⮉

Нарисуйте свое древо. Бесплатно. Онлайн.   [х]
Всероссийское Генеалогическое Древо
На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!
Вниз ⇊

Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

552 карточки: русские описания, польские регесты, лица, география и точные ссылки на источники. Metryka Litewska, księga 238.

Темы: ← Предыдущая   Следующая →Страницы: ← Назад 1 2 3 4 5 ... 12 13 14 15 16  * 17 18 19 20 21 22 Вперед →
Модератор: Alexmet
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 440. Станислав Донин и Иван Семенович Жаба: угода о двух выжлах и полтрети копы

Листы / страницы рукописи
с. 1172; с. 1173

Дата записи
1550-09-27

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 594

Лица, роли и должности
Станислав Донин — истец, господарский дворянин; Иван Семенович Жаба — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Войтех Кмита Куневич[?] — державца вилкомирский и оникштенский; Андрей Грышкевич Годжа[?] — виз; служебник державцы; Богдан Семенович Жаба — представитель, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Вилкомирский должность — упомянутое место; Оникштенский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
27 сентября 1550 г., суббота, индикт 9. Господарские дворяне Станислав Донин и Богдан Семенович Жаба являются к Богдану Андреевичу Епимаху. Донин ранее вызвал Ивана Семеновича Жабу по делу о двух выжлах: Цыгане волчьей масти и Будише[?] масти tysawy[?], а также иных вещах, описанных в позове; брал и децкого. Иван не явился по первоначальному вызову, принял второй срок на вчерашнее 26 сентября, но вновь не пришёл лично. Донин действительно предъявил в тот срок письмо из вилкомирского уряда Войтеха Кмиты Куневича[?], вилкомирского и оникштенского державцы, и письмо его виза Андрея Грышкевича Ходжи[?]. Иван прислал старшего брата Богдана со своим запечатанным письмом, объясняя отсутствие важной надобностью и прося выслушать брата; обычного уполномоченного ответчика с отдельным письмом для ведения права не прислал. Епимах, рассмотрев документы, сохранил Донина по Статуту и дал ему увяз до права. Богдан, предотвращая увяз в деле брата, действительно принимает дружественное соглашение: через четыре недели от нынешней субботы 27 сентября вернуть Донину двух выжлов и дать буквальное poltreti кopy литовских грошей. При неисполнении Донин должен получить увяз в имении Ивана на указанных убытках по прежнему решению. Обе стороны просят запись в книги виленского замка. Возврат собак, платёж или совершённое вступление во владение не засвидетельствованы; присяги нет. Вильно обозначает суд, Вилкомирский уряд источник письма, Оникшты вторую державу автора; имение Ивана и место события не названы.

Wersja polska · nr 440

Karty / strony rękopisu
s. 1172; s. 1173

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż. naroz. 1550. Meseca Sentebra 27. Den indykt 9. u Subotu.

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 594

Osoby, role i urzędy
Stanisław Donin — powód, Dworanin Hospodarski; Iwan Semenowicz Żaba — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Woytech Kmita Kuniewicz[?] — Derżawca Wiłkomirski y Onikszteński; Andrey Hryszkiewicz Hodża[?] — wiz; Służebnik derżawcy; Bohdan Semenowicz Żaba — pełnomocnik, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Wiłkomirski urząd — miejsce wspomniane; Onikszteński — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
27 września 1550 r., sobota, indykcja 9. Dworzanie hospodarscy Stanisław Donin i Bohdan Semenowicz Żaba stają przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem. Donin wcześniej pozwał Iwana Semenowicza Żabę o wyżła Cyhana, sierści wilczastej, drugiego Budisza[?], sierści tysawiej[?], oraz inne rzeczy opisane w pozwie; brał też deckiego. Iwan nie stawił się na pierwotne wezwanie, przyjął drugi termin na wczorajszy 26 września, lecz również nie przyszedł osobiście. Donin rzeczywiście przedłożył w tym terminie list z urzędu wiłkomirskiego pana Woytecha Kmity Kuniewicza[?], derżawcy wiłkomirskiego i onikszteńskiego, oraz list jego wiza Andreia Hryszkiewicza Hodży[?]. Iwan przysłał starszego brata Bohdana z własnym zapieczętowanym listem, wyjaśniając ważną potrzebę i prosząc o wysłuchanie brata; brak zwykłego umocowanego odpowiednika z osobnym listem do sprawowania prawa. Po rozpatrzeniu dokumentów Epimach zachował Donina według Statutu i dał mu uwiaz do prawa. Bohdan, aby nie dopuścić do uwiazu w sprawie brata, rzeczywiście przyjął ugodę: od obecnej soboty 27 września za cztery tygodnie oddać Doninowi dwa wyżły oraz dosłowne poltreti kopy groszy litewskich. W razie niedotrzymania terminu Donin ma uzyskać uwiaz w imieniu Iwana na wskazanych szkodach, według wcześniejszego orzeczenia. Obie strony proszą o zapis do ksiąg wileńskiego zamku. Nie wykazano zwrotu psów, zapłaty ani wykonanego zajęcia majątku; nie ma przysięgi. Wilno oznacza sąd, Wiłkomirski urząd źródło listu, Onikszty drugą derżawę autora; majątku Iwana ani miejsca zdarzenia nie nazwano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 592 (левая половина), 592 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (левая половина).

Карточка № 441. Мартин и Адам Юрьевичи Шикшневичи[?]: поиск и выдача пришлого человека в три срока

Листы / страницы рукописи
с. 1173; с. 1174; с. 1175; с. 1176

Дата записи
1550-09-23

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 595

Лица, роли и должности
Рыкуничичове[?] [SML: предварительная форма] — истец; Мартин Юревич Шыкшневич[?] — истец, господарский боярин; Адам Юревич Шыкшневич[?] — истец, господарский боярин; Адам Петрашкович — участник заседания, господарский земянин; Станислав Косинский — участник заседания, писарь Миколая Радзивилла; Себестыян Войтехович — участник заседания, господарский земянин; Василей Рагозич — участник заседания, господарский земянин; Александро Свирский — участник заседания, князь; Ян Мартинович — участник заседания, господарский боярин; Ян Богданович Сен(о)зыло[?] — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Матей Лубашевич Лизу[?] — умерший человек; Ян Атрыевич[?] / Грыевич[?] — прихожий человек; Миколай [?] — виз; служебник ловаришского наместника[?]; Витковы[?] — ловаришский наместник[?]; Михайло — служебник Павла Островецкого; Павел Островецкий; Миколай Радзивилл — маршалок Великого княжества Литовского; Михайло Игнатович — представитель, уполномоченный служебник Яна

География — владения, юрисдикция и должности
Жупранский — имение; Ловарышки[?] — упомянутое место; Вильно — юрисдикция; Велке Ксиество Литовске — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
23 сентября 1550 г., вторник, индикт 9. Господарские бояре Мартин и Адам Юрьевичи Шикшневичи[?] жалуются на Яна Богдановича Сен(о)жило[?], отвечающего через уполномоченного служебника Михайла Игнатовича. По словам истцов, они впустили пришлого Яна Атриевича[?] в дом и на имущество своего умершего человека Матея Любашевича Лизу[?], с рогатым скотом, овцами, свиньями, конями, рожью, яровыми и посеянным хлебом. Пришлый человек будто бы находится в Жупранском имении ответчика, который неоднократно отказал в праве и справедливости. Реестры имущества и убытков лишь объявлены имеющимися, не предъявлены. Представитель сперва отрицает формальное припоручение и просьбу о праве. Истцы ставят шапку к людям и визу Миколаю, служебнику Ловаришского[?] наместника Виткового[?]; представитель отказывается от такого доказательства и признаёт припоручение, но утверждает, что предлагал выдать человека, а истцы не брали. Истцы допускают его доказательство; он предлагает одного свидетеля, другого Михайла, служебника Павла Островецкого. Истцы его отвергают и требуют хотя бы двух свидетелей; иных у представителя нет. Епимах признаёт доказательство недостаточным. Приказывает Яну отыскать человека, названного в решении Яном Гриевичем[?], и выдать Мартину и Адаму за первые четыре недели, затем вторые и третьи четыре недели, всего двенадцать по Статуту. Если не отыщет и не выдаст, обязан оплатить убытки и расходы, которые истцы подтвердят надлежащим доказательством или присягой. По их просьбе дело записано в книги. Совершённой выдачи, платежа, присяги или нынешней определённой суммы убытков нет. Источниковые варианты фамилии истцов и патронима пришлого человека сохранены; братство Мартина и Адама не добавлено. Жупранское означает имение ответчика, Ловаришский[?] уряд принадлежность предложенного виза, Вильно суд; ВКЛ относится к должности патрона писаря.

Wersja polska · nr 441

Karty / strony rękopisu
s. 1173; s. 1174; s. 1175; s. 1176

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż. naroz. 1550. Meseca Sentebra 23 Dnia Indykt 9. u wottorok.

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 595

Osoby, role i urzędy
Rykunicziczowie[?] [SML: forma wstępna] — powód; Martin Juriewicz Szykszniewicz[?] — powód, Boiaryn Hospodarski; Adam Juriewicz Szykszniewicz[?] — powód, Boiaryn Hospodarski; Adam Petraszkowicz — uczestnik posiedzenia, Zemenin Hospodarski; Stanisław Kosinski — uczestnik posiedzenia, pisarz Mikołaya Radziwiłła; Sebestyian Woytechowicz — uczestnik posiedzenia, Zemenin Hospodarski; Wasiley Rahozicz — uczestnik posiedzenia, Zemenin Hospodarski; Aleksandro Swirski — uczestnik posiedzenia, kniaź; Jan Martinowicz — uczestnik posiedzenia, Boiaryn Hospodarski; Jan Bohdanowicz Sen(o)zyło[?] — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Matey Lubaszewicz Lizu[?] — człowiek zmarły; Jan Atryiewicz[?] / Hryewicz[?] — człowiek przychoży; Mikołay [?] — wiz; służebnik namestnika Łowaryszkiego[?]; Witkowy[?] — namestnik Łowaryszki[?]; Michayło — służebnik Pawła Ostroweckiego; Paweł Ostrowecki; Mikołay Radziwiłł — Marszałek Wielkiego Księstwa Litowskiego; Michayło Ihnatowicz — pełnomocnik, Służebnik umocowany Jana

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Żupranski — majątek; Łowaryszki[?] — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja; Wielkie Księstwo Litowskie — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
23 września 1550 r., wtorek, indykcja 9. Bojarzy hospodarscy Martin i Adam Juriewiczy Szykszniewiczy[?] skarżą Jana Bohdanowicza Sen(o)zyłę[?], odpowiadającego przez umocowanego służebnika Michayła Ihnatowicza. Twierdzą, że wpuścili przychodniego Jana Atryiewicza[?] do domu i na majątek swego zmarłego człowieka Mateia Lubaszewicza Lizu[?], z bydłem rogatym, owcami, świniami, końmi, żytem, jaryną i zasianym zbożem. Zarzucają zatrzymanie tego człowieka w majątku Żupranskim i odmowę prawa mimo powtarzanych próśb. Rejestry majątku i szkód tylko deklarują mieć, nie okazują ich. Pełnomocnik najpierw zaprzecza formalnemu przyporuczeniu i żądaniu prawa. Gdy powodowie stawiają szapkę do ludzi i wiza Mikołaya, służebnika namestnika Łowaryszkiego[?] Witkowego[?], odmawia tego dowodu i przyznaje wcześniejsze przyporuczenie, lecz utrzymuje, że człowieka wydawał, a powodowie nie chcieli go wziąć. Powodowie dopuszczają jego dowód; Michayło proponuje jednego świadka, drugiego Michayła, służebnika Pawła Ostroweckiego. Powodowie odrzucają go i żądają przynajmniej dwóch świadków; pełnomocnik więcej nie ma. Epimach uznaje dowód za niedostateczny. Nakazuje Janowi odszukać człowieka nazwanego w rozstrzygnięciu Janem Hryewiczem[?] i oddać Martinowi i Adamowi w ciągu czterech tygodni, następnie drugich i trzecich czterech tygodni, łącznie dwunastu według Statutu. Jeśli go nie odszuka i nie wyda, ma pokryć szkody i nakłady, które powodowie wykażą słusznym dowodem albo przysięgą. Na ich prośbę wpisano sprawę do ksiąg. Brak wykonanego wydania, zapłaty, złożonej przysięgi lub obecnie określonej sumy szkód. Formy nazwiska powodów i patronymiku przychodnia pozostają źródłowo rozbieżne; nie dodano braterstwa Martina i Adama. Żupranski oznacza imienie pozwanego, Łowaryszki[?] urząd proponowanego wiza, Wilno sąd; WKL urząd patrona pisarza.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 592 (правая половина), 593 (левая половина), 593 (правая половина), 594 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 442. Станислав Янович Богдевича против Миколая Ленковича: освобождение от требования за коня

Листы / страницы рукописи
с. 1176; с. 1177

Дата записи
1550-10-13

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 595

Лица, роли и должности
Крыштоф Масло — участник заседания, господарский боярин; Станислав Янович Богдевича — истец, господарский земянин; Миколай Янович Ленкович / Ленкевича — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Щепан; Юрко Янович — служебник

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
13 октября 1550 г., понедельник, индикт 9. Перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом, в присутствии господарского боярина Крыштофа Масло, господарский земянин Станислав Янович Богдевича предъявил иск Миколаю Яновичу Ленковичу. По жалобе, он купил вороного коня за 10 коп грошей у Щепана, брата ответчика; Миколай затем послал слугу Юрка Яновича забрать коня, будто по поручению брата. Возвратившийся Щепан потребовал от истца эти 10 коп. Миколай отрицал, что забрал коня у Станислава или посылал к нему слугу, и утверждал, что получил коня от брата. Он предложил проверку через децких; истец отказался от предложенной отсылки и требовал присяги ответчика. Миколай соглашался, чтобы присягнул сам истец как начинающая сторона, однако Станислав отказался от своей присяги. Епимах, учитывая отсутствие достаточного доказательства и отказ истца присягнуть, освободил Миколая от требования платить Станиславу за этого коня; ответчик просил внести решение в книги. Это состоявшееся освобождение от иска, без исполненной присяги, присужденной денежной суммы, доказанного платежа или выдачи коня. Форма Lenkowicz в начале и Lenkiewicza в окончании сохранена как разночтение. Вильно указано как судебная должность и место ведения дела; место покупки или изъятия коня не названо.

Wersja polska · nr 442

Karty / strony rękopisu
s. 1176; s. 1177

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż. naroz. 1550. Meseca Oktebra 13. Dnia Indykt 9. w Ponedelok.

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 595

Osoby, role i urzędy
Krysztof Masło — uczestnik posiedzenia, Boiaryn Hospodarski; Stanisław Janowicz Bohdewicza — powód, Zemenin Hospodarski; Mikołay Janowicz Lenkowicz / Lenkiewicza — pozwany, Zemenin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Szczepan; Jurko Janowicz — Służebnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
13 października 1550 r., poniedziałek, indykcja 9. Przed namestnikiem wileńskim Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, przy obecnym bojarze hospodarskim Krysztofie Masło, zemianin hospodarski Stanisław Janowicz Bohdewicza skarży Mikołaya Janowicza Lenkowicza. Twierdzi, że kupił karego konia od Szczepana, wyraźnie brata pozwanego, za 10 kop groszy, po czym Mikołay przysłał służebnika Jurka Janowicza po konia rzekomo na żądanie brata. Po powrocie Szczepan zażądał od powoda tych 10 kop. Pozwany zaprzecza zabraniu konia powodowi i wysłaniu służebnika; mówi, że konia dostał od brata. Stawia szapkę do detczych, czego powód nie przyjmuje i domaga się przysięgi Mikołaya. Pozwany dopuszcza przysięgę samego powoda jako strony powodowej, lecz Stanisław odmawia własnej przysięgi. Epimach wobec braku dostatecznego dowodu i odmowy przysięgi uwalnia Mikołaya od obowiązku płacenia powodowi za tego konia; pozwany prosi o zapis do ksiąg. Nie odnotowano wykonanej przysięgi, zasądzonej sumy, rzeczywistej zapłaty ani wydania konia. Początkowe Lenkowicz i końcowe Lenkiewicza pozostają wariantami źródłowymi. Wilno dotyczy sądu i urzędu, a miejsce kupna lub zabrania konia nie zostało nazwane.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 594 (левая половина), 594 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 443. Минку Мустафич против Олихна Османовича: возмещение за вола и двух коней

Листы / страницы рукописи
с. 1177; с. 1178; с. 1179

Дата записи
1550-11-07

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 596

Лица, роли и должности
Ян Войтехович — участник заседания, господарский дворянин; Михайло Бурнак — участник заседания, господарский дворянин; Станислав Трасковский — участник заседания; Минку Мустафич — истец, господарский татарин; княз Олихно Османович — ответчик, татарский хорунжий; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Стаселис / Сташек Богделевич — человек князя Олихна; Миселев Буткевич; Ёчкелис / Тоткел Досевич[?] — паробок Миселева Буткевича; Грышко Юхнович — королевский возница; Якуб Лотвич — человек пана Венцлава; Пан Венцлав — господарский секретарь; Михайло Рымкович; княз Муртоза Кужеманович[?] — татарский хорунжий; Якуб Абрагиманич[?] — виз; служебник Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
7 ноября 1550 г., пятница, индикт 9. Господарский татарин Минку Мустафич жалуется виленскому наместнику Богдану Андреевичу Епимаху на татарского хорунжего князя Олихна Османовича. При деле присутствуют господарские дворяне Ян Войтехович и Михайло Бурнак, а также Станислав Трасковский. Истец обвиняет человека ответчика Стаселиса Богделевича и Йочкелиса Досевича[?], паробка человека ответчика Миселева Буткевича, в краже пестрого вола с поля 20 сентября 1550 г., в субботу за неделю до святого Станислава, и ранее двух коней, вороного и рыжего, 19 августа после «первой Панны Марии». Эти собственные календарные формулы не исправлены. Минку утверждает, что неоднократно просил суда над людьми ответчика; Олихно отрицает прежнюю просьбу и говорит, что теперь суда не запрещает. Истец предлагает доказательство через трех свидетелей: королевского возницу Грышка Юхновича, Якуба Лотвича, человека господарского секретаря пана Венцлава, и Михайла Рымковича, человека татарского хорунжего князя Муртозы Курземановича[?]. По словам истца, они видели, как уводили вола; он принимает присягу при своем доказательстве. Отдельные состоявшиеся показания свидетелей не записаны. Ответчик не принимает предложенной проверки и не дает достаточного опровержения. Епимах назначает присягу на третий день, воскресенье, по татарскому закону перед собственным духовником; формула о названных свидетелях сохранена без уверенного распределения обязанности присягать. Первоначально возмещение из домов и имущества названных людей и их выдача на виселицу обусловлены присягой Минку. Затем запись сообщает, что в воскресенье 10 ноября Минку с визом Якубом Абрахиманичем[?] был готов к присяге перед духовником и ждал весь день; ответчик не явился и не прислал представителя. Это готовность, а не прямо засвидетельствованная исполненная присяга или отдельное показание виза. В окончании Епимах велит Олихну уплатить за двух коней 4 копы грошей и за вола полтину, с собственным общим итогом 4 копы 50 грошей, и выдать обвиненных на виселицу по Статуту. Установлен будущий четырехнедельный срок платежа от пятницы 7 ноября, хотя эпизод 10 ноября уже рассказан; внутренняя последовательность дат не исправлена. Исполненный платеж, возвращение животных и повешение не сообщены. Стаселис/Стасзек и Йочкелис/Тоткел[?] — варианты начала и окончания. Вильно обозначает суд, поле кражи и место присяги у неназванного духовника отдельно не локализованы.

Wersja polska · nr 443

Karty / strony rękopisu
s. 1177; s. 1178; s. 1179

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż. naroz. 1550. Meseca Noiabra 7. Dnia Indykt 9. w Piatnicu.

