Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

Карточка № 473. Жалоба Юрия Миколаевича Будыля о нападении на нестанишских людей и убийстве бортника

Листы / страницы рукописи
с. 1247; с. 1247; с. 1248; с. 1249; с. 1250

Дата записи
1550-08-30

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 629; Внутренний реестр: 629

Лица, роли и должности
Станислав Войтехович Тюндели — нападавший по заявлению стороны, дубровленский наместничок; Шымко Реивичич[?] — нападавший по заявлению стороны, тиун; Бартош Белатыч[?] — нападавший по заявлению стороны, старец; Сташ Милашевич — нападавший по заявлению стороны; Андрей Милашевич — нападавший по заявлению стороны; Рашко Милутевич — нападавший по заявлению стороны; Мартин Милутевич — нападавший по заявлению стороны; Лука Кусаты — нападавший по заявлению стороны; Рашко Ивасевич — нападавший по заявлению стороны; Лука Турыста — нападавший по заявлению стороны; Юрко Лобачевич — нападавший по заявлению стороны; Петрык Лобачевич — нападавший по заявлению стороны; Дементей Ткач — нападавший по заявлению стороны; Янко Матеевич — нападавший по заявлению стороны; Захарка Кононович — нападавший по заявлению стороны; Матыяс Хведевич[?] — нападавший по заявлению стороны; Лукян Молдавю — нападавший по заявлению стороны; Творыян Хохло — нападавший по заявлению стороны; Томко Васгевич — нападавший по заявлению стороны; Павел Боикович — нападавший по заявлению стороны; Янел Рымшыч — нападавший по заявлению стороны; Грын Викелевич — нападавший по заявлению стороны; Матей Володкевич — нападавший по заявлению стороны; Субач Молдавю — нападавший по заявлению стороны; Матей Розбачикович[?] — нападавший по заявлению стороны; Богдан, брат Матейа — нападавший по заявлению стороны; Нечко Родевич[?] — нападавший по заявлению стороны; Петрык Войткевич — убитый по заявлению стороны, бортник; Роман Баркевич — потерпевший по заявлению стороны; Станислав, сын Романа Баркевича — потерпевший по заявлению стороны; Степан, сын Романа Баркевича — потерпевший по заявлению стороны; Станислав Семенович[?] — потерпевший по заявлению стороны; Грыгори[?] — потерпевший по заявлению стороны; Петр Стасюк[?] — потерпевший по заявлению стороны; Юхно Некрашевич[?] — потерпевший по заявлению стороны; Петрык Евчевич[?] — потерпевший по заявлению стороны; Матей Евчевич[?] — потерпевший по заявлению стороны; Блашко Евчевич[?] — потерпевший по заявлению стороны; Иван Бурыч — потерпевший по заявлению стороны; Петрык, сын Ивана Бурыча — потерпевший по заявлению стороны; Станислав, сын Ивана Бурыча — потерпевший по заявлению стороны; Ян Мартинович[?] — потерпевший по заявлению стороны, гуменник; Матей Мартинович[?] — потерпевший по заявлению стороны, гуменник; Абрам Мартинович / Петрашевич[?] — потерпевший по заявлению стороны, гуменник; Бартош Беткевич[?] — потерпевший по заявлению стороны; Павел Беткевич[?] — потерпевший по заявлению стороны; Здан Деликевич — потерпевший по заявлению стороны; Юхно Селкевич — потерпевший по заявлению стороны; Якуб, сын Юхна Селкевича — потерпевший по заявлению стороны; Петрык, сын Юхна Селкевича — потерпевший по заявлению стороны; Мартин, сын Юхна Селкевича — потерпевший по заявлению стороны; Блашко Хочевич[?] — потерпевший по заявлению стороны; Павел Хидас[?] — потерпевший по заявлению стороны; Стасюк, сын Павла Хидаса[?] — потерпевший по заявлению стороны; Матей Бобр — потерпевший по заявлению стороны; Ян[?] — потерпевший по заявлению стороны; Бартош[?] — потерпевший по заявлению стороны; Томаш Супронович[?] — потерпевший по заявлению стороны, бортник; Якуб Супронович[?] — потерпевший по заявлению стороны, бортник; Ян, з групы сынов Томаша[?] — потерпевший по заявлению стороны; Грын, з групы сынов Томаша[?] — потерпевший по заявлению стороны; Петрык Ячевич[?] — потерпевший по заявлению стороны, бортник; Матей Ячевич[?] — потерпевший по заявлению стороны, бортник; Юрко Ячевич[?] — потерпевший по заявлению стороны, бортник; Лукаш Войткевич — потерпевший по заявлению стороны; Шымко Микулич[?] — потерпевший по заявлению стороны, мельник; Павел Микулич[?] — потерпевший по заявлению стороны, мельник; Юри Миколаевич Будило — истец, господарский земянин; Лев Роский / Розки — ответчик, марковский державца; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Наместницы Дубровленсцы [?] ［SML: предварительная форма］

География — владения, юрисдикция и должности
марковского — территория должности; Двора Дубровленского — имение; Двора Нестанишкого — имение; Двора Скирмеского — имение; до Вилни — упомянутое место; Вильно / наместник Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
30 августа 1550 г., индикт 8. Господарский земянин Juri Mikołaiewicz Budilo лично подаёт Эпимаху жалобу на Льва Roski/Rozki, державцу марковского. По жалобе его дубровленский наместничок Stanisław Woytechowicz Tiundeli, тивун Szymko Reiwiczycz[?], старец Bartosz Belatycz[?], поимённо перечисленные люди дворов Dubrowlenski и Skirmeski с помощниками догнали на свободной дороге к Вильну бояр и подданных двора Nestaniszki. В длинном перечне названы семьи с сыновьями или братом, гуменники, бортники и мельники; неясные групповые связи имён сохранены с оговорками. Заявлено об избиении и ранениях, а также прямо об убийстве до смерти бортника Petryk Woytkiewicz; судебного установления вины нет. Пострадавшие везли на продажу свежий мёд, пшеницу и другие вещи и, по жалобе, бежали от имущества, возов и коней. Время нападения обозначено буквально как вчерашняя пятница, 29 августа, индикт 8. Реестр больших убытков, по их словам, находится у них для будущего предъявления; сейчас он не представлен. В конце Juri просит памятную запись жалобы в книги. Нет нынешнего свидетельского показания, ответа обвиняемого, расследования, приговора, денежного присуждения, уплаты или присяги. Названные дворы отделены от марковского управления, вильненской юрисдикции и Вильна как направления дороги.

Wersja polska · nr 473

Karty / strony rękopisu
s. 1247; s. 1247; s. 1248; s. 1249; s. 1250

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Awhusta 30, Indykt 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 629; Rejestr wewnętrzny: 629

Osoby, role i urzędy
Stanisław Woytechowicz Tiundeli — napastnik według twierdzenia strony, namestniczok Dubrowlenski; Szymko Reiwiczycz[?] — napastnik według twierdzenia strony, tiwun; Bartosz Belatycz[?] — napastnik według twierdzenia strony, starzec; Stasz Miłaszewicz — napastnik według twierdzenia strony; Andrey Miłaszewicz — napastnik według twierdzenia strony; Raszko Milutewicz — napastnik według twierdzenia strony; Martin Milutewicz — napastnik według twierdzenia strony; Luka Kusaty — napastnik według twierdzenia strony; Raszko Iwasewicz — napastnik według twierdzenia strony; Luka Turysta — napastnik według twierdzenia strony; Jurko Lobaczewicz — napastnik według twierdzenia strony; Petryk Lobaczewicz — napastnik według twierdzenia strony; Dementey Tkacz — napastnik według twierdzenia strony; Janko Mateiewicz — napastnik według twierdzenia strony; Zacharka Kononowicz — napastnik według twierdzenia strony; Matyias Chwedewicz[?] — napastnik według twierdzenia strony; Lukian Mołdawiu — napastnik według twierdzenia strony; Tworyian Chochło — napastnik według twierdzenia strony; Tomko Washewicz — napastnik według twierdzenia strony; Paweł Boikowicz — napastnik według twierdzenia strony; Janel Rymszycz — napastnik według twierdzenia strony; Hryn Wikielewicz — napastnik według twierdzenia strony; Matey Wołodkiewicz — napastnik według twierdzenia strony; Subacz Mołdawiu — napastnik według twierdzenia strony; Matey Rozbaczykowicz[?] — napastnik według twierdzenia strony; Bohdan, brat Mateya — napastnik według twierdzenia strony; Neczko Rodewicz[?] — napastnik według twierdzenia strony; Petryk Woytkiewicz — zabity według twierdzenia strony, Bortnik; Roman Barkiewicz — poszkodowany według twierdzenia strony; Stanisław, syn Romana Barkiewicza — poszkodowany według twierdzenia strony; Stepan, syn Romana Barkiewicza — poszkodowany według twierdzenia strony; Stanisław Semenowicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Hryhori[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Petr Stasiuk[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Juchno Nekraszewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Petryk Jewczewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Matey Jewczewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Blaszko Jewczewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Iwan Burycz — poszkodowany według twierdzenia strony; Petryk, syn Iwana Burycza — poszkodowany według twierdzenia strony; Stanisław, syn Iwana Burycza — poszkodowany według twierdzenia strony; Jan Martinowicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Humennik; Matey Martinowicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Humennik; Abram Martinowicz / Petraszewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Humennik; Bartosz Betkiewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Paweł Betkiewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Zdan Delikiewicz — poszkodowany według twierdzenia strony; Juchno Selkiewicz — poszkodowany według twierdzenia strony; Jakub, syn Juchna Selkiewicza — poszkodowany według twierdzenia strony; Petryk, syn Juchna Selkiewicza — poszkodowany według twierdzenia strony; Martin, syn Juchna Selkiewicza — poszkodowany według twierdzenia strony; Blaszko Choczewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Paweł Chidas[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Stasiuk, syn Pawła Chidasa[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Matey Bobr — poszkodowany według twierdzenia strony; Jan[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Bartosz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Tomasz Supronowicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Bortnik; Jakub Supronowicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Bortnik; Jan, z grupy synów Tomasza[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Hryn, z grupy synów Tomasza[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Petryk Jaczewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Bortnik; Matey Jaczewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Bortnik; Jurko Jaczewicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Bortnik; Łukasz Woytkiewicz — poszkodowany według twierdzenia strony; Szymko Mikulicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Melnik; Paweł Mikulicz[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Melnik; Juri Mikołaiewicz Budilo — powód, Zemenin Hospodarski; Lew Roski / Rozki — pozwany, Derżawca Markowski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Namiestnicy Dubrowleńscy [?] ［SML: forma wstępna］

