Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska

Карточка № 400. Жалоба Станислава Турчиновича на Миколая Матысовича о побоях и срок представления вижа

Листы / страницы рукописи
с. 1085; с. 1086

Дата записи
1550-05-30

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 550

Лица, роли и должности
Станислав Парчевич [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Станислав Турчинович — истец, господарский боярин; Давид Толкач — участник производства; Богуфал Дорошкович — участник производства, господарский дворянин; Миколай Матысович (Матясович) — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Матысович [?] ［SML: предварительная форма］; Ян Юшкович — виж, дворянин; виз господарского медницкого уряда

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — территория должности; Траб — упомянутое место; урад Господарский медницкий — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
30 мая 1550 г., пятница. Господарский боярин Станислав Турчинович жалуется на господарского боярина Миколая Матысовича (в тексте также Matiasowicz): по дороге на торг в Трабы, в воскресенье за две недели до великих запуст, ответчик якобы догнал его, без вины избил, мучил и потоптал конем. Истец упоминает частный реестр неуточненных убытков; его предъявление не записано. Миколай, не вступая в тяжбу по существу, заявляет, что не получал позыва и не имеет назначенного срока, а приехал по другим делам. Истец ставит шапку дворянина Яна Юшковича, вижа из господарского Медницкого уряда, через которого, по его словам, вручены позывы. Ответчик принимает обращение к этому вижу. Виленский наместник Богдан Андреевич Епимах, при Давиде Толкаче и Богуфале Дорошковиче, назначает будущий срок шестого дня, в среду: Станислав должен представить вижа. Нынешнее показание вижа, установление виновности, денежное присуждение, уплата и присяга не записаны. Трабы — цель поездки на торг, Медницкий уряд — происхождение вижа, Вильна — суд; место нападения не названо. Относительные сроки не пересчитаны, индикт не добавлен. SML читает фамилию истца Parczynowicz[?], рукопись — Turczynowicz.

Wersja polska · nr 400

Karty / strony rękopisu
s. 1085; s. 1086

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 meseca maia30 dnia w Piatnicu

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: pered Zapusty welikimi za dwe nedeli w nedelu; data zdarzenia: rok Szostoho Dnia w Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 550

Osoby, role i urzędy
Stanisław Parczewicz [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Stanisław Turczynowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Dawid Tołkacz — uczestnik postępowania; Bohufał Doroszkowicz — uczestnik postępowania, Dworianin Hospodarski; Mikołaj Matysowicz (Matiasowicz) — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik wilenski; Mikołaj Matysowicz [?] ［SML: forma wstępna］; Jan Juszkowicz — wiż, Dworianin; wiz z uradu Hospodarskeho mednickeho

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — obszar urzędu; Trab — miejsce wspomniane; urad Hospodarski mednicki — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
30 maja 1550, piątek. Bojar hospodarski Stanisław Turczynowicz skarży bojara hospodarskiego Mikołaja Matysowicza (w treści także Matiasowicz), że podczas jazdy na targ do Trab, w niedzielę dwa tygodnie przed wielkimi zapustami, pozwany dogonił go na dobrowolnej drodze, bez winy pobił, mordował i stratował koniem. Powód wspomina rejestr nieokreślonych liczbowo szkód; nie zapisano jego przedstawienia. Mikołaj, nie wstępując w prawo, zaprzecza wiedzy o sprawie i podnosi brak pozwu oraz wyznaczonego terminu: przybył w innych potrzebach. Stanisław stawia czapkę dworzanina Jana Juszkowicza, wiza wziętego z hospodarskiego urzędu mednickiego, przez którego twierdzi, że pozwał Mikołaja i dał mu pozew przeciwny. Pozwany zgadza się na dotok tego wiza. Bohdan Andreiewicz Epimach, namiestnik wileński, przy obecności Dawida Tołkacza i Bohufała Doroszkowicza, wyznacza przyszły termin szóstego dnia, w środę, na stawienie wiza przez Stanisława. Nie jest to zapis rzeczywistego zeznania wiza, ustalenia winy, odszkodowania, zapłaty lub przysięgi. Trab oznacza cel podróży targowej, urząd mednicki pochodzenie wiza, Wilno urząd sądu; miejsce napaści na drodze pozostaje nienazwane. Wyrażenia względne zachowano bez przeliczenia; nie dopisano indykcji. Własne karty 1085–1086 i zakończenie przeczytano, pełny wpis SML obejrzano. SML: Parczynowicz[?], dawny zapis Parczewicz zachowany historycznie; własne wielokrotne Turczynowicz przyjęto w tekście autorskim. Własne 1086 odróżniono od OCR 1006.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 548 (правая половина), 549 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (левая половина).

Карточка № 401. Определение о записи жалобы Мацовичей на Станислава Скопа о вторжении на засеянное поле

Листы / страницы рукописи
с. 1086; с. 1087

Дата записи
1550-06-06

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 550

Лица, роли и должности
Мацовичове [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Станислав а Миколаевич Мацовичи[?] — истец, господарские бояре; Станислав Скоп (Скуп) — ответчик, браславский державца; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Скоп [?] ［SML: предварительная форма］; Флорян [?] — миловский наместник[?]; Горайн — служебник; неназваны виз — виж

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — территория должности; Браславский — территория должности; миловский[?] — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
6 июня 1550 г., пятница. Господарские бояре Мацовичи, в тексте буквальная формула Stanisław a Mikołaiewicz Macowiczy[?], жалуются виленскому наместнику Богдану Андреевичу Епимаху на Станислава Скопа (в тексте Skup), державцу браславского. Неясная формула истцов сохранена без добавления достоверных имен или родства. По их словам, недавно, на Святой Дух в понедельник, ответчик силой послал своего наместника Флориана с определением miłowski[?], служебника Хорайна и многих подданных на засеянное поле их мужиков, названных Geutewiczow / Teutewiczow[?]. Они якобы провели новую межу через хлеб и разогнали мужиков, защищавших поле. Показание гвалта вижу и публичное объявление упомянуты как предшествующие действия, а не нынешнее личное показание вижа. По просьбе истцов Епимах велит записать оповедание в книги. Собственное окончание содержит только распоряжение о записи; ответ ответчика, решение о праве на границу, денежное присуждение, уплата, присяга или смерть не записаны. Браславский и miłowski[?] обозначают должностные связи, Вильна — суд; поле не названо. Праздничное выражение не пересчитано, индикт не добавлен.

Wersja polska · nr 401

Karty / strony rękopisu
s. 1086; s. 1087

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 meseca Iunia6 Dnia w Piatnicu

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: tych czasow niedawno minutyh na Swiatyj Duch w Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 550

Osoby, role i urzędy
Macowiczowie [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Stanisław a Mikołaiewicz Macowiczy[?] — powód, Boiare Hospodarskie; Stanisław Skop (Skup) — pozwany, Derżawca Brasławski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik wilenski; Stanisław Skop [?] ［SML: forma wstępna］; Florian [?] — namestnik miłowski[?]; Horayn — służebnik; nienazwany wiz — wiż

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — obszar urzędu; Brasławski — obszar urzędu; miłowski[?] — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
6 czerwca 1550, piątek. Bojarzy hospodarscy Macowiczy, w treści literalnie Stanisław a Mikołaiewicz Macowiczy[?], składają przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, skargę na Stanisława Skopa (w treści Skup), dzierżawcę brasławskiego. Niejednoznacznej formuły powodów nie rozdzielono na dodatkowe pewne imiona ani pokrewieństwo. Twierdzą, że niedawno, na Święty Duch w poniedziałek, pozwany nasłał gwałtem swego namiestnika Floriana, z określeniem miłowski[?], służebnika Horayna i wielu poddanych na zasiane pole ich mużyków nazwanych Geutewiczow / Teutewiczow[?]. Mieli oni uczynić nową miedzę przez zboże, a broniących pola mużyków rozegnać. Relacja o pokazaniu gwałtu wizowi i obwołaniu jest wcześniejszym działaniem przywołanym w skardze; nie zapisano obecnej osobistej relacji wiza. Na prośbę powodów Epimach poleca wpisać opowiedanie do ksiąg. Własne zakończenie zawiera tylko nakaz wpisu, bez odpowiedzi pozwanego, ustalenia własności granicy, zasądzenia odszkodowania, zapłaty, przysięgi lub śmierci. Brasławski i miłowski[?] oznaczają afiliacje urzędów, Wilno urząd sądu; zasiane pole pozostaje nienazwane. Wyrażenia świątecznego nie przeliczono, indykcji nie dodano. Obie karty 1086–1087 i własne zakończenie przeczytano, kompletny wpis SML obejrzano; rękopis 1550/1086 odróżniono od zachowanego OCR 1580/1006.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 549 (левая половина), 549 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (левая половина).

Карточка № 402. Назначение суда Бориса Жабы с тивуном Тарасом по жалобе Василия Богдановича о побоях и других обидах

Листы / страницы рукописи
с. 1087; с. 1088; с. 1089

Дата записи
1550-06-12

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 551

Лица, роли и должности
Васил Богданович [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Василей Богданович — истец, господарский земянин; Кондрат Семенович Забич — участник производства; Иван Семенович Забич — участник производства; Станислав Трасковский — участник производства; Федер Волк — участник производства; Борыс Семенович Жаба — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Васил Борыс Семенович Жаба[?] ［SML: предварительная форма］; Тарас — тивун вязинского двора; Марына; Иван Горностай — дворный маршалок; земский подскарбий Великого княжества Литовского

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно — территория должности; уВилни — место выдачи; двор Вязинский — упомянутое место; великое княжство Литовское — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
12 июня 1550 г. По приказу Ивана Горностая, маршалка дворного и подскарбия земского Великого княжества Литовского, господарский земянин Василий Богданович лично жалуется виленскому наместнику Богдану Андреевичу Епимаху на господарского дворянина Бориса Семеновича Жабу. При суде Кондрат и Иван Семеновичи Забичи, Станислав Трасковский и Федор Волк; они не названы свидетелями нападения. По словам истца, Тарас, тивун двора ответчика Wiazinski, в воскресенье перед святым Мартином без вины избил и ранил его на дороге, а также избил жену Марыну. Упомянут частный реестр неуточненных убытков и дальнейшие грабежи в борах, рубка леса и отнятие земли у него и его людей; предъявление реестра не записано. Борис возражает, что прежде не было требования суда над тивуном или урядового письма. Истец сообщает о безуспешных посещениях и охранном письме для безопасности здоровья. Епимах отмечает отсутствие прежнего формального требования и письма и, с согласия обеих сторон, назначает будущий суд через четыре недели от нынешнего четверга, октавы Божьего Тела, под утратой права. Борис должен дать суд с Тарасом истцу, жене и людям по всем названным обидам. Если он не даст справедливости с тивуном и подданными, через неделю после срока обязан лично явиться к Епимаху и представить их по тем же позывам. Исполненное слушание, установление вины, денежное присуждение, уплата, присяга и смерть не записаны. Pisan uWilni — место выдачи; двор Wiazinski отделен от виленского уряда и территории должности Горностая. Дорога, боры и земли не названы. Дата заголовка и относительное выражение четверга октавы сохранены без календарного исправления; индикт и день недели к заголовку не добавлены. Заголовок и SML: Wasilem Borysom, в теле акта повторен Борис Семенович Жаба; дополнительное достоверное имя не создано.

