СОБОЛЕВСКИЕ герба ЛАДА ( SOBOLEWSKI herbu LADA).

На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!

Marina Sobol написал:

[q]
Klim2018, большое спасибо! Это новая ветвь общего рода!)
[/q]

Вот и хорошо. Стало быть информация дошла до нужного адресата.
Удачи Вам!

Marina Sobol написал:

[q]
Klim2018, большое спасибо! Это новая ветвь общего рода!)
[/q]

У меня есть ещё немного информации по этому роду.
Сейчас опубликую часть. Если заинтересует, то пишите. Опубликую и остальное.

Соболевський з П'єнтків (de Piаtkо Sobolewskі) Андрій
Йосифа і Анни Веренко син,
Стефана і N Пашковської онук.
З-поміж іншого пред'явив витяг з Видання К. Несецького, т. 4, с. 153.
Львівський земський суд, 18.11.1782.
ЦДІАЛ України. Ф. 165, оп. 6 а, спр. 32, с. 100 – 101.

Соболевський з П'єнтків (de Piеtkі Sobolewskі) Йосиф
Матея і Єфросинії з Гонсьоровських син,
Адальберта і Анни з Хроновських онук.
Замешкалий в Перемишльському циркулі.
Перемишльський земський суд, 04.10.1782.
ЦДІАЛ України. Ф. 165, оп. 6 а, спр. 29, с. 357 – 359.

Смуток І., Смуток Л. Матеріали до генеалогії шляхти Галичини. – Т. 1. Легітимації 1776-1817 рр. – Біла Церква: Видавець Пшонківський О.В., 2016. С. 394.

Klim2018, спасибо за новую информацию! Буду рада за продолжение.)

Sobolewo założono na ziemi nadanej w XV wieku rodowi herbu Ślepowron. W XVI należało do Kuczyńskich. Wieś wzmiankowana w dokumencie sądowym dotyczącym wymierzania gruntów w 1547 roku, w którym zapisano: a Łukasz z braćmi i synowcami, mają 100 łanów w Kuczynie Wielkim, Trojanowie, Klukowie, Sobolewie, Malinowie, Kapłani, i mają stawić 10 koni na wojnę.[1]

W I Rzeczpospolitej należało do ziemi drohickiej w województwie podlaskim.

W następnych latach oprócz działów Kuczyńskich, istniały działy Łuniewskich, ale przede wszystkim Piętków z Piętek. Według spisu podatkowego z roku 1580: Ślachetny Szymon z Piętka, dał z bracią swą (....) z Sobolewa, z włók ziemskich 1 i pół, gr. 22.

W 1600 kupił tu ziemię Szymon Piętka zwany Pąk. Jego synami byli: Antoni, Mateusz, Jan, Salomon, Stanisław i Szymon, którzy zaczęli podpisywać się jako Sobolewscy herbu Ślepowron. W następnych latach wieś zamieszkiwali liczni Sobolewscy. Część z nich z powodu braku ziemi opuściła wieś:

Jakub Sobolewski został pisarzem ziemskim, drohickim
inny Sobolewski został w 1678 roku podsędkiem ziemskim, drohickim
Mateusz, drugi syn Szymona Pąka zamieszkał prawdopodobnie w pobliżu Warszawy
synem Mateusza był Walenty, pisarz ziemski, warszawski
Stanisław, syn Walentego, podkomorzy warszawski i poseł na sejmy
Walenty Faustyn - z Piętek, herbu Ślepowron - Sobolewski, senator warszawski, poseł na Sejm Wielki, senator Księstwa Warszawskiego, minister sprawiedliwości Królestwa Polskiego[1]