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
markowskoho — obszar urzędu; Dwora Dubrowlenskoho — majątek; Dwora Nestaniszkoho — majątek; Dwora Skirmeskoho — majątek; do Wilni — miejsce wspomniane; Wilno / namestnik Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
30 sierpnia 1550 r., indykcja 8. Hospodarski ziemianin Juri Mikołaiewicz Budilo osobiście składa Epimachowi skargę przeciw Lwowi Roskiemu/Rozkiemu, dzierżawcy markowskiemu. Według skargi jego dubrowlenski namiestniczok Stanisław Woytechowicz Tiundeli, tiwun Szymko Reiwiczycz[?], starzec Bartosz Belatycz[?], liczni imiennie wymienieni ludzie dworów Dubrowlenski i Skirmeski oraz pomocnicy dogonili na dobrowolnej drodze ku Wilnu bojarów i poddanych dworu Nestaniszki. Lista obejmuje rodziny z wyraźnymi synami lub bratem, humenników, bartników i młynarzy; niepewne grupowe przyłączenia patronimików zachowano i nie dopisano braterstwa. Zarzucane pobicie i zranienie obejmuje także wyraźny zarzut zabicia do śmierci bartnika Petryka Woytkiewicza. Ludzie wieźli na sprzedaż świeży miód, pszenicę i inne rzeczy, a wskutek przemocy mieli uciec od mienia, wozów i koni. Jako czas podano wczorajszy piątek, 29 sierpnia, indykcję 8. Twierdzą, że posiadają rejestr znacznych szkód i chcą go okazać w razie potrzeby; obecnie go nie przedstawiono. Zakończenie stanowi prośbę Juria o wpis pamiętny skargi. Nie ma obecnego przesłuchania świadków, odpowiedzi pozwanego, dochodzenia, wyroku winy, zasądzonej sumy, zapłaty ani przysięgi. Dwory są odrębne od urzędu markowskiego, jurysdykcji wileńskiej i Wilna jako kierunku drogi.

Где найти акт
Внутренний реестр книги — AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 778 (правая половина).
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 630 (левая половина), 631 (левая половина), 630 (правая половина), 629.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 474. Долг Григорию Семеновичу: отказ Станислава от присяги и соглашение на 70 грошей

Листы / страницы рукописи
с. 1250; с. 1251

Дата записи
1550-08-01

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 630

Лица, роли и должности
Грыгорей Семенович — истец, господарский боярин; Павел Островицкий — участник заседания; Станислав Янович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Павел, виз Епимаха — должностное лицо — свидетель, виз / «служебник мой»

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно / Наместник Виленский — юрисдикция; костел Святого Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
1 августа 1550 г., пятница, индикт 8. Господарский боярин Hryhorey Semenowicz требует от Stanisław Janowicz 2 копы и 20 грошей литовской монеты, подлежавшие уплате через четыре недели после Пасхи. Истец действительно предъявляет обязательственную запись с условием удвоения до 4 коп и 40 грошей и возмещения убытков при просрочке; нынешнего присуждения этой суммы нет. Ответчик признаёт свою запись, но утверждает, что прежде уплатил poltory kopy при добрых людях и остаётся 50 грошей. Истец отрицает любую уплату. Stanisław принимает доказательство присягой; Эпимах назначает от текущей пятницы 1 августа четвёртый день, будущий понедельник, в костёле св. Иоанна. После присяги он был бы свободен от poltory kopy и должен уплатить остальные 50 грошей. В фактический текущий понедельничный срок ответчик отказывается присягать и заключает соглашение по всей тяжбе на 70 грошей перед вижем, служебником Эпимаха Pawłem. Уплата назначена через две недели от этого понедельника. Вернувшийся виж лично подтверждает соглашение и будущий срок платежа. Присяга не исполнена, деньги сейчас не уплачены, двойная сумма не присуждена. Присутствующий Paweł Ostrowicki отделён от вижа Pawła. Вильно — юрисдикция суда, св. Иоанн — назначенное место присяги; имение и место возникновения долга не названы.

Wersja polska · nr 474

Karty / strony rękopisu
s. 1250; s. 1251

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Awhusta 1, Indykt 8, w Piatnicu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 630

Osoby, role i urzędy
Hryhorey Semenowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Paweł Ostrowicki — uczestnik posiedzenia; Stanisław Janowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Paweł, wiz Epimacha — urzędnik występujący jako świadek, wiz / Służebnik moy

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno / Namestnik Wilenski — jurysdykcja; kostel Swiatoho Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
1 sierpnia 1550 r., piątek, indykcja 8. Hospodarski bojar Hryhorey Semenowicz skarży Stanisława Janowicza o 2 kopy i 20 groszy monety litewskiej, należne cztery tygodnie po Wielkanocy. Faktycznie okazuje list zobowiązania z klauzulą podwojenia długu do 4 kop i 40 groszy oraz zwrotu szkód w razie niespłacenia; nie jest to obecne zasądzenie. Pozwany uznaje własny list, twierdzi jednak, że zapłacił poltory kopy przy dobrych ludziach i pozostaje 50 groszy. Powód zaprzecza wszelkiej zapłacie. Stanisław przyjmuje dowód przysięgą; Epimach wyznacza od bieżącego piątku 1 sierpnia czwarty dzień, przyszły poniedziałek, w kościele św. Jana. Po przysiędze miał być wolny od poltory kopy i zapłacić pozostałe 50 groszy. W rzeczywistym bieżącym poniedziałkowym terminie Stanisław odmawia wykonania przysięgi i zawiera ugodę całej sprawy na 70 groszy przed wizem, służebnikiem Epimacha Pawłem. Ma zapłacić za dwa tygodnie od tego poniedziałku. Powrócony wiz osobiście potwierdza ugodę i przyszłą zapłatę. Nie ma wykonanej przysięgi, dokonanej zapłaty ani zasądzenia podwójnej kwoty. Obecny przy sprawie Paweł Ostrowicki nie został utożsamiony z wizem Pawłem. Wilno oznacza jurysdykcję sądu, kościół św. Jana wyznaczone miejsce przysięgi; nie nazwano majątku ani miejsca powstania długu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 631.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 478. Митько Михайлович против Богуша Селицкого: возврат коней или истизна; прочие обвинения отложены

Листы / страницы рукописи
с. 1262; с. 1263; с. 1264; с. 1265; с. 1266; с. 1267

Дата записи
1550-08-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 635

Лица, роли и должности
Митко Михайлович — истец, господарский боярин; Богуш Селицкий — ответчик, господарский боярин; Здан Иванович — служебник Богуша; Степан; Олена; Ганна — рыкунья; Дорота; Карп; Иван Толокунский; Митко [?] — человек Ивана Толокунского; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Андрей Семенович Одинцевич — присутствующий, князь; Казарын — присутствующий, пан; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин; Ян Внучко — присутствующий, медницкий хорунжий; Себестыян Войтехович — присутствующий, пан; Ярохи Богданович — свидетель, бурмистрович города Трок; Юри Можейкович — свидетель, господарский боярин; Матыяс Домонтович — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; место Виленско — упомянутое место; Троцкий — территория должности; Медницкий — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
16 августа 1550 г., суббота, индикт 8; дальнейшее слушание в нынешнее воскресенье 17 августа. Mitko Michayłowicz против Bohusz Selicki. Истец обвиняет слугу Zdan Iwanowicz, Stepana и помощников в нападении 3 июня индикта 7 во время его отсутствия: побитии и ранении жены Olena, рыкуньи Hanna, именно её newestka Dorota и внука Karp, вырубании дверей, захвате четырёх кобыл и пятого белого жеребца, повреждении передних ног четырёх волов и исчезновении других животных. Смерть не установлена. Ответчик отрицает нападение и приказ побить людей, но признаёт торг двух кобыл, задаток буквально połpeta desiat groszy и спор о семи копах остатка. По его словам, Zdan выдал коней без разрешения, затем вернул их ему. Истец утверждает, что ранее уплатил семь коп в Вильно при добрых людях и выдача была разрешена. Обе стороны ставят шапки на доказательство; ответчик принимает всех трёх названных свидетелей. В воскресенье Jarochi Bohdanowicz, бурмистрович Трок, господарский боярин Juri Możeykowicz и Matyias Domontowicz действительно лично показывают, что при прежней встрече с больным Bohusz видели подачу семи коп и приказ принять их слуге Zdan. Поездка от Iwan Tołokunski и дело его человека Mitko пересказываются; тождество этого человека с истцом не установлено. Это нынешние личные показания о прежней уплате, не нынешняя судебная транзакция. Эпимах принимает доказательство и признания ответчика, предписывает будущий возврат четырёх кобыл и жеребца либо, только если они не будут возвращены, уплату истизны семи коп 45 грошей. Срок — четыре недели от нынешнего воскресенья 17 августа, без вычисленной конечной даты. Остальные обвинения в нападении, побоях, повреждении волов, наwiązka и исчезновении двух коров, третьего вола и двух жеребят отложены. Обе стороны соглашаются на розыск и представление Zdan перед Эпимахом в три срока по четыре недели, прямо всего двенадцать недель от того же воскресенья; затем истец должен судиться с Bohusz и Zdan по остальным требованиям. Нынешнего возврата животных, уплаты, исполненной присяги или оконченного разбирательства о нападении нет. Субботние присутствующие Odincewicz и Kazaryn отделены от воскресных Jan Wnuczko, медницкого хорунжего, и Sebestyian Woytechowicz; Traskowski присутствует в обеих стадиях. Вильно как суд и место прежней транзакции, Троки как принадлежность свидетеля и Медники как должность отделены от неназванного дома и имущества; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 478