Wersja polska · nr 402

Karty / strony rękopisu
s. 1087; s. 1088; s. 1089

Data wpisu
data bieżącego wpisu: 1550 meseca Iiunia12 dnia

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: w nedelu pered Swiatym Martinom; data zdarzenia: od seho dnia Czetwerha od Oktawy Bożeho Teła za czotyry nedeli; data zdarzenia: potom roku od mene złożonom w tyiden

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 551

Osoby, role i urzędy
Wasil Bohdanowicz [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Wasiley Bohdanowicz — powód, Zemianin Hospodarski; Kondrat Semenowicz Zabicz — uczestnik postępowania; Iwan Semenowicz Zabicz — uczestnik postępowania; Stanisław Traskowski — uczestnik postępowania; Feder Wołk — uczestnik postępowania; Borys Semenowicz Żaba — pozwany, Dworanin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik wilenski; Wasil Borys Semenowicz Żaba[?] ［SML: forma wstępna］; Taras — Tiwun dwora Wiazinskoho; Maryna; Iwan Hornostay — Marszałek Dworny Podskarbi Ziemski wielikoho kniażstwa Litowskoho

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno — obszar urzędu; uWilni — miejsce wystawienia; dwór Wiazinski — miejsce wspomniane; wielikoie kniażstwo Litowskoie — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
12 czerwca 1550. Z rozkazania Iwana Hornostaja, marszałka dwornego i podskarbiego ziemskiego Wielkiego Księstwa Litewskiego, przed namiestnikiem wileńskim Bohdanem Andreiewiczem Epimachem staje ziemianin hospodarski Wasiley Bohdanowicz przeciw dworzaninowi hospodarskiemu Borysowi Semenowiczowi Żabie. Przy sądzie są Kondrat i Iwan Semenowiczy Zabiczy, Stanisław Traskowski i Feder Wołk; nie określono ich jako świadków napaści. Powód twierdzi, że Taras, tiwun dworu pozwanego zwanego Wiazinski, w niedzielę przed świętym Marcinem zatrzymał go na dobrowolnej drodze, bez winy pobił i zranił oraz pobił jego żonę Marynę. Wspomina prywatny rejestr nieokreślonych liczbowo szkód i dalsze krzywdy wobec niego i ludzi: grabieże w borach, wyrąb lasów i zabieranie ziemi. Rejestru nie zapisano jako przedstawionego. Borys odpowiada, że powód wcześniej nie żądał sprawiedliwości na tiwunie ani nie upominał go listem urzędowym. Wasiley mówi o bezskutecznych odwiedzinach i liście zapewniającym bezpieczeństwo zdrowia. Epimach, stwierdzając brak wcześniejszego formalnego żądania i listu urzędowego, za zgodą obu stron wyznacza sprawiedliwość za cztery tygodnie od obecnego czwartku, oktawy Bożego Ciała, pod utratą prawa. Borys ma dać prawo z Tarasem powodowi, jego żonie i ludziom także o pozostałe krzywdy. Jeśli tego nie uczyni z tiwunem i poddanymi, tydzień po terminie ma sam stawić się przed Epimachem i ich przyprowadzić, za tymi samymi pozwami. Nie zapisano wykonanej rozprawy, wyroku o winie, sumy odszkodowania, zapłaty, przysięgi ani śmierci. Pisan uWilni oznacza miejsce wystawienia; dwór Wiazinski odróżniono od urzędu wileńskiego i zakresu urzędu Hornostaja. Droga, bory i ziemie nie mają nazw. Datę nagłówka i względną klauzulę czwartku oktawy zachowano bez przeliczenia, bez dopisania indykcji lub dnia tygodnia do nagłówka. Nagłówek i SML: Wasilem Borysom; powtarzany w treści Borys Semenowicz Żaba, bez tworzenia dodatkowego pewnego imienia. Przeczytano trzy karty 1087–1089 i własne zakończenie oraz pełny SML.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 549 (правая половина), 550 (левая половина), 550 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (левая половина).

Карточка № 406. Дело Катерыны Чеховны с Марыною Bołtromieiewaia о возмещении даров и работе; исполненная присяга и освобождение

Листы / страницы рукописи
с. 1091[?]; с. 1092; с. 1093

Дата записи
1550-04-26

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: 1550-04-28; дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 553

Лица, роли и должности
Катерына Грыгоровна [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Катерына Чеховна — истец, господарская боярыня; Болтромеевая Марына Мойсеевна[?] — ответчик, господарская боярыня; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Бартломеёва Мойсценова[?] ［SML: предварительная форма］; Александр Михайлович — шляхта господарских земян; Ян Черепанович — шляхта господарских земян; Бартромей Миколаевич — шляхта господарских земян; Витославский — виз; служебник Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — территория должности; костел Святого Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
26 апреля 1550 г., суббота. Господарская боярыня Катерына Чеховна лично жалуется на Bołtromieiewaia Марыну Moyseiewna[?] за отсутствие ответного дара или оплаты черного чамлетного саяна с бархатом и бархатной шапки. Она также требует полотно из переданного льна, буквально lnu sto, за работу над которым плата уже взята; единица sto не установлена. Ответчица отрицает отсутствие возмещения: по ее словам, восемь лет назад истице переданы два полубочка пшеницы, полубочок ржи, три полти мяса и за лен prostica с двенадцатью локтями хорошего полотна. Указаны прежние цены: полторы копы за полубочок пшеницы и буквально połosmu groszy за полубочок ржи, без пересчета. Это заявления о прежнем расчете, а не нынешняя уплата или присуждение. Марына называет трех свидетелей — Александра Михайловича, Яна Черепановича и Бартромея Миколаевича; исполненных показаний нет. Катерына отказывается от обращения к свидетелям и требует присяги ответчицы. После первоначального назначения третьего дня прямо записана исполненная присяга Марыны в понедельник 28 апреля в костеле св. Яна при визе Витославском, служебнике Епимаха, и присутствующей Катерыне Чеховне, которая присяги dokładała. Витославский лично сообщает об исполнении уряду. Епимах освобождает Bołtromieiewaia от этих требований и признает ее правой; нынешнее денежное присуждение или уплата не записаны. Первоначальная фраза о согласии на присягу именует Bołtromieiewaia Катерыной, последующая запись об исполнении — Марыною: разночтение сохранено без создания второго достоверного лица. Вилно относится к должности Епимаха, костел св. Яна — к присяге; прежнее место обмена не названо. Заголовки рукописи и SML дают Czechowna ; индикт в записи не указан.

Wersja polska · nr 406

Karty / strony rękopisu
s. 1091[?]; s. 1092; s. 1093

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż naroz 1550 meseca apryla 26 Dnia w Subotu

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: nineszneho Dnia w Ponedelok meseca aprela Dwadcat Osmoho Dnia; data zdarzenia: uze tomu osm hod; data zdarzenia: trety den

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 553

Osoby, role i urzędy
Kateryna Hryhorówna [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Kateryna Czechowna — powód, Boiarynia Hospodarskaia; Bołtromieiewaia Maryna Moyseiewna[?] — pozwany, Boiarynia Hospodarskaia; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Bartłomiejowa Mojscienowa[?] ［SML: forma wstępna］; Aleksandr Michayłowicz — szlachta zemian Hospodarskich; Jan Czerepanowicz — szlachta zemian Hospodarskich; Bartromey Mikołaiewicz — szlachta zemian Hospodarskich; Witosławski — wiz, Służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — obszar urzędu; kostel Swiatoho Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
26 kwietnia 1550, sobota. Bojarynia hospodarska Kateryna Czechowna osobiście skarży Bołtromieiewaią Marynę Moyseiewnę[?] o brak odwzajemnienia darów lub zapłaty: saianu z czarnego czamletu z aksamitem oraz aksamitnej czapki. Ponadto zarzuca niezwrócenie płótna z powierzonego lnu, dosłownie lnu sto, choć zapłatę za pracę pobrano; jednostki sto nie dopowiedziano. Pozwana zaprzecza i twierdzi, że osiem lat temu powódka otrzymała za te rzeczy dwa półboczki pszenicy, półboczek żyta i trzy połcie mięsa, a za len prosticę zawierającą dwanaście łokci dobrego płótna. Podaje ówczesną cenę pszenicy półtory kopy za półboczek oraz żyta dosłownie połosmu groszy, bez przeliczenia. Są to twierdzenia o wcześniejszym rozliczeniu, nie obecna zapłata lub zasądzone sumy. Maryna wskazuje trzech świadków: Aleksandra Michayłowicza, Jana Czerepanowicza i Bartromeya Mikołaiewicza; ich zeznań nie zapisano. Kateryna odrzuca odesłanie do świadków i żąda przysięgi pozwanej. Po początkowym wyznaczeniu trzeciego dnia zapis przechodzi do rzeczywiście wykonanej przysięgi Maryny w poniedziałek 28 kwietnia w kościele św. Jana, przy wizie Witosławskim, służebniku Epimacha, oraz obecnej Katerynie Czechownie, która przysięgi dokładała. Witosławski osobiście potwierdza zdarzenie przed urzędem. Epimach czyni Bołtromieiewaią wolną i prawą w tych rzeczach; brak obecnego zasądzenia pieniędzy lub zapłaty. Początkowe zdanie o przyjęciu przysięgi nazywa Bołtromieiewaią Kateryną, późniejsze wykonanie Maryną: rozbieżność pozostaje jawna, bez dopisywania drugiej pewnej osoby. Wilno jest urzędem Epimacha, kościół św. Jana miejscem przysięgi; miejsca wcześniejszej wymiany nie nazwano. Nagłówek rękopisu i SML dają Czechownę wobec historycznej błędnej warstwy Hryhorówna. Własny rok 1550 przeciw OCR 1580 zachowano, indykcji nie dodano. Przeczytano wszystkie trzy karty 1091–1093 i zakończenie.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 551 (правая половина), 552 (левая половина), 552 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (левая половина).

Карточка № 407. Жалоба Яна Станиславовича Завиши на Яна Томковича о побоях Павла Савича; угода до присяги

Листы / страницы рукописи
с. 1093; с. 1094; с. 1095

Дата записи
1550-04-28

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 554

Лица, роли и должности
Ян Станиславович Завиша [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Ян Станиславович Завиша — истец, господарский боярин; Ян Томкович — ответчик, господарский боярин виленского повета; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ян Томкович [?] ［SML: предварительная форма］; Служебницы Завишы [?] ［SML: предварительная форма］; Павел Савич; Ян Толстык — покойный; Нартовский — виз; служебник Епимаха; Ян Творовский; Станислав Трасковский — господарский дворянин

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — территория должности; Повет Виленский — территория должности; место Виленское — упомянутое место; костел Святого Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 апреля 1550 г., понедельник. Господарский боярин Ян Станиславович Завиша лично жалуется на господарского боярина Виленского повета Яна Томковича за побои и раны слуги Павла Савича на доброй дороге при возвращении из Вилна. Томкович якобы напал сам третий со своим слугой и подданным; имена помощников не добавлены. Начальная жалоба перечисляет пять коп и двадцать грошей, отдельно четыре копы, названные его собственными деньгами и отправленные через слугу покойному Яну Толстыку, восемьдесят грошей собственных Павла, полкамня соли за буквальное półtrzecia grosza и сапоги за одиннадцать грошей. Суммы не сложены и не уравнены с позднейшим перечнем. Томкович отрицает побои и знание о них. Завиша действительно предъявляет выпись из книг Епимаха с прежним сообщением Павла в воскресенье 7 января после обеда и прежним осмотром виза Нартовского, подтвердившего синие раны от палки на обоих бедрах и спине. Нынешнего осмотра или личного выступления виза нет. Завиша говорит об отсутствии свидетелей нападения и готовности слуги к присяге; ответчик тоже просит очистительную присягу. Епимах по Статуту дает преимущество присяге Павла в костеле св. Яна и назначает третий день, среду. Присяжный перечень повторяет пять коп и двадцать грошей и соль, но называет nahawicy за девять грошей вместо первоначальных сапог за одиннадцать; разница сохранена. В наступившую среду Павел готов, однако Томкович не ведет его к присяге, а мирно соглашает дело буквально kopami groszy, без указанного числа, и дает мировую грамоту под своей печатью и печатями сторонних людей. Присяга не исполнена; нынешнего фиксированного денежного присуждения и независимо подтвержденной уплаты нет. По просьбе Завиши Епимах велит внести соглашение в книги. При деле присутствуют Ян Творовский и Станислав Трасковский, господарский дворянин. Вилно как уряд, повет ответчика и исходный пункт пути отделено от неназванной дороги; костел св. Яна — предполагаемое место неисполненной присяги. Индикт и календарная дата последующего заседания в среду не указаны.

