Косякин, Ширяев, Гордей, Костевич, Дашук, Левкович, Юревич :

На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!

Косякины. Этот славный казачий род оказался в нашей родословной.
Благодаря неоценимой помощи форумчанки Trish,ведущей поиск в течение нескольких лет, моим поискам в ГАСК, и столь же неоценимой помощи историка В.А.Колесникова, исследующего Кавказское казачество, мне удалось проследить наших предков до 1680 года, когда в ст.Орловской на р. Медведице родился Севастьян сын Петров Косякин.

В Переписной книге по Новохоперской крепости 1744г. он, уже 64-х летний, с 4-мя внуками и пасынком Ефимом, который позднее будет известен под фамилией Косякин. Младшенький из внуков - Григорий - наш прямой предок.
Затем Ставропольская крепость и далее Карантинная, а ныне Суворовская станица. К 20-му веку этот род разросся, поставляя казачеству как простых казаков, так и казачьих командиров, получая награды и дворянские звания.

Последний представитель рода Косякиных в нашей ветви - Григорий Кирсанович- был по рассказам в семье награжден Георгиевским крестом и в последнее время был казначеем в станице Суворовской. Умер он в 1915 году. А вот супруга его - Феодосья Андреевна из большого казачьего рода Мельниковых была репрессирована и сослана на Север. Возвращаясь оттуда домой, она умерла по дороге, предположительно, в Ростове.
Я работаю над тем, что мне доступно в архиве Ставрополя, но далека от истории, буду благодарна за любые подсказки, ссылки на Инет и литературу и за все сведения о Косякиных.
Недавно я стала обладательницей уникальных для меня снимков.
Но мне не известна история их возникновения. Когда, по какому случаю собрались эти замечательные люди, кто они?

Прошу людей, знающих ответы на эти мои вопросы, поделиться своими познаниями. Возможно сообща мы сможем установить имена этих представителей Кубанского казачества.

Центральные фигуры мне известны - в 1 ряду сидят слева направо: второй - генерал - майор Косякин Петр Иванович, третий - полковник Конвоя Его Императорского Величества - Свидин Иван Гаврилович.

[ Изображение на стороннем сайте: 944201a06f0d.jpg ]

*Марьяна*

Марьяна, я Вам безмерно благодарна, это конечно же наш Иосиф. Многократно на разных страницах упоминается сочетание

U.S. City Directories
Schools, Directories & Church Histories

Showing 2 of 22 matches found on this image.
Showing 2 of 22 matches found on this image.

There's more to see
Sign up to see the picture of the whole page.
Sign up now
NAME: Josif Adam Kostewych
RESIDENCE: year - city, New Jersey

U.S. City Directories
Schools, Directories & Church Histories

Showing 4 of 15 matches found on this image. NAME: Josif Adam Kostewych
RESIDENCE: year - city, New York

Что бы это могло значить? Видно раскрытую книгу рядом... Я сейчас попытаюсь выйти на ту страницу и скопировать сюда ее адрес...

liliana
Лилия, здорово! Поздравляю! поистине: кто ищет, тот всегда найдет!

igolka97

Спасибо, Ирочка! Просто восторг

Еще бы найти сына, был он у него...

*Марьяна*

Вот немного по-иному, но вдруг - http://search.ancestry.com/cgi...QKMM38-61-

Social Security Death Index

Death, Burial, Cemetery & Obituaries

PreviewName: Stanislaus Kostkiewicz
State (Year) SSN issued: Vermont (date)

There's more to seeSSN Last Residence
Born Died
Sign up now

Name: Stanislaus Kostkiewicz
Birth: date
Death: dd mm 1966 - city, Rensselaer, New York, United States of America
Civil: Vermont

liliana написал:

[q]
К примеру вот http://search.ancestry.com/cgi...p;pgoff=11
[/q]

Лилия, проблема в том, что база выдает приближенные варианты, которые просто частично совпадают.
На самом деле там подходящего нет.

liliana написал:

[q]
Name: Stanislaus Kostkiewicz
[/q]

Social Security Death Index
about Stanislaus Kostkiewicz
Name: Stanislaus Kostkiewicz
SSN: 008-10-5089
Last Residence: 12090 Hoosick Falls, Rensselaer, New York, United States of America
Born: 6 Apr 1892
Died: Sep 1966
State (Year) SSN issued: Vermo

*Марьяна*

Спасибо Вам огромное за труд, этот явно не наш.

Знаете, подумалось, как у нас иногда допускают ошибки при написании документов, а потом Союз развалился и проще развод оформить и потом снова зарегистрироваться, чем ехать в бывшую республику СССР подлинники восстанавливать...