Piętki-Gręzki
Piętki stanowiły okolicę szlachecką zamieszkałą przez drobną szlachtę. Pierwsze dane o istnieniu osadnictwa na tym terenie pochodzą z 1465 roku. Wtedy to notowano w zapiskach genealogicznych Wawrzyńca, dziedzica wsi Piętki (*329), pieczętującego się herbem Ślepowron. Bardzo prawdopodobne, iż miejscowa szlachta była spokrewniona z innymi tutejszymi rodami Kuczyńskich oraz Lubowickich herbu Ślepowron, ponieważ większość okolicznej szlachty posługiwała się tym właśnie herbem.
Kolejnym znanym rycerzem był Andrzej zwany Oczko, dziedzic Piętków w 1489 roku. Jego synem był Piotr wspominany w aktach ziemskich w 1509 roku. W tym samym czasie wymienia się Abrahama, Jakuba, Marcina i Piotra synów Jana. W początkach XVI wieku można również znaleźć wzmianki o Bartłomieju i jego synach: Macieju, Michale oraz Piotrze (1523) (*330).
Jak widać, początkowo znany był tylko jeden dziedzic wsi, natomiast w pierwszej połowie XVI wieku była ich już cała grupa. Trudno teraz orzec, która z kilku części okolicy szlacheckiej Piętki jest najstarsza. Prawdopodobnie Basie lub Gręzki. Pierwszy zapis z XV wieku mówi tylko o miejscowości Piętki, natomiast zapisy z XVI wieku mówią już o podziale na cztery części.
Liczny ród Piętków nie mógł pomieścić się w swoim gnieździe i część z nich zajmowała tereny wokół pierwotnej siedziby. Tak było na przykład z synem wyżej wymienionego Macieja (syna Bartłomieja), który zwał się Mikołajem i był zwany Szeliga. Założył on Piętki Szeligi. Piętkowie „skolonizowali” także pobliskie Sobolewo, dając początek sławnemu rodowi Sobolewskich herbu Ślepowron (patrz Sobolewo).
Podczas sporządzania dokumentów dotyczących unii polsko-litewskiej wymieniono w nich wielu rycerzy z tej okolicy (z Piętek Basie, Piętek Gręski, Piętek, Gręsk oraz Szelig) (*331).
Zgodnie z danymi z 1580 roku, istniała wioska Pieńki (zapewne błąd ówczesnych pisarzy) dzieląca się na części: Baśki, Gręski i Szeligi. Osobno wymieniano Oczkowiznę. Dziedziczyli tu (i płacili podatki): „Ślachetny Wawrzyniec Kostro, z cześnikami swemi, dał z włok ziemskich 2, po gr. 15. Ślachetny Matyas Pąk, z cześnikami swemi, dał z włók ziemskich 10, po groszy 15. Ślachetny Jakób Stanisławów, z cześnikami swemi z Pieńków Szeligów, z włók ziemskich 10, po gr. 15. Ślachetny Matyas Jedynak z cześnikami swemi, dał z włók ziemskich 10, po gr. 15” (*332).
Przez wieki Piętki były siedzibą drobnej szlachty. Początkowo Piętków, potem również innych szlachciców. Na przykład w XIX i XX wieku notowano tu rodzinę Tołwińskich herbu Ogończyk (*333). Przez długi czas zachowało się tradycyjne budownictwo. Zespół budynków mieszkalnych i gospodarczych z tej wsi można oglądać w skansenie w Ciechanowcu.
Piętki Gręzki w XIX wieku były ośrodkiem szkolnictwa. W latach 1868-1879 notowano tutaj rządową szkołę jednoklasową. Warto również wspomnieć, że była to najstarsza szkoła w gminie Klukowo (*334).
Słownik Geograficzny z 1887 roku w ten sposób opisuje Piętki: „- wieś i okolica szlachecka, powiat mazowiecki, gmina Klukowo, parafia Kuczyn. Posiada szkołę początkową ogólną i wiatrak. W obrębie okolicy leżą wsie szlacheckie: Piętki Basie, Piętki Gręzki, Piętki Szeligi i Piętki Żebry ” (*335).
Na przełomie XIX i XX wieku ta miejscowość stanowiła liczne skupisko ludności drobnoszlacheckiej. W 1891 roku naliczono tutaj aż 35 gospodarstw na 294 ha gruntów (średnio 8,4 ha) (*336).
W 1921 roku w tej wsi znajdowało się 37 domów z 203 mieszkańcami, w tym 4 prawosławnych (3 z nich podało narodowość białorusk&#261

(*337).
W czasie okupacji niemieckiej powstał tu tajny komplet na poziomie szkoły średniej. Prowadził go przedwojenny oficer wojsk lotniczych Leon Kłodecki (*338).