Wersja polska · nr 407

Karty / strony rękopisu
s. 1093; s. 1094; s. 1095

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż naroz 1550 meseca aprela 28 Dnia w Ponedelok

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: Dnia nedelnoho Henwara semoho po obedie; data zdarzenia: tretii Den w Seredu; data zdarzenia: nineszneho Dnia w Seredu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 554

Osoby, role i urzędy
Jan Stanisławowicz Zawisza [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Jan Stanisławowicz Zawisza — powód, Boiaryn Hospodarski; Jan Tomkowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Jan Tomkowicz [?] ［SML: forma wstępna］; Służebnicy Zawiszy [?] ［SML: forma wstępna］; Paweł Sawicz; Jan Tołstyk — neboszczyk; Nartowski — wiz, Służebnik Epimacha; Jan Tworowski; Stanisław Traskowski — Dworanin Hospodarski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — obszar urzędu; Powet Wilenski — obszar urzędu; mesto Wilenskoe — miejsce wspomniane; kostel Swiatoho Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 kwietnia 1550, poniedziałek. Jan Stanisławowicz Zawisza, bojar hospodarski, osobiście skarży Jana Tomkowicza, bojarzyna powiatu wileńskiego, o pobicie i zranienie służebnika Pawła Sawicza na dobrowolnej drodze, gdy wracał z Wilna. Tomkowicz miał napaść sam trzeci ze swoim służebnikiem i poddanym; nie dopisano imion pomocników. Skarga wymienia utratę pięciu kop i dwudziestu groszy, osobno cztery kopy zapisane jako jego własne pieniądze, posłane przez służebnika zmarłemu Janowi Tołstykowi, osiemdziesiąt groszy własnych Pawła, pół kamienia soli za dosłowne półtrzecia grosza oraz buty kupione za jedenaście groszy. Kwot nie zsumowano ani nie wyrównano z późniejszym wykazem. Tomkowicz zaprzecza pobiciu i wiedzy o nim. Zawisza rzeczywiście kładzie wypis z ksiąg Epimacha: recytuje wcześniejsze zgłoszenie Pawła w niedzielę 7 stycznia po obiedzie i oględziny przez wiza Nartowskiego, który wtedy potwierdził sine rany od kija na obu udach i plecach. Nie są to obecne oględziny lub osobiste zeznanie wiza. Zawisza oświadcza brak świadków napaści i gotowość sługi do przysięgi; Tomkowicz także żąda przysięgi oczyszczającej. Epimach według Statutu daje pierwszeństwo Pawłowi, wyznaczając przysięgę w kościele św. Jana trzeciego dnia w środę. Lista tej przysięgi powtarza pięć kop i dwadzieścia groszy oraz sól, lecz daje nahawice za dziewięć groszy zamiast wcześniejszych butów za jedenaście; różnicę zachowano. W rzeczywiście nadeszłą środę Paweł jest gotów, lecz Tomkowicz nie wiedzie go do przysięgi, tylko ugadza się z nim dosłownie kopami groszy, bez oznaczonej liczby, i daje list jednania pod własną pieczęcią i pieczęciami ludzi stronnych. Przysięga nie została wykonana; nie zapisano obecnego stałego zasądzenia pieniędzy ani niezależnie potwierdzonej zapłaty. Na prośbę Zawiszy Epimach nakazuje wpis ugody do ksiąg. Przy sprawie Jan Tworowski i Stanisław Traskowski, dworzanin hospodarski. Wilno jako urząd, powiat pozwanego i punkt wyjazdu sługi odróżniono od nienazwanej drogi; kościół św. Jana to planowane miejsce niewykonanej przysięgi. Rok rękopisu 1550 przeciw OCR 1580, bez dodanej indykcji lub obliczonej daty środy. Przeczytano trzy karty 1093–1095, zakończenie i pełny SML.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 552 (правая половина), 553 (левая половина), 553 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (левая половина).

Карточка № 408. Дело Яна Михайловича и Якуба Юхновича с Яном Мартиновичем; будущая справедливость на тивуне

Листы / страницы рукописи
с. 1095; с. 1096

Дата записи
1550-04-28

Даты документов и процессуальные сроки
дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 555[?]

Лица, роли и должности
Ян Михаилович [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Ян Михайлович — истец, господарский боярин; Якуб Юхнович — истец, господарский боярин; Ян Мартинович — ответчик, мойшагольский хорунжий; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Якуб Юхнович [?] ［SML: предварительная форма］; Ян Мартынович, хоражи [?] ［SML: предварительная форма］; Ян Бартошевич — тивун хорунжего; Матыш; Ян Творовский; Ян Завиша; Станислав Трасковский; Урбан Пикелеве/Пикелеве[?] муж — представитель

География — владения, юрисдикция и должности
Мойшаголским — юрисдикция [?]; Виленский — территория должности; Мойшоголский — территория должности; урад Мойшоголский — территория должности; у Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 апреля 1550 г., понедельник. Господарские бояре Ян Михайлович и Якуб Юхнович лично жалуются на мойшагольского хорунжего Яна Мартиновича за насильственный наезд на их неназванный дом и взятие двух коней и двух волов. По жалобе, во время их пребывания в Вилне, буквально strzehuczy wiazney Hospodarskich moskwicz (обязанность охраны пленников[?], без добавления военной службы), хорунжий послал тивуна Яна Бартошевича и приказал взять животных. Действительно отвечает уполномоченный Урбан, записанный Pikelewie/Pikelewe[?] muż; форма и отношение не установлены. Он отрицает приказ наезда, взятие/владение животными и прежнее требование суда на тивуне. Истцы ставят шапку к неназванным людям, присутствовавшим при грабеже, и ссылаются на прежнее обращение к мойшагольскому уряду, пану Матышу, с письмом которого просили справедливости у хорунжего и, по их словам, получили отказ. Письмо упомянуто, нынешнее предъявление не записано; показания этих людей не исполнены. Урбан заявляет, что хорунжий не знает дела, но не препятствует суду на тивуне и желает учинить справедливость; если животные у него, истцы могут их опознать и взять лицом. Исполненное опознание/возвращение не записано. Епимах, учитывая отрицание хорунжего и отсутствие в позвах указания на прежнее требование суда на тивуне, назначает обеим сторонам будущий срок двух недель от 28 апреля: хорунжий должен с тивуном Яном Бартошевичем учинить истцам окончательную справедливость в своем имении. Если не учинит, через неделю после срока лично явиться перед Епимахом и представить тивуна. Это будущее разбирательство и условный возврат в суд, а не исполненная расправа, осмотр, присяга, возврат животных, денежное присуждение или уплата. При деле Ян Творовский, Ян Завиша и Станислав Трасковский, не названные свидетелями грабежа. Виленский/мойшагольский уряды и пребывание истцов в Вилне отделены от неназванного дома и имения хорунжего. Индикт и вычисленная дата срока не добавлены.

Wersja polska · nr 408

Karty / strony rękopisu
s. 1095; s. 1096

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż naroz 1550 mca apryl28 Dnia u ponedelnik

Daty dokumentów i terminy procesowe
data zdarzenia: od mca Apryla Dwadcat Osmoho Dnia za dwie nedeli; data zdarzenia: po onom roku u tyden

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 555[?]

Osoby, role i urzędy
Jan Michaiłowicz [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Jan Michayłowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Jakub Juchnowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Jan Martinowicz — pozwany, Chorąży Moyszogolski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Jakub Juchnowicz [?] ［SML: forma wstępna］; Jan Martynowicz, chorąży [?] ［SML: forma wstępna］; Jan Bartoszewicz — Tiwun chorążego; Matysz; Jan Tworowski; Jan Zawisza; Stanisław Traskowski; Urban Pikelewie/Pikelewe[?] muż — pełnomocnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Moyszagolskim — jurysdykcja [?]; Wilenski — obszar urzędu; Moyszogolski — obszar urzędu; urad Moyszogolski — obszar urzędu; u Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 kwietnia 1550, poniedziałek. Bojarzy hospodarscy Jan Michayłowicz i Jakub Juchnowicz osobiście skarżą Jana Martinowicza, chorążego moyszogolskiego, o gwałtowne najście na ich nienazwany dom i zabranie dwóch koni oraz dwóch wołów. Według skargi podczas ich pobytu w Wilnie, opisanego dosłownie jako strzehuczy wiazney Hospodarskich moskwicz (obowiązek straży nad więźniami[?], bez dopisanej służby wojskowej), chorąży miał nasłać tiwuna Jana Bartoszewicza i nakazać zabranie zwierząt. Odpowiada rzeczywiście umocowany Urban, zapisany Pikelewie/Pikelewe[?] muż; formy i relacji nie rozstrzygnięto. Zaprzecza poleceniu najścia, zabraniu i posiadaniu zwierząt oraz wcześniejszemu żądaniu sądu na tiwunie. Powodowie stawiają szapkę do nienazwanych ludzi obecnych przy grabieży i powołują wcześniejsze zwrócenie się do urzędu moyszogolskiego, pana Matysza, z którego listem jechali do chorążego prosić o sprawiedliwość; według nich odmówił. List wspomniano, nie zapisano jego obecnego przedłożenia; zeznań tych ludzi nie wykonano. Urban odpowiada, że chorąży nie zna sprawy, ale nie zabrania prawa na tiwunie i chce sprawiedliwość uczynić; jeśli zwierzęta są u niego, niech powodowie je rozpoznają i ujmą licem. Nie zapisano dokonanej identyfikacji lub wydania zwierząt. Epimach, wskazując zaprzeczenie chorążego i brak w pozwach wzmianki o wcześniejszej prośbie o sąd na tiwunie, wyznacza obu stronom przyszły termin dwóch tygodni od 28 kwietnia: chorąży ma z Janem Bartoszewiczem uczynić powodom ostateczną sprawiedliwość w swoim majątku. Jeśli tego nie zrobi, ma po tym terminie, w tydzień, sam stanąć przed Epimachem i stawić tiwuna. To przyszła sprawiedliwość i warunkowy powrót do sądu, nie wykonana rozprawa, oględziny, przysięga, zwrot, zasądzenie pieniędzy lub zapłata. Przy sprawie Jan Tworowski, Jan Zawisza i Stanisław Traskowski; nie są wskazanymi świadkami grabieży. Urzędy Wilna/Moyszogoły i pobyt powodów w Wilnie odróżniono od nienazwanego domu i imienia chorążego. Indykcji i obliczonej daty terminu nie dodano. Przeczytano dwie karty 1095–1096, własne zakończenie i pełny SML.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 553 (правая половина), 554 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (левая половина).

