Ïèîíòêîâñêèå

Aleksander Gorajski (także Aleksander z Goraja, zm. po 1448) – szlachcic herbu Korczak.
Był synem Iwana z Klecia, a bratankiem Dymitra z Goraja (Dymitra Gorajskiego), podskarbiego, a później marszałka koronnego, który nie mając synów, zapisał część swych dóbr 4 bratankom. Aleksander otrzymał Goraj z przynależnymi wsiami.
Aleksander brał udział w wielkiej wojnie z Krzyżakami 1409-1411 i bitwie pod Grunwaldem, gdzie według Kroniki Jana Długosza stał na czele trzeciej chorągwi. Później walczył też w bitwie pod Koronowem w 1410, i jak stwierdza Jan Długosz należał do najwaleczniejszych rycerzy.
Ostatnia wiadomość o nim pochodzi z 11 lutego 1448, gdy występował jako świadek w sądzie we Lwowie. Pozostawił 4 synów: Jana, Mikołaja, Aleksandra i Andrzeja.

Aleksander Gorajski | Źródła w Internecie | cyclopaedia.net
pl.cyclopaedia.net/wiki/Aleksander_Gorajski‎

snegir íàïèñàë:

[q]

â Êèøèí¸âå óïîìèíàåòñÿ òàêæå Èîàíí Êîíñòàíòèíîâè÷ Ïèîíòêîâñêèé, êîëëåæñêèé ðåãèñòðàòîð(1906ã).

[/q]

Ïèîíòêîâñêèé È.Ê., Àäðåñ-Êàëåíäàðü Áåññàðàáñêîé ãóáåðíèè, 1910

Àãàôüÿ (Àãðàôåíà â ìîíàøåñòâå) ×óðèëîâíà, ñåñòðà Àëåêñàíäðà Èâàíîâè÷à ç Ãîðàÿ (óì.1427) , æåíà Ôåäîðà Äàíèëîâè÷à, êíÿçÿ Îñòðîæñêîãî

Lublins. 78

GORAJ
(1377 Goray alio nomine Lada) zamek i klucz.

Własn. szlach. 1377 Ludwik Węgierski nadaje br. Dymitrowi z Klęcia podskarbiemu Królestwa i Iwanowi zamek G. wraz z w. Łada, Radzięcin, Chrzanów, Zwoła, Kocudza, Biała, Branewka i Zdziłowice na pr. średzkim (Mp III 893). Dymitr z G. 1364-70 i 1377-93 podskarbi, 1390-1400 marszałek Królestwa (PSB X 61). 1387? Władysław Jagiełło zatwierdza podział między br., na mocy którego zamek G. z kluczem przypada Dymitrowi (ZDM VI 1523). 1389 Władysław Jagiełło potwierdza nadanie kr. Ludwika z 1377 r. (ZDM VI 1554). 1400 ugoda między Beatą wd. po Dymitrze a jego synowcami Aleksandrem, Prokopem-Prociem, Andrzejem i Mikołajem, na mocy której zamek G. z przynależnościami przypada Beacie i jej córkom Annie, Elżbiecie i Katarzynie, aż do ich dojścia do lat sprawnych (SP VIII 10 344-5, 10 412). 1401 dział między w/w: Beacie i jej córkom G. z przynależnymi wsiami, Prociowi i jego br. klucz Szczebrzeszyn. O przynależności lasu Ruski Bór orzeknie Jakusz tenut. zw. Wojewoda (SP II 733). 1405 dział między w/w: córkom Dymitra → Kraśnik, synowcom zamek G. z miastem i w. Chrzanów, Łada, Radzięcin oraz klucz Szczebrzeszyn (SP II 1093, ZDM VI 1678). 1410-21 Aleksander z G. łowczy lub. (ZDM VI 1752, SP II 1793), wyst. do 1428 bez tytułu (ZL II 138-145, Błędny biogram w PSB VIII 282). 1428 Władysław Jagiełło zakazuje sądzić spraw Małgorzaty wd. po Aleksandrze z G. przez 1 rok od jego śmierci (ZDM VII 2027). 1415 Iwan z G. i Klecia (SP II 1375). 1428 Jan, Aleksander, Mikołaj, Henryk, Andrzej, ss. Aleksandra i Małgorzaty (ZL II 166-225). 1441-51 Jan Gorajski z G. (ZL I 7-231, IV 42). 1441-5 Aleksander z G. (ZL I 7-231). 1443-66 Mikołaj Gorajski z Turobina, dz. 1/2 zamku G. (ZL I 180, IV 45-148, V 411). 1468-9 Mikołaj, Jan i Andrzej Czuryłowie z G. (ZL VIII 29-64). 1480 dz. Jan, jego dzieci: Aleksander, Jan, Zygmunt, Piotr, Anna, Zofia, Katarzyna, Jadwiga (ZPilz. XXI 515). 1481 zamek [fortalicium] Mikołaja (ZL IX 322). 1494 Jan z G. sędzia żydowski w Krakowie (AKH VIII 64), 1501 dz. Zygmunt z s. 79Klęcia (ZPilz. XXIV 467). 1508 Mikołaj Firlej wda lub., dz. G., Łady i Branwi wypłaca Mikołajowi Żółkiewskiemu chorążemu chełmskiemu 800 fl. węg. zapisanych mu przez Gorajskiego na połowie w/w dóbr (MS IV 283).

