Ищу любые упоминания фамилии Целицо (Целица)

На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!

БСРГ, Глыбоцкі р-н

Беларуская сялянска-рабочая Грамада была створана ў чэрвені 1925 года, яна была масавай легальнай арганізацыяй нацыянальна-вызваленчага характару. Яе кіраўнікамі былі вядомыя беларускія дзеячы Браніслаў Тарашкевіч, Сымон Рак-Міхайлоўскі, Пётр Мятла, Пётр Валошын.
Праграма Грамады запатрабавала рэвалюцыйна-дэмакратычных пераўтварэнняў, свабоды нацый, канфіскацыі зямель памешчыкаў. Грамада аб'яднала бяднейшых і сярэдніх сялян, гарадскую беднату і прагрэсіўную інтэлігенцыю. У Дзісненскім павеце ў чэрвені-лістападзе 1926 года было створана 138 гурткоў Грамады, якія аб'ядноўвалі 9980 членаў. Тут мелася больш 50 упаўнаважаных Цэнтральнага Камітэта Грамады. Гэта была самая шматлікая арганізацыя ўсіх 27 паветаў Заходняй Беларусі, дзе ўсяго налічвалася 62118 членаў БСРГ.
На тэрыторыі Дзісненскага павета яшчэ адчувалася разарэнне з часоў імперыялістычнай вайны, тут пражывала значная частка праваслаўнага насельніцтва, якое менш паддалася ўплыву і агітацыі польскіх улад і каталіцкагадухавенства.
Пытанне аб падрыхтоўцы да стварэння ў Павеце арганізацый Грамады абмяркоўвалася яшчэ ў снежні 1925 года на нарадзе мясцовага актыву ў Глыбокім з удзелам паслоў сейма С. Рак-Міхайлоўскага і П. Мятлы. Яны ў ліпені 1925 г. сумесна з пасламі Б. Тарашкевічам і П. Валошыным выйшлі з баларускай фракцыі польскага сейма і стварылі пасольскіклуб БСРГ. Яны актыўна скарыстоўвалі трыбуну сейма, разгарнулі работу па стварэнні арганізацыі працоўных.
У канцы красавіка 1926 г. у Глыбокім зноў адбылася нарада актыву.
15 жніўня 1926 года на з'ездзе членаў БСРГ у Глыбокім быў створаны павятовы камітэт Грамады, старшынёй якога быў выбраны Міхась Нікіфароўскі з Празарок, сакратаром камітэта — Архім Цяліца, скарбнікам — Сцяпан Стоцік. Лепшымі актывістамі Грамады былі Кастусь Лабунька, Міхась Шэвель, Аляксандр Артаеў, Іван і Фёдар Баранковічы, Іван Снітко, Васіль Скурко, Вера Дрозд і інш.
А першы гурток Грамады быў створаны 21 чэрвеня 1926 г. у вёсцы Празарокі, яго ўзначаліў М. Нікіфароўскі, дарэчы, ён быў зяцем нашага земляка, бацькі «нацыянальнага тэатра» Ігната Буйніцкага.
У вёсцы Вуглы гуртком кіраваў Пётр Савіцкі, тут часта збіраліся гурткоўцы на свой сход, абмяркоўвалі пытанні абнавучанні дзяцей на роднай мове, раздзеле панскай зямлі. Тут распаўсюджваліся беларускія газеты і кнігі.
У Зябках гурткоўцы праводзілі значную работу, распаўсюджвалі сярод насельніцтва газету «Беларуская ніва» ііншыя. Партыйны білет члена гуртка БРСГ Кастуся Сінкевіча і цяпер захоўваецца ў гісторыка-этнаграфічным музеі ўГлыбокім.
Вялікай папулярнасцю карысталіся выданні Грамады — газета «Беларуская ніва», у перыяд з лістапада 1925 г. па сакавік 1926 г. выйшла яе 35 нумароў. 3 ліпеня па снежань 1926 года выдавалася газета «Народная справа» (выйшла 39 нумароў).
Адказным выдаўцом газет быў П. Мятла, які быў родам з вёскі Кухцінцы Дзісненскага павета. У рэдакцыі газет ішлі тысячы пісьмаў, рэзалюцый сходаў сялян з розных куткоў Заходняй Беларусі.
У перыяд з 1 снежня 1926 г. па 1 лютага 1926 г. колькасць гурткоў Грамады ў Дзісненскім павеце павялічылася з 138 да 159 чалавек. Дзісненскі стараста ў снежні 1926 г. аштрафаваў на 5-15 злотых і на 30-60 дзён арышту 20 удзельнікаўафіцыйна дазволенага органамі ўлады сходу членаў Грамады ў вёсцы Брусава.
У Глыбокім быў адкрыт філіял Беларускага кааператыўнага банка і кааператыва «Сноп». Мясцовыя актывісты выкарыстоўвалі іх для палітычнай работы, тут захоўвалі грашовыя сродкі.
У кастрычніку 1926 г. член Грамады з Дзісненскага павета Юдзенін забіў правакатара Івашкевіча. Буржуазная прэса і яе рупар у ваяводстве «Дзённік Віленьскі» адкрыта аб'явілі, што вінаватым у забойстве з'яўляецца павятовы камітэт. У адказ на гэты паклёп Дзісненскі павятовы камітэт 22 кастрычніка 1926 г. звярнуўся з адозвай, у якой рашуча асудзіў і адхіліў правакацыйныя абвінавачванні Грамады ў падбухторванні да насілля. Камітэт заклікаў членаў арганізацыі і працоўных да вытрымкі, стойкасці і арганізаванасці ў барацьбе.
Ноччу з 14 на 15 студзеня 1927 г. пачаліся арышты членаў Грамады і яе кіраўнікоў.
У 1928-1929 гг. адбылося некалькі працэсаў па справе Грамады. 3 23 лютага на 22 мая 1928 г. у Вільні прайшоў працэс над 56 кіруючымі дзеячамі і актывістамі, членамі павятовых і гмінных камітэтаў. Сярод асуджаных быў і К. Лабунька з Глыбоччыны. Галоўныя кіраўнікі Грамады Б. Тарашкевіч, С. Рак-Міхайлоўскі, П. Валошын і П. Мятла былі асуджаны на 12 год цяжкага турэмнага зняволення.
Па ўзгадненню Савецкага ўрада з польскім аб абмене зняволенымі 1931 г. яны пераехалі ў БССР, дзе працавалі ва ўстановах Мінска. Але ў канцы 1933 г. у Мінску іх зноў арыштавалі. Пасля яны трагічна загінулі ў засценках НКУС.