Карточка № 412. Дело Абрахима Бахтяровича с Андреем Длузским о семье Юхна и долговом листе; освобождение ответчика от иска

Листы / страницы рукописи
с. 1103; с. 1104; с. 1105

Дата записи
1550-04-21

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 560

Лица, роли и должности
Абрахим Бахтыарович [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Абрагим Бахтыярович — истец, князь, господарский татарин; Мартин Шемет — участник производства; Юри Гордына — участник производства; Ерош Олехнович — участник производства; Станислав Трасковский — участник производства; Андрей Длузский — ответчик, господарский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Андрей Длуский [?] ［SML: предварительная форма］; Юхно; Марына; Стассел; Мотел[?]; Онеля; Петруша[?]; Олей

География — владения, юрисдикция и должности
Виленский — территория должности; войеводы виленского — территория должности; волости мемерское[?] — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
21 апреля 1550 г., понедельник. Господарский татарин князь Абрахим Бахтярович против господарского земянина Андрея Длузского о Юхне с женой Марыной, сыновьями Стасселем и Motel[?], дочерьми Онелией и Petrusza[?] и всем имуществом. Заголовок и SML называют двух людей с женами, тогда как содержание именует одну семью; расхождение сохранено. Истец заявляет насильственное взятие и удержание долгового листа о прежнем займе десяти коп на уплату долгов; прежние явка земян и подтверждение печатей пересказаны, не нынешнее свидетельство. Андрей отрицает взятие из дома: Юхно якобы бежал в wolost memerskoie[?], где Андрей прежде был урядником виленского воеводы. Пересказывает приказ воеводы дать справедливость, зачет по Статуту за год службы буквально polpety kopy из десяти, остаток polszesty kopy, свой заем Юхну и возврат листа. Утверждает, что брат истца Олей получил остаток и вернул лист; Абрахим отрицает полномочие брата, обвиняя Андрея в удержании. Ответчик ставит шапку и предлагает обращение к людям, при которых отданы деньги и взят лист; истец отказывается. Епимах освобождает Андрея от этого иска, оставляя Абрахиму возможность искать polszesty kopy на собственном брате Олее. Нет нынешнего денежного присуждения, доказанной уплаты, возврата семьи, исполненной присяги или общего решения ее статуса. Виленские уряды и пересказанная волость отделены от неназванного дома. При суде Мартин Шемет, Юрий Гордына, Ерош Олехнович и Станислав Трасковский. Индикт в записи не указан.

Wersja polska · nr 412

Karty / strony rękopisu
s. 1103; s. 1104; s. 1105

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia 1550 meseca apryl 21 dnia w Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 560

Osoby, role i urzędy
Abrachim Bachtyarowicz [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Abrahim Bachtyiarowicz — powód, kniaź, Tataryn Hospodarski; Martin Szemet — uczestnik postępowania; Juri Hordyna — uczestnik postępowania; Jerosz Olechnowicz — uczestnik postępowania; Stanisław Traskowski — uczestnik postępowania; Andrey Dłuzski — pozwany, Zemianin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Andriej Dłuski [?] ［SML: forma wstępna］; Juchno; Maryna; Stassel; Motel[?]; Onelia; Petrusza[?]; Oley

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilenski — obszar urzędu; wojewody wilenskoho — obszar urzędu; wolosti memerskoie[?] — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
21 kwietnia 1550, poniedziałek. Kniaź Abrahim Bachtyiarowicz, Tatar hospodarski, przeciw ziemianinowi Andreyowi Dłuzskiemu o Juchna z żoną Maryną, synami Stasselem i Motelem[?], córkami Onelią i Petruszą[?] oraz całym dobytkiem. Nagłówek i SML mówią o dwóch ludziach z żonami, treść wymienia jedną rodzinę; różnicy nie usunięto. Abrahim zarzuca gwałtowne zabranie i zatrzymanie listu pożyczki dziesięciu kop na długi; wcześniejsze stawienie i potwierdzenie pieczęci przez ziemian przytacza, nie odbywa się obecne świadectwo. Andrey zaprzecza zabraniu z domu: według niego Juchno uciekł do wolosti memerskoie[?], gdzie wcześniej był uradnikiem wojewody wileńskiego. Przytacza nakazaną przez wojewodę sprawiedliwość, zaliczenie według Statutu za rok służby dosłownie polpety kopy z dziesięciu i pozostałe polszesty kopy, następnie pożyczkę Juchnowi i zwrot listu. Twierdzi, że brat Abrahima Oley odebrał saldo i zwrócił list; Abrahim zaprzecza upoważnieniu brata, utrzymując, że list zatrzymał Andrey. Pozwany stawia czapkę i proponuje dowód przez ludzi obecnych przy oddaniu pieniędzy i listu; Abrahim odmawia skierowania do nich i przystawienia czapki. Epimach czyni Andreya wolnym i prawym w tej sprawie, pozostawiając Abrahimowi możliwość dochodzenia polszesty kopy od własnego brata Oleya. Brak obecnego pieniężnego zasądzenia, udowodnionej zapłaty, powrotu rodziny, wykonanej przysięgi lub ogólnego wyroku o jej statusie. Urzędy wileńskie i przytoczona wolost odróżniono od nienazwanego domu. Obecni Martin Szemet, Juri Hordyna, Jerosz Olechnowicz i Stanisław Traskowski. Przeczytano liście 1103–1105 i pełne oryginalne zakończenie; indykcji nie dodano.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 557 (правая половина), 558.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (правая половина).

Карточка № 413. Жалоба князя Петра Мартиновича Гедройта на князя Миколая Миколаевича Мицкевича о наезде; виз подтверждает смерть и раны

Листы / страницы рукописи
с. 1105; с. 1106

Дата записи
1550-02-28

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 561

Лица, роли и должности
Петр Мартынович Гедройч [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Петр Мартинович Гедройт — истец, князь; Миколай Миколаевич Мицкевич — ответчик, князь; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай Миколайевич Мицкевич [?] ［SML: предварительная форма］; Миколай; Павел / Юри / Мартин / Кошел Михновичи[?]; Катерына; Малгорета Бундаревна[?]; Катерына Яновна; Ягнешка Менгеровна[?]; Зофя Бутковна; Катерына; Миколай Юревич Радзивилл — подчаший Великого княжества Литовского; Матей Буткович; Станислав Витославский — свидетель, виж; служебник Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Готовиче[?] — имение; Виленский — территория должности; Великого Князства Литовского — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 февраля 1550 г. Князь Петр Мартинович Гедройт жалуется Епимаху на князя Миколая Миколаевича Мицкевича: недавним мясопустным понедельником тот якобы с помощниками напал на неназванный дом человека истца Миколая. Заявлены побои и раны группе Павел/Юрий/Мартин/Кошель Michnowiczy[?] и женщинам Катерине, Малгорете Bundarewna[?], Катерине Яновне, Ягнешке Mengerowna[?], Зофии Бутковне и матери этих людей Катерине. Распределение патронима и супругов не установлено; пары и общий счет не вымышлены. Частный реестр убытков упомянут и обещан к показу при праве, сейчас не представлен. Истец также сообщает об убийстве Матея Бутковича, подданного Миколая Юрьевича Радзивилла, подчашего ВКЛ. По просьбе Петра Епимах послал своего служебника виза Станислава Витославского; тот действительно осмотрел и по возвращении лично подтвердил мертвого, всего избитого подданного подчашего, кровавую рану на левой ноге и синетину у Миколая, человека Петра. Смерть прямо засвидетельствована осмотром, однако виновность ответчика остается утверждением жалобы. Нет ответа ответчика, решения о виновности, денежного присуждения, уплаты или присяги. Gedroytskich определяет подданных, не доказывает отдельного названия имения; виленский уряд и юрисдикция должности ВКЛ отделены от неназванного дома. День недели и индикт в записи не указаны.

Wersja polska · nr 413

Karty / strony rękopisu
s. 1105; s. 1106

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia 1550 meseca Feurala 28 dnia

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 561

Osoby, role i urzędy
Petr Martynowicz Giedrojć [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Petr Martinowicz Gedroyt — powód, kniaź; Mikołaj Mikołaiewicz Mickiewicz — pozwany, kniaź; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Mikołaj Mikołajewicz Mickiewicz [?] ［SML: forma wstępna］; Mikołaj; Paweł / Juri / Martin / Koszel Michnowiczy[?]; Kateryna; Małgoreta Bundarewna[?]; Kateryna Janowna; Jahneszka Mengerowna[?]; Zofia Butkowna; Kateryna; Mikołaj Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy Welikoho Kniazstwa Litowskoho; Matey Butkowicz; Stanisław Witosławski — świadek, wiz; Służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Hotowicze[?] — majątek; Wilenski — obszar urzędu; Welikoho Kniazstwa Litowskoho — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 lutego 1550. Kniaź Petr Martinowicz Gedroyt skarży się przed Epimachem na kniazia Mikołaja Mikołaiewicza Mickiewicza o niedawny najazd w poniedziałek mięsopustny z pomocnikami na nienazwany dom jego człowieka Mikołaja. Według skargi pobito i zraniono ludzi: grupę Paweł/Juri/Martin/Koszel Michnowiczy[?], kobiety Katerynę, Małgoretę Bundarewnę[?], Katerynę Janownę, Jahneszkę Mengerownę[?], Zofię Butkownę oraz matkę tych ludzi Katerynę. Zakres patronimiku i przyporządkowanie żon pozostają niepewne, bez wymyślonych par lub sumy osób. Prywatny rejestr szkód wspomniano i obiecano okazać przy prawie, nie przedstawiono go obecnie. Skarga mówi także o zabiciu Mateya Butkowicza, poddanego Mikołaja Juriewicza Radziwiłła, podczaszego WKL. Na prośbę Petra Epimach wysłał służebnika jako wiza Stanisława Witosławskiego; ten faktycznie obejrzał i po powrocie osobiście potwierdził martwego, całego zbitego poddanego podczaszego, krwawą ranę lewej nogi i sinetinę u Mikołaja, człowieka Petra. Śmierć jest wyraźnie poświadczona oględzinami, lecz sprawstwo pozostaje zarzutem. Brak odpowiedzi pozwanego, rozstrzygnięcia winy, zasądzenia pieniędzy, zapłaty lub przysięgi. Gedroytskich określa poddanych, nie dowodzi osobno nazwanej posiadłości; urząd wileński i jurysdykcję urzędu WKL oddzielono od nienazwanego domu. Przeczytano liście 1105–1106, pełne oryginalne otwarcie i własne zakończenie; nie dopisano dnia tygodnia ani indykcji.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 559 (левая половина), 558.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (правая половина).

