Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

Карточка № 465. Stanisław Gedroyt и теща Hanna Sołohubowicza: исполненная присяга и два дворца Musniki

Листы / страницы рукописи
с. 1226[?]; с. 1227; с. 1228; с. 1229; с. 1230

Дата записи
1550-11-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 619

Лица, роли и должности
Станислав Гедройт — истец, господарский дворянин; Пани Миколаевна Сологубовича Ганна / Миколаевая Ганна — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Якуб — служебник Станислава; Неназвана жена Станислава Гедройта, дочь Ганны; Неназвани браця жоны Станислава Гедройта [?]; Павел Войтехович Сологубовича; Пан Томкович — господарский дворянин; Себестыян Войткевич — господарский земянин; княз Андрей Гедройт; Павел Селицкий[?] — должностное лицо, виз; служебник Епимаха; Малхер Савицкий — представитель, уполномоченный прокуратор

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Мусники / Мусницкий — имение; Ликове в лесов[?] — упомянутое место; Вильно — юрисдикция; Косциол свиетего Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 ноября 1550 г., суббота, индикт 9. Господарский дворянин Stanisław Gedroyt жалуется перед Bohdan Andreiewicz Epimach на свою тещу Pani Mikołaiewna Sołohubowicza Hanna. По его словам, дворец Musniki получен в приданое по неназванной жене, дочери Hanna, от ее братьев; теща дала письмо, затем в его отсутствие изгнала оставленного работника Jakub и насильно отняла дворец. Истец действительно показывает письмо, описывающее Musniki за исключением покупки Hanna.
Ответчица через действительно уполномоченного Malcher Sawicki отрицает передачу купленного ею дворца, его владение истцом и изгнание Jakub. Признает отдельный переданный зятю, ныне незаселенный дворец Musniki вне своей покупки и допускает его застройку. Действительно предъявляет купчую под печатями добрых людей: Paweł Woytechowicz Sołohubowicza продал ей навечно Musnicki дворец с дворной пашней, тяглыми людьми, пустовщинами, лесами, рощами, кустарником, реками и речками за 60 коп грошей. Это процитированная прежняя цена, не нынешний платеж или присуждение. Stanisław вновь показывает письмо Hanna о приданом в Likowie w lesow[?] и Musniki и соглашается на ее присягу.
Епимах признает владение купленным дворцом недоказанным и назначает присягу Hanna в церкви св. Иоанна на четвертый день, вторник 25 ноября. Далее прямо записано, что при наступлении срока Hanna с вижем, служебником Епимаха Paweł Selicki[?] , действительно исполнила присягу: зять не владел ее покупкой, она ее не передавала и не изгоняла его или Jakub. Отдельного вернувшегося отчета вижа или присутствия истца при присяге не записано. После исполненной присяги Епимах освобождает Hanna от насилия и убытков: ее купленный Musniki сохраняется по купчей, отдельный незаселенный Musniki зятя вне покупки — по письму передачи. Нынешней уплаты, физической передачи или выполненной постройки нет. Присутствующие Tomkowicz, Sebestyian Woytkiewicz и князь Andrey Gedroyt не превращены в очевидцев события или представителей истца. Именованные владения отделены от виленской юрисдикции и места присяги; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 465

Karty / strony rękopisu
s. 1226[?]; s. 1227; s. 1228; s. 1229; s. 1230

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 22 November 1550 Saturday indykta9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 619

Osoby, role i urzędy
Stanisław Gedroyt — powód, Dworanin Hospodarski; Pani Mikołaiewna Sołohubowicza Hanna / Mikołaiewaia Hanna — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jakub — Służebnik Stanisława; Nienazwana żona Stanisława Gedroyta, córka Hanny; Nienazwani bracia żony Stanisława Gedroyta [?]; Paweł Woytechowicz Sołohubowicza; Pan Tomkowicz — Dworanin Hospodarski; Sebestyian Woytkiewicz — Zemenin Hospodarski; kniaź Andrey Gedroyt; Paweł Selicki[?] — urzędnik, Wiz, służebnik Epimacha; Malcher Sawicki — pełnomocnik, Umocowany prokurator

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Musniki / Musnicki — majątek; Likowie w lesow[?] — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja; Kościół świętego Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 listopada 1550 r., sobota, indykcja 9. Dworzaniec hospodarski Stanisław Gedroyt skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem swoją teściową, Panią Mikołaiewną Sołohubowicza Hannę. Twierdzi, że dworzec Musniki otrzymał w posagu po swojej nienazwanej żonie, córce Hanny, od jej braci, a Hanna dała mu list; podczas jego nieobecności miała wygnąć pozostawionego tam służebnika Jakuba i gwałtem odjąć dworzec. Produkuje list, który jednak opisuje Musniki poza kupnem Hanny.
Hanna przez rzeczywiście umocowanego Malchera Sawickiego zaprzecza przekazaniu kupionego przez nią dworca, posiadaniu go przez Stanisława i wygnaniu Jakuba. Uznaje odrębny opisany zięciowi, obecnie niezasiedlony dworzec Musniki poza swoim kupnem; nie broni go i dopuszcza budowę. Produkuje list kupczy pod pieczęciami dobrych ludzi, według którego Paweł Woytechowicz Sołohubowicza sprzedał jej na wieczność Musnicki dworzec z pasznią dworną, ludźmi ciągłymi, pustowszczynami, lasami, gajami, krzewami, rzekami i rzeczkami za 60 kop groszy. To recytowana dawna cena, nie obecna zapłata lub zasądzenie. Stanisław ponownie pokazuje list Hanny o dworcach posagowych w Likowie w lesow[?] i Musnikach, a jej przysięgę przyjmuje.
Epimach stwierdza brak dowodu posiadania kupionego dworca przez Stanisława i wyznacza przysięgę Hanny w kościele św. Jana czwartego dnia, we wtorek 25 listopada. Następnie akt wyraźnie zapisuje, że Hanna za wizem, służebnikiem Epimacha Pawłem Selickim[?] (raw Schlickim), rzeczywiście wykonała przysięgę na brak posiadania przez zięcia jej kupionego dworca, nieprzekazanie go i niewygnanie Stanisława ani Jakuba. Brak osobnego zapisu zeznania powróconego wiza lub obecności powoda przy przysiędze. Po jej wykonaniu Epimach uwalnia Hannę od gwałtu i szkód: zachowuje ona kupiony dworzec Musniki według listu kupczego, a Stanisław odrębny niezasiedlony Musniki poza jej kupnem według listu nadania. Nie zapisano obecnej zapłaty, fizycznej dostawy lub wykonanej budowy. Obecni Tomkowicz, Sebestyian Woytkiewicz i kniaź Andrey Gedroyt nie są przez to świadkami zajścia ani pełnomocnikami powoda. Musniki i literalne Likowie pozostają odrębne od wileńskiego urzędu i miejsca przysięgi; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 619 (левая половина), 619 (правая половина), 621 (левая половина), 620.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 466. Lew Iwanowicz Roski против Juri Budilo: побои, реестр потерь и будущий местный суд

Листы / страницы рукописи
с. 1230; с. 1231; с. 1232[?]; с. 1233

Дата записи
1550-10-14

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 621

Лица, роли и должности
Павел — обвиняемый, нестанишский тивун; Мартин Грынович — обвиняемый, нестанишский боярин; Петр, брат Мартина Грыновича — обвиняемый; Степан Романович — обвиняемый; Грын Кудынович — обвиняемый; Лев Иванович Роский — истец, марковский державца; Юри Миколаевич Будило — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Наместницы Меделсцы [?] ［SML: предварительная форма］; Станислав Войтехович Тюндели / Тюндел — дуброленский / дубровленский наместник; Богдан Семенович; Василей / Васили Василевич; Андрей Янович — служебник / хлопец Валентина; Сташко / Станислав Мартинович — служебник Станислава Тюндела; Дементей Ткач; Янко Матеевич — дубровленский гуменник; Захарка Кононович; княз Грыгорей Федорович Бурнеевский; Станислав Трасковский — господарский дворянин; Иван Зверды — должностное лицо, быстрицкий наместник; Иван Горностай — должностное лицо, дворный маршалок; Валентын Михайлович Рымкович — представитель, мядельский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Мяделский — упомянутое место; Марковский — упомянутое место; Дуброленский / Дубровленский — упомянутое место; Дворец Нестанишский — имение; Косциол Нестанишский — упомянутое место; Стодола плебанска пжи косцеле Нестанишским — упомянутое место; Цвинтар / под плебаниа пжи косцеле Нестанишским — упомянутое место; Быстрыцкий — упомянутое место; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
14 октября 1550 г., индикт 9 . Держатель Markowski Lew Iwanowicz Roski через действительно уполномоченного наместника Miadelski Walentyn Michayłowicz Rymkowicz жалуется на Juri Mikołaiewicz Budilo. По жалобе Walentyn, наместник Dubrolenski Stanisław Woytechowicz Tiundeli, Bohdan Semenowicz и Wasiley Wasilewicz после мессы на прошедший праздник Maryi Zelnoie в Nestaniszski ели в плебанском амбаре. Тиун Budilo Paweł, бояре Martin Hrynowicz с явно названным братом Petr, Stepan Romanowicz, Hryn Kudynowicz и другие якобы напали, затем после бегства били и ранили на церковном кладбище/под плебанией также Andrey Janowicz, Staszko Martinowicz, Dementey Tkacz, гуменника Janko Mateiewicz и Zacharka Kononowicz. Смерть, нынешний осмотр или личное свидетельство вижа не записаны.
Действительно представлен реестр заявленных потерь: Walentyn — серый мерин 10 коп, турецкое седло 3 коп, wozka с tlumok, серый Porpian radok с серебром за буквальное polpety kopy, зеленая lupica с серебром 3 коп минус 15 грошей, сундук с 18 коп; Andrey — сабля с серебром poltreti hrywny, бархатный колпак 70 грошей, kalita 3 коп; Tiundel — 2 коп с мешком, kunica Sowitaia и корд; его работник, далее Stanisław Martinowicz, — корд и шапка. Bohdan — 5 коп с czereś и шапка Rackaia 15 грошей; Wasili — 2 коп с czereś, шапка 12 грошей, сабля полкопы и 3 гроша; Dementey — 1 копа наличными; Zacharka — 10 коп и шапка; Janko — kalita с поясом и 40 грошей. Формы Staszko/Stanisław сохранены; буквальные единицы и неясный объем позиций не пересчитаны, общий итог не выведен. Это предполагаемые потери и цены, не нынешнее присуждение или платеж.
Действительно предъявлены выписка Bystrycki учреждения Iwan Zwerdy под его печатью о прежней жалобе 16 августа в субботу и вторая выписка книг дворового маршалка Iwan Hornostay о действиях Walentyn и неявке Budilo 19 сентября в пятницу. Вторая печать и нынешние личные показания чиновников не добавлены. Budilo обещает дать право в своем Nestaniszski дворце, если подданные виновны; это не признание вины. Епимах после совета с добрыми людьми и обращения к Статуту назначает будущее местное правосудие через 4 недели от нынешнего понедельника 20 октября, называя прямо 10 ноября. Конфликт даты начала/длительности с открытием сохранен без календарного исправления. Если Budilo откажет в местном праве, через неделю после понедельничного срока должен явиться сам с названными подданными перед Епимахом по тем же вызовам под утратой права. Лишь повторная неявка и непредставление людей влекут возмещение всех надлежаще доказанных убытков и издержек. Нынешней безусловной фиксированной суммы, платежа, проведенного местного суда или присяги нет. Nestaniszski дворец, церковь, амбар и кладбище отделены от должностных принадлежностей Markowski, Miadelski, Dubrolenski, Bystrycki и виленской юрисдикции; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 466

