Литовская метрика № 77 (1589–1595) / Metryka Litewska
718 карточек: русские описания, польские регесты, лица, владения, даты и ссылки на источники. Рабочая редакция / Wersja robocza.
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 687. Ивану, сыну Совостьяна Даниловича — треть Яновщины и пляца, до живота на боярской службеЛисты рукописи / Karty rękopisu623r; 623v Дата акта / Data aktu1595-07-10 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 694 SML VI: 694 Лица, роли и должностиИван Совостьянович [?] — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Совостьян Данилович — проситель Сигизмунд Август — выдавший прежнее пожалование Ларку [?] — прежний держатель Федор — прежний держатель Матей Дмитрович — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияРогачёв — территория, названная при владении Яновщина — пожалованное владение Речицкий повет — территориальная принадлежность Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 10 июля 1595 г. Сигизмунд III дает Ивану, сыну Совостьяна (в реестрах Себастьяна) Даниловича, пожизненное владение вакантной третьей частью земли Яновщины в Рогачевской волости и соответствующей третьей частью городского пляца в Рогачеве. Отец, земянин Речицкого повета, просил дать эту долю сыну на прежней боярской службе. Приведено предыдущее пожалование Сигизмунда Августа трем рогачевским боярам, записанным как Ларко[?], Федор и Матей Дмитровичи, их женам и детям, до королевской воли и ласки; они разделили землю и пляц, каждый пользовался своей частью. По представленному королю сообщению Ларко[?] умер, не оставив жены и детей, и его третья доля освободилась. Просьба удовлетворяется при условии, что действительно нет оставшейся жены или детей, которые могли бы нести эту службу; сам привилей не служит независимым доказательством их отсутствия. Иван должен держать долю со всеми принадлежностями до конца жизни и нести боярскую службу при Рогачевском замке, как другие бояре, согласно предъявленному листу Сигизмунда Августа. Заголовок и сокращенные реестры называют отца, но распорядительная часть прямо называет получателем сына; вся Яновщина и наследственное право не пожалованы, служебная повинность сохранена. Имя прежнего держателя прочитано неуверенно, без отождествления по соседним актам. Л.623–623 об.; королевская подпись, писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 687Osoby, role i urzędyIwan Sowostjanowicz [?] — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Sebastian Daniłowicz — proszący Zygmunt August — wystawca wcześniejszego nadania Larko [?] Dmitrowicz — poprzedni posiadacz Fedor Dmitrowicz — poprzedni posiadacz Matej Dmitrowicz — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaRohaczew — obszar wymieniony przy dobrach Janowszczyzna — nadane dobra Powiat rzeczycki — przynależność terytorialna Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 10 lipca 1595 Zygmunt III nadaje Iwanowi, synowi Sowostjana (w rejestrach Sebastiana) Daniłowicza, dożywotnie użytkowanie wakującej trzeciej części ziemi Janowszczyzna w wołości rohaczewskiej oraz odpowiedniej trzeciej części placu w mieście Rohaczewie. Ojciec, ziemianin powiatu rzeczyckiego, prosił o tę część dla syna na tej samej służbie bojarskiej. Przytoczono wcześniejsze nadanie Zygmunta Augusta dla trzech bojarów rohaczewskich, zapisanych jako Larko[?], Fedor i Matej Dmitrowiczowie, z ich żonami i dziećmi, do woli i łaski królewskiej; podzielili oni ziemię i plac, każdy użytkując swoją część. Według przedstawionej królowi sprawy Larko[?] umarł bez żony i dzieci, a jego trzecia część wakowała. Nowy przywilej uwzględnia prośbę pod warunkiem, że rzeczywiście nie ma pozostawionej żony ani dzieci uprawnionych do pełnienia tej służby; nie stanowi odrębnego dowodu ich nieistnienia. Iwan ma trzymać i użytkować tę część ze wszystkimi przynależnościami do końca życia oraz pełnić przy zamku rohaczewskim służbę bojarską jak inni bojarzy, zgodnie z okazanym listem Zygmunta Augusta. Nagłówek i skrócone rejestry wymieniają ojca, ale rozporządzenie imiennie wskazuje syna jako odbiorcę; nie nadano tu całej Janowszczyzny ani dziedziczności, a obowiązku służby nie zniesiono. Odczyt imienia poprzednika pozostaje niepewny, bez utożsamienia na podstawie sąsiednich aktów. Karty623r–623v; podpis królewski, pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1307Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1308РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0251R2Карточка № 688. Матею Дмитровичу, жене и детям — подтверждение трети Яновщины и пляца на конной боярской службеЛисты рукописи / Karty rękopisu623v; 624r Дата акта / Data aktu1595-07-10 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 695 SML VI: 695 Лица, роли и должностиМатей Дмитрович — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Марк — получатель права Федор — получатель права Сигизмунд Август — выдавший прежнее пожалование Ярош Волович — писарь ГеографияРогачёв — территория, названная при владении Яновщина — владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 10 июля 1595 г. Сигизмунд III подтверждает рогачевскому боярину Матею (Мацею) Дмитровичу, его жене и детям третью часть земли Яновщины в Рогачевской волости и третью часть городского пляца в Рогачеве со всеми принадлежностями, на прежней конной боярской службе при Рогачевском замке. В акте приведен прежний лист Сигизмунда Августа рогачевским боярам Марку, его брату Федору и Матею Дмитровичам, их женам и детям, до королевской воли и ласки, с обязанностью замковой боярской службы. Матей, продолжавший держать свою третью долю, предъявил этот лист и просил подтвердить занимаемую землю и пляц ему самому, жене и детям на тех же условиях службы. Король удовлетворяет просьбу: они должны держать и пользоваться этой долей, неся конную боярскую службу подобно другим боярам замка. Подтверждена уже находящаяся в его владении доля с участием жены и детей; новое пожизненное право исключительно для Матея и освобождение от службы не установлены, а прежняя оговорка королевской воли и ласки не дает основания считать право неограниченно наследственным. Л.623 об.–624; отметка о королевской подписи, писарь Ярош Волович. Реестры сокращенно называют привилей и номер695, RGADA также Яновщину; условия и дата установлены по собственному акту. Wersja polska · nr 688Osoby, role i urzędyMatej (Maciej) Dmitrowicz — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Marko Dmitrowicz — odbiorca prawa Fedor Dmitrowicz — odbiorca prawa Zygmunt August — wystawca wcześniejszego nadania Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaRohaczew — obszar wymieniony przy dobrach Janowszczyzna — dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 10 lipca 1595 Zygmunt III potwierdza Matejowi (Maciejowi) Dmitrowiczowi, bojarowi rohaczewskiemu, jego żonie i dzieciom trzecią część ziemi Janowszczyzna w wołości rohaczewskiej oraz trzecią część placu w mieście Rohaczewie ze wszystkimi przynależnościami, na dotychczasowej konnej służbie bojarskiej przy tamtejszym zamku. Przytoczono wcześniejszy list Zygmunta Augusta dla bojarów rohaczewskich Marka, jego brata Fedora oraz Mateja Dmitrowiczów, z ich żonami i dziećmi, do woli i łaski królewskiej; mieli oni z tej ziemi i placu pełnić służbę zamkową. Matej, który nadal trzymał swoją trzecią część, przedłożył ów list i prosił o potwierdzenie tej posiadanej części sobie, żonie i dzieciom na tej samej służbie. Król uznaje prośbę i zezwala im trzymać i użytkować tę część, nakazując służyć konno jak inni bojarzy zamku rohaczewskiego. Jest to potwierdzenie udziału już posiadanego, obejmujące żonę i dzieci; akt nie określa nowego dożywocia wyłącznie dla Mateja ani nie znosi służby, a wcześniejsze zastrzeżenie woli i łaski królewskiej nie uzasadnia przypisywania nieograniczonego prawa dziedzicznego. Karty623v–624r; wzmianka o podpisie królewskim, pisarz Jarosz Wołłowicz. Rejestry podają skrótowy tytuł i numer695, RGADA także Janowszczyznę; pełne warunki i datę ustalono z własnego aktu. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1308Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1309РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0251R2Карточка № 689. Корнилу Тимофеевичу и будущим священникам — условное подтверждение Загатища и Забервичья Пречистенской церквиЛисты рукописи / Karty rękopisu624r; 625v Дата акта / Data aktu1595-07-12 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 696 SML VI: 696 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: 1595-03-06 Лица, роли и должностиКорнил Тимофеевич — получатель права Шиман Неросенский [?] — покойный прежний держатель Сигизмунд III — выдавший документ Роман Волович — выдавший документ Ярош Волович — писарь ГеографияРогачёв — юрисдикция владения Загатища — владение Забервичье — владение Краков — место выдачи акта Рогачёв — упомянутое место Мазалово — соседнее владение Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 12 июля 1595 г. Сигизмунд III по просьбе Корнила Тимофеевича, попа Пречистенской церкви в Рогачеве, подтверждает ее владения, вписывая лист рогачевского старосты Романа Воловича, выданный в Рогачеве 6 марта 1595 г. По сообщению священника, прежний остров, данный церкви Рождества Пречистой Богородицы, ревизоры разметили на городские волоки и замковый фольварок; взамен церковь получила одну волоку среди городских и остров Загатище под Мазоловом[?] за две волоки, к которым прилегал островок Забервичье. Умерший Шиман Неросенский[?] получил последний в пожизненное владение при неведении о его прежней церковной принадлежности; после смерти держателя староста, выяснив обстоятельства, возвратил остров церкви. Вписанный лист описывает границы Загатища и Забервичья и отдельный обвод бортных деревьев, перечисляет леса, пашни, сеножати, скотские выпуски, звериные ловы и прочие доходы; мелкие урочища сохранены в источниковом виде. Староста оставляет земли при попе до королевской воли и ласки, упоминая его жену, детей и потомков, пригодных к духовному сану. Королевское подтверждение условно: речь должна идти о старинном церковном праве, без ущерба королю и подданным и без нового пожалования вместо старого права. В описанных границах владеть должны нынешний Корнил и будущие священники, достойные духовного сана и поставленные своим старшим, с обязанностью надлежащей службы Божией и церковного порядка; права короля сохранены. Безусловное светское наследование семьей попа не установлено. Собственный акт прямо связывает наименования Пречистенской церкви и Рождества Богородицы; реестровое чтение Кормит сохранено как разночтение. Л.624–625 об.; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 689Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: 1595-03-06 Osoby, role i urzędyKornił Tymofiejewicz — odbiorca prawa Szymon Nierosieński [?] — zmarły poprzedni posiadacz Zygmunt III — wystawca Roman Wołłowicz — wystawca dokumentu Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaRohaczew — jurysdykcja dóbr Zahatiszcza — dobra Zabierwicze — dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Rohaczew — miejsce wspomniane Mazałowo — sąsiednie dobra Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 12 lipca 1595 Zygmunt III potwierdza na prośbę Korniła Tymofiejewicza, popa Przeczysteńskiej cerkwi w Rohaczewie, dobra tej cerkwi i wpisuje list starosty rohaczewskiego Romana Wołłowicza, wystawiony w Rohaczewie 6 marca 1595. Według relacji popa dawny ostrów nadany cerkwi Narodzenia Najświętszej Bogarodzicy rewidenci rozmierzyli na włóki miejskie i folwark zamkowy; w zamian cerkiew otrzymała jedną włókę wśród włók miejskich oraz ostrów Zahatiszcze pod Mazolowem[?], liczony za dwie włóki, do których przylegał ostrowek Zabierwicze. Zmarły Szymon Nierosieński[?] uzyskał ten ostatni dożywotnio, gdy wcześniejsza przynależność cerkiewna nie była znana; po jego śmierci starosta, zbadawszy sprawę, przywrócił go cerkwi. Wpisany list opisuje obwód Zahatiszcza i Zabierwicza oraz oddzielny zasięg drzew bartnych, wymieniając lasy, role, sianożęcia, wypusty dla bydła, łowy i wszelkie pożytki; szczegółowe uroczyska pozostają w źródłowym brzmieniu. Starosta pozostawia dobra przy popie do woli i łaski królewskiej, wspominając jego żonę, dzieci i potomków zdolnych do stanu duchownego. Królewskie potwierdzenie jest warunkowe: ma chodzić o dawną własność cerkiewną, bez krzywdy króla i poddanych oraz bez nowego nadania zamiast dawnego prawa. W opisanych granicach mają użytkować dobra obecny Kornił i przyszli duchowni godni stanu oraz podawani przez właściwego starszego, z obowiązkiem należytej służby Bożej i porządku w cerkwi; prawa królewskie zastrzeżono. Nie jest to bezwarunkowe świeckie dziedziczenie rodziny popa. Własny akt wyjaśnia związek określeń Przeczysteńska i Narodzenia Bogarodzicy, których skróty rejestrowe nie rozstrzygały; rejestrowe Kormit zachowano jako odmienny odczyt. Karty624r–625v; pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1309Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1310Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1311Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1312РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0251R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 690. Совостьяну Даниловичу — купленная уступка земель у Слободы и в Рогачеве, с мужским преемством и службойЛисты рукописи / Karty rękopisu626r; 627r Дата акта / Data aktu1595-07-16 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 697 SML VI: 697 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1562-03-16 Лица, роли и должностиСовостьян Данилович — получатель права Лукаш Костюшкович — покойный прежний держатель Бона, королева — выдавший прежнее пожалование Сигизмунд III — выдавший документ Сигизмунд Август — выдавший прежнее пожалование Ярош Волович — писарь Федор Лукашевич Костюшкович — передающий право ГеографияСлобода — владение Белооковщина — владение Рогачёв — юрисдикция владения Зарковщина — пожалованное владение Веретеневщина — пожалованное владение Краков — место выдачи акта Минский земский уряд — территориальная принадлежность Речицкий повет — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 16 июля 1595 г. Сигизмунд III подтверждает Совостьяну (Себастьяну) Даниловичу, земянину Речицкого повета, его жене, детям и потомкам мужского рода право на две пустовские земли при селе Слободе в Рогачевской волости — Назарковщину и Белооковщину[?], — а также Веретеневщину[?] и пляц в городе Рогачеве, в прежних границах и со всеми доходами. Основаниями служат предъявленный привилей Сигизмунда Августа умершему Лукашу Костюшковичу от 16 марта 1562 г., упоминающий прежний привилей королевы Боны и земскую военную службу, и разрешение Сигизмунда III, данное в нынешнем году сыну Лукаша Федору Лукашевичу Костюшковичу, передать право лицу шляхетского состояния. Федор добровольно уступил Даниловичу свое право за определенную, числом не названную денежную сумму, передал земли и подлинные привилеи и лично признал запись в Минском земском суде; письменное свидетельство оседлой речицкой шляхты удостоверяло его происхождение от Лукаша и владение после отца. Король подтверждает приобретенное посредством возмездной уступки право на условиях прежнего пожалования и с ограничением преемства потомками мужского рода. Данилович и правомочные преемники обязаны при необходимости нести конную земскую военную службу, как прочая шляхта Великого княжества Литовского. Они освобождены от перечисленных замковой сторожи, кликового и перекопных работ, посылки людей на сторожу и совместных сборов с королевскими подданными; однако должны исправлять и укреплять Рогачевский замок и острог вокруг города по своей доле. Иных повинностей не установлено. Малые названия оставлены с вариантами без новой географической