Боровитины, Миклашевские и другие

1489-zm. przed 1495 Bernard Witkowski [z Witkowic, mąż jednej z córek Lucława z Bieśnika: Zofii, Zuzanny lub Anny, br. przyrodni Marcina Marcinkowskiego] dzierżawca L., dworzanin Dobiesława z Kurozwęk 1486, od 1491 sołtys w → Jodłówce, par. Rzepiennik Biskupi p. 4, (ZB 2 s. 217; 3 s. 774; Kopiarz krzepicki, k. 338); 1489 Anna ż. Andrzeja Jaworskiego z L. kwituje szl. Wawrzyńca sołtysa ze Stróży z 6 grz. posagu, które oprawił jej mąż (ZCz. 5 s. 191).

1510 Jan Witkowski [s. zm. Bernarda, br. przyrodni Marcina Marcinkowskiego] ma po matce cz. w L., Słonej i Podbrzeżu → Jodłówka p. 3, par. Rzepiennik Biskupi;

3B. Część szlach. w posiadaniu Taszyckich poprzez małżeństwo z Gierałtówną.

1420-67 Wojciech Taszycki ongiś z Taszyc h. Strzemię, od 1429 pisał się z L. przez ż. Dorotę, ss. Mikołaj i Stanisław, cc. Małgorzata ż. Mikołaja z Kątów, Helena ż. Warcisława z Porąbki Iwkowskiej, Agnieszka ż. Mik. Prączka z Bieniszowic (ZCz. 3 s. 49, 84, 103, 110, 114-5, 128, 199, 223-4, 252; 4 s. 32, 47; ZK 11 s. 537; 147 s. 7, 22; GK 8 s. 989; 9 s. 894; ZB 1 s. 80; ZP 34 s. 512; SP 7/2, 1549); 1420 → p. 3A; 1427 → Bieśnik, Faściszowa p. 3; 1429 Wojciech ongiś z Taszyc a obecnie z L. zobowiązuje się pod karą XV zapłacić 9 grz. w ratach Ofce wd. po Piotraszu z Chronowa i Piotrowi z Łysokani jej br. przyrodniemu; taż Ofka ustępuje temuż Wojciechowi z 50 grz. oprawy posagu i wiana na L. (ZCz. 3 s. 49); 1435 Dorota ż. Wojciecha z L. oświadcza, że jej mąż wniósł 100 grz. do L. i Bieśnika, za które kupił [w 1427] trzy jej cz. dziedz. ojczyste i macierzyste w L. [Bieśniku i Faściszowej] (ZCz. 3 s. 99); → Bieśnik p. 3; 1441 Małgorzata c. Wojciecha [Taszyckiego] ż. Mikołaja z Kątów [par. Wojakowa] (ZCz. 3 s. 173); 1449 ww. Dorota ustępuje wieczyście Mścisławowi z Bieśnika cz. ojczystą i macierzystą w Bieśniku (ZCz. 4 s. 47-8); Helena ż. Warcisława sołtysa z Porąbki i c. Wojc. Taszyckiego z L. kwituje ojca ze spłaty z dóbr ojczystych i macierzystych (ZCz. 4 s. 50).

1453-65, zm. 1467 Stanisław Taszycki z L. h. Strzemię, pisał się też ze Skołyszyna, s. Wojciecha, br. Mikołaja, cc. Katarzyna ż. Jakuba Winiarskiego z Lubziny, Barbara ż. Tomasza z Sułowa, Małgorzata (ZCz. 4 s. 141-2, 149, 182; ZB 1 s. 237; GK 12 s. 550; ZP 22 s. 257); 1453 → Kończyska p. 3; → Bieśnik p. 3; 1457 Stan. Taszycki z L. bierze w zastaw za 30 grz. od Jana Gamrata z Trzcinicy wieś Tarchów (ZB 1 s. 165); 1460 Stan. Stasiczki [= Taszycki] z L. kupuje za 40 grz. od szl. Anny ż. Andrzeja z Klęczan połowę sołectwa w Skołyszynie (GB 3 s. 530).

