржи и 20 грошей велено выдать в будущем, новый срок не указан. Фактическая уплата, передача вещей, раздел имения и нынешняя санкция не описаны. Онишктенская мера и виленский суд/должность не локализуют неназванную собственность. Полная запись SML состоит из заголовка и продолжения с указателем 667; ее формы Junowicz/Pustoh[?] сохранены отдельно от имен собственного акта.

Wersja polska · nr 502

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca22

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 667

Osoby, role i urzędy
Filip Janowicz / Pilip Janowicz — powód, boiaryn Hospodarski; Jakub Janowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Paweł Janowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski / Wilenskomu — jurysdykcja; mery Onikszteńskoie / Onikszteńskie — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 marca 1551, niedziela, indykcja 9; w surowym OCR 24 marca. Bojar hospodarski Filip (Pilip) Janowicz skarżył przed Epimachem swoich braci, Pawła i Jakuba Janowiczów. Przytaczał wcześniejsze pojednanie za trzy kopy jęczmienia, półtorej boczki żyta miary onikszteńskiej i 20 groszy za strawę, z umownym podwojeniem przy przekroczeniu dawnego, bliżej nieokreślonego terminu. Zarzucał też niedzielenie wspólnej pszenicy, określonej literalnie Tonskoie/Tonkoie, w dwóch boczkach tej miary oraz pięciu kop pszenicy letniej, użytkowanie trzech wołów i czwartej, mlecznej krowy z masłem i serami oraz zabranie przez Jakuba siekiery za 17 groszy po wyłamaniu zamka kleci. Pozwani twierdzili, że dali mu zadośćuczynienie; przyznawali półtorej boczki żyta i 20 groszy, wcześniej oferowane i odrzucone, oraz gotowość ich wydania. Rzeczywiście przedłożyli list pojednawczy Filipa: wcześniejszy bój, strawa i inne rzeczy objęto ugodą, a ponowny pozew obwarowano warunkowymi 12 rublami hospodarowi, 6 namiestnikowi wileńskiemu i 3 jednaczom. To cytowane kary umowne, nie obecnie zapłacone lub zasądzone sumy. Paweł i Jakub stawili czapki do ludzi dobrych; Filip nie przeciwstawił czapki i nie dowiódł zarzutów. Osobistych zeznań tych ludzi ani przysięgi nie zapisano. Epimach uznał pozwanych wolnymi od roszczeń o jęczmień, pszenicę, woły z krową i siekierę. W końcowej klauzuli siekiery pada Paweł, odmiennie od wcześniejszego Jakuba; różnicę zachowano. Nakazał wydać przyznane półtorej boczki żyta i 20 groszy, bez zapisanego nowego terminu. Nie opisano faktycznej zapłaty, wydania rzeczy, podziału majątku ani obecnej kary. Miara onikszteńska i wileński sąd/urząd nie lokalizują nienazwanej własności. Kompletny wpis SML obejmuje nagłówek i kontynuację z odsyłaczem 667; jego formy Junowicz/Pustoh[?] pozostają odrębne od czytelnych imion rękopisu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 677, 678.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина), 123 (правая половина).

Карточка № 503. Дело Юрия Яновича Ленковича с братом Щепаном о нападении и увечье супругов

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 669

Лица, роли и должности
Юри / Юрей Янович Ленкович; геадинг Ленкевич — истец, господарский боярин; Ганна Яновна — истец; Щепан / Степан Янович Ленкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Войтех Янович Ленкович; Иван Слузка — любецкий державца; киевский городничий; Иван Кмита Светович; Юри Миколаевич Будило; Томко Федорович — айнский наместник; Миколай Якубович — служебник айнского наместника; виз; Юри Свидло — служебник Епимаха; виз

География — владения, юрисдикция и должности
Нестановичах — упомянутое место; двор Господарский Аинский / наместник Аинский — юрисдикция; Лубецкий — упомянутое место; Кевский — упомянутое место; Виленский / тут у Вилни / Писан у Вилни — юрисдикция; костел Святого Яна тут у Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
9 марта 1551, индикт 9. Юрий Янович Ленкович с женой Ганной предъявил брату Щепану обвинение в нападении на дом в Нестановичах. Ответчик отрицал; истцы представили запечатанный Аинский выпис с прежним осмотром ран и поставили шапку к соседям. Епимах назначил обоим присягу на среду 11 марта. Его виз Юрий Свидло лично сообщил после посещения барбера о постоянном увечье правой руки истца. В назначенный день Юрий был готов присягнуть, но ответчик и его представитель отсутствовали; совершение присяги не записано. Епимах присудил 12 рублей за гвалт, 50 коп за увечье Юрия и 40 коп за раны Ганны, с буквальным итогом источника 110 коп. Предписана будущая уплата 100 коп в 12 недель и 10 коп в 4 недели; фактической уплаты не сообщается. Юрий получил запечатанный выпис, выданный в Вильно. Предыдущий виз лишь цитируется, текущий Свидло лично докладывает; смерть не установлена. SML: 669.