привязки; это не пожалование одних волок и не полное освобождение от любой службы. Л.626–627; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 690Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1562-03-16 Osoby, role i urzędySowostjan (Sebastian) Daniłowicz — odbiorca prawa Łukasz Kostiuszkowicz — zmarły poprzedni posiadacz Bona — wystawca wcześniejszego nadania Zygmunt III — wystawca Zygmunt August — wystawca wcześniejszego nadania Jarosz Wołłowicz — pisarz Fedor Łukaszewicz Kostiuszkowicz — przekazujący prawo GeografiaSłoboda — dobra Biedookowszczyzna — dobra Rohaczew — jurysdykcja dóbr Żarkowszczyzna — nadane dobra Wieretieniewszczyzna — nadane dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Urząd ziemski miński — przynależność terytorialna Powiat rzeczycki — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 16 lipca 1595 Zygmunt III zatwierdza Sowostjanowi (Sebastianowi) Daniłowiczowi, ziemianinowi powiatu rzeczyckiego, jego żonie, dzieciom i potomkom męskiej linii prawo do dwóch pustowskich ziem przy wsi Słoboda w wołości rohaczewskiej — Nazarkowszczyzny i Biełookowszczyzny[?] — oraz ziemi Wieretieniewszczyzna[?] i placu w mieście Rohaczewie, w dawnych granicach i ze wszystkimi pożytkami. Podstawą jest okazany przywilej Zygmunta Augusta dla zmarłego Łukasza Kostiuszkowicza z 16 marca 1562, wspominający wcześniejszy przywilej królowej Bony i ziemską służbę wojenną, oraz tegoroczne zezwolenie Zygmunta III jego synowi Fedorowi Łukaszewiczowi Kostiuszkowiczowi na odstąpienie praw osobie stanu szlacheckiego. Fedor dobrowolnie odstąpił Daniłowiczowi swoje prawo za pewną, niepodaną liczbowo sumę pieniędzy, wydał mu grunty i oryginalne przywileje oraz zeznał zapis osobiście przed mińskim sądem ziemskim; pisemne świadectwo osiadłej szlachty rzeczyckiej wykazywało jego synostwo i posiadanie po ojcu. Król potwierdza zatem prawo nabyte przez odpłatne zrzeczenie, na zasadach poprzedniego nadania i z ograniczeniem następstwa do potomków męskiego rodzaju. Daniłowicz i uprawnieni następcy mają pełnić w potrzebie konną służbę ziemską wojenną jak inni szlachcice Wielkiego Księstwa Litewskiego. Nie podlegają wymienionej straży zamkowej, klikowemu i robotom przekopowym, posyłaniu ludzi na straż ani składkom z poddanymi królewskimi; zachowano jednak obowiązek naprawy i robót przy zamku rohaczewskim oraz ostrogu wokół miasta według ich działu. Innych powinności nie dodano. Nazwy drobnych ziem zachowano z wariantami, bez nowej lokalizacji; nie jest to nadanie samych włók ani bezwarunkowe zwolnienie od wszelkiej służby. Karty626r–627r; pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1313Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1314Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1315РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0251R2Карточка № 691. Ян Корсак — пожизненное ошмянское земское писарство после избрания четырех кандидатовЛисты рукописи / Karty rękopisu627v; 628r Дата акта / Data aktu1595-07-19 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 698 SML VI: 698 Даты документов и срокиСобытие: 1595-07-? Лица, роли и должностиЯн Корсак — получатель права Адам Мархач [?] — покойное лицо; прежний держатель Криштоф Радзивилл — созывающий собрание Сигизмунд III — выдавший документ Лев Сапега — рекомендатель Матвей Война — писарь ГеографияОшмяны — территория должности Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 19 июля 1595 г. Сигизмунд III пожизненно назначает Яна Корсака земским писарем Ошмянского повета после смерти прежнего писаря Адама Мархача[?], вследствие которой уряд поступил в королевское распоряжение. Криштоф Радзивилл, виленский воевода и высший гетман Великого княжества Литовского, назначил элекцию в обычном месте в Ошмянах в июле 1595 г.; числом день не указан. Собравшаяся поветовая шляхта согласно общему праву и Статуту избрала четырех оседлых и сведущих в праве кандидатов и представила их королю элекционным листом с просьбой поставить одного; Корсак входил в эту четверку. Король принимает во внимание его службы себе и Речи Посполитой и рекомендацию литовского канцлера Льва Сапеги, панов рады и придворных урядников. На первых предстоящих судебных роках после выдачи листа Корсак должен принести присягу, занять место вместе с прочими ошмянскими земскими урядниками, вести принадлежащие уряду дела и пользоваться соответствующими властью и почетом до конца жизни. Отдельное пожалование недвижимости не установлено. Л.627 об.–628; королевская подпись и печать Великого княжества Литовского, писарь Матей Война. Фамилия умершего предшественника оставлена неуверенной; реестры согласуются в имени Яна Корсака и названии ошмянского земского писарства, сокращая процедуру назначения. Wersja polska · nr 691Daty dokumentów i terminyZdarzenie: 1595-07-? Osoby, role i urzędyJan Korsak — odbiorca prawa Adam Marchacz [?] — osoba zmarła; poprzedni posiadacz Krzysztof Radziwiłł — zwołujący zgromadzenie Zygmunt III — wystawca Lew Sapieha — rekomendujący Maciej Wojna — pisarz GeografiaOszmiana — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 19 lipca 1595 Zygmunt III mianuje Jana Korsaka pisarzem ziemskim powiatu oszmiańskiego do końca życia, po śmierci dotychczasowego pisarza Adama Marchacza[?], wskutek której urząd przeszedł do rozporządzenia królewskiego. Krzysztof Radziwiłł, wojewoda wileński i hetman najwyższy Wielkiego Księstwa Litewskiego, zwołał w zwykłym miejscu w Oszmianie elekcję w lipcu 1595, na dzień w akcie liczbowo niewskazany; zgromadzona szlachta powiatu, stosownie do prawa pospolitego i Statutu, obrała spośród siebie czterech osiadłych i biegłych w prawie kandydatów, przedstawiając ich królowi listem elekcyjnym z prośbą o wyznaczenie jednego. Korsak należał do tej czwórki. Król uwzględnia jego dotychczasowe służby sobie i Rzeczypospolitej oraz zalecenie kanclerza litewskiego Lwa Sapiehy i obecnych przy dworze panów rady i urzędników. Nowo mianowany ma na pierwszych przyszłych rokach sądowych po wydaniu listu złożyć przysięgę, zasiąść na swoim miejscu wspólnie z pozostałymi urzędnikami ziemskimi oszmiańskimi, wykonywać sprawy należące do urzędu oraz korzystać z jego władzy i czci dożywotnio. Potwierdzono urząd i obowiązki sądowe, bez osobnego nadania nieruchomości. Karty627v–628r; podpis królewski i pieczęć Wielkiego Księstwa Litewskiego, pisarz Matej Wojna. Nazwisko zmarłego poprzednika pozostaje niepewne; skrócone rejestry zgodnie wymieniają Jana Korsaka i pisarstwo oszmiańskie, bez pełnej procedury nominacyjnej. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1316Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1317РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0251R2Карточка № 692. Еремей Логвинович — пожизненное держание при церкви Вознесения в Красном с сохранением королевского праваЛисты рукописи / Karty rękopisu628r; 628v Дата акта / Data aktu1595-07-07 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 699 SML VI: 699 Лица, роли и должностиЕремей Логвинович — получатель права Василеи Немира — покойное лицо; уступающий право Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Волович — писарь ГеографияЮрковская — владение Захариновская — владение Мстиславль — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Красное — владение Бабыновское селище — пожалованное владение Речка Руда — природная граница Церковь Вознесения Иисуса Христа — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 7 июля 1595 г. Сигизмунд III подтверждает попу Еремею Логвиновичу до конца его жизни службу земли и селище в Мстиславском старостве, уступленные ему умершим Василием Немирой, оршанским войским. Немира, державший там королевские добра, основал при дворе над селом Красным построенную церковь Вознесения Иисуса Христа; для обеспечения порядка и службы Божией выделил из своей выслуги куничную службу в Красном, названную Юрковской и Захариновской, и отдельно селище Бабыновское при речке Руде. Он ввел Еремея в держание, выдав лист со своей печатью и подписью, также скрепленный печатями и подписями двух шляхтичей, имена которых здесь не названы. Поп предъявил этот лист королю и просил подтвердить уступленное при церкви до своего живота. Король, установив добровольность распоряжения Немиры, подтверждает держание с пашенными грунтами, сеножатями и всеми принадлежащими к ним пожитками. Еремей обязан обеспечивать богослужение по порядку и постановлению, исправность и надлежащее состояние церкви. После смерти попа король сохраняет в целости свое право на службу и селище как на королевские добра: автоматического перехода следующим священникам или наследования потомками попа эта оговорка не устанавливает. Дата листа Немиры, число волок и денежная повинность не указаны. Л.628–628 об.; королевская подпись и печать, писарь Ярош Волович. RGADA называет Юрковскую и Захариновскую, SML и внутренний реестр сокращают предмет до добр для попа; названия оставлены без отождествления с современными населенными пунктами. Wersja polska · nr 692Osoby, role i urzędyJeremiej Łohwinowicz — odbiorca prawa Wasyl Niemira — osoba zmarła; ustępujący prawo Zygmunt III — wystawca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaJurkowska — dobra Zacharynowska — dobra Mścisław — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Krasne — dobra Sieliszcze Babinowskie — nadane dobra Rzeczka Ruda — granica naturalna Cerkiew Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 7 lipca 1595 Zygmunt III potwierdza popowi Jeremiejowi Łohwinowiczowi do końca życia służbę ziemską i sieliszcze w starostwie mścisławskim, odstąpione mu przez zmarłego Wasyla Niemirę, wojskiego orszańskiego. Niemira, mając tam dobra królewskie, ufundował przy dworze nad siołem Krasnem zbudowaną cerkiew Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa; dla zapewnienia porządku i służby Bożej wydzielił ze swojej wysługi służbę kuniczną w Krasnem, nazwaną Jurkowską i Zacharinowską, oraz osobno sieliszcze Babinowskie przy rzeczce Rudzie. Wprowadził Jeremiejа w moc i dzierżenie, dając mu list pod własną pieczęcią i podpisem, opatrzony także pieczęciami i podpisami dwóch szlachciców, których imion akt nie podaje. Pop przedłożył ten list królowi i prosił o potwierdzenie odstąpienia przy cerkwi do swego życia. Król, stwierdziwszy dobrowolność dyspozycji Niemiry, potwierdza dzierżenie z gruntami ornymi, sianożęciami i wszystkimi pożytkami. Jeremiej ma zapewniać w cerkwi odprawianie służby Bożej według porządku i postanowienia, naprawę oraz należyty stan. Po zejściu popa król zachowuje w całości swoje prawo do służby i sieliszcza jako do dóbr królewskich; klauzula nie ustanawia automatycznego następstwa kolejnych kapłanów ani dziedziczenia przez potomków popa. Nie podano daty listu Niemiry, liczby włók ani powinności pieniężnej. Karty628r–628v; podpis królewski i pieczęć, pisarz Jarosz Wołłowicz. Rejestr RGADA wymienia Jurkowską i Zacharinowską, SML i wewnętrzny skracają przedmiot do dóbr dla popa; nazwy zachowano bez utożsamienia z dzisiejszymi miejscowościami. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1317Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1318РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0251R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 693. Андрей Федорович — пинское протопопство с половиной острова пожизненно после посвященияЛисты рукописи / Karty rękopisu629r; 629v Дата акта / Data aktu1595-07-27 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 700 SML VI: 700 Лица, роли и должностиАндрей Федорович — получатель права Федор Михайлович — отец, прежний держатель Сигизмунд III — выдавший документ Стефан — выдавший документ Кирило Терлецкий — рекомендатель Ярош Волович — писарь ГеографияПинск — территория должности Церковь Святого Дмитрия в Пинске — территория должности Половина Пинского острова — пожалованное владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 27 июля 1595 г. Сигизмунд III пожизненно дает Андрею Федоровичу протопопство при церкви святого Димитрия в Пинске, вакантное после его отца и поступившее в королевское распоряжение. Андрей изложил, что отец, Федор Михайлович, держал его до своего живота по листу покойного короля Стефана со всеми давними принадлежностями и половиной острова, с неуверенным определением «пнюского»; дата прежнего листа не приведена. Сын просит этот уряд, намереваясь немедленно принять духовный сан и посвятиться. Кирилл Терлецкий, епископ луцкий и острожский, признал его достойным и рекомендовал королю, поддержав прошение. Король дает протопопство с людьми, грунтами, всеми пожитками и указанной половиной острова так, как держал отец. Получатель должен через своего старшего пастыря принять духовный сан по закону русской веры и после посвящения пользоваться протопопством до конца жизни, отправляя службу Божию по порядку и постановлению, прилежно ведя духовные дела и обеспечивая надлежащий порядок в церкви святого Димитрия как лично, так и через подчиненных ему священников. Родство с прежним держателем не заменяет посвящения и королевского назначения; наследственное преемство и безусловная собственность на весь остров не установлены. Л.629–629 об.; королевская подпись и печать, писарь Ярош Волович. Три реестра согласуются в имени Федоровича и пинском протопопстве; название острова оставлено без уверенной нормализации и отождествления. Wersja polska · nr 693Osoby, role i urzędyAndrzej Fedorowicz — odbiorca prawa Fedor Michajłowicz — ojciec, poprzedni posiadacz Zygmunt III — wystawca Stefan — wystawca dokumentu Cyryl Terlecki — rekomendujący Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaPińsk — obszar urzędu Cerkiew św. Dymitra w Pińsku — obszar urzędu Połowa ostrowa pińskiego — nadane dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 27 lipca 1595 Zygmunt III nadaje Andrzejowi Fedorowiczowi do końca życia wakujące po jego ojcu protopopstwo przy cerkwi św. Dymitra w Pińsku, które przypadło do podawania i rozporządzenia królewskiego. Andrzej przedstawił, że jego ojciec Fedor Michajłowicz trzymał je dożywotnio z listu zmarłego króla Stefana, ze wszystkimi dawnymi przynależnościami i połową ostrowa, o niepewnym określeniu «пнюского»; daty owego listu nie podano. Syn prosi o ten urząd, deklarując niezwłoczne przyjęcie stanu duchownego i święceń. Cyryl Terlecki, biskup łucki i ostrogski, uznał go za godnego, zalecił królowi i poparł prośbę. Król nadaje mu urząd z ludźmi, gruntami, pożytkami i wymienioną połową ostrowa tak, jak trzymał go ojciec. Odbiorca ma przez swego starszego pasterza przyjąć stan duchowny według zakonu wiary ruskiej i po wyświęceniu korzystać z protopopstwa do swego życia, odprawiając służbę Bożą według porządku i postanowienia, pilnie prowadząc sprawy duchowne oraz dbając o należyty porządek w cerkwi św. Dymitra, własny i podległych mu kapłanów. Pokrewieństwo z poprzednikiem nie zastępuje święceń ani królewskiego nadania; nie ustanowiono dziedzicznego następstwa ani bezwarunkowej własności całego ostrowa. Karty629r–629v; podpis królewski i pieczęć, pisarz Jarosz Wołłowicz. Trzy rejestry zgodnie wymieniają Fedorowicza i protopopstwo pińskie; nazwę ostrowa zachowano bez pewnej normalizacji i identyfikacji. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1319Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1320РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0251R2Карточка № 694. Иван Дементеевич — оршанская церковная волока и перевоз для нынешних и будущих священниковЛисты рукописи / Karty rękopisu629v; 630r; 630v Дата акта / Data aktu1595-08-02 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 701 SML VI: 701 Лица, роли и должностиИван Дементеевич — получатель права Княгиня Софья, Дмитрова Юрьевича — прежний даритель Сигизмунд III — выдавший документ Андрей Воропай — ревизор Александр Раковский — ревизор Ярош Волович — писарь ГеографияОрша — территория должности Река Днепр — природная граница Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 2 августа 1595 г. Сигизмунд III подтверждает Ивану Дементеевичу, попу оршанской церкви святого Ильи, и будущим священникам этой церкви волоку земли и грунты, выделенные ревизорами взамен, а также давний перевоз на Днепре, для вечного держания и пользования доходами с обязанностью молиться за государя и подданных. Поп предъявил лист Андрея Воропая, оршанского земского судьи, и Александра Раковского: посланные упорядочить волочную померу и уравнять участки и огороды, они включили церковную пашню за Днепром в городские земли. Взамен отвели там одну волоку между волокой троицкого священника и волокой Филиппа, Остапа и их братьев Плющов[?], оршанских мещан; также учтены участок с домом попа возле церкви и добавленный городской грунт взамен земли, отданной земянину Миколаю Скомку[?]. С земли святого Ильи прежде не исполняли повинностей, кроме молитвы за государя и подданных. Давний перевоз на Днепре навечно дала церкви ее строительница, княгиня Софья, названная женой Дмитрия Юрьевича; это пожалование было показано ревизорам по церковным книгам. Король принимает изложенное в предъявленном листе к сведению и оставляет его в силе, подтверждая попу и его преемникам волоку, грунты и перевоз с доходами. Это не безусловное наследственное пожалование потомкам Ивана и не вновь учрежденный перевоз. Л.629 об.–630 об.; королевская подпись и печать, писарь Ярош Волович. Заголовок SML разделен между двумя страницами и называет волоку; RGADA сохраняет отличающуюся форму Wołosku. Пограничные фамилии оставлены неуверенными, без внешнего отождествления. Wersja polska · nr 694Osoby, role i urzędyIwan Dementiejewicz — odbiorca prawa Księżna Zofia — wcześniejszy darczyńca Zygmunt III — wystawca Andrzej Woropaj — rewizor Aleksander Rakowski — rewizor Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaOrsza — obszar urzędu Dniepr — granica naturalna Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 2 sierpnia 1595 Zygmunt III potwierdza Iwanowi Dementiejewiczowi, popowi cerkwi św. Eliasza w Orszy, i przyszłym kapłanom tej cerkwi włókę ziemi oraz grunty przyznane w zamian przez rewizorów, a także dawny przewóz na Dnieprze, do wieczystego trzymania i korzystania z pożytków przy obowiązku modlitwy za monarchę i poddanych. Pop przedłożył list Andrzeja Woropaja, sędziego ziemskiego orszańskiego, i Aleksandra Rakowskiego: wysłani dla uporządkowania pomiary włócznej oraz wyrównania placów i ogrodów, włączyli oni cerkiewne role za Dnieprem do gruntów miejskich. W zamian wydzielili za tą rzeką jedną włókę między włóką kapłana trojeckiego a włóką Filipa, Ostapa i ich braci Pluszczów[?], mieszczan orszańskich; uwzględniono też plac z domem popa obok cerkwi i dodano nieco gruntu miejskiego za grunt oddany ziemianinowi Mikołajowi Skomkowi[?]. Z należącego do św. Eliasza gruntu wcześniej nie pełniono żadnej powinności poza modlitwą za władcę i poddanych. Dawny przewóz na Dnieprze nadała wieczyście na cerkiew jej fundatorka, księżna Zofia, określona jako małżonka Dymitra Jurewicza; nadanie okazano rewizorom w księgach cerkiewnych. Król przyjmuje treść przedłożonego listu do wiadomości i pozostawia go w mocy, potwierdzając popowi i jego następcom włókę, grunty i przewóz wraz z dochodami. Nie jest to bezwarunkowe dziedziczne nadanie potomkom Iwana ani nowo ustanowiony przewóz. Karty629v–630v; podpis królewski i pieczęć, pisarz Jarosz Wołłowicz. SML dzieli nagłówek między dwie strony i podaje włókę, podczas gdy RGADA zachowuje odmienną formę Wołosku; nazwiska przy granicach pozostają niepewne, bez zewnętrznego utożsamienia. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1320Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1321Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1322РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0252L2SML VI: 0251R2Карточка № 695. Орша — перенос домов с рынка, городской чинш и четверговый торгЛисты рукописи / Karty rękopisu630v; 631r Дата акта / Data aktu1595-08-02 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 702 SML VI: 702 Лица, роли и должностиСигизмунд III — выдавший документ Андрей Сапега — должностное лицо Михайло Петрович — проситель Семён Тинькович [?] — проситель Лев Сапега — рекомендатель Андрей Воропай — ревизор Александр Раковский — ревизор Ярош Волович — писарь ГеографияОрша — территория, названная при владении Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 2 августа 1595 г. Сигизмунд III разрешает оршанским мещанам перенести дома с тесного рынка на участки, отведенные ревизорами, и переносит еженедельный торг с воскресенья на четверг. Войт Михайло Петрович и Семен Тинькович[?], выступая также от имени всех мещан, сообщили, что оршанский староста и оранский державца Андрей Сапега поручил Андрею Воропаю, оршанскому земскому судье, и Александру Раковскому обмерить городские земли; ревизоры назначили новые участки для расширения рынка ради торговли и приезжих купцов. На освобожденных участках должны были строить лавки и торговые ряды мещане, несущие городские тягости. Шляхетские подданные, не несущие этих тягостей, не должны были строить там лавки, если не согласятся совместно исполнять городские повинности. Просьбу поддержал литовский канцлер Лев Сапега, слонимский и ретовский староста. Король разрешает переселение и постройку крамов и яток, с которых ежегодно по возможности следует платить чинш в городскую скрынку на содержание оршанского замка; сумма не установлена. Прежний воскресный торг признан вредным для купцов и города, поскольку воскресенье должно быть свободным от работы и судебных дел. Со дня выдачи листа все оршанские мещане могут вечно торговать каждый четверг всякими вещами и товарами без препятствий. Л.630 об.–631; королевская подпись и печать, писарь Ярош Волович. Реестры сокращают предмет до участков и простора рынка, не упоминая четверговый торг. Wersja polska · nr 695Osoby, role i urzędyZygmunt III — wystawca Andrzej Sapieha — urzędnik Michal Pietrowicz — proszący Semen Tynkowicz[?] — proszący Lew Sapieha — rekomendujący Andrzej Woropaj — rewizor Aleksander Rakowski — rewizor Jarosz Wollowicz — pisarz GeografiaOrsza — obszar wymieniony przy dobrach Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 2 sierpnia 1595 Zygmunt III zezwala mieszczanom orszańskim na przeniesienie domów z ciasnego rynku na place wyznaczone przez rewizorów oraz przenosi cotygodniowy targ z niedzieli na czwartek. Wójt Michał Pietrowicz i Semen Tynkowicz[?], działający także w imieniu ogółu mieszczan, przedstawili, że starosta orszański i dzierżawca orański Andrzej Sapieha polecił Andrzejowi Woropajowi, sędziemu ziemskiemu orszańskiemu, oraz Aleksandrowi Rakowskiemu pomierzyć grunty miejskie; rewizorzy wyznaczyli nowe place, aby rozszerzyć rynek dla handlu i przyjezdnych kupców. Na opuszczonych placach miały powstać kramy i jatki mieszczan ponoszących ciężary miejskie. Poddani szlacheccy nieponoszący tych ciężarów nie mieli budować tam kramów ani ławek, chyba że zgodziliby się wspólnie pełnić powinności miejskie. Petycję poparł kanclerz litewski Lew Sapieha, starosta słonimski i retowski. Król pozwala na przeprowadzkę i budowę kramów oraz jatek, z których corocznie należy według możności płacić czynsz do skrzynki miejskiej na utrzymanie zamku orszańskiego; kwoty nie oznaczono. Dawny niedzielny termin uznano za szkodliwy dla kupców i miasta, skoro niedziela powinna być wolna od pracy i spraw prawnych. Od daty listu wszyscy mieszczanie orszańscy mogą wieczyście handlować w każdy czwartek rozmaitymi rzeczami i towarami bez przeszkód. Karty630v–631r, podpis królewski i pieczęć; pisarz Jarosz Wołłowicz. Rejestry skracają przedmiot do placów i przestronności rynku, nie wymieniając czwartkowego targu. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1322Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1323РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0036R2SML VI: 0252L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 696. Орша — подтверждение ревизорской уставы1593 о повинностях и городском устройстве; копия без окончанияЛисты рукописи / Karty rękopisu631v; 632r; 632v; 633r; 633v; 634r Дата акта / Data aktu?-?-? Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 703 SML VI: 703 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: 1593-11-02 Лица, роли и должностиВасиль Михайлович — назначаемое должностное лицо Сигизмунд III — выдавший документ Шиман Шлинич [?] — держатель Андрей Сапега — должностное лицо Михайло Петрович — проситель Семён Тишкович [?] — проситель Андрей Воропай — ревизор Александр Раковский — ревизор ГеографияОрша — юрисдикция владения Река Днепр — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III по просьбе Михайла Петровича и Семена Тишковича[?], выступающих также от имени всех оршанских мещан, принимает предъявленную ревизорскую уставу и велит вписать ее в лист слово в слово. Оршанский староста и оранский державца Андрей Сапега поручил Андрею Воропаю и Александру Раковскому обмерить городские земли; приведенная устава от 2 ноября 1593 г. устанавливает с волоки 40 литовских грошей чинша, 12 грошей вместо пригона и 3 гроша на подводы, наряду с другими сборами с участков, огородов, моргов и лавок, мясничьими повинностями и судебными пошлинами. Всеобщего освобождения от тягостей нет: мещане должны чинить названные замковые сооружения, мост, острог и перекоп, участвовать в работах при плотине, давать двух сторожей и иметь дома оружие для обороны; требуемые работы отделены от нетребуемых, бесплатные стации и подводы послам и гонцам заменены обеспечением из казны и платным наймом, запрещен ряд замковых поборов. Новым поселенцам на участках и переселяющимся с рынка дано три года свободы от чинша с участков и огородов и от разметов. Сохранены условные рыбные ловли на Днепре без доступа к сельским озерам и вреда бобровым гонам, а также получение леса в названных пущах с охраной бортных деревьев; их названия здесь не отождествляются с современными местами. Разрешены скупка товаров по волости и вывоз непроданного на другие торги; уряду и приезжим запрещено повреждать городские поля и сеножати. Определены штрафы, урядовые сборы и их распределение; чрезвычайный размет требует ведома уряда и отчета перед поспольством. Приезжим ограничены розничная продажа и шинкование вне торгового дня, предписано ехать в гостиный дом. В цитируемой уставе войтовство дано Василю Михайловичу, при четырех сотниках вместо лавников; войт должен совещаться с ними и старшими мещанами, земельные льготы урядников различаются. Гостиный дом, весы и воскобойня оставлены для городских нужд; оговорены варка напитков для семейных и религиозных праздников, защита от непрошеных вооруженных гостей, платежи на римский праздник святого Михаила и аренда шинка у Шимана Шлиничa[?]. Л. 631 об.–634: копия обрывается внутри дальнейшей подводной статьи, затем следуют Vacat на 634–634 об. и отдельный акт 704 на 635; собственная дата выдачи подтверждения не сохранилась. Воскресный торговый день старой уставы отличается от четверга в привилее 702; различие сохранено. Wersja polska · nr 696Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: 1593-11-02 Osoby, role i urzędyWasyl Michajlowicz — mianowany urzędnik Zygmunt III — wystawca Szymon Szlinicz[?] — posiadacz Andrzej Sapieha — urzędnik Michal Pietrowicz — proszący Semen Tiszkowicz[?] — proszący Andrzej Woropaj — rewizor Aleksander Rakowski — rewizor GeografiaOrsza — jurysdykcja dóbr Rzeka Dniepr — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III, na prośbę Michała Pietrowicza i Semena Tiszkowicza[?], działających także za ogół mieszczan orszańskich, przyjmuje przedłożoną ustawę rewizorską i każe ją wpisać do listu słowo w słowo. Starosta orszański i dzierżawca orański Andrzej Sapieha zlecił Andrzejowi Woropajowi i Aleksandrowi Rakowskiemu pomiar gruntów miejskich; przytoczona ustawa z 2 listopada 1593 ustanawia od włóki 40 groszy litewskich czynszu, 12 groszy zamiast przygonu i 3 grosze na podwody, obok innych opłat z parcel, ogrodów, morgów i kramów oraz świadczeń rzeźniczych i taryfy sądowej. Nie oznacza powszechnego uwolnienia od ciężarów: mieszczanie mają naprawiać wskazane urządzenia zamku, most, ostrog i przekop, uczestniczyć w pracach przy grobli, dawać dwóch stróżów i posiadać w domach broń do obrony; odróżniono prace wymagane od niewymaganych, zniesiono darmowe stacje i podwody dla posłów i gońców na rzecz opatrzenia ze skarbu i płatnego najmu, a także zakazano szeregu poborów zamkowych. Nowo osiadającym na placach oraz przenoszącym się z rynku przyznano trzy lata wolnizny od czynszu z placów i ogrodów oraz rozmetów. Zachowano warunkowe rybołówstwo na Dnieprze, bez wstępu do jezior wiejskich i naruszania żeremi bobrowych, oraz pozyskiwanie drewna z wymienionych puszcz z ochroną drzew bartnych; nazwy nie są tu utożsamiane z dzisiejszymi miejscowościami. Wolno skupować towary w włości i odwozić niesprzedane na inne targi; urząd i przyjezdni nie mają niszczyć miejskich pól i łąk. Uregulowano kary, opłaty urzędowe i ich podział; nadzwyczajny rozmet wymaga wiedzy urzędu i rozliczenia przed pospólstwem. Przyjezdnych ograniczono w sprzedaży detalicznej i szynku poza dniem targowym oraz skierowano do domu gościnnego. W przytoczonej ustawie wójtostwo powierzono Wasylowi Michajłowiczowi, z czterema setnikami pomagającymi zamiast ławników; wójt ma naradzać się z nimi i starszymi mieszczanami, a ulgi gruntowe urzędników są zróżnicowane. Dom gościnny, wagę i woskobojnię pozostawiono na potrzeby miejskie; określono warunki warzenia napojów na uroczystości rodzinne i religijne, ochronę przed nieproszonymi zbrojnymi gośćmi, termin płatności na św. Michała obrządku rzymskiego oraz dzierżawę szynku trzymaną przez Szymona Szlinicza[?]. Karty 631v–634r: odpis urywa się w dalszej klauzuli podwodowej, po czym następuje Vacat na kartach 634r–v i osobny akt 704 na karcie 635r; własna data wystawienia potwierdzenia nie zachowała się. Niedzielny termin w starej ustawie pozostaje odmienny od czwartkowego przywileju 702, bez zacierania różnicy. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1324Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1325Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1326Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1327Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1328Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1329РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2Карточка № 697. Андрей Станкевич — минское мостовничество до жизни либо повышения с сохранением вольностей жителейЛисты рукописи / Karty rękopisu635r; 635v Дата акта / Data aktu1595-08-02 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 704 SML VI: 704 Лица, роли и должностиАндрей Станкевич — получатель права Мартин Володкевич — покойное лицо; прежний держатель Сигизмунд III — выдавший документ Лев Сапега — рекомендатель Ярош Волович — писарь ГеографияМинск — территория должности Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 2 августа 1595 г. Сигизмунд III дает Андрею Станкевичу, минскому старосте, мостовничество Минского воеводства, вернувшееся в королевское распоряжение после смерти Мартина Володкевича, минского земского судьи и мостовничего. Пожалование сделано по рекомендации литовского канцлера Льва Сапеги, за усердные и значительные службы Станкевича государю и Речи Посполитой с молодости и для поощрения дальнейшей службы. Уряд дан до конца жизни либо до лучшего повышения от короля; держатель обязан заботиться о починке мостов в Минске и других издавна обычных местах для удобного проезда путешественников. Он может пользоваться доходами уряда так, как прежние минские мостовничие, с обязательным сохранением вольностей жителей воеводства и минских мещан, предусмотренных общим правом. Отдельного земельного имения и новой ставки мостового сборa акт не устанавливает. Л. 635–635 об.; королевская подпись и печать, писарь Ярош Волович. Все три реестра согласно называют Станкевича и минское мостовничество, сокращая условия самого привилея. Wersja polska · nr 697Osoby, role i urzędyAndrzej Stankiewicz — odbiorca prawa Marcin Wolodkiewicz — osoba zmarła; poprzedni posiadacz Zygmunt III — wystawca Lew Sapieha — rekomendujący Jarosz Wollowicz — pisarz GeografiaMińsk — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 2 sierpnia 1595 Zygmunt III nadaje Andrzejowi Stankiewiczowi, staroście mińskiemu, mostownictwo województwa mińskiego, które po śmierci Marcina Wołodkiewicza, sędziego ziemskiego i mostowniczego mińskiego, wróciło do królewskiego rozporządzenia. Nadanie następuje za zaleceniem kanclerza litewskiego Lwa Sapiehy, ze względu na gorliwe i znaczne służby Stankiewicza dla króla i Rzeczypospolitej od młodości oraz dla zachęcenia go do dalszej służby. Urząd ma trzymać do końca życia albo do lepszego wyniesienia przez monarchę; powinien czuwać nad naprawą mostów w Mińsku i w innych miejscach od dawna zwyczajnych, aby podróżni mogli dogodniej przejeżdżać. Wolno mu pobierać pożytki urzędu tak, jak korzystali z nich poprzedni mostowniczowie, pod warunkiem nienaruszania wolności mieszkańców województwa i mieszczan mińskich zapisanych w prawie pospolitym. Akt nie nadaje odrębnego majątku ziemskiego ani nie ustala nowej stawki mostowego. Karty 635r–v, podpis królewski i pieczęć; pisarz Jarosz Wołłowicz. Wszystkie trzy rejestry zgodnie wskazują Stankiewicza i mińskie mostownictwo, skracając warunki określone w samym przywileju. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 61Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1331Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1332РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2Карточка № 698. Рафал Сулистровский — ковенские села по уступке Анны,24 оседлые и 24 лесные волоки пожизненноЛисты рукописи / Karty rękopisu635v; 636r Дата акта / Data aktu1595-08-12 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 705 SML VI: 705 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: 1595-08-03 Лица, роли и должностиАнна из Курляндии — уступающий право Рафал Сулистровский — получатель права Альбрихтовое Радивиловое — покойный супруг или супруга Сигизмунд III — выдавший документ Матвей Война — писарь ГеографияКелны — владение Сичаны — владение Ковно — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 12 августа 1595 г. Сигизмунд III по просьбе Рафала Сулистровского и ходатайству некоторых панов рады и дворных урядников подтверждает ему пожизненное держание двух сел в Ковенском старостве. Сулистровский предъявил подписанный и запечатанный в Кракове 3 августа 1595 г. лист княжны Анны из Курляндии, вдовы Альбрехта Радзивилла, великого литовского маршалка, и пожизненной держательницы Ковенского староства. По заключенному соглашению, за прощение определенной, здесь не названной суммы долга, данного взаймы ее покойному мужу, и в награду за службы мужу и затем вдове, она добровольно уступила Сулистровскому свое пожизненное право на села, передала их во владение и разрешила просить королевского подтверждения. Названы Келны, в источнике келнах, с 18 волоками и Сичаны Великие с 6 волоками, всего 24 оседлые волоки, и отдельно 24 лесные волоки при Келнах. Король принимает уступку права и подтверждает Сулистровскому на всю жизнь эти села с подданными, их повинностями, пахотными и непахотными землями, сеножатями, зарослями, границами и всеми доходами в переданном составе. Получатель может пользоваться доходами и не обязан исполнять с этого повинности государю и казне или представлять отчет; повинности подданных держателю сохраняются. Это не новое наследственное пожалование и не 48 оседлых волок. Л. 635 об.–636; королевская подпись и печать, писарь Матей Война. В реестрах сохранены разночтения Kielny/Siekry и Siczany; современное отождествление названий не навязывается. Wersja polska · nr 698Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: 1595-08-03 Osoby, role i urzędyAnna z Kurlandii — ustępujący prawo Rafał Sulistrowski — odbiorca prawa Albrecht Radziwill — zmarły małżonek lub małżonka Zygmunt III — wystawca Maciej Wojna — pisarz GeografiaKielny — dobra Siczany — dobra Kowno — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 12 sierpnia 1595 Zygmunt III, na prośbę Rafała Sulistrowskiego i za wstawiennictwem niektórych panów rady oraz urzędników dworskich, zatwierdza mu dożywotnie trzymanie dwóch wsi w starostwie kowieńskim. Sulistrowski przedłożył list księżnej Anny z Kurlandii, wdowy po Albrechcie Radziwille, marszałku wielkim litewskim, i dożywotniej posiadaczki starostwa kowieńskiego, podpisany i opieczętowany w Krakowie 3 sierpnia 1595. Zgodnie z zawartym porozumieniem, w zamian za odpuszczenie pewnej, nieoznaczonej tu sumy długu pożyczonej jej zmarłemu mężowi oraz w nagrodę za służby świadczone jemu i później wdowie, odstąpiła ona dobrowolnie Sulistrowskiemu swoje prawo dożywotnie do wsi i wydała je w jego posiadanie, pozwalając starać się o zgodę królewską. Wymieniono wieś Kelny, w źródle келнах, z 18 włókami i Siczany Wielkie z 6 włókami, razem 24 włóki osiadłe, oraz odrębnie 24 włóki leśne przy Kelnych. Król przyjmuje ustąpienie prawa i potwierdza Sulistrowskiemu na całe życie te wsie z poddanymi, ich powinnościami, rolami uprawnymi i nieuprawnymi, łąkami, zaroślami, granicami i wszystkimi pożytkami, tak jak zostały przekazane. Odbiorca może pobierać dochody na siebie i nie ma z tego pełnić powinności dla króla i skarbu ani składać rachunku; nie znosi to powinności poddanych należnych posiadaczowi. Nie jest to nowe dziedziczne nadanie ani oznaczenie 48 włók osiadłych. Karty 635v–636r; podpis królewski i pieczęć, pisarz Maciej Wojna. Rejestry zachowują odmienne formy Kielny/Siekry oraz Siczany; nazwy nie otrzymują tu przymusowego współczesnego utożsamienia. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1332Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1333РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 699. Право Льву Сапеге обжигать известь в Витебском воеводствеЛисты рукописи / Karty rękopisu636r; 636v Дата акта / Data aktu1595-08-25 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 706 SML VI: 706 Лица, роли и должностиНиколай Сапега — адресат Лев Сапега — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Волович — писарь ГеографияВитебск — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 25 августа 1595 г. Сигизмунд III разрешает Льву (в польском тексте Леону) Сапеге, великому литовскому канцлеру и старосте слонимскому, брестскому и Bludmenskiemu [так в сохраненном чтении], обжигать и изготовлять известь в королевских витебских кирпичнях и обращать ее в собственную пользу. Об этом уведомляются Николай Сапега, витебский воевода и суражский и велижский староста, а также будущие воеводы. Отдельно разрешен вывоз извести, уже готовой к этому времени. Право действует до королевской воли и милости; этот ограниченный срок повторяют собственный заголовок и оба систематических реестра. Количество извести, цена, чинш и особое налоговое освобождение не названы; это не пожизненное или наследственное пожалование и не продажа кирпичен. Акт занимает л. 636–636 об. и завершается собственной датой, формулой подписи и печати, подписью «Sigismundus Rex» и записью писаря Яроша Воловича. Внутренний реестр указывает л. 638, тогда как сохранившаяся карта самого акта обозначена 636; оба свидетельства сохранены раздельно. Wersja polska · nr 699Osoby, role i urzędyMikolaj Sapieha — adresat Lew Sapieha — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Jarosz Wollowicz — pisarz GeografiaWitebsk — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 25 sierpnia 1595 Zygmunt III zezwala Lwu (w polskim tekście Leonowi) Sapieże, kanclerzowi wielkiemu litewskiemu i staroście słonimskiemu, brzeskiemu oraz Bludmenskiemu [tak w zachowanym odczycie], wypalać i wyrabiać wapno w królewskich cegielniach witebskich oraz obracać je na własny pożytek. O tym pozwoleniu zawiadamia Mikołaja Sapiehę, wojewodę witebskiego i starostę suraskiego oraz wieliskiego, a także przyszłych wojewodów. Osobno dopuszcza wywiezienie wapna już gotowego w tej chwili. Prawo ma trwać do woli i łaski królewskiej; tę ograniczoną trwałość powtarzają nagłówek własnego aktu i oba rejestry systematyczne. Nie określono ilości wapna, ceny, czynszu ani osobnego zwolnienia podatkowego; nie jest to dożywocie, nadanie dziedziczne ani sprzedaż cegielni. Akt obejmuje karty 636r–636v i kończy się datą własną, formułą podpisu oraz pieczęci, podpisem „Sigismundus Rex” i subskrypcją pisarza Jarosza Wołłowicza. Wewnętrzny rejestr wskazuje kartę 638, podczas gdy zachowana karta aktu nosi numer 636; oba świadectwa pozostają odrębnie zapisane. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1333Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1334РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2Карточка № 700. Два села Яну Вишневскому и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu636v; 638r Дата акта / Data aktu1595-08-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 707 SML VI: 707 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1595-05-27 Лица, роли и должностиАнна из Курляндии — уступающий право Ян Вишневский — получатель права Галена Боньковская — совместный получатель Ян Ясенский — должностное лицо Михайла Соморока — прежний держатель Матвей Война — писарь ГеографияВершмупе — владение Ковкокалне — владение Поширвинтская — юрисдикция владения Пошешупе — пожалованное владение Еду пяны [?] — пожалованное владение Река Шешупа — природная граница Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 20 августа 1595 г. Сигизмунд III подтверждает королевскому покоевому Яну Вишневскому и его нынешней жене Гелене (в источнике Галена) Боньковской пожизненное держание Вершмупе, Ковкокалне и Пошешупе с новой осадой в Поширвинтской волости. Напомнен декрет от 27 мая 1595 г. по делу против ковенского земского писаря Михала Соморока, державшего первые два села без правового основания: их присудили Вишневскому по королевскому наданию. Затем с уступкой пожизненного права княжны Анны из Курляндии, вдовы Альбрехта Радзивилла, добавили Пошешупе и подтвердили владение обоим будущим супругам. Теперь Ян сообщает о заключенном браке и совместном вступлении во владение; представлен лист ввода дворянина Яна Ясенского с описанием людей и границ. В Вершмупе указаны 14 волок, в Ковкокалне 3; в Пошешупе 22, в новой осаде, по чтению еду пяны, 2, вместе в последнем комплексе 24 оседлые волоки, а также морги и лес над рекой Шешупой. Сохранено пространное описание меж с соседними селами, волоками города Нова Воля, владением Миколая Крешевского и Бирштанским лесом; болота и мшарины между заселенными островками описаны как неполезный лес. За службы Яна и по ходатайству панов рады и дворных урядников король оставляет супругов при селах на их жизни, с подданными и их повинностями, землями, лесами, лугами, реками, дворами и доходами. Они освобождены от повинностей государю и отчетности казне; повинности подданных держателям сохраняются. Наследственное право потомства не установлено. Л. 636 об.–638; писарь Матей Война. Варианты названий и зачеркнутое повторение первой карты сохранены в источнике. Wersja polska · nr 700Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1595-05-27 Osoby, role i urzędyAnna z Kurlandii — ustępujący prawo Jan Wiszniewski — odbiorca prawa Helena Bonkowska — współodbiorca Jan Jasienski — urzędnik Michal Somorok — poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaWierszrupie — dobra Kowkokalnie — dobra Poszyrwińska — jurysdykcja dóbr Poszeszupe — nadane dobra [?] — nadane dobra Rzeka Szeszupa — granica naturalna Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 20 sierpnia 1595 Zygmunt III potwierdza Janowi Wiszniewskiemu, pokojowcowi królewskiemu, i jego obecnej żonie Helenie Bońkowskiej dożywotnie trzymanie wsi Werszmupe i Kowkokalnie oraz Poszeszupe z nową osadą w wołości poszyrwinckiej. Akt przypomina dekret z 27 maja 1595 w sprawie przeciw Michałowi Somorokowi, pisarzowi ziemskiemu kowieńskiemu, który trzymał pierwsze dwie wsie bez tytułu: przysądzono je wówczas Wiszniewskiemu według nadania królewskiego. Następnie, za ustąpieniem dożywotniego prawa księżnej Anny z Kurlandii, wdowy po Albrechcie Radziwille, dodano Poszeszupe i zatwierdzono całość obojgu przyszłym małżonkom; obecnie Jan oświadcza, że małżeństwo już zawarł i wspólnie z żoną objął dobra. Przedłożony list wwiązania dworzanina Jana Jasieńskiego opisuje przekazanie wsi z ludźmi oraz ich granice. Werszmupe liczy 14 włók, Kowkokalnie 3; Poszeszupe 22 i nowa osada, w odczycie еду пяны, 2, razem w tym ostatnim kompleksie 24 włóki osiadłe, ponadto morgi i las nad rzeką Szeszupą. Zachowano rozległy opis granic wobec sąsiednich wsi, włók miasta Nowa Wola, dóbr Mikołaja Kreszewskiego i lasu birsztańskiego; bagna i mszary między osadniczymi wyspami pozostają opisane jako nieużyteczny las. Król uwzględnia służby Jana i wstawiennictwo panów rady oraz urzędników dworskich, pozostawiając oboje przy dobrach na ich życia, ze wszystkimi poddanymi, powinnościami, gruntami, lasami, łąkami, rzekami, dworami i dochodami. Nie mają z tego pełnić powinności królowi ani składać rachunku skarbowi; powinności poddanych posiadaczom zachowano. Nie ustanowiono dziedziczenia potomstwa. Karty 636v–638r; pisarz Maciej Wojna. Rozbieżne formy nazw i przekreślone powtórzenie w pierwszej karcie pozostają w świadectwie źródłowym. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1334Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1335Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1336Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1337РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2Карточка № 701. Свободная корчма Каспару ВойнаркевичуЛисты рукописи / Karty rękopisu638r; 638v Дата акта / Data aktu1595-08-21 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 708 SML VI: 708 Лица, роли и должностиКаспар Войнаркевич — получатель права ГеографияКрасницкая — юрисдикция владения Семеречицы [?] — владение Индура — упомянутое место Гродно — упомянутое место Лунна — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 21 августа 1595 г. Сигизмунд III разрешает королевскому одверному Касперу, в акте Войнашкевичъ, в реестрах Woynarkiewicz/Woynarzkiewicz, построить шинковый дом на двух уже имеющихся одверницких волоках в Красницкой волости, в селе, переданном OCR как Семеречицахъ [чтение неуверенное]. Земля находится при большом гостинце из Индуры к Гродно и Лунне; получатель сообщает, что сами волоки не дают ему дохода. Король учитывает его постоянную службу при дверях двора и пользу проезжим. Разрешены строительство шинка, содержание меда, пива, горелки и иных припасов для гостей и продажа за деньги. Каспер пожизненно освобожден от капщизны со всякого питья: с этого ничего не платит казне, старосте и местным урядникам. Однако налоги, которые установит вальный сейм, он обязан платить наравне с остальными корчмарями. Акт не является новым наданием двух волок и не подтверждает завершенной постройки. Л. 638–638 об.; королевская подпись, печать, писарь Матей Война. Wersja polska · nr 701Osoby, role i urzędyKasper Wojnarkiewicz — odbiorca prawa GeografiaKraśnicka — jurysdykcja dóbr Siemierzeczyce [?] — dobra Indura — miejsce wspomniane Grodno — miejsce wspomniane Łunna — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 21 sierpnia 1595 Zygmunt III pozwala odźwiernemu Kasprowi, w akcie Войнашкевичъ, a w rejestrach Woynarkiewicz/Woynarzkiewicz, zbudować dom szynkowy na dwóch już trzymanych włókach odźwiernickich w wołości kraśnickiej, we wsi zapisanej w OCR jako Семеречицахъ [odczyt niepewny]. Grunt leży przy wielkim gościńcu z Indury ku Grodnu i Łunnie; odbiorca skarży się, że z samych włók nie uzyskuje pożytku. Król uwzględnia jego stałą służbę przy drzwiach dworu oraz korzyść podróżnych, którzy będą mogli kupować potrzebne rzeczy. Zezwolenie obejmuje budowę szynku, trzymanie miodu, piwa, gorzałki i innych potrzeb dla gości oraz sprzedaż za pieniądze. Kasper zostaje dożywotnio zwolniony z kapszczyzny od wszelkich napojów: nie ma nic z tego płacić skarbowi, staroście ani miejscowym urzędnikom. Zachowano jednak obowiązek ponoszenia podatków uchwalonych przez sejm walny na równi z innymi karczmarzami. Nie jest to nowe nadanie dwóch włók ani dowód ukończonej budowy. Karty 638r–638v; podpis królewski, pieczęć i pisarz Maciej Wojna. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1337Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1338РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2Карточка № 702. Пятилетние доходы пинских сёл Ярошу ВоловичуЛисты рукописи / Karty rękopisu638v; 639r Дата акта / Data aktu1595-08-25 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 709 SML VI: 709 Лица, роли и должностиЕкатерина Гербуртова (место происхождения неуверенно) [?] — уступающий право Ярош Волович — получатель права Барбаречербурто Вне — совместный получатель Королева, тётка короля (имя не названо) — лицо, давшее властное согласие Матвей Война — писарь ГеографияВойшвили — владение [?] — владение Ставлоки — владение Бедеки — владение Борки — владение Пинск — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 25 августа 1595 г. Сигизмунд III подтверждает писарю Великого княжества Литовского Ярошу Воловичу, лесничему крынскому, кузницкому и одельскому, и его жене Барбаре Гербуртовне пятилетнее держание сел Пинской державы. Екатерина из Droiejewa Гербуртова, саноцкая каштелянова, получила их от королевы, названной теткой государя, и держала по королевскому подтверждению пожизненно; с согласия королевы она уступила их зятю Ярошу и своей дочери Барбаре. Названы Woyszwili, Kierżewo, Staworki, Bedeyki и Новые Борки, с сохранением вариантов рукописи, вместе с подданными, землями, застенками и моргами. Предъявлен подписанный и запечатанный лист королевы. Учитывая службы писаря, король подтверждает супругам получение всех доходов от праздника Трех Королей наступающего 1596 года на пять следующих лет. Они могут умножать и собирать доходы в свою пользу без повинностей казне королевы, а после ее долгого панования также королевской казне. Разрешено на этот ограниченный срок передавать все села вместе или отдельно в залог либо аренду; последующий держатель пользуется ими лишь пока действует право супругов. После пяти лет села возвращаются саноцкой пани по ее сохраненному пожизненному праву. Нового наследственного права или пожизненного держания самих супругов не установлено. Л. 638 об.–639; писарь Матей Война. Современные отождествления мелких названий и вариантов фамилий не навязываются. Wersja polska · nr 702Osoby, role i urzędyKatarzyna z Droiejewa Herburtowa — ustępujący prawo Jarosz Wołłowicz — odbiorca prawa Barbara Herburtowna — współodbiorca Krolowa, ciotka monarchy (imie niewymienione) — osoba udzielająca zgody z tytułu sprawowanej władzy Maciej Wojna — pisarz GeografiaWojszwile — dobra Kierżewo [?] — dobra Staworki — dobra Bedeyki — dobra Borki — dobra Pińsk — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 25 sierpnia 1595 Zygmunt III zatwierdza pisarzowi wielkiego księstwa litewskiego Jaroszowi Wołłowiczowi, leśniczemu kryńskiemu, kuźnickiemu i odelskiemu, oraz jego żonie Barbarze Herburtównie pięcioletnie trzymanie wsi dzierżawy pińskiej. Katarzyna z Droiejewa Herburtowa, kasztelanowa sanocka, otrzymała je od królowej, określonej jako ciotka monarchy, i posiadała z królewskiego potwierdzenia dożywotnio; za zgodą tej królowej odstąpiła je swemu zięciowi Jaroszowi oraz córce Barbarze. Wymieniono Woyszwili, Kierżewo, Staworki, Bedeyki i Nowe Borki, z zachowaniem odmiennych brzmień rękopisu, wraz z poddanymi, gruntami, zaściankami i morgami. Król przyjmuje przedłożony list królowej z podpisem i pieczęcią, uwzględnia służby pisarza i potwierdza małżonkom korzystanie z całych dochodów od święta Trzech Króli przypadającego w nadchodzącym 1596 roku przez pięć kolejnych lat. Wolno im pomnażać i pobierać pożytki na siebie bez powinności dla skarbu królowej, a po jej długim panowaniu także dla skarbu królewskiego. Mogą w tym samym ograniczonym czasie oddać wszystkie wsie lub każdą osobno w zastaw bądź arendę; nabywca ma je spokojnie dzierżyć tylko dopóty, dopóki trwa ich prawo. Po pięciu latach wsie wracają do pani sanockiej zgodnie z jej nienaruszonym prawem dożywotnim. Nie ustanowiono nowego dziedzicznego prawa ani dożywocia małżonków. Karty 638v–639r; pisarz Maciej Wojna. Nazw wsi i odmian nazwiska nie utożsamiono przymusowo ze współczesnymi miejscowościami lub osobami. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1338Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1339РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 703. Две гродненские волоки Миколаю КухновскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu639v; 640r Дата акта / Data aktu1595-08-25 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 710 SML VI: 710 Лица, роли и должностиМиколай Кухновский — получатель права Ганна Федоровна Вроблевна — совместный получатель Королева, тётка короля (имя не названо) — упомянутое лицо Стефан, король — выдавший прежнее пожалование Мартин Мон Твилович [?] — прежний держатель ГеографияВежевичи — владение Красницкая — юрисдикция владения Гродно — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 25 августа 1595 г. Сигизмунд III по просьбе и за службы своего одверного Миколая Кухновского дает ему на одверной службе две волоки в селе Wiążewicze (в собственном тексте вежевичах), в волости Красницкого двора Гродненского староства. Ранее их пожизненно держал Мартин Монтвилович [?], обрусник королевы, названной теткой государя; предъявлен выданный ему привилей покойного короля Стефана. Пожалование обусловлено тем, что волоки издавна обруснические служебные, а не тяглые, и до сих пор никому другому не отданы. Миколай пожизненно пользуется обеими волоками со всеми принадлежностями, исполняя при дворе одверную службу. Если служить не захочет или не сможет, одну волоку держит до смерти без повинностей, а со второй платит казне чинш по ревизорской уставе наравне с другими тамошними одверными. Если он умрет раньше жены Ганны Федоровны Вроблевны, вдова пожизненно держит обе волоки, платя чинш и исполняя повинности с обеих по уставе. Супруги остаются под судом Красницкого двора. Сумма чинша и дата прежнего привилея не указаны; наследственное право потомства не установлено. Л. 639 об.–640; имя писаря в собственной подписной формуле отсутствует. Wersja polska · nr 703Osoby, role i urzędyMikołaj Kuchnowski — odbiorca prawa Hanna Fedorowna Wroblewna — współodbiorca Krolowa, ciotka monarchy (imie niewymienione) — osoba wspomniana Stefan, krol — wystawca wcześniejszego nadania Marcin Montwilowicz [?] — poprzedni posiadacz GeografiaWiążewicze — dobra Kraśnicka — jurysdykcja dóbr Grodno — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 25 sierpnia 1595 Zygmunt III, uwzględniając prośbę i służby swego odźwiernego Mikołaja Kuchnowskiego, nadaje mu na służbie odźwiernej dwie włóki we wsi Wiążewicze, w wołości dworu kraśnickiego starostwa grodzieńskiego. Włóki te trzymał wcześniej dożywotnio Marcin Montwilowicz [?], obrusznik królowej nazwanej ciotką monarchy; przedłożono jego przywilej zmarłego króla Stefana. Nadanie obowiązuje pod wyraźnym warunkiem, że są to dawne grunty obrusznicze służebne, a nie ciągłe, i dotąd nie oddano ich nikomu innemu. Mikołaj ma przez życie korzystać z obu włók wraz ze wszystkimi przynależnościami, pełniąc na dworze służbę odźwierną. Gdyby nie chciał lub nie mógł służyć, zachowa jedną włókę bez powinności dożywotnio, z drugiej zaś zapłaci skarbowi czynsz według ustawy rewizorskiej, jak inni mieszkający tam odźwierni. Jeżeli umrze przed żoną Hanną Fedorówną Wróblewną, wdowa będzie trzymać obie włóki dożywotnio, płacąc czynsz i pełniąc powinności z obu według ustawy. Małżonkowie pozostają pod sądem dworu kraśnickiego. Nie określono kwoty czynszu ani daty wcześniejszego przywileju; nie ustanowiono dziedziczenia przez potomstwo. Karty 639v–640r; w subskrypcji nie podano nazwiska pisarza. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1340Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1341РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2Карточка № 704. Лещинский монастырь Александру ПлетенецкомуЛисты рукописи / Karty rękopisu640r; 640v Дата акта / Data aktu1595-08-26 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 711 SML VI: 711 Лица, роли и должностиАлександр Плетенецкий — получатель права Леонтий Пельчицкий — покойное лицо; прежний держатель Матвей Война — писарь ГеографияЛещинский — владение Пинск — юрисдикция владения Туровский — территория должности Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 26 августа 1595 г. Сигизмунд III после смерти Леонтия Пельчицкого, владыки пинского и туровского и архимандрита лещинского, дает Александру Плетенецкому пинскую лещинскую архимандрию. Основание — надлежащее представление о его пригодности к этой должности и благочестивой жизни; получатель назван земянином, позднейшее монашеское имя не подставлено. Он пожизненно держит архимандрию с монастырем при городе Пинске в Лещу, церквами, церковной казной, фольварками, людьми, землями, входами, всякими ловами и всеми прежними и нынешними принадлежностями, без изъятия чего-либо или оставления за государем. Все поступающие оттуда доходы обращает в свою пользу, ничего не давая королю либо кому-нибудь другому и не исполняя повинностей. Обязан лишь молиться Богу за государя, заботиться об умножении Божьей славы и надлежащем порядке в монастыре. Дата смерти предшественника и размеры отдельных владений не приведены. Лист дан с подписью государя и повелением приложить печать Великого княжества Литовского; л. 640–640 об., писарь Матей Война. Wersja polska · nr 704Osoby, role i urzędyAleksander Pleteniecki — odbiorca prawa Leontij Pelczycki — osoba zmarła; poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaLeszczyński — dobra Pińsk — jurysdykcja dóbr Turowski — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 26 sierpnia 1595 Zygmunt III, po śmierci Leontija Pelczyckiego, władyki pińskiego i turowskiego oraz archimandryty leszczyńskiego, nadaje Aleksandrowi Pletenieckiemu archimandrię pińską leszczyńską. Przyczyną jest stosowne zalecenie jego zdatności do tej godności i pobożnego życia; odbiorcę nazwano ziemianinem, bez późniejszego imienia zakonnego. Ma on dożywotnio trzymać archimandrię z monasterem położonym przy mieście Pińsku w Leszczu, cerkwiami i skarbami cerkiewnymi, folwarkami, ludźmi, gruntami, wchodami, wszelkimi łowami i wszystkimi dawnymi oraz obecnymi przynależnościami, bez wyłączenia czegokolwiek lub zastrzeżenia dla monarchy. Wolno mu korzystać ze wszystkich stamtąd płynących pożytków, nie dając nic królowi ani komukolwiek innemu i nie pełniąc powinności. Ma natomiast modlić się do Boga za monarchę oraz troszczyć o pomnożenie chwały Bożej i należyty porządek w monasterze. Nie podano daty śmierci poprzednika ani ilości poszczególnych dóbr. List opatrzono podpisem monarchy i nakazano przyłożyć pieczęć Wielkiego Księstwa Litewskiego; karty 640r–640v, pisarz Maciej Wojna. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1341Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1342РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252L2Карточка № 705. Гомельское село Павлу Ивановичу и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu640v; 641r Дата акта / Data aktu1595-08-28 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 712 SML VI: 712 Лица, роли и должностиАндрей Сапега — уступающий право Павел Иванович — получатель права Ганна Монтвиловна — совместный получатель Микита — прежний держатель Сусол [?] — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияНавязе — владение Гомель — юрисдикция владения Луконовщина — пожалованное владение Драновщина — пожалованное владение Сапоновщина — пожалованное владение Рубаловщина — пожалованное владение Немчинская — пожалованное владение Вядичи — пожалованное владение Антоновичи — пожалованное владение Река Сож — природная граница Московская граница — соседнее владение Вагою [?] — природная граница Сосновый Ров — природная граница Шара [?] — пожалованное владение Перевила [?] — владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 28 августа 1595 г. Сигизмунд III подтверждает Павлу Ивановичу и его жене Ганне Монтвиловне обширные владения Гомельского староства до их смерти, включая дольше живущего супруга. Староста Андрей Сапега уступил их своему служебнику Павлу, пригодному к рыцарским делам, чтобы удержать его на пограничье; предъявлены три уступных листа с подписью и печатью старосты. Включены сельцо Навязе за Сожем у московской границы, пять земель — Луконовщина, Драновщина, сапоновщина, рубаловщина и немъчиньская, гомельский участок на месте прежнего замкового дворца и два огорода за городом. Далее названы сельцо вядичи над рекой вагою, ранее державшееся боярином Микитой, Антоновичи с одной службой и неясной формулой «отчинъ чотыри А пятая удикая», полевой застенок за Сосновым рвом и две сеножати, одна Шара, другая у Перевала [?] за Сожем, прежде державшиеся боярином Сусолом [?]. Супруги получают все без изъятий: оседлых людей, пустые селища, пашни, бортные деревья, звериные, птичьи и рыбные ловы, бобровые гоны, сеножати и всякие угодья. Им разрешено строить фольварк, пруды и мельницы, умножать доходы и обращать их в свою пользу без повинностей королевской казне и гомельским старостам. Наследственное право потомков и уже завершенная стройка не устанавливаются. Даты старостинских листов отсутствуют, неясная единица части Антонович не превращена в точную площадь или число дворов. Л. 640 об.–641; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 705Osoby, role i urzędyAndrzej Sapieha — ustępujący prawo Paweł Iwanowicz — odbiorca prawa Hanna Montwilowna — współodbiorca Mikita (Nikita) — poprzedni posiadacz Susol [?] — poprzedni posiadacz Jarosz Wollowicz — pisarz GeografiaNawiaże — dobra Homel — jurysdykcja dóbr Łukonowszczyzna — nadane dobra Dranowszczyzna — nadane dobra Saponowszczyzna — nadane dobra Rubalowszczyzna — nadane dobra Niemczyńska — nadane dobra Wiadicze — nadane dobra Antonowicze — nadane dobra Rzeka Soż — granica naturalna Granica moskiewska — sąsiednie dobra [?] — granica naturalna Sosnowy Rów — granica naturalna [?] — nadane dobra [?] — dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 28 sierpnia 1595 Zygmunt III potwierdza Pawłowi Iwanowiczowi i jego żonie Hannie Montwiłłównie dożywotnie posiadanie rozległych dóbr w starostwie homelskim, także dla dłużej żyjącego z małżonków. Starosta Andrzej Sapieha odstąpił je swemu słudze Pawłowi, uznanemu za przydatnego w sprawach rycerskich, aby zatrzymać go na pograniczu; królowi przedłożono trzy listy cesji z podpisem i pieczęcią starosty. Nadanie obejmuje sioło Nawiaże za Sożem przy granicy moskiewskiej, pięć ziem nazwanych w źródle Луконовщина, Драновщина, сапоновщина, рубаловщина i немъчиньская, plac w Homlu po dworcu zamkowym oraz dwa ogrody za miastem. Włączono też sioło вядичи nad rzeką вагою, wcześniej trzymane przez bojara Mikitę, Antonowicze z jedną służbą i niepewną dalszą formułą „отчинъ чотыри А пятая удикая”, zaścianek polny za Sosnowym Rowem i dwie łąki, w tym Шара oraz drugą przy Перевал [?] za Sożem, dawniej należące do bojara Susola [?]