Рогачевский уезд

На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!

Уважаемый Александр.

Alex57 написал:

[q]
Можа хто прызнае сваю бабулю, ці прабабулю.
[/q]

Навряд ли кто то ЗДЕСЬ признает. Скорее всего надо размещать эту фотографию на форумах Жлобина, Рогачева или Бобруйска.

Alex57 написал:

[q]
Хотел бы общаться с пользователями интересующимися данной темой. Александр.
[/q]

А вот об этом именно здесь и можно общаться, тем более что LIDICA наша землячка и много кому помогала и помогает в поиске инфы о земляках.
Вот это все

[q]
Паважаная Lidiza, на той час, калі зроблен фотаздымак, яшчэ пісаліся і дваранамі, і Войніч-Сянажэцкімі нават пасля 1917 года. Яшчэ у шлюбных запісах за 1919 год, якія рабіў антушоўскі ксёнз пісалася так. Бачыў сваімі вачамі і рабіў выпіскі у гістарычным архіве. Нават не ведаю якая улада была у Сенажатках на той момант. Як пісалі далей, касьцёл працаваў да 1934 года, не ведаю. Можа хто ведае ці захаваўся архіў касьцёла з 1920 па 1934 год, дзе ён знаходіцца, было б цікава пабачыць. А за савецкім часам пісалі ужо Сенаженскій, Жолтак, а не Міткевіч-Жоўтак, не да прыдомкаў было. А калі у канцы 30-х забралі з адных Сенажатак болей за 50 мужчын і вярнулася жывымі толькі трое, большась на, усялякі выпадак, і палякамі перасталі сябе лічыць, хоць да гэтага хадзілі у Антушы у польскую школу. З павагай.
[/q]

лирика, которая многим в этой теме известна.

Alex57 написал:

[q]
Жолтак, а не Міткевіч-Жоўтак,
[/q]

Об этой фамилии читайте в Сети книгу Дмитрия Рогозина, бывшего предствителя РФ в НАТО а сейчас вице-премьер в правительстве Путина.
С уважением.

Alex57 написал:

[q]
пісаліся і дваранамі, і Войніч-Сянажэцкімі нават пасля 1917 года. Яшчэ у шлюбных запісах за 1919 год, якія рабіў антушоўскі ксёнз пісалася так
[/q]

Я не рабiла заувагу. Гэта трэба мець на увазе як даведку. Гаворка была аб дакументах савецкага часу (1926г). Калi Вам трэба зноску на справу, напiшiте асобна.

[q]
А калі у канцы 30-х забралі з адных Сенажатак болей за 50 мужчын і вярнулася жывымі толькі трое, большась на, усялякі выпадак, і палякамі перасталі сябе лічыць, - [b
[/q]

]ведаю, але пакуль не магу знайсцi крынiцы. Можа i мае там былi......... Гэтая тайна (мае жылi ужо з пачатку века у Рагачове) хавалася ад нашчадкау, тым больш, что ахвяры - гэта родзiчы па бакавых галiнах майго дрэва. Кавалеускiя ды :Жiзнейскiя былi праваслауныя ( не пазней за 1863 год, але адносiлi сябе да палякау i да шляхты.

[q]
хоць да гэтага хадзілі у Антушы у польскую школу.
[/q]

- а вось гэта навiна. Бачыла лiст у якiм была занатована колькасць вучняу польскай школкi у Антушах, па Сенажатках вучняу не было... (нажаль згубiла зноску на справу)...

Alex57 написал:

[q]
. А за савецкім часам пісалі ужо Сенаженскій, Жолтак, а не Міткевіч-Жоўтак, не да прыдомкаў было.
[/q]

Пісалі Міткевіч-Жаўток і ў савецкі час. Як і Войніч-Сенажэцкі (ці Сенажэцкі-Войніч):

"Міткевіч-Жаўток Іван Леанардавіч
Нарадзіўся 12 лютага 1892 г. у Жлобінскім раёне. Жыў у Гомелі, працаваў бухгалтарам. Арыштаваны 10 лістапада 1937 года. Пастановай камісіі НКУС СССР і пракурора СССР ад 28 лістапада 1938 г. прыгавораны да вышэйшай меры пакарання. Расстраляны 28 снежня 1937 г. у Гомелі."

