Тризны

Вот мне бы Фому Тризну приспособить к.....
Безродный он что-то у меня, хотя по легенде бытующей среди украинских Тризн - брат Иосифа Тризны, а какое в миру было имя у архимандрита Иосифа - увы, нигде не могу обнаружить.

И вот вновь противоречие и совпадение:

Казимир-Криштоф Адамович Тризна (упоминание1664 г.)
и
Казимир Кшиштоф (Петрович) Тризна. † январь 1713 г. Судился 14.1.1668 года в Минской каденции Трибунала Великого княже-ства Литовского по делу о невозврате ему супругами Казимиром и Геленою из Величков Беликовичами 100 злотых. Приобрел 8.2.1700 г. у Иеронима Сокульского имение Крупневичи в Минском воеводстве.
Сюда же приложено: Жалоба ясвойнского старосты пана А. Юдицкого на пана Казимира Криштофа Тризну ( аон ведь не Адамович, а Петрович) что бояре и подданные его местечка Дедиловичи Минского воеводства в 1655 г. во время московской окуппации ограбили двор его местечка Докшицы, от 3 июня 1662 г.

на это звание претендуют:
• Крупени, деревня
(Докшицкая волость, Борисовский уезд, Минская губерния)
• Крупени, имение
(Докшицкая волость, Борисовский уезд, Минская губерния)
• Крупец, деревня
(Новоселковская волость, Игуменский уезд, Минская губерния)
• Крупица, деревня
(Крупицкая волость, Минский уезд, Минская губерния)
• Крупцы, деревня
(Семково-Городецкая волость, Минский уезд, Минская губерния)
• Крупейки, деревня
(Лоевская волость, Речицкий уезд, Минская губерния)

Воистину Воскрес!

Так на первой же странице этой темы:

[q]

1633 г. пры Голдаўскай царкве Аляксандр Трызна заснаваў праваслаўны манастыр. Паміраючы бяздзетным, ён запісаў маёнтак Голдава ў пажыццёвае валоданне сваёй жонцы Крысціне Давыдаўне Швяйкоўскай,
у якой у 1634 г. маёнтак выкупіў брат нябожчыка Адам Трызна і яго жон-ка княжна Альжбета Друцкая- Гор-ская.

o Teofil Tryzna (13.579.27) wojewoda Brześć Litewski, ca 1650 & Izabela Lacka h. Lacki (13.579.26) ca 1660-1696
У Теофила (воевода Брестский) жена Изебелла z Laskiey (Ляцкая).
Теофил умер не оставив потомства, завещание составлено на жену Иза-беллу(во втором браке за Ходкеви-чем) и на племянников, детей сестер Регины и Теодоры на земли в Бытене, Пуховицы в Минском воеводстве.

4 поколение
Казимир-Криштоф Адамович Триз-на

Пазней (ужо ў пачатку 1660-ых гадоў) маёнткам Голдава валодаў іх сын Казімер Крыштаф Трызна, які развёўся са сваей жонкай Ганнай Ломскай і, стаўшы манахам, узначаліў базыліянскі Свята-Духаў манастыр у Вільні, У манастве ён вядомы як Кле-менс (Клямент) Трызна. У 1685 г. Кле-менс Трызна перад сваёй смерцю запісаў Голдаўскаму праваслаўнаму манастыру фундуш на землі і сялянаў.

[/q]

У меня даже есть привилей СА земянину Ошмянского повета Павлу Тризне на должность ввозного (возного) генерала Ошмянского повета от 10 февраля 1780 года (скан) - это в ряду загадок

Что касается этих данных , то их приводит Г. Брегер (герольд, 2002 год, № 3-4 - Гисторыя вески Голдава у Лидским раёне)

[q]

Видимо у Чарторийских купил имение Голдава королевский дворнин Ян Гигорьевич Тризно, который фигурирует в документах с 1566 года В 1613 его сыновья Адам и Александр (будущий лидский подкоморий) поделили между собой имение отца, причем первому досталось имение Слобода, а второму Голдово. ....В документе упоминается, что рядом с панским двором уже существлало местечко Голдово с православной церковью, которую основали и наделили фундушами предки братьев Тризно ..

[/q]

. и далее по тексту

Григория ТРизны было два (см. первую страницу)

по поводу лидского земского судьи - честно - из Интернета

Соглашаюсь, читата не полная, могла ввесчти в заблуждение , но факт такой был

http://pawet.net/library/histo...I_ст..html
Аўтар: Падалінскі Уладзімір,
Дадана: 10-02-2012,
Крыніца: Палітычная эліта Лідскага павета ў апошняй трэці XVI ст. // Беларускі Гістарычны Агляд. – Т. 16, сш. 1 (30). 2009. – С. 3–30.

Так, лідскім падкаморыем у 1566-1593 г. быў Мікалай Аляхновіч, а Ян Трызна ў 1586 г. быў прызначаны лідскім земскім суддзём, але ўрад па нейкіх прычынах не прыняў [18].
18. Ibidem. S. 358, 372; Vilimas D. LDK pavietų žemės… P. 16.Верагодна, пазней Я. Трызна стаў гаспадарскім маршалкам. Прынамсі, у верасні 1591 г. ён фігуруе менавіта як "маршалокъ его королевской милости": Акты, издаваемые Виленской археографической комиссией (АВАК): в 39 т. Т. 30: Акты трокского подкоморского суда. Вильна, 1904. С. 85.

Сапраўдныя рэкардсмены сярод "трыбуналістаў" Лідскага павета - Я. Нелюбовіч і Я. Трызна. Абодва ў канцы XVI - пачатку XVII ст. па 7 разоў былі дэпутатамі Трыбунала ВКЛ: Я. Нелюбовіч - у 1582, 1583, 1585, 1589, 1595, 1601 і 1604 г., а Я. Трызна -у 1584,1590,1591,1594, 1596, 1600 і 1606 г. [64]. Відавочна, што папулярнасцю і аўтарытэтам яны карысталіся не толькі ў асяродку лідскай шляхты, але і сярод шляхты ўсяго ВКЛ. Пра гэта сведчыць тое, што абодва абіраліся маршалкамі Трыбунала. Калі Я. Нелюбовіч выконваў функцыі маршалка аднойчы, у 1589 г. (маршалак віленскай кадэнцыі), то Я. Трызна - цэлых чатыры (!) разы - у 1584, 1594 (двойчы - маршалак наваградскай кадэнцыі), 1596 і 1606 г. [65].

па выніках галасавання шляхецкіх паслоў за эрцгерцага Максімільяна аддалі свае галасы 15 шляхцічаў Лідскага павета, за шведскага каралевіча (і будучага караля і вялікага князя) Жыгімонта Вазу - ніводнага [78]. Між іншым, Я. Абрамовіч і Я. Трызна былі на з'ездзе ўключаны ў склад пасольства для перамоваў з абодвума прэтэндэнтамі на ўладу. Аднак калі ў снежні 1587 г. палітычная эліта ВКЛ фактычна падтрымала кандыдатуру Жыгімонта Вазы, то ў склад дэлегацыі Вялікага Княства на каранацыйны сойм у Кракаў ні Я. Абрамовіч, ні Я. Трызна не ўвайшлі [79]. Што датычыць Я. Абрамовіча, то ён яшчэ на вальным сойме Рэчы Паспалітай 1585 г. праявіў сябе сапраўдным лідэрам земскіх паслоў