Итак, о прибыти в Нью-Йорк Иосифа Костевич получено подтверждение. Известно время прибытия и корабль, на которым он прибыл. Набираю название корабля Napolitan Prince в Гугле, выбираю год 1909, вот этим, последним рейсом, от 12 ноября 1909 года из Роттердама, Голландия, в числе 547 других пассажиров отправился в неизвестность молодой деревенский парень из большой многодетной семьи Адама Костевича. Жил он в маленькой деревушке Бершты, расположенной на границе Гродненской и Виленской губерний, окруженной дремучим лесом. Встретилось где-то: Откуда деревня Бершты

Когда по-соседству паны делили землю, то эту никто не хотел брать, — плохая очень. Один другому всё: — Беш ты, беш ты. Отсюда и Бершты.
Источник: Легенды i паданнi / [Склад. М. Я. Грынблат i А. I. Гурскi; Рэд. тома А. С. Фядосiк]. - Мн.: Навука i тэхнiка, 1983
И в это можно поверить, уж чего-чего, а песка там хватало. Земля была скудной, урожаи низкими.
http://autary.iig.pl/tokc/index.htm
Сяргей ТОКЦЬ

Летапіс вёскі Бершты

Кароткі нарыс старадаўняй гісторыі Берштаў
Яе вынікае з матэрыялаў археалагічных даследаванняў ваколіцаў вёскі
Бершты, людзі жылі тут ужо з часоў каменнага веку. Навукоўцы выявілі
старажытныя стаянкі, у ходзе раскопак якіх знойдзена шмат крамянёвых
прыладаў працы, фрагменты ганчарных вырабаў і зброі. Непадалёку ад
Берштаў на беразе ракі Котра знаходзіцца гарадзішча ранняга жалезнага
веку, якое напэўна служыла сховішчам для мясцовых жыхароў на выпадак
варожага набегу. Даследчык Ф.В.Пакроўскі ў сваёй працы
«Археологическая карта Гродненской губернии» (1895 г.) у «Трудах ІХ
археологического съезда в Вильне», са спасылкай на мясцовага
праваслаўнага святара ўзгадвае курганную групу ва ўрочышчы Мольчын
Рог, дзе пасля вясновай паводкі на беразе возера жыхары Берштаў
знаходзілі чалавечыя косткі, керамічны посуд, шкляныя пацеркі і
металічныя прадметы. У 1995 г. гарадзенскі археолаг Генадзь Семянчук
правёў папярэдняе даследаванне адзначанага месца, у выніку чаго
пацвердзілася інфармацыя Пакроўскага. Курганны могільнік, размешчаны
на ўсходнім беразе возера Берштаўскае, налічвае каля 30 курганных
насыпаў дыяметрам 10-15 м і вышынёй 0,5-1,5 м. У ходзе даследавання
былі выяўленыя фрагменты ганчарнага посуду XV - XVI стст.*
Упершыню ў гістарычных крыніцах Бершты ўзгадваюцца пад 1460 г. У 15-16
стст. тут размяшчаўся двор вялікіх князёў літоўскіх. Сюды на паляванне
з’язджаліся знатныя асобы з усёй дзяржавы. Тут жа абмяркоўвалі розныя
дзяржаўныя праблемы. Гэтыя абмеркаванні ў гістарычных крыніцах часта
нават называліся соймамі. Вялікі князь прымаў на гэтых соймах розныя
пастановы, надаваў прывілеі. Так, у 1496 г. у Берштах было нададзена
Магдэбургскае права для Гародні. Дзе знаходзіўся двор Вялікага князя,
даследчыкам дакладна невядома. Магчыма, што недалёка на паўднёвы захад
ад Берштаўскай царквы. Там на пагорку пад назвай «дварэц» Генадзем
Семенчуком былі знойдзены фрагменты кафлі і ганчарная кераміка XVII-
XVIII стст.
У лістападзе 1526 г. вялікі князь Жыгімонт надаў прывілей на
дванаццаць гадоў волі людзям, якія сяліліся ў Берштаўскай пушчы[1].
Пры гэтым акрэслівалася месца, на якім войту Мікалаю Гаіку дазвалялася
садзіць людзей.
… местьцо таковое нашодши ограничилъ тыми границами: почонъши отъ реки
Пашковъки границы Новодворское рекою Невешею внизъ до Чемерова мосту,
а отъ Чемерова моста границою и дорогою, которая идеть до Освяницы,
где овъсы наши изсыпывали, просто в реку Котру, а рекою Котрою уверхъ
до ели, поколь сеножати наши дошли, а от реки просто через бор мимо
круглыи оступъ, не заимаючи того оступа, к Олсову лесу, и не доходячи
того леса, до дороги зимнее Заболотьское, а тою дорогою засе в реку
Пашковъку; и вжо неколько в тыхъ границахъ осадилъ, а воитовъство тамъ
далъ земянину берестеискому Миколаю Федоровичу Гаику, и земли ему ку
воитовъству в тыхъ же границах далъ и ограничилъ, почонъши отъ
Чемерева мосту рекою Невишею вниз до того места, где ся зняла Котра з
Невишею, а Котрою уверхъ до Освяницы, а отъ Освяницы до Чемерова мосту
дорогою, которая дорога будеть делити з воляны…
Нам невядома, колькі людзей пасяліў у Берштаўскай пушчы гэты самы
Мікалай Гаік, і адкуль прыходзілі гэтыя «валяне». Таксама невядома,
колькі сялян ужо жыло ў Берштах на той час, якім быў іх сацыяльны
статус, якія павіннасці на карысць Вялікага князя яны выконвалі.
Наступнае апісанне Берштаўскай пушчы і яе насельніцтва адносіцца да
1641 г. Тады каралеўскім сакратаром Пятром Далматам Ісайкоўскім і
ўпіцкім маршалкам Хрыстафорам Белазорам была складзена Ардынацыя
каралеўскай пушчы Берштаўскага, Навадворскага і Забалоцкага
лясніцтваў[2]. Паводле гэтага дакумента большасць жыхароў Берштаўскай
пушчы на той час належала да катэгорыі сялян-асочнікаў ці, як
гаварылася ў дакуменце, сядзела на асоцы. Гэта значыла, што іх
галоўным абавязкам была ахова лясных багаццяў і дапамога каралю на
паляванні. Адносна невялікую частку насельніцтва пушчы складалі цяглыя
сяляне, якія мусілі хадзіць у каралеўскі двор на працу і плаціць
асобны грашовы чынш. У Берштаўскай пушчы налічвалася 15 лясных уступаў
ці оступаў (некранутых чалавекам і багатых зверам участкаў пушчы):
Везавіца (Wiezowica), Лебядзінае (Łebedzino), Алесец (Olesiec),
Карэнік (Korzenik), Ольсаў Лес (Olszow Les), Зубрава (Zubrowo), Арлова
Гара (Orlowo gniazdo), Залескаў Стан (Zeleskow stan), Ардынішча
(Ordiniscze), Бабіна (Babie), Кашалі (Koszele), Старына (Starzyna),
Ізбішча (Jzbiszcze), Ямішча (Jamiscze), Старынка (Starzynka). Асочнікі
мусілі пракладваць дарогі паміж гэтымі ўступамі і захоўваць лясныя
пераходы для звяроў з адных уступаў у другія.
Усяго ў Берштах на той час налічваліся 34 дымы асочнікаў: .....(моё - среди них и)