. Małżonkowie trzymają wszystko bez wyłączeń: ludzi osiadłych, puste siedliska, role, drzewa bartne, łowy zwierzęce, ptasie i rybne, gony bobrowe, sianożęcia i wszelkie użytki. Mogą budować folwark, stawy i młyny, pomnażać pożytki i pobierać dochody na siebie, bez powinności skarbowi królewskiemu i starostom homelskim. Nie oznacza to dziedzicznego nadania potomkom ani stwierdzenia ukończonej budowy. Dat listów starosty i pewnej miary niejasnej części Antonowicz nie podano; karty 640v–641r, pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1342Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1343РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252R2Карточка № 706. Тимофей Селицкий — мстиславский подкоморийЛисты рукописи / Karty rękopisu641v; 642r Дата акта / Data aktu1595-09-09 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 713 SML VI: 713 Лица, роли и должностиТимофей Селицкий — получатель права Семене Воронца [?] — кандидат Иван Будогостский [?] — кандидат Лев Сапега — ходатай Иероним Ходкевич — должностное лицо Матей Суходольский — предшественник Ярош Волович — писарь ГеографияМстиславль — территория должности Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 9 сентября 1595 г. Сигизмунд III жалует Тимофею Селицкому мстиславское подкоморство после смерти Матея Суходольского. В отсутствие короля в Великом княжестве Литовском воевода Иероним Ходкевич созвал выборы; жители воеводства съехались в Мстиславль и письмом представили королю свой выбор. Акт дважды говорит о четырех электах, но сохранившееся перечисление называет лишь троих: местного хорунжего Селицкого, Семена Воронца [?], судью гродского, и землянина Ивана Будогостского [?]; четвертое имя не восстанавливается догадкой. Канцлер Лев Сапега рекомендовал службы и пригодность Селицкого, и король, желая побудить его к дальнейшей службе себе и Речи Посполитой, переводит его на подкоморство, отнимая прежнее мстиславское хорунжство. Новый уряд предоставляется со всеми положенными почестями, местом, властью и доходами по примеру прежних подкомориев до смерти Селицкого либо дальнейшего королевского повышения. Наследственное земельное владение не устанавливается; размер доходов, дата выборов и дата выборного письма не указаны. Привилей снабжен королевской подписью и печатью; писарь Ярош Волович, л. 641 об.–642. Wersja polska · nr 706Osoby, role i urzędyTymofiej Sielicki — odbiorca prawa Semen Woroniec [?] — kandydat Iwan Budogostski [?] — kandydat Lew Sapieha — osoba wstawiająca się Hieronim Chodkiewicz — urzędnik Maciej Suchodolski — poprzednik Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMścisław — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 9 września 1595 Zygmunt III nadaje Tymofiejowi Sielickiemu podkomorstwo mścisławskie po śmierci Macieja Suchodolskiego. Pod nieobecność króla w Wielkim Księstwie Litewskim wojewoda Hieronim Chodkiewicz zwołał elekcję; obywatele województwa zjechali do Mścisławia i przedstawili monarsze swój wybór. Akt dwukrotnie mówi o czterech elektach, lecz w zachowanym wyliczeniu wymienia tylko trzy osoby: miejscowego chorążego Sielickiego, Semena Worońca [?], sędziego grodzkiego, oraz ziemianina Iwana Budogostskiego [?]; czwartego imienia nie uzupełnia się domysłem. Kanclerz Lew Sapieha zalecił służby i przydatność Sielickiego, a król, chcąc zachęcić go do dalszej służby sobie i Rzeczypospolitej, przenosi go na podkomorstwo, odbierając mu dotychczasowe chorąstwo mścisławskie. Nowy urząd obejmuje należne mu godności, miejsce, władzę i pożytki, jakich używali wcześniejsi podkomorzowie, do śmierci Sielickiego albo dalszego wyniesienia go przez króla. Nie jest to dziedziczne nadanie ziemskie; wysokości dochodów nie oznaczono, a daty elekcji i pisma wyborczego nie podano. Przywilej opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; pisarz Jarosz Wołłowicz (karty 641v–642r). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1344Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1345РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 707. Геранёнские владения Ярошу Пясецкому и Зофье НовомейскойЛисты рукописи / Karty rękopisu642r; 642v Дата акта / Data aktu1595-09-10 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 714 SML VI: 714 Лица, роли и должностиЯрош Пясецкий — получатель права Зофья Новомейская — совместный получатель Лев Сапега — ходатай Стефан Баторий — выдавший прежнее пожалование Матвей Война — писарь ГеографияРемезовский — владение Гуденяцкое — владение Стирково / Стрыково [?] — владение Геранёны — юрисдикция владения Липнишки — территория должности Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 10 сентября 1595 г. Сигизмунд III распространяет на Зофью Новомейскую, жену Яроша Пясецкого, пожизненное право на часть владений Геранёнского староства: Ремезовский фольварк, Гуденяцкое войтовство и село Стирково. Геранёнский и липнишский староста Пясецкий предъявил прежний привилей Стефана Батория, пожаловавшего ему оба староства с фольварками, войтовствами и селами до смерти, и просил обеспечить жене право на названные три владения. За него ходатайствовали канцлер Лев Сапега и другие паны рады, рекомендуя верные службы предшественникам короля, совершенные с риском для здоровья и имущества. Король предоставляет эти добра супругам совместно и дольше живущему из них до смерти, с оседлыми и пустыми землями, рыбными и птичьими ловами, всеми прежними границами, угодьями и доходами. Они вправе пользоваться всеми прибылями без платежей, отчетности и каких-либо повинностей королю и казне; монарх за себя и преемников обещает не отнимать владения, не вмешиваться и не допускать вмешательства других, пока живы оба либо один из супругов. Право наследования потомками и пожизненное владение жены обоими староствами целиком не устанавливаются. Дата прежнего привилея и размеры доходов не указаны; писарь Матей Война (л. 642–642 об.). Wersja polska · nr 707Osoby, role i urzędyJarosz Piasecki — odbiorca prawa Zofia Nowomiejska — współodbiorca Lew Sapieha — osoba wstawiająca się Stefan Batory — wystawca wcześniejszego nadania Maciej Wojna — pisarz GeografiaRemezowski — dobra Gudenackie — dobra Strykowo / Stirkowo [?] — dobra Gieranony — jurysdykcja dóbr Lipniszki — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 10 września 1595 Zygmunt III rozszerza na Zofię Nowomiejską, żonę Jarosza Piaseckiego, dożywotnie prawo do części dóbr starostwa gieranońskiego: folwarku Remezowskiego, wójtostwa Gudeniackiego i wsi Stirkowo. Piasecki, starosta gieranoński i lipniski, przedłożył wcześniejszy przywilej Stefana Batorego, którym otrzymał oba starostwa z folwarkami, wójtostwami i wsiami do swej śmierci, i prosił o zabezpieczenie wymienionych trzech dóbr także dla żony. Za nim wstawili się kanclerz Lew Sapieha oraz inni panowie rady, zalecając wierne służby poprzednikom królewskim, pełnione z narażeniem zdrowia i majątku. Król przyznaje te dobra małżonkom wspólnie oraz dłużej żyjącemu z nich do śmierci, z gruntami osiadłymi i pustymi, łowami rybnymi i ptasimi oraz wszystkimi dawnymi granicami, użytkami i dochodami. Mogą obracać pożytki na siebie bez opłat, liczby i jakichkolwiek powinności królowi oraz skarbowi; monarcha za siebie i następców przyrzeka nie odbierać dóbr, nie ingerować i nie dopuszczać ingerencji innych przez cały czas życia obojga lub jednego z nich. Nie ustanawia to dziedziczenia przez potomków ani dożywocia żony na całych obu starostwach. Daty wcześniejszego przywileju i kwot dochodów nie podano; pisarz Matej Wojna (karty 642r–642v). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1345Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1346РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037L2SML VI: 0252R2Карточка № 708. Пожизненные Вильчаты Криштофу Чаевскому и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu642v; 643r; 643v Дата акта / Data aktu1595-09-11 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 715 SML VI: 715 Лица, роли и должностиКриштоф Чаевский — получатель права Рафал Сулистровский — уступающий право Ганна Девялтовская — совместный получатель Лев Сапега — ходатай Ганны Кнжны Скурлянду Аль Брихтовое Радивиловое — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияВильчаты — владение Ковно — юрисдикция владения Поневежье, позднее Узведи — пожалованное владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 11 сентября 1595 г. Сигизмунд III подтверждает дворянину Криштофу Чаевскому и его жене Ганне Девялтовской пожизненное владение двумя селами Ковенского староства: Вилчатовом с 30 волоками и селом, прежде называвшимся Поневеже, ныне записанным как Узведи [?], с 22 волоками. Ранее Анна, княжна курляндская, Альбрехтова Радзивиллова, маршалкова ВКЛ и ковенская старостина, уступила эти добра своему слуге Рафалу Сулистровскому с пожизненного права, что король подтвердил. Сулистровский добровольно уступил свое право Чаевскому, передал ему подтвердительный лист и признал уступку в книгах канцелярии, сообщив также о согласии княгини. По просьбе Чаевского и ходатайству канцлера Льва Сапеги, рекомендуя его прежние и продолжающиеся службы королю и Речи Посполитой, монарх подтверждает оба села супругам и дольше живущему из них до смерти. Включены оседлые подданные, пустые куты, застенки, морги и все прежние принадлежности, как держал Сулистровский; супруги могут обращать доходы в свою пользу и умножать их по своей воле без повинностей и отчетности казне либо где-либо еще. Наследование потомками и новая неопределенная обязанность службы не устанавливаются. Даты прежних уступок и подтверждения отсутствуют; второе название села остается неуверенным без отождествления с современным местом. Писарь Ярош Волович (л. 642 об.–643 об.). Wersja polska · nr 708Osoby, role i urzędyKrzysztof Czajewski — odbiorca prawa Rafał Sulistrowski — cedent Hanna Dewiałtowska — współodbiorca Lew Sapieha — osoba wstawiająca się Anna z Kurlandii, Albrychtowa Radziwiłłowa — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWilczaty — dobra Kowno — jurysdykcja dóbr Poniewieże, później Uzwedy — nadane dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 11 września 1595 Zygmunt III potwierdza dworzaninowi Krzysztofowi Czajewskiemu i jego żonie Hannie Dewiałtowskiej dożywotnie posiadanie dwóch wsi starostwa kowieńskiego: Wilczatowa z 30 włókami oraz wsi dawniej zwanej Poniewieże, obecnie zapisanej jako Узведи [?], z 22 włókami. Wcześniej Anna, księżniczka kurlandzka, Albrychtowa Radziwiłłowa, marszałkowa WKL i starościna kowieńska, odstąpiła te dobra swemu słudze Rafałowi Sulistrowskiemu z prawa dożywotniego, co król potwierdził. Sulistrowski dobrowolnie ustąpił swego prawa Czajewskiemu, przekazał mu list potwierdzający i zeznał cesję w księgach kancelarii, oświadczając także zgodę księżnej. Na prośbę Czajewskiego i za wstawiennictwem kanclerza Lwa Sapiehy, zalecającego jego wcześniejsze i nadal pełnione służby królowi oraz Rzeczypospolitej, monarcha potwierdza obie wsie małżonkom i dłużej żyjącemu z nich do śmierci. Obejmują one osiadłych poddanych, puste kąty, zaścianki, morgi i wszystkie dawne przynależności, jak trzymał je Sulistrowski; małżonkowie mogą pobierać pożytki na siebie i pomnażać je według swej woli, bez powinności i liczby do skarbu ani gdzie indziej. Nie ustanowiono dziedziczenia przez potomków ani nowego nieokreślonego obowiązku służby. Dat wcześniejszych cesji i potwierdzenia nie podano; druga nazwa wsi zachowuje niepewność bez utożsamienia ze współczesną miejscowością. Pisarz Jarosz Wołłowicz (karty 642v–643v). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 62Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1346Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1347Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1348РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0252R2Карточка № 709. Полоцкое, витебское и мстиславское владычество Григорию ИвановичуЛисты рукописи / Karty rękopisu643v; 644r Дата акта / Data aktu1595-09-22 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 716 SML VI: 716 Лица, роли и должностиГригорий Иванович — получатель права Богдан Озерецкий Друцкий — держатель Михала Рогозы — ходатай Кирилл Терлецкий — ходатай Ипатия Потея — ходатай Нафанаил Селицкий — предшественник Владислав, король польский и венгерский — выдавший прежнее пожалование Ярош Волович — писарь ГеографияПолоцк — территория должности Витебск — территория должности Мстиславль — территория должности Мстиславль — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Онофреевский монастырь — упомянутое место Папынский фольварк — упомянутое место Константинопольская патриархия — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 22 сентября 1595 г. Сигизмунд III жалует Григорию Ивановичу, протонотарию митрополии, пожизненное управление и пользование Полоцким, Витебским и Мстиславским владычеством, перешедшим после смерти Нафанаила Селицкого в королевское распоряжение. Заботясь о непрерывности хвалы Божией в церквях русской веры, король действует по представлению Михаила Рогозы, архиепископа и митрополита Киевского, Галицкого и всея Руси, и по рекомендации Ипатия, владимирского и берестейского владыки, и Кирилла Терлецкого, луцкого и острожского владыки. Владычество передается со всеми прежними доходами, как держал умерший предшественник, ЗА ИСКЛЮЧЕНИЕМ Онуфреевского монастыря в Мстиславском воеводстве и фольварка, записанного как папынский [?], в Витебском воеводстве, который пожизненно держит князь Богдан Озерецкий Друцкий; свободное распоряжение исключенными владениями король сохраняет за собой. По упомянутому недатированному привилею Владислава, короля польского и венгерского, Иванович обязан признать верховенство римского папы как истинного пастыря, повиноваться ему и постоянно оставаться в его послушании. Прежнее послушание константинопольскому патриарху документ называет неправомерным: это позиция самого акта, а не доказательство уже исполненной перемены церковного подчинения. Отдельного предписания подчиненному духовенству и наследственного пожалования семье нет. Название второго исключения и современная идентификация остаются неуверенными. Писарь Ярош Волович (л. 643 об.–644). Wersja polska · nr 709Osoby, role i urzędyHryhory Iwanowicz — odbiorca prawa Bohdan Ozerzecki Drucki — posiadacz Michał Rahoza — osoba wstawiająca się Cyryl Terlecki — osoba wstawiająca się Hipacy Pociej — osoba wstawiająca się Nafanael Sielicki — poprzednik Władysław, król polski i węgierski — wystawca wcześniejszego nadania Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaPołock — obszar urzędu Witebsk — obszar urzędu Mścisław — obszar urzędu Mścisław — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Monaster onufrejski — miejsce wspomniane Folwark papyński — miejsce wspomniane Patriarchat konstantynopolitański — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 22 września 1595 Zygmunt III nadaje Hryhoremu Iwanowiczowi, protonotariuszowi metropolii, dożywotni zarząd i użytkowanie władyctwa połockiego, witebskiego i mścisławskiego, które po śmierci Nafanaiła Sielickiego wróciło do dyspozycji królewskiej. Król chce zachować ciągłość chwały Bożej w cerkwiach wiary ruskiej; działa za podaniem Michała Rahozy, arcybiskupa i metropolity kijowskiego, halickiego i całej Rusi, oraz zaleceniem Hipacego, władyki włodzimierskiego i brzeskiego, i Cyryla Terleckiego, władyki łuckiego i ostrogskiego. Nadanie obejmuje władyctwo z dawnymi pożytkami, jak trzymał je zmarły poprzednik, Z WYŁĄCZENIEM monasteru Onufrejskiego w województwie mścisławskim oraz folwarku zapisanego jako папынский [?] w województwie witebskim, trzymanego dożywotnio przez księcia Bohdana Ozerzeckiego Druckiego; król zachowuje swobodne rozporządzanie tymi wyłączonymi dobrami. Iwanowicz ma według przywołanego, niedatowanego przywileju Władysława, króla polskiego i węgierskiego, uznać zwierzchnictwo papieża rzymskiego jako prawdziwego pasterza, oddać mu posłuszeństwo i stale przy nim pozostawać. Dokument określa wcześniejsze posłuszeństwo patriarsze konstantynopolitańskiemu jako niesłuszne; jest to stanowisko samego aktu, a nie dowód wykonanej już zmiany obediencji. Nie zawiera osobnego nakazu skierowanego do podległego duchowieństwa ani dziedzicznego nadania majątku rodzinie. Nazwa drugiego wyłączenia i jego współczesna identyfikacja pozostają niepewne. Pisarz Jarosz Wołłowicz (karty 643v–644r). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1348Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1349РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0252R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 710. Пинское и туровское владычество Яну ГоголюЛисты рукописи / Karty rękopisu644v; 645r Дата акта / Data aktu1595-09-22 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 717 SML VI: 717 Лица, роли и должностиИона Гоголь (в реестрах: Ян) — получатель права Леонтий Пелчицкий — покойное лицо; прежний держатель Михаил Рагозы — лицо, предъявившее документ Владислав, король польский и венгерский — выдавший прежнее пожалование Ипатей, владыка владимирский и брестский — рекомендатель Кирилл Терлецкий — рекомендатель Ярош Волович — писарь ГеографияПинск — территория должности Туров — территория должности Кобринская архимандрия — территория должности Краков — место выдачи акта Константинопольская патриархия — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 22 сентября 1595 г. Сигизмунд III жалует Ионе Гоголю, кобринскому архимандриту, пожизненное управление и пользование Пинским и Туровским владычеством, перешедшим после смерти Леонтия Пелчицкого в королевское распоряжение. Заботясь о непрерывности хвалы Божией в церквах русской веры, король действует по представлению Михаила Рогозы, архиепископа и митрополита Киевского, Галицкого и всея Руси, и по рекомендации Ипатия, владимирского и берестейского владыки, и Кирилла Терлецкого, луцкого и острожского владыки. Владычество передается со всеми прежними доходами, как держали предыдущие владыки и умерший Леонтий. Кобринскую архимандрию Гоголь сохраняет лишь до фактического вступления во владение владычеством; после этого она должна вернуться в свободное королевское распоряжение. По упомянутому недатированному привилею Владислава, короля польского и венгерского, получатель обязан признать верховенство папы как истинного пастыря, повиноваться ему и постоянно оставаться в его послушании. Прежнее послушание константинопольскому патриарху документ называет неправомерным; это не доказательство уже исполненной перемены церковного подчинения. Рукопись называет получателя Ионой, оба польских реестра Яном: формы сохранены без дополнительного отождествления. Писарь Ярош Волович (л. 644 об.–645). Wersja polska · nr 710Osoby, role i urzędyIona Hohol (rejestry: Jan) — odbiorca prawa Leontij Pelczycki — osoba zmarła; poprzedni posiadacz Michał Rahoza — osoba przedkładająca dokument Władysław, król polski i węgierski — wystawca wcześniejszego nadania Hipacy, władyka włodzimierski i brzeski — rekomendujący Cyryl Terlecki — rekomendujący Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaPińsk — obszar urzędu Turów — obszar urzędu Archimandria kobryńska — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Patriarchat konstantynopolitański — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 22 września 1595 Zygmunt III nadaje Ionie Hoholowi, archimandrycie kobryńskiemu, dożywotni zarząd i użytkowanie władyctwa pińskiego i turowskiego, które po śmierci Leontija Pelczyckiego wróciło do dyspozycji królewskiej. W celu zachowania ciągłości chwały Bożej w cerkwiach wiary ruskiej król działa za podaniem Michała Rahozy, arcybiskupa i metropolity kijowskiego, halickiego i całej Rusi, oraz zaleceniem Hipacego, władyki włodzimierskiego i brzeskiego, i Cyryla Terleckiego, władyki łuckiego i ostrogskiego. Przekazuje władyctwo ze wszystkimi dawnymi pożytkami, tak jak trzymali je poprzedni władycy i zmarły Leontij. Archimandrię kobryńską pozostawia Hoholowi tylko do faktycznego objęcia władyctwa; po jego przejęciu ma ona wrócić do swobodnego rozporządzenia królewskiego. Beneficjent ma według przywołanego, niedatowanego przywileju Władysława, króla polskiego i węgierskiego, uznać zwierzchnictwo papieża jako prawdziwego pasterza, oddać mu posłuszeństwo i stale w nim pozostawać. Dokument określa wcześniejsze posłuszeństwo patriarsze konstantynopolitańskiemu jako niesłuszne; nie dowodzi to wykonanej już zmiany obediencji. Rękopis nazywa odbiorcę Iona, a oba polskie rejestry Jan; zachowano te formy bez dodatkowej identyfikacji. Pisarz Jarosz Wołłowicz (karty 644v–645r). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1350Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1351РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0252R2Карточка № 711. Юргельт Францу ВольскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu645r; 645v Дата акта / Data aktu1595-09-24 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 718 SML VI: 718 Лица, роли и должностиФранц Вольский — получатель права Дмитрий Халецкий из Хальчи — лицо, участвующее в выплате Ярош Волович — писарь ГеографияКраков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 24 сентября 1595 г. Сигизмунд III, вознаграждая честные услуги шляхтича Фронца (Франциска) Вольского, королевского служителя продовольственных запасов и шафара, оказывавшего их предшественникам монарха и ему самому до старости, жалует ему пожизненный юргельт по 65 польских злотых ежегодно из скарба Великого княжества Литовского. Полная сумма должна поступать ему каждый год на святого Мартина, беспрепятственно и без задержек; это награда за прежнюю службу, без установления в данном листе новой служебной обязанности. Король извещает Дмитрия Халецкого из Хальча, земского подскарбия и писаря Великого княжества Литовского, брестского и могилевского старосту, и будущих подскарбиев и предписывает выплачивать Вольскому юргельт в назначенный срок. Лист удостоверяется королевской подписью и печатью Великого княжества Литовского; заключительная формула указывает восьмой год польского и второй год шведского царствования. Писарь Ярош Волович (л. 645–645 об.). Wersja polska · nr 711Osoby, role i urzędyFranciszek Wolski — odbiorca prawa Dymitr Chalecki z Chalcza — osoba uczestnicząca w wypłacie Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaKraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 24 września 1595 Zygmunt III, wynagradzając uczciwe posługi szlachetnego Fronca (Franciszka) Wolskiego, królewskiego spiżarnego i szafarza, świadczone poprzednikom monarchy i jemu samemu aż do starości, nadaje mu dożywotni jurgielt w wysokości 65 złotych polskich rocznie ze skarbu Wielkiego Księstwa Litewskiego. Cała należność ma dochodzić go każdego roku na świętego Marcina, bez przeszkód i zwłoki; jest to nagroda za dotychczasową służbę, bez ustanowienia w tym liście nowego obowiązku służebnego. Król zawiadamia Dymitra Chaleckiego z Chalcza, podskarbiego ziemskiego i pisarza Wielkiego Księstwa Litewskiego, starostę brzeskiego i mohylewskiego, oraz przyszłych podskarbich i nakazuje wypłacać Wolskiemu jurgielt w oznaczonym terminie. List potwierdza podpisem i pieczęcią Wielkiego Księstwa Litewskiego; formuła końcowa podaje ósmy rok panowania w Polsce i drugi w Szwecji. Pisarz Jarosz Wołłowicz (karty 645r–645v). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1351Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1352РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0252R2Карточка № 712. Полоцкое село Яну Нарушевичу пожизненноЛисты рукописи / Karty rękopisu645v; 646r Дата акта / Data aktu1595-?-? Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 719 SML VI: 719 Лица, роли и должностиЯн Нарушевич — получатель права Князь Богдан Иванович Соломерецкий — уступающий право Матвей Война — писарь ГеографияКушлики — владение Полоцк — юрисдикция владения Река Двина — природная граница Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове в 1595 г. (месяц и день оставлены невписанными) Сигизмунд III подтверждает Яну Нарушевичу, королевскому ловчему, пожизненное владение селом Кушлики в Полоцком воеводстве над Двиной. Князь Богдан Иванович Соломерецкий, кричевский староста, державший это королевское село, передал его Нарушевичу в держание своим правом; король учитывает трудолюбивую службу ловчего и его прошение. Подтверждение охватывает все принадлежности: пахотные и непахотные земли, боры, леса и дубравы, мельницы, пруды, озера и реки, звериные, рыбные и птичьи ловы, бобровые гоны и бортные деревья, в прежних границах и обходах. Нарушевичу разрешено держать и использовать село до смерти и брать все доходы, без повинностей и отчетности перед королем или скарбом с этого села и его доходов. Наследственного права семьи или совместного супружеского пожизненного владения не установлено. Различные реестровые формы названия Kuczliszki и Zurliki сохранены как показания этих источников, без принудительного современного отождествления. Писарь Матей Война (л. 645 об.–646). Wersja polska · nr 712Osoby, role i urzędyJan Naruszewicz — odbiorca prawa Bohdan Iwanowicz Sołomerecki — cedent Maciej Wojna — pisarz GeografiaKuczliszki — dobra Połock — jurysdykcja dóbr Rzeka Dźwina — granica naturalna Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie w 1595 r. (miesiąc i dzień pozostawiono niewpisane) Zygmunt III potwierdza Janowi Naruszewiczowi, łowczemu królewskiemu, dożywotnie posiadanie wsi Kuszliki, w rękopisie Кушлики, w województwie połockim nad Dźwiną. Książę Bohdan Iwanowicz Sołomerecki, starosta kryczewski, trzymając tę królewską wieś, przekazał ją Naruszewiczowi do dzierżenia swoim prawem; król uwzględnia pracowite służby łowczego i jego prośbę. Potwierdzenie obejmuje wszystkie przynależności: grunty orne i nieorne, bory, lasy i dąbrowy, młyny, stawy, jeziora i rzeki, łowy zwierzęce, rybne i ptasie, gony bobrowe oraz drzewa bartne, w dawnych granicach i obchodach. Naruszewicz ma wieś trzymać i użytkować do śmierci oraz pobierać wszelkie pożytki, bez powinności i składania rachunków królowi lub skarbowi z tej wsi i jej dochodów. Nie ustanowiono dziedzicznego prawa rodziny ani wspólnego dożywocia małżonków. Odmienne formy nazwy w rejestrach, Kuczliszki i Zurliki, pozostają świadectwami tych przekazów, bez wymuszonej identyfikacji współczesnej. Pisarz Matej Wojna (karty 645v–646r). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1352Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1353РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0252R2Карточка № 713. Согласие Таубе на аренду части Тельшевского держанияЛисты рукописи / Karty rękopisu646r Дата акта / Data aktu1595-11-04 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 720 SML VI: 720 Лица, роли и должностиВильгельм Фридрих Таубе — получатель права Матвей Война — писарь ГеографияТельши — территория, названная при владении Жмудская земля — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 4 ноября 1595 г. Сигизмунд III по просьбе Вильгельма Фридриха Таубе, тельшевского державцы, разрешает ему временно отдать в аренду любому выбранному им лицу половину либо часть королевских имений Тельшевской державы в Жемайтской земле, то есть села, людей и земли. Таубе уже держит всю державу пожизненно по прежнему королевскому пожалованию за заслуги; нынешнее согласие касается возможности передать в аренду часть этого владения. Король признает просьбу справедливой ввиду давних служб Таубе ему и Речи Посполитой. Формула половина либо часть оставлена открытой: обязательная доля, конкретный арендатор, цена и продолжительность временной аренды не определены, ее заключение не удостоверено. Лист выдан с королевской подписью и печатью. Писарь Матей Война (л. 646). Wersja polska · nr 713Osoby, role i urzędyWilhelm Frydrych Taube — odbiorca prawa Maciej Wojna — pisarz GeografiaTelsze — obszar wymieniony przy dobrach Ziemia żmudzka — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 4 listopada 1595 Zygmunt III, na prośbę Wilhelma Frydrycha Taubego, dzierżawcy telszowskiego, pozwala mu czasowo oddać w arendę wybranej przez niego osobie połowę albo część dóbr królewskich należących do dzierżawy telszowskiej w ziemi żmudzkiej, to jest wsie, ludzi i grunty. Taube posiada całą dzierżawę z wcześniejszego nadania królewskiego za zasługi prawem dożywotnim; obecny konsens dotyczy jego możliwości wydzierżawienia części tego trzymanego już majątku. Król uznaje prośbę za słuszną ze względu na długoletnie służby Taubego jemu i Rzeczypospolitej. Formuła połowa albo część pozostaje otwarta: nie określono wiążącego ułamka, konkretnego arendarza, ceny ani długości czasowej arendy i nie poświadczono jej zawarcia. List wystawiono z podpisem królewskim i pieczęcią. Pisarz Matej Wojna (karta 646r). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1353РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0252R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 714. Подтверждение покупки Мядельно Ивану КомосеЛисты рукописи / Karty rękopisu648v; 649r Дата акта / Data aktu1595-11-07 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 721 SML VI: 721 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1594-08-21 Лица, роли и должностиИван Комосе — получатель права Матвей Война — писарь Иван Семенович Митяевич — продавец Дмитр Семенович Митяев — продавец Федор Семенович Митяев — продавец Орефа Семенович Мятяев — продавец ГеографияМяделено — владение Витебск — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Река Двина — упомянутое место Река Сквирица — упомянутое место Витебск — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 7 ноября 1595 г. Сигизмунд III по просьбе Ивана Савинича Комосы, конного витебского мещанина, подтверждает и вносит в книги канцелярии полностью приведенный добровольный продажный лист четырех родных братьев Ивана, Дмитра, Федора и Орефы Семеновичей Митяевых, выданный в Витебске 21 августа 1594 г. За полученные 500 коп литовских грошей (грош по 10 белых денег) они навечно продали Комосе, его жене, детям и потомкам все отчизное Мяделено в Витебском воеводстве, за Двиной до реки Сквирицы, вместе с землями, докупленными их дядей Федором Ивановичем. Переданы двор, строения, свободные похожие люди с селибами, пахотные и непахотные земли, сенокосы, леса, борти, болота, охоты, реки, пруды, бобровые гоны, рыбные ловли и все доходы в прежних границах без изъятий для продавцов и родни. Покупатель вправе продать, подарить, обменять или записать церкви владение; с имения он должен нести военную службу совместно с войтом и другими витебскими мещанами. Продавцы отказываются от исков и иных титульных документов, передают имеющиеся бумаги и за нарушение обещают 300 коп покупателю и еще 300 коп суду, а также убытки и расходы по одному заявлению без доказательства и присяги; выплата не отменяет продажи. Лист с семью печатями и подписями сохраняется королем во всех пунктах; подтверждены владение, доходы и повинности. Писарь Матей Война; Мяделено сохранено как название источника без принудительной современной локализации (л.646 об.