Karty / strony rękopisu
s. 1262; s. 1263; s. 1264; s. 1265; s. 1266; s. 1267

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, awhusta16, w Subotu, indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 635

Osoby, role i urzędy
Mitko Michayłowicz — powód, Boiaryn hospodarski; Bohusz Selicki — pozwany, Boiaryn hospodarski; Zdan Iwanowicz — Służebnik Bohusza; Stepan; Olena; Hanna — Rykunia; Dorota; Karp; Iwan Tołokunski; Mitko [?] — Człowiek Iwana Tołokunskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, Namestnik Wilenski; Andrey Semenowicz Odincewicz — obecny, Kniaź; Kazaryn — obecny, Pan; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin hospodarski; Jan Wnuczko — obecny, Chorąży Mednicki; Sebestyian Woytechowicz — obecny, Pan; Jarochi Bohdanowicz — świadek, Burmistrowicz miasta Trockoho; Juri Możeykowicz — świadek, Boiaryn hospodarski; Matyias Domontowicz — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; mesto Wilensko — miejsce wspomniane; Trocki — obszar urzędu; Mednicki — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 sierpnia 1550 r., sobota, indykcja 8; dalsze przesłuchanie w obecną niedzielę 17 sierpnia. Mitko Michayłowicz przeciw Bohuszowi Selickiemu. Zarzuca najście 3 czerwca indykcji 7 podczas swej nieobecności przez sługę Zdana Iwanowicza, Stepana i pomocników: pobicie żony Oleny, rykuni Hanny, wyraźnie jej newestki Doroty oraz wnuka Karpa, poranienie ich i wyrąbanie drzwi; zabranie czterech klaczy i piątego białego ogiera, okaleczenie przednich nóg czterech wołów oraz zaginięcie dalszych zwierząt. Nie stwierdzono śmierci. Pozwany zaprzecza najściu i rozkazowi pobicia, lecz przyznaje targ dwóch klaczy, zadatek literalnie połpeta desiat groszy i spór o siedem kop reszty. Twierdzi, że Zdan wydał konie bez jego wiedzy, potem odzyskał je i przyprowadził mu. Powód twierdzi, że zapłacił siedem kop w Wilnie przy dobrych ludziach, a wydanie koni było polecone. Obaj stawiają szapkę na dowód. Bohusz przyjmuje wszystkich trzech wybranych świadków. W niedzielę Jarochi Bohdanowicz, burmistrowicz Trok, Juri Możeykowicz, bojar hospodarski, i Matyias Domontowicz rzeczywiście osobiście zeznają: podczas dawnej wizyty zastali chorego Bohusza i Mitka, widzieli podanie siedmiu kop oraz polecenie odebrania ich przez Zdana. Wizyta po Iwanie Tołokunskim i sprawa jego człowieka Mitka są recytowane; tożsamości tego człowieka z powodem nie rozstrzygnięto. Epimach uznaje dowód wcześniejszej zapłaty oraz przyznania pozwanego i nakazuje przyszły zwrot czterech klaczy i ogiera, a tylko gdy ich nie zwróci — zapłatę istizny siedmiu kop 45 groszy. Termin: cztery tygodnie od obecnej niedzieli 17 sierpnia, bez wyliczenia daty końcowej. Pozostałe najście, pobicia, okaleczenie wołów, nawiązka i zaginięcie dwóch krów, trzeciego wołu i dwóch źrebiąt są odłożone. Obie strony rzeczywiście zgadzają się na odszukanie i stawienie Zdana przed Epimachem w trzech terminach po cztery tygodnie, wyraźnie łącznie dwanaście tygodni od tej samej niedzieli; potem Mitko ma dochodzić pozostałych roszczeń przeciw Bohuszowi i Zdanowi. Nie ma obecnego zwrotu koni, zapłaty, wykonanej przysięgi ani zakończonego procesu o najście. Wilno jako sąd i miejsce dawnej transakcji, Troki jako afiliacja świadka oraz Medniki jako urząd Jana Wnuczka są odrębne od nienazwanego domu i majątku.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 637, 638, 639.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 479. Петр Минайтис против Лаврыновой Алены: освобождение ответчицы и будущая уплата бочки ржи

Листы / страницы рукописи
с. 1267; с. 1268[?]

Дата записи
1550-08-18

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 637

Лица, роли и должности
Петр Минайтыс — истец, терезский господарский подданный[?]; Лаврынова Алена — ответчик, господарская боярыня; Богухвал; Богдан Андреевич Епимах — должностное лицо, виленский наместник; Андрей Семенович Одинцевич — присутствующий, князь; Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно / Виленский — юрисдикция; Терезский[?] — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
18 августа 1550 г., понедельник, индикт 8; менее ясную цифру дня в начале подтверждает ясное окончание. Petr Minaytys, господарский подданный с буквальным определением Terezski[?], против господарской боярыни Ławrynowa Alena. Обвиняет её в том, что она послала своего прямо названного сына Bohuchwał взять коня с его собственного сенокоса у неназванного дома без жалобы в учреждение. Alena действительно признаёт задержание коня за потраву её ржи: на копе ей прикопована одна бочка ржи, которую истец не отдал, а коня забрал. Petr лично признаёт прежнее прикопование бочки ржи и то, что забрал коня после копы. Эпимах по этому признанию действительно освобождает Alena от требования о коне и предписывает Petr будущую уплату одной бочки ржи за потраву через неделю от нынешнего понедельника 18 августа. Нынешней уплаты или доставки ржи, нового физического возврата коня, исполненной присяги, личного показания вижа или предъявленного реестра ущерба нет. Коня истец уже забрал прежде. Присутствующие Odincewicz, Gedroyt и Traskowski не свидетельствуют о событии. Неназванный сенокос истца и рожь ответчицы отделены от Вильно как судебного учреждения и неустановленной принадлежности Terezski[?]; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 479

Karty / strony rękopisu
s. 1267; s. 1268[?]

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, awhusta18[?], indykt8, w Ponedełok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 637

Osoby, role i urzędy
Petr Minaytys — powód, Poddanyi hospodarski Terezski[?]; Ławrynowa Alena — pozwany, Boiarynia hospodarska; Bohuchwał; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik, Namestnik Wilenski; Andrey Semenowicz Odincewicz — obecny, Kniaź; Andrey Gedroyt — obecny, Kniaź; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno / Wilenski — jurysdykcja; Terezski[?] — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
18 sierpnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8; mniej wyraźną cyfrę dnia w otwarciu potwierdza wyraźne zakończenie. Petr Minaytys, poddany hospodarski określony literalnie Terezski[?], przeciw bojarce hospodarskiej Ławrynowej Alenie. Zarzuca, że nasłała swego wyraźnie nazwanego syna Bohuchwała po konia z własnej łąki pod nienazwanym domem bez skargi do urzędu. Alena rzeczywiście przyznaje zatrzymanie konia za wypas w swoim życie; na kopie przykopowano jej jedną beczkę żyta, której powód nie oddał, lecz odebrał konia. Petr osobiście przyznaje wcześniejsze przykopowanie beczki żyta i odebranie konia po kopie. Epimach według tego przyznania rzeczywiście uwalnia Alenę od roszczenia o konia i nakazuje Petrowi przyszłą zapłatę jednej beczki żyta, należnej za wypas, w tydzień od obecnego poniedziałku 18 sierpnia. Nie ma obecnej zapłaty lub dostarczenia żyta, nowego fizycznego zwrotu konia, wykonanej przysięgi, osobistego zeznania wiza ani okazanego rejestru szkód. Koń był już wcześniej odebrany przez powoda. Obecni Odincewicz, Gedroyt i Traskowski nie zeznają o zdarzeniu. Nienazwana łąka powoda i żyto pozwanej są odrębne od Wilna jako urzędu sądowego i nierozstrzygniętej afiliacji Terezski[?]; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 639 (правая половина), 640 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 482. Освобождение Грынашка Шолухи от позвов Яновой Хлебовичовой после отказа её служебника вести дело

Листы / страницы рукописи
с. 1278; с. 1279

Дата записи
1550-04-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 641

Лица, роли и должности
Пани Янова Юревич Глебовича — истец, виленская воеводина; Грынашко Шолуха — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Бертошевич — представитель, служебник её милости пани воеводины

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Вильно — территория должности; Зославске — имение; Неровщызна — имение

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 апреля 1550 г., индикт 8; день недели в заголовке не указан. Pani Janowa Juriewicz Hlebowicza, жена виленского воеводы, ранее вызвала господарского дворянина Hrynaszko Szołucha по панским позвам. Она обвиняла его в посылке слуг на пашню её заславских бояр, названную Nerowszczyzna, и избиении их жён и других жнецов; подробности жалобы отнесены к позвам. Имена и число этих людей не названы, смерть не указана. Ныне её служебник Stanisław Bertoszewicz действительно является от её имени, но не желает вести дело или спор с ответчиком по этим позвам. Эпимах, соблюдая земское право, действительно освобождает Hrynaszko от позвов воеводины. По действительной просьбе ответчика приказывает запись в книги. Это не установление отсутствия нападения; нынешнего взыскания ущерба, платежа, присяги или показания вижа нет. Zosławskie поля и Nerowszczyzna отделены от Вильно как суда и юрисдикции титула воеводины, без современной локализации. Имя женщины и присутствие её мужа не выводятся из формы именования. Szołucha в самом акте сохраняется отдельно от SML Sołohub .