--------------------------------------------------------------------------------

(*329) Rodzina, Herbarz...., tom XIII, s. 367.
(*330) Tamże.
(*331) Halicka I, Nazwy miejscowe..., s. 136.
(*332) Źródła Dziejowe...., tom XVII/1, s. 54.
(*333) http://www.zszp.bialystok.pl/jan-kazimierz-tolwinski.html.
(*334) Jemielity W, Szkolnictwo w Guberni ..., s. 28.
(*335) Słownik Geograficzny...., tom VII, s. 121.
(*336) Dajnowicz M. Drobna szlachta....., s. 221.
(*337) Skorowidz miejscowości....., s. 109.
(*338) Wincenciak W, Szkolnictwo w ..., s. 139.

Klukowo - Gminny Portal Internetowy - Piętki-Gręzki - [ Перевести эту страницу ]
www.klukowo.pl/viewpage.php?page...

Piętki-Szeligi
W pierwszej połowie XVI wieku żył Bartłomiej Piętka, który miał syna Macieja (1523). Jego synem był Mikołaj zwany Szeligą. Brakowało dla niego miejsca w rodzinnej wsi (jego ojciec miał dwóch braci, a ci zapewne synów), więc zajął puste tereny w oddali od rodowego gniazda. Miało to miejsce w połowie XVI wieku. Zatem cała nowa wioska liczyła początkowo jeden dom. Z czasem zamieszkali tu jego potomkowie i tą część Piętek zaczęto nazywać Szeligami. Wspomina się o niej już w 1569 roku (Szeligi, z Szelig) (*339).
Wioskę zamieszkiwali głównie przedstawiciele rodziny Piętków herbu Ślepowron, ale notowano także Lubowieckich i Olszewskich (Dorota Lubowicka, córka Jana, żona Jana Olszewskiego z Piętek Szeligów, zmarła przed 1692 rokiem) (*340). W tej okolicy notowano też rodziny Kostrów herbu Rawicz i Kuczyńskich.
Należy podkreślić, że Piętkowie mimo, że byli raczej ubogą szlachtą i nie równali się z takimi rodami jak Kuczyńscy, potrafili w XIX wieku udowodnić swoje pochodzenie szlacheckie. Rosjanie w tym czasie weryfikowali liczną rzeszę ubogiej szlachty. Ten kto nie miał dokumentów potwierdzających pochodzenia nie dostawał dyplomu szlacheckiego. Piętkowie w dużej części potrafili udowodnić pochodzenie, jednak część z nich przyjęła herb Pomian, a inni prawowity herb Ślepowron (*341).
Dane z 1891 roku informują o 12 gospodarstwach drobnoszlacheckich na 92 ha ziemi (*342). W 1921 roku w tej miejscowości notowano 15 domów z 99 mieszkańcami (*343).

(*339) Halicka I, Nazwy miejscowe..., część I, s. 136.
(*340) Boniecki A, Herbarz...., t. 15, str. 86: Lubowiccy h. Ślepowron.
(*341) Szlachta wylegitymowana..., s. 522-523.
(*342) Dajnowicz M. Drobna szlachta....., s. 221.
(*343) Skorowidz miejscowości....., s. 109.