Karty / strony rękopisu
s. 1230; s. 1231; s. 1232[?]; s. 1233

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 14 October1550ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 621

Osoby, role i urzędy
Paweł — oskarżony, Tiwun Nestaniszski; Martin Hrynowicz — oskarżony, Boiaryn Nestaniszski; Petr, brat Martina Hrynowicza — oskarżony; Stepan Romanowicz — oskarżony; Hryn Kudynowicz — oskarżony; Lew Iwanowicz Roski — powód, Derżawca Markowski; Juri Mikołaiewicz Budilo — pozwany, Zemenin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Namiestnicy Medelscy [?] ［SML: forma wstępna］; Stanisław Woytechowicz Tiundeli / Tiundel — Namestnik Dubrolenski / Dubrowlenski; Bohdan Semenowicz; Wasiley / Wasili Wasilewicz; Andrey Janowicz — Służebnik / chłopiec Walentyna; Staszko / Stanisław Martinowicz — Służebnik Stanisława Tiundela; Dementey Tkacz; Janko Mateiewicz — Humennik Dubrowlenski; Zacharka Kononowicz; kniaź Hryhorey Fedorowicz Burneewski; Stanisław Traskowski — Dworanin Hospodarski; Iwan Zwerdy — urzędnik, Namestnik Bystrycki; Iwan Hornostay — urzędnik, Marszałek Dworny; Walentyn Michayłowicz Rymkowicz — pełnomocnik, Namestnik Miadelski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Miadelski — miejsce wspomniane; Markowski — miejsce wspomniane; Dubrolenski / Dubrowlenski — miejsce wspomniane; Dworec Nestaniszski — majątek; Kościół Nestaniszski — miejsce wspomniane; Stodoła plebańska przy kościele Nestaniszskim — miejsce wspomniane; Cwintar / pod plebanią przy kościele Nestaniszskim — miejsce wspomniane; Bystrycki — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
14 października 1550 r., indykcja 9 (raw 1580). Derżawca Markowski Lew Iwanowicz Roski, przez rzeczywiście umocowanego namiestnika Miadelskiego Walentyna Michayłowicza Rymkowicza, skarży Jurię Mikołaiewicza Budila. Według skargi Walentyn, namiestnik Dubrolenski Stanisław Woytechowicz Tiundeli, Bohdan Semenowicz i Wasiley Wasilewicz po mszy w kościele Nestaniszskim na minione święto Maryi Zelnoie jedli w stodole plebańskiej. Tiwun Budila Paweł z bojarami Martinem Hrynowiczem i wyraźnie jego bratem Petrem, Stepanem Romanowiczem, Hrynem Kudynowiczem oraz innymi miał ich napaść, a po ucieczce pobić i zranić na cmentarzu/pod plebanią także służebników Andreia Janowicza i Staszka Martinowicza oraz poddanych Dementeya Tkacza, humennika Janka Mateiewicza i Zacharkę Kononowicza. Brak śmierci lub obecnego osobistego zeznania wiza/świadków.
Rzeczywiście pokazano rejestr rzekomych strat: Walentyn — szary wałach 10 kop, tureckie siodło 3 kop, wozka z tłumokiem, szary Porpian radok ze srebrem za literalne polpety kopy, zielona lupica ze srebrem za 3 kop minus 15 groszy, skrzynka z 18 kop; Andrey — szabla ze srebrem poltreti hrywny, aksamitny kołpak 70 groszy, kalita 3 kop; Tiundel — 2 kop z mieszkiem, kunica Sowitaia i kord; jego służebnik, tu Stanisław Martinowicz — kord i czapka. Dalej Bohdan — 5 kop z czereś i czapka Rackaia 15 groszy; Wasili — 2 kop z czereś, czapka 12 groszy, szabla półkopy i 3 grosze; Dementey — 1 kopa gotówki; Zacharka — 10 kop i czapka; Janko — kalita z pasem i 40 groszy. Zakres niejasnych pozycji i literalne jednostki zachowano, bez sumowania oraz utożsamienia cen z zasądzonym odszkodowaniem.
Przedłożono także wypis Bystryckiego urzędu Iwana Zwerdy pod jego pieczęcią o wcześniejszej skardze 16 sierpnia w sobotę i drugi wypis z ksiąg marszałka Dwornego Iwana Hornostaia o pilności Walentyna i niestawiennictwie Budila 19 września w piątek. Nie są to obecne osobiste zeznania urzędników; drugiej pieczęci nie dodano. Budilo odpowiada, że jeśli poddani winni, da im prawo w swoim dworcu Nestaniszskim. Epimach po naradzie z dobrymi ludźmi i wejrzeniu w Statut wyznacza przyszłą miejscową sprawiedliwość: za 4 tygodnie od obecnego poniedziałku 20 października, z własnym wyraźnym terminem 10 listopada. Niezgodność tych formuł z otwarciem i długością terminu pozostaje bez naprawy. Jeśli Budilo odmówi miejscowego prawa, tydzień po poniedziałkowym terminie ma stawić siebie i wymienionych poddanych przed Epimachem pod tymi samymi pozwami i utratą prawa. Dopiero ponowna nieobecność i niedostawienie poddanych powodują obowiązek wszystkich słusznie dowiedzionych szkód i nakładów. Brak obecnego bezwarunkowego zasądzenia kwoty, zapłaty, wykonanej miejscowej rozprawy lub przysięgi. Dworzec, kościół, stodoła i cmentarz Nestaniszskie są odrębne od afiliacji Markowskiej, Miadelskiej, Dubrolenskiej i Bystryckiej oraz wileńskiej jurysdykcji; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 622 (левая половина), 622 (правая половина), 621.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 470. Спор Hryhoreya Szymkowicza с Janem Szunkiem и женой: будущий местный суд в Dubnikach

Листы / страницы рукописи
с. 1240; с. 1241; с. 1242; с. 1243

Дата записи
1550-09-05

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 626

Лица, роли и должности
Матей Везелевич / Везел — обвиняемый, тиун; Юргел Кремович — обвиняемый; Янел Белевич — обвиняемый; Станислав Белевич — обвиняемый; Бартромей Видзивич — обвиняемый; Янел Видзивич — обвиняемый; Юргел Стомла[?] — обвиняемый; Грыгорей Шымкович — истец, господарский боярин; Ян Шунко — ответчик, господарский боярин; Едвига — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Едвига Богдановна; Янел Нарбутович; Петр; Матей; Неназванный виз двору Быстрыцкего — виз господарского быстрицкого двора; Станислав Будило — должностное лицо, господарский земянин; Станислав Трасковский — должностное лицо, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Двор Дубницкий / Дубники — имение; Стецовщызна — имение; под Мунтоничи / Мунтовичи[?] — упомянутое место; Быстрыцкий — упомянутое место; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
5 сентября 1550 г., пятница; в заголовке индикт не указан. Hryhorey Szymkowicz жалуется на Jan Szunko и его явно названную жену Jedwiha. По жалобе в минувшее в этом году Вознесение, в четверг, тиун Matey Wezelewicz и Jurgel Kremowicz забрали на поле двора Dubnicki буквально dwe sose wołow[?] и пастушку Jedwiha Bohdanowna; истец не знает дальнейшей их судьбы, смерть не установлена. Также заявлено насильственное пахание Stecowszczyzna тиуном, Janel и Stanisław Belewiczowie, Jurgel Kremowicz, Bartromey и Janel Widziwiczowie и Jurgel Stomla[?]. Истец утверждает, что при изгнании их перед неназванным вижем господарского двора Bystrycki был избит, ранен и оскорблен; нынешнего личного доклада вижа нет. Пересказаны залог половины двора за 10 коп грошей и посев ржи на 30 бочек без требуемой передачи, а не нынешний платеж или возмещение. В первый вторник после минувшего св. Илии тиун Matey Wezel якобы наехал на луг с определением Otoryznice/Otczyznice[?] под Muntoniczy/Muntowiczy[?], сданный Janel Narbutowicz Петру и Matey, названным Jemczkom[?], избил их, забрал сермяги и двух коней и увез 12 возов скошенного сена в двор Dubnicki. Ян принимает будущий суд своим подданным, если они причинили вред, не признавая вины. Обе стороны принимают будущий срок под утратой права после близкого Рождества Богородицы индикта 9, от понедельника 8 сентября через четыре недели, с собственным указанием понедельника 6 октября. Епимах велит дать местный суд в Dubniki по тем же позвам. Только отказ дать суд повлечет уплату всех убытков и издержек без дальнейшего суда; неявка истца с доказательствами повлечет утрату дела. Обе стороны просят памятную запись. Выполненный местный суд, нынешняя безусловная сумма, платеж, присяга, возврат людей или животных и установленная смерть отсутствуют. Имения и местоположение луга отделены от учреждений Bystrycki и Wilno; Otoryznice[?] не принято за несомненное отдельное имя места.

