Юдицкие

На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!

Юдицкие не менее двух раз роднились с Войниловичами...
Филон Александр Юдицкий, сын Григория ( речицкий скарбник и маршалок погиб в 1653) был в браке с некой Войниллович.
Юдицкая приходилась теткой по матери Франтишку Христофоровичу Войниловичу (ум. ок.1745 г.), podczaszego Mozyrskiego.

NEW!
Родовод Войниловичей:
14/12. Францішак Казімер, † 1745 г., падчашы мазырскі (1722 г.), губернатар
Нясвіжскага княства князёў Радзівілаў (1725–1740 г.), жонка Барбара Фелькерзамб гербу ўласнага (яе маці з Юдыцкіх гербу “Радван”).

Выходит, что Юдицкая была тещей, а не теткой Франишку Войниловичу?
Первые сведения из воспоминаний Эдварда Войниловича, а вторые - из родовода Войниловичей, авторства С.Рыбчонка (Минск).

А это от К.Несецкого:

[q]
Krzysztof podczaszy Mozyrski wszedł w kontrakty małżeńskie z Rosudowską, ta mu powiła dwóch synów , Antoniego Societ. Jcsu rektora Zodziskiego i Mińskiego, i Franciszka podczaszego Mozyrskiego, ten ma za sobą Felkierzambownę urodzoną z Judyckiej.
[/q]

Прочитал в Записках Завиши:

[q]
Między temi dwoma laty 1687 i 1688, na różnych aktach perorowałem:
5° Na weselu jpana Sołtana podkomorzego starod., z jpanną Judycką
podkomorzanką rzeczycki, dziękowałem za pannę.
[/q]

У меня есть сведения о браке Михала Леона Солтана стародубского подкомория с Юстиной Юдицкой, дочерью Станислава Михаила и Софии Копець.

А у Завиши Sołtan - stolnik starodubowski.
А от Речицы послами на сейм были:
Rzeczyca — Judycki podkomorzy rzerzycki, Judycki sędzic ziemski rzeczycki, oberszt-lejtnant.
Интересно, это один и тот же Солтан и та ли это Юдицкая?

Софья Юдицкая, дочь Антония, речицкого маршалка с 1701 г., генерал-лейтенанта Войск Польских и Марианны Ухликовской была замужем за Казимиром Сципианом дель Кампа (ум.1733 г.), лидским подкоморием, а в 1716-1717 занимал должность лидского маршалка, герб собственный.

НИАБ 1781-3-1 разводное дело Юдицких 1790 г.
Изучение этого дела избавило меня от заблуждений и ошибок в деле идентификации Екатерины Дерналович ур. Юдицкой.
Ее родители Иоахим (Ефим) Юдицкий, полковник Войск польских и владелец им. Журавичи, мать Тереса Богомолец.
Интересно, что первоначально разводились Ефим и Тереса. Но процесс развода прервала смерть Ефима, что наступила ок. 1799 г. в г. Могилеве, где он у митрополита Сестренцевича добивался развода с Тересой.
Затем с 1795 г. Екатерина Юдицкая, разводилась с Северином Дерналовичем, маршалком и стражником повета Быховского.
Состояла в блудной связи с генерал-майором Войск польских Иосифом Вищинским и от этой связи с ним прижила в 1796 г. сына Иосифа, крещеного в униатской церкви застенка Малыничи, который проживал и воспитывался в фольварке Ефимове.
Вищинский же был женат на родной сестре Дерналовича и приходился Дерналовичу не только шурином (швагером), но и двоюродным братом.
Сам же Дерналович со своим тестем Иоахимом Юдицким состоял в четвертой степени родства...

