⮉

Нарисуйте свое древо. Бесплатно. Онлайн.   [х]
Всероссийское Генеалогическое Древо
На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!
Вниз ⇊

Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

552 карточки: русские описания, польские регесты, лица, география и точные ссылки на источники. Metryka Litewska, księga 238.

Темы: ← Предыдущая   Следующая →Страницы: ← Назад 1 2 3 4 5 ... 12 13 14 15 16  * 17 18 19 20 21 22 Вперед →
Модератор: Alexmet
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 445. Ягнешка Миколаева против Крыштофа Масло: сохранение ввода и дальнейшие иски о земле

Листы / страницы рукописи
с. 1182; с. 1183; с. 1184; с. 1185

Дата записи
1550-09-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 599

Лица, роли и должности
Ягнешка Миколаевая — истец, господарская боярыня; Крыштоф Масло — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Петр Наркевич / Наркович[?] — господарский боярин; Лукаш Федорович Безский — бывший виленский наместник; у:вара Мелича[?]; Павел Борткович; Миколаевича Вигинова[?]; Томкова; Матей Борткович; Потулехова[?]; Станислав Богушевский — присутствующий, господарский земянин; Семен Микулич[?] — присутствующий, господарский дворянин; Ян Мартинович — представитель, господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
в Скардымах — имение [?]; Прудец себрены / Прудца себреного — упомянутое место; Земла Миколаевиче Вигинове / Павла Бортковича / Томковы / Матея Бортковича / Потулеховы — упомянутое место [?]; дорозе великой — упомянутое место; уболотах — упомянутое место; Виленский / Замку Виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 сентября 1550 г., понедельник, индикт 9. Господарская боярка Ягнешка Миколаева через уполномоченного Яна Мартиновича жалуется перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом на господарского боярина Крыштофа Масло. Присутствуют Станислав Богушевский и господарский дворянин Семен Микулич[?]. По иску, она заложила свою наследственную землю Яну Мартиновичу за неназванную сумму: ниву возле Павла Бортковича, примыкающую к «Prudiec sebreny», сеножать под этим прудом, другую «w Skardymach» и долю пруда с другими землями. Масло якобы вступил и держит их без права. Ответчик говорит о прежнем взыскании с Петра Наркевича/Нарковича[?] восьми коп литовских грошей за убытки и расходы, о неявке после вызова и детского и о вводе по решению прежнего наместника Лукаша Федоровича Безского. Он действительно предъявляет вводный лист: прежний слуга «u:wara Melicza[?]» ввел его в земли и передал их для держания до права в восьми копах. Лист перечисляет ниву на четыре бочки «na wozu», пустелатник на три воза, две нивы на три бочки, ниву с неясным «na pol/pod boczki[?]», сеножать на три воза и долю пруда; границы проходят возле земель Миколаевичевой Вигиновой[?], Павла и Матея Бортковичей, Томковой и Потулеховой[?], великой дороги и болот. Эти выражения не переведены в площадь. Ягнешка утверждает, что спорит о своей земле, а не о Петровой, и предлагает доказательство через шапку; Масло отказывается и опирается на вводный лист. Она признает прежнее взыскание Петром двух коп и десяти грошей, но говорит о последующем соглашении, уплате, возвращении земли и залоге Яну, державшему ее два года. Это рассказ о прежней уплате, не текущий платеж. Епимах сохраняет официальный ввод: Ягнешка должна вызвать Петра по поводу основания держания, а Петр — Масло по поводу вступления в чужую землю. Только если Петр докажет принадлежность земель Ягнешке, последующие потери от ввода будут рассмотрены для определения ответственного. Не сообщены исполненные вызовы, присяга, возвращение земли, нынешняя уплата, безусловное признание собственности или исчисленное возмещение. Ягнешка просит запись в книги Виленского замка. Именованные поля, пруд и сеножати отделены от виленской судебной юрисдикции; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 445

Karty / strony rękopisu
s. 1182; s. 1183; s. 1184; s. 1185

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Meseca Sent.29 Dnia Indykt9 w Ponedełok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 599

Osoby, role i urzędy
Jahneszka Mikołaiewaia — powód, Boiarka Hospodarskaia; Krysztof Masło — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Petr Narkewicz / Narkowicz[?] — Boiaryn Hospodarski; Łukasz Fedorowicz Bezski — namestnik Wilenski bywszy; u:wara Melicza[?]; Paweł Bortkowicz; Mikołaiewicza Wiginowa[?]; Tomkowa; Matey Bortkowicz; Potulechowa[?]; Stanisław Bohuszewski — obecny, Zemianin Hospodarski; Semen Mikulicz[?] — obecny, Dworanin hospodarski; Jan Martinowicz — pełnomocnik, Boiaryn Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
w Skardymach — majątek [?]; Prudiec sebreny / Prudca sebrenoho — miejsce wspomniane; Zemla Mikołaiewicze Wiginowie / Pawła Bortkowicza / Tomkowy / Mateia Bortkowicza / Potulechowy — miejsce wspomniane [?]; doroze welikoy — miejsce wspomniane; ubołotach — miejsce wspomniane; Wilenski / Zamku Wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 września 1550 r., poniedziałek, indykcja 9. Bojarka hospodarska Jahneszka Mikołaiewaia przez umocowanego Jana Martinowicza skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem bojara Krysztofa Masło. Obecni Stanisław Bohuszewski i dworanin Semen Mikulicz[?]. Zarzuca wejście w własną ziemię dziedziczną, zastawioną Janowi za niewymienioną sumę: niwa obok Pawła Bortkowicza do Prudca sebrenoho, senozat pod nim, druga w Skardymach i udział prudu. Pozwany powołuje wcześniejsze osiem kop groszy litewskich szkód i nakładów od Petra Narkewicza/Narkowicza[?], niestanie mimo pozwów i detckiego oraz uwiaz od byłego namestnika Łukasza Fedorowicza Bezskiego. Faktycznie okazuje list uwiańczy z wcześniejszym wejściem i podaniem ziem przez sługę u:wara Melicza[?], do prawa w ośmiu kopach. List wymienia niwę cztery boczki na wozu, pustelatnik trzy wozy, dwie niwy trzy boczki, literalne na pol/pod boczki[?], senozat trzy wozy i część prudu; granice przy ziemiach Mikołaiewicza Wiginowa[?], Pawła i Mateia Bortkowiczów, Tomkowa i Potulechowa[?], wielkiej drodze i błotach. Nie przeliczono pojemności na powierzchnię. Powódka twierdzi, że dochodzi swej, nie Petrowej ziemi; stawia szapkę na dowód, pozwany odmawia i broni się listem. Przyznaje wcześniejszy prezysk Petra dwie kopie i dziesięć groszy, ale mówi o późniejszej ugodzie, zapłacie, odzyskaniu ziemi i zastawie Janowi, który trzymał ją dwa lata. Nie jest to obecna zapłata. Epimach zachowuje urzędowy uwiaz: Jahneszka ma pozwać Petra o przyczynę dzierżenia, a Petr Masło o wejście w cudzą ziemię. Dopiero dostateczny dowód Petra, że to ziemia Jahneszki, prowadzi do późniejszego rozstrzygnięcia odpowiedzialności za szkody. Brak wykonanego pozwu, przysięgi, zwrotu, obecnej zapłaty, bezwarunkowego tytułu lub określonego odszkodowania. Jahneszka prosi o wpis do ksiąg zamku wileńskiego. Miejsca nieruchomości i granic oddzielono od Wilna jako jurysdykcji; nowoczesna lokalizacja nierozstrzygnięta.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 597 (левая половина), 597 (правая половина), 598 (левая половина), 598 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 446. Альжбета Юрьевна и братья: соглашение о посаге и четырехнедельный срок передачи

Листы / страницы рукописи
с. 1185; с. 1186; с. 1187

Дата записи
1550-10-24

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 600

Лица, роли и должности
Алжбета Юревна — истец, панна; Мартин Юразыч Шыкошневич / Шыкашневич[?] — ответчик, господарский боярин; Адам Юразыч Шыкошневич / Шыкашневич[?] — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Петр Юразыч Шыкашневич[?]; Пани Мановска[?]; Собестыянец[?] — паробок невольной челяди; Миклаш[?] — присутствующий, маршалок … князя-епископа виленского; Грыгорей Федорович Бурневский[?] — присутствующий, князь; Юрко Юревич Кухмистрович — присутствующий, господарский дворянин; Федор Владыка — присутствующий, господарский дворянин; Войтех Земка — присутствующий; Станислав Трасковский — присутствующий; Ян Шыкошневич / Шыкашневич[?] — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский / Бискупа Виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
24 октября 1550 г., пятница, индикт 9. Девица Альжбета Юрьевна через своего явно названного брата и уполномоченного Яна Сыкосневича/Сыкасневича[?] жалуется перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом на господарских бояр Мартина и Адама Юразычей Сыкосневичей/Сыкасневичей[?], своих братьев. Она утверждает, что ей не дают обещанной выправы по раздельному письму, подобно прежнему обеспечению неназванной сестры золотом, жемчугом и одеждой, а ранее данных ей слуг снова отняли. Фактическое предъявление этого письма не сообщено. Ответчики говорят, что не отказывают в надлежащей выпра́ве, когда она выйдет замуж; другую неназванную сестру они отдали в службу пани Мановской[?] и предлагают распределить заботу о замужестве сестер. Альжбета отвечает через Яна, что без выправы никто не хочет взять ее в брак. Ян с явно названным братом Петром действительно предлагает дать свою половину обещанного посага; Мартин с братом Адамом соглашаются. Перечислены «saian Lunski soksamitom», лунская шубка на кроличьем меху выбранного Альжбетой цвета, зеленая камбарская сукня, «szubka belinna hola» с бобровым воротником и «kołner zołoty», который будет стоить две копы грошей. Две копы относятся к будущей стоимости в воротниковой формуле, не к общей оценке посага и не к нынешней уплате. Обещаны также двое невольных слуг: паробок Собестьянец[?] и его неназванная сестра. После обсуждения с присутствующими Епимах принимает добровольное общее соглашение братьев и приказывает совместно собрать и передать Альжбете весь названный посаг через четыре недели от пятницы 24 октября. Не сообщены выполненная передача вещей или слуг, платеж, брак, присяга либо общий раздел владений. Присутствуют Миклаш[?], маршалок неназванного виленского епископа, князь Григорий Федорович Бурневский[?], Юрко Юрьевич Кухмистрович, Федор Владыка, Войтех Земка и Станислав Трасковский. Вильно относится к суду и епископской должности; местонахождение имущества не названо. Текстильные названия не превращены в места.

Wersja polska · nr 446

Karty / strony rękopisu
s. 1185; s. 1186; s. 1187

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Meseca Oktebra24 Dnia Indykt9 u Piatnicu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 600

Osoby, role i urzędy
Alżbieta Juriewna — powód, Panna; Martin Jurazycz Szykosznewicz / Szykasznewicz[?] — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Adam Jurazycz Szykosznewicz / Szykasznewicz[?] — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Petr Jurazycz Szykasznewicz[?]; Pani Manowska[?]; Sobestyianiec[?] — Parobek czeledi newolnoie; Mikłasz[?] — obecny, Marszałok ... kniazia Biskupa Wilenskoho; Hryhorey Fedorowicz Burnewski[?] — obecny, kniaź; Jurko Juriewicz Kuchmistrowicz — obecny, Dworanin Hospodarski; Fedor Władyka — obecny, Dworanin Hospodarski; Woytech Zemka — obecny; Stanisław Traskowski — obecny; Jan Szykosznewicz / Szykasznewicz[?] — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski / Biskupa Wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
24 października 1550 r., piątek, indykcja 9. Panna Alżbieta Juriewna przez jawnie umocowanego brata Jana Szykosznewicza/Szykasznewicza[?] skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem braci, bojarów hospodarskich Martina i Adama Jurazyczy Szykosznewiczy/Szykasznewiczy[?]. Zarzuca niedanie obiecanej wyprawy według listu działowego, jak wcześniej nienazwanej siostrze złota, pereł i szat, oraz odebranie już przydzielonej czeladzi. Nie stwierdzono faktycznego okazania tego listu. Pozwani nie odmawiają słusznej wyprawy, gdy wyjdzie za mąż; wspominają inną nienazwaną siostrę oddaną na służbę do Pani Manowskiej[?] i proponują rozdzielenie obowiązku wydania sióstr. Alżbieta mówi przez Jana, że bez wyprawy nikt nie chce jej poślubić. Jan z wyraźnie nazwanym bratem Petrem faktycznie ofiaruje swoją połowicę posagu; Martin z bratem Adamem przyzwalają. Wymieniono saian Lunski soksamitom, szubkę Lunską królikami podbitą w wybranym kolorze, zieloną suknię Kambarską, szubkę belinną hołą z kołnierzem bobrowym oraz kołnierz zołoty, który będzie kosztować dwie kopie groszy. Dwie kopie dotyczą przyszłej wartości w formule kołnierza, nie całości posagu ani obecnej zapłaty. Dwoje czeladzi niewolnej: parobek Sobestyianiec[?] i jego nienazwana siostra. Epimach po rozmowie z obecnymi zachowuje dobrowolną wspólną zgodę braci i nakazuje razem złożyć i oddać cały posag Alżbiecie w przyszłym terminie czterech tygodni od piątku 24 października. Brak wykonanej dostawy rzeczy lub czeladzi, zapłaty, małżeństwa, przysięgi czy ogólnego działu dóbr. Obecni Mikłasz[?], marszałek nienazwanego biskupa wileńskiego, kniaź Hryhorey Fedorowicz Burnewski[?], Jurko Juriewicz Kuchmistrowicz, Fedor Władyka, Woytech Zemka i Stanisław Traskowski. Wilno dotyczy sądu i urzędu biskupiego; położenia mienia nie podano. Nazw materiałów nie utożsamiono z miejscowościami.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 599 (левая половина), 599 (правая половина), 598.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 447. Бернат Наркович и Настасия Юрьевна: жалоба о побоях и запись показания вижа

Листы / страницы рукописи
с. 1187; с. 1188

Дата записи
1550-09-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 601

Лица, роли и должности
Бернат Наркович — истец, господарский боярин; Настася Юревна — истец; Грыгорей Зданович — ответчик, господарский боярин; Якуб Зданович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Здановичове [?] [SML: предварительная форма]; Пан Кухмистр Ясенский[?] — кухмистр; Кохан Федорович — свидетель, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленского — юрисдикция; в месте виленском — упомянутое место; подле Вели — упомянутое место; подле Езу — упомянутое место; Двор Пана Кухмистра Ясенского[?] — имение

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 сентября 1550 г., понедельник, индикт 9. Господарский боярин Бернат Наркович с явно названной женой Настасией Юрьевной жалуется перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом на господарских бояр Григория и Якуба Здановичей; их братство не установлено. По жалобе, в тот же день они встретили супругов в Вильно «podle Weli, podle Jezu», перед двором пана кухмистра Ясенского[?], избили и ранили. Заявлены потери серого кожуха на кроличьем меху, корда и двух коп грошей наличными; в формуле о жене («matki ich»[?]) также бархатная шапка на куньем меху и коленская плахта. Отдельная личность матери или определенное родство из этой формулы не выведены. Полученный виж, господарский дворянин Кохан Федорович, действительно осматривает раны и, придя к книгам, лично подтверждает: у Берната синие следы побоев под глазами и на спине, кровавая колотая рана в левом боку; у Настасии синие следы побоев под глазами и на спине. По просьбе супругов Епимах велит записать их жалобу и показание вижа в книги. Ответ обвиняемых, решение о виновности, смерть, нынешнее денежное взыскание, платеж или присяга не сообщены. Вильно прямо названо местом происшествия и должности; Weli, плотина и двор сохранены как отдельные указания места без современной локализации. Собственная форма Narkowicz отличается от исторической формы SML Markowicz.

Wersja polska · nr 447

Karty / strony rękopisu
s. 1187; s. 1188

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 22 September 1550

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 601

Osoby, role i urzędy
Bernat Narkowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Nastasia Juriewna — powód; Hryhorey Zdanowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jakub Zdanowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Zdanowiczowie [?] [SML: forma wstępna]; Pan Kuchmistr Jasenski[?] — Kuchmistr; Kochan Fedorowicz — świadek, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenskoho — jurysdykcja; w meste wilenskom — miejsce wspomniane; podle Weli — miejsce wspomniane; podle Jezu — miejsce wspomniane; Dwor Pana Kuchmistra Jasenskoho[?] — majątek

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 września 1550 r., poniedziałek, indykcja 9. Bojar hospodarski Bernat Narkowicz z wyraźnie nazwaną żoną Nastasią Juriewną składa przed wileńskim namestnikiem Bohdanem Andreiewiczem Epimachem skargę na bojarów hospodarskich Hryhorego i Jakuba Zdanowiczów; ich braterstwa nie stwierdzono. Zarzuca, że tego dnia spotkali ich w Wilnie podle Weli, podle jezu, przed dworem Pana Kuchmistra Jasenskiego[?], pobili i zranili. Wśród strat wymienia szary kożuch podbity królikami, kord i dwie kopie groszy gotówki, a w formule dotyczącej żony («matki ich»[?]) aksamitną czapkę podbitą kunicami i płachtę koleńską. Nie ustalono osobnej osoby matki ani pewnego pokrewieństwa na podstawie tej formuły. Uzyskany wiz, dworzanin hospodarski Kochan Fedorowicz, faktycznie ogląda rany i przybywszy do ksiąg osobiście zeznaje: Bernat miał sine rany bite na twarzy pod oczami i na plecach oraz krwawą ranę kłutą po lewej stronie; Nastasia sine rany bite pod oczami i na plecach. Na prośbę małżonków Epimach nakazuje wpisać ich opowiedanie i zeznanie wiza do ksiąg. Brak odpowiedzi pozwanych, wyroku winy, śmierci, obecnego zasądzenia pieniędzy, zapłaty lub przysięgi. Wilno jest wyraźnie miejscem zdarzenia i urzędu; Weli, jez i dwór zachowano jako oddzielne wskazówki miejsca, bez nowoczesnej lokalizacji. Rodzima forma Narkowicz różni się od historycznej formy SML Markowicz.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 600 (левая половина), 599.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 448. Юрко и Андрей Станковичи: срок для свидетельства делчего и условие нового раздела

Листы / страницы рукописи
с. 1188; с. 1189[?]

Дата записи
1550-10-30

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 601

Лица, роли и должности
Михайло Шымкович Бурнак — участник заседания, господарский дворянин; Станислав Трасковский — участник заседания; Юрко Станкович / Юри — истец, господарский боярин; Андрей Станкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Шымко Романович — господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
Покосини — имение; виленским — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
30 октября 1550 г., четверг, индикт 9. Господарский боярин Юрко Станкович жалуется на явно названного брата, господарского боярина Андрея Станковича, что тот не дает равного раздела в отчинном имении Покосини: унаследованных и купленных землях и сенокосах, животных, домашнем имуществе и движимых вещах. Юрко говорит, что имеет реестр имущества; предъявление реестра не сообщено. Андрей лично отвечает, что равный раздел во всем уже совершил господарский боярин Шимко Романович. Он ставит шапку к этому делчему, Юрко принимает, обе стороны соглашаются обратиться к нему; Андрей обязуется привести его в суд для свидетельства через четыре недели. Богдан Андреевич Епимах велит Андрею представить Шимка перед ним в будущем четырехнедельном сроке от четверга 30 октября, с обязательной явкой обеих сторон. Если Шимко подтвердит сделанный равный раздел, тот сохраняется во всем; если скажет, что раздела не делал, предстоит новый раздел. Непредставление его Андреем также влечет новый раздел всех движимых и недвижимых вещей. До срока и равного раздела Юрко, в окончании Юри, должен безопасно жить в своем «sebreny» доме. Выполненное свидетельство делчего, новый произведенный раздел, нынешняя уплата, присяга или безусловное установление собственности не сообщены. Присутствуют Михайло Шимкович Бурнак и Станислав Трасковский, отдельно от будущего свидетеля. Покосини — спорное имение; Вильно обозначает судебную должность, без современной локализации владения.

Wersja polska · nr 448

Karty / strony rękopisu
s. 1188; s. 1189[?]

