⮉

Íàðèñóéòå ñâîå äðåâî. Áåñïëàòíî. Îíëàéí.   [õ]
Âñåðîññèéñêîå Ãåíåàëîãè÷åñêîå Äðåâî
Íà ñàéòå ÂÃÄ ñîáèðàþòñÿ ëþäè, óâëå÷åííûå ãåíåàëîãèåé, èñòîðèåé, ãåðàëüäèêîé è ò.ä. Çäåñü âû íàéäåòå ñîáåñåäíèêîâ, ýêñïåðòîâ, óìåëûõ ïîìîùíèêîâ â ïîèñêàõ ïðåäêîâ è ðîäñòâåííèêîâ. Âàì ïîäñêàæóò ãäå èñêàòü äîêóìåíòû î ïàâøèõ â áîÿõ è ïðîïàâøèõ áåç âåñòè, â êàêîé àðõèâ îáðàòèòüñÿ ïðè èññëåäîâàíèè ðîäîñëîâíîé ñâîåé ñåìüè, ïîìîãóò îïðåäåëèòü ïî ñòàðîé ôîòîãðàôèè ïðèíàäëåæíîñòü ê âîèíñêèì ÷àñòÿì, âåäîìñòâàì è ÷èíó. ÂÃÄ - ïîèñê ëþäåé â ïðîøëîì, íàñòîÿùåì è áóäóùåì!
Âíèç ⇊
Ãåíåàëîã Îëüãà Áàðãàìîíîâà

ÑÎÁÎËÅÂÑÊÈÅ ãåðáà ËÀÄÀ ( SOBOLEWSKI herbu LADA).

Ñîçäàíèå îáùåé ðîäîñëîâíîé.

Òåìû: ← Ïðåäûäóùàÿ   Ñëåäóþùàÿ →Ñòðàíèöû: ← Íàçàä 1 2 3 4 5 ... 10 11 12 13 14  * 15 16 17 18 Âïåðåä →
Ìîäåðàòîð: Marina Sobol
EvgenySob
Íîâè÷îê

ßìàë
Ñîîáùåíèé: 7
Íà ñàéòå ñ 2021 ã.
Ðåéòèíã: 5

kvetek íàïèñàë:
[q]
Ñàìîå èíòåðåñíîå, ÷òî ïî òîìó æå àäðåñó â Ëåíèíãðàäå (Áëîõèíà, 13) æèë åùå Ñîáîëåâñêèé Ëåîíèä Âàñèëüåâè÷, òî÷íåå, åãî æåíà https://pamyat-naroda.ru/heroe...i408260864
Îí óáèò â òîò æå äåíü ÷òî è Ëåîíèä Âëàäèìèðîâè÷. Òóò êàêàÿ òî íåïîíÿòíîñòü. Èëè ýòî îäèí è òîò æå ïîëèòðóê. Ïåðåïóòàëè îò÷åñòâî è äàòó ðîæäåíèÿ. Èëè ó Ëåîíèäà Âëàäèìèðîâè÷à êàðàíäàøîì íà äîêóìåíòå ïîñòàâèëè äàòó ñìåðòè Ëåîíèäà Âàñèëüåâè÷à. Õîòÿ åñòü óòâåðæäåíèå, ÷òî Ëåîíèä Âëàäèìèðîâè÷ ïðîïàë áåç âåñòè. Åñòü íà ñàéòå ïåðâîãî êàíàëà


Ïðèêðåïëåííûé ôàéë: 749A6B6F-FFA7-4417-9D1C-FBDE1AAA38A6.jpeg
EvgenySob
Íîâè÷îê

ßìàë
Ñîîáùåíèé: 7
Íà ñàéòå ñ 2021 ã.
Ðåéòèíã: 5

psyandr íàïèñàë:
[q]
Ëåîíèä - ïîëÿê(-ëèò?), õàëàòíî îòíîñèëñÿ ê äåëàì. id 37438070
[/q]