Дело о разводе Пузынов Рахели с Юдыцких против урожденного шамбеляна двора польского Ивана Пузыны
Начато: 1799-11-24
Окончено:1803-01-23

Л.д. 701, 701об-702 прошение Рахели от 20.11.1799.
Л.д. 703, 703об, 704 прошение рогачевского повета помещик бывшего двора польского шембелян Иван Криштофоров сын с Казельска Пузына
Мать Рахели бывшая Юдыцкая, а ныне в замужестве за г-ном Судею Домарацким
Бабушки Рахели: первая – родная бывшая госпожа маршалковая велирская и коллежская асессорша Франтишка Богомольцева; другая- тоже Богомольцева "братовой Действительной Статской Советницы госпожи Богомольцевой же, имеющих свое поместье в Витебском повете".

Л.д. 708 – прошение Рахели от 10.03.1800 г.
Над.сов. Викентий Богомолец – поверенный Рахели

Л.д. 814
Венчаны 24 апреля 1796 г. в мин. Губ. в приходе волменском в доме матери моей полковницы Юдицкой у вечеру при дворовых людях.
Мать Рахели сделала духовное завещание 03.01.1803 г.
Родилась Рахель 24.12.1784 г. Замуж выдана была в 12-летнем возрасте.
Л.д. 816 Марья Рахель Юдицкая признание оформ.приходской священник Тимофей Гнида. Названо имя Полковницы Юдицкой – Терезия.
Л.д. 819 духовная Терезии с Богомольцев Юдицкой 1801 г. 30.11. г. Витебск
Л.д. 825 метрика о браке
Всего 151 лист.

Віталь Галубовіч (Наваполацк, Беларусь)

Дакументы па гісторыі Рэчыцкага павета ў кнігах запісаў Метрыкі Вялікага Княства Літоўскага за перыяд праўлення Уладзіслава IV Вазы