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 596

Osoby, role i urzędy
Jan Woytechowicz — uczestnik posiedzenia, Dworanin Hospodarski; Michayło Burnak — uczestnik posiedzenia, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — uczestnik posiedzenia; Minku Mustaficz — powód, Tataryn Hospodarski; kniaź Olichno Osmanowicz — pozwany, Chorąży Tatarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Staselis / Staszek Bohdelewicz — Czołowek kniazia Olichna; Miselew Butkiewicz; Joczkelis / Totkel Dosewicz[?] — Parobek Miselewa Butkiewicza; Hryszko Juchnowicz — Woźnica królewski; Jakub Łotwicz — Czołowek Pana Wencława; Pan Wencław — Sekretar Hospodarski; Michayło Rymkowicz; kniaź Murtoza Kurzemanowicz[?] — Chorąży Tatarski; Jakub Abrahimanicz[?] — Viz, służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
7 listopada 1550 r., piątek, indykcja 9. Tataryn hospodarski Minku Mustaficz skarży przed namestnikiem wileńskim Bohdanem Andreiewiczem Epimachem kniazia Olichna Osmanowicza, chorążego tatarskiego. Obecni Jan Woytechowicz i Michayło Burnak, dworanie hospodarscy, oraz Stanisław Traskowski. Powód zarzuca Staselisowi Bohdelewiczowi i Joczkelisowi Dosewiczowi[?], parobkowi Miselewa Butkiewicza, kradzież rabego wołu z pola 20 września 1550 r., w sobotę tydzień przed św. Stanisławem, oraz wcześniej dwóch koni, woronego i ryżego, 19 sierpnia po «pierwszej Pannie Maryi». Własnych formuł kalendarzowych nie naprawiono. Powód mówi o wielokrotnej odmowie sądu nad ludźmi pozwanego; Olichno przeczy wcześniejszej prośbie i teraz nie broni prawa. Minku stawia szapkę do ludzi i podaje trzech świadków: Hryszka Juchnowicza, woźnicę królewskiego, Jakuba Łotwicza, człowieka pana Wencława, sekretarza hospodarskiego, i Michayła Rymkowicza, człowieka kniazia Murtozy Kurzemanowicza[?], chorążego tatarskiego. Według powoda widzieli prowadzenie skradzionego wołu; powód bierze przy dowodzie przysięgę. Nie zapisano oddzielnych wykonanych zeznań świadków. Pozwany odmawia przyjęcia tego dowodu i nie przedstawia dostatecznego wywodu. Epimach wyznacza przysięgę na trzeci dzień, niedzielę, według zakonu tatarskiego przed własnym duchownikiem; przechodząca między kartami formuła o świadkach pozostaje bez pewnego rozdzielenia osób przysięgających. Pierwotnie zapłata z domów i majątku wskazanych ludzi oraz wydanie ich na szubienicę zależą od przysięgi Minku. Następnie własna niedziela 10 listopada: Minku z wizem Jakubem Abrahimaniczem[?] był gotów do przysięgi i czekał cały dzień, a pozwany nie przybył ani nie przysłał umocowanego. Nie stwierdzono wykonania przysięgi ani osobistego zeznania wiza. Końcowy nakaz: 4 kopy groszy za dwa konie, poltina za wołu, własny łączny rachunek 4 kopy 50 groszy, oraz wydanie oskarżonych na szubienicę według Statutu. Przyszły termin zapłaty cztery tygodnie od piątku 7 listopada zachowano mimo późniejszego epizodu 10 listopada. Brak dowodu wykonanej zapłaty, zwrotu zwierząt lub powieszenia. Staselis/Staszek i Joczkelis/Totkel[?] pozostają wariantami. Wilno dotyczy sądu; pole kradzieży i miejsce przysięgi przed nienazwanym duchownikiem nie mają określonej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 594 (правая половина), 595 (левая половина), 595 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 444. Петр Богдевича против брата Станислава: срок предъявления писем о Камене Хорцком и Завельском

Листы / страницы рукописи
с. 1179; с. 1180; с. 1181; с. 1182

Дата записи
1550-09-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 598[?]

Лица, роли и должности
Станислав Богушевский — участник заседания, господарский земянин; Юри Будило — участник заседания, господарский земянин; княз Андрей Гедройт — участник заседания; Петр Янович Богдевича — истец, господарский боярин; Станислав Янович Богдевича — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ян Богдевич

География — владения, юрисдикция и должности
Камен Хорцкий / Хорецкий / Хороцкий — имение; Камен Завелский — имение; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 сентября 1550 г., четверг, индикт 9. Перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом господарский боярин Петр Янович Богдевича жалуется на своего брата, господарского боярина Станислава Яновича Богдевича. Присутствуют Станислав Богушевский, Юрий Будило и князь Андрей Гедройт. По иску, отец Ян передал старшему сыну Станиславу имение Камень Хорцкий и данников Каменя Завельского для содержания, сохранив за собой медовую и денежную дань; ежегодно следовало платить буквальное «polczetwerty kopy» грошей. Истец утверждает, что за шесть лет брат не платил, а отец подарил это требование младшему сыну Петру. Петр также требует равного выдела из дворовой пашни, данников с медовой и денежной данью, невольной челяди, домашних вещей и дворовых построек. Он действительно предъявляет два признательных письма: письмо отца Яна под печатями и признательное письмо Станислава отцу; печать второго письма отдельно не утверждается. Начальная формула первого письма говорит о дарении «Dwacetma kopami», 20 коп, тогда как продолжение и окончание называют за шесть лет 21 копу и двойную сумму 42 копы. Различие сохраняется. Письмо Станислава предусматривает ежегодный платеж на Всех Святых и двойную уплату при неисполнении; праздник не переведен в новую дату. Станислав сейчас отказывается отвечать на письма по существу: нужных документов при нем нет, в вызове не было требования их принести, а документы хранятся у неназванного доброго человека в 80 милях. Он просит четыре недели и принимает условие утраты права, уплаты и возмещения издержек, если не предъявит документы. Епимах действительно назначает будущий четырехнедельный срок от четверга 25 сентября, с собственным окончанием 23 октября, под утратой права. Только при непредъявлении документов Станислав должен уплатить брату 21 копу, в двойном размере 42 копы по письмам, и возместить убытки и расходы. Обе стороны просят запись в книги Виленского замка. Не сообщены состоявшийся раздел, исполненная уплата, принесенные к будущему сроку документы, присяга или безусловное текущее присуждение 42 коп. Камень Хорцкий/Хорецкий/Хороцкий и Камень Завельский — собственные формы названных владений и данников; современная локализация не установлена. Вильно относится к суду.

Wersja polska · nr 444

Karty / strony rękopisu
s. 1179; s. 1180; s. 1181; s. 1182

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż. naroz. 1550. Meseca Sent. 25 Dnia Indykt 9. w Czetwerh.

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 598[?]

Osoby, role i urzędy
Stanisław Bohuszewski — uczestnik posiedzenia, Zemianin Hospodarski; Juri Budilo — uczestnik posiedzenia, Zemianin Hospodarski; kniaź Andrey Gedroyt — uczestnik posiedzenia; Petr Janowicz Bohdewicza — powód, Boiaryn Hospodarski; Stanisław Janowicz Bohdewicza — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jan Bohdewicz

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Kamen Chorcki / Chorecki / Chorocki — majątek; Kamen Zawelski — majątek; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 września 1550 r., czwartek, indykcja 9. Przed namestnikiem wileńskim Bohdanem Andreiewiczem Epimachem bojar hospodarski Petr Janowicz Bohdewicza skarży wyraźnie swego brata Stanisława Janowicza Bohdewicza, również bojara. Obecni Stanisław Bohuszewski, Juri Budilo i kniaź Andrey Gedroyt. Według skargi ojciec Jan dał starszemu Stanisławowi Kamen Chorcki i danników Kamen Zawelski na wychowanie, zachowując sobie dań miodową i pieniężną; roczna należność to literalne «polczetwerty kopy» groszy. Powód zarzuca sześć lat niepłacenia i mówi, że ojciec darował należność młodszemu Petrowi. Domaga się też równego działu paszni dwornej, danników z danią miodową i pieniężną, czeladzi niewolnej, rzeczy domowych i budowania dwornego. Petr faktycznie okazuje dwa listy wyznane: ojca Jana pod pieczęciami oraz własne zobowiązanie Stanisława dla ojca; pieczęci drugiego listu nie dodano. Początek ojcowskiego listu podaje dar «Dwacetma kopami», 20 kop, podczas gdy dalsze wyliczenie za sześć lat i własny koniec podają 21 kop i podwojenie do 42 kop. Różnicę zachowano. List Stanisława przewiduje coroczny termin na Wszystkich Świętych i sowitą zapłatę za niewykonanie, bez nowej konwersji święta. Pozwany odmawia obecnie odpowiedzi na listy, bo nie ma potrzebnych dokumentów, pozew nie nakazał ich przynieść, a znajdują się u nienazwanego dobrego człowieka w 80 milach. Prosi o cztery tygodnie, przyjmując warunek utraty prawa i zapłaty wraz ze szkodami i nakładami. Epimach wyznacza rzeczywisty przyszły termin cztery tygodnie od czwartku 25 września, własny 23 października, pod utratą prawa. Dopiero nieprzedłożenie dokumentów uruchamia zapłatę 21 kop, z sowitością 42 kop według listów, oraz szkód i nakładów. Obie strony proszą o wpis do ksiąg zamku wileńskiego. Brak wykonanego działu, zapłaty, przysięgi, przyszłego okazania listów lub obecnego bezwarunkowego zasądzenia 42 kop. Kamen Chorcki/Chorecki/Chorocki i Kamen Zawelski dotyczą odrębnych nazwanych dóbr i danników; Wilno dotyczy sądu, nie automatycznej lokalizacji majątku. Własne 1180 versus raw1100 zachowano; kompletny oryginał 1181 uzupełnia obcięte prawe końce przygotowanej karty.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 595 (правая половина), 597 (левая половина), 596.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 445. Ягнешка Миколаева против Крыштофа Масло: сохранение ввода и дальнейшие иски о земле

Листы / страницы рукописи
с. 1182; с. 1183; с. 1184; с. 1185

Дата записи
1550-09-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 599

Лица, роли и должности
Ягнешка Миколаевая — истец, господарская боярыня; Крыштоф Масло — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Петр Наркевич / Наркович[?] — господарский боярин; Лукаш Федорович Безский — бывший виленский наместник; у:вара Мелича[?]; Павел Борткович; Миколаевича Вигинова[?]; Томкова; Матей Борткович; Потулехова[?]; Станислав Богушевский — присутствующий, господарский земянин; Семен Микулич[?] — присутствующий, господарский дворянин; Ян Мартинович — представитель, господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
в Скардымах — имение [?]; Прудец себрены / Прудца себреного — упомянутое место; Земла Миколаевиче Вигинове / Павла Бортковича / Томковы / Матея Бортковича / Потулеховы — упомянутое место [?]; дорозе великой — упомянутое место; уболотах — упомянутое место; Виленский / Замку Виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 сентября 1550 г., понедельник, индикт 9. Господарская боярка Ягнешка Миколаева через уполномоченного Яна Мартиновича жалуется перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом на господарского боярина Крыштофа Масло. Присутствуют Станислав Богушевский и господарский дворянин Семен Микулич[?]. По иску, она заложила свою наследственную землю Яну Мартиновичу за неназванную сумму: ниву возле Павла Бортковича, примыкающую к «Prudiec sebreny», сеножать под этим прудом, другую «w Skardymach» и долю пруда с другими землями. Масло якобы вступил и держит их без права. Ответчик говорит о прежнем взыскании с Петра Наркевича/Нарковича[?] восьми коп литовских грошей за убытки и расходы, о неявке после вызова и детского и о вводе по решению прежнего наместника Лукаша Федоровича Безского. Он действительно предъявляет вводный лист: прежний слуга «u:wara Melicza[?]» ввел его в земли и передал их для держания до права в восьми копах. Лист перечисляет ниву на четыре бочки «na wozu», пустелатник на три воза, две нивы на три бочки, ниву с неясным «na pol/pod boczki[?]», сеножать на три воза и долю пруда; границы проходят возле земель Миколаевичевой Вигиновой[?], Павла и Матея Бортковичей, Томковой и Потулеховой[?], великой дороги и болот. Эти выражения не переведены в площадь. Ягнешка утверждает, что спорит о своей земле, а не о Петровой, и предлагает доказательство через шапку; Масло отказывается и опирается на вводный лист. Она признает прежнее взыскание Петром двух коп и десяти грошей, но говорит о последующем соглашении, уплате, возвращении земли и залоге Яну, державшему ее два года. Это рассказ о прежней уплате, не текущий платеж. Епимах сохраняет официальный ввод: Ягнешка должна вызвать Петра по поводу основания держания, а Петр — Масло по поводу вступления в чужую землю. Только если Петр докажет принадлежность земель Ягнешке, последующие потери от ввода будут рассмотрены для определения ответственного. Не сообщены исполненные вызовы, присяга, возвращение земли, нынешняя уплата, безусловное признание собственности или исчисленное возмещение. Ягнешка просит запись в книги Виленского замка. Именованные поля, пруд и сеножати отделены от виленской судебной юрисдикции; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 445

Karty / strony rękopisu
s. 1182; s. 1183; s. 1184; s. 1185

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Meseca Sent.29 Dnia Indykt9 w Ponedełok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 599

Osoby, role i urzędy
Jahneszka Mikołaiewaia — powód, Boiarka Hospodarskaia; Krysztof Masło — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Petr Narkewicz / Narkowicz[?] — Boiaryn Hospodarski; Łukasz Fedorowicz Bezski — namestnik Wilenski bywszy; u:wara Melicza[?]; Paweł Bortkowicz; Mikołaiewicza Wiginowa[?]; Tomkowa; Matey Bortkowicz; Potulechowa[?]; Stanisław Bohuszewski — obecny, Zemianin Hospodarski; Semen Mikulicz[?] — obecny, Dworanin hospodarski; Jan Martinowicz — pełnomocnik, Boiaryn Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
w Skardymach — majątek [?]; Prudiec sebreny / Prudca sebrenoho — miejsce wspomniane; Zemla Mikołaiewicze Wiginowie / Pawła Bortkowicza / Tomkowy / Mateia Bortkowicza / Potulechowy — miejsce wspomniane [?]; doroze welikoy — miejsce wspomniane; ubołotach — miejsce wspomniane; Wilenski / Zamku Wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 września 1550 r., poniedziałek, indykcja 9. Bojarka hospodarska Jahneszka Mikołaiewaia przez umocowanego Jana Martinowicza skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem bojara Krysztofa Masło. Obecni Stanisław Bohuszewski i dworanin Semen Mikulicz[?]. Zarzuca wejście w własną ziemię dziedziczną, zastawioną Janowi za niewymienioną sumę: niwa obok Pawła Bortkowicza do Prudca sebrenoho, senozat pod nim, druga w Skardymach i udział prudu. Pozwany powołuje wcześniejsze osiem kop groszy litewskich szkód i nakładów od Petra Narkewicza/Narkowicza[?], niestanie mimo pozwów i detckiego oraz uwiaz od byłego namestnika Łukasza Fedorowicza Bezskiego. Faktycznie okazuje list uwiańczy z wcześniejszym wejściem i podaniem ziem przez sługę u:wara Melicza[?], do prawa w ośmiu kopach. List wymienia niwę cztery boczki na wozu, pustelatnik trzy wozy, dwie niwy trzy boczki, literalne na pol/pod boczki[?], senozat trzy wozy i część prudu; granice przy ziemiach Mikołaiewicza Wiginowa[?], Pawła i Mateia Bortkowiczów, Tomkowa i Potulechowa[?], wielkiej drodze i błotach. Nie przeliczono pojemności na powierzchnię. Powódka twierdzi, że dochodzi swej, nie Petrowej ziemi; stawia szapkę na dowód, pozwany odmawia i broni się listem. Przyznaje wcześniejszy prezysk Petra dwie kopie i dziesięć groszy, ale mówi o późniejszej ugodzie, zapłacie, odzyskaniu ziemi i zastawie Janowi, który trzymał ją dwa lata. Nie jest to obecna zapłata. Epimach zachowuje urzędowy uwiaz: Jahneszka ma pozwać Petra o przyczynę dzierżenia, a Petr Masło o wejście w cudzą ziemię. Dopiero dostateczny dowód Petra, że to ziemia Jahneszki, prowadzi do późniejszego rozstrzygnięcia odpowiedzialności za szkody. Brak wykonanego pozwu, przysięgi, zwrotu, obecnej zapłaty, bezwarunkowego tytułu lub określonego odszkodowania. Jahneszka prosi o wpis do ksiąg zamku wileńskiego. Miejsca nieruchomości i granic oddzielono od Wilna jako jurysdykcji; nowoczesna lokalizacja nierozstrzygnięta.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 597 (левая половина), 597 (правая половина), 598 (левая половина), 598 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 446. Альжбета Юрьевна и братья: соглашение о посаге и четырехнедельный срок передачи

Листы / страницы рукописи
с. 1185; с. 1186; с. 1187

Дата записи
1550-10-24

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 600

Лица, роли и должности
Алжбета Юревна — истец, панна; Мартин Юразыч Шыкошневич / Шыкашневич[?] — ответчик, господарский боярин; Адам Юразыч Шыкошневич / Шыкашневич[?] — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Петр Юразыч Шыкашневич[?]; Пани Мановска[?]; Собестыянец[?] — паробок невольной челяди; Миклаш[?] — присутствующий, маршалок … князя-епископа виленского; Грыгорей Федорович Бурневский[?] — присутствующий, князь; Юрко Юревич Кухмистрович — присутствующий, господарский дворянин; Федор Владыка — присутствующий, господарский дворянин; Войтех Земка — присутствующий; Станислав Трасковский — присутствующий; Ян Шыкошневич / Шыкашневич[?] — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский / Бискупа Виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
24 октября 1550 г., пятница, индикт 9. Девица Альжбета Юрьевна через своего явно названного брата и уполномоченного Яна Сыкосневича/Сыкасневича[?] жалуется перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом на господарских бояр Мартина и Адама Юразычей Сыкосневичей/Сыкасневичей[?], своих братьев. Она утверждает, что ей не дают обещанной выправы по раздельному письму, подобно прежнему обеспечению неназванной сестры золотом, жемчугом и одеждой, а ранее данных ей слуг снова отняли. Фактическое предъявление этого письма не сообщено. Ответчики говорят, что не отказывают в надлежащей выпра́ве, когда она выйдет замуж; другую неназванную сестру они отдали в службу пани Мановской[?] и предлагают распределить заботу о замужестве сестер. Альжбета отвечает через Яна, что без выправы никто не хочет взять ее в брак. Ян с явно названным братом Петром действительно предлагает дать свою половину обещанного посага; Мартин с братом Адамом соглашаются. Перечислены «saian Lunski soksamitom», лунская шубка на кроличьем меху выбранного Альжбетой цвета, зеленая камбарская сукня, «szubka belinna hola» с бобровым воротником и «kołner zołoty», который будет стоить две копы грошей. Две копы относятся к будущей стоимости в воротниковой формуле, не к общей оценке посага и не к нынешней уплате. Обещаны также двое невольных слуг: паробок Собестьянец[?] и его неназванная сестра. После обсуждения с присутствующими Епимах принимает добровольное общее соглашение братьев и приказывает совместно собрать и передать Альжбете весь названный посаг через четыре недели от пятницы 24 октября. Не сообщены выполненная передача вещей или слуг, платеж, брак, присяга либо общий раздел владений. Присутствуют Миклаш[?], маршалок неназванного виленского епископа, князь Григорий Федорович Бурневский[?], Юрко Юрьевич Кухмистрович, Федор Владыка, Войтех Земка и Станислав Трасковский. Вильно относится к суду и епископской должности; местонахождение имущества не названо. Текстильные названия не превращены в места.