1462-91 Mikołaj, Mikosz Taszycki z L., komornik sędziego czchow. 1470-1, s. Wojciecha, br. Stanisława, ż. Katarzyna c. Mik. Uchacza [z Szydłowa], siostra Mikołaja i Jana Uchaczów sołtysów z Brzostku, c. Katarzyna ż. Mik. Kępanowskiego (ZCz. 4 s. 235, 257-8, 306, 387, 413, 419; 5a s. 35; 5 s. 67,179, 249; ZB 1 s. 237; GB 3 s. 580, 593; ZK 147 s. 459; 152 s. 273; GK 23 s. 496-7; ZP 34 s. 595; OK 3 s. 14; SP 9, 590-2); 1463 → Bieńkowice par. Opatkowice p. 3; Agnieszka c. Wojciecha z L., ż. Mik. Prączka z Bieniaszowic [pow. wiśl.] (ZP 34 s. 512); 1464 Stan. Taszycki z L. oprawia ż. Małgorzacie po 160 grz. posagu i wiana na połowie Skołyszyna (ZB 1 s. 235); Mikołaj s. Wojc. Taszyckiego z L. oprawia ż. Katarzynie c. zm. Mik. Uchacza po 60 grz. posagu i wiana na połowie L. (ZCz. 4 s. 263); Elżbieta ongiś z Wróblowic ustępuje Stan. i Mik. Taszyckim z L. dobra jakie ma po zm. Stanisławie (ZCz. 4 s. 282); → p. 3A; → Bukowiec Stary i Górny p. 3B; 1465 Stan. Taszycki z L. zastawia za 40 grz. br. Mikołajowi wieś Łąnkosz [Łęgorz], którą miał w zastawie od Jakusza z Walowic (ZCz. 4 s. 326); 1465 → Janowice Dolne i Górne p. 3; → Bobowa p. 3; 1467 w podziale dóbr Mik. Taszyckiemu przypadają dobra w L., Wróblowicach czyli Bieńkowicach i Faściszowej, które otrzyma po śmierci ojca Wojciecha → Faściszowa p. 3; 1468-9 → Bukowiec Stary i Górny p. 3B; 1470 → p. 3A; → Kończyska p. 3; → Janowice Dolne i Górne p. 3; → p. 2; Mik. Taszycki komornik sędziego [czchow.] daje Jakubowi Winiarskiemu z Lubziny [pow. pilzn.] za bratanicą Katarzyną trzecią cz. dóbr dziedz. w Skołyszynie, Sławęcinie i Żółkowie, które trzymał tytułem opieki nad dziećmi zm. br. Stanisława. Katarzyna ż. Jakuba kwituje stryja z opieki (ZP 4 s. 428); 1472 Mik. Taszycki z L. daje Tomaszowi z Sułowa za bratnicą Barbarą cz. dóbr dziedz. w Skołyszynie, Sławęcinie i Żółkowie, które trzymał z tytułu opieki nad dziećmi po zm. br. Stan. Taszyckim. Barbara ż. Tomasza kwituje stryja z opieki (ZCz. 4 s. 477-8); → Kończyska p. 2; 1476 Katarzyna [Taszycka] dz. ze Sławęcina ż. Jakuba Winiarskiego z Lubziny zapisuje swemu mężowi 50 grz., które otrzymała za swe dobra dziedz. w Sławęcinie, L. i Żółkowie (ZP 21 s. 405); Marta c. zm. Stan. Taszyckiego, ż. szl. Mikołaja ze Stradomia zeznaje, że stryj Mik. Taszycki z L. spłacił ją ze 150 grz. posagu z dóbr ojczystych i macierzystych tj. cz. Skołyszyna, Sławęcina i Żółkowa, które trzymał tytułem opieki. Mikołaj ze Stradomia kwituje Taszyckiego z ww. sumy (ZCz. 4 s. 505-6); 1481 Jan z Bieśnika przywodzi świadków przeciwko Mik. Taszyckiemu z L., którzy przysięgają, że Jan zbudował pallacium cum camera nie na nawsiu (non in communi villario wulgariter na pospolitem nawssu) lecz w cz. Mik. Taszyckiego, którą Jan odziedziczył po ojcu; świadkowie br. Jana, Bernardyna i Jerzego [ss. Jana Lucława] z Bieśnika przysięgają, że stubam cum camera zbudowali i ogród zniszczyli oni nie na nawsiu w Biesniku, i nie w cz. Mik. Taszyckiego, lecz tam, gdzie miał cz. ich ojciec, a oni po nim (ZCz. 5a s. 63, 74 - wypisy F. Dudy w APKr.); 1483 Piotr [Kmita] Sobieński z Wiśnicza starosta spiski zastawia za 100 grz. i 160 fl. węg. Mik. [Taszyckiemu] z L. wsie Wiśnicz Mały i Rogozie przynależne do fortalicjum Wiśnicz (GK 21 s. 922-3); 1484 → Bieśnik p. 3; 1487 Katarzyna ż. Mik. Kępanowskiego [z Kępanowa] zrzeka się na rzecz ojca Mik. [Taszyckiego] z L. swych praw do dóbr ojczystych i macierzystych (ZCz. 5 s. 110); 1488 → Bieśnik p. 3; 1491 Mik. Taszycki z L. zeznaje, że Piotr Kmita z Wiśnicza star. spiski spłacił mu 200 grz. długu (GK 23 s. 497-8).