Аналіз намінацыйных прывілеяў дазваляе сказаць, што ў першай палове XVII ст. у рэчыцкай павятовай земскай адміністрацыі заўважаецца значная дамінацыя прадстаўнікоў роду Юдыцкіх. Той факт, што колькасная і якасная перавага ў прасоўванні па кар’ернай лесвіцы ў Рэчыцкім павеце належала аднаму роду, увогуле не з’яўляецца выключэннем, аднак, у цэлым істотна вылучае Рэчыцкі павет у параўнанні з іншымі. З 14 намінацый па Рэчыцкім павеце, якія падпісаў Уладзіслаў Ваза і якія трапілі ў кнігі запісаў, 8 былі дадзены менавіта Юдыцкім. У другой чвэрці XVII ст. гэтаму роду належаў такі ўплывовы ўрад як павятовае падкаморства – Ераніму Юдыцкаму, а прыкладна ў канцы 1638 г. ці на пачатку 1639г. пасаду маршалка Рэчыцкага павету атрымаў Пётр Юдыцкі, хутчэй за ўсё, па Рыгоры Юдыцкім, які яшчэ 7.ІІІ.1636 г. выступаў у якасці дэпутата для карэктуры права ВКЛ ад Рэчыцкага павета4. У 1627 г. па смерці суддзі земскага Філона Юдыцкага5 пасада павятовага земскага суддзі выйшла з сферы кантролю роду Юдыцкіх, але яны часам прысутнічалі на другіх і трэціх ролях у земскім судзе павета. З 25.Х.1643 г. па авансе на рэчыцкае судзейства Мікалая Нерашынскага на пасаду падсудка кароль у Новым Двары зацвердзіў Крыштапа Юдыцкага, былога павятовага войскага6, а павятовае пісарства ад 11.Х.1627 г. і да смерці ў 1639 г. належала Багдану Юдыцкаму7. Урад харужства рэчыцкага належаў Мікалаю Юдыцкаму, намінаванаму яшчэ 17.Х.1621 г. у Львове Жыгімонтам ІІІ і прысутнаму на гэтай пасадзе ў час каралявання яго сына8. Рэчыцкае павятовае вайскоўства ў час праўлення Уладзіслава Вазы было ў поўным распараджэнні Юдыцкіх: 30.ХІІ.1627 г. па смерці Івана Солтана, рэчыцкага войскага, на гэты ўрад атрымаў намінацыю Крыштап Юдыцкі9, а пасля авансу апошняга на падсудкоўства пасада перайшла паводле прывілея ад 25.X.1643 г. да Аляксандра Юдыцкага, старасты ясвойнскага і пакаёвага двараніна караля10. З чатырох новаўведзеных Уладзіславам IV павятовых пасадаў у Рэчыцкім павеце на тры былі прызначаны Юдыцкія, што яшчэ раз даказвае спецыфічныя адносіны да гэтага роду каралеўскай улады. Так, павятовым чэснікам стаў Тамаш Юдыцкі, кавалер мальтанскі, а па яго смерці ў змаганні з туркамі11, пасаду заняў 22.ІІ.1643 г. Валерыян Юдыцкі12. Першы рэчыцкі падчашы Пётр Юдыцкі атрымаў намінацыйны прывілей 29.ХІ.1635 г. у Варшаве13, а па яго авансе на маршалкоўства пасаду заняў наступны прадстаўнік роду – Ян Юдыцкі, зацверджаны 9.I.1639 г.14 Новаўведзены ўрад павятовага скарбніка апынуўшыся першапачаткова ў Мікалая Юдыцкага, намінаванага 19.ІІІ.1636 г.15, ужо 19.ІІ.1639 г. належаў Філону Юдыцкаму16, а з 7.ІІІ.1646 г. перайшоў да Валерыяна Юдыцкага, чэсніка рэчыцкага17. Дадзеныя матэрыялы дазваляюць зрабіць некаторыя высновы. Максімальна ў 1633-1635 г.г. (да ўвядзення пасады чэсніка, падчашага, мечніка, скарбніка і лоўчага) Юдыцкім належала 5 з 9 павятовых ўрадаў, а ў 40-я гады XVIIст. яны мелі 9 з 14 наяўных на той час пасад у павеце. Адсунутымі Юдыцкія былі толькі ад аднаго ключавога земскага ўраду – суддзі. Увогуле не выклікае сумнення тое, што аванс па павятовай іерархіі часам не з’яўляўся самамэтай, а хутчэй быў дадатковай адзнакай за паслугі каралю.Такім чынам, менавіта Юдыцкія складалі ядро лакальнай палітычнай эліты Рэчыцкага павета.
Хаця падаўляючая большасць рэчыцкіх павятовых урадаў і ў першай, і ў другой палове праўлення Уладзіслава ІV Вазы належала Юдыцкім, прадстаўнікі гэтага роду не былі заўважаны на значных, тым больш сенатарскіх, пасадах па-за паветам. Толькі пазней, калі каралём быў ужо Ян Казімір Ваза, Мікалай Уладзіслаў Юдыцкі, кавалер мальтанскі і каралеўскі дваранін, які распачаў кар’еру з урада скарбніка рэчыцкага, а ў 1640 г. стаў стольнікам, нарэшце, 11.IV.1654 г. атрымаў намінацыю на цэнтральны ўрад генерала артылерыі ВКЛ і ў 1660 г. стаў наваградскім кашталянам18. Дарэчы, менавіта М.У. Юдыцкі ачольваў войскі Рэчы Паспалітай на пачатку 60-х гадоў XVII ст., якія вызвалялі Полаччыну ад рускіх19. Аляксандр Юдыцкі, які стаў войскім рэчыцкім пры Уладзіславе IV, сенатарскі ўрад менскага кашталяна атрымаў у 1672 г. падчас праўлення Міхала Вішнявецкага20.

РГИА
(РОССИЙСКИЙ ГОСУДАРСТВЕННЫЙ ИСТОРИЧЕСКИЙ АРХИВ)

Фонд 821, опись 1, дело № 21 - Долг графа Юдицкого Глускому и Слонимскому Бернардинским м-рям Минской и Гродненской губ., 1843 г., 53 лл.;

Нашлась таки метрика о смерти Станислава Юдицкого, последнего владельца имения Камень из рода графов Юдицких!
Это большая удача.
Итак, он умер в октябре 1828 г. в м.Глуск, о чем есть запись в приходском костеле.