Wersja polska · nr 482

Karty / strony rękopisu
s. 1278; s. 1279

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Aprylia25, Indyk8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 641

Osoby, role i urzędy
Pani Janowa Juriewicz Hlebowicza — powód, Woiewodinaia Wilenskaia; Hrynaszko Szołucha — pozwany, Dworienin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Stanisław Bertoszewicz — pełnomocnik, Służebnik jeie miłosti Pani woiewodinoie

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Wilno — obszar urzędu; Zosławskie — majątek; Nerowszczyzna — majątek

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 kwietnia 1550 r., indykcja 8; w nagłówku brak dnia tygodnia. Pani Janowa Juriewicz Hlebowicza, wojewodzina wileńska, wcześniej pozwała dworzanina hospodarskiego Hrynaszka Szołuchę pozwami pańskimi. Zarzucała nasłanie jego sług na pola orne jej bojarów zosławskich, nazwane Nerowszczyzną, oraz pobicie ich żon i innych żniwiarzy; szczegóły skargi odsyłają do pozwów. Nie podano imion ani liczby tych osób i nie stwierdzono śmierci. Obecnie jej służebnik Stanisław Bertoszewicz rzeczywiście staje w jej imieniu, lecz nie chce prowadzić sprawy ani mieć sporu z pozwanym według tych pozwów. Epimach, zachowując prawo ziemskie, rzeczywiście uwalnia Hrynaszka od pozwów wojewodziny. Na rzeczywistą prośbę pozwanego nakazuje wpis do ksiąg. Nie jest to ustalenie, że zarzucany napad nie nastąpił; brak obecnego zasądzenia odszkodowania, zapłaty, przysięgi lub zeznania wiza. Zosławskie pola i Nerowszczyzna są odrębne od Wilna jako sądu i jurysdykcji tytułu wojewodziny; bez nowoczesnej lokalizacji. Nie wprowadza się imienia pani ani obecności jej męża. Własne Szołucha pozostaje odrębne od SML Sołohub i zachowanej wcześniejszej formy katalogowej Hryhorko.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 645.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 483. Подтверждение держания земли Иваном Савичем до удовлетворения прежнего взыскания с Василия Сасиновича

Листы / страницы рукописи
с. 1279; с. 1280; с. 1281

Дата записи
1550-05-03

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 642

Лица, роли и должности
Мыкотиц Кузмиц[?] / Малутя[?] / Кутя[?] — потерпевший по заявлению стороны, путный слуга; Иван Савич / Иван Сасин — истец, господарский лепунский и волкиницкий хорунжий; Василей Сасинович — ответчик, господарский боярин виленского повета; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Юхно Миколаевич; Ян Юревич Глебович — должностное лицо в цитируемом документе, виленский воевода; Лукаш Федорович Бе(с/з)ки[?] — должностное лицо в цитируемом документе, бывший виленский наместник; Алексы Завацкий — должностное лицо в цитируемом документе, маршалок его милости; Лукаш Докторович — виж в цитируемом документе

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Повет Виленский — юрисдикция; Лепунский — территория должности; Волкиницкий — территория должности; Двор Быстрыцкий — имение; Вильно — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
3 мая 1550 г., суббота, индикт 8. Iwan Sawicz, господарский лепунский и волкиникский хорунжий, против Wasiley Sasinowicz, господарского боярина Виленского повета. Истец пересказывает прежнее взыскание пяти коп грошей за избиение его путного слуги Mykotic Kuzmic[?], позднее Małutia/Kutia[?], чиновниками покойного Jan Juriewicz Hlebowicz: бывшим наместником Łukasz Fedorowicz Be(s/z)ki[?] и покойным маршалком Aleksy Zawacki. Прежний отказ платить, посылка Łukasz Doktorowicz и ввод в половину службы людей до уплаты пересказаны, не являются нынешними показаниями чиновников. При вводе истец упоминает пять коп и отдельно пятьдесят грошей без нынешнего взыскания или сложения. Juchno Mikołaiewicz, которого ответчик называл непоходным, по истцу был королевским человеком Быстрицкого двора и ушёл на отчину; истец обвиняет ответчика в захвате земли. Действительно предъявлены запечатанная выпись чиновников с тремя рублями за избиение и запечатанный вводный лист Doktorowicz с пятью копами и половиной службы. Единицы сохранены буквально без пересчёта. Ответчик объясняет уход человека притеснением истца и отрицает захват и пахоту земли. Эпимах действительно сохраняет за истцом держание, пахоту и пользование неназванной землёй за пять коп до полной уплаты или удовлетворения по прежнему решению. Нынешней уплаты, новой физической передачи, присяги, личного показания вижа или нового суда об избиении нет. Позднейшее Iwan Sasin сохранено как вариант начального Sawicz; неясные формы слуги не умножают лиц. Dwór Bystrycki, должности Lepunski/Wołkinicki, Виленский повет и суд имеют отдельные роли, без современной локализации. SML даёт форму Lepieszewicz.

Wersja polska · nr 483

Karty / strony rękopisu
s. 1279; s. 1280; s. 1281

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Maia3, Indyk8, w Subotu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 642

Osoby, role i urzędy
Mykotic Kuzmic[?] / Małutia[?] / Kutia[?] — poszkodowany według twierdzenia strony, Słuha putny; Iwan Sawicz / Iwan Sasin — powód, Chorunży Hospodarski Lepunski y Wołkinicki; Wasiley Sasinowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Juchno Mikołaiewicz; Jan Juriewicz Hlebowicz — urzędnik w cytowanym dokumencie, Woiewoda Wilenski; Łukasz Fedorowicz Be(s/z)ki[?] — urzędnik w cytowanym dokumencie, Namestnik bywszy Wilenski; Aleksy Zawacki — urzędnik w cytowanym dokumencie, Marszałok Jeho miłosti; Łukasz Doktorowicz — wiż w cytowanym dokumencie

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Powet Wilenski — jurysdykcja; Lepunski — obszar urzędu; Wołkinicki — obszar urzędu; Dwór Bystrycki — majątek; Wilno — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
3 maja 1550 r., sobota, indykcja 8. Iwan Sawicz, chorąży hospodarski lepunski i wołkinicki, przeciw Wasileyowi Sasinowiczowi, bojarowi hospodarskiemu powiatu wileńskiego. Powód przywołuje wcześniejsze zasądzenie przez urzędników nieżyjącego Jana Juriewicza Hlebowicza: byłego namiestnika Łukasza Fedorowicza Be(s/z)kiego[?] i nieżyjącego marszałka Aleksego Zawackiego, pięciu kop groszy za pobicie jego sługi putnego Mykotica Kuzmica[?], później nazwanego Małutia/Kutia[?]. Opowiada o odmowie zapłaty, wysłaniu Łukasza Doktorowicza i wcześniejszym wwiązaniu w połowę służby ludzi aż do zapłaty. Przy tym wspomina pięć kop i dodatkowo pięćdziesiąt groszy, bez obecnego zasądzenia lub sumowania. Juchno Mikołaiewicz, nazwany przez pozwanego niepochodnym, według powoda był człowiekiem królewskiego dworu bystryckiego i odszedł na ojcowiznę; powód zarzuca odebranie ziemi. Iwan rzeczywiście okazuje opieczętowany wypis urzędników, recytujący trzy ruble za pobicie, oraz opieczętowany list wwiązczy Doktorowicza, recytujący pięć kop i połowę służby. Jednostki i kwoty zachowano dosłownie, bez przeliczenia. Pozwany odpowiada, że człowiek odszedł wskutek ucisku powoda; zaprzecza odebraniu i uprawianiu ziemi. Epimach rzeczywiście pozostawia powoda przy dzierżeniu, uprawie i używaniu tej nienazwanej ziemi za pięć kop aż do pełnej zapłaty lub zadośćuczynienia według dawnego wyroku. Brak obecnej zapłaty, nowego fizycznego wydania, przysięgi, osobistego zeznania wiza lub nowego sądu o pobicie. Własny późniejszy Iwan Sasin pozostaje wariantem wobec początkowego Sawicz; formy sługi są niepewne, bez mnożenia osób. Dwór Bystrycki, urzędy Lepunski/Wołkinicki oraz powiat i sąd wileński mają odrębne role; bez nowoczesnej lokalizacji. Dawna katalogowa forma pozwanego Lepieszewicz pozostaje w historii SML.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 645, 646.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 484. Взаимный отказ от требований по долгу между Богданом Ихудичем и Ганной Яновой Зброшковой

Листы / страницы рукописи
с. 1281 heading; с. 1282; с. 1283; с. 1284; с. 1285; с. 1286