Piętki-Gręzki
Piętki stanowiły okolicę szlachecką zamieszkałą przez drobną szlachtę. Pierwsze dane o istnieniu osadnictwa na tym terenie pochodzą z 1465 roku. Wtedy to notowano w zapiskach genealogicznych Wawrzyńca, dziedzica wsi Piętki (*329), pieczętującego się herbem Ślepowron. Bardzo prawdopodobne, iż miejscowa szlachta była spokrewniona z innymi tutejszymi rodami Kuczyńskich oraz Lubowickich herbu Ślepowron, ponieważ większość okolicznej szlachty posługiwała się tym właśnie herbem.
Kolejnym znanym rycerzem był Andrzej zwany Oczko, dziedzic Piętków w 1489 roku. Jego synem był Piotr wspominany w aktach ziemskich w 1509 roku. W tym samym czasie wymienia się Abrahama, Jakuba, Marcina i Piotra synów Jana. W początkach XVI wieku można również znaleźć wzmianki o Bartłomieju i jego synach: Macieju, Michale oraz Piotrze (1523) (*330).
Jak widać, początkowo znany był tylko jeden dziedzic wsi, natomiast w pierwszej połowie XVI wieku była ich już cała grupa. Trudno teraz orzec, która z kilku części okolicy szlacheckiej Piętki jest najstarsza. Prawdopodobnie Basie lub Gręzki. Pierwszy zapis z XV wieku mówi tylko o miejscowości Piętki, natomiast zapisy z XVI wieku mówią już o podziale na cztery części.
Liczny ród Piętków nie mógł pomieścić się w swoim gnieździe i część z nich zajmowała tereny wokół pierwotnej siedziby. Tak było na przykład z synem wyżej wymienionego Macieja (syna Bartłomieja), który zwał się Mikołajem i był zwany Szeliga. Założył on Piętki Szeligi. Piętkowie „skolonizowali” także pobliskie Sobolewo, dając początek sławnemu rodowi Sobolewskich herbu Ślepowron (patrz Sobolewo).
Podczas sporządzania dokumentów dotyczących unii polsko-litewskiej wymieniono w nich wielu rycerzy z tej okolicy (z Piętek Basie, Piętek Gręski, Piętek, Gręsk oraz Szelig) (*331).
Zgodnie z danymi z 1580 roku, istniała wioska Pieńki (zapewne błąd ówczesnych pisarzy) dzieląca się na części: Baśki, Gręski i Szeligi. Osobno wymieniano Oczkowiznę. Dziedziczyli tu (i płacili podatki): „Ślachetny Wawrzyniec Kostro, z cześnikami swemi, dał z włok ziemskich 2, po gr. 15. Ślachetny Matyas Pąk, z cześnikami swemi, dał z włók ziemskich 10, po groszy 15. Ślachetny Jakób Stanisławów, z cześnikami swemi z Pieńków Szeligów, z włók ziemskich 10, po gr. 15. Ślachetny Matyas Jedynak z cześnikami swemi, dał z włók ziemskich 10, po gr. 15” (*332).
Przez wieki Piętki były siedzibą drobnej szlachty. Początkowo Piętków, potem również innych szlachciców. Na przykład w XIX i XX wieku notowano tu rodzinę Tołwińskich herbu Ogończyk (*333). Przez długi czas zachowało się tradycyjne budownictwo. Zespół budynków mieszkalnych i gospodarczych z tej wsi można oglądać w skansenie w Ciechanowcu.
Piętki Gręzki w XIX wieku były ośrodkiem szkolnictwa. W latach 1868-1879 notowano tutaj rządową szkołę jednoklasową. Warto również wspomnieć, że była to najstarsza szkoła w gminie Klukowo (*334).
Słownik Geograficzny z 1887 roku w ten sposób opisuje Piętki: „- wieś i okolica szlachecka, powiat mazowiecki, gmina Klukowo, parafia Kuczyn. Posiada szkołę początkową ogólną i wiatrak. W obrębie okolicy leżą wsie szlacheckie: Piętki Basie, Piętki Gręzki, Piętki Szeligi i Piętki Żebry ” (*335).
Na przełomie XIX i XX wieku ta miejscowość stanowiła liczne skupisko ludności drobnoszlacheckiej. W 1891 roku naliczono tutaj aż 35 gospodarstw na 294 ha gruntów (średnio 8,4 ha) (*336).
W 1921 roku w tej wsi znajdowało się 37 domów z 203 mieszkańcami, w tym 4 prawosławnych (3 z nich podało narodowość białorusk&#261

(*337).
W czasie okupacji niemieckiej powstał tu tajny komplet na poziomie szkoły średniej. Prowadził go przedwojenny oficer wojsk lotniczych Leon Kłodecki (*338).