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 30 October 1550

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 601

Osoby, role i urzędy
Michayło Szymkowicz Burnak — uczestnik posiedzenia, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — uczestnik posiedzenia; Jurko Stankowicz / Juri — powód, Boiaryn Hospodarski; Andrey Stankowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Szymko Romanowicz — Boiaryn Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Pokosini — majątek; wilenskim — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
30 października 1550 r., czwartek, indykcja 9. Bojar hospodarski Jurko Stankowicz skarży wyraźnie nazwanego brata, bojara hospodarskiego Andreya Stankowicza, o niedanie równego działu w ojczystym imieniu Pokosini: ziemiach i sianożęciach ojczystych oraz kupionych, zwierzętach, domowym statku i rzeczach ruchomych. Mówi, że ma rejestr statków; jego okazania nie stwierdzono. Andrey odpowiada osobiście, że równego działu we wszystkim już dokonał bojar hospodarski Szymko Romanowicz. Stawia do niego szapkę; Jurko ją przystawia, obie strony zgadzają się na tego dzielczego, a Andrey zobowiązuje się doprowadzić go do sądu na świadectwo za cztery tygodnie. Bohdan Andreiewicz Epimach po wysłuchaniu stron nakazuje Andreyowi stawić Szymka przed sobą w przyszłym terminie czterech tygodni od czwartku 30 października; obie strony mają pilnie stanąć. Jeżeli Szymko potwierdzi, że uczynił równy dział, dział ma być zachowany we wszystkim; jeśli zezna, że działu nie uczynił, ma nastąpić nowy dział. Także niewystawienie go przez Andreya powoduje ponowny dział wszystkich rzeczy ruchomych i nieruchomych. Do terminu i równego działu Jurko, w zakończeniu Juri, ma bezpiecznie mieszkać we własnym domu sebrenym. Nie ma wykonanego zeznania dzielczego, nowego przeprowadzonego działu, obecnej zapłaty, przysięgi ani bezwarunkowego ustalenia własności. Obecni Michayło Szymkowicz Burnak i Stanisław Traskowski są odrębni od przyszłego świadka. Pokosini jest imieniem spornym; Wilno dotyczy urzędu sądu, bez ustalania nowoczesnego położenia majątku.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 600 (левая половина), 600 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 449. Ян Гришкевич: вызов брату, сообщение о пожаре и запись показания вижа

Листы / страницы рукописи
с. 1190; с. 1191

Дата записи
1550-08-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 602

Лица, роли и должности
Ян Грышкевич — истец, господарский боярин; Войтех Грышкевич — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Дорота; Матей Янович — свидетель, служебник наместника; виз

География — владения, юрисдикция и должности
виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Заголовок: 10 августа 1550 г., понедельник, индикт 8; Господарский боярин Ян Гришкевич просит Богдана Андреевича Епимаха дать вижа для вручения вызова явно названному брату Войтеху Гришкевичу: заявлены насильственное вторжение на ниву, взятие ярицы, побои Яна и его челяди, потрава и задержание братского скота на посеве. Епимах действительно назначает своего служебника Матея Яновича, ранее, по повествованию, побитого Войтехом. Виж приходит к книгам 19 августа и лично сообщает, что предыдущим понедельником Войтех отказался принять вызов, разорвал его и бросил ему в лицо. Вечером жена Войтеха Дорота через ограду просила деверя Яна вернуть два вола и серую кобылу; Ян требовал поруки за потраву, оцененную копой в десять бочек ярицы и две бочки овса. Дорота отказалась и угрожала сжечь скот. Виж рассказывает, что ночью с понедельника на вторник сам увидел огонь в пуне и у конюшни. Ян сказал ему, что узнал Дороту, убегающую от горящего свинарника, и безуспешно преследовал ее; сам виж не удостоверяет ее личность или виновность. Он своими глазами видел сгоревшие рубленую пуню, две овчарни, конюшню, свинарник, кухню, пивоварню и навес. Из двух повозок одну вывезли, другая сгорела; названы также колёса, буквально dwoje kół. Ян сообщил ему о потере четырех коров, трех волов, пятнадцати овец, восьми свиней, пяти откормленных кабанов и четырех лошадей; других лошадей выгнали. Виж добавляет, что сгорел и его конь. Далее перечислены четыре узды, три седла, два хомута, одни шлеи, две возничьи узды, две «pałubi» и «woz pienyi»[?]; общий счет животных и денежная оценка не добавлены. По просьбе Яна Епимах велит внести жалобу, сообщение и показание вижа в книги. Приговор о виновности в поджоге, денежное взыскание, платеж, присяга или возврат скота не сообщены. Заголовок 10 августа и собственная формула доклада 19 августа сохранены без исправления последовательности; понедельник–вторник остается относительным. Вильно относится к судебной должности; нива и дома не имеют собственного названия или установленного современного местоположения.

Wersja polska · nr 449

Karty / strony rękopisu
s. 1190; s. 1191

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 10 August1550

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 602

Osoby, role i urzędy
Jan Hryszkiewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Woytech Hryszkiewicz — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Dorota; Matey Janowicz — świadek, Służebnik namestnika; wiz

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 10 sierpnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8; surowe OCR ma 1580. Jan Hryszkiewicz, bojar hospodarski, prosi Bohdana Andreiewicza Epimacha o wiza do podania pozwów wyraźnie nazwanemu bratu Woytechowi Hryszkiewiczowi: zarzuca gwałtowne najście na niwę, zabranie jarycy, pobicie jego i czeladzi oraz wypas i pojmanie braterskiego bydła na zbożu. Epimach faktycznie daje mu służebnika Mateya Janowicza, wcześniej według narracji pobitego przez Woytecha. Wiz przybywa do ksiąg 19 sierpnia i osobiście zeznaje, że poprzedniego poniedziałku Woytech odmówił pozwu, podarł go i rzucił mu w twarz. Wieczorem żona Woytecha Dorota przez płot prosiła szwagra Jana o dwa woły i siwą klacz; Jan żądał poręki na wypas oszacowany przez kopę na dziesięć boczek jarycy i dwie boczki owsa. Dorota odmówiła i groziła spaleniem bydła. Wiz opowiada o ogniu, który zobaczył nocą z poniedziałku na wtorek w puni i przy stajni. Jan powiedział mu, że rozpoznał uciekającą od płonącego świńnika Dorotę i bezskutecznie ją ścigał; wiz nie stwierdza samodzielnie jej tożsamości ani sprawstwa. Wiz własnymi oczami widział spalenie rublonej puni, dwóch owczarników, stajni, świńnika, kuchni, browaru i powetu; z dwóch rydwanów jeden wywieziono, drugi spłonął, wymieniono też dwoje kół. Jan podał mu straty czterech krów, trzech wołów, piętnastu owiec, ośmiu świń, pięciu karmnych wieprzów i czterech koni; inne konie wyprowadzono. Wiz dodaje, że spłonął także jego koń. Wymieniono cztery uzdy, trzy siodła, dwa chomuty, jedne szleje, dwie uzdy woźnicze, dwoje pałubi i wóz pieny[?]; nie dodano sumy zwierząt ani wyceny. Na prośbę Jana Epimach każe wpisać skargę, opowiedanie i zeznanie wiza do ksiąg. Nie ma wyroku sprawstwa podpalenia, pieniężnego zasądzenia, zapłaty, przysięgi ani zwrotu bydła. Nagłówek 10 sierpnia i własna formuła raportu 19 sierpnia zachowane bez naprawy kolejności; poniedziałek–wtorek pozostaje względny. Wilno dotyczy urzędu, a niwa i domy nie mają własnej nazwy ani ustalonego nowoczesnego położenia.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 601 (левая половина), 601 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 450. Станислав Ленартович и Доротица: реестр вещей и запись признания девушки

Листы / страницы рукописи
с. 1192; с. 1193

Дата записи
1550-08-19

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 603

Лица, роли и должности
Марко Василевич Свинюский[?] — участник заседания, маршалок пана Миколая Юрьевича Радзивилла; Андрей Гедройт — участник заседания, князь; Станислав Ленартович Нездынский/Нездинский[?] — истец; Доротица — заявитель, невольная девка; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Васко Сасинович — господарский боярин; Неназванный возчик; Миколай Шымкович; Пан Богушевский; Пан Подчашы; Миколай Юревич Радзивилл — господарский подчаший; Павел — упомянутый свидетель, служебник пана Миколая Шымковича; Адам Драбкович — упомянутый свидетель, боярин пана Богушовского; Павел — упомянутый свидетель, человек пана подчашего; Митрохан Ананевич — виж, виз господарского быстрицкого двора, земянин быстрицкого наместника

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Нестанишок[?] — имение; Двор господарский Быстрычко / Быстрычки — юрисдикция; Вильно — должность наместника — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
19 августа 1550 г., индикт 8; день недели не указан. Станислав Ленартович Niezdynski/Nezdinski[?] лично представляет Доротицу, названную его собственной невольной девушкой, и показывает реестр вещей, которые она якобы унесла при бегстве из двора Nestaniszok[?]. Доротица действительно признает взятие трех мужских коленских рубах, переданных ей для работы. Реестр перечисляет также два «czehliki» коленских, браную и простую скатерти, буквальное «prostye try woły»[?] с неразрешенным значением, десять рун, серую мужскую махальскую сукню, четыре простые женские рубахи, четыре шитых чепца, два черных воротничка, шитых шелком, две бархатные «tkanki», бархатную шапку на кунице, два шитых полотенца и ношеную женскую сукню из серого порпяну. Девушка признает остальное, кроме простых рубах; мужскую сукню, по ее словам, она отдала безымянному возчику за перевозку к господарскому боярину Васку Сасиновичу, у которого оставила вещи и который велел ей пасти скот. Станислав пересказывает прежнее обнаружение ее у Васка с вижем двора Bystryczko Митроханом Ананьевичем, земянином тамошнего наместника, и добрыми людьми: Павлом, служебником Николая Шимковича, Адамом Драбковичем, боярином пана Богушевского, и другим Павлом, человеком пана Подчашего. По жалобе, Васко отказался выдать девушку и вещи; прежняя формула поручения девушки «u stu kopach» сохранена без превращения в нынешнее взыскание или платеж. Прежнее показание вижа в книгах Bystryczko пересказано, а не дано им лично в нынешнем заседании. Станислав действительно показывает выпись и признательное письмо о Доротице; печать не добавлена. Богдан Андреевич Епимах велит записать ее сообщение и признание в книги. Исполненный возврат девушки или имущества, присяга, платеж, наказание и нынешнее решение по существу права собственности не сообщены. Нынешние присутствующие Марко Васильевич Swiniuski[?], маршалок Николая Юрьевича Радзивилла, господарского подчашего, и князь Андрей Гедройт отделены от прежних свидетелей и названных патронов. Двор Nestaniszok[?], учреждение и служебная принадлежность Bystryczko отделены от виленского суда; названия материалов не определяют местоположение имущества. SML даёт форму Miedzyński[?].

Wersja polska · nr 450

Karty / strony rękopisu
s. 1192; s. 1193

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 19 awhusta 1550, indykta 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 603

Osoby, role i urzędy
Marko Wasilewicz Swiniuski[?] — uczestnik posiedzenia, marszałok Pana Mikołaia Juriewicza Radziwiła; Andrey Gedroyt — uczestnik posiedzenia, kniaź; Stanisław Lenartowicz Niezdynski/Nezdinski[?] — powód; Dorotica — osoba składająca oświadczenie, Dewka newolnica; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Wasko Sasinowicz — Boiaryn Hospodarski; Nienazwany woźnica; Mikołay Szymkowicz; Pan Bohuszewski; Pan Podczaszy; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy hospodarski; Pawel — wspomniany świadek, Służebnik Pana Mikołaia Szymkowicza; Adam Drabkowicz — wspomniany świadek, Boiaryn Pana Bohuszowskoho; Pawel — wspomniany świadek, czołowek Pana Podczaszcho; Mitrochan Ananiewicz — wiż, wiz Dwora hospodarskoho Bystryczkoho, zemianin namestnika Bystryczkoho

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Nestaniszok[?] — majątek; Dwór hospodarski Bystryczko / Bystryczki — jurysdykcja; Wilno — urząd namestnika — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
19 sierpnia 1550 r., indykcja 8; surowe OCR ma 1580, a akt nie podaje dnia tygodnia. Stanisław Lenartowicz Niezdynski/Nezdinski[?] osobiście stawia Doroticę, nazwaną jego własną dziewką niewolną, i okazuje rejestr rzeczy, które miała zabrać, uciekając z dworca Nestaniszok[?]. Dorotica faktycznie przyznaje zabranie trzech męskich koszul koleńskich powierzonych jej do roboty. Rejestr wymienia też dwa czehliki koleńskie, skatert braną i drugą prostą, literalne „prostye try woły”[?] o nierozstrzygniętym znaczeniu, dziesięć run, szarą męską suknię machalską, cztery proste koszule żeńskie, cztery szyte czepce, dwa czarne kołnierce szyte jedwabiem, dwie aksamitne tkanki, aksamitną czapkę podbitą kunami, dwa szyte ręczniki i ponoszoną żeńską suknię z szarego porpianu. Dziewka przyznaje resztę poza prostymi koszulami; mówi, że męską suknię oddała bezimiennemu woźnicy za przewóz do bojara hospodarskiego Waska Sasinowicza, u którego złożyła rzeczy i który skierował ją do pasienia bydła. Stanisław przytacza wcześniejsze odnalezienie jej u Waska z wizem dworu Bystryczko, Mitrochanem Ananiewiczem, ziemianinem tamtejszego namiestnika, oraz dobrymi ludźmi: Pawłem, służebnikiem Mikołaya Szymkowicza, Adamem Drabkowiczem, bojarem pana Bohuszewskiego, i drugim Pawłem, człowiekiem pana Podczaszego. Według skargi Wasko odmówił wydania dziewki i rzeczy; formułę wcześniejszego pryporuczenia dziewki „u stu kopach” zachowano jako przytoczenie bez uznania jej za aktualny wyrok lub zapłatę. Wcześniejsze zeznanie wiza w księgach Bystryczko jest tylko przytoczone. Stanisław rzeczywiście okazuje wypis i list wyznany dotyczący Doroticy; pieczęci nie dopowiedziano. Bohdan Andreiewicz Epimach każe wpisać jej opowiedanie i przyznanie do ksiąg. Akt nie stwierdza wykonanego zwrotu dziewki lub mienia, przysięgi, zapłaty, kary ani aktualnego rozstrzygnięcia własności. Obecni Marko Wasilewicz Swiniuski[?], marszałek Mikołaya Juriewicza Radziwiłła, podczaszego hospodarskiego, i kniaź Andrey Gedroyt są odrębni od wcześniejszych świadków i wymienionych patronów. Dworc Nestaniszok[?] oraz urząd i afiliacja Bystryczko pozostają odrębne od wileńskiego sądu; określenia tkanin nie są lokalizacją majątku. SML-owa forma Miedzyński[?] zachowana w historii, bez wymuszonej identyfikacji nowoczesnej.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 602.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 451. Матей Huszcz/Suszcz[?] и Окулина: свод коня и дальнейший срок

Листы / страницы рукописи
с. 1194; с. 1195

Дата записи
1550-08-20

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 604

Лица, роли и должности
Матей Гущ/Сущ[?] — истец, господарский боярин; Окулина — ответчик, подданная слуцкого князя; Чудин Иванович[?] — поручитель, вацкий наместник слуцкого князя; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Лукаш Опаховский — упомянутое должностное лицо, войт города Вильно; Княз Слуцкий — князь; Якела/Якела[?] — подданный слуцкого князя; Петр — мещанин присуда города Вильно; Михайл — представитель, служебник вацкого наместника; Станислав — представитель, писарь виленского войта; Павел — виж, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Слуцкий — поддани князя — юрисдикция; Вацкий — должность наместника — юрисдикция; Вильно — сад наместника и прысуд мейский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
20 августа 1550 г., среда, индикт 9. Господарский боярин Матей Huszcz/Suszcz[?] жалуется на Окулину, подданную слуцкого князя, о коне плесневой масти, некастрированном. Пересказана прежняя процедура свода: Матей опознал коня у княжеского подданного Jakela/Jakiela[?] ; виж Павел, служебник Епимаха, привел владельца, который указал Окулину. Женщина сняла с него «lico» и заявила, что купила коня у Петра, мещанина виленского присуда. Ей дали четыре недели от 24 июля для представления Петра; поручился княжеский наместник Wacki Чудин Иванович[?]. На 20 августа женщина и поручитель не явились и Петра не представили. Наместник прислал свое письмо со служебником Михайлом, сославшись на срочные дела и попросив новый срок; Матей согласился. Епимах назначает три недели от 20 августа под потерей права, с собственной датой 10 сентября и индиктом 9. Затем запись вновь называет нынешним сроком 20 августа: виленский войт Лукаш Опаховский послал писаря Станислава за мещанином Петром. Через писаря Петр добровольно подчинился суду Епимаха, отступив от городского магдебургского права, и обязался через три недели представить своего сводчика. Только если не представит, обязуется возместить Матею все убытки и расходы при надлежащем доказательстве, под потерей права. Нынешнее безусловное взыскание суммы, исполненный возврат коня, платеж, присяга или приговор о краже не сообщены. Прежнее участие вижа пересказано, а не превращено в нынешнее личное показание. Последовательность дат сохранена без исправления. Слуцкий обозначает подданство и патрона, Wacki учреждение поручителя, а Вильно суд наместника и отдельный городской присуд; место происшествия или имущества не додумано.

Wersja polska · nr 451

Karty / strony rękopisu
s. 1194; s. 1195

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 20 awghusta 1550, u seredu, indykta 9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 604

Osoby, role i urzędy
Matey Huszcz/Suszcz[?] — powód, Boiaryn Hospodarski; Okulina — pozwany, Poddana Kniazia Słuckoho; Czudin Iwanowicz[?] — poręczyciel, namestnik Wacki Kniazia Słuckoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Łukasz Opachowski — wspomniany urzędnik, woyt mesta Wilenskoho; Kniaź Słucki — kniaź; Jakela/Jakiela[?] — Poddany Kniazia Słuckoho; Petr — meszczanin prysudu mesta Wilenskoho; Michaył — pełnomocnik, Służebnik namestnika Wackoho; Stanisław — pełnomocnik, pisar woyta Wilenskoho; Pawel — wiż, Służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Słucki — poddani kniazia — jurysdykcja; Wacki — urząd namestnika — jurysdykcja; Wilno — sąd namestnika i prysud miejski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
20 sierpnia 1550 r., środa, indykcja 9. Matey Huszcz/Suszcz[?], bojar hospodarski, skarży poddaną kniazia Słuckiego Okulinę o konia pleśniwego, nierzezanego. Przytoczona wcześniejsza procedura zwodu: Matey rozpoznał konia u poddanego Jakeli/Jakieli[?] (surowe OCR w pierwszym miejscu ma Wasela); wiz Pawel, służebnik Epimacha, przyprowadził posiadacza, który wskazał Okulinę. Kobieta zdjęła z niego lico i podała, że kupiła konia od Petra, mieszczanina prysudu wileńskiego. Otrzymała cztery tygodnie od 24 lipca na jego postawienie; poręczył za nią Czudin Iwanowicz[?], namiestnik Wacki kniazia (otwarcie OCR ma Rudin). Na 20 sierpnia kobieta i poręczyciel nie stanęli ani nie postawili Petra. Namiestnik przysłał własny list przez służebnika Michayła, tłumacząc pilnymi potrzebami niemożność przybycia i prosząc o dalszy termin; Matey zgodził się. Epimach wyznacza trzy tygodnie od 20 sierpnia pod straceniem prawa, z własną datą 10 września i indykcją 9. Następnie zapis ponownie nazywa teraźniejszym termin 20 sierpnia: wójt wileński Łukasz Opachowski wysłał pisarza Stanisława za mieszczaninem Petrem. Przez pisarza Petr dobrowolnie poddał się sądowi Epimacha, odstępując od prawa miejskiego magdeburskiego, i zobowiązał się za trzy tygodnie postawić swego zwodcę. Tylko gdy go nie postawi, ma wynagrodzić Mateyowi wszystkie szkody i nakłady na podstawie słusznego dowodu, pod straceniem prawa. Nie ma aktualnego bezwarunkowego zasądzenia kwoty, wykonanego zwrotu konia, zapłaty, przysięgi ani wyroku kradzieży. Przytoczonego wcześniejszego udziału wiza nie utożsamiono z aktualnym osobistym zeznaniem. Kolejność dat zachowana bez naprawy; Słucki określa poddaństwo i patrona, Wacki urząd poręczyciela, a Wilno sąd namiestnika oraz odrębny prysud miejski. Położenia zdarzenia lub majątku nie dopowiedziano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 603 (левая половина), 603 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 452. Юрий Будило: жалоба на побои и отнятие свидетелей

Листы / страницы рукописи
с. 1195; с. 1196

Дата записи
1550-08-21

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 605

Лица, роли и должности
Ян Лаврынович — обвиняемый, мерецкий урядник пана Станислава Будилы; Миколай Мозелевич — обвиняемый, мерецкий подданный; Ян Друксис — обвиняемый, мерецкий подданный; Петрела Рымашевич[?] — обвиняемый, мерецкий подданный; Петр Конушевич[?] — обвиняемый, мерецкий подданный; Юри Миколаевич Будило — истец, господарский земянин; Боинюли Богданович — потерпевший, мерецкий боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Будило; Матей Дисневич[?] — упомянутый свидетель, мерецкий боярин; Шымко Юренович[?] — упомянутый свидетель, добошенский человек; Андрей Кулневич — упомянутый свидетель, плебанский человек из Малых Солозников; Станислав Урбанович — упомянутый свидетель, медницкий господарский подданный

География — владения, юрисдикция и должности
Мерецкий / Мерецких — юрисдикция; Добошенский / Дубошенский[?] — упомянутое место; Мале Солозники[?] — упомянутое место; Медницкий — юрисдикция; Вильно — цоурт анд дестинатён — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
21 августа 1550 г., индикт 9; в повествовании сегодняшний четверг. Господарский земянин Юрий Николаевич Будило жалуется на Яна Лаврыновича, мерецкого урядника своего явно названного брата Станислава Будила, и подданных того пана: Николая Мозелевича, Яна Друксиса, Petrela Рымашевича[?] и Петра Konuszewicz[?]. По жалобе, мерецкие бояре Boiniuli Богданович и Матей Disnewicz[?] ехали в Вильно свидетелями на назначенный Епимахом срок дела о челяди. Урядник с подданными якобы побил и ранил боярина/подданного жалобщика и отнял свидетелей: Шимка Jurenowicz[?], человека Doboszenski/Duboszenski[?], Андрея Кульневича, человека плебана из Małe Sołozniki[?], и Станислава Урбановича, господарского медницкого подданного. Грамматика ущерба не распространена безусловно на обоих ехавших бояр. По просьбе Юрия Богдан Андреевич Епимах велит внести жалобу в книги. Нынешнее показание вижа или осмотр ран, ответ обвиняемых, установление виновности, денежное взыскание, платеж, присяга или исполненный возврат людей отсутствуют. Мерецкое учреждение и принадлежность людей, Doboszenski/Duboszenski, Małe Sołozniki и медницкое подданство свидетеля отделены от Вильно как судебного учреждения и цели поездки; место нападения и современные координаты не добавлены. Рукописное Будило сохранено рядом с историческим чтением SML Budyka. Родственное повествование в позднейшем акте434 сравнивается отдельно: там индикт8 и другие формы имен, здесь собственный индикт9, Boiniuli и Матей Disnewicz[?]; позднейшее решение в эту жалобу не перенесено.