Wersja polska · nr 470

Karty / strony rękopisu
s. 1240; s. 1241; s. 1242; s. 1243

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Sentebra5, uPiatnicu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 626

Osoby, role i urzędy
Matey Wezelewicz / Wezel — oskarżony, Tiwun; Jurgel Kremowicz — oskarżony; Janel Belewicz — oskarżony; Stanisław Belewicz — oskarżony; Bartromey Widziwicz — oskarżony; Janel Widziwicz — oskarżony; Jurgel Stomla[?] — oskarżony; Hryhorey Szymkowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Jan Szunko — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jedwiha — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jedwiha Bohdanowna; Janel Narbutowicz; Petr; Matey; Nienazwany wiz dworu Bystryckiego — Wiz Dwora Hospodarskoho Bystryckoho; Stanisław Budilo — urzędnik, Zemianin Hospodarski; Stanisław Traskowski — urzędnik, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dwór Dubnicki / Dubniki — majątek; Stecowszczyzna — majątek; pod Muntoniczy / Muntowiczy[?] — miejsce wspomniane; Bystrycki — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
5 września 1550 r., piątek; nagłówek bez indykcji. Hryhorey Szymkowicz skarży Jana Szunka i jego wyraźną żonę Jedwihę. Według skargi w minione tego roku Wniebowstąpienie, w czwartek, tiwun Matey Wezelewicz i Jurgel Kremowicz zabrali na polu dworu Dubnickiego literalnie dwe sose wołow[?] oraz pastuszkę Jedwihę Bohdanownę, której dalszego losu powód nie zna. Jan miał też nasłać tiwuna oraz Janela i Stanisława Belewiczów, Jurgela Kremowicza, Bartromeya i Janela Widziwiczów oraz Jurgela Stomlę[?] do orania Stecowszczyzny. Powód twierdzi, że przy wypędzaniu ich wobec nienazwanego wiza hospodarskiego dworu Bystryckiego sam został pobity, zraniony i znieważony; nie jest to obecny raport wiza. Recytuje zastaw połowy dworu Dubnickiego za 10 kop groszy i zasiew na 30 boczek żyta, bez otrzymania należnego wydania; kwoty i zasiew nie są obecnym odszkodowaniem. W pierwszy wtorek po minionym św. Ili tiwun Matey Wezel miał najechać jego łąkę określoną Otoryznice/Otczyznice[?] pod Muntoniczy/Muntowiczy[?], wynajętą przez Janela Narbutowicza Petrowi i Mateyowi, nazwanym literalnie Jemczkom[?], pobić ich, zabrać siermięgi i dwa konie oraz odwieźć 12 wozów skoszonego siana do dworu Dubnickiego. Jan odpowiada, że da prawo na poddanych, jeżeli wyrządzili krzywdę; nie przyznaje ich winy. Obie strony faktycznie przyjmują przyszły termin pod utratą prawa po bliskim Narodzeniu Panny Maryi indykcji 9, od poniedziałku 8 września za cztery tygodnie, z własnym wskazaniem poniedziałku 6 października. Epimach nakazuje Janowi dać Hryhoreyowi lokalne prawo w Dubnikach pod tymi samymi pozwami. Dopiero odmowa prawa rodzi obowiązek zapłaty wszystkich szkód i nakładów bez dalszego prawa; niestawiennictwo Hryhoreya z dowodem powoduje utratę sprawy. Obie strony proszą o wpis pamiętny. Brak wykonanej rozprawy lokalnej, obecnej bezwarunkowej kwoty, zapłaty, przysięgi, zwrotu ludzi lub zwierząt i stwierdzonej śmierci. Dubniki, Stecowszczyzna i lokalizacja łąki są odrębne od urzędów Bystryckiego i wileńskiego; Otoryznice[?] pozostaje literalnym określeniem bez pewnej osobnej nazwy miejsca.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 626 (левая половина), 626 (правая половина), 627.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 471. Спор Stanisława Janowicza Koszynskiego с Mateyem Remaszkiewiczem: будущий суд о луге и сене

Листы / страницы рукописи
с. 1243; с. 1244; с. 1245

Дата записи
1550-09-04

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 627

Лица, роли и должности
Станислав Янович Кошынский — истец, господарский боярин; Матей Ремашкевич / Ромашкевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Бартромей; Андрей Гедройт — присутствующее должностное лицо, князь; Станислав Трасковский — присутствующее должностное лицо, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Соловов[?] — имение; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 сентября 1550 г., четверг, индикт 9. Stanisław Janowicz Koszynski жалуется на господарского боярина Matey Remaszkiewicz, в ответе названного Romaszkiewicz, за насильственное скашивание и вывоз домой 30 возов сена с его луга во время, обозначенное tak rok. По заявлению истца от недостатка сена пали две коровы, трое телят и буквально woł[?]; возмещение сейчас не присуждено. Ответчик утверждает, что луг является его общей отчиной с явно названным братом Bartromey, и просит вызвать брата. Истец отвечает, что от брата вреда не имел. Истец действительно ставит шапку до людей на рубль грошей, ответчик на два рубля, но затем отказывается стать до людей о луге. Это доказательственные ставки, не присужденные или уплаченные деньги и не выполненная присяга. Епимах назначает будущий выезд обеих сторон с выбранными людьми и доказательствами на луг под утратой права: от текущего четверга 4 сентября через три недели, с собственным указанием четверга 24 сентября. Судьи обеих сторон должны совместно осмотреть promerka и окончательно решить по Статуту земского права. Если сторона не выедет с доказательствами и людьми, прибывшие судьи должны закончить дело без отсрочки по Статуту. Выполненный осмотр, нынешнее решение о собственности, возмещение, платеж, выдача сена и присяга не записаны. В самом акте луг не назван; сомнительное Sołowow[?] прежнего индекса SML сохраняется отдельно от вильненского учреждения.

Wersja polska · nr 471

Karty / strony rękopisu
s. 1243; s. 1244; s. 1245

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Sentebra4, u Czetwerh, Indykt9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 627

Osoby, role i urzędy
Stanisław Janowicz Koszynski — powód, Boiaryn Hospodarski; Matey Remaszkiewicz / Romaszkiewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bartromey; Andrey Gedroyt — obecny urzędnik, kniaź; Stanisław Traskowski — obecny urzędnik, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Sołowow[?] — majątek; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 września 1550 r., czwartek, indykcja 9. Stanisław Janowicz Koszynski skarży hospodarskiego bojarzyna Mateya Remaszkiewicza, w odpowiedzi nazwanego Romaszkiewiczem, o gwałtowne skoszenie i zabranie do domu 30 wozów siana z jego łąki, w czasie określonym tak rok. Powód twierdzi, że wskutek niedostatku siana padły mu dwie krowy, troje cieląt i literalnie woł[?]; nie jest to ustalone odszkodowanie. Pozwany utrzymuje, że łąka jest jego wspólną ojcowizną z wyraźnie nazwanym bratem Bartromeyem, i żąda przypozwania brata. Stanisław odpowiada, że od brata nie doznał krzywdy. Powód faktycznie stawia czapkę do ludzi na rubla groszy, pozwany na dwa ruble, lecz potem nie chce stanąć do ludzi o łąkę. Są to stawki dowodowe, nie zasądzone ani zapłacone sumy i nie wykonana przysięga. Epimach nakazuje obu stronom wybrać ludzi i wyjechać z własnymi dowodami na sporną łąkę pod utratą prawa: od bieżącego czwartku 4 września za trzy tygodnie, z własnym wskazaniem czwartku 24 września. Sędziowie obu stron mają wspólnie obejrzeć promerkę i ostatecznie rozstrzygnąć wedle Statutu prawa ziemskiego. Jeśli jedna strona nie wyjedzie z dowodem i ludźmi, przybyli sędziowie mają skończyć sprawę bez dalszego odkładania, zgodnie ze Statutem. Nie odnotowano wykonanego pomiaru, obecnego rozstrzygnięcia własności, odszkodowania, zapłaty, wydania siana ani przysięgi. Własny tekst nie nazywa łąki; niepewne Sołowow[?] w dawnym indeksie SML zachowano osobno od wileńskiego urzędu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 628 (левая половина), 628 (правая половина), 627.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 472. Спор Szyksznewiczów со Szczasnym Wiazewiczem и женой: будущий суд над Pawłem Woydewiczem

Листы / страницы рукописи
с. 1245; с. 1246; с. 1247

Дата записи
1550-09-02

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 628

Лица, роли и должности
Павел Войдевич — обвиняемый; Ян Шыкшневич — истец, господарский боярин; Мартин Шыкшневич — истец, господарский боярин; Адам Шыкшневич — истец, господарский боярин; Щасны Вязевич — ответчик, господарский дворянин; Катерына Мартиновна — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Петр Козел; Суходолский; Иван Зверде / Зеверде[?] — наместник Быстричи; Юри Семенович Заба — присутствующее должностное лицо, керновский хорунжий; Ян Шунко — присутствующее должностное лицо, господарский земянин; Андрей Гедройт — присутствующее должностное лицо, князь; Станислав Касперович Буткевич — представитель; Ян Юрцевич / Юревич — представитель, ворненский наместничок Суходольского

География — владения, юрисдикция и должности
Быстрыхи / Быстрыхо — имение; Ворненский / Ворненско — имение; керновский — упомянутое место; виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
2 сентября 1550 г., вторник, индикт 9. Господарские бояре Jan, Martin и Adam Szyksznewiczy жалуются на дворанина Szczasny Wiazewicz и его явно названную жену Kateryna Martinowna. По жалобе их человек Petr Kozel был перехвачен на dobrowolna droga и избит Pawłem Woydewiczem, связанным с имением Bystrychi; zmordował не устанавливает смерть. Истцы утверждают, что имеют реестр убытков и ранее приехали на срок с судьями, но им отказали в суде; реестр сейчас не предъявлен. Stanisław Kasperowicz Butkiewicz действительно имеет полное письменное полномочие от Szczasny, утверждает, что Павел является человеком Suchodolski, явно названного зятем Szczasny, и ставит шапку в доказательство ранее данного суда. Истцы оспаривают это, относят человека к Szczasny и его жене и пересказывают обращение к быстрихскому наместнику Iwan Zwerde/Zeverde[?]; нынешнего личного доклада чиновника нет. Наместничок Suchodolski Jan Jurcewicz, в окончании Juriewicz, Wornenski, действительно заступает Павла и принимает будущий местный суд над ним в имении господина Wornensko под утратой права: от текущего вторника 2 сентября через две недели, с собственным указанием 16 сентября. Он добровольно обязуется уплатить все убытки и издержки только если откажет в суде. Епимах велит дать будущий местный суд и подтверждает условное возмещение по позву. Обе стороны просят памятную запись. Выполненный местный суд, нынешняя безусловная сумма, платеж, присяга и решение о виновности отсутствуют. Имения Bystrychi и Wornenski отделены от связи с Suchodolski и керновского и вильненского учреждений.