Sobolewo założono na ziemi nadanej w XV wieku rodowi herbu Ślepowron. W XVI należało do Kuczyńskich. Wieś wzmiankowana w dokumencie sądowym dotyczącym wymierzania gruntów w 1547 roku, w którym zapisano: a Łukasz z braćmi i synowcami, mają 100 łanów w Kuczynie Wielkim, Trojanowie, Klukowie, Sobolewie, Malinowie, Kapłani, i mają stawić 10 koni na wojnę.[1]
W I Rzeczpospolitej należało do ziemi drohickiej w województwie podlaskim.
W następnych latach oprócz działów Kuczyńskich, istniały działy Łuniewskich, ale przede wszystkim Piętków z Piętek. Według spisu podatkowego z roku 1580: Ślachetny Szymon z Piętka, dał z bracią swą (....) z Sobolewa, z włók ziemskich 1 i pół, gr. 22.
W 1600 kupił tu ziemię Szymon Piętka zwany Pąk. Jego synami byli: Antoni, Mateusz, Jan, Salomon, Stanisław i Szymon, którzy zaczęli podpisywać się jako Sobolewscy herbu Ślepowron. W następnych latach wieś zamieszkiwali liczni Sobolewscy. Część z nich z powodu braku ziemi opuściła wieś:
Jakub Sobolewski został pisarzem ziemskim, drohickim
inny Sobolewski został w 1678 roku podsędkiem ziemskim, drohickim
Mateusz, drugi syn Szymona Pąka zamieszkał prawdopodobnie w pobliżu Warszawy
synem Mateusza był Walenty, pisarz ziemski, warszawski
Stanisław, syn Walentego, podkomorzy warszawski i poseł na sejmy
Walenty Faustyn - z Piętek, herbu Ślepowron - Sobolewski, senator warszawski, poseł na Sejm Wielki, senator Księstwa Warszawskiego, minister sprawiedliwości Królestwa Polskiego[1]

Severin Uruski. Rodzina. Herbarz szlachty Polskiej. Warszawa. 1916
Якуб и Мартин, сыновья Яна z Piętku, 1555
София, жена Петра Bieczynskiego, бургграфа Косцианского 1625 (? линия герба Лодзя №45)
Францишек, Яцек и Казимир, сыновья Яна и Терезы Kraszewskiej, 1723
Юзеф и Ян z Piętek, легитимованы в Галиции в 1782

Piątkowski герба Szeliga
z Piętek
в Пржемыльском воеводстве

T. Gajl, "Polskie Rody Szlacheckie i Ich Herby", Białystok, Wydawnictwo Benkowski, 2000
Spis rodow podkarpackich na podstawie Sen. Władysława Pulnarowicza, "Rycerstwo Polskie Podkarpacia", Wydawnictwo 'Pobudki', Przemyśl, 1937
Senator Pulnarowicz dołączył następującą uwagę do zamieszczonego tam wykazu rodow i herbow:
Rody Podkarpacia III
Szeliga , Piątkowski, ...
www.herbarz.net/.../rody_podkarpacia_iii.htm

Anna Szeliga Piatkowska ur. Bet. 1650 - 1673 zm. Bet. 1695 - 1761 жена Jan Albert Trzecieski ur. Bet. 1641 - 1670 zm. Bet. 1695 - 1755
Trzecieski - Genealogia rodziny, herbarz, rodowod
www.genealogia.okiem.pl/trzecieski.htm
отец Анны - Маrcin de Szeliga Piątkowski
мать - Anna z Wislocka

Jozef Antonij Piatkowski z Szelibor, z Szeligow, 1733, wiszenski, воеводство руское porucznik 1734, AGZ т.23, с.54, 80

Justyna Piątkowska h. Szeliga, 1826-1908
дочь Filipа Piątkowski ("Sosa" 4) 1796-1870& ; ("Sosa" 5) Tekli Stokowska
внучка ca 1761-1842
www.sejm-wielki.pl/b/9.104.786
сестра Евгения

Антон, крестный Игнатия Пионтковского герба Korab, 1760 (РГИА, фонд, оп. Дело 2875)

Poczet szlachty galicyjskiej i bukowinskiej. W Lwowie, 1857
Иосиф и Ян Piątkowski z Piętek h. Szeliga, пржемысльский суд гродский 1782 г., с.191
Томас и Иосиф Piątkowski, пржемысльский суд гродский 1782 г., с.191
Лукаш Piątkowski, львовский суд земский 1782 г., с.191
Винценти Александр Piątkowski, сын Лукаша, дворянство империи, 1838, с.191
Иосиф Антони Piątkowski, дворянство империи, львовский суд земский 1782 г., с.191

severinn, спасибо за присланную информацию.)
Соболевские герба Слеповрон - это не наш род. Наши Соболевские имеют герб Лада.