1493-zm. 1545 Mikołaj Taszycki z L., Gaju, Brzyczyny Dolnej, Libertowa, Bieśnika, Faściszowej, Kończysk i Jastrzębiej, psędek krak. 1519-32, sędzia krak. 1532-45, poborca woj. krak. 1532-6, 1-a ż. Elżbieta Szczepanowska, 2-ga ż. Elżbieta c. Wojciecha Szczekockiego ze Szczekocin, c. Katarzyna z 1-go małżeństwa, ż. Jana Budziszowskiego (ZB 4 s. 137, 258-9; ZCz. 5 s. 163, 196, 311, 313; 5a s. 226 - wypisy Dudy w APKr.; 7 s. 163, 369-70; 8 s. 3, 89, 117, 161, 171-2, 199-200, 210, 237, 264-5; 9 s. 5, 30, 156, 162, 197, 221, 412; GB 4 s. 55, 108; ZB 3 s. 122; 4 s. 255; ZK 24 s. 277, 316-7, 442-3; 26 s. 205, 389, 608-9; 153 s. 87, 203-4; 267 s. 117; 317 s. 216; SP 6, 327; AS 5, 180, 199; MS 4, 2990-1, 3318, 3386, 3549, 3799, 3825, 4090, 4106, 4113, 4276, 4331, 4335, 4444, 5219, 5243, 5332, 5346, 6232, 6662, 8272, 13642, 14059, 14064, 15137, 15329, 15609, 15688, 15813, 16240, 16244, 16337, 16518, 16540, 16661, 17520, 17722, 21451, 22494, 23238; AKH 9, 637; KUJ 4, 365; Mp. 5, L 13; SP 6, 112; Fastnacht I, 55, 59, 69, 77, 78; Katalog UJ, 366, 404, 406, 409, 417-8, 428-9, 435, 440-44, 452, 469; 5, 378; RTH 3, 174; Wypisy 1501-1515, 73; AKapKrak., Acta actorum 2 k. 370v; OK 3 s. 35; Ep. 7 k. 280; 13 k. 395; AG perg. 6055, 6094; U IV/2, nr 252, 308; W. Uruszczak, Próba kodyfikacji prawa polskiego w pierwszej polowie XVI w., W. 1979, s. 132-6).

1493-1538 Jan Taszycki z L., br. Mikołaja [ZCz. 5 s. 313; 8 s. 3; ZK 153 s. 203-4; OK 3 s. 35; AG perg. 6094); 1493 Mikołaj i Jan Taszyccy z L. kwitują Jana Wielowieyskiego [z Wielkiej Wsi, pow. sądec.] z 60 grz., które zapisał on na Milejówce ich ojcu (ZCz. 5 s. 313); 1497 Spytek z Melsztyna kaszt. zawichojski zastawia za 100 grz. Mik. Taszyckiemu z L. Zawadę w pow. czchow. (GK 26 s. 585); 1499, 1501 tenże Mikołaj oprawia ż. Elżbiecie c. Mik. Szczepanowskiego wójta biec. 100 grz. wiana na połowie L., Kończysk, Bieśnika, Słonej i Faściszowej; tenże Mikołaj oprawia po 100 grz. posagu i wiana ż. Elżbiecie na połowie L., Bieśnika, Słonej i Kończysk. Pierwszy zapis w księgach nadwornych zostaje umorzony (ZCz. 7 s. 86, 112 p.); → p. 2; 1502 → Kończyska p. 3; 1504 Mik. [Taszycki] z L. zaskarża niestawiennictwo Stanisława z Kończysk [i L.] w sprawie o zrobienie jazu na rz. Paleśnicy oszacowanego na 20 grz. rocznie i o tyleż szkody (ZCz. 7 s. 197); 1505 Jan i Mik. Taszyccy zawierają ugodę ze Stan. Wróblowskim [z Kończysk i L.] w sprawie stawiania młynów na rz. Paleśnicy między Kończyskami a L. podług miary (sub mensura) w ten sposób, że jeden drugiemu nie będzie [w tym] przeszkadzał, lecz miarę [czyli znaki na słupach wbijanych w rzekę dla utrzymania poziomu wody, koniecznego dla pracy młyna] będą ustalać młynarze delegowani przez obie strony, które też będą jej przestrzegać przez 3 kolejne lata. Jeśli w tym czasie któraś ze stron uzna, że jest to z jej krzywdą, winna drugiej stronie oznajmić to przez szlachcica, a wówczas pod zakładem 100 grz. wyznaczeni zostaną inni młynarze, którzy ww. znaki będą uzgadniać tak, aby każdy młyn mógł mielić bez szkody którejkolwiek strony. Wróblowski z własnej woli będzie wypuszczał nadmiar wody z sadzawki w swoich dobrach, a innej nie będzie puszczał przez swoją rolę, Taszycki zaś własnym kosztem przeprowadzi ją do L. Jeśli sadzawka zostanie spuszczona, winien puścić wodę z wyższej sadzawki przekopą do roli i sadzawki, ale bez szkody tegoż Stanisława, zaś w sprawie dróg obie strony wskażą po dwóch dobrych i starych ludzi, którzy pod przysięgą powiedzą, gdzie są dawne drogi. Zakład 100 grz. (ZCz. 7 s. 220-1); → Kończyska p. 3; 1510 → p. 3C; → Bieśnik p. 3; → Jodłówka par. Rzepiennik Biskupi p. 3.