"Сенажэцкі-Войніч Аляксандр Людгардавіч
Нарадзіўся ў 1877 годзе. Селянін. Арыштаваны 2 лютага 1930 года. Асуджаны на 5 гадоў зняволення ў ППЛ."

Alex57 написал:

[q]
Як пісалі далей, касьцёл працаваў да 1934 года, не ведаю. Можа хто ведае ці захаваўся архіў касьцёла з 1920 па 1934 год, дзе ён знаходіцца, было б цікава пабачыць
[/q]

Думаю, што ніякага архіва пасля сярэдзіны 1920-х не было. Апошні ксёндз Мустэйкіс быў у Антушах года да 1926-га. Метрычныя запісы з 20-х гадоў вяліся ЗАГСамі. А пасля 1926 года ксяндзы прыязджалі вельмі рэдка.

Alex57 написал:

[q]
Нават не ведаю якая улада была у Сенажатках на той момант.
[/q]

А небыло никакой власти: немцы ушли, в Рогачеве был ревком, который поддерживали военные (пограничники - комиссар Циммерман), были селянские бунты (д.Корма), потом пришли поляки, которых Тухачевский обозвал белополяками, стояли части Булак-Балаховича, и только в начале 20-го года Рогачевщина стала под властью Советов.
Когда были польские власти, в Бобруйском уезде проводилась перепись населения (есть материалы в Сети), в перепись попали некоторые деревни Тихиничской и Поболовской волостей, но наши околицы не попали.

Alex57 написал:

[q]
А калі у канцы 30-х забралі з адных Сенажатак болей за 50 мужчын і вярнулася жывымі толькі трое, большась на, усялякі выпадак, і палякамі перасталі сябе лічыць
[/q]

В этом нет ничего удивительного: мой отец на следствии в августе 1938 г.признал себя по национальности поляком, а в 1949, когда отбыл срок и был сослан на поселение, написал собственноручно в анкете - национальность - белорус, родной язык - белорусский. Все это у меня подтверждено документально, даже в справке о том, что я являюсь сыном реабилитированного, прокуратура Гомельской области подчеркнула что отец был поляком по национальности.(справка от апреля 2011 г.)
В этой связи меня очень заинтересовала база данных - польские заключенные воркутинских лагерей, но, к сожалению, я не смог ее найти. Есть отрывочные данные на Мемориале и по отдельным публикациям, обобщенных - не встречал.
К сведению, по переписи на 1 января 1925 г. по околице Тертеж абсолютное большинство дворовладельцев - поляки, а дворов в околице было больше 100.

