Àëåêñàíäðîâè÷è

À âîò ýòà èíôîðìàöèÿ ìîæåò áûòü î÷åíü ïîëåçíîé.

Ñïèñîê ïðèõîæàí ïàðàôèè Îøìÿí 1909 ãîäà

Äåðåâíÿ Ïîëÿíû

Àëåêñàíäðîâè÷è

Helena

Ëåíî÷êà, çäðàâñòâóéòå!
Äëÿ Âàñ è äëÿ âñåõ, êòî èíòåðåñóåòñÿ ôàìèëèåé ÀËÅÊÑÀÍÄÐÎÂÈ×È, ñìîòðèòå ìîå ñîîáùåíèå â òåìå Ãåíåàëîãè÷åñêèé ôîðóì - êëóá ÂÃÄ » Ïðî÷èå âîéíû » ÐÃÂÈÀ:
https://forum.vgd.ru/post/32/7144/p312998.htm#pp312998

֏!
Ëèëèÿ

Àëåêñàíäðîâè÷è èíòåðåñóþò?
Òàì æå â 1-é ÷àñòè

Äîáðûé âå÷åð, Helena!
Âîò ÷òî âñòðåòèëîñü â êíèãå
Powstanie styczniowe i zesłańcy syberyjscy
Katalog fotografii ze zbiorów Muzeum
Historycznego m.st. Warszawy
Część I. Powstanie styczniowe
oprać. Krystyna Lejko
Muzeum Historyczne m.st. Warszawy 2004
Ñòð. 42
4. ALEKSANDROWICZ
(ALEXANDROWICZ) STANISŁAW
(1817-1888)
Hrabia, właściciel ziemski, jeden z założycieli „Roczników Gospodarstwa Krajowego", członek Komitetu Towarzystwa Rolniczego, a następnie Rady Stanu powołanej w 1861.
Portret siedzącego mężczyzny, w całej postaci; na karcie albumu pod zdjęciem i na rew. napis ołówkiem: „Hr. Alexandrowicz"; na rew. pieczątka księgarni J. Kaufmanna i F. Hoesicka w Warszawie; fot. Zakład Fotograficzny/KAROLA BEYERA/Kra-kowskie Przedmieście/w Warszawie, (n.f.rew.), przed 1862
wym. 8,8 x 5,6 (10 x 6,3) nr inw. MHW Arch. Fot. 16774/alb. 9, zakup ze zbiorów Radwana i Krasińskich.
Lit.(dane biogr.): Z. Stankiewicz, Dzieje wielkości i upadku.., Indeks osób, s. 281.

 òîé æå êíèãå âî âòîðîì òîìå
Ñòð. 83
14/3. ALEKSANDROWICZ WŁADYSŁAW
Na trzech kartonach - poz. kat.: 14/3, 37/1, 64/10 - znajdują się fotografie prawdop. tej samej osoby podpisane tylko nazwiskiem bądź z dopisanym imieniem. Popularność nazwiska i różnice danych biograf, nie wykluczają pomyłek:
-/ Władysław Romuald (ok. 1840—1896), syn Józefa — pochodził z pow. żytomierskiego, lekarz. Walczył pod dow. Calliera, którego był adiutantem. Więziony był w Grodnie. W drodze na miejsce zsyłki leczył współwięźniów. Został zesłany do gub. irkuckiej, gdzie przebywał ok. 9 lat. Wracał na własny koszt po 1871 r. Zmarł w Warszawie.
-/ Władysław (ur. 1838-?) — pochodził z Litwy. Skazany został na ciężkie roboty, które odbywał poza Bajkałem. Po zwolnieniu zamieszkał w Warszawie, gdzie pracował jako urzędnik kolei Warszawsko-- Wiedeńskiej. Zmarł w Warszawie.
Portret młodego mężczyzny z wąsikami, popiersie.
Pod fot. na kart.: „Aleksandrowicz", na marginesie z prawej „Władysław".
Lit.: MWP, arch. A. Kr. 71-H „Zesłani", s. 2; Jerzy Kraskowski, Z niedawnej przeszłości. Urywki z pamiętnika, „Przegląd Powszechny" 1893, t. 40 [w:] A. Brus, E. Kaczyńska, W. Śliwowska, s. 288, 403 (indeks); J. Maliszewski, Sybiracy..., s. 11; GARF, GAIO, {w:} kartoteka IH PAN.

Ñòð. 115
24/9. ALEKSANDROWICZ JÓZEF (1830 lub 1838-1904)
Włościanin z gub. augustowskiej. Oskarżono go o udział w powstaniu i tzekome grabieże. Sądzony w Wilnie, został skazany na 12 lat ciężkich robót w twierdzach i zesłany do Wschodniej Syberii. Katorgę odbywał w Usolu, a następnie mieszkał w gub. irkuckiej. Do kraju nie powrócił, zmarł w irkuckim miejskim szpitalu.
Inny A. J., syn Piotra, został zesłany do gub. tomskiej, został zabity w tajdze (wypadek?) w 1866 r. Jego córka wyszła w Tomsku za mąż za zesłańca.
Portret mężczyzny z brodą, na szyi zawiązany krawat, ujęcie w Vł postaci. Pod fot. na kart.: „Józef Aleksandrowicz".
Lit.: MWP, arch. A. Kr. 71-H „Zesłani", s. 2; 71-H „Syberia- „Spis fot...."; RGIA, GARF, GAIO, GATO [w:] kartoteka IH PAN.

Åñòü ôîòîãðàôèè. Åñëè îíè Âàì íóæíû, òî äàéòå ýë. àäðåñ ("òÿæåëåíüêèìè" ïîëó÷àþòñÿ, åñëè ñêêàíèðîâàòü ñ õîðîøèì ðàçðåøåíèåì).
Âñåõ áëàã!
Ñ óâàæåíèåì, Âåðîíèêà

ïðîæ. ì. Ñòàðûå Äîðîãè Èâàí Àëåêñàíäðîâè÷ Ñûòüêî ðîä. 20.8.1902 êðåù. Ãîðêîâñêîé ö. Áëáð. ó.