Wersja polska · nr 446

Karty / strony rękopisu
s. 1185; s. 1186; s. 1187

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 Meseca Oktebra24 Dnia Indykt9 u Piatnicu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 600

Osoby, role i urzędy
Alżbieta Juriewna — powód, Panna; Martin Jurazycz Szykosznewicz / Szykasznewicz[?] — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Adam Jurazycz Szykosznewicz / Szykasznewicz[?] — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Petr Jurazycz Szykasznewicz[?]; Pani Manowska[?]; Sobestyianiec[?] — Parobek czeledi newolnoie; Mikłasz[?] — obecny, Marszałok ... kniazia Biskupa Wilenskoho; Hryhorey Fedorowicz Burnewski[?] — obecny, kniaź; Jurko Juriewicz Kuchmistrowicz — obecny, Dworanin Hospodarski; Fedor Władyka — obecny, Dworanin Hospodarski; Woytech Zemka — obecny; Stanisław Traskowski — obecny; Jan Szykosznewicz / Szykasznewicz[?] — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski / Biskupa Wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
24 października 1550 r., piątek, indykcja 9. Panna Alżbieta Juriewna przez jawnie umocowanego brata Jana Szykosznewicza/Szykasznewicza[?] skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem braci, bojarów hospodarskich Martina i Adama Jurazyczy Szykosznewiczy/Szykasznewiczy[?]. Zarzuca niedanie obiecanej wyprawy według listu działowego, jak wcześniej nienazwanej siostrze złota, pereł i szat, oraz odebranie już przydzielonej czeladzi. Nie stwierdzono faktycznego okazania tego listu. Pozwani nie odmawiają słusznej wyprawy, gdy wyjdzie za mąż; wspominają inną nienazwaną siostrę oddaną na służbę do Pani Manowskiej[?] i proponują rozdzielenie obowiązku wydania sióstr. Alżbieta mówi przez Jana, że bez wyprawy nikt nie chce jej poślubić. Jan z wyraźnie nazwanym bratem Petrem faktycznie ofiaruje swoją połowicę posagu; Martin z bratem Adamem przyzwalają. Wymieniono saian Lunski soksamitom, szubkę Lunską królikami podbitą w wybranym kolorze, zieloną suknię Kambarską, szubkę belinną hołą z kołnierzem bobrowym oraz kołnierz zołoty, który będzie kosztować dwie kopie groszy. Dwie kopie dotyczą przyszłej wartości w formule kołnierza, nie całości posagu ani obecnej zapłaty. Dwoje czeladzi niewolnej: parobek Sobestyianiec[?] i jego nienazwana siostra. Epimach po rozmowie z obecnymi zachowuje dobrowolną wspólną zgodę braci i nakazuje razem złożyć i oddać cały posag Alżbiecie w przyszłym terminie czterech tygodni od piątku 24 października. Brak wykonanej dostawy rzeczy lub czeladzi, zapłaty, małżeństwa, przysięgi czy ogólnego działu dóbr. Obecni Mikłasz[?], marszałek nienazwanego biskupa wileńskiego, kniaź Hryhorey Fedorowicz Burnewski[?], Jurko Juriewicz Kuchmistrowicz, Fedor Władyka, Woytech Zemka i Stanisław Traskowski. Wilno dotyczy sądu i urzędu biskupiego; położenia mienia nie podano. Nazw materiałów nie utożsamiono z miejscowościami.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 599 (левая половина), 599 (правая половина), 598.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 447. Бернат Наркович и Настасия Юрьевна: жалоба о побоях и запись показания вижа

Листы / страницы рукописи
с. 1187; с. 1188

Дата записи
1550-09-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 601

Лица, роли и должности
Бернат Наркович — истец, господарский боярин; Настася Юревна — истец; Грыгорей Зданович — ответчик, господарский боярин; Якуб Зданович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Здановичове [?] [SML: предварительная форма]; Пан Кухмистр Ясенский[?] — кухмистр; Кохан Федорович — свидетель, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленского — юрисдикция; в месте виленском — упомянутое место; подле Вели — упомянутое место; подле Езу — упомянутое место; Двор Пана Кухмистра Ясенского[?] — имение

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 сентября 1550 г., понедельник, индикт 9. Господарский боярин Бернат Наркович с явно названной женой Настасией Юрьевной жалуется перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом на господарских бояр Григория и Якуба Здановичей; их братство не установлено. По жалобе, в тот же день они встретили супругов в Вильно «podle Weli, podle Jezu», перед двором пана кухмистра Ясенского[?], избили и ранили. Заявлены потери серого кожуха на кроличьем меху, корда и двух коп грошей наличными; в формуле о жене («matki ich»[?]) также бархатная шапка на куньем меху и коленская плахта. Отдельная личность матери или определенное родство из этой формулы не выведены. Полученный виж, господарский дворянин Кохан Федорович, действительно осматривает раны и, придя к книгам, лично подтверждает: у Берната синие следы побоев под глазами и на спине, кровавая колотая рана в левом боку; у Настасии синие следы побоев под глазами и на спине. По просьбе супругов Епимах велит записать их жалобу и показание вижа в книги. Ответ обвиняемых, решение о виновности, смерть, нынешнее денежное взыскание, платеж или присяга не сообщены. Вильно прямо названо местом происшествия и должности; Weli, плотина и двор сохранены как отдельные указания места без современной локализации. Собственная форма Narkowicz отличается от исторической формы SML Markowicz.

Wersja polska · nr 447

Karty / strony rękopisu
s. 1187; s. 1188

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 22 September 1550

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 601

Osoby, role i urzędy
Bernat Narkowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Nastasia Juriewna — powód; Hryhorey Zdanowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jakub Zdanowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Zdanowiczowie [?] [SML: forma wstępna]; Pan Kuchmistr Jasenski[?] — Kuchmistr; Kochan Fedorowicz — świadek, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenskoho — jurysdykcja; w meste wilenskom — miejsce wspomniane; podle Weli — miejsce wspomniane; podle Jezu — miejsce wspomniane; Dwor Pana Kuchmistra Jasenskoho[?] — majątek

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 września 1550 r., poniedziałek, indykcja 9. Bojar hospodarski Bernat Narkowicz z wyraźnie nazwaną żoną Nastasią Juriewną składa przed wileńskim namestnikiem Bohdanem Andreiewiczem Epimachem skargę na bojarów hospodarskich Hryhorego i Jakuba Zdanowiczów; ich braterstwa nie stwierdzono. Zarzuca, że tego dnia spotkali ich w Wilnie podle Weli, podle jezu, przed dworem Pana Kuchmistra Jasenskiego[?], pobili i zranili. Wśród strat wymienia szary kożuch podbity królikami, kord i dwie kopie groszy gotówki, a w formule dotyczącej żony («matki ich»[?]) aksamitną czapkę podbitą kunicami i płachtę koleńską. Nie ustalono osobnej osoby matki ani pewnego pokrewieństwa na podstawie tej formuły. Uzyskany wiz, dworzanin hospodarski Kochan Fedorowicz, faktycznie ogląda rany i przybywszy do ksiąg osobiście zeznaje: Bernat miał sine rany bite na twarzy pod oczami i na plecach oraz krwawą ranę kłutą po lewej stronie; Nastasia sine rany bite pod oczami i na plecach. Na prośbę małżonków Epimach nakazuje wpisać ich opowiedanie i zeznanie wiza do ksiąg. Brak odpowiedzi pozwanych, wyroku winy, śmierci, obecnego zasądzenia pieniędzy, zapłaty lub przysięgi. Wilno jest wyraźnie miejscem zdarzenia i urzędu; Weli, jez i dwór zachowano jako oddzielne wskazówki miejsca, bez nowoczesnej lokalizacji. Rodzima forma Narkowicz różni się od historycznej formy SML Markowicz.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 600 (левая половина), 599.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 448. Юрко и Андрей Станковичи: срок для свидетельства делчего и условие нового раздела

Листы / страницы рукописи
с. 1188; с. 1189[?]

Дата записи
1550-10-30

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 601

Лица, роли и должности
Михайло Шымкович Бурнак — участник заседания, господарский дворянин; Станислав Трасковский — участник заседания; Юрко Станкович / Юри — истец, господарский боярин; Андрей Станкович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Шымко Романович — господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
Покосини — имение; виленским — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
30 октября 1550 г., четверг, индикт 9. Господарский боярин Юрко Станкович жалуется на явно названного брата, господарского боярина Андрея Станковича, что тот не дает равного раздела в отчинном имении Покосини: унаследованных и купленных землях и сенокосах, животных, домашнем имуществе и движимых вещах. Юрко говорит, что имеет реестр имущества; предъявление реестра не сообщено. Андрей лично отвечает, что равный раздел во всем уже совершил господарский боярин Шимко Романович. Он ставит шапку к этому делчему, Юрко принимает, обе стороны соглашаются обратиться к нему; Андрей обязуется привести его в суд для свидетельства через четыре недели. Богдан Андреевич Епимах велит Андрею представить Шимка перед ним в будущем четырехнедельном сроке от четверга 30 октября, с обязательной явкой обеих сторон. Если Шимко подтвердит сделанный равный раздел, тот сохраняется во всем; если скажет, что раздела не делал, предстоит новый раздел. Непредставление его Андреем также влечет новый раздел всех движимых и недвижимых вещей. До срока и равного раздела Юрко, в окончании Юри, должен безопасно жить в своем «sebreny» доме. Выполненное свидетельство делчего, новый произведенный раздел, нынешняя уплата, присяга или безусловное установление собственности не сообщены. Присутствуют Михайло Шимкович Бурнак и Станислав Трасковский, отдельно от будущего свидетеля. Покосини — спорное имение; Вильно обозначает судебную должность, без современной локализации владения.

Wersja polska · nr 448

Karty / strony rękopisu
s. 1188; s. 1189[?]

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 30 October 1550

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 601

Osoby, role i urzędy
Michayło Szymkowicz Burnak — uczestnik posiedzenia, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — uczestnik posiedzenia; Jurko Stankowicz / Juri — powód, Boiaryn Hospodarski; Andrey Stankowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Szymko Romanowicz — Boiaryn Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Pokosini — majątek; wilenskim — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
30 października 1550 r., czwartek, indykcja 9. Bojar hospodarski Jurko Stankowicz skarży wyraźnie nazwanego brata, bojara hospodarskiego Andreya Stankowicza, o niedanie równego działu w ojczystym imieniu Pokosini: ziemiach i sianożęciach ojczystych oraz kupionych, zwierzętach, domowym statku i rzeczach ruchomych. Mówi, że ma rejestr statków; jego okazania nie stwierdzono. Andrey odpowiada osobiście, że równego działu we wszystkim już dokonał bojar hospodarski Szymko Romanowicz. Stawia do niego szapkę; Jurko ją przystawia, obie strony zgadzają się na tego dzielczego, a Andrey zobowiązuje się doprowadzić go do sądu na świadectwo za cztery tygodnie. Bohdan Andreiewicz Epimach po wysłuchaniu stron nakazuje Andreyowi stawić Szymka przed sobą w przyszłym terminie czterech tygodni od czwartku 30 października; obie strony mają pilnie stanąć. Jeżeli Szymko potwierdzi, że uczynił równy dział, dział ma być zachowany we wszystkim; jeśli zezna, że działu nie uczynił, ma nastąpić nowy dział. Także niewystawienie go przez Andreya powoduje ponowny dział wszystkich rzeczy ruchomych i nieruchomych. Do terminu i równego działu Jurko, w zakończeniu Juri, ma bezpiecznie mieszkać we własnym domu sebrenym. Nie ma wykonanego zeznania dzielczego, nowego przeprowadzonego działu, obecnej zapłaty, przysięgi ani bezwarunkowego ustalenia własności. Obecni Michayło Szymkowicz Burnak i Stanisław Traskowski są odrębni od przyszłego świadka. Pokosini jest imieniem spornym; Wilno dotyczy urzędu sądu, bez ustalania nowoczesnego położenia majątku.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 600 (левая половина), 600 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 449. Ян Гришкевич: вызов брату, сообщение о пожаре и запись показания вижа

Листы / страницы рукописи
с. 1190; с. 1191

Дата записи
1550-08-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 602

Лица, роли и должности
Ян Грышкевич — истец, господарский боярин; Войтех Грышкевич — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Дорота; Матей Янович — свидетель, служебник наместника; виз

География — владения, юрисдикция и должности
виленского — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Заголовок: 10 августа 1550 г., понедельник, индикт 8; Господарский боярин Ян Гришкевич просит Богдана Андреевича Епимаха дать вижа для вручения вызова явно названному брату Войтеху Гришкевичу: заявлены насильственное вторжение на ниву, взятие ярицы, побои Яна и его челяди, потрава и задержание братского скота на посеве. Епимах действительно назначает своего служебника Матея Яновича, ранее, по повествованию, побитого Войтехом. Виж приходит к книгам 19 августа и лично сообщает, что предыдущим понедельником Войтех отказался принять вызов, разорвал его и бросил ему в лицо. Вечером жена Войтеха Дорота через ограду просила деверя Яна вернуть два вола и серую кобылу; Ян требовал поруки за потраву, оцененную копой в десять бочек ярицы и две бочки овса. Дорота отказалась и угрожала сжечь скот. Виж рассказывает, что ночью с понедельника на вторник сам увидел огонь в пуне и у конюшни. Ян сказал ему, что узнал Дороту, убегающую от горящего свинарника, и безуспешно преследовал ее; сам виж не удостоверяет ее личность или виновность. Он своими глазами видел сгоревшие рубленую пуню, две овчарни, конюшню, свинарник, кухню, пивоварню и навес. Из двух повозок одну вывезли, другая сгорела; названы также колёса, буквально dwoje kół. Ян сообщил ему о потере четырех коров, трех волов, пятнадцати овец, восьми свиней, пяти откормленных кабанов и четырех лошадей; других лошадей выгнали. Виж добавляет, что сгорел и его конь. Далее перечислены четыре узды, три седла, два хомута, одни шлеи, две возничьи узды, две «pałubi» и «woz pienyi»[?]; общий счет животных и денежная оценка не добавлены. По просьбе Яна Епимах велит внести жалобу, сообщение и показание вижа в книги. Приговор о виновности в поджоге, денежное взыскание, платеж, присяга или возврат скота не сообщены. Заголовок 10 августа и собственная формула доклада 19 августа сохранены без исправления последовательности; понедельник–вторник остается относительным. Вильно относится к судебной должности; нива и дома не имеют собственного названия или установленного современного местоположения.

Wersja polska · nr 449

Karty / strony rękopisu
s. 1190; s. 1191

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 10 August1550

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 602

Osoby, role i urzędy
Jan Hryszkiewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Woytech Hryszkiewicz — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Dorota; Matey Janowicz — świadek, Służebnik namestnika; wiz

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
wilenskoho — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 10 sierpnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8; surowe OCR ma 1580. Jan Hryszkiewicz, bojar hospodarski, prosi Bohdana Andreiewicza Epimacha o wiza do podania pozwów wyraźnie nazwanemu bratu Woytechowi Hryszkiewiczowi: zarzuca gwałtowne najście na niwę, zabranie jarycy, pobicie jego i czeladzi oraz wypas i pojmanie braterskiego bydła na zbożu. Epimach faktycznie daje mu służebnika Mateya Janowicza, wcześniej według narracji pobitego przez Woytecha. Wiz przybywa do ksiąg 19 sierpnia i osobiście zeznaje, że poprzedniego poniedziałku Woytech odmówił pozwu, podarł go i rzucił mu w twarz. Wieczorem żona Woytecha Dorota przez płot prosiła szwagra Jana o dwa woły i siwą klacz; Jan żądał poręki na wypas oszacowany przez kopę na dziesięć boczek jarycy i dwie boczki owsa. Dorota odmówiła i groziła spaleniem bydła. Wiz opowiada o ogniu, który zobaczył nocą z poniedziałku na wtorek w puni i przy stajni. Jan powiedział mu, że rozpoznał uciekającą od płonącego świńnika Dorotę i bezskutecznie ją ścigał; wiz nie stwierdza samodzielnie jej tożsamości ani sprawstwa. Wiz własnymi oczami widział spalenie rublonej puni, dwóch owczarników, stajni, świńnika, kuchni, browaru i powetu; z dwóch rydwanów jeden wywieziono, drugi spłonął, wymieniono też dwoje kół. Jan podał mu straty czterech krów, trzech wołów, piętnastu owiec, ośmiu świń, pięciu karmnych wieprzów i czterech koni; inne konie wyprowadzono. Wiz dodaje, że spłonął także jego koń. Wymieniono cztery uzdy, trzy siodła, dwa chomuty, jedne szleje, dwie uzdy woźnicze, dwoje pałubi i wóz pieny[?]; nie dodano sumy zwierząt ani wyceny. Na prośbę Jana Epimach każe wpisać skargę, opowiedanie i zeznanie wiza do ksiąg. Nie ma wyroku sprawstwa podpalenia, pieniężnego zasądzenia, zapłaty, przysięgi ani zwrotu bydła. Nagłówek 10 sierpnia i własna formuła raportu 19 sierpnia zachowane bez naprawy kolejności; poniedziałek–wtorek pozostaje względny. Wilno dotyczy urzędu, a niwa i domy nie mają własnej nazwy ani ustalonego nowoczesnego położenia.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 601 (левая половина), 601 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 450. Станислав Ленартович и Доротица: реестр вещей и запись признания девушки

Листы / страницы рукописи
с. 1192; с. 1193

Дата записи
1550-08-19

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 603

Лица, роли и должности
Марко Василевич Свинюский[?] — участник заседания, маршалок пана Миколая Юрьевича Радзивилла; Андрей Гедройт — участник заседания, князь; Станислав Ленартович Нездынский/Нездинский[?] — истец; Доротица — заявитель, невольная девка; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Васко Сасинович — господарский боярин; Неназванный возчик; Миколай Шымкович; Пан Богушевский; Пан Подчашы; Миколай Юревич Радзивилл — господарский подчаший; Павел — упомянутый свидетель, служебник пана Миколая Шымковича; Адам Драбкович — упомянутый свидетель, боярин пана Богушовского; Павел — упомянутый свидетель, человек пана подчашего; Митрохан Ананевич — виж, виз господарского быстрицкого двора, земянин быстрицкого наместника

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Нестанишок[?] — имение; Двор господарский Быстрычко / Быстрычки — юрисдикция; Вильно — должность наместника — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
19 августа 1550 г., индикт 8; день недели не указан. Станислав Ленартович Niezdynski/Nezdinski[?] лично представляет Доротицу, названную его собственной невольной девушкой, и показывает реестр вещей, которые она якобы унесла при бегстве из двора Nestaniszok[?]. Доротица действительно признает взятие трех мужских коленских рубах, переданных ей для работы. Реестр перечисляет также два «czehliki» коленских, браную и простую скатерти, буквальное «prostye try woły»[?] с неразрешенным значением, десять рун, серую мужскую махальскую сукню, четыре простые женские рубахи, четыре шитых чепца, два черных воротничка, шитых шелком, две бархатные «tkanki», бархатную шапку на кунице, два шитых полотенца и ношеную женскую сукню из серого порпяну. Девушка признает остальное, кроме простых рубах; мужскую сукню, по ее словам, она отдала безымянному возчику за перевозку к господарскому боярину Васку Сасиновичу, у которого оставила вещи и который велел ей пасти скот. Станислав пересказывает прежнее обнаружение ее у Васка с вижем двора Bystryczko Митроханом Ананьевичем, земянином тамошнего наместника, и добрыми людьми: Павлом, служебником Николая Шимковича, Адамом Драбковичем, боярином пана Богушевского, и другим Павлом, человеком пана Подчашего. По жалобе, Васко отказался выдать девушку и вещи; прежняя формула поручения девушки «u stu kopach» сохранена без превращения в нынешнее взыскание или платеж. Прежнее показание вижа в книгах Bystryczko пересказано, а не дано им лично в нынешнем заседании. Станислав действительно показывает выпись и признательное письмо о Доротице; печать не добавлена. Богдан Андреевич Епимах велит записать ее сообщение и признание в книги. Исполненный возврат девушки или имущества, присяга, платеж, наказание и нынешнее решение по существу права собственности не сообщены. Нынешние присутствующие Марко Васильевич Swiniuski[?], маршалок Николая Юрьевича Радзивилла, господарского подчашего, и князь Андрей Гедройт отделены от прежних свидетелей и названных патронов. Двор Nestaniszok[?], учреждение и служебная принадлежность Bystryczko отделены от виленского суда; названия материалов не определяют местоположение имущества. SML даёт форму Miedzyński[?].