Прислали мне польские друзья метрику о крещении трехименной Герники-Вероники-Катерины Якубовской от 8.10.1810 г.

October
Anno Domini 1810 mensis 8bris Ego Josephus Kamiński oficialis min. piarius Diecesios
Prolatus archidiaconus Cathedr : Curatus Jvenen.[sis]. Suplic Ceremonis Super
Jnfantem, Henricom Veronicom et Catharinom Baptisatom es Ybris ex aqua
Parentum ... Dominor Vincenti et Anna de domo Gawdzielewiczówna
revbileum Jakubowskich Vexillifer Exercitus Polonis Levantes de sacro fonti
JU MD Josephus Oskierko Sweamor. Chelmoż. ordines S. Stanislau ques
cum JU MD Marianna Sielawina Consilias JU...MD Stanislaus comes
Judycki cum MD Anna Brzozowska Ditet: Starodubnow. MD Josephum
Frąckiewicz Profectus Stołuzi cum – MD Aloiza Jakubowska
prestysima MD Stanislaus Boguszewicz Consiliar cum
MD Caterina Jakubowska MD Josephus Leski Deputamus
MD Fanteria Boguszewiczówna Consiakor de aula Zaborze.

Październik

Roku Pańskiego 1810 miesiąca października Ja Józef Kamiński oficjał minowany przez biskupa mińskiego i .......archidiakon katedralny: ksiądz zawiadujący parafią klasztorną Iwieniecką ................... ..........
dziecko Henrykę, Weronikę i Katarzynę ochrzciłem ...............z wody
rodzice............ ................... ..Wincenty i Anna z domu Gawdzielewiczówna
......Jakubowskich Chorąży Wojsk Polskich przynoszą do świętego źródła
.....Szlachetny Józef Oskierko........... ................... ..........S. Stanisław ........
ze Szlachetną Marianną Sielawina ...............Szlachetnym Stanisławem ........
Judycki ze Szlachetna Anną Brzozowską: ................... ... Szlachetny Józef
Frąckiewicz ................... ........ze Szlachetna Aloizą Jakubowską
..................Szlachetny Stanisław Boguszewicz .........
Szlachetna Katarzyna Jakubowska, Szlachetny Józef Leski .....
Szlachetna Fateria Boguszewiczówna ..............ze wsi Zaborze.

Скорее всего в этой метрике нет случайных людей. В таинстве крещения принимали участие близкие люди, скорее всего - все они родственники (близкие и дальние).
Вот что у меня получается:
Станислав Юдицкий – сын графа каменского и лоевского Иосифа Юдицкого генерал-лейтенанта Войск польских.
Dla słusznych przyczyn wziął finalny rozwód w roku 1812 stycznia 7 dnia.
Алоизия Якубовская (ур. Гавдзелевичовна) – Porucznikową byłych Wojsk Polskich wdową od roku 1806. С 1815 г. известна по архивным документам как жена Станислава Юдицкого.
Марианна Селявина (ур. Рейтан Рдултовская?) – это возможно жена владельца фл. Раков Иосифа Селявы – председателя департамента Минского Главного суда.
Богушевич Станислав – Минский граничный (межевой) судья, шембелян
По имеющимся у меня сведениям Оскерко и Фронцкевичи - родственники по Тизенгаузенам и обе фамилии - родственники Юдицким.
Такие крестины считаются роскошными.
Посчитайте сколько было пар крестных родителей?
Правильно! Шесть.

Сведения 1860 г. об имениях дочерей Юдицких в Минской губернии, что в браке стали Лащовой, Нарушевичевой и Рудзеевской.

графский род, который владел м. Камень, соседним м. Волмой Ошмянского повета, м. Глуск Слуцкого и м.Лоев Речицкого повета.