Карточка № 414. Сасин Василевич против Касперовой Ганны / Хахи: поручительство за Хачка и запись неявки

Листы / страницы рукописи
с. 1106; с. 1107; с. 1108; с. 1109

Дата записи
1550-03-28

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 562

Лица, роли и должности
Юсын Василевич [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Сасин Василевич — истец, господарский дворянин; Станислав Трасковский — участник производства, господарский дворянин; Андрей Гедройт — участник производства, господарский дворянин; Касперова Ганна / Хаха[?] — ответчик, еврейка; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Жид Городенский [?] ［SML: предварительная форма］; Хацко Якович Хорощенн[и][?] — гродненский еврей; Петр кунчивар[?]; Федор — служебник пана дворного маршалка; децкий

География — владения, юрисдикция и должности
Городенского — упомянутое место [?]; Виленский — территория должности; в месте Виленском — упомянутое место; у Вилни — упомянутое место; Городенский — упомянутое место; у Городне — упомянутое место; у Пинску[?] — упомянутое место; тут у Вилни — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
28 марта 1550 г., индикт 8. Господарский дворянин Сасин Василевич жалуется Епимаху на Касперову Ганну (далее Хаха[?]), еврейку, живущую в Вильне в доме Петра kuncziwar[?], как поручительницу за городенского Хачка Яковича Choroszczenn［i］[?]. По жалобе тот пятый год должен три гривны серебра чистого плаву в работе. Сасин пересказывает прежнее слушание у неназванного дворного маршалка, признание долга и четырехнедельный срок возврата с выражением дня зимнего св. Николы; при просрочке должник обязался вернуть серебро sowito и возместить убытки и издержки. Истец утверждает, что имеет запечатанный выпис из прежних книг; сейчас документ не представлен. Пересказаны многолетние поиски в Вильне, Городне и буквальном Pinsku[?] , затем обнаружение больного Хачка у Касперовой маршалковым служебником/decki Федором с визом и стороной. По жалобе женщина отказалась выдать его и добровольно поручилась за явку, сперва к пятнице, затем к воскресенью или понедельнику, принимая ответственность за ущерб, но тайно отпустила должника. Это рассказ о прежних действиях, не нынешнее личное показание виза. На настоящий вопрос судьи женщина признает добровольное поручительство, вспоминает посещения в четверг и пятницу перед вербным воскресеньем и утверждает, что больного вновь забрали те, кто его привел. Выслушав стороны и признание, Епимах велит представить Хачка. Намеренные по Статуту три срока по четыре недели заменены добровольно принятым женщиной сроком: буквально пятница 28 марта, w szesti nedelach po welicedni, to iest na piatoy nedeli w piatnicu. Противоречие формулы с заголовком сохранено без календарного исправления. При непредставлении должника она условно обязана сама возместить требуемый Сасином ущерб; нынешняя сумма не определена. Окончание сообщает, что прошлая пятница истекла, Сасин был на сроке и прилежен, но женщина не явилась и должника не представила; истец дает записать свое стояние и пилность в книги. Не указаны настоящая уплата, выполненное взыскание, присяга или удовлетворение долга. Присутствующие Трасковский и Андрей Гедройт — участники нынешнего суда, не вымышленные свидетели прежнего поручительства. Виленский уряд, жилье/место представления в Вильне и прежние места поисков разделены. День недели в заголовке не указан.

Wersja polska · nr 414

Karty / strony rękopisu
s. 1106; s. 1107; s. 1108; s. 1109

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia 1550 meseca marca28 den Indykt8

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 562

Osoby, role i urzędy
Jusyn Wasilewicz [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Sasin Wasilewicz — powód, Dworanin Hospodarski; Stanisław Traskowski — uczestnik postępowania, Dworanin Hospodarski; Andrey Gedroyt — uczestnik postępowania, Dworanin Hospodarski; Kasperowa Hanna / Chacha[?] — pozwany, żydowka; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Żyd Horodenski [?] ［SML: forma wstępna］; Chacko Jakowicz Choroszczenn［i］[?] — Żyd Horodenski; Petr kuncziwar[?]; Fedor — Służebnik Pana marszałka Dworneho; decki

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Horodenskoho — miejsce wspomniane [?]; Wilenski — obszar urzędu; w meste Wilenskom — miejsce wspomniane; u Wilni — miejsce wspomniane; Horodenski — miejsce wspomniane; u Horodnie — miejsce wspomniane; u Pinsku[?] — miejsce wspomniane; tut u Wilni — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
28 marca 1550, indykcja 8. Sasin Wasilewicz, dworanin hospodarski, skarży się przed Epimachem na Kasperową Hannę (w dalszym tekście Chacha[?]), żydówkę mieszkającą w Wilnie w domu Petra kuncziwara[?], jako poręczycielkę Horodenskiego Chacka Jakowicza Choroszczenn［i］[?]. Według Sasina dłużnik od piątego roku winien mu trzy hrywny srebra czystego pławu w robocie. Przywołuje wcześniejszą sprawę przed nienazwanym marszałkiem dwornym, przyznanie długu i czterotygodniowy termin zwrotu z wyrażeniem dnia św. Mikoły zimnego; po jego niedotrzymaniu dłużnik miał oddać srebro sowito oraz szkody i nakłady. Sasin twierdzi, że ma pieczętowany wypis z tamtych ksiąg, nie okazuje go obecnie. Relacjonuje wieloletnie poszukiwania w Wilnie, Horodnie i literalnym Pinsku[?] (raw Sinsku), a potem znalezienie chorego Chacka u Kasperowej przez marszałkowego służebnika/deckiego Fedora, z wizem i stroną. Według skargi kobieta odmówiła wydania go i dobrowolnie poręczyła jego stawienie, najpierw do piątku, później do niedzieli lub poniedziałku, przyjmując odpowiedzialność za szkodę; następnie miała go potajemnie wypuścić. To relacja wcześniejszych zdarzeń, nie obecne osobiste zeznanie wiza. Zapytana obecnie kobieta przyznaje dobrowolne poręczenie, wspomina wizyty w czwartek i piątek przed niedzielą palmową oraz twierdzi, że chorego zabrali ponownie ci, którzy go przyprowadzili. Epimach, wysłuchawszy stron i jej przyznania, nakazuje stawienie Chacka. Zamierzone statutowe trzy terminy po cztery tygodnie zastępuje dobrowolnie przyjęty przez kobietę termin: literalnie piątek 28 marca, w szesti nedelach po welicedni, to iest na piatoy nedeli w piatnicu. Konflikt formuły z nagłówkiem zachowano bez naprawy kalendarza. Warunkowo, przy niestawieniu dłużnika, kobieta ma sama pokryć to, czego Sasin dochodzi; sumy obecnie nie oszacowano. Zakończenie stwierdza upływ zeszłego piątku, pilne stawienie Sasina oraz brak kobiety i dłużnika; Sasin daje wpisać swe stawienie i pilność do ksiąg. Nie zapisano obecnej zapłaty, wykonanej egzekucji, przysięgi ani zaspokojenia długu. Obecni Traskowski i Andrey Gedroyt są uczestnikami sądu, nie domniemanymi świadkami wcześniejszego poręczenia. Rozdzielono urząd wileński, miejsce zamieszkania/produkcji w Wilnie i dawne miejsca poszukiwań. Przeczytano wszystkie liście 1106–1109, pełne oryginalne zakończenie i SML; dzień tygodnia nagłówka nie został dopisany.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 559 (левая половина), 559 (правая половина), 560.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (правая половина).

Карточка № 417. Иван Савич против Василея Сасиновича: сохранение земли за прежние пять коп до уплаты

Листы / страницы рукописи
с. 1116; с. 1117; с. 1118

Дата записи
1550-05-03

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 566

Лица, роли и должности
Иван Савич [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Иван Савич [?] — истец, господарский лепунский[?] и волуницкий[?] хорунжий; Василей Сасинович — ответчик, господарский боярин виленского повета; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Васил Сасинович [?] ［SML: предварительная форма］; Хлебович [?] ［SML: предварительная форма］; Ян Юревич Глебович — виленский воевода; Лукаш Федерович Берский — бывший виленский наместник; Алекша Завацкий[?] — маршалок его милости; Майкот / Мойкот Кузмиц[?] — путный слуга Ивана Савича; Лукаш Докторович — служебник пана воеводы; Юхно Миколаевич

География — владения, юрисдикция и должности
Вилен. — юрисдикция [?]; Виленский — территория должности; Повет Виленский — упомянутое место; Лепунский[?] — территория должности; Волуницкий[?] — территория должности; Двора Быстрыхего[?] — имение

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
3 мая 1550 г., суббота; индикт не указан. Иван Савич, господарский хорунжий Lepunski[?] и Wołunicki[?], лично судится перед Богданом Андреевичем Епимахом с Василеем Сасиновичем, господарским боярином виленского повета. Он пересказывает прежний приговор урядников умершего воеводы Яна Юрьевича Глебовича: Лукаша Федоровича Берского, бывшего виленского наместника, и умершего маршалка Алексши Zawacki[?]. Они будто присудили пять коп грошей за побои его путного слуги Maykot/Moykot Kuzmic[?]. После неуплаты слуга воеводы Лукаш Докторович должен был увязать потерпевшего в половину службы людей Василея до уплаты. Иван описывает прежний увяз в пяти копах и пятидесяти грошах у Юхна Миколаевича; нынешняя новая сумма не вычислена. По его утверждению, Юхно, названный ответчиком непохожим, был королевским человеком двора Bystrycheho[?], ушел на отчизну, а Василей занял селище и не возместил потерпевшему. Иван действительно предъявляет запечатанную выпись из книг прежних урядников и запечатанный увязчий лист. Выпись приводит прежнее присуждение трех рублей грошей за побои; расхождение с повторяемыми пятью копами оставлено без автоматического пересчета. Лист подтверждает прежний увяз в половину службы у Юхна до уплаты. Василей отвечает, что после увяза Иван грабил и притеснял человека, вызвав его уход. На вопрос о нынешнем держании земли Иван обвиняет Василея в отнятии и распашке; ответчик отрицает это и нынешнее вступление. Епимах постановляет сохранить за Иваном держание, пахоту и пользование землей, где сидела половина службы, в пяти копах до полной уплаты либо удовлетворения по прежнему приговору урядников. Нынешняя уплата, новая передача земли, новое безусловное денежное присуждение или присяга не записаны. Виленские должности и поветская принадлежность ответчика отделены от двух квалифицированных должностей хорунжего, двора Bystrycheho[?] и неназванного селища/отчизны. SML указывает 566, RGADA — 642 и пять коп за побои слуги; эти отсылки относятся к отдельным системам нумерации. Прежние письма/рассказы не являются нынешним свидетельством виза либо общим решением статуса Юхна.