Wersja polska · nr 503

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 669

Osoby, role i urzędy
Juri / Jurey Janowicz Lenkowicz; heading Lenkiewicz — powód, boiaryn Hospodarski; Hanna Janowna — powód; Szczepan / Stepan Janowicz Lenkowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Woytech Janowicz Lenkowicz; Iwan Sluzka — derżawca Lubecki; horodniczy Kiewski; Iwan Kmita Swetowicz; Juri Mikołaiewicz Budiło; Tomko Fedorowicz — namestnik Ainski; Mikołay Jakubowicz — służebnik namestnika Ainskiego; wiz; Juri Swidło — służebnik Epimacha; wiz

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Nestanowiczach — miejsce wspomniane; dwor Hospodarski Ainski / namestnik Ainski — jurysdykcja; Lubecki — miejsce wspomniane; Kiewski — miejsce wspomniane; Wilenski / tut u Wilni / Pisan u Wilni — jurysdykcja; kostel Swiatoho Jana tut u Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
9 marca 1551, indykcja 9; nagłówek bez dnia tygodnia. Bojar hospodarski Juri (Jurey) Janowicz Lenkowicz, w nagłówku Lenkiewicz, skarżył przed Epimachem swego brata Szczepana (Stepana) Janowicza Lenkowicza o naruszenie zaruki panów rady i najście na dom w majątku Nestanowiczy z bratem Woytechem i pomocnikami. Zarzucał pobicie i zranienie siebie oraz żony Hanny Janowny po św. Sebastianie, w piątek przed rzymskimi zapustami; określenie trzeciego tygodnia pozostawiono bez przeliczenia. Pozwany zaprzeczał. Powód rzeczywiście przedłożył opieczętowany wypis urzędu dworu ainskiego, namiestnika Tomka Fedorowicza (OCR: Tomska). Przytoczony dawny raport wiza Mikołaja Jakubowicza opisywał cztery krwawe rany na plecach Jurija, piątą na prawej ręce przy łokciu, rany pleców Hanny i podłużne cięcie jej lewej ręki oraz porąbane drzwi i okna. Nie jest to obecne osobiste zeznanie dawnego wiza. Oboje małżonkowie stawili czapkę do sąsiadów i wzięli na siebie przysięgę; Szczepan nie przeciwstawił czapki. Epimach, przy Iwanie Sluzce, dzierżawcy lubeckim i horodniczym kijowskim, Iwanie Kmicie Swetowiczu i Juriju Mikołaiewiczu Budile, wyznaczył obojgu przysięgę na trzeci dzień, środę 11 marca, w kościele św. Jana w Wilnie. Jego wiz Juri Swidło rzeczywiście odwiedził z powodem nienazwanego barbera i osobiście doniósł po powrocie o trwałym kalectwie prawej ręki. W oznaczoną środę Juri był gotów do przysięgi z tym wizem; obecności Hanny wtedy osobno nie powtórzono. Szczepan nie przybył, nie przysłał umocowanego obserwatora i nie prowadził powoda do przysięgi; jej wykonania nie zapisano. Epimach zasądził 12 rubli za gwałt, 50 kop za kalectwo prawej ręki jako połowę człowieka oraz 40 kop za obrażenia żony. Zapis podaje łącznie 110 kop; zachowano wszystkie jednostki bez redakcyjnego przeliczenia. Zapłata pozostaje przyszła: 100 kop w 12 tygodni, 10 kop w cztery tygodnie. Juri wziął opieczętowany wypis; Pisan u Wilni. Nie zapisano faktycznej zapłaty, wykonanej przysięgi ani śmierci. Nestanowiczy jako miejsce zajścia, dawny urząd ainski, afiliacje urzędnicze oraz wileński sąd, kościół i miejsce wystawienia są odrębne. Kompletny SML ma odsyłacz 669.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 678, 679, 680.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).

Карточка № 504. Иск Миколая Андреевича к Августину Богдановичу о гуменнике и челяди Василишек

Листы / страницы рукописи
Номер собственной страницы не установлен в экспортируемых локаторах; см. связанные снимки.

Дата записи
1551-03-22 — 1551-03-23 [?]