Wersja polska · nr 452

Karty / strony rękopisu
s. 1195; s. 1196

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 21 awhusta 1550, indykta 9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 605

Osoby, role i urzędy
Jan Ławrynowicz — oskarżony, uradnik Merecki Pana Stanisławowa Budilowa; Mikołay Mozelewicz — oskarżony, poddany Merecki; Jan Druksis — oskarżony, poddany Merecki; Petrela Rymaszewicz[?] — oskarżony, poddany Merecki; Petr Konuszewicz[?] — oskarżony, poddany Merecki; Juri Mikołaiewicz Budilo — powód, Zemenin Hospodarski; Boiniuli Bohdanowicz — poszkodowany, Boiaryn Merecki; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Budilo; Matey Disnewicz[?] — wspomniany świadek, Boiaryn Merecki; Szymko Jurenowicz[?] — wspomniany świadek, czołowek Doboszenski; Andrey Kulnewicz — wspomniany świadek, czołowek Plebanski z małych Sołoznik; Stanisław Urbanowicz — wspomniany świadek, poddany Hospodarski Mednicki

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Merecki / Mereckich — jurysdykcja; Doboszenski / Duboszenski[?] — miejsce wspomniane; Małe Sołozniki[?] — miejsce wspomniane; Mednicki — jurysdykcja; Wilno — court and destination — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
21 sierpnia 1550 r., indykcja 9; w opowiadaniu dzisiejszy czwartek. Juri Mikołaiewicz Budilo, ziemianin hospodarski, skarży Jana Ławrynowicza, uradnika Mereckiego swego wyraźnie nazwanego brata Stanisława Budila, oraz poddanych tego pana: Mikołaya Mozelewicza, Jana Druksisa, Petrelę Rymaszewicza[?] i Petra Konuszewicza[?]. Według skargi bojary Mereckie Boiniuli Bohdanowicz i Matey Disnewicz[?] jechali do Wilna jako świadkowie na wyznaczony przez Epimacha termin sprawy o czeladź. Uradnik z poddanymi miał pobić i zranić bojara/poddanego skarżącego oraz odebrać świadków: Szymka Jurenowicza[?], człowieka Doboszenskiego/Duboszenskiego[?], Andreya Kulnewicza, człowieka plebańskiego z Małych Sołoznik[?], i Stanisława Urbanowicza, poddanego hospodarskiego Mednickiego. Gramatyki krzywdy nie rozszerzono bezwarunkowo na obu jadących bojarów. Na prośbę Juriego Bohdan Andreiewicz Epimach każe wpisać jego skargę do ksiąg. Akt nie zawiera aktualnego zeznania wiza ani oględzin ran, odpowiedzi pozwanych, ustalenia sprawstwa, zasądzenia pieniędzy, zapłaty, przysięgi lub wykonanego zwrotu ludzi. Merecki urząd i afiliacje, Doboszenski/Duboszenski, Małe Sołozniki i Mednicki status świadka są odrębne od Wilna jako urzędu i celu podróży; miejsca napadu ani nowoczesnego położenia nie dopowiedziano. Rękopiśmienne Budilo zachowano obok historycznej SML-owej formy Budyka. Pokrewną narrację przytoczoną w późniejszym akcie434 porównuje się osobno: tam indykcja8 i odmienne formy imion, tutaj własna indykcja9, Boiniuli i Matey Disnewicz[?]; późniejszego rozstrzygnięcia nie przeniesiono do tej skargi.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 603 (правая половина), 604 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 453. Ганна Желепужина и Станислав Солохуб: люди и земли двора Krywicz

Листы / страницы рукописи
с. 1196; с. 1197; с. 1198

Дата записи
1550-08-23

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 606

Лица, роли и должности
Ганна Войтеховна Желепужина — истец, господарская земянка; Станислав Миколаевич Сологуб — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Хведурка Кузевич; Иван; Еска Каланоч[?]; Саних; Данило; Грынют[?]; Ланих[?]; Данило Кубака[?]; Васили Грыневич[?]; Тарас Дедкович[?]; Микита Дедкович[?]; Яков Дедкович; Ходор Бупгович[?]; Кузма Яневич; Павлук Черней; Седюк Хородник[?]; Андрей Пехевич; Богдюк Соловевич; Миколай Радзивилл — земский маршалок Великого княжества Литовского; Станислав Трасковский — господарский дворянин; Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Бернат Наркович — присутствующий, господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Крывич / Дворец крывицкий — имение; Виленский — юрисдикция; Великое Княжство Литовское — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
23 августа 1550 г., суббота, собственный индикт 9. Господарская земянка Ганна Войтеховна Желепужина лично жалуется на господарского боярина Станислава Николаевича Солохуба: якобы он забрал людей купленного ею двора Krywicz с землями и сеножатями, держит их два года и сжал и вывез ее рожь с посева на 30 бочек. Перечислены службы Chwedurka Kuziewicz с явно названным сыном Иваном; Jeska Kałanocz[?] с сыновьями Sanich, Данило и Hryniut[?]; далее Lanich[?], Данило Kubaka[?], Василий Hrynewicz[?], Тарас, Микита и Яков Dedkowiczy, Chodor Buphowicz[?] и Кузьма Janewicz, Pawluk Czerney, Sediuk Chorodnik[?] и Андрей Pechewicz с буквальной половиной службы, Bohdiuk Sołowewicz. Неясная грамматика групп и половины службы сохранена без добавленного родства. Солохуб утверждает, что держит двор в опеке до детских лет по господарскому вводному письму и прежнему суду Николая Радзивилла, земского маршалка ВКЛ. Он действительно предъявляет господарское вводное письмо и вводные письма Станислава Трасковского и другого неназванного господарского дворянина; печати не предполагаются. Ганна просит копии. Богдан Андреевич Епимах освобождает Солохуба от обвинения в насильственном захвате и разрешает взять копии. Только при держании сверх ввода должен быть дан виж для будущего обследования двора Krywicz и доклада, после чего Ганна должна вызвать Солохуба по поводу превышения. Выполненное обследование, возврат земли, нынешний платеж, присяга или безусловное установление собственности не записаны. Присутствующие князь Андрей Гедройт и Бернат Наркович отделены от прежних должностных лиц. Двор и земли Krywicz отделены от виленского суда и ВКЛ как сферы маршальского учреждения. Заголовок Anna и Mikołay отличается от повторяемых в тексте Hanna и Stanisław Mikołaiewicz; SML606 указывает коней, рукопись людей и земли.

Wersja polska · nr 453

Karty / strony rękopisu
s. 1196; s. 1197; s. 1198

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 23 awhust 1550, w Subote, ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 606

Osoby, role i urzędy
Hanna Woytechowna Żelepużyna — powód, Zemianka Hospodarskaia; Stanisław Mikołaiewicz Sołohub — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Chwedurka Kuziewicz; Iwan; Jeska Kałanocz[?]; Sanich; Daniło; Hryniut[?]; Lanich[?]; Daniło Kubaka[?]; Wasili Hrynewicz[?]; Taras Dedkowicz[?]; Mikita Dedkowicz[?]; Jakow Dedkowicz; Chodor Buphowicz[?]; Kuzma Janewicz; Pawluk Czerney; Sediuk Chorodnik[?]; Andrey Pechewicz; Bohdiuk Sołowewicz; Mikołay Radziwiłł — marszałek Zemski Welikeho Kniażstwa Litowskoho; Stanisław Traskowski — Dworenin Hospodarski; Andrey Gedroyt — obecny, kniaź; Bernat Narkowicz — obecny, Boiaryn Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Krywicz / Dworec krywicki — majątek; Wilenski — jurysdykcja; Welikoie Kniażstwo Litowskoie — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
23 sierpnia 1550 r., sobota, własna indykcja 9. Hanna Woytechowna Żelepużyna, ziemianka hospodarska, skarży osobiście Stanisława Mikołaiewicza Sołohuba, bojara hospodarskiego, o zabranie ludzi kupionego dworca Krywicz wraz z ziemią i sianożęciami, trzymanie ich przez dwa lata oraz zżęcie i wywiezienie jej żyta z zasiewu na 30 boczek. Wylicza służby Chwedurki Kuziewicza z synem Iwanem; Jeski Kałanocza[?] z synami Sanichem, Daniłem i Hryniutem[?]; dalej Lanicha[?], Daniła Kubaki[?], Wasilia Hrynewicza[?], Tarasa, Mikity i Jakowa Dedkowiczów, Chodora Buphowicza[?] i Kuzmy Janewicza, Pawluka Czerneya, Sediuka Chorodnika[?] i Andreya Pechewicza z literalną połową służby oraz Bohdiuka Sołowewicza. Składnię grup i zakres połowy służby pozostawiono kwalifikowane, bez dopisywania pokrewieństwa. Sołohub twierdzi, że ma dworzec w opiece do lat dziecinnych na podstawie hospodarskiego listu uwiańczego i wcześniejszego sądu Mikołaya Radziwiłła, marszałka ziemskiego WKL. Produkuje list hospodarski i listy uwiańcze Stanisława Traskowskiego oraz drugiego, nienazwanego dworzanina; pieczęci nie dopowiedziano. Hanna żąda kopii. Bohdan Andreiewicz Epimach uwalnia Sołohuba od zarzutu gwałtu i dopuszcza wzięcie kopii. Tylko jeśli trzyma więcej niż objęto uwiazem, ma być wysłany wiz, zbadać dworzec Krywicz i zdać sprawę, a Hanna ma pozwać Sołohuba o nadmiar. Nie odnotowano wykonanych oględzin, zwrotu ziemi, aktualnej zapłaty, przysięgi ani bezwarunkowego ustalenia własności. Obecni kniaź Andrey Gedroyt i Bernat Narkowicz są odrębni od autorów wcześniejszych aktów. Krywicz jako dworzec i ziemie odróżniono od wileńskiego urzędu i WKL jako zakresu urzędu marszałka. Nagłówek Anna i Mikołay różni się od powtarzanych w treści Hanna i Stanisław Mikołaiewicz; SML606 mówi o koniach, rękopis o ludziach i gruntach. Własne 1550 i indykcja9 odróżnione od błędów OCR1580/8.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 604 (левая половина), 604 (правая половина), 605 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 454. Ян Szunko с женой и Ян Krupelis: будущий осмотр спорного поля

Листы / страницы рукописи
с. 1198; с. 1199; с. 1200

Дата записи
1550-08-23

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 606

Лица, роли и должности
Ян Шунко — истец, служебник пана Миколая Юрьевича Радзивилла; Ян Крупела / Крупелис — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Федурга / Федурка[?]; Миколай Юревич Радзивилл — господарский подчаший; Олехно Жданович; Миколай Андреевич; Миколай Тарас; Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Александро Мартинович — присутствующий, князь; Бернат Наркович — присутствующий, господарский боярин; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Поле Рачковское — имение; поле Михайловское — имение; на Чорней Реце — упомянутое место; Дворц Олехна Ждановича — имение; поле Миколая Андреевича — упомянутое место; Миколая Тараса концом — упомянутое место; под Липою — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Сеножат моя — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Заголовок: 23 августа 1550 г., суббота, индикт 8. Ян Szunko, служебник Николая Юрьевича Радзивилла, господарского подчашего, лично выступает также за свою явно названную жену Fedurha/Fedurka[?] против господарского боярина Яна Krupela/Krupelis. По жалобе, жена ранее правом получила поле Raczkowskie с посеянной рожью, за горами и двором Олехна Ждановича, у поля Николая Андреевича, конца Николая Taras и сеножати жалобщика. Ответчик якобы сжал 30 коп ржи и вывез к своему дому на Czorna Reka. Буквальное вчерашний понедельник, день после минувшего праздника святого Ильи, индикт8, не согласовано с субботним заголовком. Krupelis отрицает жатву на чужом поле; если жал, то на своем Michayłowski поле, ранее присужденном ему pod Lipoiu по купчему письму. Письмо упомянуто, но не предъявлено. Он предлагает комиссаров сторон; затем обе стороны совместно просят Богдана Андреевича Епимаха лично выехать на спорные земли. Епимах назначает будущий срок от собственного указания 27 августа, вторника: первый вторник через две недели после близкого предстоящего Рождества Богородицы, индикт9. Праздник не переведен в календарную дату, внутренняя хронология не исправлена. Выполненные осмотр, измерение, новая передача земли, решение о виновности, нынешнее денежное взыскание, платеж или присяга не записаны. Присутствуют князь Андрей Гедройт, князь Александр Мартинович, Бернат Наркович и Станислав Трасковский; владельцы соседних участков отдельно. Поля Raczkowskie и Michayłowski, Czorna Reka, двор и границы, буквальное pod Lipoiu отделены от виленского учреждения; современная география не предполагается. Историческое чтение реестра Krunko[?] сохранено рядом с собственным Szunko.

Wersja polska · nr 454

Karty / strony rękopisu
s. 1198; s. 1199; s. 1200

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 23 awhust 1550, w Subotu, ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 606

Osoby, role i urzędy
Jan Szunko — powód, Służebnik Pana Mikołaia Juriewicza Radziwiła; Jan Krupela / Krupelis — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Fedurha / Fedurka[?]; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy Hospodarski; Olechno Żdanowicz; Mikołay Andreiewicz; Mikołay Taras; Andrey Gedroyt — obecny, kniaź; Aleksandro Martinowicz — obecny, kniaź; Bernat Narkowicz — obecny, Boiaryn Hospodarski; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Pole Raczkowskoie — majątek; pole Michayłowskoie — majątek; na Czorney Rece — miejsce wspomniane; Dworc Olechna Żdanowicza — majątek; pole Mikołaia Andreiewicza — miejsce wspomniane; Mikołaia Tarasa koncom — miejsce wspomniane; pod Lipoiu — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Senożat moia — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 23 sierpnia 1550 r., sobota, indykcja 8. Jan Szunko, służebnik Mikołaya Juriewicza Radziwiłła, podczaszego hospodarskiego, występuje osobiście także za żonę Fedurhę/Fedurkę[?] przeciw bojarowi hospodarskiemu Janowi Krupeli/Krupelisowi. Twierdzi, że żona wcześniej prawem odzyskała pole Raczkowskie z zasianym żytem, za górami i za dworcem Olechna Żdanowicza, przy polu Mikołaya Andreiewicza, końcu Mikołaya Tarasa i jego sianożęci. Pozwany miał zżąć 30 kop żyta i wywieźć je do domu na Czarnej Rece. Skarga mówi literalnie o wczorajszym poniedziałku, nazajutrz po minionym święcie św. Ili, w indykcji 8; wyrażenia tego nie uzgodniono z sobotnim nagłówkiem. Krupelis zaprzecza żęciu na cudzym polu; jeśli żął, to na własnym Michayłowskim, wcześniej przysądzonym mu pod Lipoiu według listu kupczego. List jest przywołany, nie wyprodukowany. Proponuje komisarzy obu stron, następnie obie strony wspólnie proszą Bohdana Andreiewicza Epimacha o osobisty wyjazd i oględziny. Epimach wyznacza przyszły termin od własnego wskazania 27 sierpnia, wtorku: pierwszy wtorek za dwie niedziele po blisko nadchodzącym Narodzeniu Panny Maryi, w indykcji 9. Nie przeliczono święta ani nie naprawiono wewnętrznej chronologii. Brak wykonanych oględzin, pomiaru, nowego wydania ziemi, rozstrzygnięcia winy, aktualnego zasądzenia pieniędzy, zapłaty lub przysięgi. Obecni kniaź Andrey Gedroyt, kniaź Aleksandro Martinowicz, Bernat Narkowicz i Stanisław Traskowski są odrębni od wymienionych posiadaczy granicznych. Raczkowskie i Michayłowskie pola, Czarna Reka, dworzec i granice oraz literalne pod Lipoiu oddzielono od wileńskiego urzędu; nie dopowiedziano nowoczesnego położenia. Historyczny rejestrowy Krunko[?] zachowano obok własnego Szunko.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 605 (левая половина), 605 (правая половина), 606 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 455. Владислав Gelwenski: оценка четверти имения для сестры и отказ принять деньги

Листы / страницы рукописи
с. 1200; с. 1201; с. 1202

Дата записи
1550-08-21

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 607

Лица, роли и должности
Владыслав Войтехович Гелвенский — истец, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Марына Войтеховна; Каспер Станиславович Довмант; Миколай Станиславович Кежук[?]; Станислав Совицкий[?] — должностное лицо, сообщающее обстоятельства, служебник; виз

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Гелвенский / Имене Гелвенске — имение; Замок Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
21 августа 1550 г., четверг, индикт 8. Господарский боярин Владислав Войтехович Gelwenski перед Богданом Андреевичем Епимахом заявляет об оценке четвертой части своего имения, причитающейся его явно названной сестре Марине Войтеховне. По его рассказу, виж и служебник Епимаха Станислав Sowicki[?] с добрыми людьми Каспером Станиславовичем Dowmant и Николаем Станиславовичем Kerzuk[?] посетил двор Gelwenski. Сестра, предварительно уведомленная письмом и копией, отказалась выехать и участвовать своей стороной в объезде и оценке. Виж с добрыми людьми, по рассказу, объехал дворовую землю, сеножати и буквальные Miszniki[?], hay, Szeczachorowny[?], людей poltreti службы и две пустовщины; четвертую часть по Статуту оценили в 17 коп 45 грошей. Владислав утверждает, что предлагал эту сумму, но сестра отказалась принять: предложение отличается от выполненного платежа и нынешнего взыскания. Отдельно он сообщает добровольное взятие при виже вола, коровы и коня в формуле u dwuch kopach groszy и шести коп ржи; объем двухкоповой оценки оставлен при всей фразе, без отдельной цены каждому животному, рожь не превращена в деньги. Виж действительно лично выступает перед Епимахом и подтверждает отказ сестры выехать, оценить четвертую часть и принять деньги; это нынешнее показание не расширено автоматически на все ранее перечисленные вещи. Gelwenski просит внести показание для памяти в книги виленского замка. Нынешнее решение о собственности, новый раздел, присуждение суммы, платеж или присяга отсутствуют. Двор и имение Gelwenski отделены от виленского учреждения и замка без современной географической догадки. Реестр даёт форму Gdyński[?]; в рукописи Марина прямо названа сестрой истца.