goraj - Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w ...
www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=9856‎

Äìèòð ç Ãîðàÿ (óì.1400) áûë îïåêóíîì ßäâèãè, ìëàäøåé äî÷åðè êîðîëÿ Âåíãðèè è Ïîëüøè Ëþäîâèêà, è îáåñïå÷èâøèì åå åå áðàê ñ ßãàéëî â 1386 ã.

Ìñöèãíåâ de Pyantkowo z Piątkowo , êàñòåëàí zbąszyński 1390-1401 ãã., óïîìèíàåòñÿ (Mssczigneus, de Pantkow -óïîìèíàåòñÿ â 1380), (Msczignew Pantcowski -1382), (Missczigneo de Pantkowo -1386), ïðèíàäëåæàë ãðóïïå ïîëüñêîé øëÿõòû, îáåñïå÷åâøåé â 1385 ã. èçáðàíèå ßäâèãè êîðîëåâîé Ïîëüøè


Długosz 389. — Uchwały tego zjazdu w Radomsku, — czyli pierwszej konfederacyi szlachty polskiej po śmierci króla, — dochowały się w oryginale. Jestto pergamin z przywieszonemi do niego 29 pieczęciami. (Vol. leg. I, 58. — Bandtkie: Jus pol. 187, przedruk z poprzedniego dosłowny, oraz u Herbuta, u którego na marginesie jest przy tem akcie napis: „Ta konfederacya zwana Kaptur.“ — K. d. Wp. III 1804). — Wystawcami tego dokumentu, a więc obecnymi w Radomsku, byli: wojewodowie Wincenty poznański i Sędziwój kaliski; kasztelanowie: Jan kaliski, Sędziwój nakielski Andrzej szremski, Mojek biechowski, Krystyn zbąszyński; podkomorzowie: Świętosław poznański, Mikołaj kaliski, Ubysław cześnik kaliski, Wyszota stolnik, Kunat podsędek kaliski, oraz szlachta: Józef z Grodziska, Wyszota z Kurnika, Piotr Dembicki, Tomisław z Wyskoci, Dobrogost Radomicki, Dobrogost Włościejowski, Szczedrzyk Dupieński, Piotrko Sosnicki, Mikołaj Piotrkowski, Włodzimierz Borzujewski, Jasiek Wielowiejski, Szymon Gronowski, Piotrek Zawadzki, Mieczko Kretkowski, Niczko Kaczkowski, Jan Popczycz, Tomisław Waszkowski, Mścigniew Piątkowski, Janusz Jarogniewski, Wojciech z Goraja


ò.å. è Äìèòð ç Ãîðàÿ è Ìñòèãíåâ Piątkowski ãðóíàäëåæàëè ê ñòîðîííèêàì êîðîëåâû ßäâèãè, ïîýòîìó ,âåðîÿòíî, ÷òî Äìèòð ç Ãîðàÿ âûáðàë æåíîé äëÿ ñâîåãî ïëåìÿííèêà Àëåêñàíäðà , ñûíà Èâàíà (Èâîíà) ç Ãîðàÿ, Małgorzaty, ðîäñòâåííèöó (äî÷ü, âíó÷êó, ïëåìÿííèöó) Ìñòèãíåâà Piątkowskiego.