Wersja polska · nr 450

Karty / strony rękopisu
s. 1192; s. 1193

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 19 awhusta 1550, indykta 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 603

Osoby, role i urzędy
Marko Wasilewicz Swiniuski[?] — uczestnik posiedzenia, marszałok Pana Mikołaia Juriewicza Radziwiła; Andrey Gedroyt — uczestnik posiedzenia, kniaź; Stanisław Lenartowicz Niezdynski/Nezdinski[?] — powód; Dorotica — osoba składająca oświadczenie, Dewka newolnica; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Wasko Sasinowicz — Boiaryn Hospodarski; Nienazwany woźnica; Mikołay Szymkowicz; Pan Bohuszewski; Pan Podczaszy; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy hospodarski; Pawel — wspomniany świadek, Służebnik Pana Mikołaia Szymkowicza; Adam Drabkowicz — wspomniany świadek, Boiaryn Pana Bohuszowskoho; Pawel — wspomniany świadek, czołowek Pana Podczaszcho; Mitrochan Ananiewicz — wiż, wiz Dwora hospodarskoho Bystryczkoho, zemianin namestnika Bystryczkoho

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Nestaniszok[?] — majątek; Dwór hospodarski Bystryczko / Bystryczki — jurysdykcja; Wilno — urząd namestnika — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
19 sierpnia 1550 r., indykcja 8; surowe OCR ma 1580, a akt nie podaje dnia tygodnia. Stanisław Lenartowicz Niezdynski/Nezdinski[?] osobiście stawia Doroticę, nazwaną jego własną dziewką niewolną, i okazuje rejestr rzeczy, które miała zabrać, uciekając z dworca Nestaniszok[?]. Dorotica faktycznie przyznaje zabranie trzech męskich koszul koleńskich powierzonych jej do roboty. Rejestr wymienia też dwa czehliki koleńskie, skatert braną i drugą prostą, literalne „prostye try woły”[?] o nierozstrzygniętym znaczeniu, dziesięć run, szarą męską suknię machalską, cztery proste koszule żeńskie, cztery szyte czepce, dwa czarne kołnierce szyte jedwabiem, dwie aksamitne tkanki, aksamitną czapkę podbitą kunami, dwa szyte ręczniki i ponoszoną żeńską suknię z szarego porpianu. Dziewka przyznaje resztę poza prostymi koszulami; mówi, że męską suknię oddała bezimiennemu woźnicy za przewóz do bojara hospodarskiego Waska Sasinowicza, u którego złożyła rzeczy i który skierował ją do pasienia bydła. Stanisław przytacza wcześniejsze odnalezienie jej u Waska z wizem dworu Bystryczko, Mitrochanem Ananiewiczem, ziemianinem tamtejszego namiestnika, oraz dobrymi ludźmi: Pawłem, służebnikiem Mikołaya Szymkowicza, Adamem Drabkowiczem, bojarem pana Bohuszewskiego, i drugim Pawłem, człowiekiem pana Podczaszego. Według skargi Wasko odmówił wydania dziewki i rzeczy; formułę wcześniejszego pryporuczenia dziewki „u stu kopach” zachowano jako przytoczenie bez uznania jej za aktualny wyrok lub zapłatę. Wcześniejsze zeznanie wiza w księgach Bystryczko jest tylko przytoczone. Stanisław rzeczywiście okazuje wypis i list wyznany dotyczący Doroticy; pieczęci nie dopowiedziano. Bohdan Andreiewicz Epimach każe wpisać jej opowiedanie i przyznanie do ksiąg. Akt nie stwierdza wykonanego zwrotu dziewki lub mienia, przysięgi, zapłaty, kary ani aktualnego rozstrzygnięcia własności. Obecni Marko Wasilewicz Swiniuski[?], marszałek Mikołaya Juriewicza Radziwiłła, podczaszego hospodarskiego, i kniaź Andrey Gedroyt są odrębni od wcześniejszych świadków i wymienionych patronów. Dworc Nestaniszok[?] oraz urząd i afiliacja Bystryczko pozostają odrębne od wileńskiego sądu; określenia tkanin nie są lokalizacją majątku. SML-owa forma Miedzyński[?] zachowana w historii, bez wymuszonej identyfikacji nowoczesnej.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 602.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 451. Матей Huszcz/Suszcz[?] и Окулина: свод коня и дальнейший срок

Листы / страницы рукописи
с. 1194; с. 1195

Дата записи
1550-08-20

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 604

Лица, роли и должности
Матей Гущ/Сущ[?] — истец, господарский боярин; Окулина — ответчик, подданная слуцкого князя; Чудин Иванович[?] — поручитель, вацкий наместник слуцкого князя; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Лукаш Опаховский — упомянутое должностное лицо, войт города Вильно; Княз Слуцкий — князь; Якела/Якела[?] — подданный слуцкого князя; Петр — мещанин присуда города Вильно; Михайл — представитель, служебник вацкого наместника; Станислав — представитель, писарь виленского войта; Павел — виж, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Слуцкий — поддани князя — юрисдикция; Вацкий — должность наместника — юрисдикция; Вильно — сад наместника и прысуд мейский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
20 августа 1550 г., среда, индикт 9. Господарский боярин Матей Huszcz/Suszcz[?] жалуется на Окулину, подданную слуцкого князя, о коне плесневой масти, некастрированном. Пересказана прежняя процедура свода: Матей опознал коня у княжеского подданного Jakela/Jakiela[?] ; виж Павел, служебник Епимаха, привел владельца, который указал Окулину. Женщина сняла с него «lico» и заявила, что купила коня у Петра, мещанина виленского присуда. Ей дали четыре недели от 24 июля для представления Петра; поручился княжеский наместник Wacki Чудин Иванович[?]. На 20 августа женщина и поручитель не явились и Петра не представили. Наместник прислал свое письмо со служебником Михайлом, сославшись на срочные дела и попросив новый срок; Матей согласился. Епимах назначает три недели от 20 августа под потерей права, с собственной датой 10 сентября и индиктом 9. Затем запись вновь называет нынешним сроком 20 августа: виленский войт Лукаш Опаховский послал писаря Станислава за мещанином Петром. Через писаря Петр добровольно подчинился суду Епимаха, отступив от городского магдебургского права, и обязался через три недели представить своего сводчика. Только если не представит, обязуется возместить Матею все убытки и расходы при надлежащем доказательстве, под потерей права. Нынешнее безусловное взыскание суммы, исполненный возврат коня, платеж, присяга или приговор о краже не сообщены. Прежнее участие вижа пересказано, а не превращено в нынешнее личное показание. Последовательность дат сохранена без исправления. Слуцкий обозначает подданство и патрона, Wacki учреждение поручителя, а Вильно суд наместника и отдельный городской присуд; место происшествия или имущества не додумано.

Wersja polska · nr 451

Karty / strony rękopisu
s. 1194; s. 1195

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 20 awghusta 1550, u seredu, indykta 9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 604

Osoby, role i urzędy
Matey Huszcz/Suszcz[?] — powód, Boiaryn Hospodarski; Okulina — pozwany, Poddana Kniazia Słuckoho; Czudin Iwanowicz[?] — poręczyciel, namestnik Wacki Kniazia Słuckoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Łukasz Opachowski — wspomniany urzędnik, woyt mesta Wilenskoho; Kniaź Słucki — kniaź; Jakela/Jakiela[?] — Poddany Kniazia Słuckoho; Petr — meszczanin prysudu mesta Wilenskoho; Michaył — pełnomocnik, Służebnik namestnika Wackoho; Stanisław — pełnomocnik, pisar woyta Wilenskoho; Pawel — wiż, Służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Słucki — poddani kniazia — jurysdykcja; Wacki — urząd namestnika — jurysdykcja; Wilno — sąd namestnika i prysud miejski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
20 sierpnia 1550 r., środa, indykcja 9. Matey Huszcz/Suszcz[?], bojar hospodarski, skarży poddaną kniazia Słuckiego Okulinę o konia pleśniwego, nierzezanego. Przytoczona wcześniejsza procedura zwodu: Matey rozpoznał konia u poddanego Jakeli/Jakieli[?] (surowe OCR w pierwszym miejscu ma Wasela); wiz Pawel, służebnik Epimacha, przyprowadził posiadacza, który wskazał Okulinę. Kobieta zdjęła z niego lico i podała, że kupiła konia od Petra, mieszczanina prysudu wileńskiego. Otrzymała cztery tygodnie od 24 lipca na jego postawienie; poręczył za nią Czudin Iwanowicz[?], namiestnik Wacki kniazia (otwarcie OCR ma Rudin). Na 20 sierpnia kobieta i poręczyciel nie stanęli ani nie postawili Petra. Namiestnik przysłał własny list przez służebnika Michayła, tłumacząc pilnymi potrzebami niemożność przybycia i prosząc o dalszy termin; Matey zgodził się. Epimach wyznacza trzy tygodnie od 20 sierpnia pod straceniem prawa, z własną datą 10 września i indykcją 9. Następnie zapis ponownie nazywa teraźniejszym termin 20 sierpnia: wójt wileński Łukasz Opachowski wysłał pisarza Stanisława za mieszczaninem Petrem. Przez pisarza Petr dobrowolnie poddał się sądowi Epimacha, odstępując od prawa miejskiego magdeburskiego, i zobowiązał się za trzy tygodnie postawić swego zwodcę. Tylko gdy go nie postawi, ma wynagrodzić Mateyowi wszystkie szkody i nakłady na podstawie słusznego dowodu, pod straceniem prawa. Nie ma aktualnego bezwarunkowego zasądzenia kwoty, wykonanego zwrotu konia, zapłaty, przysięgi ani wyroku kradzieży. Przytoczonego wcześniejszego udziału wiza nie utożsamiono z aktualnym osobistym zeznaniem. Kolejność dat zachowana bez naprawy; Słucki określa poddaństwo i patrona, Wacki urząd poręczyciela, a Wilno sąd namiestnika oraz odrębny prysud miejski. Położenia zdarzenia lub majątku nie dopowiedziano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 603 (левая половина), 603 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 452. Юрий Будило: жалоба на побои и отнятие свидетелей

Листы / страницы рукописи
с. 1195; с. 1196

Дата записи
1550-08-21

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 605

Лица, роли и должности
Ян Лаврынович — обвиняемый, мерецкий урядник пана Станислава Будилы; Миколай Мозелевич — обвиняемый, мерецкий подданный; Ян Друксис — обвиняемый, мерецкий подданный; Петрела Рымашевич[?] — обвиняемый, мерецкий подданный; Петр Конушевич[?] — обвиняемый, мерецкий подданный; Юри Миколаевич Будило — истец, господарский земянин; Боинюли Богданович — потерпевший, мерецкий боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Будило; Матей Дисневич[?] — упомянутый свидетель, мерецкий боярин; Шымко Юренович[?] — упомянутый свидетель, добошенский человек; Андрей Кулневич — упомянутый свидетель, плебанский человек из Малых Солозников; Станислав Урбанович — упомянутый свидетель, медницкий господарский подданный

География — владения, юрисдикция и должности
Мерецкий / Мерецких — юрисдикция; Добошенский / Дубошенский[?] — упомянутое место; Мале Солозники[?] — упомянутое место; Медницкий — юрисдикция; Вильно — цоурт анд дестинатён — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
21 августа 1550 г., индикт 9; в повествовании сегодняшний четверг. Господарский земянин Юрий Николаевич Будило жалуется на Яна Лаврыновича, мерецкого урядника своего явно названного брата Станислава Будила, и подданных того пана: Николая Мозелевича, Яна Друксиса, Petrela Рымашевича[?] и Петра Konuszewicz[?]. По жалобе, мерецкие бояре Boiniuli Богданович и Матей Disnewicz[?] ехали в Вильно свидетелями на назначенный Епимахом срок дела о челяди. Урядник с подданными якобы побил и ранил боярина/подданного жалобщика и отнял свидетелей: Шимка Jurenowicz[?], человека Doboszenski/Duboszenski[?], Андрея Кульневича, человека плебана из Małe Sołozniki[?], и Станислава Урбановича, господарского медницкого подданного. Грамматика ущерба не распространена безусловно на обоих ехавших бояр. По просьбе Юрия Богдан Андреевич Епимах велит внести жалобу в книги. Нынешнее показание вижа или осмотр ран, ответ обвиняемых, установление виновности, денежное взыскание, платеж, присяга или исполненный возврат людей отсутствуют. Мерецкое учреждение и принадлежность людей, Doboszenski/Duboszenski, Małe Sołozniki и медницкое подданство свидетеля отделены от Вильно как судебного учреждения и цели поездки; место нападения и современные координаты не добавлены. Рукописное Будило сохранено рядом с историческим чтением SML Budyka. Родственное повествование в позднейшем акте434 сравнивается отдельно: там индикт8 и другие формы имен, здесь собственный индикт9, Boiniuli и Матей Disnewicz[?]; позднейшее решение в эту жалобу не перенесено.

Wersja polska · nr 452

Karty / strony rękopisu
s. 1195; s. 1196

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 21 awhusta 1550, indykta 9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 605

Osoby, role i urzędy
Jan Ławrynowicz — oskarżony, uradnik Merecki Pana Stanisławowa Budilowa; Mikołay Mozelewicz — oskarżony, poddany Merecki; Jan Druksis — oskarżony, poddany Merecki; Petrela Rymaszewicz[?] — oskarżony, poddany Merecki; Petr Konuszewicz[?] — oskarżony, poddany Merecki; Juri Mikołaiewicz Budilo — powód, Zemenin Hospodarski; Boiniuli Bohdanowicz — poszkodowany, Boiaryn Merecki; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Stanisław Budilo; Matey Disnewicz[?] — wspomniany świadek, Boiaryn Merecki; Szymko Jurenowicz[?] — wspomniany świadek, czołowek Doboszenski; Andrey Kulnewicz — wspomniany świadek, czołowek Plebanski z małych Sołoznik; Stanisław Urbanowicz — wspomniany świadek, poddany Hospodarski Mednicki

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Merecki / Mereckich — jurysdykcja; Doboszenski / Duboszenski[?] — miejsce wspomniane; Małe Sołozniki[?] — miejsce wspomniane; Mednicki — jurysdykcja; Wilno — court and destination — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
21 sierpnia 1550 r., indykcja 9; w opowiadaniu dzisiejszy czwartek. Juri Mikołaiewicz Budilo, ziemianin hospodarski, skarży Jana Ławrynowicza, uradnika Mereckiego swego wyraźnie nazwanego brata Stanisława Budila, oraz poddanych tego pana: Mikołaya Mozelewicza, Jana Druksisa, Petrelę Rymaszewicza[?] i Petra Konuszewicza[?]. Według skargi bojary Mereckie Boiniuli Bohdanowicz i Matey Disnewicz[?] jechali do Wilna jako świadkowie na wyznaczony przez Epimacha termin sprawy o czeladź. Uradnik z poddanymi miał pobić i zranić bojara/poddanego skarżącego oraz odebrać świadków: Szymka Jurenowicza[?], człowieka Doboszenskiego/Duboszenskiego[?], Andreya Kulnewicza, człowieka plebańskiego z Małych Sołoznik[?], i Stanisława Urbanowicza, poddanego hospodarskiego Mednickiego. Gramatyki krzywdy nie rozszerzono bezwarunkowo na obu jadących bojarów. Na prośbę Juriego Bohdan Andreiewicz Epimach każe wpisać jego skargę do ksiąg. Akt nie zawiera aktualnego zeznania wiza ani oględzin ran, odpowiedzi pozwanych, ustalenia sprawstwa, zasądzenia pieniędzy, zapłaty, przysięgi lub wykonanego zwrotu ludzi. Merecki urząd i afiliacje, Doboszenski/Duboszenski, Małe Sołozniki i Mednicki status świadka są odrębne od Wilna jako urzędu i celu podróży; miejsca napadu ani nowoczesnego położenia nie dopowiedziano. Rękopiśmienne Budilo zachowano obok historycznej SML-owej formy Budyka. Pokrewną narrację przytoczoną w późniejszym akcie434 porównuje się osobno: tam indykcja8 i odmienne formy imion, tutaj własna indykcja9, Boiniuli i Matey Disnewicz[?]; późniejszego rozstrzygnięcia nie przeniesiono do tej skargi.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 603 (правая половина), 604 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 453. Ганна Желепужина и Станислав Солохуб: люди и земли двора Krywicz

Листы / страницы рукописи
с. 1196; с. 1197; с. 1198

Дата записи
1550-08-23

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 606

Лица, роли и должности
Ганна Войтеховна Желепужина — истец, господарская земянка; Станислав Миколаевич Сологуб — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Хведурка Кузевич; Иван; Еска Каланоч[?]; Саних; Данило; Грынют[?]; Ланих[?]; Данило Кубака[?]; Васили Грыневич[?]; Тарас Дедкович[?]; Микита Дедкович[?]; Яков Дедкович; Ходор Бупгович[?]; Кузма Яневич; Павлук Черней; Седюк Хородник[?]; Андрей Пехевич; Богдюк Соловевич; Миколай Радзивилл — земский маршалок Великого княжества Литовского; Станислав Трасковский — господарский дворянин; Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Бернат Наркович — присутствующий, господарский боярин

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Крывич / Дворец крывицкий — имение; Виленский — юрисдикция; Великое Княжство Литовское — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
23 августа 1550 г., суббота, собственный индикт 9. Господарская земянка Ганна Войтеховна Желепужина лично жалуется на господарского боярина Станислава Николаевича Солохуба: якобы он забрал людей купленного ею двора Krywicz с землями и сеножатями, держит их два года и сжал и вывез ее рожь с посева на 30 бочек. Перечислены службы Chwedurka Kuziewicz с явно названным сыном Иваном; Jeska Kałanocz[?] с сыновьями Sanich, Данило и Hryniut[?]; далее Lanich[?], Данило Kubaka[?], Василий Hrynewicz[?], Тарас, Микита и Яков Dedkowiczy, Chodor Buphowicz[?] и Кузьма Janewicz, Pawluk Czerney, Sediuk Chorodnik[?] и Андрей Pechewicz с буквальной половиной службы, Bohdiuk Sołowewicz. Неясная грамматика групп и половины службы сохранена без добавленного родства. Солохуб утверждает, что держит двор в опеке до детских лет по господарскому вводному письму и прежнему суду Николая Радзивилла, земского маршалка ВКЛ. Он действительно предъявляет господарское вводное письмо и вводные письма Станислава Трасковского и другого неназванного господарского дворянина; печати не предполагаются. Ганна просит копии. Богдан Андреевич Епимах освобождает Солохуба от обвинения в насильственном захвате и разрешает взять копии. Только при держании сверх ввода должен быть дан виж для будущего обследования двора Krywicz и доклада, после чего Ганна должна вызвать Солохуба по поводу превышения. Выполненное обследование, возврат земли, нынешний платеж, присяга или безусловное установление собственности не записаны. Присутствующие князь Андрей Гедройт и Бернат Наркович отделены от прежних должностных лиц. Двор и земли Krywicz отделены от виленского суда и ВКЛ как сферы маршальского учреждения. Заголовок Anna и Mikołay отличается от повторяемых в тексте Hanna и Stanisław Mikołaiewicz; SML606 указывает коней, рукопись людей и земли.

Wersja polska · nr 453

Karty / strony rękopisu
s. 1196; s. 1197; s. 1198

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 23 awhust 1550, w Subote, ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 606

Osoby, role i urzędy
Hanna Woytechowna Żelepużyna — powód, Zemianka Hospodarskaia; Stanisław Mikołaiewicz Sołohub — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Chwedurka Kuziewicz; Iwan; Jeska Kałanocz[?]; Sanich; Daniło; Hryniut[?]; Lanich[?]; Daniło Kubaka[?]; Wasili Hrynewicz[?]; Taras Dedkowicz[?]; Mikita Dedkowicz[?]; Jakow Dedkowicz; Chodor Buphowicz[?]; Kuzma Janewicz; Pawluk Czerney; Sediuk Chorodnik[?]; Andrey Pechewicz; Bohdiuk Sołowewicz; Mikołay Radziwiłł — marszałek Zemski Welikeho Kniażstwa Litowskoho; Stanisław Traskowski — Dworenin Hospodarski; Andrey Gedroyt — obecny, kniaź; Bernat Narkowicz — obecny, Boiaryn Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Krywicz / Dworec krywicki — majątek; Wilenski — jurysdykcja; Welikoie Kniażstwo Litowskoie — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
23 sierpnia 1550 r., sobota, własna indykcja 9. Hanna Woytechowna Żelepużyna, ziemianka hospodarska, skarży osobiście Stanisława Mikołaiewicza Sołohuba, bojara hospodarskiego, o zabranie ludzi kupionego dworca Krywicz wraz z ziemią i sianożęciami, trzymanie ich przez dwa lata oraz zżęcie i wywiezienie jej żyta z zasiewu na 30 boczek. Wylicza służby Chwedurki Kuziewicza z synem Iwanem; Jeski Kałanocza[?] z synami Sanichem, Daniłem i Hryniutem[?]; dalej Lanicha[?], Daniła Kubaki[?], Wasilia Hrynewicza[?], Tarasa, Mikity i Jakowa Dedkowiczów, Chodora Buphowicza[?] i Kuzmy Janewicza, Pawluka Czerneya, Sediuka Chorodnika[?] i Andreya Pechewicza z literalną połową służby oraz Bohdiuka Sołowewicza. Składnię grup i zakres połowy służby pozostawiono kwalifikowane, bez dopisywania pokrewieństwa. Sołohub twierdzi, że ma dworzec w opiece do lat dziecinnych na podstawie hospodarskiego listu uwiańczego i wcześniejszego sądu Mikołaya Radziwiłła, marszałka ziemskiego WKL. Produkuje list hospodarski i listy uwiańcze Stanisława Traskowskiego oraz drugiego, nienazwanego dworzanina; pieczęci nie dopowiedziano. Hanna żąda kopii. Bohdan Andreiewicz Epimach uwalnia Sołohuba od zarzutu gwałtu i dopuszcza wzięcie kopii. Tylko jeśli trzyma więcej niż objęto uwiazem, ma być wysłany wiz, zbadać dworzec Krywicz i zdać sprawę, a Hanna ma pozwać Sołohuba o nadmiar. Nie odnotowano wykonanych oględzin, zwrotu ziemi, aktualnej zapłaty, przysięgi ani bezwarunkowego ustalenia własności. Obecni kniaź Andrey Gedroyt i Bernat Narkowicz są odrębni od autorów wcześniejszych aktów. Krywicz jako dworzec i ziemie odróżniono od wileńskiego urzędu i WKL jako zakresu urzędu marszałka. Nagłówek Anna i Mikołay różni się od powtarzanych w treści Hanna i Stanisław Mikołaiewicz; SML606 mówi o koniach, rękopis o ludziach i gruntach. Własne 1550 i indykcja9 odróżnione od błędów OCR1580/8.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 604 (левая половина), 604 (правая половина), 605 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 454. Ян Szunko с женой и Ян Krupelis: будущий осмотр спорного поля

Листы / страницы рукописи
с. 1198; с. 1199; с. 1200

Дата записи
1550-08-23

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 606

Лица, роли и должности
Ян Шунко — истец, служебник пана Миколая Юрьевича Радзивилла; Ян Крупела / Крупелис — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Федурга / Федурка[?]; Миколай Юревич Радзивилл — господарский подчаший; Олехно Жданович; Миколай Андреевич; Миколай Тарас; Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Александро Мартинович — присутствующий, князь; Бернат Наркович — присутствующий, господарский боярин; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Поле Рачковское — имение; поле Михайловское — имение; на Чорней Реце — упомянутое место; Дворц Олехна Ждановича — имение; поле Миколая Андреевича — упомянутое место; Миколая Тараса концом — упомянутое место; под Липою — упомянутое место; Виленский — юрисдикция; Сеножат моя — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Заголовок: 23 августа 1550 г., суббота, индикт 8. Ян Szunko, служебник Николая Юрьевича Радзивилла, господарского подчашего, лично выступает также за свою явно названную жену Fedurha/Fedurka[?] против господарского боярина Яна Krupela/Krupelis. По жалобе, жена ранее правом получила поле Raczkowskie с посеянной рожью, за горами и двором Олехна Ждановича, у поля Николая Андреевича, конца Николая Taras и сеножати жалобщика. Ответчик якобы сжал 30 коп ржи и вывез к своему дому на Czorna Reka. Буквальное вчерашний понедельник, день после минувшего праздника святого Ильи, индикт8, не согласовано с субботним заголовком. Krupelis отрицает жатву на чужом поле; если жал, то на своем Michayłowski поле, ранее присужденном ему pod Lipoiu по купчему письму. Письмо упомянуто, но не предъявлено. Он предлагает комиссаров сторон; затем обе стороны совместно просят Богдана Андреевича Епимаха лично выехать на спорные земли. Епимах назначает будущий срок от собственного указания 27 августа, вторника: первый вторник через две недели после близкого предстоящего Рождества Богородицы, индикт9. Праздник не переведен в календарную дату, внутренняя хронология не исправлена. Выполненные осмотр, измерение, новая передача земли, решение о виновности, нынешнее денежное взыскание, платеж или присяга не записаны. Присутствуют князь Андрей Гедройт, князь Александр Мартинович, Бернат Наркович и Станислав Трасковский; владельцы соседних участков отдельно. Поля Raczkowskie и Michayłowski, Czorna Reka, двор и границы, буквальное pod Lipoiu отделены от виленского учреждения; современная география не предполагается. Историческое чтение реестра Krunko[?] сохранено рядом с собственным Szunko.