Wersja polska · nr 472

Karty / strony rękopisu
s. 1245; s. 1246; s. 1247

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Sentiabra2, wowtorok Indykt9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 628

Osoby, role i urzędy
Paweł Woydewicz — oskarżony; Jan Szyksznewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Martin Szyksznewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Adam Szyksznewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Szczasny Wiazewicz — pozwany, Dworanin Hospodarski; Kateryna Martinowna — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik wilenski; Petr Kozel; Suchodolski; Iwan Zwerde / Zeverde[?] — namestnik Bystrychi; Juri Semenowicz Zaba — obecny urzędnik, Chorunzyi kernowski; Jan Szunko — obecny urzędnik, Zemianin Hospodarski; Andrey Gedroyt — obecny urzędnik, kniaź; Stanisław Kasperowicz Butkiewicz — pełnomocnik; Jan Jurcewicz / Juriewicz — pełnomocnik, namestniczok Suchodolskoho Wornenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Bystrychi / Bystrycho — majątek; Wornenski / Wornensko — majątek; kernowski — miejsce wspomniane; wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
2 września 1550 r., wtorek, indykcja 9. Jan, Martin i Adam Szyksznewiczy, hospodarscy bojarzy, skarżą dworanina Szczasnego Wiazewicza i jego wyraźną żonę Katerynę Martinownę. Według skargi ich człowiek Petr Kozel został na dobrowolnej drodze przejęty i pobity przez Pawła Woydewicza związanego z majątkiem Bystrychi; zmordował nie stanowi stwierdzenia śmierci. Powodowie twierdzą, że posiadają rejestr szkód i przybyli na wcześniejszy termin z sędziami, lecz odmówiono im prawa; rejestru obecnie nie okazano. Stanisław Kasperowicz Butkiewicz faktycznie ma pełne pisemne umocowanie od Szczasnego, utrzymuje, że Paweł jest człowiekiem Suchodolskiego, wyraźnie nazwanego zięciem Szczasnego, i stawia czapkę na dowód wcześniejszego dania prawa. Powodowie temu przeczą, przypisują człowieka Szczasnemu i jego żonie oraz recytują zgłoszenie odmowy namiestnikowi Bystrychi Iwanowi Zwerde/Zeverde[?]; nie jest to obecne zeznanie urzędnika. Namiestniczok Suchodolskiego Jan Jurcewicz, w zakończeniu Juriewicz, Wornenski, faktycznie zastępuje Pawła i podejmuje się dać na niego prawo w majątku pana Wornenskom pod utratą prawa, od bieżącego wtorku 2 września za dwa tygodnie, z własnym wskazaniem 16 września. Dobrowolnie przyjmuje obowiązek zapłaty wszystkich szkód i nakładów dopiero jeśli odmówi prawa. Epimach nakazuje ten przyszły lokalny sąd i potwierdza warunkowe odszkodowanie wedle pozwu. Obie strony proszą o wpis pamiętny. Brak wykonanej rozprawy, obecnej bezwarunkowej sumy, zapłaty, przysięgi lub wyroku winy. Bystrychi i Wornenski są odrębne od afiliacji Suchodolskiego i urzędów kernowskiego oraz wileńskiego.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 628 (правая половина), 629.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 475. Дубницкая закладная нива Яна Шунка: свидетельство, исполненная присяга тивуна и возмещение

Листы / страницы рукописи
с. 1251; с. 1252; с. 1253; с. 1254; с. 1255; с. 1256

Дата записи
1550-08-03

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 631

Лица, роли и должности
Ян Янович Шунко — истец, служебник; Андрей Гедройт — участник заседания, князь; Станислав Трасковский — участник заседания, господарский дворянин; Грыгорей Шымкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Юревич Радзивилл — господарский подчаший; Матей Везелевич — дубницкий тивун; Янел / Енел — паробок; Станислав Билевич; Юргел Кремович; Батрела[?]; Янел Видевич; Юргел Стовкло[?]; Лаврын Миколаевич Крупел — должностное лицо — свидетель, виж, господарский боярин; Петр Янович — должностное лицо — свидетель, служебник; виз; Миколай Андреевич Мацкевич — свидетель, господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Дубницкий / нива ы сенозат — имение; за Гаем Березовым Миколая Андреевича — упомянутое место; Ошменсцы / Ошменских — упомянутое место; Вильно / Наместник Виленский — юрисдикция; костел Святого Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
3 августа 1550 г., воскресенье, индикт 8. Jan Janowicz Szunko, служебник подчашего Mikołay Juriewicz Radziwiłł, судится с Hryhorey Szymkowicz о заложенных ниве и сенокосе Дубницкого двора за берёзовой рощей Mikołay Andreiewicz и о побитии людей. Ответчик признаёт заклад за одну копу, но утверждает погашение; истец отрицает, ссылается на семь лет владения и отдельный возврат половины двора после выплаты 10 коп. Письменного доказательства не предъявлено. Обе стороны принимают доказательство людьми. Избранный Mikołay Andreiewicz Mackewicz действительно лично свидетельствует о закладе и вводе, не помня, шестой или седьмой год назад это было. Эпимах сохраняет за истцом ниву и сенокос до уплаты. Истец действительно представляет тивуна Matey Wezelewicz, паробка Janel и вижа Ławryn Mikołaiewicz Krupel. Виж лично сообщает об осмотре в среду, канун Божьего Тела: срубленная соха, три синие раны тивуна и две рубленые раны головы паробка. Нападение и побитие остальных названных людей и пяти Ошмянских людей остаются изложенными обвинениями. Сначала обоим пострадавшим назначена присяга в будущий вторник от текущего воскресенья 3 августа в костёле св. Иоанна, с условными после присяги выплатами. В действительный срок тивун исполняет присягу с вижем Petr Janowicz; Hryhorey лично присутствует и наблюдает. Ответчик отказывается вести паробка к присяге, признаёт его побитие и желает возместить. Вернувшийся Petr лично докладывает. Эпимах окончательно присуждает Jan за насилие 12 рублей грошей, тивуну 3 рубля грошей, паробку полкопы; целое прямо записано как 25 коп и 30 грошей. Срок будущей уплаты — четыре недели от присяги. Совершённой уплаты и исполненной присяги паробка нет. Дубницкий заклад, роща и сенокос отделены от судебной юрисдикции Вильно и места присяги; Ошмянская принадлежность людей не определяет местоположение имения.

Wersja polska · nr 475

Karty / strony rękopisu
s. 1251; s. 1252; s. 1253; s. 1254; s. 1255; s. 1256

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, awhusta 3, Indykt8, w nedelu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 631

Osoby, role i urzędy
Jan Janowicz Szunko — powód, Służebnik; Andrey Gedroyt — uczestnik posiedzenia, kniaź; Stanisław Traskowski — uczestnik posiedzenia, Dworanin Hospodarski; Hryhorey Szymkowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy Hospodarski; Matey Wezelewicz — Tiwun Dubnicki; Janel / Jenel — Parobok; Stanisław Bilewicz; Jurgel Kremowicz; Batrela[?]; Janel Widewicz; Jurgel Stowkło[?]; Ławryn Mikołaiewicz Krupel — urzędnik występujący jako świadek, wiz, Boiaryn Hospodarski; Petr Janowicz — urzędnik występujący jako świadek, wiz / Służebnik; Mikołay Andreiewicz Mackewicz — świadek, Boiaryn Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Dubnicki / niwa y senozat — majątek; za Haiem Berezowym Mikołaia Andreiewicza — miejsce wspomniane; Oszmenscy / Oszmenskich — miejsce wspomniane; Wilno / Namestnik Wilenski — jurysdykcja; kostel Swiatoho Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
3 sierpnia 1550 r., niedziela, indykcja 8. Jan Janowicz Szunko, służebnik Mikołaja Juriewicza Radziwiłła, pozywa Hryhoreya Szymkowicza o zastawne pole i łąkę dworu Dubnickiego za brzozowym gajem Mikołaja Andreiewicza oraz pobicie swoich ludzi. Pozwany przyznaje zastaw za jedną kopę, lecz twierdzi spłatę; powód zaprzecza, przywołuje siedmioletnie posiadanie i odrębny zwrot połowy dworu po spłacie 10 kop. Nie okazano pisemnego dowodu. Obaj przyjmują dowód przez ludzi; wybrany Mikołay Andreiewicz Mackewicz rzeczywiście osobiście zeznaje o zastawie i obwodzie, niepewny, czy szósty czy siódmy rok temu. Epimach zachowuje Szunka przy polu i łące aż do spłaty. Powód rzeczywiście okazuje tiwuna Mateya Wezelewicza i parobka Janela oraz wiza Ławryna Mikołaiewicza Krupela. Wiz osobiście relacjonuje oględziny w środę, wigilię Bożego Ciała: zrubaną sochę, trzy sine rany tiwuna i dwie cięte rany głowy parobka. Wcześniejszy zarzut napaści, pobicia także innych nazwanych ludzi i pięciu ludzi Oszmeńskich zachowano jako zarzut. Początkowo obaj poszkodowani mają przysięgać w przyszły wtorek od bieżącej niedzieli 3 sierpnia w kościele św. Jana; nawiazki są warunkowe po przysiędze. W rzeczywistym terminie tiwun wykonuje przysięgę z wizem Petrem Janowiczem, osobiście obserwowaną przez Hryhoreya. Pozwany nie chce prowadzić parobka do przysięgi, przyznając jego pobicie i chcąc go nawiazać. Powrócony Petr osobiście to relacjonuje. Epimach ostatecznie zasądza Janowi za gwałt 12 rubli groszy, tiwunowi 3 ruble groszy, parobkowi pół kopy, podając całość jako 25 kop i 30 groszy. Zapłata nastąpić ma cztery tygodnie od przysięgi; brak dokonanej zapłaty i wykonanej przysięgi parobka. Zastawny majątek, gaj i łąka są odrębne od sądowej jurysdykcji Wilna i kościoła św. Jana; afiliacja Oszmeńskich ludzi nie określa położenia Dubnik.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 631 (правая половина), 634 (левая половина), 633, 632.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 476. Михно Ленкевич против брата Войны: спорный заклад, отказ вести к присяге и две отдельные выплаты

Листы / страницы рукописи
с. 1256; с. 1257; с. 1258[?]; с. 1259; с. 1260

Дата записи
1550-08-11

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1549-09-19

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 632

Лица, роли и должности
Михно Ленкевич — истец, господарский боярин; Война Леневич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Войтел; Лукаш Федорович Бежский[?] — бывший виленский наместник; Юхно Дешкович; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Грыгорей Дмитреевич Гораин — минский подстароста; Марко Микитаевич; Семен Яцкевич — присутствующий, господарский боярин; Марко — виз Епимаха — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Войштовщызна / Выштовщына — имение; Жомуыти — упомянутое место; Вильно / Виленский — юрисдикция; Менский замек господарский — упомянутое место; Церкев Святве / Свят(о)е Пречистое — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
11 августа 1550 г., понедельник, индикт 8. Michno Lencewicz, в тексте Lenkiewicz/Lenkowicz, судится с прямо названным братом Woyna Leniewicz о закладе Woytel с третью земли Woysztowszczyzna за 9 коп и о побитии. Заголовок говорит о двух людях, основной текст называет одного Woytel. Истец утверждает отнятие человека и двух волов во время его отсутствия на Żomuyti и побитие в гумне. Ответчик отрицает заклад и насилие, заявляя общность трёх братьев. Истец ссылается на утраченные закладную грамоту и опечатанный реестр прежнего раздела перед вижем Juchno Deszkowicz, по прежнему решению Łukasz Fedorowicz Beżski[?]; документы и виж не представлены. Эпимах освобождает Woyna от обвинения в насилии относительно имущества из-за отсутствия доказательств, отдельно требует доказать личное побитие. Действительно предъявленная выпись из книг господарского Минского замка, от 19 сентября 1549 г., излагает прежнюю жалобу перед Hryhorey Dmitreiewicz Horain и сообщение прежнего вижа Marko Mikitaiewicz: вырванная борода, синяя рана левого плеча и опухшая правая щека. Это цитируемый осмотр, не нынешнее личное свидетельство. Обе стороны принимают срок присяги на третий день, среду. В действительный срок Michno с нынешним вижем Marko, служебником Эпимаха, проявляет готовность в церкви Пречистой; Woyna отказывается наблюдать и вести к присяге. Вернувшийся виж лично подтверждает отказ. Исполненная присяга не указана. Эпимах присуждает Michno 12 рублей грошей навязки по его шляхетскому состоянию и отдельно 12 рублей грошей господарской вины, с будущей уплатой через четыре недели. Совершённой уплаты, нового раздела или признания заклада нет. Земля и поездка отделены от Вильно как судебного учреждения, прежнего Минского замка и места готовности к присяге.