Wersja polska · nr 455

Karty / strony rękopisu
s. 1200; s. 1201; s. 1202

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 21 awhusta1550 w Czetwerk ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 607

Osoby, role i urzędy
Władysław Woytechowicz Gelwenski — powód, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Maryna Woytechowna; Kasper Stanisławowicz Dowmant; Mikołay Stanisławowicz Kerzuk[?]; Stanisław Sowicki[?] — urzędnik zdający relację, wiz Służebnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Gelwenski / Imenie Gelwenskie — majątek; Zamok Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
21 sierpnia 1550 r., czwartek, indykcja 8. Władysław Woytechowicz Gelwenski, bojar hospodarski, przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem opowiada o oszacowaniu czwartej części swego imienia należnej wyraźnie nazwanej siostrze Marynie Woytechownie. Według jego relacji wiz i służebnik Epimacha Stanisław Sowicki[?] oraz ludzie dobrzy Kasper Stanisławowicz Dowmant i Mikołay Stanisławowicz Kerzuk[?] byli w jego dworze Gelwenskim. Siostra mimo wcześniejszego zawiadomienia listem i dania kopii odmówiła wyjazdu oraz wystąpienia swej strony przy objeździe i szacowaniu. Wiz z ludźmi dobrymi miał objechać ziemię dworną, sianożęci i literalnie zapisane Miszniki[?], hay, Szeczachorowny[?], ludzi poltreti służby oraz dwie pustowszczynie. Czwartą część oszacowano według Statutu na 17 kop 45 groszy. Władysław twierdzi, że dawał tę sumę, lecz Maryna jej nie przyjęła: jest to oferta i odmowa, nie wykonana zapłata lub obecne zasądzenie. Osobno relacjonuje dobrowolne wzięcie przed wizem wołu, krowy i konia w formule u dwuch kopach groszy oraz sześciu kop żyta; zakres dwukopowej wartości pozostawiono przy klauzuli, bez oddzielnego przypisania każdemu zwierzęciu, a żyto nie jest sumą pieniężną. Wiz rzeczywiście staje przed Epimachem i potwierdza odmowę wyjazdu, szacowania czwartej części i przyjęcia pieniędzy; nie rozszerzono jego aktualnego zeznania automatycznie na wszystkie wcześniej wyliczone rzeczy. Gelwenski żąda wpisania zeznania dla pamięci do ksiąg zamku wileńskiego. Brak aktualnego orzeczenia o własności, nowego podziału, zasądzenia sumy, zapłaty lub przysięgi. Dwór i imienie Gelwenskie odróżniono od wileńskiego urzędu i zamku, bez nowoczesnej lokalizacji. Własne 1550 różni się od OCR1580; rejestrową formę Gdyński[?] zachowano historycznie. Siostra w rękopisie zastępuje wcześniejszą autorską hipotezę teściowej.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 606 (левая половина), 606 (правая половина), 607 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 456. Ганна Żelepużyna и Zakrewski: исполненная присяга и пять коп за шубку

Листы / страницы рукописи
с. 1202; с. 1203; с. 1204; с. 1205

Дата записи
1550-08-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 609

Лица, роли и должности
Ганна Войтеховна Яновая Желепужиная — истец; Якуб Закревский — ответчик, господарский дворянин; Мартин сын Якуба Закревского — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Хребтович [?] [SML: предварительная форма]; Татарин ордынец (имя не названо); Юри Мелвидер[?] — господарский боярин; Княз Шехманцер[?]; Андрей Станиславович — присутствующий, господарский дворянин; Станислав Трасковский — присутствующий; Матей тивун Юрева Мелвидерова[?] — предложенный свидетель, тиун; Матей Майкович[?] — предложенный свидетель; Матеяш брат Матея — предложенный свидетель; Селицкий — должностное лицо, сообщающее обстоятельства, служебник; виз; Станислав Бутка — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Костел Святого Яна — упомянутое место; Дворц Господарский Кревский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 августа 1550 г., понедельник, индикт 8. Ганна Войтеховна Яновая Żelepużyna через уполномоченного Станислава Butka (SML: Lubko[?]) предъявляет господарскому дворянину Якубу Zakrewski требование о взятой взаймы два года назад голой беличьей шубке Chreptowuia и сером некастрированном коне. Якуб утверждает, что шубка дана его явно названному сыну Мартину за службу; сын лично отвечает за отца. Мартин заявляет, что очень больного коня прислали для лечения у татарина Ордынца, когда Ганна отправляла своего пана на войну; лечение не приняли, Ганна не забрала коня после просьбы, конь умер, что он раньше сообщил учреждению господарского двора Krewski. Это возражение стороны и рассказ о прежнем сообщении, не нынешнее показание должностного лица. Епимах оставляет вопрос предпочтения доказательства по коню неназванному пану его милости; спор о шубке идет с Мартином. Мартин предъявляет изношенную шубку, предлагает шапку и трех свидетелей: Матея, тивуна Юрия Melwider[?], Матея Maykowicz[?], боярина князя Szechmancer[?], и Матеяша, явно брата Матея, с оговоркой о привязке родства. Ганна отказывается от неизвестных ей свидетелей; личные свидетельские показания не приведены. Стороны принимают ее присягу, отец обещает заплатить за сына при исполнении присяги. После первоначального назначения вторничной присяги и условных 5 коп обе стороны действительно являются с вижем Selicki в костел св. Иоанна. Ганна исполняет присягу, Якуб лично наблюдает; возвратившийся виж лично подтверждает ее исполнение. Затем Епимах присуждает 5 коп грошей за шубку с будущим сроком платежа четыре недели. Выполненный платеж, возврат шубки или коня не записаны. Виленское учреждение, костел как место присяги и Krewski как учреждение прежнего сообщения различены; место займа не названо. Chreptowuia оставлено описанием шубки, без автоматического превращения в личность Chrebtowicz из SML.

Wersja polska · nr 456

Karty / strony rękopisu
s. 1202; s. 1203; s. 1204; s. 1205

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 25 awhusta 1550 u Ponedelok ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 609

Osoby, role i urzędy
Hanna Woytechowna Janowaia Żelepużynaia — powód; Jakub Zakrewski — pozwany, Dworanin Hospodarski; Martin syn Jakuba Zakrewskoho — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Chrebtowicz [?] [SML: forma wstępna]; Tataryn Ordyniec (bez imienia); Juri Melwider[?] — boiaryn Hospodarski; Kniaź Szechmancer[?]; Andrey Stanisławowicz — obecny, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — obecny; Matey tiwun Juriewa Melwiderowa[?] — proponowany świadek, tiwun; Matey Maykowicz[?] — proponowany świadek; Mateiasz brat Mateia — proponowany świadek; Selicki — urzędnik zdający relację, wiz Służebnik; Stanisław Butka — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Kostel Swiatоho Jana — miejsce wspomniane; Dworc Hospodarski Krewski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 sierpnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Hanna Woytechowna Janowa Żelepużyna przez umocowanego Stanisława Butkę (OCR otwarcia: Dutka; SML: Lubko[?]) pozywa dworzanina hospodarskiego Jakuba Zakrewskiego o pożyczoną przed dwoma laty gołą szubkę belinną Chreptową i siwego niewałaszonego konia. Jakub mówi, że szubkę dano jego wyraźnie nazwanemu synowi Martinowi za służbę; syn rzeczywiście staje i odpowiada za ojca. Martin twierdzi, że bardzo chorego konia przysłano do leczenia u Tatarzyna Ordyńca, gdy Hanna wyprawiała swego pana na wojnę; leczenia nie podjęto, Hanna nie odebrała konia mimo wezwania, koń zdechł, a on zgłosił to urzędowi dworu hospodarskiego krewskiego. Jest to odpowiedź strony i relacja o wcześniejszym zgłoszeniu, nie aktualne zeznanie urzędnika. Epimach odkłada kwestię pierwszeństwa dowodu o koniu do pana jego miłości, pozostawionego bez imienia; sprawę szubki kieruje przeciw Martinowi. Martin kładzie zużytą szubkę, oferuje szapkę i trzech świadków: Mateja, tiwuna Juriego Melwidera[?], Mateja Maykowicza[?], bojara kniazia Szechmancera[?], i Matejasza, wyraźnie brata Mateja, z kwalifikacją przypisania relacji. Hanna odmawia oparcia się na nieznanych świadkach; ich osobistych zeznań nie zapisano. Strony przyjmują jej przysięgę, a Jakub przyrzeka zapłatę za syna, jeśli przysięgnie. Po początkowym wyznaczeniu wtorkowej przysięgi i warunkowej sumy 5 kop obie strony rzeczywiście stają z wizem Selickim w kościele św. Jana. Hanna wykonuje przysięgę, Jakub osobiście jej dogląda, a powracający wiz osobiście potwierdza wykonanie. Epimach następnie zasądza 5 kop groszy za szubkę, z przyszłym terminem zapłaty cztery tygodnie. Nie zapisano wykonanej zapłaty ani zwrotu szubki lub konia. Wilno jako urząd, kościół św. Jana jako miejsce przysięgi i krewski urząd dworski są odrębne; miejsca pożyczki nie nazwano. Chreptową zachowano jako określenie szubki, bez automatycznego utożsamienia z osobą Chrebtowicz z indeksu SML.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 608 (левая половина), 608 (правая половина), 607.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 457. Станислав Koryzna: жалоба на отказ в суде по поручительству

Листы / страницы рукописи
с. 1205; с. 1206

Дата записи
1550-09-19

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 609

Лица, роли и должности
Станислав Богданович Корызна — истец, господарский земянин; Мартин Пилат — лицо, на которое подана жалоба, мерецкий урядник; Петкел — лицо, на которое подана жалоба; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Станислав Миколаевич Будило — господарский земянин; Миколай Тихонко

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц на Меречи / урадник Мерецкий — имение; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
19 сентября 1550 г., пятница, индикт 9. Господарский земянин Станислав Богданович Koryzna перед Богданом Андреевичем Епимахом заявляет об отказе в правосудии по поручительству за его человека Николая Tichonko. Он пересказывает прежний срок, к которому Станислав Николаевич Budilo обязался под потерей права по делу своего мерецкого урядника Мартина Piłat и его явно названного отчима Petkel; при непредоставлении суда в срок предусматривалось покрытие всех убытков и издержек. Это прежнее условное обязательство, не нынешнее присуждение. По словам Koryzna, 17 сентября, в среду, он приехал с доказательством и добрыми людьми во двор Budilo на Mereczy, просил суда у урядника и его отчима, но после выслушивания вызова они отказали и велели жаловаться учреждению. Личные показания этих людей и реально предъявленный документ не приведены. В собственном окончании Koryzna просит внести сообщение для памяти в книги. Нынешнее решение о виновности, взыскание убытков, платеж, присяга или новый срок отсутствуют. Двор на Mereczy и мерецкая должность урядника отделены от виленского учреждения Епимаха, без современной географической догадки. Чтения имён в рукописи: Koryzna и Martin; прежние Koryń[?] и Chertyn[?] остаются неуверенными.

Wersja polska · nr 457

Karty / strony rękopisu
s. 1205; s. 1206

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 19 sentiabra 1550 u Piatnicu ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 609

Osoby, role i urzędy
Stanisław Bohdanowicz Koryzna — powód, Zemianin Hospodarski; Martin Piłat — osoba objęta skargą, uradnik Merecki; Petkel — osoba objęta skargą; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Stanisław Mikołaiewicz Budilo — Zemianin Hospodarski; Mikołay Tichonko

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc na Mereczy / uradnik Merecki — majątek; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
19 września 1550 r., piątek, indykcja 9. Ziemianin hospodarski Stanisław Bohdanowicz Koryzna przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem składa opowiedanie o odmowie sprawiedliwości w sporze o rękojemstwo po swoim człowieku Mikołaju Tichonku. Relacjonuje wcześniejszy termin, do którego Stanisław Mikołaiewicz Budilo zobowiązał się pod straczeniem prawa w sprawie swego uradnika mereckiego Martina Piłata i jego wyraźnie nazwanego ojczyma Petkela; przy niedaniu prawa w tym terminie miał pokryć wszystkie szkody i nakłady. Jest to przytoczone wcześniejsze zobowiązanie, nie obecne zasądzenie. Koryzna twierdzi, że 17 września, w środę, przyjechał z dowodem i ludźmi dobrymi do dworu Budily na Mereczy i prosił uradnika Martina oraz jego ojczyma o prawo. Obaj mieli wysłuchać pozwu, odmówić sprawiedliwości i odesłać go ze skargą do urzędu. Nie zapisano osobistych zeznań tych ludzi ani rzeczywistego przedstawienia dokumentu. W zakończeniu Koryzna daje to opowiedanie wpisać dla pamięci do ksiąg. Brak aktualnego rozstrzygnięcia winy, zasądzenia szkód, zapłaty, przysięgi lub nowego terminu. Dwór na Mereczy i merecką funkcję uradnika odróżniono od wileńskiego urzędu Epimacha, bez nowoczesnej lokalizacji. Niepewne wcześniejsze formy Koryń[?] i Chertyn[?] zachowano historycznie przy czytelnych rękopiśmiennych Koryzna i Martin.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 608 (правая половина), 609 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 458. Зузанна Surwiliszkaia против Юрия Hordyna: Regał, присяга и возмещение вещей

Листы / страницы рукописи
с. 1206; с. 1207; с. 1208; с. 1209

Дата записи
1550-05-06

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 610

Лица, роли и должности
Зузанна Сурвилишкая — истец, господарская земянка; Юри Гордына — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Станислав; Бартош Лах; Неназванный маршалек дворны — дворный маршалок; Коледа Федорович — присутствующий, виленский городничий; Яцковский — присутствующий; Миколай Глебович — присутствующий, полоцкий воеводич; Андрей Гедройт — представитель, князь; Неназванный органиста — свидетель; Костая[?] — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Городничи Виленский — упомянутое место; Полоцкий — упомянутое место; костел Святого Яна — упомянутое место; Скарб Господарский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
6 мая 1550 г., индикт 8; нынешний день в ходе записи назван вторником, позднейшая присяга — четвергом. Господарская земянка Janowaia Зузанна Surwiliszkaia жалуется на Юрия Hordyna, представленного князем Андреем Gedroyt с полной властью, описанной в письме. При суде Епимаха присутствуют Koleda Федорович, виленский городничий, пан Jackowski и Николай Hlebowicz, названный сыном полоцкого воеводы. Зузанна утверждает, что дала Regał на одну ночь, требовала его на следующий день и позже, а после полугодового удержания Hordyna вернул поврежденный предмет ее явно названному сыну Станиславу. Она пересказывает прежнее господарское письмо о возврате в казну и условной ответственности в 300 черленых золотых, напоминания и вызовы; их нынешнее предъявление не засвидетельствовано. Представитель сначала отрицает получение Regał, затем признает его, ссылаясь на принятие сыном. Он отказывается от отсылки к указанным истицей людям, личные показания которых не приведены. Реально представленный безымянный органист признает получение от Зузанны 4 коп грошей за ремонт. Епимах присуждает возмещение этого расхода с оплатой через четыре недели от нынешнего вторника.
Истица требует также вещи, оставленные вместе с Regał: белую непокрытую kunia, голубую Lunska одежду ее служебника Bartosz Lach с шестью серебряными пуговицами, синее ubrannie, саблю, пол-локтя зеленого Lunski сукна, новые башмаки и шпоры, две новые узды и три новые шапки, одна с лисьей подкладкой. Реестр вещей упомянут без однозначного предъявления письма. После отрицания ответной стороны и ее согласия на присягу Зузанна в назначенный четверг действительно присягает о передаче вещей в костеле св. Иоанна вместе с вижем Kostaia[?]. Gedroyt лично наблюдает и приводит ее к присяге; возвратившийся виж сообщает о совершенной присяге. Епимах оценивает белую kunia в буквальные poltory kopy, голубую одежду с 5 локтями сукна в 1 рубль, шесть серебряных пуговиц в 80 грошей, синие Kambarskie nehawicy в 20, саблю в 30, пол-локтя сукна в 10, башмаки в буквальные polczetwerka grosza, две узды в 6, шпоры в 4, три шапки в 12 грошей. За все вещи присуждены буквальные 6 коп грошей без 8 грошей, отдельно от 4 коп за ремонт, с оплатой через четыре недели от того же вторника. Оплата и возврат вещей не записаны. Виленский суд и должность городничего, костел св. Иоанна, полоцкая служебная принадлежность Hlebowicz и казна как учреждение различены; место депозита не названо.

Wersja polska · nr 458

Karty / strony rękopisu
s. 1206; s. 1207; s. 1208; s. 1209

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 6 maia 1550 ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 610

Osoby, role i urzędy
Zuzanna Surwiliszkaia — powód, Zemianka Hospodarskaia; Juri Hordyna — pozwany, Zemianin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Stanisław; Bartosz Lach; Nienazwany marszałek dworny — marszałek Dworny; Koleda Fedorowicz — obecny, Horodniczy Wilenski; Jackowski — obecny; Mikołay Hlebowicz — obecny, Woiewodycz Połocki; Andrey Gedroyt — pełnomocnik, kniaź; Nienazwany organista — świadek; Kostaia[?] — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Horodniczy Wilenski — miejsce wspomniane; Połocki — miejsce wspomniane; kostel Swiatoho Jana — miejsce wspomniane; Skarb Hospodarski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
6 maja 1550 r., indykcja 8; w toku aktu dzisiejszy dzień nazwano wtorkiem, a późniejszą przysięgę — czwartkiem. Ziemianka hospodarska Janowaia Zuzanna Surwiliszkaia skarży Juria Hordynę, reprezentowanego przez kniazia Andreya Gedroyta z pełną mocą opisaną na liście. Przy sądzie Epimacha obecni są Koleda Fedorowicz, horodniczy wileński, pan Jackowski i Mikołay Hlebowicz, woiewodycz połocki. Zuzanna twierdzi, że oddała Regał na jedną noc, bezskutecznie żądała go następnego dnia i później, a po półrocznym zatrzymaniu Hordyna zwrócił jej synowi Stanisławowi przedmiot uszkodzony. Przytacza wcześniejszy list hospodarski nakazujący oddanie do skarbu i warunkową odpowiedzialność 300 złotych czerlenych oraz upomnienia i pozwy; dokumentów tych nie przedstawiono jako rzeczywiście okazanych obecnie. Gedroyt najpierw zaprzecza przyjęciu Regału, potem je przyznaje, powołując się na odbiór przez syna. Odmawia odesłania do ludzi wskazanych przez powódkę; nie zapisano ich osobistych zeznań. Rzeczywiście stawiony nienazwany organista przyznaje otrzymanie od Zuzanny 4 kop groszy za naprawę. Epimach zasądza od Hordyny zwrot tego wydatku, płatny za cztery tygodnie od dzisiejszego wtorku.
Powódka dochodzi również rzeczy złożonych z Regałem: białej hołej kuni, błękitnej sukni Lunskiej swego służebnika Bartosza Lacha z sześcioma srebrnymi knoflami, sinego ubrania, szabli, pół łokcia zielonego sukna Lunskiego, nowych czerewików i ostróg, dwóch nowych uzd oraz trzech nowych szapek, jednej podbitej lisem. Rejestr rzeczy przywołano, bez jednoznacznego okazania pisma. Po zaprzeczeniu strony pozwanej i zgodzie na przysięgę Zuzanna w wyznaczony czwartek rzeczywiście przysięga o depozycie w kościele św. Jana, z wizem Kostaia[?]; Gedroyt osobiście dogląda przysięgi i ją do niej przywodzi, a powracający wiz składa relację. Epimach wycenia kunię na literalne poltory kopy, suknię zawierającą 5 łokci sukna na 1 rubel, sześć srebrnych knofli na 80 gr, sine nehawicy Kambarskie na 20 gr, szablę na 30 gr, pół łokcia sukna na 10 gr, czerewiki na literalne polczetwerka grosza, dwie uzdy na 6 gr, ostrogi na 4 gr, trzy szapki na 12 gr. Zasądza za całość rzeczy literalnie 6 kop groszy bez 8 groszy, odrębnie od 4 kop za naprawę, z zapłatą za cztery tygodnie od tegoż wtorku. Nie zapisano zapłaty ani zwrotu tych rzeczy. Wileński sąd i urząd horodniczego, kościół św. Jana, połocka afiliacja Hlebowicza oraz skarb jako instytucja pozostają odrębne; miejsca depozytu nie nazwano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 609 (левая половина), 609 (правая половина), 610 (левая половина), 610 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 459. Юрий Николаевич против Станислава Яновича: земля и человек по давней купле

Листы / страницы рукописи
с. 1209; с. 1210; с. 1211

Дата записи
1550-05-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 611

Лица, роли и должности
Юри Миколаевич — истец, господарский боярин; Станислав Янович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Станислав Петрашкевич; Миколай Мартинович; Зофия; Малгорета Петрашкова; Товтко Милевич; Станислав Бердовский — курклевский тивун; волничский наместник; Андрей Гедройт — присутствующий, князь

География — владения, юрисдикция и должности
Товтыкишка / Товтилишка — имение; Степанишок[?] — упомянутое место; в Кеве — упомянутое место; на Подоли — упомянутое место; Курклевский — упомянутое место; Волнички — упомянутое место; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
10 мая 1550 г., индикт 8. Господарский боярин Юрий Николаевич перед Богданом Андреевичем Епимахом, при князе Андрее Gedroyt, жалуется на господарского боярина Станислава Яновича. По его словам, боярин ответчика Станислав Petraszkiewicz держит его наследственную землю Towtykiszka, в тексте Towtiliszka, где находился человек Towtko, ныне неизвестно где; ответчик отказал в правосудии. Станислав Янович отвечает, что покойный отец истца, Николай Martinowicz, навечно продал человека с землей Petraszkowa Малгорете и ее прямо названному сыну Станиславу. Мать, затем сын спокойно держали покупку тридцать лет и более. Истец не предъявляет прежнего требования, объясняя, что наследство досталось недавно, поскольку он служил в Киеве и на Подолии.
По требованию Юрия ответчик действительно предъявляет одно продажное письмо с двумя печатями: Николая Martinowicz и Станислава Berdowski, курклевского тивуна и волничского наместника. Прочитанное письмо сообщает, что Николай с женой Зофией продали наследственного человека Towtko Milewicz Малгорете и ее сыну Станиславу с землями и всем имуществом за буквальные polpetijnadcati kopy грошей литовской монеты. При имуществе и вечной продаже стоит формула Stepaniszok[?], точная связь которой остается неясной. Юрий смотрит письмо и не возражает против него. Епимах, учитывая истекшие тридцать лет и отсутствие доказанного прежнего требования, оставляет Станислава Petraszkiewicz при продажном письме и держании человека по покупке. Нынешняя оплата, новое вручение и присяга не записаны. Земля отделена от Киева и Подолии как мест службы истца, курклевской и волничской должностей печатника и виленского суда; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 459