Wersja polska · nr 454

Karty / strony rękopisu
s. 1198; s. 1199; s. 1200

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 23 awhust 1550, w Subotu, ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 606

Osoby, role i urzędy
Jan Szunko — powód, Służebnik Pana Mikołaia Juriewicza Radziwiła; Jan Krupela / Krupelis — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Fedurha / Fedurka[?]; Mikołay Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy Hospodarski; Olechno Żdanowicz; Mikołay Andreiewicz; Mikołay Taras; Andrey Gedroyt — obecny, kniaź; Aleksandro Martinowicz — obecny, kniaź; Bernat Narkowicz — obecny, Boiaryn Hospodarski; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Pole Raczkowskoie — majątek; pole Michayłowskoie — majątek; na Czorney Rece — miejsce wspomniane; Dworc Olechna Żdanowicza — majątek; pole Mikołaia Andreiewicza — miejsce wspomniane; Mikołaia Tarasa koncom — miejsce wspomniane; pod Lipoiu — miejsce wspomniane; Wilenski — jurysdykcja; Senożat moia — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
Nagłówek: 23 sierpnia 1550 r., sobota, indykcja 8. Jan Szunko, służebnik Mikołaya Juriewicza Radziwiłła, podczaszego hospodarskiego, występuje osobiście także za żonę Fedurhę/Fedurkę[?] przeciw bojarowi hospodarskiemu Janowi Krupeli/Krupelisowi. Twierdzi, że żona wcześniej prawem odzyskała pole Raczkowskie z zasianym żytem, za górami i za dworcem Olechna Żdanowicza, przy polu Mikołaya Andreiewicza, końcu Mikołaya Tarasa i jego sianożęci. Pozwany miał zżąć 30 kop żyta i wywieźć je do domu na Czarnej Rece. Skarga mówi literalnie o wczorajszym poniedziałku, nazajutrz po minionym święcie św. Ili, w indykcji 8; wyrażenia tego nie uzgodniono z sobotnim nagłówkiem. Krupelis zaprzecza żęciu na cudzym polu; jeśli żął, to na własnym Michayłowskim, wcześniej przysądzonym mu pod Lipoiu według listu kupczego. List jest przywołany, nie wyprodukowany. Proponuje komisarzy obu stron, następnie obie strony wspólnie proszą Bohdana Andreiewicza Epimacha o osobisty wyjazd i oględziny. Epimach wyznacza przyszły termin od własnego wskazania 27 sierpnia, wtorku: pierwszy wtorek za dwie niedziele po blisko nadchodzącym Narodzeniu Panny Maryi, w indykcji 9. Nie przeliczono święta ani nie naprawiono wewnętrznej chronologii. Brak wykonanych oględzin, pomiaru, nowego wydania ziemi, rozstrzygnięcia winy, aktualnego zasądzenia pieniędzy, zapłaty lub przysięgi. Obecni kniaź Andrey Gedroyt, kniaź Aleksandro Martinowicz, Bernat Narkowicz i Stanisław Traskowski są odrębni od wymienionych posiadaczy granicznych. Raczkowskie i Michayłowskie pola, Czarna Reka, dworzec i granice oraz literalne pod Lipoiu oddzielono od wileńskiego urzędu; nie dopowiedziano nowoczesnego położenia. Historyczny rejestrowy Krunko[?] zachowano obok własnego Szunko.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 605 (левая половина), 605 (правая половина), 606 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 455. Владислав Gelwenski: оценка четверти имения для сестры и отказ принять деньги

Листы / страницы рукописи
с. 1200; с. 1201; с. 1202

Дата записи
1550-08-21

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 607

Лица, роли и должности
Владыслав Войтехович Гелвенский — истец, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Марына Войтеховна; Каспер Станиславович Довмант; Миколай Станиславович Кежук[?]; Станислав Совицкий[?] — должностное лицо, сообщающее обстоятельства, служебник; виз

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Гелвенский / Имене Гелвенске — имение; Замок Виленский — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
21 августа 1550 г., четверг, индикт 8. Господарский боярин Владислав Войтехович Gelwenski перед Богданом Андреевичем Епимахом заявляет об оценке четвертой части своего имения, причитающейся его явно названной сестре Марине Войтеховне. По его рассказу, виж и служебник Епимаха Станислав Sowicki[?] с добрыми людьми Каспером Станиславовичем Dowmant и Николаем Станиславовичем Kerzuk[?] посетил двор Gelwenski. Сестра, предварительно уведомленная письмом и копией, отказалась выехать и участвовать своей стороной в объезде и оценке. Виж с добрыми людьми, по рассказу, объехал дворовую землю, сеножати и буквальные Miszniki[?], hay, Szeczachorowny[?], людей poltreti службы и две пустовщины; четвертую часть по Статуту оценили в 17 коп 45 грошей. Владислав утверждает, что предлагал эту сумму, но сестра отказалась принять: предложение отличается от выполненного платежа и нынешнего взыскания. Отдельно он сообщает добровольное взятие при виже вола, коровы и коня в формуле u dwuch kopach groszy и шести коп ржи; объем двухкоповой оценки оставлен при всей фразе, без отдельной цены каждому животному, рожь не превращена в деньги. Виж действительно лично выступает перед Епимахом и подтверждает отказ сестры выехать, оценить четвертую часть и принять деньги; это нынешнее показание не расширено автоматически на все ранее перечисленные вещи. Gelwenski просит внести показание для памяти в книги виленского замка. Нынешнее решение о собственности, новый раздел, присуждение суммы, платеж или присяга отсутствуют. Двор и имение Gelwenski отделены от виленского учреждения и замка без современной географической догадки. Реестр даёт форму Gdyński[?]; в рукописи Марина прямо названа сестрой истца.

Wersja polska · nr 455

Karty / strony rękopisu
s. 1200; s. 1201; s. 1202

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 21 awhusta1550 w Czetwerk ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 607

Osoby, role i urzędy
Władysław Woytechowicz Gelwenski — powód, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Maryna Woytechowna; Kasper Stanisławowicz Dowmant; Mikołay Stanisławowicz Kerzuk[?]; Stanisław Sowicki[?] — urzędnik zdający relację, wiz Służebnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Gelwenski / Imenie Gelwenskie — majątek; Zamok Wilenski — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
21 sierpnia 1550 r., czwartek, indykcja 8. Władysław Woytechowicz Gelwenski, bojar hospodarski, przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem opowiada o oszacowaniu czwartej części swego imienia należnej wyraźnie nazwanej siostrze Marynie Woytechownie. Według jego relacji wiz i służebnik Epimacha Stanisław Sowicki[?] oraz ludzie dobrzy Kasper Stanisławowicz Dowmant i Mikołay Stanisławowicz Kerzuk[?] byli w jego dworze Gelwenskim. Siostra mimo wcześniejszego zawiadomienia listem i dania kopii odmówiła wyjazdu oraz wystąpienia swej strony przy objeździe i szacowaniu. Wiz z ludźmi dobrymi miał objechać ziemię dworną, sianożęci i literalnie zapisane Miszniki[?], hay, Szeczachorowny[?], ludzi poltreti służby oraz dwie pustowszczynie. Czwartą część oszacowano według Statutu na 17 kop 45 groszy. Władysław twierdzi, że dawał tę sumę, lecz Maryna jej nie przyjęła: jest to oferta i odmowa, nie wykonana zapłata lub obecne zasądzenie. Osobno relacjonuje dobrowolne wzięcie przed wizem wołu, krowy i konia w formule u dwuch kopach groszy oraz sześciu kop żyta; zakres dwukopowej wartości pozostawiono przy klauzuli, bez oddzielnego przypisania każdemu zwierzęciu, a żyto nie jest sumą pieniężną. Wiz rzeczywiście staje przed Epimachem i potwierdza odmowę wyjazdu, szacowania czwartej części i przyjęcia pieniędzy; nie rozszerzono jego aktualnego zeznania automatycznie na wszystkie wcześniej wyliczone rzeczy. Gelwenski żąda wpisania zeznania dla pamięci do ksiąg zamku wileńskiego. Brak aktualnego orzeczenia o własności, nowego podziału, zasądzenia sumy, zapłaty lub przysięgi. Dwór i imienie Gelwenskie odróżniono od wileńskiego urzędu i zamku, bez nowoczesnej lokalizacji. Własne 1550 różni się od OCR1580; rejestrową formę Gdyński[?] zachowano historycznie. Siostra w rękopisie zastępuje wcześniejszą autorską hipotezę teściowej.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 606 (левая половина), 606 (правая половина), 607 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).

Карточка № 456. Ганна Żelepużyna и Zakrewski: исполненная присяга и пять коп за шубку

Листы / страницы рукописи
с. 1202; с. 1203; с. 1204; с. 1205

Дата записи
1550-08-25

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 609

Лица, роли и должности
Ганна Войтеховна Яновая Желепужиная — истец; Якуб Закревский — ответчик, господарский дворянин; Мартин сын Якуба Закревского — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Хребтович [?] [SML: предварительная форма]; Татарин ордынец (имя не названо); Юри Мелвидер[?] — господарский боярин; Княз Шехманцер[?]; Андрей Станиславович — присутствующий, господарский дворянин; Станислав Трасковский — присутствующий; Матей тивун Юрева Мелвидерова[?] — предложенный свидетель, тиун; Матей Майкович[?] — предложенный свидетель; Матеяш брат Матея — предложенный свидетель; Селицкий — должностное лицо, сообщающее обстоятельства, служебник; виз; Станислав Бутка — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Костел Святого Яна — упомянутое место; Дворц Господарский Кревский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
25 августа 1550 г., понедельник, индикт 8. Ганна Войтеховна Яновая Żelepużyna через уполномоченного Станислава Butka (SML: Lubko[?]) предъявляет господарскому дворянину Якубу Zakrewski требование о взятой взаймы два года назад голой беличьей шубке Chreptowuia и сером некастрированном коне. Якуб утверждает, что шубка дана его явно названному сыну Мартину за службу; сын лично отвечает за отца. Мартин заявляет, что очень больного коня прислали для лечения у татарина Ордынца, когда Ганна отправляла своего пана на войну; лечение не приняли, Ганна не забрала коня после просьбы, конь умер, что он раньше сообщил учреждению господарского двора Krewski. Это возражение стороны и рассказ о прежнем сообщении, не нынешнее показание должностного лица. Епимах оставляет вопрос предпочтения доказательства по коню неназванному пану его милости; спор о шубке идет с Мартином. Мартин предъявляет изношенную шубку, предлагает шапку и трех свидетелей: Матея, тивуна Юрия Melwider[?], Матея Maykowicz[?], боярина князя Szechmancer[?], и Матеяша, явно брата Матея, с оговоркой о привязке родства. Ганна отказывается от неизвестных ей свидетелей; личные свидетельские показания не приведены. Стороны принимают ее присягу, отец обещает заплатить за сына при исполнении присяги. После первоначального назначения вторничной присяги и условных 5 коп обе стороны действительно являются с вижем Selicki в костел св. Иоанна. Ганна исполняет присягу, Якуб лично наблюдает; возвратившийся виж лично подтверждает ее исполнение. Затем Епимах присуждает 5 коп грошей за шубку с будущим сроком платежа четыре недели. Выполненный платеж, возврат шубки или коня не записаны. Виленское учреждение, костел как место присяги и Krewski как учреждение прежнего сообщения различены; место займа не названо. Chreptowuia оставлено описанием шубки, без автоматического превращения в личность Chrebtowicz из SML.

Wersja polska · nr 456

Karty / strony rękopisu
s. 1202; s. 1203; s. 1204; s. 1205

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 25 awhusta 1550 u Ponedelok ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 609

Osoby, role i urzędy
Hanna Woytechowna Janowaia Żelepużynaia — powód; Jakub Zakrewski — pozwany, Dworanin Hospodarski; Martin syn Jakuba Zakrewskoho — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Chrebtowicz [?] [SML: forma wstępna]; Tataryn Ordyniec (bez imienia); Juri Melwider[?] — boiaryn Hospodarski; Kniaź Szechmancer[?]; Andrey Stanisławowicz — obecny, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — obecny; Matey tiwun Juriewa Melwiderowa[?] — proponowany świadek, tiwun; Matey Maykowicz[?] — proponowany świadek; Mateiasz brat Mateia — proponowany świadek; Selicki — urzędnik zdający relację, wiz Służebnik; Stanisław Butka — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Kostel Swiatоho Jana — miejsce wspomniane; Dworc Hospodarski Krewski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
25 sierpnia 1550 r., poniedziałek, indykcja 8. Hanna Woytechowna Janowa Żelepużyna przez umocowanego Stanisława Butkę (OCR otwarcia: Dutka; SML: Lubko[?]) pozywa dworzanina hospodarskiego Jakuba Zakrewskiego o pożyczoną przed dwoma laty gołą szubkę belinną Chreptową i siwego niewałaszonego konia. Jakub mówi, że szubkę dano jego wyraźnie nazwanemu synowi Martinowi za służbę; syn rzeczywiście staje i odpowiada za ojca. Martin twierdzi, że bardzo chorego konia przysłano do leczenia u Tatarzyna Ordyńca, gdy Hanna wyprawiała swego pana na wojnę; leczenia nie podjęto, Hanna nie odebrała konia mimo wezwania, koń zdechł, a on zgłosił to urzędowi dworu hospodarskiego krewskiego. Jest to odpowiedź strony i relacja o wcześniejszym zgłoszeniu, nie aktualne zeznanie urzędnika. Epimach odkłada kwestię pierwszeństwa dowodu o koniu do pana jego miłości, pozostawionego bez imienia; sprawę szubki kieruje przeciw Martinowi. Martin kładzie zużytą szubkę, oferuje szapkę i trzech świadków: Mateja, tiwuna Juriego Melwidera[?], Mateja Maykowicza[?], bojara kniazia Szechmancera[?], i Matejasza, wyraźnie brata Mateja, z kwalifikacją przypisania relacji. Hanna odmawia oparcia się na nieznanych świadkach; ich osobistych zeznań nie zapisano. Strony przyjmują jej przysięgę, a Jakub przyrzeka zapłatę za syna, jeśli przysięgnie. Po początkowym wyznaczeniu wtorkowej przysięgi i warunkowej sumy 5 kop obie strony rzeczywiście stają z wizem Selickim w kościele św. Jana. Hanna wykonuje przysięgę, Jakub osobiście jej dogląda, a powracający wiz osobiście potwierdza wykonanie. Epimach następnie zasądza 5 kop groszy za szubkę, z przyszłym terminem zapłaty cztery tygodnie. Nie zapisano wykonanej zapłaty ani zwrotu szubki lub konia. Wilno jako urząd, kościół św. Jana jako miejsce przysięgi i krewski urząd dworski są odrębne; miejsca pożyczki nie nazwano. Chreptową zachowano jako określenie szubki, bez automatycznego utożsamienia z osobą Chrebtowicz z indeksu SML.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 608 (левая половина), 608 (правая половина), 607.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 121 (правая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 457. Станислав Koryzna: жалоба на отказ в суде по поручительству

Листы / страницы рукописи
с. 1205; с. 1206

Дата записи
1550-09-19

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 609

Лица, роли и должности
Станислав Богданович Корызна — истец, господарский земянин; Мартин Пилат — лицо, на которое подана жалоба, мерецкий урядник; Петкел — лицо, на которое подана жалоба; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Станислав Миколаевич Будило — господарский земянин; Миколай Тихонко

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц на Меречи / урадник Мерецкий — имение; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
19 сентября 1550 г., пятница, индикт 9. Господарский земянин Станислав Богданович Koryzna перед Богданом Андреевичем Епимахом заявляет об отказе в правосудии по поручительству за его человека Николая Tichonko. Он пересказывает прежний срок, к которому Станислав Николаевич Budilo обязался под потерей права по делу своего мерецкого урядника Мартина Piłat и его явно названного отчима Petkel; при непредоставлении суда в срок предусматривалось покрытие всех убытков и издержек. Это прежнее условное обязательство, не нынешнее присуждение. По словам Koryzna, 17 сентября, в среду, он приехал с доказательством и добрыми людьми во двор Budilo на Mereczy, просил суда у урядника и его отчима, но после выслушивания вызова они отказали и велели жаловаться учреждению. Личные показания этих людей и реально предъявленный документ не приведены. В собственном окончании Koryzna просит внести сообщение для памяти в книги. Нынешнее решение о виновности, взыскание убытков, платеж, присяга или новый срок отсутствуют. Двор на Mereczy и мерецкая должность урядника отделены от виленского учреждения Епимаха, без современной географической догадки. Чтения имён в рукописи: Koryzna и Martin; прежние Koryń[?] и Chertyn[?] остаются неуверенными.