Я. БУНТО, краязнаўца
Copyright © ГУ "Витебская областная библиотека им. В. И. Ленина", 2006 – 2012
http://vlib.by/pridvinie/index...-glub-raen

Список кавалерам российских имп. и царских орденов... - Санкт-Петербург : тип. К. Вингебера, 1828-1852. - 19-25.
за 1832 год : Ч. 5. - 1833. - [1], 246 с.
с. 100
ЕгорЪ АндреевичЪ Целица.
20 лет беспорочной службы
время пожалования - 2 августа 1829
http://dlib.rsl.ru/viewer/01003821192#?page=100

Елена! Возможно, это Вам давно известно, но обе черейские церкви до 1839 года были униатскими. См. прикрепленный файл.

Спасибо ОГРОМНОЕ, Виктор. Рада вновь с Вами встретиться.

До факта этого практически недавно я таки тоже докопалась
https://forum.vgd.ru/595/31307/
А вот в ПК такого не читала.

Домой приду - посмотрю. Мне сам списочек целиком крайне интересен. Я чуток вытянула из Гугла на польском языке, но полностью там только Борисовский и Черейский деканаты
https://forum.vgd.ru/post/595/31307/p1430059.htm#pp1430059

Благодарю Вас!

Елена! по CtrlF проверить всю тему теперь невозможно.
Знаю, что у вас в теме попадались Целицо - Леопольдовичи и Иосифовичи.
Но есть ли у вас сведения о самих Осипе и Леопольде?
Мне они попались в ПК за 1854 г. по Мог. губ.
Жалко пропускать, верно?
Поэтому укажу, а вам решать, нужны, аль нет.
Заседатель уездного суда в Климовичах кол. рег. Леопольд Егорович Целицо.
Уездный землемер в Могилеве губ. секр. Осип Иванович Целицо.
Акцизный надзиратель 1-го округа Степан Иванович Целицо (в Гомеле) (с.42-43)

Благодарствую, Леонид!

Конечно же, тут уж лучше больше, чем меньше.

Знаю я этих господ, но все одно - огромное Вам спасибо!

__________________________________________

Compte-rendu du Comité général de secours pour les victimes de la guerre en Pologne: 9 janv 1915 - 31 mars 1917
Klausfelder, 1917 - Всего страниц: 145
Доклад Генерального комитета помощи жертвам войны в Польше
с. 41
Ciellica, Conrad, San Remo . . . . . . L. it. 300 —- 276 —

Конрад Леопольдович наш... Воспитатель Царскосельского лицея...