Wersja polska · nr 476

Karty / strony rękopisu
s. 1256; s. 1257; s. 1258[?]; s. 1259; s. 1260

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, awhusta11, Indykt8, w ponedełok

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: roku Sorok Dewiatoho, Sentebra Dewia toho nad cat Dnia

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 632

Osoby, role i urzędy
Michno Lenkiewicz — powód, Boiaryn hospodarski; Woyna Leniewicz — pozwany, Boiaryn hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Woytel; Łukasz Fedorowicz Beżski[?] — bywszy namestnik Wilenski; Juchno Deszkowicz; Jan Juriewicz Hlebowicz — wiewoda Wilenski; Hryhorey Dmitreiewicz Horain — Podstarosta Menski; Marko Mikitaiewicz; Semen Jackewicz — obecny, Boiaryn hospodarski; Marko — wiz Epimacha — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Woysztowszczyzna / Wysztowszczyna — majątek; Żomuyti — miejsce wspomniane; Wilno / Wilenski — jurysdykcja; Menski zamek hospodarski — miejsce wspomniane; Cerkiew Swiatwie / Swiat(o)ie Preczystoie — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
11 sierpnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Michno Lencewicz, w treści Lenkiewicz/Lenkowicz, pozywa wyraźnego brata Woynę Leniewicza o zastaw Woytela z jedną trzecią ziemi Woysztowszczyzny za 9 kop i pobicie. Nagłówek mówi o dwóch ludziach, treść nazywa tylko Woytela. Powód zarzuca zabranie człowieka i dwóch wołów podczas jego nieobecności na Żomuyti oraz pobicie w gumnie. Pozwany zaprzecza zastawowi i przemocy, twierdząc wspólność trzech braci. Powód mówi o zaginionym liście zastawnym i zaginionym rejestrze wcześniejszego podziału pod pieczęcią wiza Juchna Deszkowicza; przywołuje dawny wyrok Łukasza Fedorowicza Beżskiego[?]. Dokumentów ani wiza nie okazuje. Epimach uwalnia Woynę od zarzutu gwałtu majątkowego wobec braku dowodu, lecz każe dowodzić osobistego pobicia. Rzeczywiście okazany wypis z ksiąg zamku mińskiego, datowany 19 września 1549 r., recytuje skargę przed Hryhoreyem Dmitreiewiczem Horainem i wcześniejszy raport wiza Marka Mikitaiewicza o wyrwanej brodzie, sinej ranie lewego ramienia i spuchniętym prawym policzku. To cytowane oględziny, nie obecne osobiste zeznanie. Obie strony przyjmują termin przysięgi na trzeci dzień, środę. W rzeczywistym terminie Michno z bieżącym wizem Markiem, służebnikiem Epimacha, czyni pilność w cerkwi Przeczystej; Woyna nie chce obserwować ani prowadzić go do przysięgi. Powrócony wiz osobiście potwierdza odmowę. Nie stwierdzono wykonanej przysięgi. Epimach zasądza 12 rubli groszy nawiazki Michnowi według szlacheckiego stanu oraz odrębnie 12 rubli groszy winy hospodarowi, z przyszłą zapłatą za cztery tygodnie. Brak dokonanej zapłaty, nowego podziału lub potwierdzenia zastawu. Sporna ziemia i podróż są odrębne od Wilna jako urzędu, wcześniejszego zamku mińskiego i miejsca pilności.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 634 (левая половина), 634 (правая половина), 635 (левая половина), 635 (правая половина), 636 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 477. Жалоба через Юрия Яновича на табун Богушевича: освобождение ответчика за недостатком доказательств

Листы / страницы рукописи
с. 1260; с. 1261; с. 1262

Дата записи
1550-08-14

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 634

Лица, роли и должности
Ян Федорович — истец, господарский боярин; Станислав Янович Богушевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Павлович; Сташелис — тиун; Миколай Юревич Радзивилл — господарский подчаший; Станислав Ленартович — присутствующий, кухмистр Миколая Юрьевича Радзивилла; Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин; Юри Янович — представитель, господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно / Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
14 августа 1550 г., четверг, индикт 8. Господарский боярин Juri Janowicz действительно выступает с полной письменной властью от Jan Fedorowicz против Stanisław Janowicz Bohuszewicz. Излагает обвинение в насылке табуна кобыл в минувший день св.Иоанна на поле у неназванного дворца, рядом с двором Mikołay Pawłowicz: потрава овса на три бочки, ущерб сенокосу без права выгона и побитие тивуна Staszelis при изгнании табуна. Смерть не установлена. Ответчик отрицает насылку и знание о вреде, ставит шапку на доказательство истца. В ответе буквально названо поле Stanisław Janowicz, что расходится с названным доверителем Jan Fedorowicz; разночтение сохранено без создания второго истца. Juri не предъявляет надлежащего доказательства и не называет предполагаемых пастухов, слуг или подданных ни в позове, ни на суде. Эпимах действительно освобождает Stanisław Bohuszewicz/Bohuszowski от обвинения в насилии и ущербе Jan. Нынешнего присуждения, уплаты, присяги, нового срока или личного показания вижа нет. Письменная власть не является предъявленным реестром ущерба. Присутствующие Stanisław Lenartowicz, кухмистр Mikołay Juriewicz Radziwiłł, Andrey Gedroyt и Stanisław Traskowski не свидетельствуют о происшествии. Неназванные поле, сенокос и дворы отделены от Вильно как судебного учреждения; современная локализация не назначена.

Wersja polska · nr 477

Karty / strony rękopisu
s. 1260; s. 1261; s. 1262

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, awhusta14, w Czetwerh, Indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 634

Osoby, role i urzędy
Jan Fedorowicz — powód, Boiaryn hospodarski; Stanisław Janowicz Bohuszewicz — pozwany, Boiaryn hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Mikołay Pawłowicz; Staszelis — Tiwun; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy Hospodarski; Stanisław Lenartowicz — obecny, Kuchmistr Mikołaia Juriewicza Radziwiła; Andrey Gedroyt — obecny, Kniaź; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski; Juri Janowicz — pełnomocnik, Boiaryn hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno / Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
14 sierpnia 1550 r., czwartek, indykcja 8. Juri Janowicz, bojar hospodarski, występuje z rzeczywistą pełną pisaną mocą Jana Fedorowicza przeciw Stanisławowi Janowiczowi Bohuszewiczowi. Zarzuca nasłanie w minione święto św. Jana stada świerzep na pole pod nienazwanym dworcem, obok dworu Mikołaja Pawłowicza: spasienie owsa na trzy beczki, szkody w łące mimo braku wyhonu oraz pobicie tiwuna Staszelisa przy wyganianiu stada. Nie stwierdzono śmierci. Pozwany zaprzecza nasłaniu i wiedzy o szkodzie oraz stawia szapkę na dowód. W jego odpowiedzi występuje literalne pole Stanisława Janowicza, odmienne od nazwanego mocodawcy Jana Fedorowicza; zachowano konflikt bez tworzenia drugiego powoda. Juri nie przedstawia żadnego należytego dowodu i nie nazywa zarzucanych pasterzy, sług ani poddanych ani w pozwie, ani przed sądem. Epimach rzeczywiście uwalnia Stanisława Bohuszewicza/Bohuszowskiego od gwałtu i szkód Janowych. Nie ma obecnego zasądzenia, zapłaty, przysięgi, nowego terminu ani osobistego zeznania wiza. Pełna moc nie jest okazanym rejestrem szkód. Obecni Stanisław Lenartowicz, kuchmistr Mikołaja Juriewicza Radziwiłła, Andrey Gedroyt i Stanisław Traskowski nie zeznają o zdarzeniu. Nienazwane pole, łąka i dworce są odrębne od Wilna jako urzędu sądowego; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 637 (левая половина), 636.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 480. Spór Butkewicza i innych z Wencławowiczami o grunty Powstowskie; przyszła komisja ziemska

Листы / страницы рукописи
с. 1268[?]; с. 1269; с. 1270; с. 1271

Дата записи
1550-08-18

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 638

Лица, роли и должности
Филип Миколаевич — участник действия по заявлению стороны; Рымко Вивович[?] — участник действия по заявлению стороны; Зеборт — участник действия по заявлению стороны, тиун; Матей Станевич — участник действия по заявлению стороны; Войтко Мартинович — участник действия по заявлению стороны; Петр Мартинович — участник действия по заявлению стороны; Юхно Биркович — потерпевший по заявлению стороны; Петрык Петрович — потерпевший по заявлению стороны; Катерына — потерпевший по заявлению стороны; Нара[?] — потерпевший по заявлению стороны; Сатя[?] — потерпевший по заявлению стороны; Алжбета — потерпевший по заявлению стороны; Валентын — потерпевший по заявлению стороны; Мартин Будкевич / Буткевич — истец, господарский боярин; Матей Пашкевич / Пашкович — истец, господарский боярин; Грыгор Бейнарович — истец, господарский боярин; Сагейтис Евасткович / Сагет Войткович — истец, господарский боярин; Войтех Венцлавович — ответчик, господарский боярин; Мартин Венцлавович — ответчик, господарский боярин; Омброжей Андреевич — ответчик, господарский боярин; Якуб Андреевич — ответчик, господарский боярин; Ян Андреевич — ответчик, господарский боярин; Станислав Добкович — ответчик, господарский боярин; Шымко Добкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Венцлавовичове [?] ［SML: предварительная форма］; Войтех Якубович — господарский боярин; Миколай Юревич Радзивилл — пан, к которому относится должность, господарский подчаший; Андрей Семенович Одинцевич — присутствующий, князь; Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин; Гаврыло Грыгоревич[?] — выбранный комиссар, господарский боярин; Войтех Путята — выбранный комиссар, господарский боярин; Миколай Янович — выбранный комиссар, господарский боярин; Матыс Селидовга[?] — выбранный комиссар, господарский боярин; Иван Клопот — выбранный комиссар, писарь пана Миколая Юрьевича Радзивилла, господарского подчашего; Михайл Сушкович — выбранный комиссар, господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
Гоцкими[?] — юрисдикция; Повстовский — имение; Товянский — соседнее владение; Порозыст — природная граница; Войшконский — имение; Борени / Порени[?] — местонахождение имущества; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
18 августа 1550 г., понедельник, индикт 8. Martin Budkewicz/Butkewicz, Matey Paszkewicz, Hryhor Beynarowicz и Sageytis Ewastkowicz (далее Saget Woytkowicz: разночтение самого акта) против Woytech и Martin Wencławowicz, Ombrożey, Jakub и Jan Andreiewicz, Stanisław и Szymko Dobkowicz. Обвиняют их людей Filip Mikołaiewicz, Rymko Wiwowicz[?], тивуна Zebort, Matey Stanewicz, Woytko и Petr Martinowicz в захвате наследственных Powstowski земель от Towianski границы до болота Porozyst, поселении людей, разрушении меж и ущербе от навоза, оград и выпаса со стороны Woyszkonski. Отдельно обвиняют Woytko Martinowicz и помощников в прошлогоднем избиении на сенокосе у Boreni/Poreni[?] Juchno Birkowicz, Petryk Petrowicz и перечисленных вместе жён, невесток и детей: Kateryna, Nara[?], Satia[?], Alżbieta и Walentyn, прямо названного сына Juchno. Остальные родственные связи не распределены без основания. По жалобе сняты три сермяги и четыре prostyi[?], взяты десять возов уже скошенного сена и отдельно скошено десять возов нескошенного. Это обвинения; смерти или нынешней присуждённой суммы не установлено. Ответчики указывают на общую границу с Woytech Jakubowicz и неназванных истцами людей, вины не признают. Эпимах направляет спор на будущее разбирательство на земле. Обе стороны действительно согласились на выезд через неделю после наступающих Всех Святых в нынешнем 1550 году, без перевода относительной даты. Истцы выбрали Hawryło Hryhoriewicz[?], Woytech Putiata и Mikołay Janowicz; ответчики — Matys Selidowha[?], Iwan Kłopot, писаря подчашего Mikołay Juriewicz Radziwiłł, и Michaył Suszkowicz. Патрон лично не присутствует. Комиссары должны в будущем осмотреть землю и судить по праву и Статуту. При неявке стороны присутствующие судьи могут завершить дело с достаточными доказательствами; отсутствующего судью можно заменить лицом с равными полномочиями. Исполненного осмотра, измерения, нынешнего решения о собственности, уплаты, присяги или предъявленного документа нет. Имения, граница, болото и сенокос отделены от Вильно как суда; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 480