Wersja polska · nr 457

Karty / strony rękopisu
s. 1205; s. 1206

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 19 sentiabra 1550 u Piatnicu ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 609

Osoby, role i urzędy
Stanisław Bohdanowicz Koryzna — powód, Zemianin Hospodarski; Martin Piłat — osoba objęta skargą, uradnik Merecki; Petkel — osoba objęta skargą; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Stanisław Mikołaiewicz Budilo — Zemianin Hospodarski; Mikołay Tichonko

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc na Mereczy / uradnik Merecki — majątek; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
19 września 1550 r., piątek, indykcja 9. Ziemianin hospodarski Stanisław Bohdanowicz Koryzna przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem składa opowiedanie o odmowie sprawiedliwości w sporze o rękojemstwo po swoim człowieku Mikołaju Tichonku. Relacjonuje wcześniejszy termin, do którego Stanisław Mikołaiewicz Budilo zobowiązał się pod straczeniem prawa w sprawie swego uradnika mereckiego Martina Piłata i jego wyraźnie nazwanego ojczyma Petkela; przy niedaniu prawa w tym terminie miał pokryć wszystkie szkody i nakłady. Jest to przytoczone wcześniejsze zobowiązanie, nie obecne zasądzenie. Koryzna twierdzi, że 17 września, w środę, przyjechał z dowodem i ludźmi dobrymi do dworu Budily na Mereczy i prosił uradnika Martina oraz jego ojczyma o prawo. Obaj mieli wysłuchać pozwu, odmówić sprawiedliwości i odesłać go ze skargą do urzędu. Nie zapisano osobistych zeznań tych ludzi ani rzeczywistego przedstawienia dokumentu. W zakończeniu Koryzna daje to opowiedanie wpisać dla pamięci do ksiąg. Brak aktualnego rozstrzygnięcia winy, zasądzenia szkód, zapłaty, przysięgi lub nowego terminu. Dwór na Mereczy i merecką funkcję uradnika odróżniono od wileńskiego urzędu Epimacha, bez nowoczesnej lokalizacji. Niepewne wcześniejsze formy Koryń[?] i Chertyn[?] zachowano historycznie przy czytelnych rękopiśmiennych Koryzna i Martin.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 608 (правая половина), 609 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 458. Зузанна Surwiliszkaia против Юрия Hordyna: Regał, присяга и возмещение вещей

Листы / страницы рукописи
с. 1206; с. 1207; с. 1208; с. 1209

Дата записи
1550-05-06

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 610

Лица, роли и должности
Зузанна Сурвилишкая — истец, господарская земянка; Юри Гордына — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Станислав; Бартош Лах; Неназванный маршалек дворны — дворный маршалок; Коледа Федорович — присутствующий, виленский городничий; Яцковский — присутствующий; Миколай Глебович — присутствующий, полоцкий воеводич; Андрей Гедройт — представитель, князь; Неназванный органиста — свидетель; Костая[?] — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Городничи Виленский — упомянутое место; Полоцкий — упомянутое место; костел Святого Яна — упомянутое место; Скарб Господарский — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
6 мая 1550 г., индикт 8; нынешний день в ходе записи назван вторником, позднейшая присяга — четвергом. Господарская земянка Janowaia Зузанна Surwiliszkaia жалуется на Юрия Hordyna, представленного князем Андреем Gedroyt с полной властью, описанной в письме. При суде Епимаха присутствуют Koleda Федорович, виленский городничий, пан Jackowski и Николай Hlebowicz, названный сыном полоцкого воеводы. Зузанна утверждает, что дала Regał на одну ночь, требовала его на следующий день и позже, а после полугодового удержания Hordyna вернул поврежденный предмет ее явно названному сыну Станиславу. Она пересказывает прежнее господарское письмо о возврате в казну и условной ответственности в 300 черленых золотых, напоминания и вызовы; их нынешнее предъявление не засвидетельствовано. Представитель сначала отрицает получение Regał, затем признает его, ссылаясь на принятие сыном. Он отказывается от отсылки к указанным истицей людям, личные показания которых не приведены. Реально представленный безымянный органист признает получение от Зузанны 4 коп грошей за ремонт. Епимах присуждает возмещение этого расхода с оплатой через четыре недели от нынешнего вторника.
Истица требует также вещи, оставленные вместе с Regał: белую непокрытую kunia, голубую Lunska одежду ее служебника Bartosz Lach с шестью серебряными пуговицами, синее ubrannie, саблю, пол-локтя зеленого Lunski сукна, новые башмаки и шпоры, две новые узды и три новые шапки, одна с лисьей подкладкой. Реестр вещей упомянут без однозначного предъявления письма. После отрицания ответной стороны и ее согласия на присягу Зузанна в назначенный четверг действительно присягает о передаче вещей в костеле св. Иоанна вместе с вижем Kostaia[?]. Gedroyt лично наблюдает и приводит ее к присяге; возвратившийся виж сообщает о совершенной присяге. Епимах оценивает белую kunia в буквальные poltory kopy, голубую одежду с 5 локтями сукна в 1 рубль, шесть серебряных пуговиц в 80 грошей, синие Kambarskie nehawicy в 20, саблю в 30, пол-локтя сукна в 10, башмаки в буквальные polczetwerka grosza, две узды в 6, шпоры в 4, три шапки в 12 грошей. За все вещи присуждены буквальные 6 коп грошей без 8 грошей, отдельно от 4 коп за ремонт, с оплатой через четыре недели от того же вторника. Оплата и возврат вещей не записаны. Виленский суд и должность городничего, костел св. Иоанна, полоцкая служебная принадлежность Hlebowicz и казна как учреждение различены; место депозита не названо.

Wersja polska · nr 458

Karty / strony rękopisu
s. 1206; s. 1207; s. 1208; s. 1209

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 6 maia 1550 ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 610

Osoby, role i urzędy
Zuzanna Surwiliszkaia — powód, Zemianka Hospodarskaia; Juri Hordyna — pozwany, Zemianin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Stanisław; Bartosz Lach; Nienazwany marszałek dworny — marszałek Dworny; Koleda Fedorowicz — obecny, Horodniczy Wilenski; Jackowski — obecny; Mikołay Hlebowicz — obecny, Woiewodycz Połocki; Andrey Gedroyt — pełnomocnik, kniaź; Nienazwany organista — świadek; Kostaia[?] — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Horodniczy Wilenski — miejsce wspomniane; Połocki — miejsce wspomniane; kostel Swiatoho Jana — miejsce wspomniane; Skarb Hospodarski — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
6 maja 1550 r., indykcja 8; w toku aktu dzisiejszy dzień nazwano wtorkiem, a późniejszą przysięgę — czwartkiem. Ziemianka hospodarska Janowaia Zuzanna Surwiliszkaia skarży Juria Hordynę, reprezentowanego przez kniazia Andreya Gedroyta z pełną mocą opisaną na liście. Przy sądzie Epimacha obecni są Koleda Fedorowicz, horodniczy wileński, pan Jackowski i Mikołay Hlebowicz, woiewodycz połocki. Zuzanna twierdzi, że oddała Regał na jedną noc, bezskutecznie żądała go następnego dnia i później, a po półrocznym zatrzymaniu Hordyna zwrócił jej synowi Stanisławowi przedmiot uszkodzony. Przytacza wcześniejszy list hospodarski nakazujący oddanie do skarbu i warunkową odpowiedzialność 300 złotych czerlenych oraz upomnienia i pozwy; dokumentów tych nie przedstawiono jako rzeczywiście okazanych obecnie. Gedroyt najpierw zaprzecza przyjęciu Regału, potem je przyznaje, powołując się na odbiór przez syna. Odmawia odesłania do ludzi wskazanych przez powódkę; nie zapisano ich osobistych zeznań. Rzeczywiście stawiony nienazwany organista przyznaje otrzymanie od Zuzanny 4 kop groszy za naprawę. Epimach zasądza od Hordyny zwrot tego wydatku, płatny za cztery tygodnie od dzisiejszego wtorku.
Powódka dochodzi również rzeczy złożonych z Regałem: białej hołej kuni, błękitnej sukni Lunskiej swego służebnika Bartosza Lacha z sześcioma srebrnymi knoflami, sinego ubrania, szabli, pół łokcia zielonego sukna Lunskiego, nowych czerewików i ostróg, dwóch nowych uzd oraz trzech nowych szapek, jednej podbitej lisem. Rejestr rzeczy przywołano, bez jednoznacznego okazania pisma. Po zaprzeczeniu strony pozwanej i zgodzie na przysięgę Zuzanna w wyznaczony czwartek rzeczywiście przysięga o depozycie w kościele św. Jana, z wizem Kostaia[?]; Gedroyt osobiście dogląda przysięgi i ją do niej przywodzi, a powracający wiz składa relację. Epimach wycenia kunię na literalne poltory kopy, suknię zawierającą 5 łokci sukna na 1 rubel, sześć srebrnych knofli na 80 gr, sine nehawicy Kambarskie na 20 gr, szablę na 30 gr, pół łokcia sukna na 10 gr, czerewiki na literalne polczetwerka grosza, dwie uzdy na 6 gr, ostrogi na 4 gr, trzy szapki na 12 gr. Zasądza za całość rzeczy literalnie 6 kop groszy bez 8 groszy, odrębnie od 4 kop za naprawę, z zapłatą za cztery tygodnie od tegoż wtorku. Nie zapisano zapłaty ani zwrotu tych rzeczy. Wileński sąd i urząd horodniczego, kościół św. Jana, połocka afiliacja Hlebowicza oraz skarb jako instytucja pozostają odrębne; miejsca depozytu nie nazwano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 609 (левая половина), 609 (правая половина), 610 (левая половина), 610 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 459. Юрий Николаевич против Станислава Яновича: земля и человек по давней купле

Листы / страницы рукописи
с. 1209; с. 1210; с. 1211

Дата записи
1550-05-10

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 611

Лица, роли и должности
Юри Миколаевич — истец, господарский боярин; Станислав Янович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судебный служитель, виленский наместник; Станислав Петрашкевич; Миколай Мартинович; Зофия; Малгорета Петрашкова; Товтко Милевич; Станислав Бердовский — курклевский тивун; волничский наместник; Андрей Гедройт — присутствующий, князь

География — владения, юрисдикция и должности
Товтыкишка / Товтилишка — имение; Степанишок[?] — упомянутое место; в Кеве — упомянутое место; на Подоли — упомянутое место; Курклевский — упомянутое место; Волнички — упомянутое место; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
10 мая 1550 г., индикт 8. Господарский боярин Юрий Николаевич перед Богданом Андреевичем Епимахом, при князе Андрее Gedroyt, жалуется на господарского боярина Станислава Яновича. По его словам, боярин ответчика Станислав Petraszkiewicz держит его наследственную землю Towtykiszka, в тексте Towtiliszka, где находился человек Towtko, ныне неизвестно где; ответчик отказал в правосудии. Станислав Янович отвечает, что покойный отец истца, Николай Martinowicz, навечно продал человека с землей Petraszkowa Малгорете и ее прямо названному сыну Станиславу. Мать, затем сын спокойно держали покупку тридцать лет и более. Истец не предъявляет прежнего требования, объясняя, что наследство досталось недавно, поскольку он служил в Киеве и на Подолии.
По требованию Юрия ответчик действительно предъявляет одно продажное письмо с двумя печатями: Николая Martinowicz и Станислава Berdowski, курклевского тивуна и волничского наместника. Прочитанное письмо сообщает, что Николай с женой Зофией продали наследственного человека Towtko Milewicz Малгорете и ее сыну Станиславу с землями и всем имуществом за буквальные polpetijnadcati kopy грошей литовской монеты. При имуществе и вечной продаже стоит формула Stepaniszok[?], точная связь которой остается неясной. Юрий смотрит письмо и не возражает против него. Епимах, учитывая истекшие тридцать лет и отсутствие доказанного прежнего требования, оставляет Станислава Petraszkiewicz при продажном письме и держании человека по покупке. Нынешняя оплата, новое вручение и присяга не записаны. Земля отделена от Киева и Подолии как мест службы истца, курклевской и волничской должностей печатника и виленского суда; современная локализация не установлена.

Wersja polska · nr 459

Karty / strony rękopisu
s. 1209; s. 1210; s. 1211

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 10 Maia 1550 Ind8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 611

Osoby, role i urzędy
Juri Mikołaiewicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Stanisław Janowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sługa sądowy, namestnik Wilenski; Stanisław Petraszkiewicz; Mikołay Martinowicz; Zofija; Małgoreta Petraszkowa; Towtko Milewicz; Stanisław Berdowski — Tiwun Kurklewski, namestnik Wolniczki; Andrey Gedroyt — obecny, kniaź

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Towtykiszka / Towtiliszka — majątek; Stepaniszok[?] — miejsce wspomniane; w Kiewie — miejsce wspomniane; na Podoli — miejsce wspomniane; Kurklewski — miejsce wspomniane; Wolniczki — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
10 maja 1550 r., indykcja 8. Bojar hospodarski Juri Mikołaiewicz przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, przy kniaziu Andreyu Gedroycie, skarży bojara Stanisława Janowicza. Twierdzi, że bojar pozwanego, Stanisław Petraszkiewicz, trzyma jego ojczystą ziemię Towtykiszka, w treści Towtiliszka, na której był Towtko, obecnie o nieznanym położeniu; pozwany miał odmówić sprawiedliwości. Stanisław Janowicz odpowiada, że zmarły ojciec powoda, Mikołay Martinowicz, sprzedał człowieka z ziemią na wieczność Petraszkowej Małgorecie i jej wyraźnie nazwanemu synowi Stanisławowi. Matka, a potem syn, mieli spokojnie trzymać zakup przez trzydzieści lat i więcej. Powód nie okazuje wcześniejszego upominania, wyjaśniając, że ojcowizna przypadła mu niedawno, gdyż służył w Kijowie i na Podolu.
Na żądanie Juria pozwany rzeczywiście przedstawia jeden list sprzedażny pod dwiema pieczęciami: Mikołaja Martinowicza oraz Stanisława Berdowskiego, tiwuna kurklewskiego i namestnika wolniczkiego. Odczytany list stwierdza, że Mikołay z żoną Zofiją sprzedali ojczystego człowieka Towtka Milewicza Małgorecie i jej synowi Stanisławowi z ziemiami i całym statkiem za literalne polpetijnadcati kopy groszy monety litewskiej. Klauzula zawiera Stepaniszok[?] przy statku i formule wiecznej sprzedaży; jej dokładna relacja pozostaje niepewna. Juri ogląda list i nie podnosi przeciw niemu zarzutu. Epimach, uwzględniając upływ trzydziestu lat i brak wykazanego upominania, zostawia Stanisława Petraszkiewicza przy liście i posiadaniu człowieka według kupna. Nie zapisano obecnej zapłaty, nowego wydania ani przysięgi. Ziemię odróżniono od Kijowa i Podola jako miejsc służby powoda, kurklewskiej i wolniczkiej funkcji pieczętarza oraz wileńskiego urzędu sądowego; brak nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 610 (правая половина), 611 (левая половина), 611 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 460. Ян Tworowski и Петр Woytechowicz с женами: наследство тещи, долг и будущий раздел

Листы / страницы рукописи
с. 1211; с. 1212; с. 1213; с. 1214; с. 1215; с. 1216

Дата записи
1550-05-01

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 612

Лица, роли и должности
Ян Творовский — истец, господарский земянин; Зофия — супруг истца; Петр Войтехович — ответчик, господарский земянин; Алжбета Романовна — супруг ответчика; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Катерына Романовна / Романова Кахна Якубовна; Фронцк Красовский[?]; Ян Станиславович Волынец; княз Андрей Гедройт — присутствующий, князь; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
1 мая 1550 г., четверг, индикт не указан. Ян Tworowski действует за себя и жену Зофию против Петра Woytechowicz, действующего за себя и жену Альжбету Romanowna. При Епимахе присутствуют князь Андрей Gedroyt и Станислав Traskowski. Истец утверждает, что покойная мать их жен, названная Катериной Romanowna, имела лишь пожизненно выделенные земли, тяглых людей, челядь, строения и движимость без обеспечения от мужа. Отдельные разделительные реестры упомянуты, но ныне не предъявлены. Ответчика обвиняют в удержании всего и отказе в половине купленных и некупленных земель и сенокосов при неназванном дворе.
Петр действительно предъявляет признательное письмо тещи, названной в нем Romanowa Кахна Jakubowna, под ее печатью и печатями посторонних людей. Различные отчества сохранены. Письмо приводит прежние займы и платежи: 11 коп Fronck Krasowski[?], зятю ее мужа; 20 коп Яну Stanisławowicz Wołyniec; 3 копы ее зятю Яну Tworowski. Общий долг Петру составляет 34 копы. За него она передала свою четвертую часть движимости: дома, скот, посеянное и хранимое зерно, пчел и прочие вещи, хотя стоимость была ниже долга. Ян оспаривает ее право распоряжаться. Епимах оставляет Петра и Альжбету при письме; Ян может получить половину этой движимости только после возврата половины суммы 34 коп.
Отдельно стороны соглашаются разделить человека, земли и сенокосы. Прежняя служба человека по 3 дня в неделю каждой стороне приведена в рассказе. Епимах назначает будущий раздел через 4 недели от нынешнего четверга: стороны выберут делчих и разделят поровну. Петр сохранит посев на своей выделенной доле, излишек сверх нее делится поровну. Ян тогда должен предъявить общие sebreny письма на человека, купленные и zakupleny земли и сенокосы. Петр ранее действительно оплатил децкому неявку Яна; делчие должны передать Петру seliszcza из доли Яна во временное держание до возмещения половины deckowanie, выраженного буквально poltretiadcet грошей, либо удовлетворения. Нынешний платеж, выполненный раздел, новое вручение и присяга не записаны. Виленский суд отделен от неназванного двора и владений; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 460

Karty / strony rękopisu
s. 1211; s. 1212; s. 1213; s. 1214; s. 1215; s. 1216

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1 Maia1550 czetwerka

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 612

Osoby, role i urzędy
Jan Tworowski — powód, Zemianin Hospodarski; Zofija — małżonek powoda; Petr Woytechowicz — pozwany, Ziemianin hospodarski; Alżbieta Romanowna — małżonek pozwanego; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namiestnik wileński, namestnik Wilenski; Kateryna Romanowna / Romanowa Kachna Jakubowna; Fronck Krasowski[?]; Jan Stanisławowicz Wołyniec; kniaź Andrey Gedroyt — obecny, Kniaź; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
1 maja 1550 r., czwartek, bez zapisanej indykcji. Jan Tworowski działa za siebie i żonę Zofiję przeciw Petrowi Woytechowiczowi działającemu za siebie i żonę Alżbietę Romanownę. Przy Epimachu obecni kniaź Andrey Gedroyt i Stanisław Traskowski. Powód twierdzi, że zmarła matka ich żon, nazwana Kateryną Romanowną, miała tylko dożywotnio wydzielone ziemie, ludzi ciągłych, czeladź, zabudowania i ruchomości, bez oprawy od męża. Wspomina osobne rejestry, lecz ich obecnie nie okazuje; zarzuca pozwanemu zatrzymanie całości oraz odmowę połowy ziem kupionych i niekupionych oraz łąk przy nienazwanym dworze.
Petr rzeczywiście okazuje list wyznany teściowej, w nim Romanowej Kachny Jakubowny, pod jej pieczęcią i pieczęciami osób postronnych. Wariantów patronimiku nie wyrównano. List przytacza dawne pożyczki i spłaty: 11 kop Fronckowi Krasowskiemu[?], zięciowi jej męża; 20 kop Janowi Stanisławowiczowi Wołyńcowi; 3 kopy jej zięciowi Janowi Tworowskiemu. Cały dług wobec Petra wynosi 34 kopy. W zamian przekazała mu swoją czwartą część ruchomości, obejmującą domy, bydło, zboże, pszczoły i inne rzeczy, choć były warte mniej od długu. Jan kwestionuje jej prawo rozporządzania. Epimach zachowuje Petra i Alżbietę przy liście; Jan może otrzymać połowę tych ruchomości dopiero po zwrocie połowy sumy 34 kop.
Osobno strony zgadzają się podzielić człowieka, ziemie i łąki. Dawna służba człowieka po 3 dni tygodniowo każdej stronie jest przytoczona. Epimach wyznacza przyszły termin za 4 tygodnie od obecnego czwartku; strony wybiorą delczych i podzielą dobra równo. Petr zachowa zasiew na swojej przydzielonej części, a nadwyżka ponad tę część zostanie podzielona. Jan ma wtedy okazać wspólne listy sebreny na człowieka i ziemie kupione oraz zakupleny z łąkami. Petr wcześniej rzeczywiście zapłacił deckiemu za niestawiennictwo Jana; delczych mają oddać mu seliszcza z części Jana w czasowe trzymanie do zwrotu połowy deckowania, wyrażonego literalnie poltretiadcet groszy, albo zadośćuczynienia. Nie zapisano obecnej spłaty, dokonanego podziału, nowego wydania ani przysięgi. Wileński urząd odróżniono od nienazwanego dworu i dóbr, bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 611 (правая половина), 612 (левая половина), 612 (правая половина), 613 (левая половина), 613 (правая половина), 614 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 461. Григорий Wasilewicz Jasenski против Лаврина Mateiewicz: побои тивуна и 3 рубля

Листы / страницы рукописи
с. 1216; с. 1217

Дата записи
1550-04-16

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 615

Лица, роли и должности
Грыгорей Василевич Ясенский — истец, селецкий урядник; Лаврын Матеевич — ответчик, господарский боярин; Щепан Климович — потерпевший, островецкий тивун; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Сыпун[?] [SML: предварительная форма]; Пани Янова Юревича Глебовича — виленская воеводина; Пенчиф[?]; Мартин Шыкшнев[?] — господарский боярин; Федор Владыка — присутствующий, господарский дворянин; Яцко Суморок — присутствующий, господарский дворянин; Станислав Трасковский — присутствующий, господарский дворянин; Ян Пусеваска[?] — предложенный свидетель, господарский земянин; Якуб Зоспревич[?] — предложенный свидетель; Софиян Татарын[?] — служебник, сообщающий обстоятельства; Ян Пейбович — свидетель