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 671

Лица, роли и должности
Миколай Андреевич — истец, маршалок князя-епископа виленского; Аугустын Богданович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Волчкович — дворянин; Станислав Унужковис[?] — служебник пана Гергайдо; Гергайдо — пан; Грыгела / Грыцела Пашковича — гуменник; Неназвана жена Грыгела Пашковича; Яновую — челядь; Неназванный сын Яновую — челядь

География — владения, юрисдикция и должности
двор Василишкого / Васишского — имение; в имени своем Уфершевичах[?] — имение; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 марта 1551, понедельник, индикт 9 по заголовку; в распоряжении нынешний понедельник 23 марта. Маршалок виленского епископа Миколай Андреевич требует от Августина Богдановича правосудия о гуменнике Грыцеле Пашковиче с семьей и имуществом и отдельной женщине Janowuiu с сыном, якобы выведенных из Василишек. Прежняя порука в 50 копах лишь пересказана. Обе стороны принимают установленный Епимахом будущий срок: ответчик должен дать местную справедливость в Uferszewiczach[?] через четыре недели от 23 марта. При отказе он лично явится с Грыцелом перед Епимахом через неделю после срока; при неявке истца или представителя человек будет свободен от вызовов. Эти последствия условны, исполнение суда/представление людей и уплата не описаны. Неуверенная форма имения и различие дат сохранены. SML 671.

Wersja polska · nr 504

Karty / strony rękopisu
Numer strony rękopisu nieustalony w eksportowanych odsyłaczach; zob. powiązane skany.

Data wpisu
data bieżącego wpisu: header1551marca22Mondayind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 671

Osoby, role i urzędy
Mikołay Andreiewicz — powód, marszałok kniazia biskupa Wilenskoho; Augustyn Bohdanowicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Wołczkowicz — dworenin; Stanisław Unurzkowis[?] — służebnik Pana Gergaydo; Gergaydo — Pan; Hryhela / Hrycela Paszkowicza — humennik; Nienazwana żona Hryhela Paszkowicza; Janowuiu — czelad; Nienazwany syn Janowuiu — czelad

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
dwor Wasiliszkoho / Wasiszskoho — majątek; w imeni swoiem Uferszewiczach[?] — majątek; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 22 marca 1551, poniedziałek, indykcja 9; w dyspozycji obecny poniedziałek 23 marca. Obie daty zachowano bez poprawiania kalendarza. Mikołay Andreiewicz, marszałek nienazwanego biskupa wileńskiego, skarżył Augustyna Bohdanowicza, bojara hospodarskiego, przed Epimachem. Przy sprawie byli dworzanin Stanisław Wołczkowicz i Stanisław Unurzkowis[?], sługa pana Gergaydo; patrona nie zapisano jako obecnego. Powód twierdził, że w szóstym roku od wyprowadzenia jego ojczystego humennika Hryhela/Hrycela Paszkowicza z dworu Wasiliszki nadal nie zwrócono mężczyzny z żoną, dziećmi i statkiem, ani odrębnej czeladzi Janowuiu z jej synem. Literalne dwoje czeladzi to kobieta i syn. Przytaczał szkody w humnie i żytnikach, posiadane rejestry szkód i rzeczy, dawną obecność nienazwanego uradnika, wiza i ludzi postronnych oraz poręczenie do prawa w 50 kopach; rejestrów rzeczywiście nie przedłożył, a dawne czynności nie są obecnymi osobistymi zeznaniami ani zapłatą. Pozwany twierdził, że nie bronił sprawiedliwości i jest gotów dać prawo na Hrycela, którego nazywa swoim człowiekiem. Obie strony poprosiły o termin i przyjęły go. Epimach wyznaczył przyszłe danie sprawiedliwości przez Augustyna w jego majątku Uferszewiczy[?] w cztery tygodnie od obecnego poniedziałku 23 marca, pod utratą prawa. Tylko jeśli odmówi tam sprawiedliwości, Augustyn ma osobiście stanąć przed Epimachem i przedstawić Hrycela tydzień po tym terminie. Tylko jeśli Mikołay nie stawi się osobiście lub przez umocowanego, Hrycel będzie wolny od tych pozwów. Nie opisano wykonania przyszłego sądu, przedstawienia ludzi, zwrotu rzeczy, zapłaty, przysięgi ani obecnego bezwarunkowego przyznania własności. Wasiliszki jako dwór powoda, Uferszewiczy[?] jako przyszła miejscowa jurysdykcja pozwanego i wileński sąd/afiliacja biskupa są odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Kompletny SML: odsyłacz 671.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 680, 681.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (правая половина).
Темы: Следующая →Страницы: ← Назад 1 2 3 4 5 ... 14 15 16 17  18 19 20 21 22 Вперед →
Модератор: Alexmet
Вверх ⇈