Karty / strony rękopisu
s. 1209; s. 1210; s. 1211

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 10 Maia 1550 Ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 611

Osoby, role i urzędy
Juri Mikołaiewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Stanisław Janowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Stanisław Petraszkiewicz; Mikołay Martinowicz; Zofija; Małgoreta Petraszkowa; Towtko Milewicz; Stanisław Berdowski — Tiwun Kurklewski, namestnik Wolniczki; Andrey Gedroyt — obecny, kniaź

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Towtykiszka / Towtiliszka — majątek; Stepaniszok[?] — miejsce wspomniane; w Kiewie — miejsce wspomniane; na Podoli — miejsce wspomniane; Kurklewski — miejsce wspomniane; Wolniczki — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
10 maja 1550 r., indykcja 8. Bojar hospodarski Juri Mikołaiewicz przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, przy kniaziu Andreyu Gedroycie, skarży bojara Stanisława Janowicza. Twierdzi, że bojar pozwanego, Stanisław Petraszkiewicz, trzyma jego ojczystą ziemię Towtykiszka, w treści Towtiliszka, na której był Towtko, obecnie o nieznanym położeniu; pozwany miał odmówić sprawiedliwości. Stanisław Janowicz odpowiada, że zmarły ojciec powoda, Mikołay Martinowicz, sprzedał człowieka z ziemią na wieczność Petraszkowej Małgorecie i jej wyraźnie nazwanemu synowi Stanisławowi. Matka, a potem syn, mieli spokojnie trzymać zakup przez trzydzieści lat i więcej. Powód nie okazuje wcześniejszego upominania, wyjaśniając, że ojcowizna przypadła mu niedawno, gdyż służył w Kijowie i na Podolu.
Na żądanie Juria pozwany rzeczywiście przedstawia jeden list sprzedażny pod dwiema pieczęciami: Mikołaja Martinowicza oraz Stanisława Berdowskiego, tiwuna kurklewskiego i namestnika wolniczkiego. Odczytany list stwierdza, że Mikołay z żoną Zofiją sprzedali ojczystego człowieka Towtka Milewicza Małgorecie i jej synowi Stanisławowi z ziemiami i całym statkiem za literalne polpetijnadcati kopy groszy monety litewskiej. Klauzula zawiera Stepaniszok[?] przy statku i formule wiecznej sprzedaży; jej dokładna relacja pozostaje niepewna. Juri ogląda list i nie podnosi przeciw niemu zarzutu. Epimach, uwzględniając upływ trzydziestu lat i brak wykazanego upominania, zostawia Stanisława Petraszkiewicza przy liście i posiadaniu człowieka według kupna. Nie zapisano obecnej zapłaty, nowego wydania ani przysięgi. Ziemię odróżniono od Kijowa i Podola jako miejsc służby powoda, kurklewskiej i wolniczkiej funkcji pieczętarza oraz wileńskiego urzędu sądowego; brak nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 610 (правая половина), 611 (левая половина), 611 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 460. Ян Tworowski и Петр Woytechowicz с женами: наследство тещи, долг и будущий раздел

Листы / страницы рукописи
с. 1211; с. 1212; с. 1213; с. 1214; с. 1215; с. 1216

Дата записи
1550-05-01

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 612

Лица, роли и должности
Ян Творовский — истец, господарский земянин; Зофия — супруг истца; Петр Войтехович — ответчик, господарский земянин; Алжбета Романовна — супруг ответчика; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Катерына Романовна / Романова Кахна Якубовна; Фронцк Красовский[?]; Ян Станиславович Волынец; княз Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
1 мая 1550 г., четверг, индикт не указан. Ян Tworowski действует за себя и жену Зофию против Петра Woytechowicz, действующего за себя и жену Альжбету Romanowna. При Епимахе присутствуют князь Андрей Gedroyt и Станислав Traskowski. Истец утверждает, что покойная мать их жен, названная Катериной Romanowna, имела лишь пожизненно выделенные земли, тяглых людей, челядь, строения и движимость без обеспечения от мужа. Отдельные разделительные реестры упомянуты, но ныне не предъявлены. Ответчика обвиняют в удержании всего и отказе в половине купленных и некупленных земель и сенокосов при неназванном дворе.
Петр действительно предъявляет признательное письмо тещи, названной в нем Romanowa Кахна Jakubowna, под ее печатью и печатями посторонних людей. Различные отчества сохранены. Письмо приводит прежние займы и платежи: 11 коп Fronck Krasowski[?], зятю ее мужа; 20 коп Яну Stanisławowicz Wołyniec; 3 копы ее зятю Яну Tworowski. Общий долг Петру составляет 34 копы. За него она передала свою четвертую часть движимости: дома, скот, посеянное и хранимое зерно, пчел и прочие вещи, хотя стоимость была ниже долга. Ян оспаривает ее право распоряжаться. Епимах оставляет Петра и Альжбету при письме; Ян может получить половину этой движимости только после возврата половины суммы 34 коп.
Отдельно стороны соглашаются разделить человека, земли и сенокосы. Прежняя служба человека по 3 дня в неделю каждой стороне приведена в рассказе. Епимах назначает будущий раздел через 4 недели от нынешнего четверга: стороны выберут делчих и разделят поровну. Петр сохранит посев на своей выделенной доле, излишек сверх нее делится поровну. Ян тогда должен предъявить общие sebreny письма на человека, купленные и zakupleny земли и сенокосы. Петр ранее действительно оплатил децкому неявку Яна; делчие должны передать Петру seliszcza из доли Яна во временное держание до возмещения половины deckowanie, выраженного буквально poltretiadcet грошей, либо удовлетворения. Нынешний платеж, выполненный раздел, новое вручение и присяга не записаны. Виленский суд отделен от неназванного двора и владений; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 460

Karty / strony rękopisu
s. 1211; s. 1212; s. 1213; s. 1214; s. 1215; s. 1216

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1 Maia1550 czetwerka

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 612

Osoby, role i urzędy
Jan Tworowski — powód, Zemianin Hospodarski; Zofija — małżonek powoda; Petr Woytechowicz — pozwany, Ziemianin hospodarski; Alżbieta Romanowna — małżonek pozwanego; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namiestnik wileński, namestnik Wilenski; Kateryna Romanowna / Romanowa Kachna Jakubowna; Fronck Krasowski[?]; Jan Stanisławowicz Wołyniec; kniaź Andrey Gedroyt — obecny, Kniaź; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
1 maja 1550 r., czwartek, bez zapisanej indykcji. Jan Tworowski działa za siebie i żonę Zofiję przeciw Petrowi Woytechowiczowi działającemu za siebie i żonę Alżbietę Romanownę. Przy Epimachu obecni kniaź Andrey Gedroyt i Stanisław Traskowski. Powód twierdzi, że zmarła matka ich żon, nazwana Kateryną Romanowną, miała tylko dożywotnio wydzielone ziemie, ludzi ciągłych, czeladź, zabudowania i ruchomości, bez oprawy od męża. Wspomina osobne rejestry, lecz ich obecnie nie okazuje; zarzuca pozwanemu zatrzymanie całości oraz odmowę połowy ziem kupionych i niekupionych oraz łąk przy nienazwanym dworze.
Petr rzeczywiście okazuje list wyznany teściowej, w nim Romanowej Kachny Jakubowny, pod jej pieczęcią i pieczęciami osób postronnych. Wariantów patronimiku nie wyrównano. List przytacza dawne pożyczki i spłaty: 11 kop Fronckowi Krasowskiemu[?], zięciowi jej męża; 20 kop Janowi Stanisławowiczowi Wołyńcowi; 3 kopy jej zięciowi Janowi Tworowskiemu. Cały dług wobec Petra wynosi 34 kopy. W zamian przekazała mu swoją czwartą część ruchomości, obejmującą domy, bydło, zboże, pszczoły i inne rzeczy, choć były warte mniej od długu. Jan kwestionuje jej prawo rozporządzania. Epimach zachowuje Petra i Alżbietę przy liście; Jan może otrzymać połowę tych ruchomości dopiero po zwrocie połowy sumy 34 kop.
Osobno strony zgadzają się podzielić człowieka, ziemie i łąki. Dawna służba człowieka po 3 dni tygodniowo każdej stronie jest przytoczona. Epimach wyznacza przyszły termin za 4 tygodnie od obecnego czwartku; strony wybiorą delczych i podzielą dobra równo. Petr zachowa zasiew na swojej przydzielonej części, a nadwyżka ponad tę część zostanie podzielona. Jan ma wtedy okazać wspólne listy sebreny na człowieka i ziemie kupione oraz zakupleny z łąkami. Petr wcześniej rzeczywiście zapłacił deckiemu za niestawiennictwo Jana; delczych mają oddać mu seliszcza z części Jana w czasowe trzymanie do zwrotu połowy deckowania, wyrażonego literalnie poltretiadcet groszy, albo zadośćuczynienia. Nie zapisano obecnej spłaty, dokonanego podziału, nowego wydania ani przysięgi. Wileński urząd odróżniono od nienazwanego dworu i dóbr, bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 611 (правая половина), 612 (левая половина), 612 (правая половина), 613 (левая половина), 613 (правая половина), 614 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 461. Григорий Wasilewicz Jasenski против Лаврина Mateiewicz: побои тивуна и 3 рубля

Листы / страницы рукописи
с. 1216; с. 1217

Дата записи
1550-04-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 615

Лица, роли и должности
Грыгорей Василевич Ясенский — истец, селецкий урядник; Лаврын Матеевич — ответчик, господарский боярин; Щепан Климович — потерпевший, островецкий тивун; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Сыпун[?] [SML: предварительная форма]; Пани Янова Юревича Глебовича — виленская воеводина; Пенчиф[?]; Мартин Шыкшнев[?] — господарский боярин; Федор Владыка — присутствующий, господарский дворянин; Яцко Суморок — присутствующий, господарский дворянин; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин; Ян Пусеваска[?] — предложенный свидетель, господарский земянин; Якуб Зоспревич[?] — предложенный свидетель; Софиян Татарын[?] — служебник, сообщающий обстоятельства; Ян Пейбович — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Острова / в Островей — упомянутое место; Островецкий — территория должности; Селецкий — территория должности; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
16 апреля 1550 г., среда, индикт не указан. Григорий Wasilewicz Jasenski, селецкий урядник пани Janowa Juriewicza Hlebowicza, виленской воеводины, жалуется на господарского боярина Лаврина Mateiewicz перед Епимахом при Федоре Władyka, Яцке Sumorok и Станиславе Traskowski. Утверждает, что на торгу в Ostrowa ответчик избил и измучил его островецкого тивуна Щепана Klimowicz, тогда же пропали одна boczka соли и деньги без указанной суммы. Смерть не утверждается; ответчик отрицает побои.
Обе стороны принимают доказательство через людей. Предложены три свидетеля: господарский земянин Ян Pusewaska[?], Якуб Zosprewicz[?], человек Penczyf[?], и Ян Peybowicz, человек господарского боярина Мартина Szyksznew[?]. Лаврин выбирает Яна Peybowicz. Епимах действительно посылает к нему своего слугу Sofiian Tataryn[?] для опроса. Вернувшийся слуга лично передает ответ Яна: тивун сидел на току за бочками соли; Лаврин оскорблял его, обвинял в выведении своего человека и после отрицания бил. Личное появление Яна в суде и опрос двух прочих предложенных свидетелей не записаны.
Епимах, выслушав переданный ответ, присуждает Jasenski с Лаврина 3 рубля грошей за побои тивуна. Платеж назначен через 4 недели от нынешнего понедельника 22 апреля, при начальной дате 16 апреля в среду; обе формулы сохранены без исправления календаря. Выполненный платеж, присяга и отдельное взыскание за соль не записаны. Торг Ostrowa отделен от островецкой должности тивуна, селецкого урядничества, виленского суда и титула покровительницы; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 461

Karty / strony rękopisu
s. 1216; s. 1217

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 16 Aprelia1550 w Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 615

Osoby, role i urzędy
Hryhorey Wasilewicz Jasenski — powód, uradnik Sełecki; Ławryn Mateiewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Szczepan Klimowicz — poszkodowany, Tiwun Ostrowecki; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Sypun[?] [SML: forma wstępna]; Pani Janowa Juriewicza Hlebowicza — Woiewodynia Wilenska; Penczyf[?]; Martin Szyksznew[?] — Boiaryn Hospodarski; Fedor Władyka — obecny, Dworanin Hospodarski; Jacko Sumorok — obecny, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski; Jan Pusewaska[?] — proponowany świadek, Zemianin Hospodarski; Jakub Zosprewicz[?] — proponowany świadek; Sofiian Tataryn[?] — służebnik zdający relację; Jan Peybowicz — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Ostrowa / w Ostrowey — miejsce wspomniane; Ostrowecki — obszar urzędu; Sełecki — obszar urzędu; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 kwietnia 1550 r., środa, bez podanej indykcji. Hryhorey Wasilewicz Jasenski, sełecki uradnik pani Janowej Juriewicza Hlebowicza, wojewodziny wileńskiej, skarży hospodarskiego bojara Ławryna Mateiewicza przed Epimachem, przy Fedorze Władyce, Jacku Sumoroku i Stanisławie Traskowskim. Zarzuca pobicie i zmordowanie swojego tiwuna ostroweckiego Szczepana Klimowicza na targu w Ostrowey oraz utratę jednej boczki soli i nieokreślonych groszy. Nie wynika stąd śmierć. Pozwany zaprzecza.
Obie strony przyjmują hat i dowód z ludzi. Jasenski proponuje trzech świadków: Jana Pusewaskę[?], ziemianina hospodarskiego, Jakuba Zosprewicza[?], człowieka Penczyfowa[?], i Jana Peybowicza, człowieka hospodarskiego bojara Martina Szyksznewa[?]. Ławryn wybiera Jana Peybowicza. Epimach rzeczywiście wysyła do niego swego służebnika Sofiiana Tataryna[?] na opyt. Powracający służebnik osobiście przekazuje odpowiedź Jana: tiwun siedział na toku za beczkami soli, Ławryn znieważał go, zarzucał wywiedzenie swojego człowieka, a po zaprzeczeniu bił. Nie zapisano osobistego stawiennictwa Jana przed sądem ani przesłuchania dwóch innych proponowanych świadków.
Po wysłuchaniu raportu Epimach zasądza Jasenskiemu za pobicie Szczepana Klimowicza 3 ruble groszy na Ławrynie. Wyznacza przyszłą zapłatę za 4 tygodnie od obecnego poniedziałku 22 kwietnia, mimo otwarcia 16 kwietnia w środę; formuły zachowano bez naprawy kalendarza. Brak zapisu wykonanej zapłaty, przysięgi lub osobnego odszkodowania za sól. Ostrowę jako miejsce targu odróżniono od funkcji tiwuna ostroweckiego, sełeckiego uradnika, wileńskiego sądu i tytułu patronki; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 614 (левая половина), 614 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 462. Awgusztyn Furs против Hryhorey Lahodicz / Jasenski: спорные земли и будущая комиссия

Листы / страницы рукописи
с. 1210[?] / 1218[?]; с. 1219; с. 1220; с. 1221; с. 1222

Дата записи
1550-05-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 616

Лица, роли и должности
Авгуштын Фурс — истец, державца жижморский; Грыгорей Василевич Лагодич / Грыгорей Ясенский — ответчик, господарский боярин; Алжбета Станиславовна — ответчик; Шымко Янович Войзнарович — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Пани Янова Юревича Глебовича — виленская воеводина; Роман Бурак — тиун; Александро Владычич — присутствующий; Лев — присутствующий; Ян Сацковский — присутствующий, роконтишский урядник[?]; Ян Епимах — присутствующий; княз Андрей Гедройт — представитель, князь

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Кирки[?] — имение; Ромейкишки / Ремейкишки — имение; Войшнаровский — имение; Река Ластуя[?] — упомянутое место; Жижморский — территория должности; Роконтыский — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
9 мая 1550 г., индикт 8, день недели не указан. Awgusztyn Furs, держатель Żyżmorski, через уполномоченного князя Andreya Gedroyta жалуется на слугу пани Janowa Juriewicza Hlebowicza, виленской воеводины, господарского боярина Hryhorey Wasilewicz Lahodicz, его жену Alżbieta Stanisławowna и ее пасынка Szymko Janowicz Woyznarowicz. В ответе и дальнейшем тексте ответчик назван Hryhorey Jasenski; расхождение собственных форм сохранено. Присутствуют Aleksandro Władyczycz и его брат Lew, Jan Sackowski, при неуверенном отнесении формулы uradnik Rokontyski, и Jan Epimach.
Истец утверждает вторжение в лес и поля двора Romeykiszki, устройство новых дорог, занятие нивы и сенокоса за живой водной границей, ручьем, впадающим в реку Lastuia[?]. Сенокос его тивуна Roman Burak под старым селищем возле жилища человека противной стороны якобы вытоптан скотом и конями в прошлом году; названы ежегодные 50 возов сена. Jasenski от своего имени, жены и пасынка ссылается на прежние жалобы об ущербе их имению Woysznarowski от Furs и подданных Romeykiszki. Alżbieta заявляет опеку детей. Действительно представлены совместные позовы панов Рады, господаря и князя виленского епископа. Gedroyt возражает об отсутствии нынешнего срока и упоминания опеки в первоначальных позовах.
Епимах осматривает позовы, признает взаимность спора о тех же землях и назначает будущий выезд совместно выбранных комиссаров через 4 недели после предстоящего последнего праздника Богородицы, приходящегося на индикт 9; буквальная формула сохранена без календарного перевода. Комиссары должны прочесть письма обеих сторон, определить надлежащего инициатора и закончить дело на землях по общему праву и Земскому статуту. Если сторона не приедет или не приведет комиссаров, судьи присутствующей стороны должны выслушать ее надлежащее доказательство и завершить дело на месте. Будущее разбирательство охватывает взаимные обиды подданных, разбой, воровство, побои, грабеж и дороги через поля, яровые и сенокосы. Обе стороны должны собрать спорные хлеба и сено, целиком сложить у общего человека до решения и не трогать. Согласие и принятие срока действительно записаны; совершенный осмотр, межевание, сбор, складирование, платеж, присяга или нынешнее решение о титуле не записаны. Имения и река отделены от должностей Żyżmorski, Rokontyski и виленских учреждений; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 462

Karty / strony rękopisu
s. 1210[?] / 1218[?]; s. 1219; s. 1220; s. 1221; s. 1222

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 9 Maia 1550 Indykt 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 616

Osoby, role i urzędy
Awgusztyn Furs — powód, Derżawca Żyżmorski; Hryhorey Wasilewicz Lahodicz / Hryhorey Jasenski — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Alżbieta Stanisławowna — pozwany; Szymko Janowicz Woyznarowicz — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Pani Janowa Juriewicza Hlebowicza — Woiewodynia Wilenska; Roman Burak — Tiwun; Aleksandro Władyczycz — obecny; Lew — obecny; Jan Sackowski — obecny, uradnik Rokontyski[?]; Jan Epimach — obecny; kniaź Andrey Gedroyt — pełnomocnik, kniaź