Karty / strony rękopisu
s. 1268[?]; s. 1269; s. 1270; s. 1271

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, awhusta18, indykt8, u Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 638

Osoby, role i urzędy
Filip Mikołaiewicz — uczestnik działania według twierdzenia strony; Rymko Wiwowicz[?] — uczestnik działania według twierdzenia strony; Zebort — uczestnik działania według twierdzenia strony, tiwun; Matey Stanewicz — uczestnik działania według twierdzenia strony; Woytko Martinowicz — uczestnik działania według twierdzenia strony; Petr Martinowicz — uczestnik działania według twierdzenia strony; Juchno Birkowicz — poszkodowany według twierdzenia strony; Petryk Petrowicz — poszkodowany według twierdzenia strony; Kateryna — poszkodowany według twierdzenia strony; Nara[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Satia[?] — poszkodowany według twierdzenia strony; Alżbieta — poszkodowany według twierdzenia strony; Walentyn — poszkodowany według twierdzenia strony; Martin Budkewicz / Butkewicz — powód, Boiar Hospodarski; Matey Paszkewicz / Paszkowicz — powód, Boiar Hospodarski; Hryhor Beynarowicz — powód, Boiar Hospodarski; Sageytis Ewastkowicz / Saget Woytkowicz — powód, Boiar Hospodarski; Woytech Wencławowicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Martin Wencławowicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Ombrożey Andreiewicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Jakub Andreiewicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Jan Andreiewicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Stanisław Dobkowicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Szymko Dobkowicz — pozwany, Boiar Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Wencławowiczowie [?] ［SML: forma wstępna］; Woytech Jakubowicz — Boiar Hospodarski; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — pan, do którego odnosi się urząd, Podczaszy Hospodarski; Andrey Semenowicz Odincewicz — obecny, kniaź; Andrey Gedroyt — obecny, kniaź; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski; Hawryło Hryhoriewicz[?] — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski; Woytech Putiata — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski; Mikołay Janowicz — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski; Matys Selidowha[?] — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski; Iwan Kłopot — wybrany komisarz, pisar pana Mikołaia Juriewicza Radziwiła Podczaszego Hospodarskoho; Michaył Suszkowicz — wybrany komisarz, Boiar Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Hockimi[?] — jurysdykcja; Powstowski — majątek; Towianski — sąsiednia posiadłość; Porozyst — granica naturalna; Woyszkonski — majątek; Boreni / Poreni[?] — położenie majątku; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
18 sierpnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Martin Budkewicz/Butkewicz, Matey Paszkewicz, Hryhor Beynarowicz i Sageytis Ewastkowicz (później Saget Woytkowicz: własna rozbieżność) przeciw Woytechowi i Martinowi Wencławowiczom, Ombrożeyowi, Jakubowi i Janowi Andreiewiczom oraz Stanisławowi i Szymkowi Dobkowiczom. Zarzucają ich poddanym Filipowi Mikołaiewiczowi, Rymkowi Wiwowiczowi[?], tiwunowi Zebortowi, Mateyowi Stanewiczowi oraz Woytkowi i Petrowi Martinowiczom zajęcie ojczystych gruntów Powstowskich od granicy Towianskiej do błota Porozyst, osadzenie ludzi, zniszczenie miedz i szkody od nawozu, płotów oraz wypasu ze strony Woyszkonskiego. Osobno zarzucają zeszłoroczne pobicie przez Woytka Martinowicza i pomocników ludzi na łące u Boreni/Poreni[?]: Juchna Birkowicza, Petryka Petrowicza oraz grupowo ich żon, niewestek i dzieci — Kateryny, Nary[?], Satii[?], Alżbiety i Walentyna, wyraźnie syna Juchna. Pozostałych więzi nie rozdziela się bez podstaw. Według skargi zabrano trzy siermięgi i cztery prostyi[?], dziesięć wozów już skoszonego siana oraz skoszono osobno dziesięć wozów nieskoszonego. To zarzuty, bez stwierdzonej śmierci lub obecnej zasądzonej sumy. Pozwani odpowiadają, że grunt i łąka są we wspólnej granicy z Woytechem Jakubowiczem, a powodowie nie nazwali ludzi; nie przyznają winy. Epimach uznaje potrzebę rozstrzygnięcia na gruncie. Obie strony rzeczywiście zgadzają się na przyszły wyjazd w tydzień po nadchodzącym Wszystkich Świętych w tym roku 1550, bez konwersji daty. Powodowie wybierają Hawryłę Hryhoriewicza[?], Woytecha Putiatę i Mikołaya Janowicza; pozwani Matysa Selidowhę[?], Iwana Kłopota, pisarza Mikołaya Juriewicza Radziwiłła podczaszego, oraz Michayła Suszkowicza. Patron nie jest obecny. Komisja ma dopiero obejrzeć grunt i sądzić według prawa i Statutu; warunkowo obecni sędziowie mają zakończyć sprawę mimo niestawiennictwa strony z dostatecznym dowodem, a nieobecnego sędziego wolno zastąpić osobą o równej mocy. Brak wykonanych oględzin, pomiaru, obecnego rozstrzygnięcia własności, zapłaty, przysięgi lub okazanego dokumentu. Nazwane majątki, granica, błoto i łąka są odrębne od Wilna jako sądu; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 641, 640.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 481. Спор Войтеха Юрьевича о заложенной Саковщизне; подтверждение держания до возврата 13 коп

Листы / страницы рукописи
с. 1271; с. 1272; с. 1273; с. 1274; с. 1275; с. 1276; с. 1277; с. 1278

Дата записи
1550-04-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 639

Лица, роли и должности
Войтех Павлович — получатель пожалования по заявлению стороны; Якуб Павлович — получатель пожалования по заявлению стороны; Грышко Павлович — получатель пожалования по заявлению стороны; Войтех Юревич — истец, господарский боярин; Каспер Янович Володкевич / Волоткевич[?] — свидетель нынешнего производства; Якуб Лаврынович — ответчик, господарский боярин; Ян Ленкевич — прежний держатель залога; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Мартин Шераснович / Щаснович[?] — залогодатель; Федор Владыка — присутствующий, господарский дворянин; Яцко Соморок — присутствующий, господарский дворянин; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин; Мартин Дякович — истец цитируемого производства; Крыштоф Юршыч — судья цитируемого производства; Ян Кутевич — судья цитируемого производства; Станислав Котел — судья цитируемого производства; Войтех Янович — судья цитируемого производства; Ян Юршыч — судья цитируемого производства; Процко Войткевич Ворокумский — судья цитируемого производства; Ян Яниковский — судья цитируемого производства; Марко Янович — судья цитируемого производства; Щасны Богушевич — судья цитируемого производства; Лукаш Бежки / Бежский[?] — должностное лицо в цитируемом документе, бывший виленский наместник; Ян Янович — виж в цитируемом документе; Шынко / Шымко Якубович[?] — свидетель в цитируемом документе

География — владения, юрисдикция и должности
Саковщызна / Саковска — имение; Вильно — юрисдикция; Вильно — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
16 апреля 1550 г., среда, индикт 8; последующий нынешний срок — пятница 2 мая. Woytech Juriewicz против Jakub Ławrynowicz, господарских бояр, о заложенной Sakowszczyzna с пашней, лесами и сенокосами за 13 коп грошей, прежде заложенной Jan Lenkiewicz. Истец обвиняет ответчика в новом вступлении без возврата денег и передаче власти над землёй прямо названным сыновьям его сестры Woytech, Jakub и Hryszko Pawłowicz; ответчик отрицает. Woytech действительно предъявляет залоговую запись Martin Szerasnowicz/Szczasnowicz[?] под его и посторонних людей печатями. Jakub не возражает против неё, но предъявляет прежнее комиссарское решение и запечатанную выпись из книг бывшего виленского наместника Łukasz Berzki/Berzski[?]. Рассказанные прежние дела Martin Diakowicz, его неназванного отца, части Jakub отдельно от частей неназванных тёток, единственного принятого свидетеля Szynko/Szymko Jakubowicz[?] и будущего выделения четверти земли перед вижем остаются прежней историей; связь между формами Martin автоматически не решена. Это не нынешние показания этих лиц и не новый исполненный раздел. Истец также действительно предъявляет второе решение полюбовных судей. Jakub возражает, что на нём нет печати Kasper Janowicz Wołodkewicz/Wołotkewicz[?], названного его судьёй, и отрицает свой выбор; отсутствие печати действительно обнаружено на документе. Обе стороны принимают доказательство шапками за три рубля, без нынешнего взыскания или уплаты. В назначенную нынешнюю пятницу 2 мая Woytech действительно приводит Kasper, Jakub также является, документ предъявлен и прочитан. Kasper лично подтверждает участие по просьбе Jakub вместе с другими добрыми людьми и признаёт решение. Jakub более не возражает против показания и документа, продолжая отрицать вступление и передачу земли сыновьям сестры. Эпимах действительно сохраняет силу прежнего решения и держание/пользование Sakowszczyzna за Woytech на 13 коп до возврата этих денег Jakub; ответчик действительно соглашается. Нынешней уплаты, нового раздела, физической передачи или исполненной присяги нет. Прежние комиссары, полюбовные судьи и виж Jan Janowicz цитируются; нынешнее личное показание даёт Kasper. Имение отделено от Вильно как суда и прежней должностной юрисдикции; современной локализации нет. SML сохраняет Junicz и Lakowszczyzna отдельно от форм самого акта.