Èçâèíèòå — íå ñîâñåì ïîíÿë íà ñ÷¸ò õàëàòíîñòè.
 îòíîøåíèè íàöèîíàëüíîñòè — ðóññêèé. Õîòÿ îòåö åãî ïðîèñõîäèë èç Áåëàðóñè. Îòåö ãîâîðèë ÷òî Ñîáîëåâñêèå — ñ Çàïàäà Áåëàðóñè.


kvetek
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Åêàòåðèíáóðã
Ñîîáùåíèé: 3565
Íà ñàéòå ñ 2020 ã.
Ðåéòèíã: 1951

EvgenySob íàïèñàë:
[q]
Èçâèíèòå — íå ñîâñåì ïîíÿë íà ñ÷¸ò õàëàòíîñòè.
[/q]

Âèäèìî, èìåëàñü â âèäó ñòðàíèöà ãäå âçûñêàíèÿ è ïîîùðåíèÿ… òàì äàæå 8 ñóòîê äîìàøíåãî àðåñòà åñòü)
---
Èùó ñâåäåíèÿ îá Àíèñèìîâûõ(Êèðîâ), Äîíñêîâûõ(Ïåíçåíñêàÿ îáëàñòü), Ñïèðèäîíîâûõ(ä.Òðèôîíîâî, Ïûøìèíñêèé ÃÎ, Ñâåðäëîâñêàÿ îáëàñòü)
Klim2018
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Klim2018

Ñîîáùåíèé: 30280
Íà ñàéòå ñ 2018 ã.
Ðåéòèíã: 32537
Ñîáîëåâñüêèé ç Ï'ºíòê³â ã. Ëàäà (Sobolewsk³ de Pietki h. Lada)
1) Éîñèô, Ïëàöèä.
Ëþäîâ³êà ³ Ìàð³àííè ßâîðñüêî¿ ñèíè,
Êàçèìèðà ³ Ìàð³àííè гõòåð, ïåðøî¿ äðóæèíè, îíóêè,
Ìàðòèíà ³ Ñîô³¿ Ðèëüñüêî¿ ïðàâíóêè,
Ñåáàñò³àíà ³ Ñîô³¿ ç Ëîâ÷îâà Äîáðêî ïðàïðàâíóêè.
2) Àëüáåðò.
Êàçèìèðà Ìîéñåÿ ³ Ëþäîâ³êè Íîâîñåëèöüêî¿ ñèí,
Êàçèìèðà ³ Ìàð³àííè гõòåð, ïåðøî¿ äðóæèíè, îíóê,
Ìàðòèíà ³ Ñîô³¿ Ðèëüñüêî¿ ïðàâíóê,
Ñåáàñò³àíà ³ Ñîô³¿ ç Ëîâ÷îâà Äîáêî ïðàïðàâíóê.
Éîñèô ³ Ïëàöèä – âëàñíèêè ÷àñòêè ó ñ. ßâîðà.
Ñÿíîöüêèé çåìñüêèé ñóä, 14.10.1782.
ÖIJÀË Óêðà¿íè. Ô. 165, îï. 6 à, ñïð. 25, ñ. 330.

Ñìóòîê ²., Ñìóòîê Ë. Ìàòåð³àëè äî ãåíåàëî㳿 øëÿõòè Ãàëè÷èíè. – Ò. 1. Ëåã³òèìàö³¿ 1776-1817 ðð. – Á³ëà Öåðêâà: Âèäàâåöü Ïøîíê³âñüêèé Î.Â., 2016. Ñ. 394.
---
Çíàíèÿ - ñèëà
Marina Sobol
Ìîäåðàòîð ðàçäåëà