Wersja polska · nr 417

Karty / strony rękopisu
s. 1116; s. 1117; s. 1118

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia1550 meseca maia3 dnia w Subotu

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 566

Osoby, role i urzędy
Iwan Sawicz [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Iwan Sawicz [?] — powód, chorużyi Hospodarski Lepunski[?] y Wołunicki[?]; Wasiley Sasinowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Wasil Sasinowicz [?] ［SML: forma wstępna］; Chlebowicz [?] ［SML: forma wstępna］; Jan Juriewicz Hlebowicz — wojewoda Wilenski; Łukasz Federowicz Berski — namestnik bywszy Wilenski; Aleksza Zawacki[?] — marszałok Jeho miłosti; Maykot / Moykot Kuzmic[?] — Słuha putny Iwana Sawicza; Łukasz Doktorowicz — Służebnik Pana wojewody; Juchno Mikołaiewicz

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wileń. — jurysdykcja [?]; Wilenski — obszar urzędu; Powet Wilenski — miejsce wspomniane; Lepunski[?] — obszar urzędu; Wołunicki[?] — obszar urzędu; Dwora Bystrycheho[?] — majątek

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
3 maja 1550, sobota, bez dopisanej indykcji. Iwan Sawicz, chorąży hospodarski Lepunski[?] i Wołunicki[?], staje osobiście przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem przeciw Wasileyowi Sasinowiczowi, bojarowi hospodarskiemu powiatu wileńskiego. Przywołuje wcześniejszy wyrok urzędników zmarłego wojewody Jana Juriewicza Hlebowicza: Łukasza Federowicza Berskiego, dawnego namiestnika wileńskiego, i zmarłego marszałka Alekszy Zawackiego[?]. Mieli zasądzić pięć kop groszy za pobicie jego sługi putnego Maykota/Moykota Kuzmica[?]. Po nieuiszczeniu sumy wysłany służebnik wojewody Łukasz Doktorowicz miał uwiazać sługę w połowę służby ludzi Wasileya do zapłaty. Iwan relacjonuje uwiaz w pięciu kopach i pięćdziesięciu groszach u Juchna Mikołaiewicza; nie wyliczono obecnej nowej sumy. Twierdzi, że Juchno, określany przez pozwanego jako niepochoży, był człowiekiem królewskiego dworu Bystrycheho[?], odszedł na otczyznę, a Wasiley wziął jego siedlisko i nie zaspokoił pobitego sługi. Iwan rzeczywiście okazuje pieczętowany wypis z ksiąg dawnych urzędników oraz pieczętowany list uwiańczy. Wypis przytacza zasądzenie trzech rubli groszy za pobicie; rozbieżność z powtarzanymi pięcioma kopami zachowano bez automatycznego przeliczenia. List potwierdza wcześniejszy uwiaz u Juchna w połowę służby do zapłaty. Wasiley odpowiada, że po uwiazie Iwan grabił i uciskał człowieka, co spowodowało odejście. Zapytany o aktualne dzierżenie ziemi Iwan oskarża Wasileya o odebranie i zaoranie; pozwany zaprzecza temu oraz obecnemu wstępowaniu. Epimach wysłuchuje stron i orzeka, że Iwan ma nadal dzierżyć, orać i używać ziemi, na której siedziała połowa służby, w pięciu kopach groszy, aż zostaną w całości zapłacone lub nastąpi zadośćuczynienie według wcześniejszego wyroku urzędników. Nie zapisano obecnej zapłaty, nowego przekazania ziemi, nowego bezwarunkowego zasądzenia pieniędzy ani przysięgi. Rozdzielono wileńskie urzędy i powiatową afiliację pozwanego, oba kwalifikowane urzędy chorążego, dwór Bystrycheho[?] oraz nienazwane siedlisko/otczyznę. Cały wpis SML ma odsyłacz 566; niezależnie obejrzany RGADA 642 opisuje pięć kop za pobicie sługi. Odsyłacze rejestrów nie są numerami własnych liści 1116–1118. Przeczytano wszystkie trzy liście i własne zakończenie; pełny oryginał 144291 uzupełnia obcięte prawe końce prepared 1117. Dawne pisma i relacje nie są bieżącym zeznaniem wiza ani globalnym wyrokiem statusu Juchna.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 565 (левая половина), 564.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (правая половина).

Карточка № 418. Богдан Жудич против Ганны Зброшковой: взаимный отказ от долговых требований и уничтожение записа

Листы / страницы рукописи
с. 1118; с. 1119; с. 1120; с. 1121

Дата записи
1550-05-05

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 568

Лица, роли и должности
Жид Городенский купец [?] ［SML: предварительная форма］ — истец; Богдан Йгудич — истец, гродненский еврей; купец её королевской господарской милости; Коледа Федерович — участник производства, виленский городничий; Станислав Остренский[?] — участник производства; Богуфал Дорошкевич — участник производства, господарский дворянин; Янова Зброшкова Ганна — ответчик, медницкая хорунжина; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Генрык Медницкий Янчович[?] ［SML: предварительная форма］; Йгуда Богданович — купец её королевской милости; Войтех; Станислав; Войтех Грышкович Кимбар — гродненский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Городенскому — упомянутое место [?]; Виленский — территория должности; Городенский — упомянутое место; Городенский — территория должности; Медницка — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
5 мая 1550, понедельник. Богдан Жудич, гродненский еврейский купец королевы, лично судится перед Богданом Андреевичем Епимахом с Ганной Яновой Зброшковой, медницкой хорунжиной. Уже уплаченный ее сыном Войтехом долг умершего мужа в 24 копы и 9 грошей отделен от второго записа на 10 коп и 80 грошей за просрочку, причитавшегося умершему отцу истца Жуде Богдановичу. Истец действительно предъявляет запечатанный долговой лист Ганны и запечатанное письмо Войтеха Гришковича Кимбара, гродненского наместника. Лист предусматривает уплату сыновьями из ее имения в случае ее смерти. Ганна появляется с сыновьями Войтехом и Станиславом, отрицает выдачу листа, свою печать и прежнее личное явление перед Кимбаром, названным в ее ответе Гришком. Она утверждает, что уплатила отцу истца 9 коп, а десятую послала через слугу, и действительно предъявляет его запечатанную расписку на 9 коп. Богдан отрицает подлинность расписки и печати, указывает отсутствие обещанной подписи еврейской рукой, хотя отец умел писать по-русски. Подлинность документов судом не разрешена. Ганна предлагает неназванных свидетелей уплаты и присягу сама третья с сыновьями; Богдан также предлагает присягу сам третий без названных соприсяжников. Присяга и показания не исполнены. Епимах передал дело на панский приговор, однако Богдан добровольно отказывается от иска во избежание дальнейших издержек. В суде возвращает сыновьям лист матери на 10 коп и 80 грошей; они тут же разрывают его и возвращают ему расписку отца на 9 коп. Обе стороны взаимно освобождают друг друга от требований в этих вещах и обязуются более не вызывать друг друга в суд по ним. По просьбе Ганны Епимах приказывает запись в книги. Нынешняя денежная уплата, новое присуждение или приговор о подлоге не записаны. При нынешнем суде присутствуют Коляда Федорович, виленский городничий, Станислав Ostrenski[?] и Богухвал Дорошкевич, господарский дворянин. Гродненская купеческая и должностная принадлежность отделена от медницкой должности Ганны и виленских судебных должностей; место сделок и имение не названы.

Wersja polska · nr 418

Karty / strony rękopisu
s. 1118; s. 1119; s. 1120; s. 1121

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia1550 meseca maia5 dnia w Ponedelok

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 568

Osoby, role i urzędy
Żyd Horodenski kupiec [?] ［SML: forma wstępna］ — powód; Bohdan Jhudicz — powód, Żyd Horodenski Kupce Hospodaryni Korolewoy; Koleda Federowicz — uczestnik postępowania, Horodniczy Wilenski; Stanisław Ostrenski[?] — uczestnik postępowania; Bohufał Doroszkiewicz — uczestnik postępowania, Dworianin Hospodarski; Janowa Zbroszkowa Hanna — pozwany, chorużynia Mednicka; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnik Wilenski; Henryk Miednicki Janczowicz[?] ［SML: forma wstępna］; Jhuda Bohdanowicz — Kupiec Korolewski Jeie miłosti; Woytech; Stanisław; Woytech Hryszkowicz Kimbar — namestnik Horodenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Horodenskomu — miejsce wspomniane [?]; Wilenski — obszar urzędu; Horodenski — miejsce wspomniane; Horodenski — obszar urzędu; Mednicka — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
5 maja 1550, poniedziałek. Bohdan Jhudicz, żydowski kupiec horodeński królowej, osobiście występuje przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem przeciw Hannie Janowej Zbroszkowej, chorążynie mednickiej. Rozdziela dług jej zmarłego męża wynoszący 24 kopy i 9 groszy, który jej syn Woytech już zapłacił, od drugiego zapisu na 10 kop i 80 groszy za opóźnienie, należnego jego zmarłemu ojcu Jhude Bohdanowiczowi. Rzeczywiście okazuje pieczętowany zapis Hanny oraz pieczętowany list Woytecha Hryszkowicza Kimbara, namiestnika horodeńskiego. Zapis przewiduje zapłatę przez synów z jej majątku w razie jej śmierci. Hanna staje z synami Woytechem i Stanisławem, zaprzecza wystawieniu zapisu i własności pieczęci oraz wcześniejszemu osobistemu stawieniu przed Kimbarem, nazwanym w jej odpowiedzi Hryszkiem. Twierdzi, że oddała ojcu powoda 9 kop i wysłała dziesiątą przez sługę; rzeczywiście okazuje jego pieczętowany kwit na 9 kop. Bohdan kwestionuje kwit i pieczęć oraz brak zapowiadanej podpisanej ręki żydowskiej, choć ojciec umiał pisać po rusku. Spór o autentyczność pozostaje nierozstrzygnięty. Hanna wskazuje nienazwanych świadków zapłaty i proponuje przysięgę sama trzecia z synami; Bohdan również proponuje przysięgę sam trzeci, bez nazwanych współprzysiężników. Nie wykonano przysięgi ani zeznań. Epimach przekazał sprawę na wyrok pański, lecz Bohdan dobrowolnie odstępuje od roszczenia, aby uniknąć dalszych kosztów. W sądzie zwraca synom zapis matki na 10 kop i 80 groszy, który obaj natychmiast drą; oni zwracają mu kwit ojca na 9 kop. Strony wzajemnie uwalniają się od roszczeń w tych rzeczach i zobowiązują nie pozywać się o nie ponownie. Na prośbę Hanny Epimach zarządza wpis do ksiąg. Nie zapisano obecnej zapłaty pieniędzy, nowego zasądzenia ani wyroku o fałszerstwie. Przy obecnym sądzie są Koleda Federowicz, horodniczy wileński, Stanisław Ostrenski[?] i Bohufał Doroszkiewicz, dworzanin hospodarski. Afiliację kupca i urząd horodeński oddzielono od mednickiego urzędu Hanny i wileńskich urzędów sądu; miejsce transakcji i majątek pozostają nienazwane.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 566 (левая половина), 566 (правая половина), 565.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (правая половина).

Карточка № 419. Миколай Найкович / Нарейкович[?] против Станислава Оленковича: жалоба о коне и назначение присяги

Листы / страницы рукописи
с. 1122; с. 1121; с. 1122

Дата записи
1550-05-08

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 569; Внутренний реестр: 569

Лица, роли и должности
Миколай Найкович/Нарейкович[?] — истец, поланский старец; Станислав Петрович Кишка — господин истца, витебский воевода; Богуфал Дорошкевич — присутствующий; Яцковский[?] — присутствующий; Грыгорей Пжебицкий[?] — присутствующий; Станислав Оленкович — ответчик, старец трашчанской волости; Богдан Андрейевич Епимах — судья, виленский наместник

География — владения, юрисдикция и должности
Поланский — территория должности; волости Тращанское — территория должности; до Вилни — упомянутое место; витебского — территория должности; наместником виленским — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
8 мая 1550 г., четверг. Миколай Найкович / Нарейкович[?], полянский старец Станислава Петровича Кишки, витебского воеводы, лично жалуется на Станислава Оленковича, старца Тращанской волости. По его словам, вчера, в среду, он приехал в Вильну с товаром, остановился на неназванном подворье, распряг коня и привязал его к возу. Ответчик якобы отвязал коня, оттолкнул препятствовавшего истца и увёл животное. Оленкович отрицает побои, толчок и взятие коня. Истец предлагает передать доказательство хозяину дома, где остановился; ответчик не принимает этот довод и допускает присягу истца. Богдан Андреевич Епимах назначает её на третий день, в субботу. Присяга ещё не исполнена; показаний хозяина, решения о виновности, денежного присуждения, платежа или возврата коня запись не содержит. Присутствуют Богуфал Дорошкевич, Яцковский[?] и Григорей Пржебицкий[?]. Полянская и Тращанская служебные принадлежности и витебский титул покровителя отличны от виленского места суда и предполагаемого происшествия. Различие начальной и конечной форм фамилии истца сохранено; относительные сроки не пересчитаны.