Дата записи
1550-05-05

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 643

Лица, роли и должности
Богдан Игудич — истец, гродненский купец её королевской господарской милости, еврей; Коледа Федорович — участник суда, виленский городничий; Станислав Оженский — участник суда; Богуш Дорошкевич — участник суда, господарский дворянин; Ганна Янова Зброшкова — ответчик, медницкая хорунжина; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Игуда Богданович — купец её королевской господарской милости; Войтех — участник; Станислав — участник; Войтех Грышкович Кимбар / Грышко Кимбар — должностное лицо в цитируемом документе, гродненский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Городенский — упомянутое место; Городенский — территория должности; Медницкий — территория должности; Вильно — юрисдикция; Виленский — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
5 мая 1550 г., понедельник, индикт 8. Bohdan Ihudicz, еврейский гродненский купец королевы, против Hanna Janowa Zbroszkowa, жены покойного медникского хорунжего. При Эпимахе присутствуют Koleda Fedorowicz, виленский городничий, Stanisław Orzenski и Bohusz Doroszkiewicz. Истец действительно признаёт прежнюю уплату сыном ответчицы Woytech 24 коп и 9 грошей долга перед его покойным отцом Ihuda Bohdanowicz; заголовок указывает только 24 копы. Отдельно спорят о 10 копах литовской монеты за одамаску и 80 грошах. Истец действительно предъявляет приписываемый ответчице запечатанный долговой лист, с условием уплаты сыновьями из её имения в случае смерти; ответчица и лично явившиеся сыновья Woytech и Stanisław отрицают лист и печать. Предъявлен также запечатанный лист гродненского наместника Woytech Hryszkowicz Kimbar с пересказом прежнего разбирательства; последующее Hryszko Kimbar сохранено как вариант источника. Ответчица признаёт прежний долг 10 коп, но утверждает уплату 9 коп и посылку десятой через неназванного слугу. Действительно предъявляет приписываемую отцу истца запечатанную квитанцию 9 коп. Истец оспаривает квитанцию, печать и еврейскую подпись; подделка не установлена, вывод о грамотности не сделан. Ответчица с сыновьями и истец каждый предлагают будущую присягу самотреть; помощники истца не названы, исполненной присяги нет. Эпимах ранее передал дело на господский приговор, однако истец добровольно отказывается от права, избегая дальнейших расходов и ущерба. Долговой лист 10 коп и 80 грошей действительно возвращён сыновьям, которые разрывают его в суде; квитанция 9 коп возвращена истцу. Ответчица и сыновья также освобождают истца от своих требований; стороны больше не должны вызывать друг друга по этим делам. По просьбе ответчицы Эпимах велит внести запись в книги. Нынешней уплаты, присуждения долга, исполненной присяги или установленной подделки нет. Гродненская принадлежность купца, медникская должность и Виленский суд имеют отдельные роли; современное местонахождение неназванного имения не установлено. Буквальные единицы и варианты источников сохранены.

Wersja polska · nr 484

Karty / strony rękopisu
s. 1281 heading; s. 1282; s. 1283; s. 1284; s. 1285; s. 1286

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Maia5, u Ponedelok, Indyk8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 643

Osoby, role i urzędy
Bohdan Ihudicz — powód, Horodenski kupiec Hospodaryni Korolewoy, Żyd; Koleda Fedorowicz — uczestnik sądu, Horodniczy Wilenski; Stanisław Orzenski — uczestnik sądu; Bohusz Doroszkiewicz — uczestnik sądu, Dworanin Hospodarski; Hanna Janowa Zbroszkowa — pozwany, Choruzyna Mednicka; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Ihuda Bohdanowicz — Kupiec Hospodaryni Korolewoy; Woytech — uczestnik; Stanisław — uczestnik; Woytech Hryszkowicz Kimbar / Hryszko Kimbar — urzędnik w cytowanym dokumencie, Namestnik Horodenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Horodenski — miejsce wspomniane; Horodenski — obszar urzędu; Mednicki — obszar urzędu; Wilno — jurysdykcja; Wilenski — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
5 maja 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Bohdan Ihudicz, żydowski kupiec horodeński królowej, przeciw Hannie Janowej Zbroszkowej, żonie zmarłego chorążego mednickiego. Przed Epimachem obecni są Koleda Fedorowicz, horodniczy wileński, Stanisław Orzenski i Bohusz Doroszkiewicz. Powód rzeczywiście przyznaje wcześniejszą zapłatę przez jej syna Woytecha 24 kop i 9 groszy długu wobec nieżyjącego ojca Ihudy Bohdanowicza; nagłówek wymienia tylko 24 kopy. Spór dotyczy odrębnych 10 kop litewskich za odamassku i 80 groszy. Bohdan okazuje przypisywany Hannie opieczętowany zapis, z warunkiem zapłaty przez synów z jej majątku w razie jej śmierci; Hanna i rzeczywiście obecni synowie Woytech i Stanisław zaprzeczają zapisowi i pieczęci. Okazuje także opieczętowany list Woytecha Hryszkowicza Kimbara, namiestnika horodeńskiego, przywołujący wcześniejsze postępowanie; późniejszą formę Hryszko Kimbar zachowano osobno jako wariant źródła. Hanna przyznaje dawny dług 10 kop, lecz twierdzi, że oddała 9 kop, a dziesiątą przesłała przez nienazwanego sługę. Rzeczywiście okazuje przypisywany Ihudzie opieczętowany kwit 9 kop. Bohdan zaprzecza kwitowi i pieczęci oraz wskazuje spór o podpis żydowski; bez stwierdzenia fałszerstwa lub rozstrzygnięcia znajomości pisma. Hanna z synami i Bohdan każdy oferują przyszłą przysięgę samotrzeć; pomocnicy Bohdana nie są nazwani i przysięgi nie wykonano. Epimach uprzednio skierował rzecz do wyroku pańskiego, lecz Bohdan dobrowolnie odstępuje od prawa, aby uniknąć dalszych nakładów i szkody. Rzeczywiście zwraca zapis 10 kop i 80 groszy synom, którzy rozdzierają go przed sądem; kwit 9 kop wraca do Bohdana. Hanna i synowie również odstępują od praw wobec niego; obie strony nie mają się dalej pozywać w tych sprawach. Na prośbę Hanny Epimach poleca wpis do ksiąg. Brak obecnej zapłaty, zasądzenia długu, wykonanej przysięgi lub orzeczonego fałszerstwa. Horodenski, Mednicki i Wilno odnoszą się do pochodzenia kupca, urzędów i sądu, nie do ustalonej lokalizacji nienazwanego majątku. Dosłowne jednostki i warianty źródeł, w tym raw Shudicz wobec native Ihudicz, pozostają zachowane.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 649 (левая половина), 646, 647, 648.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 488. Порука Каспоровой Ханны за Хацка Исаковича по серебряному долгу Сасина Василевича: будущая явка через шесть недель

Листы / страницы рукописи
с. 1294; с. 1295; с. 1296; с. 1297

Дата записи
1550-03-28

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 648

Лица, роли и должности
Сасин Василевич — истец, господарский дворянин; Каспорова Ганна / Касперова Хака — ответчик, еврейка; Хацко Исакович Хорошенский — гродненский еврей; Петр — конвисар; Федор — децкий / виз, служебник; Станислав Трасковский — господарский дворянин; Андрей Гедройт — господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Городенский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Виленско место / Вилня — упомянутое место; Дом Петра конвисара — упомянутое место; Городно — упомянутое место; Пинск — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 марта 1550 г., пятница, индикт 8. Господарский дворянин Sasin Wasilewicz перед Эпимахом против еврейки Kasporowa Hanna, далее Kasperowa/Chaka, и городенского еврея Chacko Isakowicz Choroszenski; присутствуют Stanisław Traskowski и Andrey Gedroyt. Истец требует три гривны собственного чистого серебра в работе, утверждая долг пятый год. Пересказывает признание долга перед неназванным дворным маршалком, прежний четырёхнедельный срок в день зимнего св. Николая и условное двойное серебро со взысканием ущерба и издержек. Говорит, что держит запечатанный выпис; нынешнего предъявления не записано. Пересказывает безуспешные поиски в Городне, Пинске и других местах, обнаружение должника в Вильно у женщины, живущей в доме Petr, конвисара. Упоминает назначенного децким/вижем слугу Fedor и неназванных сопровождающих, отказ должника явиться, первое ручательство до следующей пятницы и повторное до воскресенья или понедельника перед подскарбием за весь ущерб. Утверждает, что женщина не представила должника и отпустила. Она действительно признаёт добровольное ручательство за больного Chacko, принятого для лечения в четверг и пятницу перед Вербной неделей; утверждает, что его забрали приведшие. Эпимах признаёт добровольную поруку и приказывает будущую явку должника по делу Sasina. Намерение дать по Статуту три срока по четыре недели заменено добровольно принятым женщиной сроком: шесть недель от нынешней пятницы 28 марта, буквально пятница пятой недели после Пасхи. Нынешней уплаты, двойного присуждения, исполненной явки, присяги или нынешнего личного показания вижа нет. Hanna/Chaka сохранены как варианты; виленский суд, городское жилище, городенская принадлежность и места прежнего поиска различены. Поместье и современный адрес не установлены.

Wersja polska · nr 488

Karty / strony rękopisu
s. 1294; s. 1295; s. 1296; s. 1297

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Marca28, w piatnicu, Indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 648

Osoby, role i urzędy
Sasin Wasilewicz — powód, dworanin Hospodarski; Kasporowa Hanna / Kasperowa Chaka — pozwany, Żydowka; Chacko Isakowicz Choroszenski — Żyd Horodenski; Petr — konwisar; Fedor — decki / wiz, Służebnik; Stanisław Traskowski — dworanin Hospodarski; Andrey Gedroyt — dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Horodenski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Wilensko mesto / Wilnia — miejsce wspomniane; Dom Petra konwisara — miejsce wspomniane; Horodno — miejsce wspomniane; Pinsk — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 marca 1550 r., piątek, indykcja 8. Sasin Wasilewicz, dworanin hospodarski, przed Epimachem przeciw Żydówce Kasporowej Hannie, później Kasperowej/Chace, oraz Żydowi horodeńskiemu Chackowi Isakowiczowi Choroszenskiemu; obecni Stanisław Traskowski i Andrey Gedroyt. Powód żąda trzech hrywien własnego czystego srebra w robocie, twierdząc, że dług trwa piąty rok. Przywołuje uznanie długu przed nienazwanym marszałkiem dwornym, wcześniejszy termin czterech tygodni na dzień zimnego św. Mikołaja oraz warunkowe podwojenie srebra i pokrycie szkód i nakładów. Mówi, że ma opieczętowany wypis, lecz nie zapisano obecnego okazania. Relacjonuje bezskuteczne szukanie w Horodnie, Pińsku i innych miejscach oraz odnalezienie dłużnika w Wilnie u kobiety mieszkającej w domu Petra konwisara. Przywołuje służebnika Fedora, wyznaczonego jako decki/wiz, i nienazwane osoby towarzyszące, odmowę stawienia się dłużnika, pierwsze ręczenie do następnego piątku oraz ponowne do niedzieli lub poniedziałku przed podskarbim za całą szkodę. Zarzuca, że kobieta nie stawiła go i wypuściła. Pozwana rzeczywiście przyznaje dobrowolne ręczenie za chorego Chacka, przyjętego na lekarstwo w czwartek i piątek przed Niedzielą Palmową; twierdzi, że zabrali go ci, którzy przyprowadzili. Epimach uznaje dobrowolną porukę i nakazuje przyszłe stawienie dłużnika do sprawy Sasina. Zamierzone trzy terminy po cztery tygodnie według Statutu zastępuje termin dobrowolnie przyjęty przez kobietę: sześć tygodni od obecnego piątku 28 marca, literalnie piąty tydzień po Wielkanocy, piątek. Nie zapisano obecnej zapłaty, podwójnego zasądzenia, wykonanego stawienia, przysięgi ani osobistego obecnego zeznania wiza. Warianty Hanna/Chaka zachowano; Wilno jako sąd i miejsce zamieszkania, horodeńska afiliacja i miejsca wcześniejszych poszukiwań pozostają odrębne. Nie wskazano majątku ani współczesnego adresu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 653, 654.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 489. Жалоба Петра Зырделиса/Зуделиса через сына Андрея о побоях и ранах; осмотр вижа