–649). Wersja polska · nr 714Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1594-08-21 Osoby, role i urzędyIwan Sawinicz Komosa — odbiorca prawa Maciej Wojna — pisarz Iwan Semenowicz Mitjaew — sprzedawca Dmitr Semenowicz Mitjaew — sprzedawca Fedor Semenowicz Mitjaew — sprzedawca Orefa Semenowicz Mitjaew — sprzedawca GeografiaMiadelno — dobra Witebsk — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Rzeka Dźwina — miejsce wspomniane Rzeka Skwirica — miejsce wspomniane Witebsk — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 7 listopada 1595 Zygmunt III na prośbę Iwana Sawinicza Komosy, konnego mieszczanina witebskiego, potwierdza i wpisuje do ksiąg kancelarii przytoczony w całości dobrowolny list sprzedażny czterech rodzonych braci, Iwana, Dmitra, Fedora i Orefy Semenowiczów Mitjaewów, wystawiony w Witebsku 21 sierpnia 1594. Za otrzymane 500 kop groszy litewskich (grosz po 10 białych pieniędzy) sprzedali oni Komosie, jego żonie, dzieciom i potomkom na wieczność całe dziedziczne Miadeleno w województwie witebskim, za Dźwiną do rzeki Skwiricy, wraz z gruntami dokupionymi przez ich stryja Fedora Iwanowicza. Przekazano dwór, zabudowania, wolnych ludzi pochożych i ich siedziby, uprawne i nieuprawne ziemie, łąki, lasy, barcie, bagna, łowy, rzeki, stawy, gony bobrowe, rybołówstwo i wszelkie pożytki w dawnych granicach, bez zastrzeżeń dla zbywców i ich krewnych. Nabywcy wolno dalej sprzedać, darować, zamienić lub zapisać cerkwi całość; z majątku ma pełnić służbę wojenną wraz z wójtem i innymi mieszczanami witebskimi. Sprzedawcy zrzekają się sporów i dalszych dokumentów, oddają tytuły, a za naruszenie zobowiązują się zapłacić 300 kop kupującemu i drugie 300 kop sądowi oraz szkody i koszty na samo oświadczenie bez dowodu i przysięgi; sankcja nie uchyla sprzedaży. Dokument z siedmioma pieczęciami i podpisami zostaje utrzymany przez króla we wszystkich punktach; potwierdzenie obejmuje własność, pożytki i powinności. Pisarz Matej Wojna; Miadeleno pozostaje nazwą źródłową bez wymuszonej identyfikacji współczesnej (karty 646 v–649 r). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1354Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1355Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1356Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1357Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1358Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1359РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0253L2SML VI: 0252R2Карточка № 715. Две части фольварка брестскому радце Андрею ХмельницкомуЛисты рукописи / Karty rękopisu649r; 650v Дата акта / Data aktu1595-11-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 722 SML VI: 722 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1576-09-26 Лица, роли и должностиАндрей Хмельницкий — получатель права Матвей Война — писарь Дорота, Ленартова Дубровина — продавец Игнат Кононович — продавец Андрей Наркович [?] — продавец Зофья Хлодинская [?] — продавец ГеографияЗапартковский — владение Дубровинский — владение Брест — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 20 ноября 1595 г. Сигизмунд III по просьбе брестского радцы Андрея Хмельницкого подтверждает ему, жене и потомкам вечную собственность на две части одного фольварка под Брестом и под городским правом, называемого Запартковским и Дубровинским. В лист и книги канцелярии внесена выпись из актов брестских бурмистров и радцев от 26 сентября 1576 г. о добровольной продаже Доротой, прежде женой Ленарта Домбровина, с нынешним мужем Игнатом Кононовичем, сыном Андреем Нарковичем[?] и его женой Зофией Хлодинской[?]. Продавцы получили 200 коп литовских грошей наличными, считая копу по 60 грошей, и передали обе части со строениями, садами, правами, документами, принадлежностями и доходами в описанных границах, не оставляя собственности за собой и потомками. Покупатель, жена и потомство могут пользоваться, дарить и продавать это владение, увеличивать его доходы; продавцы обязались за свой счет защищать их от притязаний. Король сохраняет покупку по выписи во всех пунктах, утверждая вечное владение и распоряжение. Две части не определяют знаменателя доли; варианты названий фольварка и неуверенные семейные формы сохранены без принудительных современных отождествлений. Писарь Матей Война (л. 649–650об.). Wersja polska · nr 715Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1576-09-26 Osoby, role i urzędyAndrzej Chmielnicki — odbiorca prawa Maciej Wojna — pisarz Dorota Lenartowa Dombrowina — sprzedawca Ihnat Kononowicz — sprzedawca Andrzej Narkowicz[?] — sprzedawca Zofia Chlodinska[?] — sprzedawca GeografiaZapartkowski — dobra Dąbrowiński — dobra Brześć — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 20 listopada 1595 Zygmunt III na prośbę Andrzeja Chmielnickiego, rajcy brzeskiego, potwierdza jemu, żonie i potomkom wieczystą własność dwóch części jednego folwarku pod Brześciem i pod prawem miejskim, określanego nazwami Zapartkowski i Dubrowiński. Do listu i ksiąg kancelarii wpisano wypis z akt burmistrzów i rajców brzeskich z 26 września 1576, w którym Dorota, niegdyś Lenartowa Dombrowina, z obecnym mężem Ihnatem Kononowiczem, synem Andrzejem Narkowiczem[?] i jego żoną Zofią Chlodinską[?] zeznali dobrowolną sprzedaż. Otrzymali 200 kop groszy litewskich w gotówce, licząc kopę po 60 groszy; obie części przekazano z zabudową, ogrodami, prawami, dokumentami, przyległościami i pożytkami w opisanych granicach, bez zastrzeżenia własności dla sprzedających i potomków. Nabywca, jego żona i potomstwo mogą używać, darować i sprzedawać tę własność oraz zwiększać jej dochody; sprzedawcy zobowiązali się bronić ich od roszczeń własnym kosztem. Król utrzymuje zakup według wypisu we wszystkich punktach, zatwierdzając wieczyste posiadanie i rozporządzanie. Dwie części nie określają mianownika udziału; wariantów nazw folwarku i niepewnych form rodzinnych nie utożsamiono z nowoczesnymi nazwami ani osobami. Pisarz Matej Wojna (karty 649r–650v). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1359Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1360Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1361Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1362РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0253L2Карточка № 716. Сеньковичи и Судроги Иерониму Василевскому и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu650v; 651r Дата акта / Data aktu1595-12-09 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 723 SML VI: 723 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1595-05-28 Лица, роли и должностиИероним Василевский — получатель права Марине Богдановна — совместный получатель Ярош Пясецкий — выдавший пожалование Теодор Скумин — упомянутое лицо Матвей Война — писарь ГеографияСеньковичи — владение Судроги — владение Липнишки — юрисдикция владения Река Кгавея — упомянутое место Краков — место выдачи акта Липнишки — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 9 декабря 1595 г. Сигизмунд III подтверждает Иерониму Василевскому, волковыскому стольнику и королевскому дворянину, и его жене Марине Богдановне пожизненное владение Сенковичами над Гавьей с 16 оседлыми волоками и Судрогами с 11 волоками (7 оседлых и 4 пустые) в Липнишской державе. Василевский представил скрепленный печатями лист Яроша Пясецкого, геранонского, липнишского и шервентского старосты, выданный в Липнишках 28 мая 1595 г., об уступке ему своего пожизненного права на эти села и разрешении добиваться королевского подтверждения. Основанием соглашения служила прежде всего уступка Василевским требования 180 коп литовских грошей, назначенных ему от Теодора Скумина, ныне новогрудского воеводы, а тогда земского подскарбия, за 1589 г., и пожизненного ежегодного юргельта по 100 коп на Геранонах, Липнишках и Шервентах; выплата сумм не удостоверена. Король учитывает ходатайство рад и урядников, прежние военные заслуги Василевского против Москвы при Стефане и дальнейшую службу. Оба супруга получают села с землями, сенокосами и всеми доходами в прежних границах до своих жизней без повинностей и отчетности королю, казне, старосте и местным урядникам. Наследственность или особое право пережившего супруга не добавлены. Писарь Матей Война (л. 650об.–651); варианты названий сел сохранены. Wersja polska · nr 716Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1595-05-28 Osoby, role i urzędyHieronim Wasilewski — odbiorca prawa Marina Bogdanowna — współodbiorca Jarosz Piasecki — nadający Teodor Skumin — osoba wspomniana Maciej Wojna — pisarz GeografiaSenkiewicze — dobra Sudrogi — dobra Lipniszki — jurysdykcja dóbr Rzeka Gawia — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Lipniszki — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 9 grudnia 1595 Zygmunt III potwierdza Hieronimowi Wasilewskiemu, stolnikowi wołkowyskiemu i dworzaninowi królewskiemu, oraz jego żonie Marinie Bogdanównie dożywotnie trzymanie Senkowicz nad Gawią, liczących 16 włók osiadłych, i Sudrog, liczących 11 włók (7 osiadłych i 4 puste), w dzierżawie lipniskiej. Wasilewski przedłożył opieczętowany list Jarosza Piaseckiego, starosty gieranonskiego, lipniskiego i szerwięckiego, wystawiony w Lipniszkach 28 maja 1595, o odstąpieniu mu swego dożywotniego prawa do tych wsi i dopuszczeniu potwierdzenia królewskiego. Podstawą ich porozumienia było zwłaszcza odstąpienie przez Wasilewskiego roszczenia o 180 kop groszy litewskich, wyznaczonych mu od Teodora Skumina, obecnego wojewody nowogródzkiego, a wówczas podskarbiego ziemskiego, za 1589 rok, oraz jurgieltu dożywotniego po 100 kop rocznie obciążającego Gieranony, Lipniszki i Szerwięty; wypłaty tych sum nie poświadczono. Król uwzględnia wstawiennictwo rad i urzędników oraz dawne zasługi wojenne Wasilewskiego przeciw Moskwie za Stefana i dalszą służbę. Oboje małżonkowie otrzymują wsie z gruntami, sianokosami i wszystkimi pożytkami w dawnych granicach do swych żywotów, bez powinności i rachunków wobec króla, skarbu, starosty i miejscowych urzędników. Nie dopisano dziedziczności ani osobnej klauzuli dla dłużej żyjącego. Pisarz Matej Wojna (karty 650v–651r); warianty Senkiewiczy/Senkowiczy i Sudrogi/Sudrokgi zachowano. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1362Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1363РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0253L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 717. Три лесничества Андрею ВербинскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu652r Дата акта / Data aktu1595-12-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 724 SML VI: 724 Лица, роли и должностиАндрей Вербинский — получатель права Бартош Козубовский — прежний держатель Матвей Война — писарь ГеографияКонявское — владение Дубицкое — владение Бирштанское — владение Лида — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 20 декабря 1595 г. Сигизмунд III дает королевскому дворянину Андрею Вербинскому пожизненно Конявское, Дубицкое и Бирштанское лесничества, названные в акте лежащими в Лидском повете, после смерти лесничего Бартоша Козубовского вернувшиеся в королевское распоряжение. Передано все прежнее владение Козубовского: села, осочники, стрельцы, подданные и их повинности, пахотные и непахотные земли, боры, леса, гаи, дубравы, сенокосы, заросли, реки, воды и все доходы в прежних границах без изъятий. Вербинский вправе пользоваться доходами и добывать зверя в пределах положенного лесничему, но обязан ежегодно отчитываться казне, как предшественник, лично жить на месте и охранять пущу, оступы и зверя от любого ущерба. Основанием пожалования король называет службу в походах Стефана против Москвы, верность Речи Посполитой в бескоролевье и дальнейшую придворную службу. Наследственность и освобождение от названных обязанностей не добавлены. Писарь Матей Война; указанный самим актом повет и варианты названий в реестрах сохранены без навязывания современной географии (окончание на л. 652). Wersja polska · nr 717Osoby, role i urzędyAndrzej Werbiński — odbiorca prawa Bartosz Kozubowski — poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaKoniawskie — dobra Dubickoie — dobra Birsztańskie — dobra Lida — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 20 grudnia 1595 Zygmunt III nadaje dworzaninowi Andrzejowi Werbińskiemu dożywotnio leśnictwa koniawskie, dubickie i birsztańskie, określone w akcie jako leżące w powiecie lidzkim, które po śmierci leśniczego Bartosza Kozubowskiego wróciły do dyspozycji królewskiej. Nadanie obejmuje całość dawniej przez Kozubowskiego trzymaną: wsie, osoczników, strzelców, poddanych i ich powinności, ziemie uprawne i nieuprawne, bory, lasy, gaje, dąbrowy, łąki, zarośla, rzeki, wody i wszelkie dochody w dotychczasowych granicach, bez wyłączeń. Werbiński może korzystać z pożytków i pozyskiwać zwierzynę w zakresie należnym leśniczemu; musi jednak co roku zdawać rachunki skarbowi jak poprzednik, osobiście mieszkać na miejscu i strzec puszczy, ostępów oraz zwierzyny przed szkodami wyrządzanymi przez kogokolwiek. Jako uzasadnienie król przytacza jego służbę w wyprawach Stefana przeciw Moskwie, wierność Rzeczypospolitej w bezkrólewiu i dalszą służbę dworską. Nie dodano dziedziczności ani zwolnienia od wskazanych obowiązków. Pisarz Matej Wojna; własne określenie powiatu oraz warianty nazw w rejestrach zachowano bez narzucenia współczesnej geografii (zakończenie na karcie 652r). Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1364Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1365РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0253L2Карточка № 718. Дубровский фольварк в Лидском повете ВербинскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu652r; 652v Дата акта / Data aktu1595-12-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 725 SML VI: 725 Лица, роли и должностиАндрей Вербинский — получатель права Бартош Козубовский — прежний держатель Матвей Война — писарь ГеографияДубровский — владение Дубровники — владение Лида — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 20 декабря 1595 года Сигизмунд III пожаловал своему дворянину Андрею Вербинскому фольварк Дубровники в Лидском повете, перешедший в королевское распоряжение после смерти Бартоша Козубовского, лесничего конявского, дубицкого и бирштанского. Пожалование охватывает оседлых людей фольварка и все принадлежности в том объёме, в каком ими владел Козубовский и в каком они вернулись королю после его смерти. Вербинский обязан исполнять с фольварка ту же повинность перед скарбом, какую исполнял предшественник; размер и подробный порядок её исполнения не названы. Срок этого пожалования в акте не указан. Заголовок называет Дубровки, основной текст — Дубровники, реестры — Дубровский фольварк с вариантом Дубровники. Писарь Матей Война; окончание на листе 652 об. Wersja polska · nr 718Osoby, role i urzędyAndrzej Werbiński — odbiorca prawa Bartosz Kozubowski — poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaDubrowski — dobra Dubrowniki — dobra Lida — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 20 grudnia 1595 Zygmunt III nadaje dworzaninowi Andrzejowi Werbińskiemu folwark Dubrowniki w powiecie lidzkim, który po śmierci Bartosza Kozubowskiego, leśniczego koniawskiego, dubickiego i birsztańskiego, wrócił do dyspozycji królewskiej. Nadanie obejmuje osiadłych ludzi należących do folwarku i całość przynależności w takim zakresie, w jakim posiadał je Kozubowski i w jakim przypadły królowi po jego śmierci. Werbiński ma wykonywać wobec skarbu tę samą powinność z folwarku, którą spełniał poprzednik; jej wysokości ani szczegółowego sposobu wykonania nie podano. Akt nie określa czasu trwania tego nadania. W nagłówku występują Dubrowki, w treści Dubrowniki, a rejestry podają folwark Dubrowski i wariant Dubrowniki. Pisarz Matej Wojna; zakończenie na karcie 652v. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 63Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1365Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1366РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0037R2SML VI: 0253L2К началу темы / Początek wątku | | |
|