Marina Sobol

Ñîîáùåíèé: 1029
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 521
Klim2018, áîëüøîå ñïàñèáî! Ýòî íîâàÿ âåòâü îáùåãî ðîäà!)
---
ÃÓÐÎÂÛ; ÊÐÀÑÎÂÑÊÈÅ,ËÛÑÅÍÊÎ;
ÌÓÇÛ×ÅÍÊÎ; ÌÛÐÇÀ; ÍÈÊÎËÅÍÊÎ; ÏÅÍßÇÜ; ÐÛÁÀÊÎÂÛ; ÑÎÁÎËÅÂÑÊÈÅ; ÒÅÐÅÕÎÂÛ; ÒÎËÊÓØÊÈÍÛ, ÅÂÄÎÊÈÌÎÂÛ, ÀÁÄÓÐÀÌÀÍ×ÈÊÎÂÛ; ÊÎÍÄÐÀÒÞÊ; ÔÀÓÑÒÎÂÛ; ×ÅÐÍÎÓÑÎÂÛ.
Klim2018
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Klim2018

Ñîîáùåíèé: 30280
Íà ñàéòå ñ 2018 ã.
Ðåéòèíã: 32537

Marina Sobol íàïèñàë:
[q]
Klim2018, áîëüøîå ñïàñèáî! Ýòî íîâàÿ âåòâü îáùåãî ðîäà!)
[/q]
Âîò è õîðîøî. Ñòàëî áûòü èíôîðìàöèÿ äîøëà äî íóæíîãî àäðåñàòà.
֏ 刓!
---
Çíàíèÿ - ñèëà
Klim2018
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Klim2018

Ñîîáùåíèé: 30280
Íà ñàéòå ñ 2018 ã.
Ðåéòèíã: 32537

Marina Sobol íàïèñàë:
[q]
Klim2018, áîëüøîå ñïàñèáî! Ýòî íîâàÿ âåòâü îáùåãî ðîäà!)
[/q]
Ó ìåíÿ åñòü åù¸ íåìíîãî èíôîðìàöèè ïî ýòîìó ðîäó.
Ñåé÷àñ îïóáëèêóþ ÷àñòü. Åñëè çàèíòåðåñóåò, òî ïèøèòå. Îïóáëèêóþ è îñòàëüíîå.

Ñîáîëåâñüêèé ç Ï'ºíòê³â (de Piàtkî Sobolewsk³) Àíäð³é
Éîñèôà ³ Àííè Âåðåíêî ñèí,
Ñòåôàíà ³ N Ïàøêîâñüêî¿ îíóê.
Ç-ïîì³æ ³íøîãî ïðåä'ÿâèâ âèòÿã ç Âèäàííÿ Ê. Íåñåöüêîãî, ò. 4, ñ. 153.
Ëüâ³âñüêèé çåìñüêèé ñóä, 18.11.1782.
ÖIJÀË Óêðà¿íè. Ô. 165, îï. 6 à, ñïð. 32, ñ. 100 – 101.


Ñîáîëåâñüêèé ç Ï'ºíòê³â (de Piåtk³ Sobolewsk³) Éîñèô
Ìàòåÿ ³ ªôðîñèí³¿ ç Ãîíñüîðîâñüêèõ ñèí,
Àäàëüáåðòà ³ Àííè ç Õðîíîâñüêèõ îíóê.
Çàìåøêàëèé â Ïåðåìèøëüñüêîìó öèðêóë³.
Ïåðåìèøëüñüêèé çåìñüêèé ñóä, 04.10.1782.
ÖIJÀË Óêðà¿íè. Ô. 165, îï. 6 à, ñïð. 29, ñ. 357 – 359.


Ñìóòîê ²., Ñìóòîê Ë. Ìàòåð³àëè äî ãåíåàëî㳿 øëÿõòè Ãàëè÷èíè. – Ò. 1. Ëåã³òèìàö³¿ 1776-1817 ðð. – Á³ëà Öåðêâà: Âèäàâåöü Ïøîíê³âñüêèé Î.Â., 2016. Ñ. 394.
---
Çíàíèÿ - ñèëà
Marina Sobol
Ìîäåðàòîð ðàçäåëà