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Kirki[?] — majątek; Romeykiszki / Remeykiszki — majątek; Woysznarowski — majątek; Reka Lastuia[?] — miejsce wspomniane; Żyżmorski — obszar urzędu; Rokontyski — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
9 maja 1550 r., indykcja 8, bez dnia tygodnia. Awgusztyn Furs, derżawca Żyżmorski, przez umocowanego kniazia Andreya Gedroyta skarży służebnika pani Janowej Juriewicza Hlebowicza, wojewodziny wileńskiej, Hryhoreya Wasilewicza Lahodicza, jego żonę Alżbietę Stanisławownę i jej pasynka Szymka Janowicza Woyznarowicza. W odpowiedzi i dalszym tekście pozwany nazywany jest Hryhorey Jasenski; konflikt form zachowano. Przy sprawie obecni Aleksandro Władyczycz i jego brat Lew, Jan Sackowski, przy niepewnym przywiązaniu formuły uradnik Rokontyski, oraz Jan Epimach.
Furs zarzuca wstępowanie w las i pola przy dworze Romeykiszki, czynienie nowych dróg oraz zajęcie jego niwy i łąki za graniczną żywą wodą, ruczajem płynącym do rzeki Lastuia[?]. Łąka tiwuna Romana Buraka pod starym seliszczem, obok przybytku człowieka przeciwników, miała być wypasiona w ubiegłym roku; powód recytuje coroczny zbiór 50 wozów siana. Jasenski w imieniu własnym, żony i pasynka powołuje wcześniejsze skargi na krzywdy ich majątku Woysznarowskiego od Fursa i poddanych Romeykiszki. Alżbieta twierdzi, że opiekuje się dziećmi. Rzeczywiście złożono wspólne pozwy Panów Rad, hospodara i kniazia biskupa wileńskiego. Gedroyt podnosi brak obecnego terminu oraz brak twierdzenia opieki w pierwszych pozwach.
Epimach ogląda pozwy, uznaje wzajemny spór o te same ziemie i nakazuje przyszły wspólny wyjazd komisarzy za 4 tygodnie po przyszłym ostatnim święcie Matki Bożej, przypadającym w indykcji 9; literalną formułę pozostawiono bez konwersji daty. Komisarze obu stron mają czytać ich listy, ustalić właściwą stronę powodową i zakończyć sprawę na ziemiach według prawa pospolitego i Statutu Zemskiego. Jeżeli strona nie przyjedzie lub nie wyprowadzi komisarzy, sędziowie obecnej strony mają rozpoznać jej słuszny dowód i zakończyć tam sprawę. Przyszłe rozpoznanie obejmuje także wzajemne szkody poddanych, rozboje, złodziejstwo, boje, trabeże i drogi niszczące pola, jarynę i łąki. Obie strony mają zebrać sporne zboże i siano, złożyć całość u wspólnego człowieka do rozstrzygnięcia i jej nie ruszać. Rzeczywiście zgodzono się i przyjęto termin; nie zapisano wykonanej komisji, pomiaru, zbioru, depozytu, zapłaty, przysięgi lub obecnego rozstrzygnięcia tytułu. Nazwane majątki i rzekę odróżniono od urzędów Żyżmorskiego, Rokontyskiego i wileńskich; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 615 (левая половина), 615 (правая половина), 616 (левая половина), 616 (правая половина), 617 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 463. Письмо Iwan Hornostay о комиссии в споре Furs и Jasenski

Листы / страницы рукописи
с. 1222; с. 1223; с. 1224

Дата записи
1550-05-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 617

Лица, роли и должности
Аугустын Фурс / Фур — истец, державца жижморский; Войтех Якубович — уполномоченный, господарский дворянин; Яцковский Иванович — уполномоченный, господарский дворянин; Михайл Шымкович Бурнак — уполномоченный, господарский дворянин; Щасны Венцлавович Сирутевич — уполномоченный, господарский мечник; Павел Островицкий — уполномоченный, господарский дворянин; Павел Внучко — уполномоченный, медницкий хорунжий; Грыгорей Ясенский — ответчик, господарский земянин; Алжбета — ответчик; Шымко — ответчик; Иван Горностай — выдавший документ, дворный маршалок; земский подскарбий; господарский писарь; слонимский и мстибоговский[?] староста; бирштанский, дорсунишский и зельвенский державца; Богдан Епимах — судья, виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Ромейкишки — имение; Войшнаровский — имение; Жижморский — территория должности; Слонимский — территория должности; Мстибоговский[?] — территория должности; Бирштанский — территория должности; Дорсунишки — территория должности; Зелвенский — территория должности; Медницкий — территория должности; Вильно — место выдачи

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Письмо Iwan Hornostay, маршалка дворного, земского подскарбия, господарского писаря, старосты Słonimski и Mstibohowski[?], держателя Birsztański, Dorsuniszki и Zelwenski, писано в Вильне 9 мая 1550 г., индикт 8. Адресаты — Woytech Jakubowicz, Jackowski Iwanowicz и Michaył Szymkowicz Burnak, господарские дворяне; неназванное личное имя Jackowski не добавлено.
Изложен взаимный спор Augustyn Furs/Fur, держателя Żyżmorski, с господарским земянином Hryhorey Jasenski, его женой Alżbieta и пасынком Szymko об ущербе имениям Romeykiszki и Woysznarowski и их подданным: разбой, воровство, насильственное занятие земель, новые дороги через поля, яровые и сенокосы, покос и прочие обиды. Собственная формула pasynkom swoim сохранена отдельно от Ieie в акте462. Жалобы и согласие сторон ранее записаны перед виленским наместником Bohdan Epimach, стороны получили выписи. Прежний срок комиссии через 4 недели после будущего последнего праздника Богородицы в индикте 9 оставлен без календарного перевода.
Furs действительно выбрал комиссаров: господарского мечника Szczasny Wencławowicz Sirutewicz, господарского дворянина Paweł Ostrowicki и медницкого хорунжего Paweł Wnuczko. Hornostay приказывает адресатам согласовать совместный выезд с судьями Furs, рассмотреть спор на землях и закончить по Земскому статуту, выписям и записанному согласию сторон. При невозможности судье прибыть стороны могут выбрать другого, также связанного Статутом и выписями. Предписано будущее действие; совершенный осмотр, нынешнее решение о титуле, платеж, присяга или раздел не записаны. Вильна как место выдачи и география должностей отделены от спорных имений; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 463

Karty / strony rękopisu
s. 1222; s. 1223; s. 1224

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 9 Maia 1550 Indykt 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 617

Osoby, role i urzędy
Augustyn Furs / Fur — powód, Derżawca Żyżmorski; Woytech Jakubowicz — upoważniony, Dworanin Hospodarski; Jackowski Iwanowicz — upoważniony, Dworanin Hospodarski; Michaył Szymkowicz Burnak — upoważniony, Dworanin Hospodarski; Szczasny Wencławowicz Sirutewicz — upoważniony, Meczny Hospodarski; Paweł Ostrowicki — upoważniony, Dworanin Hospodarski; Paweł Wnuczko — upoważniony, Chorąży Mednicki; Hryhorey Jasenski — pozwany, Zemianin Hospodarski; Alżbieta — pozwany; Szymko — pozwany; Iwan Hornostay — wystawca dokumentu, Marszałek Dworny; Podskarbi Zemski; Pisar Hospodarski; Starosta Słonimski i Mstibohowski[?]; Derżawca Birsztański, Dorsuniszki i Zelwenski; Bohdan Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Romeykiszki — majątek; Woysznarowski — majątek; Żyżmorski — obszar urzędu; Słonimski — obszar urzędu; Mstibohowski[?] — obszar urzędu; Birsztański — obszar urzędu; Dorsuniszki — obszar urzędu; Zelwenski — obszar urzędu; Mednicki — obszar urzędu; Wilno — miejsce wystawienia

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
List Iwana Hornostaya, marszałka dwornego, podskarbiego ziemskiego, pisarza hospodarskiego, starosty Słonimskiego i Mstibohowskiego[?], derżawcy Birsztańskiego, Dorsuniszkiego i Zelwenskiego, pisany w Wilnie 9 maja 1550 r., indykcja 8. Adresaci: Woytech Jakubowicz, Jackowski Iwanowicz i Michaył Szymkowicz Burnak, dworzanie hospodarscy. Własnego imienia Jackowskiego nie dopisano.
Przywołuje wzajemny spór Augustyna Fursa/Fura, derżawcy Żyżmorskiego, z ziemianinem hospodarskim Hryhoreyem Jasenskim, jego żoną Alżbietą i pasynkiem Szymkiem o szkody majątków Romeykiszki i Woysznarowskiego oraz ich poddanych: rozboje, złodziejstwo, gwałtowne zabranie ziem, nowe drogi przez pola, jarynę i łąki, pokoszenie i inne krzywdy. Literalną formułę pasynkom swoim zachowano osobno od Ieie w akcie462. Skargi i zgodę stron zapisano wcześniej przed Bohdanem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, a strony pobrały wypisy. Termin komisji za 4 tygodnie po przyszłym ostatnim święcie Matki Bożej, przypadającym w indykcji 9, przywołano bez konwersji kalendarzowej.
Furs rzeczywiście wybrał komisarzy: Szczasnego Wencławowicza Sirutewicza, miecznego hospodarskiego, Pawła Ostrowickiego, dworzanina hospodarskiego, i Pawła Wnuczka, chorążego Mednickiego. Hornostay poleca adresatom uzgodnić wspólny wyjazd z tymi sędziami Fursa, rozpoznać spór na ziemiach i zakończyć go według Statutu Zemskiego, wypisów i zapisanej zgody stron. Jeżeli któryś sędzia nie może przybyć, strony mogą wybrać innego, nadal związanego Statutem i wypisami. To polecenie przyszłej komisji, nie zapis wykonanego oglądu, wyroku majątkowego, zapłaty, przysięgi lub podziału. Wilno jako miejsce wystawienia i urzędy odróżniono od dwóch spornych majątków; nie ustalono nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 617 (левая половина), 617 (правая половина), 618 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 464. Stanisław Mazurek против Marko Rahozycz: будущая присяга и условные 5 коп

Листы / страницы рукописи
с. 1224; с. 1225; с. 1226[?]

Дата записи
1550-04-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 618

Лица, роли и должности
Павлик Довалевич — обвиняемый; Станислав Мазурек — истец, хозовский боярин[?] князя-епископа виленского; Марко Рагозыч / Рагоза — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Павлик — невольный паробок; княз Бискуп Виленский — виленский епископ

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Хозовский / Хожовский[?] — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 апреля 1550 г., индикт 8; день недели в начале не указан, окончание называет нынешний вторник. Stanisław Mazurek, боярин неназванного виленского епископа с буквальной принадлежностью Chozowski/Chożowski[?], жалуется на господарского дворянина Marko Rahozycz перед Bohdan Andreiewicz Epimach. Утверждает, что человек ответчика Pawlik Dowalewicz вывел из его дома невольного работника Pawlik; это два разных человека.
Истец излагает прежний суд Marko над подданным: тот отрицал выведение и хотел поднять право, но Marko признал преимущество доказательства и присяги Stanisław. Назначены три срока по 12 недель. Истец был готов к присяге, подданный не явился; исполненная присяга не записана, общий срок в неделях не рассчитан. По жалобе Marko не исполнил прежний суд и поруку о 5 копах грошей за работника и не представил подданного, а предлагал 3 вола и кобылу, не позволяя оценить их посторонним. В нынешнем ответе Marko признает предложение скота и утверждает отказ истца принять его и присягнуть.
Епимах считает, что прежняя присяга не состоялась из-за отсутствия 5 коп наличными и предложения скота, якобы не стоившего этой суммы. Назначает будущую присягу Stanisław через 4 недели от нынешнего вторника. Только после присяги Marko должен немедленно, без нового срока, уплатить 5 коп грошей наличными, а не по оценке скота. Ответчик действительно соглашается. Совершенная присяга, нынешний платеж, принятие скота, возврат работника или нынешнее безусловное признание виновности не записаны. Виленский суд, епископская должность и буквальная принадлежность Chozowski[?] отделены от неназванного дома происшествия; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 464

Karty / strony rękopisu
s. 1224; s. 1225; s. 1226[?]

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 29 April 1550 Indykt 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 618

Osoby, role i urzędy
Pawlik Dowalewicz — oskarżony; Stanisław Mazurek — powód, Boiaryn kniazia Biskupa Wilenskoho Chozowski[?]; Marko Rahozycz / Rahoza — pozwany, Dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Pawlik — Parobek niewolny; kniaź Biskup Wilenski — Biskup Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Chozowski / Chożowski[?] — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 kwietnia 1550 r., indykcja 8, bez dnia tygodnia w otwarciu; zakończenie mówi o obecnym wtorku. Stanisław Mazurek, bojar niewymienionego z imienia biskupa wileńskiego, z literalną afiliacją Chozowski/Chożowski[?], skarży dworzanina hospodarskiego Marka Rahozycza przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem. Twierdzi, że człowiek Marka, Pawlik Dowalewicz, wywiódł z jego domu niewolnego parobka Pawlika; są to dwie odrębne osoby.
Powód przywołuje wcześniejszy sąd Marka nad poddanym: ten zaprzeczał wywiedzeniu i chciał podnieść prawo, ale Marko uznał pierwszeństwo dowodu i przysięgi Stanisława. Wyznaczono trzy terminy po 12 tygodni. Powód był gotowy do przysięgi, poddany nie stanął; nie zapisano wykonanej przysięgi i nie przeliczono terminów na sumę tygodni. Stanisław twierdzi, że Marko nie wypełnił wcześniejszego sądu i poruki dotyczących 5 kop groszy za parobka ani nie dostawił poddanego, tylko oferował 3 woły i klacz, odmawiając postronnego szacowania. Marko w obecnej odpowiedzi przyznaje ofertę bydła, zarzucając odmowę jego przyjęcia i złożenia przysięgi.
Epimach uznaje, że przysięga wcześniej nie doszła do skutku, ponieważ Marko nie zapłacił 5 kop gotówką, lecz proponował bydło mające nie wystarczać tej sumie. Wyznacza przyszłą przysięgę Stanisława za 4 tygodnie od obecnego wtorku. Dopiero gdy powód przysięgnie, Marko ma od razu, bez dalszego terminu, zapłacić 5 kop groszy gotówką, a nie w szacunku. Pozwany rzeczywiście przyzwala. Nie zapisano wykonanej przysięgi, obecnej zapłaty, przyjęcia bydła, powrotu parobka lub obecnego bezwarunkowego rozstrzygnięcia winy. Wileński sąd i urząd biskupa oraz literalna afiliacja Chozowski[?] są odrębne od nienazwanego domu zdarzenia; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 618 (левая половина), 618 (правая половина), 619 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 465. Stanisław Gedroyt и теща Hanna Sołohubowicza: исполненная присяга и два дворца Musniki

Листы / страницы рукописи
с. 1226[?]; с. 1227; с. 1228; с. 1229; с. 1230

Дата записи
1550-11-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 619

Лица, роли и должности
Станислав Гедройт — истец, господарский дворянин; Пани Миколаевна Сологубовича Ганна / Миколаевая Ганна — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Якуб — служебник Станислава; Неназвана жена Станислава Гедройта, дочь Ганны; Неназвани браця жоны Станислава Гедройта [?]; Павел Войтехович Сологубовича; Пан Томкович — господарский дворянин; Себестыян Войткевич — господарский земянин; княз Андрей Гедройт; Павел Селицкий[?] — должностное лицо, виз; служебник Епимаха; Малхер Савицкий — представитель, уполномоченный прокуратор

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Мусники / Мусницкий — имение; Ликове в лесов[?] — упомянутое место; Вильно — юрисдикция; Косциол свиетего Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 ноября 1550 г., суббота, индикт 9. Господарский дворянин Stanisław Gedroyt жалуется перед Bohdan Andreiewicz Epimach на свою тещу Pani Mikołaiewna Sołohubowicza Hanna. По его словам, дворец Musniki получен в приданое по неназванной жене, дочери Hanna, от ее братьев; теща дала письмо, затем в его отсутствие изгнала оставленного работника Jakub и насильно отняла дворец. Истец действительно показывает письмо, описывающее Musniki за исключением покупки Hanna.
Ответчица через действительно уполномоченного Malcher Sawicki отрицает передачу купленного ею дворца, его владение истцом и изгнание Jakub. Признает отдельный переданный зятю, ныне незаселенный дворец Musniki вне своей покупки и допускает его застройку. Действительно предъявляет купчую под печатями добрых людей: Paweł Woytechowicz Sołohubowicza продал ей навечно Musnicki дворец с дворной пашней, тяглыми людьми, пустовщинами, лесами, рощами, кустарником, реками и речками за 60 коп грошей. Это процитированная прежняя цена, не нынешний платеж или присуждение. Stanisław вновь показывает письмо Hanna о приданом в Likowie w lesow[?] и Musniki и соглашается на ее присягу.
Епимах признает владение купленным дворцом недоказанным и назначает присягу Hanna в церкви св. Иоанна на четвертый день, вторник 25 ноября. Далее прямо записано, что при наступлении срока Hanna с вижем, служебником Епимаха Paweł Selicki[?] , действительно исполнила присягу: зять не владел ее покупкой, она ее не передавала и не изгоняла его или Jakub. Отдельного вернувшегося отчета вижа или присутствия истца при присяге не записано. После исполненной присяги Епимах освобождает Hanna от насилия и убытков: ее купленный Musniki сохраняется по купчей, отдельный незаселенный Musniki зятя вне покупки — по письму передачи. Нынешней уплаты, физической передачи или выполненной постройки нет. Присутствующие Tomkowicz, Sebestyian Woytkiewicz и князь Andrey Gedroyt не превращены в очевидцев события или представителей истца. Именованные владения отделены от виленской юрисдикции и места присяги; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 465

Karty / strony rękopisu
s. 1226[?]; s. 1227; s. 1228; s. 1229; s. 1230

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 22 November 1550 Saturday indykta9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 619

Osoby, role i urzędy
Stanisław Gedroyt — powód, Dworanin Hospodarski; Pani Mikołaiewna Sołohubowicza Hanna / Mikołaiewaia Hanna — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jakub — Służebnik Stanisława; Nienazwana żona Stanisława Gedroyta, córka Hanny; Nienazwani bracia żony Stanisława Gedroyta [?]; Paweł Woytechowicz Sołohubowicza; Pan Tomkowicz — Dworanin Hospodarski; Sebestyian Woytkiewicz — Zemenin Hospodarski; kniaź Andrey Gedroyt; Paweł Selicki[?] — urzędnik, Wiz, służebnik Epimacha; Malcher Sawicki — pełnomocnik, Umocowany prokurator

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Musniki / Musnicki — majątek; Likowie w lesow[?] — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja; Kościół świętego Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 listopada 1550 r., sobota, indykcja 9. Dworzaniec hospodarski Stanisław Gedroyt skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem swoją teściową, Panią Mikołaiewną Sołohubowicza Hannę. Twierdzi, że dworzec Musniki otrzymał w posagu po swojej nienazwanej żonie, córce Hanny, od jej braci, a Hanna dała mu list; podczas jego nieobecności miała wygnąć pozostawionego tam służebnika Jakuba i gwałtem odjąć dworzec. Produkuje list, który jednak opisuje Musniki poza kupnem Hanny.
Hanna przez rzeczywiście umocowanego Malchera Sawickiego zaprzecza przekazaniu kupionego przez nią dworca, posiadaniu go przez Stanisława i wygnaniu Jakuba. Uznaje odrębny opisany zięciowi, obecnie niezasiedlony dworzec Musniki poza swoim kupnem; nie broni go i dopuszcza budowę. Produkuje list kupczy pod pieczęciami dobrych ludzi, według którego Paweł Woytechowicz Sołohubowicza sprzedał jej na wieczność Musnicki dworzec z pasznią dworną, ludźmi ciągłymi, pustowszczynami, lasami, gajami, krzewami, rzekami i rzeczkami za 60 kop groszy. To recytowana dawna cena, nie obecna zapłata lub zasądzenie. Stanisław ponownie pokazuje list Hanny o dworcach posagowych w Likowie w lesow[?] i Musnikach, a jej przysięgę przyjmuje.
Epimach stwierdza brak dowodu posiadania kupionego dworca przez Stanisława i wyznacza przysięgę Hanny w kościele św. Jana czwartego dnia, we wtorek 25 listopada. Następnie akt wyraźnie zapisuje, że Hanna za wizem, służebnikiem Epimacha Pawłem Selickim[?] (raw Schlickim), rzeczywiście wykonała przysięgę na brak posiadania przez zięcia jej kupionego dworca, nieprzekazanie go i niewygnanie Stanisława ani Jakuba. Brak osobnego zapisu zeznania powróconego wiza lub obecności powoda przy przysiędze. Po jej wykonaniu Epimach uwalnia Hannę od gwałtu i szkód: zachowuje ona kupiony dworzec Musniki według listu kupczego, a Stanisław odrębny niezasiedlony Musniki poza jej kupnem według listu nadania. Nie zapisano obecnej zapłaty, fizycznej dostawy lub wykonanej budowy. Obecni Tomkowicz, Sebestyian Woytkiewicz i kniaź Andrey Gedroyt nie są przez to świadkami zajścia ani pełnomocnikami powoda. Musniki i literalne Likowie pozostają odrębne od wileńskiego urzędu i miejsca przysięgi; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 619 (левая половина), 619 (правая половина), 621 (левая половина), 620.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 466. Lew Iwanowicz Roski против Juri Budilo: побои, реестр потерь и будущий местный суд