География — владения, юрисдикция и должности
Острова / в Островей — упомянутое место; Островецкий — территория должности; Селецкий — территория должности; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
16 апреля 1550 г., среда, индикт не указан. Григорий Wasilewicz Jasenski, селецкий урядник пани Janowa Juriewicza Hlebowicza, виленской воеводины, жалуется на господарского боярина Лаврина Mateiewicz перед Епимахом при Федоре Władyka, Яцке Sumorok и Станиславе Traskowski. Утверждает, что на торгу в Ostrowa ответчик избил и измучил его островецкого тивуна Щепана Klimowicz, тогда же пропали одна boczka соли и деньги без указанной суммы. Смерть не утверждается; ответчик отрицает побои.
Обе стороны принимают доказательство через людей. Предложены три свидетеля: господарский земянин Ян Pusewaska[?], Якуб Zosprewicz[?], человек Penczyf[?], и Ян Peybowicz, человек господарского боярина Мартина Szyksznew[?]. Лаврин выбирает Яна Peybowicz. Епимах действительно посылает к нему своего слугу Sofiian Tataryn[?] для опроса. Вернувшийся слуга лично передает ответ Яна: тивун сидел на току за бочками соли; Лаврин оскорблял его, обвинял в выведении своего человека и после отрицания бил. Личное появление Яна в суде и опрос двух прочих предложенных свидетелей не записаны.
Епимах, выслушав переданный ответ, присуждает Jasenski с Лаврина 3 рубля грошей за побои тивуна. Платеж назначен через 4 недели от нынешнего понедельника 22 апреля, при начальной дате 16 апреля в среду; обе формулы сохранены без исправления календаря. Выполненный платеж, присяга и отдельное взыскание за соль не записаны. Торг Ostrowa отделен от островецкой должности тивуна, селецкого урядничества, виленского суда и титула покровительницы; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 461

Karty / strony rękopisu
s. 1216; s. 1217

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 16 Aprelia1550 w Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 615

Osoby, role i urzędy
Hryhorey Wasilewicz Jasenski — powód, uradnik Sełecki; Ławryn Mateiewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Szczepan Klimowicz — poszkodowany, Tiwun Ostrowecki; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Sypun[?] [SML: forma wstępna]; Pani Janowa Juriewicza Hlebowicza — Woiewodynia Wilenska; Penczyf[?]; Martin Szyksznew[?] — Boiaryn Hospodarski; Fedor Władyka — obecny, Dworanin Hospodarski; Jacko Sumorok — obecny, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — obecny, Dworanin Hospodarski; Jan Pusewaska[?] — proponowany świadek, Zemianin Hospodarski; Jakub Zosprewicz[?] — proponowany świadek; Sofiian Tataryn[?] — służebnik zdający relację; Jan Peybowicz — świadek

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Ostrowa / w Ostrowey — miejsce wspomniane; Ostrowecki — obszar urzędu; Sełecki — obszar urzędu; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
16 kwietnia 1550 r., środa, bez podanej indykcji. Hryhorey Wasilewicz Jasenski, sełecki uradnik pani Janowej Juriewicza Hlebowicza, wojewodziny wileńskiej, skarży hospodarskiego bojara Ławryna Mateiewicza przed Epimachem, przy Fedorze Władyce, Jacku Sumoroku i Stanisławie Traskowskim. Zarzuca pobicie i zmordowanie swojego tiwuna ostroweckiego Szczepana Klimowicza na targu w Ostrowey oraz utratę jednej boczki soli i nieokreślonych groszy. Nie wynika stąd śmierć. Pozwany zaprzecza.
Obie strony przyjmują hat i dowód z ludzi. Jasenski proponuje trzech świadków: Jana Pusewaskę[?], ziemianina hospodarskiego, Jakuba Zosprewicza[?], człowieka Penczyfowa[?], i Jana Peybowicza, człowieka hospodarskiego bojara Martina Szyksznewa[?]. Ławryn wybiera Jana Peybowicza. Epimach rzeczywiście wysyła do niego swego służebnika Sofiiana Tataryna[?] na opyt. Powracający służebnik osobiście przekazuje odpowiedź Jana: tiwun siedział na toku za beczkami soli, Ławryn znieważał go, zarzucał wywiedzenie swojego człowieka, a po zaprzeczeniu bił. Nie zapisano osobistego stawiennictwa Jana przed sądem ani przesłuchania dwóch innych proponowanych świadków.
Po wysłuchaniu raportu Epimach zasądza Jasenskiemu za pobicie Szczepana Klimowicza 3 ruble groszy na Ławrynie. Wyznacza przyszłą zapłatę za 4 tygodnie od obecnego poniedziałku 22 kwietnia, mimo otwarcia 16 kwietnia w środę; formuły zachowano bez naprawy kalendarza. Brak zapisu wykonanej zapłaty, przysięgi lub osobnego odszkodowania za sól. Ostrowę jako miejsce targu odróżniono od funkcji tiwuna ostroweckiego, sełeckiego uradnika, wileńskiego sądu i tytułu patronki; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 614 (левая половина), 614 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 462. Awgusztyn Furs против Hryhorey Lahodicz / Jasenski: спорные земли и будущая комиссия

Листы / страницы рукописи
с. 1210[?] / 1218[?]; с. 1219; с. 1220; с. 1221; с. 1222

Дата записи
1550-05-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 616

Лица, роли и должности
Авгуштын Фурс — истец, державца жижморский; Грыгорей Василевич Лагодич / Грыгорей Ясенский — ответчик, господарский боярин; Алжбета Станиславовна — ответчик; Шымко Янович Войзнарович — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Пани Янова Юревича Глебовича — виленская воеводина; Роман Бурак — тиун; Александро Владычич — присутствующий; Лев — присутствующий; Ян Сацковский — присутствующий, роконтишский урядник[?]; Ян Епимах — присутствующий; княз Андрей Гедройт — представитель, князь

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Кирки[?] — имение; Ромейкишки / Ремейкишки — имение; Войшнаровский — имение; Река Ластуя[?] — упомянутое место; Жижморский — территория должности; Роконтыский — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
9 мая 1550 г., индикт 8, день недели не указан. Awgusztyn Furs, держатель Żyżmorski, через уполномоченного князя Andreya Gedroyta жалуется на слугу пани Janowa Juriewicza Hlebowicza, виленской воеводины, господарского боярина Hryhorey Wasilewicz Lahodicz, его жену Alżbieta Stanisławowna и ее пасынка Szymko Janowicz Woyznarowicz. В ответе и дальнейшем тексте ответчик назван Hryhorey Jasenski; расхождение собственных форм сохранено. Присутствуют Aleksandro Władyczycz и его брат Lew, Jan Sackowski, при неуверенном отнесении формулы uradnik Rokontyski, и Jan Epimach.
Истец утверждает вторжение в лес и поля двора Romeykiszki, устройство новых дорог, занятие нивы и сенокоса за живой водной границей, ручьем, впадающим в реку Lastuia[?]. Сенокос его тивуна Roman Burak под старым селищем возле жилища человека противной стороны якобы вытоптан скотом и конями в прошлом году; названы ежегодные 50 возов сена. Jasenski от своего имени, жены и пасынка ссылается на прежние жалобы об ущербе их имению Woysznarowski от Furs и подданных Romeykiszki. Alżbieta заявляет опеку детей. Действительно представлены совместные позовы панов Рады, господаря и князя виленского епископа. Gedroyt возражает об отсутствии нынешнего срока и упоминания опеки в первоначальных позовах.
Епимах осматривает позовы, признает взаимность спора о тех же землях и назначает будущий выезд совместно выбранных комиссаров через 4 недели после предстоящего последнего праздника Богородицы, приходящегося на индикт 9; буквальная формула сохранена без календарного перевода. Комиссары должны прочесть письма обеих сторон, определить надлежащего инициатора и закончить дело на землях по общему праву и Земскому статуту. Если сторона не приедет или не приведет комиссаров, судьи присутствующей стороны должны выслушать ее надлежащее доказательство и завершить дело на месте. Будущее разбирательство охватывает взаимные обиды подданных, разбой, воровство, побои, грабеж и дороги через поля, яровые и сенокосы. Обе стороны должны собрать спорные хлеба и сено, целиком сложить у общего человека до решения и не трогать. Согласие и принятие срока действительно записаны; совершенный осмотр, межевание, сбор, складирование, платеж, присяга или нынешнее решение о титуле не записаны. Имения и река отделены от должностей Żyżmorski, Rokontyski и виленских учреждений; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 462

Karty / strony rękopisu
s. 1210[?] / 1218[?]; s. 1219; s. 1220; s. 1221; s. 1222

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 9 Maia 1550 Indykt 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 616

Osoby, role i urzędy
Awgusztyn Furs — powód, Derżawca Żyżmorski; Hryhorey Wasilewicz Lahodicz / Hryhorey Jasenski — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Alżbieta Stanisławowna — pozwany; Szymko Janowicz Woyznarowicz — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Pani Janowa Juriewicza Hlebowicza — Woiewodynia Wilenska; Roman Burak — Tiwun; Aleksandro Władyczycz — obecny; Lew — obecny; Jan Sackowski — obecny, uradnik Rokontyski[?]; Jan Epimach — obecny; kniaź Andrey Gedroyt — pełnomocnik, kniaź

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Kirki[?] — majątek; Romeykiszki / Remeykiszki — majątek; Woysznarowski — majątek; Reka Lastuia[?] — miejsce wspomniane; Żyżmorski — obszar urzędu; Rokontyski — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
9 maja 1550 r., indykcja 8, bez dnia tygodnia. Awgusztyn Furs, derżawca Żyżmorski, przez umocowanego kniazia Andreya Gedroyta skarży służebnika pani Janowej Juriewicza Hlebowicza, wojewodziny wileńskiej, Hryhoreya Wasilewicza Lahodicza, jego żonę Alżbietę Stanisławownę i jej pasynka Szymka Janowicza Woyznarowicza. W odpowiedzi i dalszym tekście pozwany nazywany jest Hryhorey Jasenski; konflikt form zachowano. Przy sprawie obecni Aleksandro Władyczycz i jego brat Lew, Jan Sackowski, przy niepewnym przywiązaniu formuły uradnik Rokontyski, oraz Jan Epimach.
Furs zarzuca wstępowanie w las i pola przy dworze Romeykiszki, czynienie nowych dróg oraz zajęcie jego niwy i łąki za graniczną żywą wodą, ruczajem płynącym do rzeki Lastuia[?]. Łąka tiwuna Romana Buraka pod starym seliszczem, obok przybytku człowieka przeciwników, miała być wypasiona w ubiegłym roku; powód recytuje coroczny zbiór 50 wozów siana. Jasenski w imieniu własnym, żony i pasynka powołuje wcześniejsze skargi na krzywdy ich majątku Woysznarowskiego od Fursa i poddanych Romeykiszki. Alżbieta twierdzi, że opiekuje się dziećmi. Rzeczywiście złożono wspólne pozwy Panów Rad, hospodara i kniazia biskupa wileńskiego. Gedroyt podnosi brak obecnego terminu oraz brak twierdzenia opieki w pierwszych pozwach.
Epimach ogląda pozwy, uznaje wzajemny spór o te same ziemie i nakazuje przyszły wspólny wyjazd komisarzy za 4 tygodnie po przyszłym ostatnim święcie Matki Bożej, przypadającym w indykcji 9; literalną formułę pozostawiono bez konwersji daty. Komisarze obu stron mają czytać ich listy, ustalić właściwą stronę powodową i zakończyć sprawę na ziemiach według prawa pospolitego i Statutu Zemskiego. Jeżeli strona nie przyjedzie lub nie wyprowadzi komisarzy, sędziowie obecnej strony mają rozpoznać jej słuszny dowód i zakończyć tam sprawę. Przyszłe rozpoznanie obejmuje także wzajemne szkody poddanych, rozboje, złodziejstwo, boje, trabeże i drogi niszczące pola, jarynę i łąki. Obie strony mają zebrać sporne zboże i siano, złożyć całość u wspólnego człowieka do rozstrzygnięcia i jej nie ruszać. Rzeczywiście zgodzono się i przyjęto termin; nie zapisano wykonanej komisji, pomiaru, zbioru, depozytu, zapłaty, przysięgi lub obecnego rozstrzygnięcia tytułu. Nazwane majątki i rzekę odróżniono od urzędów Żyżmorskiego, Rokontyskiego i wileńskich; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 615 (левая половина), 615 (правая половина), 616 (левая половина), 616 (правая половина), 617 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 463. Письмо Iwan Hornostay о комиссии в споре Furs и Jasenski

Листы / страницы рукописи
с. 1222; с. 1223; с. 1224

Дата записи
1550-05-09

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 617

Лица, роли и должности
Аугустын Фурс / Фур — истец, державца жижморский; Войтех Якубович — уполномоченный, господарский дворянин; Яцковский Иванович — уполномоченный, господарский дворянин; Михайл Шымкович Бурнак — уполномоченный, господарский дворянин; Щасны Венцлавович Сирутевич — уполномоченный, господарский мечник; Павел Островицкий — уполномоченный, господарский дворянин; Павел Внучко — уполномоченный, медницкий хорунжий; Грыгорей Ясенский — ответчик, господарский земянин; Алжбета — ответчик; Шымко — ответчик; Иван Горностай — выдавший документ, дворный маршалок; земский подскарбий; господарский писарь; слонимский и мстибоговский[?] староста; бирштанский, дорсунишский и зельвенский державца; Богдан Епимах — судья, виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Ромейкишки — имение; Войшнаровский — имение; Жижморский — территория должности; Слонимский — территория должности; Мстибоговский[?] — территория должности; Бирштанский — территория должности; Дорсунишки — территория должности; Зелвенский — территория должности; Медницкий — территория должности; Вильно — место выдачи

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
Письмо Iwan Hornostay, маршалка дворного, земского подскарбия, господарского писаря, старосты Słonimski и Mstibohowski[?], держателя Birsztański, Dorsuniszki и Zelwenski, писано в Вильне 9 мая 1550 г., индикт 8. Адресаты — Woytech Jakubowicz, Jackowski Iwanowicz и Michaył Szymkowicz Burnak, господарские дворяне; неназванное личное имя Jackowski не добавлено.
Изложен взаимный спор Augustyn Furs/Fur, держателя Żyżmorski, с господарским земянином Hryhorey Jasenski, его женой Alżbieta и пасынком Szymko об ущербе имениям Romeykiszki и Woysznarowski и их подданным: разбой, воровство, насильственное занятие земель, новые дороги через поля, яровые и сенокосы, покос и прочие обиды. Собственная формула pasynkom swoim сохранена отдельно от Ieie в акте462. Жалобы и согласие сторон ранее записаны перед виленским наместником Bohdan Epimach, стороны получили выписи. Прежний срок комиссии через 4 недели после будущего последнего праздника Богородицы в индикте 9 оставлен без календарного перевода.
Furs действительно выбрал комиссаров: господарского мечника Szczasny Wencławowicz Sirutewicz, господарского дворянина Paweł Ostrowicki и медницкого хорунжего Paweł Wnuczko. Hornostay приказывает адресатам согласовать совместный выезд с судьями Furs, рассмотреть спор на землях и закончить по Земскому статуту, выписям и записанному согласию сторон. При невозможности судье прибыть стороны могут выбрать другого, также связанного Статутом и выписями. Предписано будущее действие; совершенный осмотр, нынешнее решение о титуле, платеж, присяга или раздел не записаны. Вильна как место выдачи и география должностей отделены от спорных имений; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 463

Karty / strony rękopisu
s. 1222; s. 1223; s. 1224

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 9 Maia 1550 Indykt 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 617

Osoby, role i urzędy
Augustyn Furs / Fur — powód, Derżawca Żyżmorski; Woytech Jakubowicz — upoważniony, Dworanin Hospodarski; Jackowski Iwanowicz — upoważniony, Dworanin Hospodarski; Michaył Szymkowicz Burnak — upoważniony, Dworanin Hospodarski; Szczasny Wencławowicz Sirutewicz — upoważniony, Meczny Hospodarski; Paweł Ostrowicki — upoważniony, Dworanin Hospodarski; Paweł Wnuczko — upoważniony, Chorąży Mednicki; Hryhorey Jasenski — pozwany, Zemianin Hospodarski; Alżbieta — pozwany; Szymko — pozwany; Iwan Hornostay — wystawca dokumentu, Marszałek Dworny; Podskarbi Zemski; Pisar Hospodarski; Starosta Słonimski i Mstibohowski[?]; Derżawca Birsztański, Dorsuniszki i Zelwenski; Bohdan Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Romeykiszki — majątek; Woysznarowski — majątek; Żyżmorski — obszar urzędu; Słonimski — obszar urzędu; Mstibohowski[?] — obszar urzędu; Birsztański — obszar urzędu; Dorsuniszki — obszar urzędu; Zelwenski — obszar urzędu; Mednicki — obszar urzędu; Wilno — miejsce wystawienia

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
List Iwana Hornostaya, marszałka dwornego, podskarbiego ziemskiego, pisarza hospodarskiego, starosty Słonimskiego i Mstibohowskiego[?], derżawcy Birsztańskiego, Dorsuniszkiego i Zelwenskiego, pisany w Wilnie 9 maja 1550 r., indykcja 8. Adresaci: Woytech Jakubowicz, Jackowski Iwanowicz i Michaył Szymkowicz Burnak, dworzanie hospodarscy. Własnego imienia Jackowskiego nie dopisano.
Przywołuje wzajemny spór Augustyna Fursa/Fura, derżawcy Żyżmorskiego, z ziemianinem hospodarskim Hryhoreyem Jasenskim, jego żoną Alżbietą i pasynkiem Szymkiem o szkody majątków Romeykiszki i Woysznarowskiego oraz ich poddanych: rozboje, złodziejstwo, gwałtowne zabranie ziem, nowe drogi przez pola, jarynę i łąki, pokoszenie i inne krzywdy. Literalną formułę pasynkom swoim zachowano osobno od Ieie w akcie462. Skargi i zgodę stron zapisano wcześniej przed Bohdanem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, a strony pobrały wypisy. Termin komisji za 4 tygodnie po przyszłym ostatnim święcie Matki Bożej, przypadającym w indykcji 9, przywołano bez konwersji kalendarzowej.
Furs rzeczywiście wybrał komisarzy: Szczasnego Wencławowicza Sirutewicza, miecznego hospodarskiego, Pawła Ostrowickiego, dworzanina hospodarskiego, i Pawła Wnuczka, chorążego Mednickiego. Hornostay poleca adresatom uzgodnić wspólny wyjazd z tymi sędziami Fursa, rozpoznać spór na ziemiach i zakończyć go według Statutu Zemskiego, wypisów i zapisanej zgody stron. Jeżeli któryś sędzia nie może przybyć, strony mogą wybrać innego, nadal związanego Statutem i wypisami. To polecenie przyszłej komisji, nie zapis wykonanego oglądu, wyroku majątkowego, zapłaty, przysięgi lub podziału. Wilno jako miejsce wystawienia i urzędy odróżniono od dwóch spornych majątków; nie ustalono nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 617 (левая половина), 617 (правая половина), 618 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 464. Stanisław Mazurek против Marko Rahozycz: будущая присяга и условные 5 коп

Листы / страницы рукописи
с. 1224; с. 1225; с. 1226[?]

Дата записи
1550-04-29

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 618

Лица, роли и должности
Павлик Довалевич — обвиняемый; Станислав Мазурек — истец, хозовский боярин[?] князя-епископа виленского; Марко Рагозыч / Рагоза — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Павлик — невольный паробок; княз Бискуп Виленский — виленский епископ

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — юрисдикция; Хозовский / Хожовский[?] — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
29 апреля 1550 г., индикт 8; день недели в начале не указан, окончание называет нынешний вторник. Stanisław Mazurek, боярин неназванного виленского епископа с буквальной принадлежностью Chozowski/Chożowski[?], жалуется на господарского дворянина Marko Rahozycz перед Bohdan Andreiewicz Epimach. Утверждает, что человек ответчика Pawlik Dowalewicz вывел из его дома невольного работника Pawlik; это два разных человека.
Истец излагает прежний суд Marko над подданным: тот отрицал выведение и хотел поднять право, но Marko признал преимущество доказательства и присяги Stanisław. Назначены три срока по 12 недель. Истец был готов к присяге, подданный не явился; исполненная присяга не записана, общий срок в неделях не рассчитан. По жалобе Marko не исполнил прежний суд и поруку о 5 копах грошей за работника и не представил подданного, а предлагал 3 вола и кобылу, не позволяя оценить их посторонним. В нынешнем ответе Marko признает предложение скота и утверждает отказ истца принять его и присягнуть.
Епимах считает, что прежняя присяга не состоялась из-за отсутствия 5 коп наличными и предложения скота, якобы не стоившего этой суммы. Назначает будущую присягу Stanisław через 4 недели от нынешнего вторника. Только после присяги Marko должен немедленно, без нового срока, уплатить 5 коп грошей наличными, а не по оценке скота. Ответчик действительно соглашается. Совершенная присяга, нынешний платеж, принятие скота, возврат работника или нынешнее безусловное признание виновности не записаны. Виленский суд, епископская должность и буквальная принадлежность Chozowski[?] отделены от неназванного дома происшествия; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 464

Karty / strony rękopisu
s. 1224; s. 1225; s. 1226[?]