Marina Sobol

Ñîîáùåíèé: 1029
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 521
Klim2018, ñïàñèáî çà íîâóþ èíôîðìàöèþ! Áóäó ðàäà çà ïðîäîëæåíèå.) :rose:
---
ÃÓÐÎÂÛ; ÊÐÀÑÎÂÑÊÈÅ,ËÛÑÅÍÊÎ;
ÌÓÇÛ×ÅÍÊÎ; ÌÛÐÇÀ; ÍÈÊÎËÅÍÊÎ; ÏÅÍßÇÜ; ÐÛÁÀÊÎÂÛ; ÑÎÁÎËÅÂÑÊÈÅ; ÒÅÐÅÕÎÂÛ; ÒÎËÊÓØÊÈÍÛ, ÅÂÄÎÊÈÌÎÂÛ, ÀÁÄÓÐÀÌÀÍ×ÈÊÎÂÛ; ÊÎÍÄÐÀÒÞÊ; ÔÀÓÑÒÎÂÛ; ×ÅÐÍÎÓÑÎÂÛ.
severinn
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 7500
Íà ñàéòå ñ 2005 ã.
Ðåéòèíã: 2509
Sobolewo założono na ziemi nadanej w XV wieku rodowi herbu Ślepowron. W XVI należało do Kuczyńskich. Wieś wzmiankowana w dokumencie sądowym dotyczącym wymierzania gruntów w 1547 roku, w którym zapisano: a Łukasz z braćmi i synowcami, mają 100 łanów w Kuczynie Wielkim, Trojanowie, Klukowie, Sobolewie, Malinowie, Kapłani, i mają stawić 10 koni na wojnę.[1]

W I Rzeczpospolitej należało do ziemi drohickiej w województwie podlaskim.

W następnych latach oprócz działów Kuczyńskich, istniały działy Łuniewskich, ale przede wszystkim Piętków z Piętek. Według spisu podatkowego z roku 1580: Ślachetny Szymon z Piętka, dał z bracią swą (....) z Sobolewa, z włók ziemskich 1 i pół, gr. 22.

W 1600 kupił tu ziemię Szymon Piętka zwany Pąk. Jego synami byli: Antoni, Mateusz, Jan, Salomon, Stanisław i Szymon, którzy zaczęli podpisywać się jako Sobolewscy herbu Ślepowron. W następnych latach wieś zamieszkiwali liczni Sobolewscy. Część z nich z powodu braku ziemi opuściła wieś:

Jakub Sobolewski został pisarzem ziemskim, drohickim
inny Sobolewski został w 1678 roku podsędkiem ziemskim, drohickim
Mateusz, drugi syn Szymona Pąka zamieszkał prawdopodobnie w pobliżu Warszawy
synem Mateusza był Walenty, pisarz ziemski, warszawski
Stanisław, syn Walentego, podkomorzy warszawski i poseł na sejmy
Walenty Faustyn - z Piętek, herbu Ślepowron - Sobolewski, senator warszawski, poseł na Sejm Wielki, senator Księstwa Warszawskiego, minister sprawiedliwości Królestwa Polskiego[1]
severinn
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 7500
Íà ñàéòå ñ 2005 ã.
Ðåéòèíã: 2509
Piętki-Gręzki
Piętki stanowiły okolicę szlachecką zamieszkałą przez drobną szlachtę. Pierwsze dane o istnieniu osadnictwa na tym terenie pochodzą z 1465 roku. Wtedy to notowano w zapiskach genealogicznych Wawrzyńca, dziedzica wsi Piętki (*329), pieczętującego się herbem Ślepowron. Bardzo prawdopodobne, iż miejscowa szlachta była spokrewniona z innymi tutejszymi rodami Kuczyńskich oraz Lubowickich herbu Ślepowron, ponieważ większość okolicznej szlachty posługiwała się tym właśnie herbem.
Kolejnym znanym rycerzem był Andrzej zwany Oczko, dziedzic Piętków w 1489 roku. Jego synem był Piotr wspominany w aktach ziemskich w 1509 roku. W tym samym czasie wymienia się Abrahama, Jakuba, Marcina i Piotra synów Jana. W początkach XVI wieku można również znaleźć wzmianki o Bartłomieju i jego synach: Macieju, Michale oraz Piotrze (1523) (*330).
Jak widać, początkowo znany był tylko jeden dziedzic wsi, natomiast w pierwszej połowie XVI wieku była ich już cała grupa. Trudno teraz orzec, która z kilku części okolicy szlacheckiej Piętki jest najstarsza. Prawdopodobnie Basie lub Gręzki. Pierwszy zapis z XV wieku mówi tylko o miejscowości Piętki, natomiast zapisy z XVI wieku mówią już o podziale na cztery części.
Liczny ród Piętków nie mógł pomieścić się w swoim gnieździe i część z nich zajmowała tereny wokół pierwotnej siedziby. Tak było na przykład z synem wyżej wymienionego Macieja (syna Bartłomieja), który zwał się Mikołajem i był zwany Szeliga. Założył on Piętki Szeligi. Piętkowie „skolonizowali” także pobliskie Sobolewo, dając początek sławnemu rodowi Sobolewskich herbu Ślepowron (patrz Sobolewo).
Podczas sporządzania dokumentów dotyczących unii polsko-litewskiej wymieniono w nich wielu rycerzy z tej okolicy (z Piętek Basie, Piętek Gręski, Piętek, Gręsk oraz Szelig) (*331).
Zgodnie z danymi z 1580 roku, istniała wioska Pieńki (zapewne błąd ówczesnych pisarzy) dzieląca się na części: Baśki, Gręski i Szeligi. Osobno wymieniano Oczkowiznę. Dziedziczyli tu (i płacili podatki): „Ślachetny Wawrzyniec Kostro, z cześnikami swemi, dał z włok ziemskich 2, po gr. 15. Ślachetny Matyas Pąk, z cześnikami swemi, dał z włók ziemskich 10, po groszy 15. Ślachetny Jakób Stanisławów, z cześnikami swemi z Pieńków Szeligów, z włók ziemskich 10, po gr. 15. Ślachetny Matyas Jedynak z cześnikami swemi, dał z włók ziemskich 10, po gr. 15” (*332).
Przez wieki Piętki były siedzibą drobnej szlachty. Początkowo Piętków, potem również innych szlachciców. Na przykład w XIX i XX wieku notowano tu rodzinę Tołwińskich herbu Ogończyk (*333). Przez długi czas zachowało się tradycyjne budownictwo. Zespół budynków mieszkalnych i gospodarczych z tej wsi można oglądać w skansenie w Ciechanowcu.
Piętki Gręzki w XIX wieku były ośrodkiem szkolnictwa. W latach 1868-1879 notowano tutaj rządową szkołę jednoklasową. Warto również wspomnieć, że była to najstarsza szkoła w gminie Klukowo (*334).
Słownik Geograficzny z 1887 roku w ten sposób opisuje Piętki: „- wieś i okolica szlachecka, powiat mazowiecki, gmina Klukowo, parafia Kuczyn. Posiada szkołę początkową ogólną i wiatrak. W obrębie okolicy leżą wsie szlacheckie: Piętki Basie, Piętki Gręzki, Piętki Szeligi i Piętki Żebry ” (*335).
Na przełomie XIX i XX wieku ta miejscowość stanowiła liczne skupisko ludności drobnoszlacheckiej. W 1891 roku naliczono tutaj aż 35 gospodarstw na 294 ha gruntów (średnio 8,4 ha) (*336).
W 1921 roku w tej wsi znajdowało się 37 domów z 203 mieszkańcami, w tym 4 prawosławnych (3 z nich podało narodowość białoruską) (*337).
W czasie okupacji niemieckiej powstał tu tajny komplet na poziomie szkoły średniej. Prowadził go przedwojenny oficer wojsk lotniczych Leon Kłodecki (*338).