Вяртаючыся да пытання сталінскіх рэпрэсій былой каталіцкай магілёўскай шляхты, то можна зацьвердзіць, што яна была татальнай, блізкай да генацыду. У восень купіў у Мінску кніжку Уладзіміра Ліпскага "Усе мы радня" "Мастацкая літаратура" 2010. Есьць там сведчанне Марыі Адольфаўны Ліпскай з не чужой мне вёскі, альбо ваколіцы, Чарцёж ( мая прабабуля Тэафалія Мартынаўна Юневіч адтуль родам). Аўтар прыводзіць яе словы: "Наплявузгалі, что прылятаў у Чарцёж польскі самалёт. О што прыдумалі, каб забраць нашых мужчын. Усіх разчысцілі ... Сто семьдзесят чалавек... З хаты па трох выводзілі - бацькоў і сыноў." Ivanich вышэй піша пра памеры вёскі - не цяжка падлічыць, што былі арыштаваны амаль усе дарослыя мужчыны. На жаль не знайсьці і спісаў закатаваных людзей. Напэўна яны ёсьць у Беларускім КДБ, але у свабодным доступе не друкуюцца. У РФ былі надрукаваны у дзевяностыя гады па ўсім адміністрацыйным тэррыторыям "Кнігі памяці", дзе дастаткова поўна давалася інфармацыя аб усіх рэпрэсаваных. На жаль у Беларусі гэтага няма. Дарэчы кніга "Памяць" па Рагачоўскаму району ёсьць. Мінск. "Беларусская энцыклапедыя" 1994, ёсьць там і артыкул "Вернутыя імёны". Але у ім толькі некалькі сот прозвішчаў, малая частка у асноўным па Крушынаўскім, Мадарскім і Ціхініцкім с/с. Няма у ім рэпрэсаваных жыхароў Рагачова, былых шляхецкіх ваколіц - Цярцежа, Антушоў, Гарбачоўкі, Марусенькі... Пашанцавала маім Сенажаткам. Мая цётка Ганна, бацька якой, вотчым маёй мац,і Грахоўскі Іван Ігнатавіч, загінуў у лагеры, даслала да аўтараў сведкі пра яго, братоў бабулі Сенажэнскіх Аляксандра Іванавіча і Ігната Іванавіча расстрэляных у Бабруйску. Разам з звесткамі пра маіх родзічаў у кніжцы надрукаваны спіс арыштаваных сенажаткаўцаў, які па памяці саставіла мая бабуля. Яна сьцьвярджала, што ўсяго была арыштавана каля 60 аднавяскоўцаў, але ўспомніла яна толькі 40. З арыштаваных назад вярнуліся толькі Аркадзь Адамавіч Грахоўскі і Барнаба Антонавіч Закрэўскі.
Былі расстрэляны, альбо загінулі:
- Асяпчук Рыгор,
-Грахоўскія: Амброжа Адамавіч, Іван, Кайтан Адамавіч, Міхаіл Іванавіч,
- Жоўткі Іосіф Адольфавіч і Леанід Іванавіч,
-Закрэўскія: Антон Кайтанавіч, Антон Мамертавіч, Астаф Дзяменцьевіч, Аўгусьцін Дзяменцьевіч,Іван Лявонцьевіч, Ігнат Альбертавіч, Іосіф Тытусавіч, Кайтан Лявонцьевіч, Станіслаў Антонавіч, Станіслаў Тытусавіч, Тытус Лявонцьевіч,Франц Казіміравіч,
-Зубовіч Міхаіл,
Караткевіч Міхаіл,
-Манкевіч Аляксандр
-Пархамовіч Аляксандр Вадзяслававіч
-Сенажэнскія: Вадзяслаў Тадэўкавіч, Канстанцін Вікенцьевіч, Лявон Вадзяслававіч, Міхаіл Вадзяслававіч, Міхаіл Іосіфавіч, Пётр, Томка Вадзяслававіч, Яуген Вадзяслававіч,
-Цемянга Людвіг,
-Шчыгельскія: Габрусь Мамертавіч, Казімір Казіміравіч, Канстанцін Паўлавіч,
-Шэнкель,
-Ядлоўскі Антон Сямёнавіч

Всесоюзная перепись населения 1926года. форма №3 Владельная ведомость.
сведения об ней смотрите в теме Чечерск https://forum.vgd.ru/45/5285/80.htm?

после эйфории от полученных из РГИА документов задумался о том - как проследить дальнейшую судьюбу моего предка, получается после его выхода на пенсию. Пока знаю что:
- при уходе на пенсию из Рогачевского уездного училища ему было 50 лет и жил он с детьми в своем деревянном доме в г.Рогачеве.
- в 1855 году при оформлении дворянского сословия жил там же.
Хотел бы узнать - когда именно умер и где бы похоронен. Были ли у него еще дети после 1855 года?
Ехать в Белоруссию и сидеть в НИАБ и пересматривать погодам метрики и т.п. возможности нет, поэтому хотел спросить - в каких источниках можно узнать о жителях Рогачева в 60-70-е годы XIX века?

madrih,

как можно писать вопросы не называя, даже, фамилии?

Wladzislaw написал:

[q]
как можно писать вопросы не называя, даже, фамилии?
[/q]

Так ведь посмотрите Wladzislaw, сколько тут народу просматривают все темы инкогнито! А уж решится зарегистрироваться - это смельчаки...
Но, не у всех хватает смелости писать под своими обращениями фамилии... Как бы чего не вышло! Страх у нас в крови!
Сколько меня останавливало родни, от того что бы я что-то о давно уже умерших предках сообщила в интернете! Им это яко бы навредит…
И у Вас на сайте сообщила и тут. Ведь ничего плохого не случилось! Получила тут помощь в поисках, получила и у Вас на сайте, за что огромное спасибо!
Народ не бойтесь! А кто не стучится, тем не откроется!

Рогачевский уезд

Документы и полезные ссылки