Sciepan Kosciewicz.....

Гэтыя асочнікі разам з 4 дымамі з суседняй вёскі Якубавічы мусілі
ахоўваць наступны абшар:"(…) ад рэчкі Пашкоўкі, ракой Нявішай да вусця
ракі Котры, а ад ракі Котры да Козега Хрыбта, да Дубічаў, на Кашалі да
ўрочышча Вызногі, краем Вязовіцы да Буды пад Лебядзінае, да селішча
Кабялёў, да ракі Руды і Мустэйкі павінны пільнаваць." Кожнаму з
асочнікаў надавалася паўвалокі зямлі, а дзесятніку – цэлая валока.
Апрача асочнікаў у Берштах таксама жылі і цяглыя сяляне, якія павінны
былі адпрацоўваць паншчыну ў каралеўскім фальварку. ...

Но возвращаемся на Napolitan Prince . Вот же, вот же он 209. Kostiewicz, Josef, 17 лет
Впереди еще 3 человека с фамилией Kostewicz, но из других мест.
Теперь можно анализировать, кто еще из Бершт прибыл вместе с ним, возможно удастся вычислить невесту, ведь теперь, после находки под крышей церкви, у меня "на слуху" берштовские фамилии тех лет ...

Из вышеприведенного источника:
у 1911 г. у воласці
налічвалася звыш 200 сялян, якія падаліся на заробкі ў ЗША і Канаду.
Яны, паводле звестак валаснога старшыні, прысылалі штогод дадому
грошай на суму каля 6000 рублёў (ці прыкладна 3000 даляраў).
Напрыклад, у 1906 г. з Берштаўскай воласці выехалі ў Амерыку 49 мужчын
і 19 жанчын.

У 1911 г. працай у лесе ў Берштаўскай воласці займаліся 2500 мужчын,
якія зараблялі ў год 4000 рублёў. Апроч таго, у гэтым жа годзе
валасное праўленне выдала 218 пашпартоў для выезду на заробкі ў межах
Расійскай імперыі, а 30 чалавек выехалі на заробкі ў Амерыку і 25
перасяліліся ў Сібір.

Прибыл на корабле Napolitan Prince наш Иосиф Костевич в Нью- Йорк,
а вот дальше его следы по американской земле пока не проявились сквозь вековую пелену...
Не удается обнаружить записей о браке, рождении сына и его учебе, смерти, наконец, Иосифа.
Что бы это могло значить? Сменил имя и фамилию?

Косякин, Ширяев, Гордей, Костевич, Дашук, Левкович, Юревич

У меня построено генеалогическое древо, в котром более 600 персон из разных стран и республик бывшего СССР. По одной из ветвей удалось дойти до 1680 года....