Листы / страницы рукописи
с. 1297; с. 1298

Дата записи
1550-08-01

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 649

Лица, роли и должности
Петр Зырделис / Зуделис — истец, подданный князя-епископа виленского; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Рудова — виленская господарская мещанка; Андрей — представитель; Павел Секлицкий — свидетель, виж, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Бискуп Виленский — упомянутое место; Виленска — упомянутое место; у Зогулку — упомянутое место; Святого Миколая костел — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
1 августа 1550 г., индикт 8. Petr Zyrdelis в заголовке, Zudelis в тексте, подданный виленского князя-епископа, присылает к виленскому наместнику Bohdan Andreiewicz Epimach своего сына Andreya с жалобой. По жалобе вчера, в четверг, когда Petr ехал к господарской виленской мещанке Rudowa, в девять часов ночи неизвестный встретил его в переулке, прежде чем он доехал до костёла св. Николая, сбил с коня и ранил. Сын действительно получил от Эпимаха его слугу Paweł Seklicki в качестве вижа. Виж посетил дом пострадавшего, осмотрел его и, вернувшись, лично сообщил о рубленой ране на спине и ране с левой стороны головы от удара камнем. Andrey просил внести жалобу и показание вижа в книги; Эпимах приказал запись. Нападавший и ответчик не названы; присуждение ущерба, уплата, присяга и смерть не записаны. Епископская принадлежность, виленский суд и город, переулок и костёл как ориентиры пути различены; поместье и современная локализация не установлены. Zyrdelis/Zudelis сохранены как варианты.

Wersja polska · nr 489

Karty / strony rękopisu
s. 1297; s. 1298

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 meseca awhusta 1 Dnia Indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 649

Osoby, role i urzędy
Petr Zyrdelis / Zudelis — powód, Poddanyi kniazia Biskupa Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Rudowa — Mieszczanka Hospodarska Wilenska; Andrey — pełnomocnik; Paweł Seklicki — świadek, wiz, służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Biskup Wilenski — miejsce wspomniane; Wilenska — miejsce wspomniane; u Zohulku — miejsce wspomniane; Swiatoho Mikołaia kosteł — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
1 sierpnia 1550 r., indykcja 8. Petr Zyrdelis w nagłówku, Zudelis w treści, poddany księcia biskupa wileńskiego, przysyła do Bohdana Andreiewicza Epimacha, namiestnika wileńskiego, swego syna Andreya z żałobą. Według skargi poprzedniego dnia, w czwartek, gdy Petr jechał do Rudowej, mieszczanki hospodarskiej wileńskiej, o dziewięciu godzinach w nocy nieznany sprawca spotkał go w zaułku przed dojazdem do kościoła św. Mikołaja, zbił z konia i zranił. Syn rzeczywiście uzyskał od Epimacha jako wiza jego służebnika Pawła Seklickiego. Wiz był w domu poszkodowanego, obejrzał go i po powrocie osobiście zgłosił ranę ciętą na grzbiecie oraz ranę po lewej stronie głowy od uderzenia kamieniem. Andrey poprosił o zapisanie skargi i poznania wiza do ksiąg; Epimach nakazał wpis. Nie wymieniono sprawcy ani pozwanego, nie zapisano zasądzenia odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Afiliację biskupią, wileński sąd, miasto oraz zaułek i kościół jako punkty trasy rozróżniono; majątku i współczesnej lokalizacji nie ustalono. Warianty Zyrdelis/Zudelis zachowano; własna strona 1298 różni się od surowego OCR 1490.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 655 (левая половина), 654.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 490. Жалоба Андрея Станкевича/Станковича о побоях на дороге; показание вижа о ранах

Листы / страницы рукописи
с. 1298; с. 1299

Дата записи
1550-08-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 649

Лица, роли и должности
Андрей Станкевич / Станкович — истец, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Шымкевич / Шымкович Тарас — господарский земянин; Ян Шунко — служебник пана подчашего; Грыгори Шымкович / Грыгорей Шымкович — представитель; Павел Секлицкий — свидетель, виж, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Кев — упомянутое место; Вилни — упомянутое место; Бола — упомянутое место; доброволна дорога — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
7 августа 1550 г., четверг, индикт 8. Господарский дворянин Andrey Stankiewicz в заголовке, Stankowicz в тексте, присылает к Эпимаху своего прямо названного брата Hryhori/Hryhorey Szymkowicz; различие патронимиков сохранено. По жалобе после возвращения в прошлое воскресенье 3 августа с господарской службы из Киева в Вильно, по дороге из Вильно к собственному дому в Boła, истца встретили на свободной дороге господарский земянин Mikołay Szymkiewicz/Szymkowicz Taras и Jan Szunko, слуга неназванного подчашего, побили и ранили. Указаны потери: łupica из чёрного бархата, бархатный kołpak с куницей, одна серая radka «Popianu», сабля с одной гривной серебра и седло «kenczeie[?]» со всем снаряжением; нынешним присуждением эти вещи не являются. Брат действительно просит вижа для осмотра; Эпимах даёт своего слугу Paweł Seklicki. Виж осмотрел раненого и, вернувшись, лично сообщил о двух рубленых ранах на затылке, двух колотых ранах левой ноги — выше колена и на икре — и всём правом боку, побитом и посиневшем. Hryhorey просит записи жалобы и показания вижа; Эпимах приказывает запись. Явка обвиняемых, решение о виновности, присуждение ущерба, уплата, присяга и смерть не записаны. Киев как начало служебной поездки, Вильно как город и суд, Boła как место собственного дома и неназванная дорога различены; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 490

Karty / strony rękopisu
s. 1298; s. 1299

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Awhusta7, Indykt8, u Czetwerh

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 649

Osoby, role i urzędy
Andrey Stankiewicz / Stankowicz — powód, dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Mikołay Szymkiewicz / Szymkowicz Taras — zemianin Hospodarski; Jan Szunko — służebnik Pana Podczaszoho; Hryhori Szymkowicz / Hryhorey Szymkowicz — pełnomocnik; Paweł Seklicki — świadek, wiz, służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Kiew — miejsce wspomniane; Wilni — miejsce wspomniane; Boła — miejsce wspomniane; dobrowolna doroha — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
7 sierpnia 1550 r., czwartek, indykcja 8. Andrey Stankiewicz w nagłówku, Stankowicz w treści, dworanin hospodarski, przysyła do Epimacha swego wyraźnie nazwanego brata Hryhoriego/Hryhoreya Szymkowicza; różnicę patronymików zachowano. Według skargi po powrocie w poprzednią niedzielę 3 sierpnia ze służby hospodarskiej z Kijowa do Wilna, podczas jazdy z Wilna do własnego domu w Boła, powoda spotkali na dobrowolnej drodze zemianin hospodarski Mikołay Szymkiewicz/Szymkowicz Taras oraz Jan Szunko, służebnik nienazwanego podczaszego, i pobili oraz zranili. Powód wymienia szkody: łupicę z czarnego aksamitu, aksamitny kołpak podbity kunami, jedną szarą radkę „Popianu”, szablę ze srebrem w ilości jednej hrywny oraz siodło „kenczeie[?]” z całym narządem. Nie są to obecne zasądzone sumy. Brat rzeczywiście prosi o wiza do oględzin; Epimach daje swego służebnika Pawła Seklickiego, którego nazwisko surowy OCR oddaje jako Peklicki. Wiz obejrzał rannego i po powrocie osobiście zgłosił dwie rany cięte na potylicy, dwie kłute na lewej nodze — powyżej kolana i na łydce — oraz cały prawy bok zbity i siny. Hryhorey prosi o wpis skargi i poznania wiza; Epimach nakazuje zapis. Nie zapisano stawienia oskarżonych, rozstrzygnięcia winy, odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Kijów jako początek podróży służbowej, Wilno jako miasto i sąd, Boła jako miejsce domu oraz nienazwana droga pozostają odrębne; współczesnej lokalizacji nie ustalono. Własne 1550 i strona 1299 różnią się od surowego OCR 1580 i 299.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 655.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 493. Братья Пековичи Рагожичи против Григора Остафьевича: новая комиссия о разделе общего имения Дубровица

Листы / страницы рукописи
с. 1306; с. 1307; с. 1308; с. 1309; с. 1310; с. 1311; с. 1312