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 29 April 1550 Indykt 8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 618

Osoby, role i urzędy
Pawlik Dowalewicz — oskarżony; Stanisław Mazurek — powód, Boiaryn kniazia Biskupa Wilenskoho Chozowski[?]; Marko Rahozycz / Rahoza — pozwany, Dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Pawlik — Parobek niewolny; kniaź Biskup Wilenski — Biskup Wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — jurysdykcja; Chozowski / Chożowski[?] — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
29 kwietnia 1550 r., indykcja 8, bez dnia tygodnia w otwarciu; zakończenie mówi o obecnym wtorku. Stanisław Mazurek, bojar niewymienionego z imienia biskupa wileńskiego, z literalną afiliacją Chozowski/Chożowski[?], skarży dworzanina hospodarskiego Marka Rahozycza przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem. Twierdzi, że człowiek Marka, Pawlik Dowalewicz, wywiódł z jego domu niewolnego parobka Pawlika; są to dwie odrębne osoby.
Powód przywołuje wcześniejszy sąd Marka nad poddanym: ten zaprzeczał wywiedzeniu i chciał podnieść prawo, ale Marko uznał pierwszeństwo dowodu i przysięgi Stanisława. Wyznaczono trzy terminy po 12 tygodni. Powód był gotowy do przysięgi, poddany nie stanął; nie zapisano wykonanej przysięgi i nie przeliczono terminów na sumę tygodni. Stanisław twierdzi, że Marko nie wypełnił wcześniejszego sądu i poruki dotyczących 5 kop groszy za parobka ani nie dostawił poddanego, tylko oferował 3 woły i klacz, odmawiając postronnego szacowania. Marko w obecnej odpowiedzi przyznaje ofertę bydła, zarzucając odmowę jego przyjęcia i złożenia przysięgi.
Epimach uznaje, że przysięga wcześniej nie doszła do skutku, ponieważ Marko nie zapłacił 5 kop gotówką, lecz proponował bydło mające nie wystarczać tej sumie. Wyznacza przyszłą przysięgę Stanisława za 4 tygodnie od obecnego wtorku. Dopiero gdy powód przysięgnie, Marko ma od razu, bez dalszego terminu, zapłacić 5 kop groszy gotówką, a nie w szacunku. Pozwany rzeczywiście przyzwala. Nie zapisano wykonanej przysięgi, obecnej zapłaty, przyjęcia bydła, powrotu parobka lub obecnego bezwarunkowego rozstrzygnięcia winy. Wileński sąd i urząd biskupa oraz literalna afiliacja Chozowski[?] są odrębne od nienazwanego domu zdarzenia; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 618 (левая половина), 618 (правая половина), 619 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Alexmet
Модератор раздела

Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100
Карточка № 465. Stanisław Gedroyt и теща Hanna Sołohubowicza: исполненная присяга и два дворца Musniki

Листы / страницы рукописи
с. 1226[?]; с. 1227; с. 1228; с. 1229; с. 1230

Дата записи
1550-11-22

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 619

Лица, роли и должности
Станислав Гедройт — истец, господарский дворянин; Пани Миколаевна Сологубовича Ганна / Миколаевая Ганна — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Якуб — служебник Станислава; Неназвана жена Станислава Гедройта, дочь Ганны; Неназвани браця жоны Станислава Гедройта [?]; Павел Войтехович Сологубовича; Пан Томкович — господарский дворянин; Себестыян Войткевич — господарский земянин; княз Андрей Гедройт; Павел Селицкий[?] — должностное лицо, виз; служебник Епимаха; Малхер Савицкий — представитель, уполномоченный прокуратор

География — владения, юрисдикция и должности
Дворц Мусники / Мусницкий — имение; Ликове в лесов[?] — упомянутое место; Вильно — юрисдикция; Косциол свиетего Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
22 ноября 1550 г., суббота, индикт 9. Господарский дворянин Stanisław Gedroyt жалуется перед Bohdan Andreiewicz Epimach на свою тещу Pani Mikołaiewna Sołohubowicza Hanna. По его словам, дворец Musniki получен в приданое по неназванной жене, дочери Hanna, от ее братьев; теща дала письмо, затем в его отсутствие изгнала оставленного работника Jakub и насильно отняла дворец. Истец действительно показывает письмо, описывающее Musniki за исключением покупки Hanna.
Ответчица через действительно уполномоченного Malcher Sawicki отрицает передачу купленного ею дворца, его владение истцом и изгнание Jakub. Признает отдельный переданный зятю, ныне незаселенный дворец Musniki вне своей покупки и допускает его застройку. Действительно предъявляет купчую под печатями добрых людей: Paweł Woytechowicz Sołohubowicza продал ей навечно Musnicki дворец с дворной пашней, тяглыми людьми, пустовщинами, лесами, рощами, кустарником, реками и речками за 60 коп грошей. Это процитированная прежняя цена, не нынешний платеж или присуждение. Stanisław вновь показывает письмо Hanna о приданом в Likowie w lesow[?] и Musniki и соглашается на ее присягу.
Епимах признает владение купленным дворцом недоказанным и назначает присягу Hanna в церкви св. Иоанна на четвертый день, вторник 25 ноября. Далее прямо записано, что при наступлении срока Hanna с вижем, служебником Епимаха Paweł Selicki[?] , действительно исполнила присягу: зять не владел ее покупкой, она ее не передавала и не изгоняла его или Jakub. Отдельного вернувшегося отчета вижа или присутствия истца при присяге не записано. После исполненной присяги Епимах освобождает Hanna от насилия и убытков: ее купленный Musniki сохраняется по купчей, отдельный незаселенный Musniki зятя вне покупки — по письму передачи. Нынешней уплаты, физической передачи или выполненной постройки нет. Присутствующие Tomkowicz, Sebestyian Woytkiewicz и князь Andrey Gedroyt не превращены в очевидцев события или представителей истца. Именованные владения отделены от виленской юрисдикции и места присяги; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 465

Karty / strony rękopisu
s. 1226[?]; s. 1227; s. 1228; s. 1229; s. 1230

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 22 November 1550 Saturday indykta9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 619

Osoby, role i urzędy
Stanisław Gedroyt — powód, Dworanin Hospodarski; Pani Mikołaiewna Sołohubowicza Hanna / Mikołaiewaia Hanna — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jakub — Służebnik Stanisława; Nienazwana żona Stanisława Gedroyta, córka Hanny; Nienazwani bracia żony Stanisława Gedroyta [?]; Paweł Woytechowicz Sołohubowicza; Pan Tomkowicz — Dworanin Hospodarski; Sebestyian Woytkiewicz — Zemenin Hospodarski; kniaź Andrey Gedroyt; Paweł Selicki[?] — urzędnik, Wiz, służebnik Epimacha; Malcher Sawicki — pełnomocnik, Umocowany prokurator

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dworc Musniki / Musnicki — majątek; Likowie w lesow[?] — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja; Kościół świętego Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
22 listopada 1550 r., sobota, indykcja 9. Dworzaniec hospodarski Stanisław Gedroyt skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem swoją teściową, Panią Mikołaiewną Sołohubowicza Hannę. Twierdzi, że dworzec Musniki otrzymał w posagu po swojej nienazwanej żonie, córce Hanny, od jej braci, a Hanna dała mu list; podczas jego nieobecności miała wygnąć pozostawionego tam służebnika Jakuba i gwałtem odjąć dworzec. Produkuje list, który jednak opisuje Musniki poza kupnem Hanny.
Hanna przez rzeczywiście umocowanego Malchera Sawickiego zaprzecza przekazaniu kupionego przez nią dworca, posiadaniu go przez Stanisława i wygnaniu Jakuba. Uznaje odrębny opisany zięciowi, obecnie niezasiedlony dworzec Musniki poza swoim kupnem; nie broni go i dopuszcza budowę. Produkuje list kupczy pod pieczęciami dobrych ludzi, według którego Paweł Woytechowicz Sołohubowicza sprzedał jej na wieczność Musnicki dworzec z pasznią dworną, ludźmi ciągłymi, pustowszczynami, lasami, gajami, krzewami, rzekami i rzeczkami za 60 kop groszy. To recytowana dawna cena, nie obecna zapłata lub zasądzenie. Stanisław ponownie pokazuje list Hanny o dworcach posagowych w Likowie w lesow[?] i Musnikach, a jej przysięgę przyjmuje.
Epimach stwierdza brak dowodu posiadania kupionego dworca przez Stanisława i wyznacza przysięgę Hanny w kościele św. Jana czwartego dnia, we wtorek 25 listopada. Następnie akt wyraźnie zapisuje, że Hanna za wizem, służebnikiem Epimacha Pawłem Selickim[?] (raw Schlickim), rzeczywiście wykonała przysięgę na brak posiadania przez zięcia jej kupionego dworca, nieprzekazanie go i niewygnanie Stanisława ani Jakuba. Brak osobnego zapisu zeznania powróconego wiza lub obecności powoda przy przysiędze. Po jej wykonaniu Epimach uwalnia Hannę od gwałtu i szkód: zachowuje ona kupiony dworzec Musniki według listu kupczego, a Stanisław odrębny niezasiedlony Musniki poza jej kupnem według listu nadania. Nie zapisano obecnej zapłaty, fizycznej dostawy lub wykonanej budowy. Obecni Tomkowicz, Sebestyian Woytkiewicz i kniaź Andrey Gedroyt nie są przez to świadkami zajścia ani pełnomocnikami powoda. Musniki i literalne Likowie pozostają odrębne od wileńskiego urzędu i miejsca przysięgi; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 619 (левая половина), 619 (правая половина), 621 (левая половина), 620.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).

Карточка № 466. Lew Iwanowicz Roski против Juri Budilo: побои, реестр потерь и будущий местный суд

Листы / страницы рукописи
с. 1230; с. 1231; с. 1232[?]; с. 1233

Дата записи
1550-10-14

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 621

Лица, роли и должности
Павел — обвиняемый, нестанишский тивун; Мартин Грынович — обвиняемый, нестанишский боярин; Петр, брат Мартина Грыновича — обвиняемый; Степан Романович — обвиняемый; Грын Кудынович — обвиняемый; Лев Иванович Роский — истец, марковский державца; Юри Миколаевич Будило — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Наместницы Меделсцы [?] [SML: предварительная форма]; Станислав Войтехович Тюндели / Тюндел — дуброленский / дубровленский наместник; Богдан Семенович; Василей / Васили Василевич; Андрей Янович — служебник / хлопец Валентина; Сташко / Станислав Мартинович — служебник Станислава Тюндела; Дементей Ткач; Янко Матеевич — дубровленский гуменник; Захарка Кононович; княз Грыгорей Федорович Бурнеевский; Станислав Трасковский — господарский дворянин; Иван Зверды — должностное лицо, быстрицкий наместник; Иван Горностай — должностное лицо, дворный маршалок; Валентын Михайлович Рымкович — представитель, мядельский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Мяделский — упомянутое место; Марковский — упомянутое место; Дуброленский / Дубровленский — упомянутое место; Дворец Нестанишский — имение; Косциол Нестанишский — упомянутое место; Стодола плебанска пжи косцеле Нестанишским — упомянутое место; Цвинтар / под плебаниа пжи косцеле Нестанишским — упомянутое место; Быстрыцкий — упомянутое место; Вильно — юрисдикция

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
14 октября 1550 г., индикт 9 . Держатель Markowski Lew Iwanowicz Roski через действительно уполномоченного наместника Miadelski Walentyn Michayłowicz Rymkowicz жалуется на Juri Mikołaiewicz Budilo. По жалобе Walentyn, наместник Dubrolenski Stanisław Woytechowicz Tiundeli, Bohdan Semenowicz и Wasiley Wasilewicz после мессы на прошедший праздник Maryi Zelnoie в Nestaniszski ели в плебанском амбаре. Тиун Budilo Paweł, бояре Martin Hrynowicz с явно названным братом Petr, Stepan Romanowicz, Hryn Kudynowicz и другие якобы напали, затем после бегства били и ранили на церковном кладбище/под плебанией также Andrey Janowicz, Staszko Martinowicz, Dementey Tkacz, гуменника Janko Mateiewicz и Zacharka Kononowicz. Смерть, нынешний осмотр или личное свидетельство вижа не записаны.
Действительно представлен реестр заявленных потерь: Walentyn — серый мерин 10 коп, турецкое седло 3 коп, wozka с tlumok, серый Porpian radok с серебром за буквальное polpety kopy, зеленая lupica с серебром 3 коп минус 15 грошей, сундук с 18 коп; Andrey — сабля с серебром poltreti hrywny, бархатный колпак 70 грошей, kalita 3 коп; Tiundel — 2 коп с мешком, kunica Sowitaia и корд; его работник, далее Stanisław Martinowicz, — корд и шапка. Bohdan — 5 коп с czereś и шапка Rackaia 15 грошей; Wasili — 2 коп с czereś, шапка 12 грошей, сабля полкопы и 3 гроша; Dementey — 1 копа наличными; Zacharka — 10 коп и шапка; Janko — kalita с поясом и 40 грошей. Формы Staszko/Stanisław сохранены; буквальные единицы и неясный объем позиций не пересчитаны, общий итог не выведен. Это предполагаемые потери и цены, не нынешнее присуждение или платеж.
Действительно предъявлены выписка Bystrycki учреждения Iwan Zwerdy под его печатью о прежней жалобе 16 августа в субботу и вторая выписка книг дворового маршалка Iwan Hornostay о действиях Walentyn и неявке Budilo 19 сентября в пятницу. Вторая печать и нынешние личные показания чиновников не добавлены. Budilo обещает дать право в своем Nestaniszski дворце, если подданные виновны; это не признание вины. Епимах после совета с добрыми людьми и обращения к Статуту назначает будущее местное правосудие через 4 недели от нынешнего понедельника 20 октября, называя прямо 10 ноября. Конфликт даты начала/длительности с открытием сохранен без календарного исправления. Если Budilo откажет в местном праве, через неделю после понедельничного срока должен явиться сам с названными подданными перед Епимахом по тем же вызовам под утратой права. Лишь повторная неявка и непредставление людей влекут возмещение всех надлежаще доказанных убытков и издержек. Нынешней безусловной фиксированной суммы, платежа, проведенного местного суда или присяги нет. Nestaniszski дворец, церковь, амбар и кладбище отделены от должностных принадлежностей Markowski, Miadelski, Dubrolenski, Bystrycki и виленской юрисдикции; современной локализации нет.

Wersja polska · nr 466

Karty / strony rękopisu
s. 1230; s. 1231; s. 1232[?]; s. 1233

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 14 October1550ind9

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 621

Osoby, role i urzędy
Paweł — oskarżony, Tiwun Nestaniszski; Martin Hrynowicz — oskarżony, Boiaryn Nestaniszski; Petr, brat Martina Hrynowicza — oskarżony; Stepan Romanowicz — oskarżony; Hryn Kudynowicz — oskarżony; Lew Iwanowicz Roski — powód, Derżawca Markowski; Juri Mikołaiewicz Budilo — pozwany, Zemenin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Namiestnicy Medelscy [?] [SML: forma wstępna]; Stanisław Woytechowicz Tiundeli / Tiundel — Namestnik Dubrolenski / Dubrowlenski; Bohdan Semenowicz; Wasiley / Wasili Wasilewicz; Andrey Janowicz — Służebnik / chłopiec Walentyna; Staszko / Stanisław Martinowicz — Służebnik Stanisława Tiundela; Dementey Tkacz; Janko Mateiewicz — Humennik Dubrowlenski; Zacharka Kononowicz; kniaź Hryhorey Fedorowicz Burneewski; Stanisław Traskowski — Dworanin Hospodarski; Iwan Zwerdy — urzędnik, Namestnik Bystrycki; Iwan Hornostay — urzędnik, Marszałek Dworny; Walentyn Michayłowicz Rymkowicz — pełnomocnik, Namestnik Miadelski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Miadelski — miejsce wspomniane; Markowski — miejsce wspomniane; Dubrolenski / Dubrowlenski — miejsce wspomniane; Dworec Nestaniszski — majątek; Kościół Nestaniszski — miejsce wspomniane; Stodoła plebańska przy kościele Nestaniszskim — miejsce wspomniane; Cwintar / pod plebanią przy kościele Nestaniszskim — miejsce wspomniane; Bystrycki — miejsce wspomniane; Wilno — jurysdykcja

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
14 października 1550 r., indykcja 9 (raw 1580). Derżawca Markowski Lew Iwanowicz Roski, przez rzeczywiście umocowanego namiestnika Miadelskiego Walentyna Michayłowicza Rymkowicza, skarży Jurię Mikołaiewicza Budila. Według skargi Walentyn, namiestnik Dubrolenski Stanisław Woytechowicz Tiundeli, Bohdan Semenowicz i Wasiley Wasilewicz po mszy w kościele Nestaniszskim na minione święto Maryi Zelnoie jedli w stodole plebańskiej. Tiwun Budila Paweł z bojarami Martinem Hrynowiczem i wyraźnie jego bratem Petrem, Stepanem Romanowiczem, Hrynem Kudynowiczem oraz innymi miał ich napaść, a po ucieczce pobić i zranić na cmentarzu/pod plebanią także służebników Andreia Janowicza i Staszka Martinowicza oraz poddanych Dementeya Tkacza, humennika Janka Mateiewicza i Zacharkę Kononowicza. Brak śmierci lub obecnego osobistego zeznania wiza/świadków.
Rzeczywiście pokazano rejestr rzekomych strat: Walentyn — szary wałach 10 kop, tureckie siodło 3 kop, wozka z tłumokiem, szary Porpian radok ze srebrem za literalne polpety kopy, zielona lupica ze srebrem za 3 kop minus 15 groszy, skrzynka z 18 kop; Andrey — szabla ze srebrem poltreti hrywny, aksamitny kołpak 70 groszy, kalita 3 kop; Tiundel — 2 kop z mieszkiem, kunica Sowitaia i kord; jego służebnik, tu Stanisław Martinowicz — kord i czapka. Dalej Bohdan — 5 kop z czereś i czapka Rackaia 15 groszy; Wasili — 2 kop z czereś, czapka 12 groszy, szabla półkopy i 3 grosze; Dementey — 1 kopa gotówki; Zacharka — 10 kop i czapka; Janko — kalita z pasem i 40 groszy. Zakres niejasnych pozycji i literalne jednostki zachowano, bez sumowania oraz utożsamienia cen z zasądzonym odszkodowaniem.
Przedłożono także wypis Bystryckiego urzędu Iwana Zwerdy pod jego pieczęcią o wcześniejszej skardze 16 sierpnia w sobotę i drugi wypis z ksiąg marszałka Dwornego Iwana Hornostaia o pilności Walentyna i niestawiennictwie Budila 19 września w piątek. Nie są to obecne osobiste zeznania urzędników; drugiej pieczęci nie dodano. Budilo odpowiada, że jeśli poddani winni, da im prawo w swoim dworcu Nestaniszskim. Epimach po naradzie z dobrymi ludźmi i wejrzeniu w Statut wyznacza przyszłą miejscową sprawiedliwość: za 4 tygodnie od obecnego poniedziałku 20 października, z własnym wyraźnym terminem 10 listopada. Niezgodność tych formuł z otwarciem i długością terminu pozostaje bez naprawy. Jeśli Budilo odmówi miejscowego prawa, tydzień po poniedziałkowym terminie ma stawić siebie i wymienionych poddanych przed Epimachem pod tymi samymi pozwami i utratą prawa. Dopiero ponowna nieobecność i niedostawienie poddanych powodują obowiązek wszystkich słusznie dowiedzionych szkód i nakładów. Brak obecnego bezwarunkowego zasądzenia kwoty, zapłaty, wykonanej miejscowej rozprawy lub przysięgi. Dworzec, kościół, stodoła i cmentarz Nestaniszskie są odrębne od afiliacji Markowskiej, Miadelskiej, Dubrolenskiej i Bystryckiej oraz wileńskiej jurysdykcji; bez nowoczesnej lokalizacji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 622 (левая половина), 622 (правая половина), 621.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 122 (левая половина).
Темы: ← Предыдущая   Следующая →Страницы: ← Назад 1 2 3 4 5 ... 12 13 14 15 16  * 17 18 19 20 21 22 Вперед →
Модератор: Alexmet
Вверх ⇈