--------------------------------------------------------------------------------

(*329) Rodzina, Herbarz...., tom XIII, s. 367.
(*330) Tamże.
(*331) Halicka I, Nazwy miejscowe..., s. 136.
(*332) Źródła Dziejowe...., tom XVII/1, s. 54.
(*333) http://www.zszp.bialystok.pl/jan-kazimierz-tolwinski.html.
(*334) Jemielity W, Szkolnictwo w Guberni ..., s. 28.
(*335) Słownik Geograficzny...., tom VII, s. 121.
(*336) Dajnowicz M. Drobna szlachta....., s. 221.
(*337) Skorowidz miejscowości....., s. 109.
(*338) Wincenciak W, Szkolnictwo w ..., s. 139.



Klukowo - Gminny Portal Internetowy - Piętki-Gręzki - [ Ïåðåâåñòè ýòó ñòðàíèöó ]
www.klukowo.pl/viewpage.php?page...


Piętki-Szeligi
W pierwszej połowie XVI wieku żył Bartłomiej Piętka, który miał syna Macieja (1523). Jego synem był Mikołaj zwany Szeligą. Brakowało dla niego miejsca w rodzinnej wsi (jego ojciec miał dwóch braci, a ci zapewne synów), więc zajął puste tereny w oddali od rodowego gniazda. Miało to miejsce w połowie XVI wieku. Zatem cała nowa wioska liczyła początkowo jeden dom. Z czasem zamieszkali tu jego potomkowie i tą część Piętek zaczęto nazywać Szeligami. Wspomina się o niej już w 1569 roku (Szeligi, z Szelig) (*339).
Wioskę zamieszkiwali głównie przedstawiciele rodziny Piętków herbu Ślepowron, ale notowano także Lubowieckich i Olszewskich (Dorota Lubowicka, córka Jana, żona Jana Olszewskiego z Piętek Szeligów, zmarła przed 1692 rokiem) (*340). W tej okolicy notowano też rodziny Kostrów herbu Rawicz i Kuczyńskich.
Należy podkreślić, że Piętkowie mimo, że byli raczej ubogą szlachtą i nie równali się z takimi rodami jak Kuczyńscy, potrafili w XIX wieku udowodnić swoje pochodzenie szlacheckie. Rosjanie w tym czasie weryfikowali liczną rzeszę ubogiej szlachty. Ten kto nie miał dokumentów potwierdzających pochodzenia nie dostawał dyplomu szlacheckiego. Piętkowie w dużej części potrafili udowodnić pochodzenie, jednak część z nich przyjęła herb Pomian, a inni prawowity herb Ślepowron (*341).
Dane z 1891 roku informują o 12 gospodarstwach drobnoszlacheckich na 92 ha ziemi (*342). W 1921 roku w tej miejscowości notowano 15 domów z 99 mieszkańcami (*343).

(*339) Halicka I, Nazwy miejscowe..., część I, s. 136.
(*340) Boniecki A, Herbarz...., t. 15, str. 86: Lubowiccy h. Ślepowron.
(*341) Szlachta wylegitymowana..., s. 522-523.
(*342) Dajnowicz M. Drobna szlachta....., s. 221.
(*343) Skorowidz miejscowości....., s. 109.

Òåìû: ← Ïðåäûäóùàÿ   Ñëåäóþùàÿ →Ñòðàíèöû: ← Íàçàä 1 2 3 4 5 ... 10 11 12 13 14  * 15 16 17 18 Âïåðåä →
Ìîäåðàòîð: Marina Sobol
Ãåíåàëîãè÷åñêèé ôîðóì » Äíåâíèêè ó÷àñòíèêîâ » Äíåâíèêè ó÷àñòíèêîâ » Äíåâíèê Marishka Sobol » ÑÎÁÎËÅÂÑÊÈÅ ãåðáà ËÀÄÀ ( SOBOLEWSKI herbu LADA). [òåìà ¹78678]
Ââåðõ ⇈