Дата записи
1551-02-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 653

Лица, роли и должности
Федор Петрович Петела — назначенный комиссар, дыкснянский урядник пана Юрия Зеновевича; Миколай Колла / Котла — назначенный комиссар, господарский дворянин; Ян Урбанович — назначенный комиссар, долгиновский урядник князя Юрия Юрьевича Слуцкого; Злоцко Михайлович[?] — назначенный комиссар, сервецкий урядник пана Довойны; Федор Велейский — назначенный комиссар, земянин пана Станислава Петровича Кишки; Ян Рекутевич Молок — назначенный комиссар, господарский земянин; Василей Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Андрей Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Иван Пецкович / Стекович Рагожиц — истец, господарский дворянин; Грыгорей Волович — участник заседания, красносельский державца; Павел Островский — участник заседания, господарский дворянин; Иван Семенович Жаба — участник заседания, господарский дворянин; Грыгор Остафевич Рагожиц — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Богдан Пецкович / Стекович Рагожиц; Ганна Василевна Пецкова / Стекова — господарская земянка; Станислав Олехнович Дыдрыхович — господарский земянин; Юри Зеновевич — чечерский и пропойский староста; Юри Юревич Слуцкий — князь; Довайно — пан; Станислав Петрович Кишка — витебский воевода; Олехно Пецкович / Стекович Рагожиц — представляемая сторона; Остафя / Остафей Пецкович / Стекович Рагожиц — представляемая сторона; Ярош / Яроцкий Пецкович / Стекович Рагожиц [?] — представляемая сторона

География — владения, юрисдикция и должности
Имене себреное неделеное в Дубровце — имение; Дубровица / Дубровский — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Красноселский — упомянутое место; Дыкснянский — упомянутое место; Чечерский — упомянутое место; Пропойский — упомянутое место; Долгиновский — упомянутое место; Слуцкий — упомянутое место; Сервецкий[?] — упомянутое место; Витебский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 февраля 1551 г., среда, индикт 9. Wasiley, Andrey и Iwan Peckowiczy Rahożyczy, далее также Stekowiczy, господарские дворяне, выступают перед Эпимахом за себя и по полной письменной власти прямо названных братьев Olechna, Ostafii/Ostafeya и Jarosza/Jarockiego[?] против Hryhora Ostafiewicza Rahożyca. Присутствуют Hryhorey Wołowicz, державца Красносельский, Paweł Ostrowski и Iwan Semenowicz Żaba. Истцы жалуются на получение комиссии без их ведома и в их отсутствие по общему ещё неразделённому имению Dubrowica/Dubrowski и на действия вопреки прежнему письму уряда об отсрочке к брату Bohdanu. Ответчик ссылается на прежний срок, принятый с их матерью Hanną Wasilewną Peckową/Stekową и её сыном Bohdanem: от 8 сентября шесть недель, 20 октября. Он утверждает, что приехал с судьями и доказательствами, а противники не представили доказательств и делчих; Bohdan явился только с письмом об отсрочке. Действительно предъявлено письмо прежних судей Stanisława Olechnowicza Dydrychowicza, Fedora Petrowicza Peteli и Mikołaja Kołły. Оно содержит прежнее присуждение буквально 60 коп и «połtreti kopy» за заявленные насилие, побои, перепашку меж, жатву ржи и порчу ярины и овса. Нынешняя уплата и личные показания этих судей не записаны. Эпимах устанавливает третью часть у группы братьев и третью часть у Hryhora в ещё неразделённом имении; оставшаяся часть не приписывается по догадке. Назначен новый будущий раздел земли, сеножатей и лесов. По прежней сумме ущерба Hryhor должен отдельно вызвать Hannu и Bohdana к суду; нынешнего безусловного подтверждения суммы нет. Обе стороны действительно принимают будущий срок: через две недели после ближайшей Пасхи, индикт 9, буквально 13 апреля, понедельник. Братья выбирают Jana Urbanowicza, урядника Долгиновского князя Juria Juriewicza Słuckiego, Złocka Michayłowicza[?], урядника Serweckiego[?] Пана Dowayny, и Fedora Weleyskiego, земянина Stanisława Petrowicza Kiszki, воеводы Витебского. Ответчик выбирает Mikołaja Kotłę, Fedora Petrowicza Petelę, урядника Dyksniańskiego Juria Zenowewicza, старосты Чечерского и Пропойского, и Jana Rekutewicza Mołoka. Присутствие патронов не указано. Делчие должны завершить справедливый раздел по выписи, позвам и Статуту без отсрочки и ухода с земли; отсутствующего можно заменить с равной властью. При неявке стороны или непредставлении ею делчих раздел завершают делчие явившейся стороны. Обе стороны просят запись. Исполнение новой комиссии, измерение, фактический раздел, нынешнее взыскание, уплата и присяга не описаны. Имение и служебные географические принадлежности различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 493

Karty / strony rękopisu
s. 1306; s. 1307; s. 1308; s. 1309; s. 1310; s. 1311; s. 1312

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 Fewralia25 Indykt9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 653

Osoby, role i urzędy
Fedor Petrowicz Petela — wyznaczony komisarz, uradnik Dyksnianski Pana Juria Zenowewicza; Mikołay Kołła / Kotła — wyznaczony komisarz, dworanin Hospodarski; Jan Urbanowicz — wyznaczony komisarz, uradnik Dołhinowski kniazia Juria Juriewicza Słuckoho; Złocko Michayłowicz[?] — wyznaczony komisarz, uradnik Serwecki Pana Dowaynowa; Fedor Weleyski — wyznaczony komisarz, zemianin Pana Stanisława Petrowicza Kiszki; Jan Rekutewicz Mołok — wyznaczony komisarz, zemianin Hospodarski; Wasiley Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Andrey Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Iwan Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — powód, dworanin Hospodarski; Hryhorey Wołowicz — uczestnik posiedzenia, derżawca Krasnoselski; Paweł Ostrowski — uczestnik posiedzenia, dworanin Hospodarski; Iwan Semenowicz Żaba — uczestnik posiedzenia, dworanin Hospodarski; Hryhor Ostafiewicz Rahożyc — pozwany, dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bohdan Peckowicz / Stekowicz Rahożyc; Hanna Wasilewna Peckowa / Stekowa — zemianka Hospodarska; Stanisław Olechnowicz Dydrychowicz — zemianin Hospodarski; Juri Zenowewicz — starosta Czeczerski y Propoyski; Juri Juriewicz Słucki — kniaź; Dowayno — Pan; Stanisław Petrowicz Kiszka — woiewoda Witebski; Olechno Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — reprezentowana strona; Ostafia / Ostafey Peckowicz / Stekowicz Rahożyc — reprezentowana strona; Jarosz / Jarocki Peckowicz / Stekowicz Rahożyc [?] — reprezentowana strona

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Imenie sebrenoe nedelenoe w Dubrowce — majątek; Dubrowica / Dubrowski — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Krasnoselski — miejsce wspomniane; Dyksnianski — miejsce wspomniane; Czeczerski — miejsce wspomniane; Propoyski — miejsce wspomniane; Dołhinowski — miejsce wspomniane; Słucki — miejsce wspomniane; Serwecki[?] — miejsce wspomniane; Witebski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 lutego 1551 r., środa, indykcja 9. Wasiley, Andrey i Iwan Peckowiczy Rahożyczy, w dalszym tekście także Stekowiczy, dworanie hospodarscy, występują przed Epimachem we własnym imieniu i z pełną pisemną mocą od wyraźnie nazwanych braci Olechna, Ostafii/Ostafeya oraz Jarosza/Jarockiego[?], przeciw Hryhorowi Ostafiewiczowi Rahożycowi. Obecni są Hryhorey Wołowicz, derżawca krasnoselski, Paweł Ostrowski i Iwan Semenowicz Żaba. Powodowie skarżą uzyskanie komisji bez ich wiedzy i pod nieobecność, dotyczącej wspólnego, jeszcze niepodzielonego majątku Dubrowica/Dubrowski, oraz działanie mimo wcześniejszego listu urzędu o odroczeniu, skierowanego do ich brata Bohdana. Hryhor przywołuje wcześniejszy termin przyjęty z ich matką Hanną Wasilewną Peckową/Stekową i jej synem Bohdanem: od 8 września sześć tygodni, 20 października. Twierdzi, że wyjechał z sędziami i dowodami, a przeciwnicy nie przedstawili dowodów ani swoich dzielczych; Bohdan przybył jedynie z listem odroczenia. Hryhor rzeczywiście przedstawia list dawnych sędziów: Stanisława Olechnowicza Dydrychowicza, Fedora Petrowicza Peteli i Mikołaja Kołły. List przywołuje wcześniejsze zasądzenie dosłownie 60 kop i „połtreti kopy” za zarzucane gwałty, pobicie, przeoranie miedz, żęcie żyta i zniszczenie jaryny oraz owsa. Nie odnotowano obecnej zapłaty ani osobistego zeznania tych sędziów. Epimach stwierdza, że grupa braci ma trzecią część, a Hryhor również trzecią część majątku, w którym nie dokonano równego działu; pozostałej części nie przypisano. Nakazuje nowy przyszły podział ziemi, sianożęci i lasów, a Hryhor ma osobno pozwać Hannę i Bohdana o dawną sumę szkód. Obie strony rzeczywiście przyjmują przyszły termin: dwa tygodnie po nadchodzącej Wielkanocy, indykcja 9, dosłownie 13 kwietnia, poniedziałek. Bracia wybierają Jana Urbanowicza, uradnika dołhinowskiego kniazia Juria Juriewicza Słuckiego, Złocka Michayłowicza[?], uradnika Serweckiego[?] Pana Dowayny, i Fedora Weleyskiego, ziemianina Stanisława Petrowicza Kiszki, wojewody witebskiego. Hryhor wybiera Mikołaja Kotłę, Fedora Petrowicza Petelę, uradnika Dyksniańskiego Juria Zenowewicza, starosty czeczerskiego i propoyskiego, oraz Jana Rekutewicza Mołoka. Patronów nie opisano jako obecnych. Dzielczy mają dokonać sprawiedliwego działu według wypisu, pozwów i Statutu, bez odkładania sprawy i opuszczania ziemi; nieobecnego można zastąpić osobą o tej samej mocy. Jeżeli strona nie przyjedzie lub nie wyprowadzi swoich dzielczych, dział mają zakończyć dzielczy strony obecnej. Obie strony proszą o zapis. Nie opisano wykonania nowej komisji, pomiarów, podziału, obecnego odszkodowania, zapłaty ani przysięgi. Majątek i afiliacje urzędników pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 662 (левая половина), 659, 660, 661.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).