Wersja polska · nr 419

Karty / strony rękopisu
s. 1122; s. 1121; s. 1122

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Boż. naroż. 1550. Meseca maia 8. Dnia w Cetwerh.

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 569; Rejestr wewnętrzny: 569

Osoby, role i urzędy
Mikołaj Naykowicz/Nareykowicz[?] — powód, starca Polanski; Stanisław Petrowicz Kiszka — pan powoda, woiewoda witebski; Bohufał Doroszkiewicz — obecny; Jackowski[?] — obecny; Hryhorey Przebicki[?] — obecny; Stanisław Olenkowicz — pozwany, starca wołosti Traszczanskoie; Bohdan Andrejewicz Epimach — sędzia, namestnik wilenski

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Polanski — obszar urzędu; wołosti Traszczanskoie — obszar urzędu; do Wilni — miejsce wspomniane; witebskoho — obszar urzędu; namestnikom wilenskim — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
8 maja 1550 r., czwartek. Mikołaj Naykowicz / Nareykowicz[?], starca polański Stanisława Petrowicza Kiszki, wojewody witebskiego, osobiście skarży Stanisława Olenkowicza, starca wołosti Traszczanskoie. Twierdzi, że wczoraj, w środę, przyjechał do Wilna z towarem, stanął na nienazwanej gospodzie, wyprzągł konia i przywiązał go do wozu. Pozwany miał odwiązać konia, odepchnąć sprzeciwiającego się powoda i uprowadzić zwierzę. Olenkowicz zaprzecza biciu, pchnięciu i zabraniu konia. Powód proponuje odwołanie do gospodarza domu, u którego stanął; pozwany nie przyjmuje tego dowodu i dopuszcza przysięgę powoda. Epimach wyznacza przyszły trzeci dzień, sobotę. Nie zapisano wykonanej przysięgi, zeznania gospodarza, rozstrzygnięcia winy, zasądzenia pieniędzy, zapłaty ani zwrotu konia. Obecni Bohufał Doroszkiewicz, Jackowski[?] i Hryhorey Przebicki[?] są odrębni od patrona Kiszki. Polanska i Traszczanska przynależność urzędowa oraz witebski urząd patrona nie określają miejsca własności; Wilno jest wyraźnie miejscem przyjazdu i zarzucanego zajścia, a także urzędu sądowego. Dwie formy nazwiska powoda i względne daty zachowano.

Где найти акт
Внутренний реестр книги — AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 776 (левая половина).
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 566 (правая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (правая половина).

Карточка № 423. Матей Войтехович против Болтромея Станиславовича: дорожное нападение, раны слуг и утраты

Листы / страницы рукописи
с. 1126; с. 1127[?]; с. 1128

Дата записи
1550-05-13

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 571

Лица, роли и должности
Болтромей Станиславович — обвиняемый урядник, урядник Лаврына Ганевича[?]; Лаврын Ганевич[?] — пан обвиняемого урядника, судеревский хорунжий[?] / в OCR «Пудеревский»; Миколай Сарафинович — виз, совершивший осмотр, виж, служебник судьи Епимаха; Богдан Андрейевич Епимах — судья записи, виленский наместник; Барбара Гергелдовна[?], Андреева Завишына — господин истца; Матей Войтехович — представитель подавшего жалобу, служебник пани Андреевой Завишиной; Богдан Соврду[?] — пострадавший служебник; Болтруш Миколаевич — пострадавший служебник

География — владения, юрисдикция и должности
Двор Кемелский / Ймене Кемелское — имение; Ймене Беседское / Бесед — имение; Хоружии Судеревский[?] / рав Пудеревский — территория должности; з Вилни; тут уместе виленском — упомянутое место; наместник Виленский — территория должности

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
13 мая 1550 г. Матей Войтехович, слуга Андреевой Завишиной, пани Барбары Гергелдовны[?], жалуется виленскому наместнику Богдану Андреевичу Епимаху на Болтромея Станиславовича, урядника Лаврына Ганевича[?], хорунжего Судеревского[?] . По его словам, в недавнюю субботу после св. Станислава урядник с помощниками догнал на дороге слуг пани — Богдана Соврду[?] и Болтруша Миколаевича, ехавших из Вильны к её Кемельскому двору, и избил и ранил их. Епимах действительно посылает своего слугу-виза Миколая Сарафиновича. Вернувшийся виз лично подтверждает у Богдана одну рубленую рану слева на голове и две на левом плече; у Болтруша три рубленые раны на голове, названные smertelnyie, две на правой руке, одну на левой и избитую посиневшую спину. Слова о смертельных ранах не сообщают прямо о смерти. Далее записан рассказ об утратах: у Богдана рыжий некастрированный жеребец с седлом и епанчой, другой рыжий мерин, 7 коп госпожиных денег за рожь, взятых в Вильне, два бобра, бобровый воротник с рысью внутри и оговоркой poczerwenu, 10 лотов шёлка, зелёная лунская одежда, сабля, чёрная лунская łupicza и новая чёрная шапка. У Болтруша — госпожины деньги, буквально poltretiadcat kop, от продажи ржи из Беседского имения, везённые к Кемельскому; гнедой конь с седлом и епанчой, красные сапоги в седле, по его словам купленные за 7 грошей, письма о ржи из Бесед, синяя лунская одежда, жупица из красного лунского сукна, сабля и новая шапка Rackaia[?]. Эти письма названы среди утрат, а не предъявлены суду. Епимах велит записать жалобу и подтверждение виза; ответа обвиняемого, решения о виновности, денежного присуждения, платежа или присяги нет. Вильна — отправление и источник части денег, Кемельский двор — место назначения, Беседы — источник ржи; Судеревский[?] относится к должности хозяина урядника. Дорога не названа. Относительное празднику время и буквальная денежная формула не пересчитаны.

Wersja polska · nr 423

Karty / strony rękopisu
s. 1126; s. 1127[?]; s. 1128

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia 1550. Meseca Maia 13 Dnia.

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 571

Osoby, role i urzędy
Bołtromey Stanisławowicz — oskarżony urzędnik, uradnik Ławryna Haniewicza[?]; Ławryn Haniewicz[?] — pan oskarżonego urzędnika, Chorużyi Suderewski[?] / OCR Puderewski; Mikołaj Sarafinowicz — wiż, który dokonał oględzin, wiz, Służebnik Epimacha; Bohdan Andrejewicz Epimach — sędzia wpisu, namestnik Wilenski; Barbara Gergeldowna[?], Andreiewa Zawiszyna — pan powoda; Matey Woytechowicz — pełnomocnik skarżącego, Służebnik Pani Andreiewoy Zawiszynoy; Bohdan Sowrdu[?] — poszkodowany służebnik; Bołtrusz Mikołaiewicz — poszkodowany służebnik

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Dwor Kemelski / Jmenie Kemelskoie — majątek; Jmenie Besedskoie / Besed — majątek; Chorużyi Suderewski[?] / raw Puderewski — obszar urzędu; z Wilni; tut umeste wilenskom — miejsce wspomniane; namestnik Wilenski — obszar urzędu

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
13 maja 1550 r. Matey Woytechowicz, służebnik Andreiewej Zawiszynowej, pani Barbary Gergeldowny[?], skarży przed Bohdanem Andrejewiczem Epimachem Bołtromieja Stanisławowicza, uradnika Ławryna Haniewicza[?], chorążego Suderewskiego[?] (OCR: Puderewskoho). Według skargi w niedawną sobotę po św. Stanisławie uradnik z pomocnikami dogonił na drodze sługi pani, Bohdana Sowrdu[?] (OCR: Sowreku) i Bołtrusza Mikołaiewicza, jadących z Wilna do jej dworu Kemelskiego, i pobił oraz zranił. Epimach rzeczywiście wysyła swojego służebnika-wiza Mikołaja Sarafinowicza, który po oględzinach osobiście potwierdza u Bohdana jedną ranę ciętą po lewej stronie głowy i dwie na lewym barku; u Bołtrusza trzy cięte rany głowy nazwane smertelnyie, dwie na prawej ręce, jedną na lewej i cały siny pobity grzbiet. Nie zapisano wprost zgonu. Straty Bohdana: ryży niekastrowany drygant z siodłem i jepanczą, drugi ryży wałach, 7 kop pani za żyto wziętych w Wilnie, dwa bobry, kołnierz bobrowy z rysią wewnątrz i klauzulą poczerwenu, 10 łotów jedwabiu, zielona suknia lunska, szabla, czarna łupicza lunska i nowa czarna szapka. Straty Bołtrusza: pieniądze pani literalnie poltretiadcat kop za żyto z imienia Besedskiego wiezione do Kemelskiego, gniady koń z siodłem i jepanczą, czerwone buty w siodle według relacji kupione za 7 groszy, listy dotyczące żyta z Besed, niebieska suknia lunska, żupica z czerwonego sukna lunskiego, szabla i nowa szapka Rackaia[?]. Listy wymieniono jako zaginione, nie jako przedłożone w sądzie. Epimach każe wpisać skargę i zeznanie wiza; bez odpowiedzi przeciwnika, ustalenia winy, zasądzenia pieniędzy, zapłaty czy przysięgi. Wilno oznacza wyjazd i pochodzenie części pieniędzy, Kemelski dwór cel podróży, Besed źródło żyta, Suderewski[?] urząd patrona uradnika; droga nienazwana. Względny termin po święcie i literalna suma bez przeliczenia.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 569 (левая половина), 569 (правая половина), 570 (левая половина).
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (правая половина).