Листы / страницы рукописи
с. 1230; с. 1231; с. 1232[?]; с. 1233

Дата записи
1550-10-14

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 621

Лица, роли и должности
Павел — обвиняемый, нестанишский тивун; Мартин Грынович — обвиняемый, нестанишский боярин; Петр, брат Мартина Грыновича — обвиняемый; Степан Романович — обвиняемый; Грын Кудынович — обвиняемый; Лев Иванович Роский — истец, марковский державца; Юри Миколаевич Будило — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Наместницы Меделсцы [?] [SML: предварительная форма]; Станислав Войтехович Тюндели / Тюндел — дуброленский / дубровленский наместник; Богдан Семенович; Василей / Васили Василевич; Андрей Янович — служебник / хлопец Валентина; Сташко / Станислав Мартинович — служебник Станислава Тюндела; Дементей Ткач; Янко Матеевич — дубровленский гуменник; Захарка Кононович; княз Грыгорей Федорович Бурнеевский; Станислав Трасковский — господарский дворянин; Иван Зверды — должностное лицо, быстрицкий наместник; Иван Горностай — должностное лицо, дворный маршалок; Валентын Михайлович Рымкович — представитель, мядельский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Мяделский — упомянутое место; Марковский — упомянутое место; Дуброленский / Дубровленский — упомянутое место; Дворец Нестанишский — имение; Косциол Нестанишский — упомянутое место; Стодола плебанска пжи косцеле Нестанишским — упомянутое место; Цвинтар / под плебаниа пжи косцеле Нестанишским — упомянутое место; Быстрыцкий — упомянутое место; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
14 октября 1550 г., индикт 9 . Держатель Markowski Lew Iwanowicz Roski через действительно уполномоченного наместника Miadelski Walentyn Michayłowicz Rymkowicz жалуется на Juri Mikołaiewicz Budilo. По жалобе Walentyn, наместник Dubrolenski Stanisław Woytechowicz Tiundeli, Bohdan Semenowicz и Wasiley Wasilewicz после мессы на прошедший праздник Maryi Zelnoie в Nestaniszski ели в плебанском амбаре. Тиун Budilo Paweł, бояре Martin Hrynowicz с явно названным братом Petr, Stepan Romanowicz, Hryn Kudynowicz и другие якобы напали, затем после бегства били и ранили на церковном кладбище/под плебанией также Andrey Janowicz, Staszko Martinowicz, Dementey Tkacz, гуменника Janko Mateiewicz и Zacharka Kononowicz. Смерть, нынешний осмотр или личное свидетельство вижа не записаны.
Действительно представлен реестр заявленных потерь: Walentyn — серый мерин 10 коп, турецкое седло 3 коп, wozka с tlumok, серый Porpian radok с серебром за буквальное polpety kopy, зеленая lupica с серебром 3 коп минус 15 грошей, сундук с 18 коп; Andrey — сабля с серебром poltreti hrywny, бархатный колпак 70 грошей, kalita 3 коп; Tiundel — 2 коп с мешком, kunica Sowitaia и корд; его работник, далее Stanisław Martinowicz, — корд и шапка. Bohdan — 5 коп с czereś и шапка Rackaia 15 грошей; Wasili — 2 коп с czereś, шапка 12 грошей, сабля полкопы и 3 гроша; Dementey — 1 копа наличными; Zacharka — 10 коп и шапка; Janko — kalita с поясом и 40 грошей. Формы Staszko/Stanisław сохранены; буквальные единицы и неясный объем позиций не пересчитаны, общий итог не выведен. Это предполагаемые потери и цены, не нынешнее присуждение или платеж.
Действительно предъявлены выписка Bystrycki учреждения Iwan Zwerdy под его печатью о прежней жалобе 16 августа в субботу и вторая выписка книг дворового маршалка Iwan Hornostay о действиях Walentyn и неявке Budilo 19 сентября в пятницу. Вторая печать и нынешние личные показания чиновников не добавлены. Budilo обещает дать право в своем Nestaniszski дворце, если подданные виновны; это не признание вины. Епимах после совета с добрыми людьми и обращения к Статуту назначает будущее местное правосудие через 4 недели от нынешнего понедельника 20 октября, называя прямо 10 ноября. Конфликт даты начала/длительности с открытием сохранен без календарного исправления. Если Budilo откажет в местном праве, через неделю после понедельничного срока должен явиться сам с названными подданными перед Епимахом по тем же вызовам под утратой права. Лишь повторная неявка и непредставление людей влекут возмещение всех надлежаще доказанных убытков и издержек. Нынешней безусловной фиксированной суммы, платежа, проведенного местного суда или присяги нет. Nestaniszski дворец, церковь, амбар и кладбище отделены от должностных принадлежностей Markowski, Miadelski, Dubrolenski, Bystrycki и виленской юрисдикции; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 466

Karty / strony rękopisu
s. 1230; s. 1231; s. 1232[?]; s. 1233

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 14 October1550ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 621

Osoby, role i urzędy
Paweł — oskarżony, Tiwun Nestaniszski; Martin Hrynowicz — oskarżony, Boiaryn Nestaniszski; Petr, brat Martina Hrynowicza — oskarżony; Stepan Romanowicz — oskarżony; Hryn Kudynowicz — oskarżony; Lew Iwanowicz Roski — powód, Derżawca Markowski; Juri Mikołaiewicz Budilo — pozwany, Zemenin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Namiestnicy Medelscy [?] [SML: forma wstępna]; Stanisław Woytechowicz Tiundeli / Tiundel — Namestnik Dubrolenski / Dubrowlenski; Bohdan Semenowicz; Wasiley / Wasili Wasilewicz; Andrey Janowicz — Służebnik / chłopiec Walentyna; Staszko / Stanisław Martinowicz — Służebnik Stanisława Tiundela; Dementey Tkacz; Janko Mateiewicz — Humennik Dubrowlenski; Zacharka Kononowicz; kniaź Hryhorey Fedorowicz Burneewski; Stanisław Traskowski — Dworanin Hospodarski; Iwan Zwerdy — urzędnik, Namestnik Bystrycki; Iwan Hornostay — urzędnik, Marszałek Dworny; Walentyn Michayłowicz Rymkowicz — pełnomocnik, Namestnik Miadelski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Miadelski — miejsce wspomniane; Markowski — miejsce wspomniane; Dubrolenski / Dubrowlenski — miejsce wspomniane; Dworec Nestaniszski — majątek; Kościół Nestaniszski — miejsce wspomniane; Stodoła plebańska przy kościele Nestaniszskim — miejsce wspomniane; Cwintar / pod plebanią przy kościele Nestaniszskim — miejsce wspomniane; Bystrycki — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
14 października 1550 r., indykcja 9 (raw 1580). Derżawca Markowski Lew Iwanowicz Roski, przez rzeczywiście umocowanego namiestnika Miadelskiego Walentyna Michayłowicza Rymkowicza, skarży Jurię Mikołaiewicza Budila. Według skargi Walentyn, namiestnik Dubrolenski Stanisław Woytechowicz Tiundeli, Bohdan Semenowicz i Wasiley Wasilewicz po mszy w kościele Nestaniszskim na minione święto Maryi Zelnoie jedli w stodole plebańskiej. Tiwun Budila Paweł z bojarami Martinem Hrynowiczem i wyraźnie jego bratem Petrem, Stepanem Romanowiczem, Hrynem Kudynowiczem oraz innymi miał ich napaść, a po ucieczce pobić i zranić na cmentarzu/pod plebanią także służebników Andreia Janowicza i Staszka Martinowicza oraz poddanych Dementeya Tkacza, humennika Janka Mateiewicza i Zacharkę Kononowicza. Brak śmierci lub obecnego osobistego zeznania wiza/świadków.
Rzeczywiście pokazano rejestr rzekomych strat: Walentyn — szary wałach 10 kop, tureckie siodło 3 kop, wozka z tłumokiem, szary Porpian radok ze srebrem za literalne polpety kopy, zielona lupica ze srebrem za 3 kop minus 15 groszy, skrzynka z 18 kop; Andrey — szabla ze srebrem poltreti hrywny, aksamitny kołpak 70 groszy, kalita 3 kop; Tiundel — 2 kop z mieszkiem, kunica Sowitaia i kord; jego służebnik, tu Stanisław Martinowicz — kord i czapka. Dalej Bohdan — 5 kop z czereś i czapka Rackaia 15 groszy; Wasili — 2 kop z czereś, czapka 12 groszy, szabla półkopy i 3 grosze; Dementey — 1 kopa gotówki; Zacharka — 10 kop i czapka; Janko — kalita z pasem i 40 groszy. Zakres niejasnych pozycji i literalne jednostki zachowano, bez sumowania oraz utożsamienia cen z zasądzonym odszkodowaniem.
Przedłożono także wypis Bystryckiego urzędu Iwana Zwerdy pod jego pieczęcią o wcześniejszej skardze 16 sierpnia w sobotę i drugi wypis z ksiąg marszałka Dwornego Iwana Hornostaia o pilności Walentyna i niestawiennictwie Budila 19 września w piątek. Nie są to obecne osobiste zeznania urzędników; drugiej pieczęci nie dodano. Budilo odpowiada, że jeśli poddani winni, da im prawo w swoim dworcu Nestaniszskim. Epimach po naradzie z dobrymi ludźmi i wejrzeniu w Statut wyznacza przyszłą miejscową sprawiedliwość: za 4 tygodnie od obecnego poniedziałku 20 października, z własnym wyraźnym terminem 10 listopada. Niezgodność tych formuł z otwarciem i długością terminu pozostaje bez naprawy. Jeśli Budilo odmówi miejscowego prawa, tydzień po poniedziałkowym terminie ma stawić siebie i wymienionych poddanych przed Epimachem pod tymi samymi pozwami i utratą prawa. Dopiero ponowna nieobecność i niedostawienie poddanych powodują obowiązek wszystkich słusznie dowiedzionych szkód i nakładów. Brak obecnego bezwarunkowego zasądzenia kwoty, zapłaty, wykonanej miejscowej rozprawy lub przysięgi. Dworzec, kościół, stodoła i cmentarz Nestaniszskie są odrębne od afiliacji Markowskiej, Miadelskiej, Dubrolenskiej i Bystryckiej oraz wileńskiej jurysdykcji; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 622 (левая половина), 622 (правая половина), 621.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 467. Jan и Malcher Zawiszyczy против Woytecha Narbutowicza и Zofii: ответ после выздоровления

Листы / страницы рукописи
с. 1233; с. 1234; с. 1235

Дата записи
1550-12-03

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 623

Лица, роли и должности
Ян Андреевич Завишыч — истец, господарский дворянин; Малхер Андреевич Завишыч — истец, господарский дворянин; Войтех Войтехович Нарбутович — ответчик; Зофия Яновна — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Здан Андрушкович — служебник Яна и Мальхера Завишичей; Малгората; Ян Бартромеевич — господарский земянин; княз Бартромей Станиславович Гедройт; Петр Митич — представитель; княз Андрей Гедройт — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
3 декабря 1550 г., в среду; после слова Indykt число оставлено пустым. Господарские дворяне Jan и Malcher Andreiewiczy Zawiszyczy через лично уполномоченного прокуратора Petr Miticz жалуются на Woytech Woytechowicz Narbutowicz и его явно названную жену Zofija Janowna. Братство истцов прямо не указано. Жене ответчика вменяется насильственный наезд на неназванный дом их слуги Zdan Andruszkowicz: избиение Zdana и его жены Małgorata, отнятие одежды и белого полотна, сломанные заборы, сжатая рожь и ярина, взломанные замки клети, изъятые из сундуков 30 коп наличными и другие вещи, подробнее описанные в вызовах. Это обвинения; нынешние личные показания вижа или свидетелей, смерть и предъявленный реестр потерь не записаны.
Князь Andrey Gedroyt с полной письменно указанной властью от самого Woytecha и Zofii действительно отвечает, что Woytech сейчас болен и после выздоровления будет готов отвечать истцам. Епимах по обычаю права и Земскому статуту назначает будущий ответ Janowi и Malcherowi по тем же вызовам, когда Woytech выздоровеет. Это внесено в книги для памяти. Фиксированный срок не назначен; нынешнего решения о виновности, денежного присуждения, платежа, исполненной присяги или возврата вещей нет. Присутствующие Jan Bartromeiewicz и князь Bartromey Stanisławowicz Gedroyt отделены от представителя Andreia. Виленская юрисдикция не определяет местонахождение неназванного дома и полей.

Wersja polska · nr 467

Karty / strony rękopisu
s. 1233; s. 1234; s. 1235

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 3 December 1550, u Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 623

Osoby, role i urzędy
Jan Andreiewicz Zawiszycz — powód, Dworanin Hospodarski; Malcher Andreiewicz Zawiszycz — powód, Dworanin Hospodarski; Woytech Woytechowicz Narbutowicz — pozwany; Zofija Janowna — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Zdan Andruszkowicz — Służebnik Jana i Malchera Zawiszyczów; Małgorata; Jan Bartromeiewicz — Zemianin Hospodarski; kniaź Bartromey Stanisławowicz Gedroyt; Petr Miticz — pełnomocnik, Prokurator; kniaź Andrey Gedroyt — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
3 grudnia 1550 r., w środę; po słowie Indykt liczby nie wpisano. Dworzanie hospodarscy Jan i Malcher Andreiewiczy Zawiszyczy, przez osobiście umocowanego prokuratora Petra Miticza, skarżą Woytecha Woytechowicza Narbutowicza i jego wyraźnie nazwaną żonę Zofiję Janownę. Nie zapisano wyraźnego braterstwa powodów. Zarzucają żonie pozwanego gwałtowny najazd na nienazwany dom ich służebnika Zdana Andruszkowicza: pobicie Zdana i jego żony Małgoraty, zabranie szat i białego płótna, połamanie płotów, pożęcie żyta i jaryn, odbicie zamków kleci oraz zabranie ze skrzynek 30 kop gotówki i innych rzeczy szerzej opisanych w pozwach. To zarzuty, bez obecnego osobistego świadectwa wiza lub świadków, stwierdzonej śmierci i pokazanego rejestru strat.
Kniaź Andrey Gedroyt, z pełną mocą opisaną na liście od samego Woytecha i Zofii, rzeczywiście odpowiada, że Woytech jest obecnie chory i po ustaniu choroby będzie gotów odpowiedzieć powodom. Epimach, według zwyczaju prawa i Statutu Ziemskiego, nakazuje przyszłą odpowiedź Janowi i Malcherowi pod tymi samymi pozwami dopiero po wyzdrowieniu Woytecha. Wpisano to dla pamięci. Nie wyznaczono stałego terminu; brak obecnego wyroku o winie, zasądzenia odszkodowania, zapłaty, wykonanej przysięgi lub zwrotu rzeczy. Przy sprawie obecni Jan Bartromeiewicz i kniaź Bartromey Stanisławowicz Gedroyt są odrębni od pełnomocnika Andreia. Wileńska jurysdykcja nie określa położenia nienazwanego domu lub pól.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 622 (правая половина), 623.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 468. Жалоба Alżbiety Kirkorowej Gedroytskiej о наезде на имение: запись сообщения

Листы / страницы рукописи
с. 1235; с. 1236

Дата записи
1550-10-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 623

Лица, роли и должности
княз Юри Шерейкович Гедройтский — обвиняемый; Станислав Амброзеевич Гедройтский — обвиняемый; Алжбета Киркорова Гедройтска — истец, княгиня; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ксиажета Гедройццы [?] [SML: предварительная форма]; княз Матей Борткович; Грышко Якубович — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Гедройтске — имение; Виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
7 октября 1550 г., во вторник, индикт 9. Княгиня Alżbieta Kirkorowa Gedroytska присылает Hryszko Jakubowicz, слугу ее явно названного брата князя Matey Bortkowicz, с сообщением и жалобой на князя Juri Szereykowicz и Stanisław Ambrozeiewicz Gedroytskich. По жалобе 1 октября в среду на закате они с помощниками насильно наехали на ее имение Gedroytskie, выбили ворота, преследовали ее с намерением причинить бесчестье и оскорбляли непристойными словами. Заявлены немалые убытки: поименный реестр она хранит у себя и намерена предъявить на суде при необходимости; сейчас реестр не представлен. Hryszko просит записать сообщение и жалобу, Епимах распоряжается внести их в книги. Нынешние показания вижа, осмотр, ответ обвиняемых, установленное избиение или смерть, решение о виновности, сумма возмещения, платеж и присяга отсутствуют. Имение Gedroytskie отделено от виленского учреждения Епимаха; современной локализации и братства обвиняемых не выведено.

Wersja polska · nr 468

Karty / strony rękopisu
s. 1235; s. 1236

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 7 October 1550, uwoltorok, indykt9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 623

Osoby, role i urzędy
kniaź Juri Szereykowicz Gedroytski — oskarżony; Stanisław Ambrozeiewicz Gedroytski — oskarżony; Alżbieta Kirkorowa Gedroytska — powód, Knehinia; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Książęta Giedrojccy [?] [SML: forma wstępna]; kniaź Matey Bortkowicz; Hryszko Jakubowicz — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Gedroytskie — majątek; Wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
7 października 1550 r., we wtorek, indykcja 9. Kniahini Alżbieta Kirkorowa Gedroytska przysyła Hryszka Jakubowicza, służebnika swego wyraźnie nazwanego brata kniazia Mateia Bortkowicza, z opowiadaniem i skargą na kniazia Jurię Szereykowicza i Stanisława Ambrozeiewicza Gedroytskich. Według skargi 1 października w środę o zachodzie słońca mieli z pomocnikami gwałtownie najechać jej imienie Gedroytskie, wybić wrota, gonić ją z zamiarem wyrządzenia ujmy i znieważać nieuczciwymi słowami. Twierdzi, że wynikły niemałe szkody, których imienny rejestr ma u siebie i zamierza okazać na prawie w czasie potrzeby; rejestru obecnie nie przedłożono. Hryszko prosi o wpisanie opowiadania i skargi, a Epimach nakazuje ten wpis. Brak obecnego zeznania wiza, oględzin, odpowiedzi oskarżonych, ustalonego pobicia lub śmierci, wyroku o winie, kwoty odszkodowania, zapłaty lub przysięgi. Imienie Gedroytskie jako przedmiot najazdu jest odrębne od wileńskiego urzędu Epimacha; bez nowoczesnej lokalizacji i automatycznego braterstwa oskarżonych.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 624 (левая половина), 623.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 469. Спор Jana Juriewicza с Wencławem Stankowiczem: будущий раздел Dubników и местный суд

Листы / страницы рукописи
с. 1236; с. 1237; с. 1238; с. 1239; с. 1240

Дата записи
1550-09-03

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 624

Лица, роли и должности
Бартромей Глухы / Глушак — обвиняемый; Дорота — обвиняемый; Ян Юревич — истец, господарский боярин; Станислав — истец; Шымко — истец; Венцлав Станкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Чиж — судья, господарский земянин; Алтыгович Мартинович[?] — судья, господарский земянин; Михайл Бурнак — судья, господарский дворянин; Бартромей Матыясович — судья, господарский земянин; Дорота Рыкуня; Петрык Паробок; Алжбета; Ядвига / Едвига; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Себестыян Юргелевич; Дорота Бортковна; Шымко Маркович — виленский тиун; Ян Грышко Кимбар; Юри Семенович Заба — должностное лицо, керновский хорунжий; княз Андрей Гедройт — должностное лицо; Грыгорей Остафевич — должностное лицо; Станислав Трасковский — должностное лицо; Ян Чиж — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Дубники — имение; Бортковщызна / Борковщына — имение; Керновский — упомянутое место; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
3 сентября 1550 г., среда, индикт 9. Jan Juriewicz с явно названными сыновьями Stanisław и Szymko жалуется на Wencław Stankowicz за отказ разделить поровну общие Dubniki, леса, рощи и земли, единоличный посев ржи и рубку. Огороднику Bartromey Hłuchy, в окончании Hłuszak, и его жене Dorota вменяется получение 20 грошей proszki за указание беглой невольной челяди Dorota Rykunia и Petryk Parobok, приведенной женой Яна Alżbieta, без указания беглецов. Заявлены отказ Венцлава дать суд, угрозы его и жены Jadwiha и исчезновение невольного паробка Sebestyian Jurgelewicz в минувший Великий пост. Пересказан заверный лист умершего воеводы Jan Juriewicz Hlebowicz с пенями 100 рублей господарю и 50 воеводе; нынешнего взыскания нет. Упомянуты прежние позвы управителей Szymko Markowicz и Jan Hryszko Kimbar; реестр убытков заявлен как хранящийся у истца, сейчас не представлен. Сыновья от первой жены Dorota Bortkowna требуют также выкупа по близости Bortkowszczyzna, удерживаемой в неназванной сумме. Уполномоченный явно названный сын ответчика Jan Czyż оспаривает предъявление сыновей, соглашается на равный раздел и будущий суд огороднику с женой, отрицает угрозы. Епимах назначает будущий выезд выбранных делчих, равный раздел и суд по тем же позвам и Статуту; Borkowszczyna требует отдельного позва. Обе стороны принимают срок после близкого Рождества Богородицы индикта 9, от понедельника 8 сентября в шесть недель, с собственным указанием 20 октября. Ян выбирает Mikołay Czyż и Altyhowicz Martinowicz[?], Венцлав Michaył Burnak и Bartromey Matyiasowicz. Неявившегося судью можно заменить; при неявке стороны присутствующие должны закончить дело по Статуту. Выполненный раздел, нынешние показания вижа, платеж, возвращение челяди или земли и присяга отсутствуют. Имения отделены от керновского и виленского учреждений; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 469

Karty / strony rękopisu
s. 1236; s. 1237; s. 1238; s. 1239; s. 1240

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta 1550, Sentebra 3, u Seredu, Indykt 9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 624