Wersja polska · nr 481

Karty / strony rękopisu
s. 1271; s. 1272; s. 1273; s. 1274; s. 1275; s. 1276; s. 1277; s. 1278

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, aprylia16, indyk8, w Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 639

Osoby, role i urzędy
Woytech Pawłowicz — odbiorca nadania według twierdzenia strony; Jakub Pawłowicz — odbiorca nadania według twierdzenia strony; Hryszko Pawłowicz — odbiorca nadania według twierdzenia strony; Woytech Juriewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Kasper Janowicz Wołodkewicz / Wołotkewicz[?] — świadek bieżącego postępowania; Jakub Ławrynowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jan Lenkiewicz — wcześniejszy posiadacz zastawu; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Martin Szerasnowicz / Szczasnowicz[?] — zastawca; Fedor Władyka — obecny, Dworanin Hospodarski; Jacko Somorok — obecny, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski; Martin Diakowicz — powód cytowanego postępowania; Krysztof Jurszycz — sędzia cytowanego postępowania; Jan Kutewicz — sędzia cytowanego postępowania; Stanisław Koteł — sędzia cytowanego postępowania; Woytech Janowicz — sędzia cytowanego postępowania; Jan Jurszycz — sędzia cytowanego postępowania; Procko Woytkewicz Worokumski — sędzia cytowanego postępowania; Jan Janikowski — sędzia cytowanego postępowania; Marko Janowicz — sędzia cytowanego postępowania; Szczasny Bohuszewicz — sędzia cytowanego postępowania; Łukasz Berzki / Berzski[?] — urzędnik w cytowanym dokumencie, Namestnik bywszy Wilenski; Jan Janowicz — wiż w cytowanym dokumencie; Szynko / Szymko Jakubowicz[?] — świadek w cytowanym dokumencie

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Sakowszczyzna / Sakowska — majątek; Wilno — jurysdykcja; Wilno — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 kwietnia 1550 r., środa, indykcja 8; późniejszy obecny termin to piątek 2 maja. Woytech Juriewicz przeciw Jakubowi Ławrynowiczowi, bojarom hospodarskim, o zastawną Sakowszczyznę z polami, lasami i łąkami za 13 kop groszy, dawniej zastawioną Janowi Lenkiewiczowi. Powód zarzuca ponowne wkroczenie bez zwrotu pieniędzy i przekazanie władzy nad ziemią wyraźnie nazwanym siostrzeńcom pozwanego: Woytechowi, Jakubowi i Hryszkowi Pawłowiczom; pozwany temu zaprzecza. Woytech rzeczywiście okazuje list zastawny Martina Szerasnowicza/Szczasnowicza[?] pod jego i postronnych ludzi pieczęciami. Jakub nie zgłasza zarzutu do tego listu, lecz okazuje wcześniejszy list komisarski i opieczętowany wypis z ksiąg dawnego namiestnika wileńskiego Łukasza Berzkiego/Berzskiego[?]. Recytowane wcześniejsze sprawy Martina Diakowicza, jego nienazwanego ojca, części Jakuba odrębnej od części nienazwanych ciotek, jednego przyjętego świadka Szynka/Szymka Jakubowicza[?] oraz planu wydzielenia ćwierci ziemi przed wizem pozostają wcześniejszą historią; związku między formami Martina nie rozstrzyga się automatycznie. Nie są obecnymi zeznaniami tych osób ani nowym wykonanym podziałem. Powód rzeczywiście okazuje także drugi list sądu polubownego. Jakub zarzuca brak pieczęci Kaspra Janowicza Wołodkewicza/Wołotkewicza[?], wymienionego jako jego sędzia, oraz zaprzecza, że go wybrał; brak pieczęci rzeczywiście stwierdzono na liście. Obie strony przyjmują próbę przez szapki za trzy ruble, bez obecnego zasądzenia lub zapłaty tej sumy. W wyznaczony obecny piątek 2 maja Woytech rzeczywiście stawia Kaspra, Jakub również staje, a list zostaje okazany i odczytany. Kasper osobiście potwierdza uczestnictwo na prośbę Jakuba wraz z innymi dobrymi ludźmi i uznaje list. Jakub nie podnosi dalszego zarzutu do zeznania i listu, nadal zaprzeczając wkroczeniu i przekazaniu ziemi siostrzeńcom. Epimach rzeczywiście zachowuje moc wcześniejszego listu i pozostawia Woytecha przy dzierżeniu oraz użytkowaniu Sakowszczyzny za 13 kop aż do ich zwrotu przez Jakuba; pozwany rzeczywiście się zgadza. Brak obecnej spłaty, nowego podziału, fizycznego wydania lub wykonanej przysięgi. Wcześniejsi komisarscy i polubowni sędziowie oraz wiz Jan Janowicz są cytowani; obecne osobiste zeznanie składa Kasper. Sakowszczyzna jest odrębna od Wilna jako sądu i dawnej jurysdykcji urzędowej; bez nowoczesnej lokalizacji. SML ma formy Junicz i Lakowszczyzna, zachowane jako odrębne od własnych form aktu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 642 (левая половина), 642 (правая половина), 645 (левая половина), 641, 643, 644.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 485. Условная присяга Станислава Мазурека и уплата пяти коп Марком Рагожичем за отведённого работника

Листы / страницы рукописи
с. 1286; с. 1287; с. 1288

Дата записи
1550-04-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 645

Лица, роли и должности
Станислав Мазурек — истец, боярин князя-епископа виленского, хозовский боярин; Марко Рагожич — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Павлик Довалевич — человек / подданный Марка; Павлик — невольный паробок Станислава

География — владения, юрисдикция и должности
Хозовский — упомянутое место; Виленский — территория должности; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 апреля 1550 г., индикт 8. Stanisław Mazurek, хозовский боярин виленского епископа, против господарского дворянина Marko Rahożycz перед Bohdan Andreiewicz Epimach. Истец утверждает, что человек Марка Pawlik Dowalewicz увёл из его дома невольного работника, также названного Pawlik; это разные лица. Пересказывает прежнее разбирательство, отрицание подданного, признание истца более близким к доказательству и три срока по двенадцать недель. Заявляет о готовности к присяге, непредставлении подданного на последний срок и неисполнении прежнего решения и поруки на пять коп грошей. Предлагались три вола и кобыла: истец говорит об отказе в независимой оценке, ответчик — об отказе принять скот и присягнуть. Уплата и принятие скота не установлены. Эпимах считает, что присяга не состоялась из-за неуплаты пяти коп наличными и недостаточности предложенного скота. Теперь назначает будущую присягу Станислава через четыре недели от нынешнего вторника. Только если истец присягнет, Марк должен сразу после присяги уплатить пять коп наличными, без нового срока и без оценки; ответчик действительно соглашается. Исполненной присяги, нынешней безусловной уплаты или возвращения работника нет. Chozowski обозначает принадлежность истца, Wilno — епископскую должность и суд; местонахождение неназванного дома не установлено. Варианты SML и прежние чтения сохранены.

Wersja polska · nr 485

Karty / strony rękopisu
s. 1286; s. 1287; s. 1288

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Aprylia Dwadcat Dewiatoho Dnia, Indykt Osmyi

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 645

Osoby, role i urzędy
Stanisław Mazurek — powód, Boiaryn kniazia Biskupa Wilenskoho, Boiaryn Chozowski; Marko Rahożycz — pozwany, Dworonin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Pawlik Dowalewicz — Czołowek / Poddanyi Marka; Pawlik — Parobek newolny Stanisława

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Chozowski — miejsce wspomniane; Wilenski — obszar urzędu; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 kwietnia 1550 r., indykcja 8. Stanisław Mazurek, bojaryn chozowski biskupa wileńskiego, przeciw dworzaninowi hospodarskiemu Markowi Rahożyczowi przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem. Powód zarzuca, że człowiek Marka, Pawlik Dowalewicz, wyprowadził z jego domu niewolnego parobka również imieniem Pawlik; są to dwie różne osoby. Przywołuje wcześniejsze postępowanie, zaprzeczenie poddanego, uznanie bliższości dowodu powoda i trzy terminy po dwanaście tygodni. Twierdzi, że był gotów do przysięgi, lecz poddanego nie stawiono na ostatni termin, a Marko nie wykonał wcześniejszego rozstrzygnięcia i poręki dotyczących pięciu kop groszy. Oferowano trzy woły i klacz: powód zarzuca odmowę niezależnego oszacowania, pozwany odmowę przyjęcia bydła i przysięgi. Zapłaty ani przyjęcia bydła nie wykazano. Epimach stwierdza, że przysięga nie mogła nastąpić z powodu braku pięciu kop w gotówce i niewystarczającego bydła. Obecnie wyznacza przyszłą przysięgę Stanisława za cztery tygodnie od dzisiejszego wtorku. Dopiero jeśli powód przysięgnie, Marko ma natychmiast po przysiędze zapłacić pięć kop gotowymi pieniędzmi, bez dalszego terminu i bez oszacowania; pozwany rzeczywiście na to zezwala. Brak wykonanej przysięgi, obecnej bezwarunkowej zapłaty lub zwrotu parobka. Chozowski określa przynależność powoda, Wilno urząd biskupa i sąd; położenia nienazwanego domu nie ustalono. Warianty SML i dawne odczyty zachowano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 650 (левая половина), 649.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 486. Спор Тахира Банковича и Сехии Давидовича о двух работниках: предпочтение прежнего листа и будущие сроки возврата и присяги

Листы / страницы рукописи
с. 1288; с. 1289; с. 1290; с. 1291

Дата записи
1550-06-04

Даты документов и процессуальные сроки
дата цитируемого документа: 1547-06-21; дата цитируемого документа: 1548-08-20