Вот, что о них сказано у Несецкого:
Herbarz polski Kaspra Niesieckiego, S. J. Powiększony dodatkami z ..., Том 8

Sobolewski herbu Bada

Samuel Sobolewski из Люблина ушёл в Литву, его сын Paweł имел жену Pietkiewiczównę. У них сын Fabian, который выл знаменитым солдатом у короля Stefana.Жена Fabianа - Bilewiczówna ; их сын Adam это священник ордена Soc.Jesu. Stanisław в герцогстве Жемайтии 1621.
Paweł Kula Sobolewski из земли Закрочима был сборщиком(податеи) в сейме 1564. N. (?) была женой (или после) Мichał(a) Oraczewski(ego) с которым она имела потомство и их оставила и поженилас с судебным пристав-исполнителем. N.(?) имел жену Маryannę Szczerbiczównę 1634 . Franciszek , Sebastian ,Stanisław Sobolewscy Cyrusowie 1649. N.(?) была женой (или после) Antoni(ego) Ptaszyński(ego) N была женой (или после) Antoni Chronowski - виночерпием Брацлавского
w 1778 Antoni Sobolewski - прапорщик Волыни
w 1788 Józef - Стольник из Освенцима

Большое спасибо Барбаре.)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845
<<< poprzedni spis treści następny >>>
Sobolewski herbu Bada (t. 8 s. 438)

Sobolewski herbu Bada. Samuel Sobolewski z Lubelskiego przeniósł się do Litwy, syn jego Paweł, miał za sobą Piętkiewiczownę, z której syn Fabian sławny żołnierz za Króla Stefana, miał za sobą Bilewiczownę, syn jego Adam kapłan zacny w zakonie Soc. Jesu. Stanisław w księstwie Żmudzkim 1621. Paweł Kula Sobolewski w ziemi Zakroczymskiej poborca z sejmu 1564. Constit. fol. 76. N. była za Michałem Oraczewskim, z którym zostawiwszy potomstwo, poszła za Księgo komornika Księskiego. N. miał za sobą Mariannę Szczerbiczownę 1634. Acta Castren. Crac. Franciszek, Sebastian, Stanisław Sobolewscy Cyrusowie 1649. Acta Castr. Cracov. N. była za Antonim Ptaszyńskim. N. za Antonim Chronowskim podczaszym Bracławskim.

W r. 1778. Anton i Sobolewski chorąży Wołyński. - W r. 1788. Józef stolnik Oświęcimski. - Krasicki.

Еще перевод:
Соболевский герба Lada (стр. 8 стр. 438)

Соболевский герба Lada. Samuel Соболевский из Люблина переехал в Литву, его сын, Павел, был позади Piętkiewiczownę, от которого сын Фабиан известного солдата для короля Стефана, был позади Bilewiczownę его сын Адам достойный священник ордена Soc. Jesu. Stanislaw в княжестве жемайтийскому 1621. Павел Кула Соболевский в Закрочиме коллекторе парламента в 1564 Constit. Fol. 76. Н. Oraczewskim был для Майкла, с которым он оставил потомство, а затем в книгу судебных приставов Księskiego. Н. был за Марианной Szczerbiczownę 1634. Acta Кастрен. Crac. Фрэнсис, Себастьян, Станислав Соболевский Сайрус 1649. Acta Кастро. Кракове. Н. был слишком Antoni Ptaszyńskim. Н. Антони Chronowskim кравчему Braclaw.

Г. 1778 Антон и Соболевский прапорщик Волынский. - В 1788 г Джозеф Стольник Освенцим.. - Красицкого.

случалось что в одном роде у двоюродных братьев по мужской линии три разных герба

severinn написал:

[q]
случалось что в одном роде у двоюродных братьев по мужской линии три разных герба
[/q]

Не спорю.)
Но два герба разделила сама история и территория.
Соболевские герба Слеповрон остались в Польше. Обширнейший род. А Соболевские герба Лада переселились в Литву.

Из -за этого родословная Соболевских герба Слеповрон упоминается подробно в гербовниках. Прекрасно описана.

А род герба Лада практически не исследован и неизвестен.

герб Лада из Перемышльской земли Галицкого княжества (там замок Лада, он же Горай)

СОБОЛЕВСКИЕ герба ЛАДА ( SOBOLEWSKI herbu LADA).

Создание общей родословной.