Arkhiv Imperatorskago Aleksandrovskago lit︠s︡ei︠a︡, vremenno khrani︠a︡shchiĭsi︠a︡ v Korolevskom voennom muzei︠e︡ v Bri︠u︡sseli︠e︡
Nikolaĭ Nikolaevich Flige, T. P. Mitrofanov
Izd-ie Lit︠s︡eĭskago obʺedinenīi︠a︡ vo Frant︠s︡ii, 1937 - Всего страниц: 48

Весь Петроград_1923_с. 519 - книжная пагинация (1066 по смотрелке)
Целица, Ив. Каз., Слес., Обводный канал, 49
Целицо, Ал-др Ив., Счетов., Б. Разночинная, 3
http://leb.nlr.ru/fullpage/284...0%B0%D0%B4
_________________________

Калиш - Целицо Киприан Семенович, канцелярский чиновник, КС, Щипиорнская таможня (с. 127, 1908)
Ломжа - он же, архивариус, нч, в службе с 1 января 1882. (с. 46, 1887)
чиновник для письма (1885, с. 37 книжн.)

Житомир (ПК Волынской г., 1900, с. 31) Целицо Иван Степанович, КА, почтово-телеграфный чиновник 2 разр, дом. обр., в сл. с 1877 г.
1890 - Минск, с. 6, ГС, почтово-телеграфный чиновник 4 разр.

__________________________

Вестник полиции. Еженедельный журнал с иллюстрациями. Том 30, 1908 г.
Еженедельный иллюстрированный журнал XIX в. о деятельности полиции в России.

По Департаменту полиции определяются на службу ... пот. поч. гр. Цѣлицо (Захарій) ...
http://www.knigafund.ru/books/56071/read#page3

elena_krd

Не знаю, есть ли у Вас такая информация, но вот попалась мне:

ВСЯ РИГА. 1914г.

стр.188 – Целицо Архип Степанович, неим. чина., помощник бухгалтера 1 разряда, Рижское отделение крестьянского поземельного Банка. Ревельская, 42. кв. 29-

http://gramatas.lndb.lv/period...ssueType:B

С уважением – Ludvika.

Застреливший полковника Деева в Вильно кармелит:
o. Andrzej od Opieki św. Józefa (Cielica, Cylica), zmarł w klasztorze Glębockiem w 1818 r. w wieku 45 lat . W 1794 r. mial lat 21
"Ostra Brama w Wilnie", Maria Kałamajska-Saeed, Państwowe Wydawn. Nauk., 1990 (всего 282 с.)
на с. 159, с. 242

Г-жа Мария разбирает в своей работе поэму "Ostra Brama" Antoni Gorecki (1839)
http://books.google.pl/books?i...mp;f=false

Пишет, что о. кармелиту Целице тогдашняя польская молодежь поклонялась...

W ówczesnej sytuacji bylo zatem psycholo- gicznie uzasadnione, ze vox populi uznal karmelitariskiego braciszka za narzedzie interwencji opieki nadprzyrodzonej.
Wiersz Goreckiego koriczy siç apelem do polskiej mlodziezy, by oddawala czesc pamięci brata Cylicy, niedawno zmarlego w klasztorze karmelitów w Głębokiem. Zawarte w tej strofce informacje świadczą dowodnie, że poeta był doskonale obznajomiony z wileńskimi realiami. Żródla karmelitańskie poświadczaja, że brat Cylica (wlaściwie Cielica) zmarł w Glębokiem w 1818 r. w wieku 45 lat . W 1794 r. mial lat 21, byl więc na tyle dorosły, a zarazem na tyle młody, by włączyć się do walki zbrojnej, choć jako zakonnik nie powinien tego czynić.*

*Kronika (odpis), s. 595 nota biograficzna opracowana przez Osierdę – o. Andrzej od Opieki św. Józefa (Cielica), zmarly w 1818 r. w klasztorze głębockiem w wieku 45 lat; - Regestr expensowy..., k. 99v. - „Februarius 1812 Pocztylionowi który przywiózł z Grodna brewiarz od B. Andrzeia”.

http://books.google.pl/books?i...6AEwATjmAQ
_______________________________

Оставляю под глубоким сомнением его имя. По моим данным - он таки "X Jozeff Andrzejewiecz"...
В одной из книг имя было прописано "Карлагаст"...
В этом же году [1865] происходило освящение памятника (на 9-й версте по Ошмянской дороге), поставленного командиру Казанского полка полковнику Дееву, который в 1794 году, при усмирении польского мятежа в Вильне, был "смертельно ранен из ружья ксендзом Карлагастом Целицею, засевшим в Остробрамской часовне". В 1866 году памятник был возобновлен.
Походы 64-го Пехотного Казанского его императорского высочества великого князя Михаила Николаевича полка, Борисов В. Сыцянко А. (с. 469)
http://www.knigafund.ru/books/116811/read#page486

Однако спасибо даме-историку за год смерти и указание где...