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 646

Лица, роли и должности
Тагир Банкович — истец, господарский татарин; Сехя Давидович — ответчик, господарский татарин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Себестыян / Савостыянец Овдейцович — паробок / невольная челядь; Павелец Овдейцович — паробок; Шанка; Зенебка Осановна Банкова; Банк Кенкович[?]; Осан Озикович[?]; Халбей / Хаббей Руб(е)евна[?]; Андрей Доротич — невольная челядь; Павел — невольная челядь; Андрейца Доротич — невольная челядь; Петр Дмитреевич — присутствующий, князь / остроский державца; Андрей Илговский — присутствующий; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Остроский — территория должности; Марковский — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 июня 1550 г., среда, индикт 8. Господарский татарин Tahir Bankowicz против татарина Sechia Dawidowicz перед Эпимахом; присутствуют князь Petr Dmitreiewicz, остроский державца, Andrey Ilgowski и Stanisław Traskowski. Истец утверждает бегство двух работников Sebestyian/Sawostyianec и Pawelec Owdeycowicz, увод двух коней и ущерб три копы грошей. Пересказывает обнаружение одного работника у ответчика, отказ выдать его и прежнее припоручение жене ответчика в тридцати копах перед неназванным вижем марковского двора. Ответчик признаёт прежнее содержание и последующее бегство, но ссылается на принадлежность работника жене Szanka, получившей его от матери. Тахир действительно предъявляет лист матери Zenebka Osanowna Bankowa от 21 июня 1547 г. с тремя печатями посторонних, записывающий ему невольную челядь. В цитате названы покойный муж Bank Kenkowicz[?], отец Osan Ozikowicz[?] и мать Chalbey/Chabbey Rub(e)iewna[?], в челяди Andrey Doroticz, его сыновья Paweł и Sawostyian и названный братом Andreyca Doroticz; отнесение местоимения остаётся неуверенным. Цитированный Paweł автоматически не отождествлён с Pawelec. Сехия предъявляет другой лист той же Зенебки от 20 августа 1548 г., с двумя печатями, на того же Sawostyianec для дочери Szanka. Эпимах сохраняет силу прежнего листа Тахира и откладывает позднейший как неправый; Сехия не возражает против листа. Назначены три будущих срока по четыре недели, прямо всего двенадцать недель от нынешней среды 4 июня, для поиска и возвращения Sawostyianec. Только при неисполнении Сехия должен уплатить пять коп; может искать работника на тёще. Отдельные три копы за коней оспорены: Тахир принимает будущую присягу на третий день, в пятницу. Исполненной присяги, нынешней уплаты или возвращения человека нет. Вильно, Ostroski и Markowski обозначают отдельные судебные и должностные роли; неназванные дома не локализованы.

Wersja polska · nr 486

Karty / strony rękopisu
s. 1288; s. 1289; s. 1290; s. 1291

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Iunia4, w seredu, Indykt Osmyi

Daty dokumentów i terminy procesowe
data cytowanego dokumentu: Roku Sorok Semoho meseca Iiunia Dwadcat perwoho; data cytowanego dokumentu: Hodu Sorok Osmoho meseca Awhusta Dwadcatoho

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 646

Osoby, role i urzędy
Tahir Bankowicz — powód, Tataryn Hospodarski; Sechia Dawidowicz — pozwany, Tataryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Sebestyian / Sawostyianec Owdeycowicz — Parobok / czeladź newolna; Pawelec Owdeycowicz — Parobok; Szanka; Zenebka Osanowna Bankowa; Bank Kenkowicz[?]; Osan Ozikowicz[?]; Chalbey / Chabbey Rub(e)iewna[?]; Andrey Doroticz — Czeladź newolna; Paweł — Czeladź newolna; Andreyca Doroticz — Czeladź newolna; Petr Dmitreiewicz — obecny, kniaź / derżawca Ostroski; Andrey Ilgowski — obecny; Stanisław Traskowski — obecny, Dworonin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Ostroski — obszar urzędu; Markowski — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 czerwca 1550 r., środa, indykcja 8. Tatar hospodarski Tahir Bankowicz przeciw Tatarowi Sechii Dawidowiczowi przed Epimachem; obecni kniaź Petr Dmitreiewicz, derżawca ostroski, Andrey Ilgowski i Stanisław Traskowski. Powód zarzuca ucieczkę dwóch parobków, Sebestyiana/Sawostyianca i Pawleca Owdeycowiczów, oraz zabranie dwóch koni i szkodę trzech kop groszy. Przywołuje odnalezienie jednego parobka u pozwanego, odmowę wydania i wcześniejsze przyporuczenie żonie pozwanego w trzydziestu kopach przed nienazwanym wizem dworu markowskiego. Pozwany przyznaje wcześniejsze posiadanie i późniejszą ucieczkę, ale twierdzi, że parobek należał do jego żony Szanki, przyprowadzony od jej matki. Tahir rzeczywiście okazuje list matki Zenebki Osanowny Bankowej z 21 czerwca 1547 r., pod trzema pieczęciami osób postronnych, zapisujący mu niewolną czeladź. Przywołuje zmarłego męża Banka Kenkowicza[?], ojca Osana Ozikowicza[?] i matkę Chalbey/Chabbey Rub(e)iewnę[?], a w czeladzi Andreya Doroticza, jego synów Pawła i Sawostyiana oraz Andreykę Doroticza określonego jako brat; przyłączenie zaimka pozostaje niepewne. Cytowany Paweł nie jest automatycznie utożsamiony z Pawlecem. Sechia rzeczywiście okazuje drugi list tej samej Zenebki, z 20 sierpnia 1548 r., pod dwiema pieczęciami, oddający tego samego Sawostyianca córce Szance. Epimach zachowuje wcześniejszy list Tahira, odkłada późniejszy jako niesłuszny; Sechia nie zgłasza zarzutu do listu. Wyznacza trzy przyszłe terminy po cztery tygodnie, wyraźnie razem dwanaście tygodni od obecnej środy 4 czerwca, aby Sechia odnalazł i zwrócił Sawostyianca. Tylko jeśli tego nie uczyni, ma zapłacić pięć kop; może dochodzić parobka od teściowej. Odrębne trzy kopy za konie pozostają sporne: Tahir przyjmuje przyszłą przysięgę na trzeci dzień, w piątek. Nie zapisano wykonanej przysięgi, obecnej zapłaty ani zwrotu człowieka. Wilno, Ostroski i Markowski mają odrębne role sądu i urzędów; nienazwanych domów nie zlokalizowano. Dawne odczyty SML zachowano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 650, 651.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).

Карточка № 487. Спор князя Абрахима Бахтяровича и Андрея Длужского о семье Юхна: отказ от доказательства и освобождение ответчика

Листы / страницы рукописи
с. 1291; с. 1292; с. 1293; с. 1294

Дата записи
1550-04-21

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 647

Лица, роли и должности
Абрагим Бахтыярович — истец, князь, господарский татарин; Андрей Длужский — ответчик, прежний урядник, господарский земянин; Юхно; Марына; Сташел; Матул; Оннелея[?]; Петруша; Олей; Мартин Шемет; Юри Гордина; Ерош Олехнович; Станислав Трасковский; Богдан Андреевич Епимах — виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция; Виленский — территория должности; Мемерска[?] — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
21 апреля 1550 г., понедельник, индикт 8. Князь Abrahim Bachtyiarowicz, господарский татарин, против земянина Andrey Dłużski перед Эпимахом; присутствуют Martin Szemet, Juri Hordina, Jerosz Olechnowicz и Stanisław Traskowski. Истец утверждает захват из дома Juchno, его жены Maryna, сыновей Staszel и Matul, двух дочерей Onneleia[?] и Petrusza и всего имущества. Пересказывает прежнее разбирательство, лист и печати неназванных земян, заём семьёй десяти коп грошей для старых долгов. Ответчик отрицает захват, ссылается на бегство Juchno из волости Memerska[?], когда он был урядником неназванного виленского воеводы, и прежнюю тяжбу и лист Абрахима и его брата Oley. В пересказе прежнего решения из десяти коп по Статуту вычтены за годы службы буквальные połpety kopy, остаток połszosty kopy. По ответчику, Juchno занял остаток у него, отдал Oley и получил лист; истец отрицает возвращение листа и заявляет насильственное удержание. Отдельное petma kopami в предложении доказательства сохранено рядом с połszosty без молчаливого исправления. Андрей действительно ставит шапку и предлагает доказательство перед неназванными добрыми людьми; Абрахим отказывается стать к доказательству и приложить шапку. Эпимах действительно освобождает Андрея от этих позвов, а Абрахиму велит искать połszosty kopy на собственном брате Oley, если пожелает. Нынешней уплаты, выдачи семьи, исполненной присяги, личного свидетельского показания или нынешнего предъявления листа не записано. Волость Memerska[?], прежняя должность и виленский суд различены; неназванный дом не локализован.

Wersja polska · nr 487

Karty / strony rękopisu
s. 1291; s. 1292; s. 1293; s. 1294

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Aprylia21, w ponedełok, Indykt Osmyi

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 647

Osoby, role i urzędy
Abrahim Bachtyiarowicz — powód, kniaź, Tataryn Hospodarski; Andrey Dłużski — pozwany, dawny uradnik, zemianin Hospodarski; Juchno; Maryna; Staszel; Matul; Onneleia[?]; Petrusza; Oley; Martin Szemet; Juri Hordina; Jerosz Olechnowicz; Stanisław Traskowski; Bohdan Andreiewicz Epimach — namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja; Wilenski — obszar urzędu; Memerska[?] — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
21 kwietnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Kniaź Abrahim Bachtyiarowicz, Tatar hospodarski, przeciw zemianinowi Andreyowi Dłużskiemu przed Epimachem; obecni Martin Szemet, Juri Hordina, Jerosz Olechnowicz i Stanisław Traskowski. Powód zarzuca zabranie z domu Juchna, jego żony Maryny, synów Staszela i Matula, dwóch córek Onnelei[?] i Petruszy oraz całego statku. Przywołuje wcześniejszą rozprawę, list i pieczęcie nienazwanych ziemian; twierdzi, że rodzina pożyczyła dziesięć kop groszy na stare długi. Pozwany zaprzecza zabraniu, przywołuje ucieczkę Juchna z wołosti Memerskiej[?], gdy był uradnikiem nienazwanego wojewody wileńskiego, oraz wcześniejszą sprawę i list Abrahima i jego brata Oleya. W relacji wcześniejszego rozstrzygnięcia od dziesięciu kop odtrącono za wysłużone lata według Statutu literalne połpety kopy, pozostało połszosty kopy. Według pozwanego Juchno pożyczył resztę od niego, zapłacił Oleyowi i odzyskał list; powód temu przeczy, zarzucając zatrzymanie listu gwałtem. W ofercie dowodu występuje osobno petma kopami, zachowane obok połszosty bez cichego uzgodnienia. Andrey rzeczywiście stawia czapkę i oferuje dowód przed nienazwanymi dobrymi ludźmi; Abrahim odmawia stanąć do dowodu i przystawić czapkę. Epimach rzeczywiście uwalnia Andreya od tych pozwów, a Abrahimowi każe szukać połszosty kopy na własnym bracie Oleyu, jeśli zechce. Nie zapisano obecnej zapłaty, wydania rodziny, wykonanej przysięgi, osobistego zeznania świadków ani obecnego okazania listu. Wołost Memerska[?], dawny urząd i sąd wileński mają odrębne role; nie zlokalizowano nienazwanego domu. Dawne odczyty SML zachowano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 653 (левая половина), 652, 651.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 123 (левая половина).