Osoby, role i urzędy
Bartromey Hłuchy / Hłuszak — oskarżony; Dorota — oskarżony; Jan Juriewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Stanisław — powód; Szymko — powód; Wencław Stankowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Mikołay Czyż — sędzia, Zemianin Hospodarski; Altyhowicz Martinowicz[?] — sędzia, Zemianin Hospodarski; Michaył Burnak — sędzia, Dworianin Hospodarski; Bartromey Matyiasowicz — sędzia, Zemianin Hospodarski; Dorota Rykunia; Petryk Parobok; Alżbieta; Jadwiha / Jedwiha; Jan Juriewicz Hlebowicz — Woiewoda Wilenski; Sebestyian Jurgelewicz; Dorota Bortkowna; Szymko Markowicz — Tiwun Wilenski; Jan Hryszko Kimbar; Juri Semenowicz Zaba — urzędnik, Chorużyi Kernowski; kniaź Andrey Gedroyt — urzędnik; Hryhorey Ostafewicz — urzędnik; Stanisław Traskowski — urzędnik; Jan Czyż — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dubniki — majątek; Bortkowszczyzna / Borkowszczyna — majątek; Kernowski — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
3 września 1550 r., środa, indykcja 9. Jan Juriewicz z wyraźnymi synami Stanisławem i Szymkiem skarży Wencława Stankowicza o odmowę równego działu wspólnych Dubników, lasów, gajów i ziem oraz samowolny zasiew żyta i wyrąb. Zarzuca ogrodnikowi Bartromeyowi Hłuchiemu, w zakończeniu Hłuszakowi, i jego żonie Dorocie pobranie 20 groszy proszki za wskazanie zbiegłej czeladzi Doroty Rykuni i Petryka Parobka, przywiedzionej przez żonę Jana Alżbietę, bez wskazania zbiegów; Wencław miał odmówić prawa. Jan twierdzi też, że Wencław i żona Jadwiha grozili mu, a niewolny parobek Sebestyian Jurgelewicz zaginął w minionym Wielkim Poście. Recytuje zawierny list zmarłego wojewody Jana Juriewicza Hlebowicza z karami 100 rubli na hospodara i 50 na wojewodę; nie są to obecne kary. Wspomina wcześniejsze pozwy sprawców województwa Szymka Markowicza i Jana Hryszka Kimbara. Rejestr szkód twierdzi, że ma u siebie, nie przedkłada go. Synowie z pierwszej żony Doroty Bortkowny żądają także bliskości Bortkowszczyzny, dzierżonej przez Wencława w nieoznaczonej sumie. Umocowany wyraźny syn pozwanego Jan Czyż odpowiada, kwestionuje okazanie synów, zgadza się na równy dział i przyszłe prawo przeciw ogrodnikowi oraz żonie, zaprzecza groźbom. Epimach nakazuje przyszły wyjazd i równy dział przez wybranych delczych oraz prawo według tych samych pozwów i Statutu; Borkowszczyna wymaga odrębnego pozwu. Obie strony przyjmują termin po bliskim Narodzeniu Panny Maryi, indykcja 9, od poniedziałku 8 września w sześciu tygodniach, z własnym wskazaniem 20 października. Jan wybiera Mikołaja Czyża i Altyhowicza Martinowicza[?], Wencław Michayła Burnaka i Bartromeya Matyiasowicza. Nieobecnych sędziów można zastąpić; przy niestawiennictwie strony obecni mają zakończyć sprawę zgodnie ze Statutem. Brak wykonanego działu, obecnego zeznania wiza, zapłaty, zwrotu czeladzi lub ziemi i przysięgi. Dubniki i Bortkowszczyzna są odrębne od urzędów kernowskiego i wileńskiego; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 624 (левая половина), 624 (правая половина), 625 (левая половина), 625 (правая половина), 626 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 470. Спор Hryhoreya Szymkowicza с Janem Szunkiem и женой: будущий местный суд в Dubnikach

Листы / страницы рукописи
с. 1240; с. 1241; с. 1242; с. 1243

Дата записи
1550-09-05

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 626

Лица, роли и должности
Матей Везелевич / Везел — обвиняемый, тиун; Юргел Кремович — обвиняемый; Янел Белевич — обвиняемый; Станислав Белевич — обвиняемый; Бартромей Видзивич — обвиняемый; Янел Видзивич — обвиняемый; Юргел Стомла[?] — обвиняемый; Грыгорей Шымкович — истец, господарский боярин; Ян Шунко — ответчик, господарский боярин; Едвига — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Едвига Богдановна; Янел Нарбутович; Петр; Матей; Неназванный виз двору Быстрыцкего — виз господарского быстрицкого двора; Станислав Будило — должностное лицо, господарский земянин; Станислав Трасковский — должностное лицо, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Двор Дубницкий / Дубники — имение; Стецовщызна — имение; под Мунтоничи / Мунтовичи[?] — упомянутое место; Быстрыцкий — упомянутое место; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
5 сентября 1550 г., пятница; в заголовке индикт не указан. Hryhorey Szymkowicz жалуется на Jan Szunko и его явно названную жену Jedwiha. По жалобе в минувшее в этом году Вознесение, в четверг, тиун Matey Wezelewicz и Jurgel Kremowicz забрали на поле двора Dubnicki буквально dwe sose wołow[?] и пастушку Jedwiha Bohdanowna; истец не знает дальнейшей их судьбы, смерть не установлена. Также заявлено насильственное пахание Stecowszczyzna тиуном, Janel и Stanisław Belewiczowie, Jurgel Kremowicz, Bartromey и Janel Widziwiczowie и Jurgel Stomla[?]. Истец утверждает, что при изгнании их перед неназванным вижем господарского двора Bystrycki был избит, ранен и оскорблен; нынешнего личного доклада вижа нет. Пересказаны залог половины двора за 10 коп грошей и посев ржи на 30 бочек без требуемой передачи, а не нынешний платеж или возмещение. В первый вторник после минувшего св. Илии тиун Matey Wezel якобы наехал на луг с определением Otoryznice/Otczyznice[?] под Muntoniczy/Muntowiczy[?], сданный Janel Narbutowicz Петру и Matey, названным Jemczkom[?], избил их, забрал сермяги и двух коней и увез 12 возов скошенного сена в двор Dubnicki. Ян принимает будущий суд своим подданным, если они причинили вред, не признавая вины. Обе стороны принимают будущий срок под утратой права после близкого Рождества Богородицы индикта 9, от понедельника 8 сентября через четыре недели, с собственным указанием понедельника 6 октября. Епимах велит дать местный суд в Dubniki по тем же позвам. Только отказ дать суд повлечет уплату всех убытков и издержек без дальнейшего суда; неявка истца с доказательствами повлечет утрату дела. Обе стороны просят памятную запись. Выполненный местный суд, нынешняя безусловная сумма, платеж, присяга, возврат людей или животных и установленная смерть отсутствуют. Имения и местоположение луга отделены от учреждений Bystrycki и Wilno; Otoryznice[?] не принято за несомненное отдельное имя места.

Wersja polska · nr 470

Karty / strony rękopisu
s. 1240; s. 1241; s. 1242; s. 1243

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Sentebra5, uPiatnicu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 626

Osoby, role i urzędy
Matey Wezelewicz / Wezel — oskarżony, Tiwun; Jurgel Kremowicz — oskarżony; Janel Belewicz — oskarżony; Stanisław Belewicz — oskarżony; Bartromey Widziwicz — oskarżony; Janel Widziwicz — oskarżony; Jurgel Stomla[?] — oskarżony; Hryhorey Szymkowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Jan Szunko — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jedwiha — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jedwiha Bohdanowna; Janel Narbutowicz; Petr; Matey; Nienazwany wiz dworu Bystryckiego — Wiz Dwora Hospodarskoho Bystryckoho; Stanisław Budilo — urzędnik, Zemianin Hospodarski; Stanisław Traskowski — urzędnik, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dwór Dubnicki / Dubniki — majątek; Stecowszczyzna — majątek; pod Muntoniczy / Muntowiczy[?] — miejsce wspomniane; Bystrycki — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
5 września 1550 r., piątek; nagłówek bez indykcji. Hryhorey Szymkowicz skarży Jana Szunka i jego wyraźną żonę Jedwihę. Według skargi w minione tego roku Wniebowstąpienie, w czwartek, tiwun Matey Wezelewicz i Jurgel Kremowicz zabrali na polu dworu Dubnickiego literalnie dwe sose wołow[?] oraz pastuszkę Jedwihę Bohdanownę, której dalszego losu powód nie zna. Jan miał też nasłać tiwuna oraz Janela i Stanisława Belewiczów, Jurgela Kremowicza, Bartromeya i Janela Widziwiczów oraz Jurgela Stomlę[?] do orania Stecowszczyzny. Powód twierdzi, że przy wypędzaniu ich wobec nienazwanego wiza hospodarskiego dworu Bystryckiego sam został pobity, zraniony i znieważony; nie jest to obecny raport wiza. Recytuje zastaw połowy dworu Dubnickiego za 10 kop groszy i zasiew na 30 boczek żyta, bez otrzymania należnego wydania; kwoty i zasiew nie są obecnym odszkodowaniem. W pierwszy wtorek po minionym św. Ili tiwun Matey Wezel miał najechać jego łąkę określoną Otoryznice/Otczyznice[?] pod Muntoniczy/Muntowiczy[?], wynajętą przez Janela Narbutowicza Petrowi i Mateyowi, nazwanym literalnie Jemczkom[?], pobić ich, zabrać siermięgi i dwa konie oraz odwieźć 12 wozów skoszonego siana do dworu Dubnickiego. Jan odpowiada, że da prawo na poddanych, jeżeli wyrządzili krzywdę; nie przyznaje ich winy. Obie strony faktycznie przyjmują przyszły termin pod utratą prawa po bliskim Narodzeniu Panny Maryi indykcji 9, od poniedziałku 8 września za cztery tygodnie, z własnym wskazaniem poniedziałku 6 października. Epimach nakazuje Janowi dać Hryhoreyowi lokalne prawo w Dubnikach pod tymi samymi pozwami. Dopiero odmowa prawa rodzi obowiązek zapłaty wszystkich szkód i nakładów bez dalszego prawa; niestawiennictwo Hryhoreya z dowodem powoduje utratę sprawy. Obie strony proszą o wpis pamiętny. Brak wykonanej rozprawy lokalnej, obecnej bezwarunkowej kwoty, zapłaty, przysięgi, zwrotu ludzi lub zwierząt i stwierdzonej śmierci. Dubniki, Stecowszczyzna i lokalizacja łąki są odrębne od urzędów Bystryckiego i wileńskiego; Otoryznice[?] pozostaje literalnym określeniem bez pewnej osobnej nazwy miejsca.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 626 (левая половина), 626 (правая половина), 627.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 471. Спор Stanisława Janowicza Koszynskiego с Mateyem Remaszkiewiczem: будущий суд о луге и сене

Листы / страницы рукописи
с. 1243; с. 1244; с. 1245

Дата записи
1550-09-04

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 627

Лица, роли и должности
Станислав Янович Кошынский — истец, господарский боярин; Матей Ремашкевич / Ромашкевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Бартромей; Андрей Гедройт — присутствующее должностное лицо, князь; Станислав Трасковский — присутствующее должностное лицо, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Соловов[?] — имение; Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
4 сентября 1550 г., четверг, индикт 9. Stanisław Janowicz Koszynski жалуется на господарского боярина Matey Remaszkiewicz, в ответе названного Romaszkiewicz, за насильственное скашивание и вывоз домой 30 возов сена с его луга во время, обозначенное tak rok. По заявлению истца от недостатка сена пали две коровы, трое телят и буквально woł[?]; возмещение сейчас не присуждено. Ответчик утверждает, что луг является его общей отчиной с явно названным братом Bartromey, и просит вызвать брата. Истец отвечает, что от брата вреда не имел. Истец действительно ставит шапку до людей на рубль грошей, ответчик на два рубля, но затем отказывается стать до людей о луге. Это доказательственные ставки, не присужденные или уплаченные деньги и не выполненная присяга. Епимах назначает будущий выезд обеих сторон с выбранными людьми и доказательствами на луг под утратой права: от текущего четверга 4 сентября через три недели, с собственным указанием четверга 24 сентября. Судьи обеих сторон должны совместно осмотреть promerka и окончательно решить по Статуту земского права. Если сторона не выедет с доказательствами и людьми, прибывшие судьи должны закончить дело без отсрочки по Статуту. Выполненный осмотр, нынешнее решение о собственности, возмещение, платеж, выдача сена и присяга не записаны. В самом акте луг не назван; сомнительное Sołowow[?] прежнего индекса SML сохраняется отдельно от вильненского учреждения.

Wersja polska · nr 471

Karty / strony rękopisu
s. 1243; s. 1244; s. 1245

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Sentebra4, u Czetwerh, Indykt9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 627

Osoby, role i urzędy
Stanisław Janowicz Koszynski — powód, Boiaryn Hospodarski; Matey Remaszkiewicz / Romaszkiewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bartromey; Andrey Gedroyt — obecny urzędnik, kniaź; Stanisław Traskowski — obecny urzędnik, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Sołowow[?] — majątek; Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
4 września 1550 r., czwartek, indykcja 9. Stanisław Janowicz Koszynski skarży hospodarskiego bojarzyna Mateya Remaszkiewicza, w odpowiedzi nazwanego Romaszkiewiczem, o gwałtowne skoszenie i zabranie do domu 30 wozów siana z jego łąki, w czasie określonym tak rok. Powód twierdzi, że wskutek niedostatku siana padły mu dwie krowy, troje cieląt i literalnie woł[?]; nie jest to ustalone odszkodowanie. Pozwany utrzymuje, że łąka jest jego wspólną ojcowizną z wyraźnie nazwanym bratem Bartromeyem, i żąda przypozwania brata. Stanisław odpowiada, że od brata nie doznał krzywdy. Powód faktycznie stawia czapkę do ludzi na rubla groszy, pozwany na dwa ruble, lecz potem nie chce stanąć do ludzi o łąkę. Są to stawki dowodowe, nie zasądzone ani zapłacone sumy i nie wykonana przysięga. Epimach nakazuje obu stronom wybrać ludzi i wyjechać z własnymi dowodami na sporną łąkę pod utratą prawa: od bieżącego czwartku 4 września za trzy tygodnie, z własnym wskazaniem czwartku 24 września. Sędziowie obu stron mają wspólnie obejrzeć promerkę i ostatecznie rozstrzygnąć wedle Statutu prawa ziemskiego. Jeśli jedna strona nie wyjedzie z dowodem i ludźmi, przybyli sędziowie mają skończyć sprawę bez dalszego odkładania, zgodnie ze Statutem. Nie odnotowano wykonanego pomiaru, obecnego rozstrzygnięcia własności, odszkodowania, zapłaty, wydania siana ani przysięgi. Własny tekst nie nazywa łąki; niepewne Sołowow[?] w dawnym indeksie SML zachowano osobno od wileńskiego urzędu.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 628 (левая половина), 628 (правая половина), 627.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 472. Спор Szyksznewiczów со Szczasnym Wiazewiczem и женой: будущий суд над Pawłem Woydewiczem

Листы / страницы рукописи
с. 1245; с. 1246; с. 1247

Дата записи
1550-09-02

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 628

Лица, роли и должности
Павел Войдевич — обвиняемый; Ян Шыкшневич — истец, господарский боярин; Мартин Шыкшневич — истец, господарский боярин; Адам Шыкшневич — истец, господарский боярин; Щасны Вязевич — ответчик, господарский дворянин; Катерына Мартиновна — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Петр Козел; Суходолский; Иван Зверде / Зеверде[?] — наместник Быстричи; Юри Семенович Заба — присутствующее должностное лицо, керновский хорунжий; Ян Шунко — присутствующее должностное лицо, господарский земянин; Андрей Гедройт — присутствующее должностное лицо, князь; Станислав Касперович Буткевич — представитель; Ян Юрцевич / Юревич — представитель, ворненский наместничок Суходольского

География — владения, юрисдикция и должности
Быстрыхи / Быстрыхо — имение; Ворненский / Ворненско — имение; керновский — упомянутое место; виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
2 сентября 1550 г., вторник, индикт 9. Господарские бояре Jan, Martin и Adam Szyksznewiczy жалуются на дворанина Szczasny Wiazewicz и его явно названную жену Kateryna Martinowna. По жалобе их человек Petr Kozel был перехвачен на dobrowolna droga и избит Pawłem Woydewiczem, связанным с имением Bystrychi; zmordował не устанавливает смерть. Истцы утверждают, что имеют реестр убытков и ранее приехали на срок с судьями, но им отказали в суде; реестр сейчас не предъявлен. Stanisław Kasperowicz Butkiewicz действительно имеет полное письменное полномочие от Szczasny, утверждает, что Павел является человеком Suchodolski, явно названного зятем Szczasny, и ставит шапку в доказательство ранее данного суда. Истцы оспаривают это, относят человека к Szczasny и его жене и пересказывают обращение к быстрихскому наместнику Iwan Zwerde/Zeverde[?]; нынешнего личного доклада чиновника нет. Наместничок Suchodolski Jan Jurcewicz, в окончании Juriewicz, Wornenski, действительно заступает Павла и принимает будущий местный суд над ним в имении господина Wornensko под утратой права: от текущего вторника 2 сентября через две недели, с собственным указанием 16 сентября. Он добровольно обязуется уплатить все убытки и издержки только если откажет в суде. Епимах велит дать будущий местный суд и подтверждает условное возмещение по позву. Обе стороны просят памятную запись. Выполненный местный суд, нынешняя безусловная сумма, платеж, присяга и решение о виновности отсутствуют. Имения Bystrychi и Wornenski отделены от связи с Suchodolski и керновского и вильненского учреждений.

Wersja polska · nr 472

Karty / strony rękopisu
s. 1245; s. 1246; s. 1247

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550, Sentiabra2, wowtorok Indykt9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 628

Osoby, role i urzędy
Paweł Woydewicz — oskarżony; Jan Szyksznewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Martin Szyksznewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Adam Szyksznewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Szczasny Wiazewicz — pozwany, Dworanin Hospodarski; Kateryna Martinowna — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik wilenski; Petr Kozel; Suchodolski; Iwan Zwerde / Zeverde[?] — namestnik Bystrychi; Juri Semenowicz Zaba — obecny urzędnik, Chorunzyi kernowski; Jan Szunko — obecny urzędnik, Zemianin Hospodarski; Andrey Gedroyt — obecny urzędnik, kniaź; Stanisław Kasperowicz Butkiewicz — pełnomocnik; Jan Jurcewicz / Juriewicz — pełnomocnik, namestniczok Suchodolskoho Wornenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Bystrychi / Bystrycho — majątek; Wornenski / Wornensko — majątek; kernowski — miejsce wspomniane; wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
2 września 1550 r., wtorek, indykcja 9. Jan, Martin i Adam Szyksznewiczy, hospodarscy bojarzy, skarżą dworanina Szczasnego Wiazewicza i jego wyraźną żonę Katerynę Martinownę. Według skargi ich człowiek Petr Kozel został na dobrowolnej drodze przejęty i pobity przez Pawła Woydewicza związanego z majątkiem Bystrychi; zmordował nie stanowi stwierdzenia śmierci. Powodowie twierdzą, że posiadają rejestr szkód i przybyli na wcześniejszy termin z sędziami, lecz odmówiono im prawa; rejestru obecnie nie okazano. Stanisław Kasperowicz Butkiewicz faktycznie ma pełne pisemne umocowanie od Szczasnego, utrzymuje, że Paweł jest człowiekiem Suchodolskiego, wyraźnie nazwanego zięciem Szczasnego, i stawia czapkę na dowód wcześniejszego dania prawa. Powodowie temu przeczą, przypisują człowieka Szczasnemu i jego żonie oraz recytują zgłoszenie odmowy namiestnikowi Bystrychi Iwanowi Zwerde/Zeverde[?]; nie jest to obecne zeznanie urzędnika. Namiestniczok Suchodolskiego Jan Jurcewicz, w zakończeniu Juriewicz, Wornenski, faktycznie zastępuje Pawła i podejmuje się dać na niego prawo w majątku pana Wornenskom pod utratą prawa, od bieżącego wtorku 2 września za dwa tygodnie, z własnym wskazaniem 16 września. Dobrowolnie przyjmuje obowiązek zapłaty wszystkich szkód i nakładów dopiero jeśli odmówi prawa. Epimach nakazuje ten przyszły lokalny sąd i potwierdza warunkowe odszkodowanie wedle pozwu. Obie strony proszą o wpis pamiętny. Brak wykonanej rozprawy, obecnej bezwarunkowej sumy, zapłaty, przysięgi lub wyroku winy. Bystrychi i Wornenski są odrębne od afiliacji Suchodolskiego i urzędów kernowskiego oraz wileńskiego.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 628 (правая половина), 629.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (правая половина).
Темы: ← Предыдущая   Следующая →Страницы: ← Назад 1 2 3 4 5 ... 12 13 14 15 16  * 17 18 19 20 21 22 Вперед →
Модератор: Alexmet
Вверх ⇈