______________________________

Вот такая еще книжечка попалась...
Jan Marek Antoni Giżycki, Wiadomości o Dominikanach prowincyi litewskiej, Том 2,
Nakł. oo. Dominikanów, Skł. gł. w Ksiẹg. G. Gebethnera, 1923
с. 391 - 393

Karmelici Bosi.
Szymon Ossowski, landwójt magdeburgii pińskiej, sprowadził ten zakon do Pińska w r. 1734, dnia 6. maja1), wystawiwszy im kościół p. w. Św. Kazimierza, niedaleko od Franciszkanów, drewniany, ma-
jący długości łokci 80, szerokości 18, z facyatą z dwiema wieżami, o 5 ołtarzach; w wielkim М. B. Szkaplerzna, łaskami słynąca. Klasztor niewielki, bez piętra z jednym kurytarzem; długości łokci 30, szerokości 18; w bibliotece około tomów 200.
Fundusz w r. 1829 podany taki: pod zabudowaniami i ogrodami w mieście morgów 5; za miastem morgów 7; kapitałów pewnych rs. 5,128, niepewnych rs. 6,150.
Słownik geograficzny twierdzi, że Onufry Drucki-Lubecki 2), razem z innymi, złożyli kapitał dla Karmelitów, wynoszący pięćdziesiąt kilka tysięcy rs. (?), ulokowanych na kahale pińskim, lecz ta suma w procesach ustawicznych zostawała tak, że klasztor prawie żadnej z niej korzyści nie miał; co się z nią ostatecznie stało, niewiadomo.
Obligacye wynosić miały rocznie mszy czytanych 450 (?); stąd wniosek niektórzy wyprowadzają, że za dawnych czasów musiał być ten klasztor liczniejszy, lecz w XIX w. zastajemy tam przeważnie rezydencyę z paru zakonnikami. Parafii tam nie było.
Znamy kilku Karmelitów, mieszkających w Pińsku w XIX wieku3). Około r. 1811 O. Norbert Matusiewicz był deputatem od duchowieństwa do sądu powiatowego pińskiego i jednocześnie w tym klasztorze kaznodzieją; w tych czasach stał na czele Zgromadzenia О. Andrzej Cielica w charakterze prezydenta4), a jeszcze wcześniej, bo w r. 1807, prezydentował O. Melchior Muraszko; około roku 1818 był przełożonym O. Bonifacy Kozaryn; w roku 1825 umarł w Pińsku O. Paweł Jarmułowicz, spowiednik u Marya- witek; przed rokiem 1823 rządy sprawiał O. Eliasz Massulewicz, a przed nim, może O. Brunon Potry- kowski, rodem z Wołynia.
W r. 1825 był prezydentem O. Łukasz od Św. Andrzeja Korsyna Torczyński, a kaznodzieją O, Marcin od Św. Teodora. Straż, dwóch tylko Karmelitów 5).
Następnie, w r. 1832, klasztor skasowano, a kościół zabrano, potem go zupełnie rozebrano, a klasztor rząd sprzedał żydowi, który tam urządził młyn parowy na wielką skalę.

1) Z opisu dyecezyi mińskiej przez Chodźkę, jak wyżej.
2) Onufry Drucki-Lubecki, syn Franciszka, pan na Pohoście, miał się urodzić podług Bonieckiego w r. 1799, a umarł w r. 1840, był marszałkiem szlachty powiatu pińskiego.
3) Kopia formularnego (sic) spisu Karmelitów Bosych prowincyi litewskiej z r. 1825, manuskrypt w ręku piszącego.
4) Z Kalendarzyka wileńskiego, wydziału uniwersyteckiego.
5) Directorium karmelickie na rok 1826 wydane.

Примерно в 1811 О. Норберт Матусевич был депутатом от духовенства в повятовом суде Пинском и в одновременно в монастыре проповедником, в эти же времена возглавлял Конгрегацию (собрание???) О. Андрей Целица в качестве президента.

Ищу любые упоминания фамилии Целицо (Целица)

С огромной благодарностью приму также сведения о своих Шафрановских и Цытовичах. :)