Карточка № 424. Лаврын Янович Можейкович против мачехи Катерины Михайловны: веновая запись, движимое наследство и соглашение до присяги

Листы / страницы рукописи
с. 1128; с. 1129; с. 1130; с. 1131; с. 1132; с. 1133; с. 1134; с. 1131

Дата записи
1550-05-15

Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерации
Реестр SML: 572

Лица, роли и должности
Лаврын Янович Можейковича — истец, господарский боярин; Ян Волк — представитель истца; Богдан Андреевич Епимах — судебное должностное лицо, виленский наместник; Богуфал Дорошкевич — присутствующий, господарский дворянин; Ян Андреевич Можейко — умерший отец; Марына Клаевна[?] — умершая мать; Катерына Михайловна Можейковина — ответчик, господарская боярыня; княз Андрей Гедройт — представитель ответчика, князь; Якубел / Якубек — слуга, являющийся предметом спора, паробок Якубель/Якубек — принадлежность и задержание спорны; приказ Лаврину найти и взять его; Михайло Рымкович Полский[?] — лицо в изложении прежних событий; Валенты Михайлович — лицо в изложении прежних событий; Степан Михайлович Лопата — лицо в изложении прежних событий; Масюта[?] — лицо в изложении прежних событий; Лопатина — лицо в изложении прежних событий; Ян Боровикович — виж, виж Епимаха, служебник судьи Епимаха

География — владения, юрисдикция и должности
Вильно / наместник Виленский — юрисдикция; Имене в повете Ошменском — юрисдикция; на Службе на Волыни — упомянутое место; в костеле Светого Яна — упомянутое место

Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия
15 мая 1550 г., четверг . Лаврын Янович Можейкович, господарский боярин, через прокуратора Яна Волка судится с мачехой Катериной Михайловной Можейковиной, представленной князем Андреем Гедройтом. При Епимахе присутствует господарский дворянин Богуфал Дорошкевич. Лаврын жалуется, что после смерти отца, пока он был на господарской службе, мачеха вновь вышла замуж и разоряет имение, отчуждает людей, сеножати и земли, продаёт лес. Представитель действительно предъявляет запечатанный лист покойного Яна Андреевича Можейка с печатями сторонних лиц. Его читают; Лаврын получает по своему запросу копию и листа не оспаривает. Дата цитируемого листа: 1543 г., май, буквально czotyrdesiatuho dnia[?]; сомнительная формула дня сохранена без исправления. Лист объясняет запись вена Катерине: она принесла от отца, покойного Михайла Рымковича Польского[?], невольную челядь, одежду, жемчуг, коней, скот и другие вещи, продавала своё имущество в голодные годы для содержания мужа и челяди. Названы её брат Валентын Михайлович, шурин автора, и хозяин дома Степан Михайлович Лопата. Вено на неназванном имении в Ошменском повете выражено как 30 гривен и прямо как 24 копы грошей; самостоятельного пересчёта нет. По прежнему листу она сохраняет владение и пользование даже после нового брака до полной выплаты 24 коп, а прежняя условная зарука при преждевременном изгнании — 6 рублей. Епимах сохраняет это владение, запрещает разорение, залог или продажу людей, земель и лесов. После выплаты имение должно перейти от неё к отцовскому наследнику Лаврыну; спор о прежнем разорении оставлен на время после принятия имения. Нынешней выплаты или безусловной передачи собственности не записано.

Вторая часть касается движимых вещей покойных отца и родной матери Лаврына Марыны Клаевны[?], отличной от мачехи. Описной реестр действительно предъявлен. Защита утверждает, что Лаврын сам забрал челядь; названного Яном Волком паробка Якубеля/Якубка отрицает как неназванного в реестре и повестке и не находящегося у Катерины. Епимах разрешает Лаврыну найти и взять его как своего, не сообщает о выполненном возврате. Отсутствие истца связано со службой на Волыни. Спор о двух шубках — китайчинной и буквально połio[?] атласной, подбитой белками, — защита объясняет переделкой и ношением отцом; о камбарской одежде — прежним подарком Масиуте[?], буквально plemennica swoia; о Selenik Havurowyj[?] — подарком отцовской тёще и истцовой бабке, имя которой не названо. Бурнатный лунский плащ якобы носит нынешний отчим. Предложения доказательства через шапку истцовый представитель отвергает. Формула Skarteti[?] и шесть выбранных полотенец остаётся с оговоркой о грамматике. Из двух ковров один якобы отдан Лопатиной; отсылка к ней отвергнута. Епимах велит вернуть один имеющийся ковёр, а от требования другого освобождает Катерину; исполнение не показано. Лаврын отказывается от требований постели: трёх postiry, чехла/полога, пуховой перинки и нижней, трёх пуховых подушек и трёх кожаных uzhołowia; также от 90 локтей полотна kurołne[?] в двух поставах. Два коня, будто данные бабкой за его матерью, не доказаны — представитель не называет масти. Три седла, два хомута с кожаной упряжью, корд, шлем, три узды и шпоры также не доказаны; от этих требований ответчица освобождена.

Последний список предполагаемого отцовского имущества: два коня, белый и гнедой, пять волов, два годовалых podtelki и одиннадцать овец. Защита говорит, что белый конь умер, гнедой есть, а скот принадлежит Катерине и принесён ею в брак. Лаврын принимает предложенную присягу; первоначально назначена на третий день, субботу, после неё условно вернуть скот либо заплатить по Статуту. Затем прямо записан совершившийся эпизод этой субботы: Лаврын с Епимаховым слугой-визом Яном Боровиковичем проявляет готовность в костёле св. Яна; Катерина также присутствует, но не ведёт его к присяге, и принято дружеское соглашение. Исполненной присяги, размера соглашения, нынешней оплаты или фактического возврата скота нет. Ошменский повет относится к имению, Волынь к службе, Вильна к суду, костёл к готовности и соглашению; название имения и современное местоположение не установлены.

Wersja polska · nr 424

Karty / strony rękopisu
s. 1128; s. 1129; s. 1130; s. 1131; s. 1132; s. 1133; s. 1134; s. 1131

Data wpisu
data bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia 1550. Meseca Maia 15. Dnia w Czetwerk.

Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracje
Rejestr SML: 572

Osoby, role i urzędy
Ławryn Janowicz Możeykowicza — powód, Boiaryn Hospodarski; Jan Wołk — pełnomocnik powoda; Bohdan Andreiewicz Epimach — urzędnik sądowy, Namiestnik wileński; Bohufał Doroszkiewicz — obecny, Dworanin hospodarski; Jan Andreiewicz Możeyko — zmarły ojciec; Maryna Kłaiewna[?] — zmarła matka; Kateryna Michayłowna Możeykowina — pozwany, Boiarynia Hospodarska; kniaź Andrey Gedroyt — pełnomocnik pozwanego, Kniaź; Jakubel / Jakubek — sługa będący przedmiotem sporu, Parobek Jakubel/Jakubek — przynależność i zatrzymanie sporne; nakaz odnalezienia i wzięcia przez Ławryna; Michayło Rymkowicz Polski[?] — osoba w relacji o wcześniejszych zdarzeniach; Walenty Michayłowicz — osoba w relacji o wcześniejszych zdarzeniach; Stepan Michayłowicz Łopata — osoba w relacji o wcześniejszych zdarzeniach; Masiuta[?] — osoba w relacji o wcześniejszych zdarzeniach; Lopatina — osoba w relacji o wcześniejszych zdarzeniach; Jan Borowikowicz — wiż, Wiz Epimacha, Służebnik Epimacha

Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędy
Wilno / namestnik Wilenski — jurysdykcja; Imenie w powetie Oszmenskom — jurysdykcja; na Służbe na Wołyni — miejsce wspomniane; w kostele Swetoho Jana — miejsce wspomniane

Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki
15 maja 1550 r., czwartek (OCR: 1580). Ławryn Janowicz Możeykowicza, bojar hospodarski, przez prokuratora Jana Wołka występuje przeciw macosze Katerynie Michayłownie Możeykowinie, reprezentowanej przez kniazia Andreya Gedroyta. Przy Epimachu obecny dworianin Bohufał Doroszkiewicz. Skarga o pustoszenie imienia, oddawanie ludzi, ziem i sianożęci oraz sprzedaż lasu po śmierci ojca i powtórnym zamążpójściu macochy, podczas służby hospodarskiej powoda. Przedstawiciel rzeczywiście przedkłada zapieczętowany list zmarłego Jana Andreiewicza Możeyki z pieczęciami osób trzecich. Odczytano go; powodowi na żądanie nakazano dać kopię, po czym listu nie kwestionuje. Cytowany list z 1543 r., maja, ma literalną niepewną formułę czotyrdesiatuho dnia[?], pozostawioną bez naprawy dnia. Uzasadnia zapis wiana Katerynie: wniesione od zmarłego ojca Michayła Rymkowicza Polskiego[?] czeladź niewolna, szaty, perły, konie, bydło i inne rzeczy oraz sprzedaż jej dóbr w latach głodu na żywienie męża i czeladzi. Jej brat Walenty Michayłowicz to szuryn autora; Stepan Michayłowicz Łopata gospodarz wspomnianego domu. Wiano na nienazwanym imieniu w powiecie oszmenskim: literalnie 30 hrywny, wprost 24 kopy groszy, bez własnego przeliczenia. Dawny list zachowuje jej dzierżenie i używanie także po nowym małżeństwie aż do pełnej zapłaty 24 kop; wcześniejsza warunkowa zaruka za przedwczesne wygnanie wynosi 6 rubli, nie jest obecnie wykonaną karą. Epimach zachowuje dzierżenie, zabrania pustoszenia, zastawiania i sprzedaży ludzi, ziem i lasów; po zapłacie ma oddać imienie Ławrynowi jako ojczystemu dziedzicowi. Roszczenie o wcześniejsze szkody pozostawia na czas po objęciu imienia; nie odnotowano obecnej zapłaty ani bezwarunkowej zmiany własności.

Druga część: ruchomości zmarłych ojca i rodzonej matki Maryny Kłaiewny[?], odrębnej od macochy; opisany rejestr rzeczywiście przedłożono. Obrona twierdzi, że powód sam zabrał czeladź. Jan Wołk wymienia parobka Jakubela/Jakubka; obrona zaprzecza posiadaniu i wskazuje brak imienia w rejestrze i pozwie. Epimach pozwala szukać i wziąć go jako swojego tam, gdzie znajdzie, bez wykonanej restytucji. Nieobecność powoda związana ze służbą na Wołyniu. Dwie szubki, kitayczynia i połio[?] atłasowa podbita bełkami, miały być przez ojca przerobione i noszone; suknię kambarską miał dać Masiucie[?], literalnie plemennicy swoiey, Selenik Havurowyj[?] teściowej, a babce powoda, bez imienia. Burnatny płaszcz lunski według skargi nosi obecny ojczym. Przedstawiciel powoda odmawia proponowanych dowodów przez szapkę. Skarteti[?] i sześć wybranych ręczników zachowano z niepewnością gramatyczną. Dwa kowry: zarzut oddania jednego Lopatinie sporny, odwołanie do niej odrzucone. Epimach nakazuje zwrot jednego dostępnego kowra, od drugiego żądania uwalnia Katerynę; wykonania zwrotu nie zapisano. Powód opuszcza żądania posteli: trzech postiry, czechoła/połoha, perynki puchowej i dolnej, trzech poduszek puchowych i trzech skórzanych uzhołowia, oraz 90 łokotów płótna kurołne[?] w dwóch postawach. Nie dowodzi dwóch koni rzekomo wniesionych przez babkę z jego matką, nie potrafiąc podać maści. Trzy siodła, dwa chomuty z rzemienną uprzężą, kord, szłom, trzy uzdy i ostrogi także niedowiedzione; od tych żądań uwolniono pozwaną.

Końcowy sporny wykaz ojcowski: dwa konie biały i gniady, pięć wołów, dwa roczne podtelki i jedenaście owiec. Obrona: biały koń zdechł, gniady istnieje, bydło własne Kateryny wniesione w małżeństwo. Powód przyjmuje przysięgę; początkowo trzeci dzień, sobota, i po niej warunkowy zwrot bydła albo zapłata według Statutu. Następnie wprost zapisano rzeczywiste zdarzenie tej soboty: Ławryn z wizem Janem Borowikowiczem, służebnikiem Epimacha, wykazuje gotowość w kościele św. Jana; Kateryna również obecna nie doprowadza go do przysięgi, przyjęto ugodę przyjacielską. Brak wykonanej przysięgi, określonej sumy ugody, obecnej zapłaty lub faktycznego oddania bydła. Powiat oszmenski to jurysdykcja imienia, Wołyń służba, Wilno sąd, kościół gotowość i ugoda; nazwa imienia i dzisiejsza lokalizacja nierozpoznane.

Где найти акт
AGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 570 (левая половина), 570 (правая половина), 572 (левая половина), 572 (правая половина), 573 (левая половина), 571.
AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 120 (правая половина).