Карточка № 494. Ганна Петровна против мужа Войтеха Адамовича Ковлевича: 130 коп и возвращение внесённых вещей

Листы / страницы рукописи
с. 1312; с. 1313; с. 1314; с. 1315; с. 1316; с. 1317

Дата записи
1551-03-04

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 656

Лица, роли и должности
Ганна Петровна — истец, господарская боярыня; Войтех Адамович Ковлевич / Ковлелевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Юревич Зеновевич — мстиславский старостич; Юри Якубович Волчкович / Велчкович[?] — господарский виленский конюший и подконюший; Андрей Миколаевич Гедройт — князь; Грыгорей Остафевич Рагожиц — господарский дворянин; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Юри Гордина; Пан Тышо / Тыша[?] — виж; Михалцо — ключник; Ян Мартинович — девенишский наместник; Миколай Радзивилл — троцкий воевода; Василей Махович — служебник; Федор Петрович Петела — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
у Вилни — юрисдикция; Мстиславский — упомянутое место; Виленский — упомянутое место; Воложин — упомянутое место; у Дому Пана Юря Гордыны — упомянутое место; двор Мерецкий / имене Мерецке — имение; место Виленское — упомянутое место; Рудоминский — юрисдикция; Девенишский — юрисдикция; Троцкий — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 марта 1551 г., среда, индикт 9. Господарская боярыня Hanna Petrowna через прямо названного и уполномоченного брата Fedora Petrowicza Petelę жалуется на собственного мужа Woytecha Adamowicza Kowlewicza/Kowlelewicza перед Эпимахом. Присутствуют Stanisław Juriewicz Zenowewicz, буквально «starostycz Mstisławski», Juri Jakubowicz Wołczkowicz/Wełczkowicz[?], конюший и подконюший господарский Виленский, князь Andrey Mikołaiewicz Gedroyt и Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc. Истица ссылается на прежнее изгнание и спор о внесённых деньгах, одежде, серебре, жемчуге, олове, меди, конях, скоте, ржи и ярине перед покойным Janem Juriewiczem Hlebowiczem, воеводой Виленским. По её словам, муж согласился на 130 коп литовских грошей, дал письмо под своей печатью и печатями добрых людей и вернул другие вещи. Деньги следовало получить в Wołożynie, в доме Juria Hordyny; приехав туда с прежним вижом воеводы Panem Tyszo/Tyszą[?], она вновь примирилась с мужем и прожила с ним почти два года. Заявлены последующие побои и изгнание на Успение из имения Mereckiego, нынешнее проживание в Вильне и прежняя жалоба уряду Rudominskiemu. Действительно предъявлено соглашение о 130 коп за внесение против вена и освобождение мужа из брака, с условной двойной суммой 260 коп при неуплате. Предъявлена также запечатанная выпись Эпимаха с жалобой и прежним осмотром синих ран ключником Michałcem; нынешних личных показаний вижа нет. В представленном реестре вещей, оставленных в запертой каморе, перечислены серое сукно Parparianu, шесть оловянных мис, четыре полумиска, шесть тарелок, пять сундуков, четырнадцать тонких и пятнадцать простых сорочек, двенадцать czechlików, двадцать serpanków, три ковра, буквально один «połhaki[?]» и два простых, две перины и третья duchna, четыре белых uzhołowia, две подушки и четыреста льна без указанной единицы. Ответчик берёт соответствующий реестр, признаёт письмо и 130 коп, готов платить при сохранении соглашения, но отрицает двойную сумму, побои и изгнание. Он утверждает, что жена добровольно ушла в его отсутствие с её и его вещами, и действительно предъявляет запечатанную выпись жалобы из книг Jana Martinowicza, наместника Deveniszkiego. Забрать вещи под её замком он не препятствует. Эпимах назначает уплату 130 коп перед Виленским урядом через будущие шесть недель от 4 марта, по прежнему обязательству перед Mikołajem Radziwiłłem, воеводой Трокским, переданному его слугой Wasileyem Machowiczem. Hanna должна с урядовым вижом забрать вещи из двора Mereckiego на третий день после срока уплаты. От двойной суммы и требования о побоях ответчик освобождён с названной причиной двухлетнего совместного проживания после прежнего соглашения. Обе стороны просят запись. Нынешняя уплата, исполненный возврат вещей и присяга не описаны. Имение, места прежних событий и служебные принадлежности различены; современные локализации не установлены.

Wersja polska · nr 494

Karty / strony rękopisu
s. 1312; s. 1313; s. 1314; s. 1315; s. 1316; s. 1317

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1551 marca4 Indykt9 u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 656

Osoby, role i urzędy
Hanna Petrowna — powód, boiarynia Hospodarskaia; Woytech Adamowicz Kowlewicz / Kowlelewicz — pozwany, boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Juriewicz Zenowewicz — starostycz Mstisławski; Juri Jakubowicz Wołczkowicz / Wełczkowicz[?] — koniuszy y podkoniuszy Hospodarski Wilenski; Andrey Mikołaiewicz Gedroyt — kniaź; Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc — dworanin Hospodarski; Jan Juriewicz Hlebowicz — woiewoda Wilenski; Juri Hordina; Pan Tyszo / Tysza[?] — wiz; Michałco — klucznik; Jan Martinowicz — namestnik Deveniszski; Mikołay Radziwiłł — woiewoda Trocki; Wasiley Machowicz — służebnik; Fedor Petrowicz Petela — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
u Wilni — jurysdykcja; Mstisławski — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane; Wołożyn — miejsce wspomniane; u Domu Pana Juria Hordyny — miejsce wspomniane; dwor Merecki / imenie Mereckie — majątek; mesto Wilenskoe — miejsce wspomniane; Rudominski — jurysdykcja; Deveniszski — jurysdykcja; Trocki — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 marca 1551 r., środa, indykcja 9. Hanna Petrowna, bojarynia hospodarska, przez wyraźnie umocowanego brata Fedora Petrowicza Petelę skarży własnego męża Woytecha Adamowicza Kowlewicza/Kowlelewicza przed Epimachem. Obecni są Stanisław Juriewicz Zenowewicz, starostycz mścisławski, Juri Jakubowicz Wołczkowicz/Wełczkowicz[?], koniuszy i podkoniuszy hospodarski wileński, kniaź Andrey Mikołaiewicz Gedroyt oraz Hryhorey Ostafiewicz Rahożyc. Hanna przywołuje wcześniejsze wypędzenie i spór o wniesione pieniądze, szaty, srebro, perły, cynę, miedź, konie, bydło, żyto i jarynę przed nieżyjącym Janem Juriewiczem Hlebowiczem, wojewodą wileńskim. Mąż miał ugodzić się na 130 kop groszy litewskich, dać list pod własną pieczęcią i pieczęciami dobrych ludzi oraz zwrócić inne rzeczy. Pieniądze miały być oddane w Wołożynie, w domu Juria Hordyny. Przybywszy z dawnym wizem wojewody, Panem Tyszo/Tyszą[?], Hanna ponownie pojednała się z mężem i mieszkała z nim prawie dwa lata. Twierdzi, że później na Wniebowzięcie została pobita i wypędzona z jego majątku Mereckiego; mieszka teraz w Wilnie i zgłaszała sprawę urzędowi rudomińskiemu. Rzeczywiście przedstawia list ugodny przewidujący 130 kop za wniesienie naprzeciw wiana i uwolnienie męża z małżeństwa, a przy niezapłaceniu warunkowo 260 kop. Przedstawia też opieczętowany wypis Epimacha ze skargą i wcześniejszym oglądaniem sinych ran przez klucznika Michałca; nie jest to obecne osobiste zeznanie wiza. Przedłożony rejestr rzeczy pozostawionych w zamkniętej komorze obejmuje szare sukno Parparianu, sześć cynowych mis, cztery półmiski, sześć talerzy, pięć skrzyń, czternaście cienkich i piętnaście prostych koszul, dwanaście czechlików, dwadzieścia serpanków, trzy kobierce, dosłownie jeden „połhaki[?]” i dwa proste, dwie pierzyny i trzecią duchnę, cztery białe uzhołowia, dwie poduszki oraz czterysta lnu bez podanej jednostki. Woytech bierze odpowiadający rejestr, uznaje list i 130 kop oraz gotowość zapłaty przy zachowaniu ugody, ale odrzuca sowitość, pobicie i wypędzenie. Twierdzi, że żona sama odeszła pod jego nieobecność z rzeczami jej i jego; rzeczywiście okazuje opieczętowany wypis skargi z ksiąg Jana Martinowicza, namiestnika deweniszkiego. Nie broni zabrania rzeczy pozostawionych pod jej zamkiem. Epimach nakazuje zapłatę 130 kop przed urzędem wileńskim i wyznacza przyszłe sześć tygodni od 4 marca, stosownie do wcześniejszego zobowiązania przed Mikołajem Radziwiłłem, wojewodą trockim, przekazanego przez jego sługę Wasileya Machowicza. Hanna ma z urzędowym wizem odebrać rzeczy z dworu Mereckiego trzeciego dnia po terminie zapłaty. Epimach uwalnia Woytecha od sowitości i roszczenia o pobicie, podając jako przyczynę dwuletnie wspólne mieszkanie po pierwotnej ugodzie. Obie strony proszą o zapis. Nie opisano obecnej zapłaty, wykonanego odbioru rzeczy ani przysięgi. Majątek, miejsca dawnych zdarzeń i afiliacje urzędowe pozostają odrębne; współczesnych lokalizacji nie ustalono.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 662, 663, 664.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).