1511 ur. Elżbieta c. zm. Wojc. Szczekockiego ze Szczekocin, ż. Mik. Taszyckiego z L. za zgodą męża zapisuje Erazmowi Szczepanowskiemu całą cz. dziedz. w m. Szczekociny po ojcu Wojciechu i po matce Katarzynie, która miała tam oprawę posagu i wiana; taż Elżbieta za zgodą męża sprzedaje za 1050 fl. temuż Erazmowi pozostałe części po ojcu i po zm. stryju Michale Szczekockim w Raszkowie i Sprowej, zapisy pieniędzy na Małuszycach i na cz. wsi Grabiec i Bonowice (ZK 316 s. 317-9); ww. Taszycki i Marcin Marcinkowski z Kończysk zawierają ugodę. Taszycki ma umorzyć pozwy Marcinkowskiego o jazy zrobione przez Stan. Wróblowskiego, co spowodowało zalanie młyna Taszyckiego w Kończyskach i drogi poniżej tego młyna, a także o sepicione alias o przygrodzenie nawsia w Kończyskach. Marcinkowski zaś winien jazy w Kończyskach i na rz. Paleśnicy zgodnie z ugodą tak zrobić pod miarę, aby młyna Taszyckiego i drogi z brodu przez rz. Paleśnicę poniżej młyna i prowadzącej z Opatkowic do Kończysk nie zatapiać (inundare non debet alias zathapyacz), a to w ten sposób, że upust wody z jazu powinien być zawsze poniżej miary zaznaczonej na drzewie alias napalyu dębowym poniżej wspomnianej drogi na rz. Paleśnicy. Podobnie nawsie powinno być grodzone tak, aby obie strony mogły z niego korzystać (ZCz. 8 s. 61-2); Bernard alias Bernat Baranowski zeznaje, że wyraża zgodę na zapis sumy 530 fl. na dobrach Jastrzębia, uczyniony Elżbiecie ż. Mik. Taszyckiego [z L.] przez Stanisława prep. tuchowskiego i Piotra Baranowskich, pozostałej po matce Annie Baranowskiej (ZCz. 8 s. 72); → Jastrzębia p. 3; 1513 Elżbieta ż. Mik. Taszyckiego z L. ustępuje mężowi Mik. i Janowi Taszyckim br. niepodzielonym ww. zapis 530 fl. na Jastrzębiej od Piotra, Bernarda, Mikołaja, Łukasza i Stanisława Baranowskich; Mik. Taszycki dz. w L., Faściszowej, Kończyskach, Słonej, Bieśniku, Olszowej i Jastrzębiej oprawia ż. Elżbiecie c. zm. Wojc. Szczekockiego po 750 fl. posagu i wiana na Jastrzębi (ZCz. 8 s. 132-3); tenże Mik. Taszycki z L. składa protest w imieniu c. panny Katarzyny przeciwko Barbarze Zaborowskiej, która złożyła pozew na dobra Olszowa przeciwko innej osobie, niemającej żadnego zapisu na tych dobrach od Taszyckiego (ZCz. 8 s. 166); Mik. Taszycki z L. daje Janowi i Jandzie Wojnarowskim Olszową, w zamian za Jastrzębie i dopłatę 800 fl.; Jan i Mik. Taszyccy z L., Słonej i Bieśnika oraz Marcin Marcinkowski z Kończysk i Słonej zamieniają dobra. Taszyccy dają cz. w Bieśniku wraz z wolnościami w lasach i 10 grz., w zamian za dobra Marcinkowskiego w Słonej i zagrodę w Kończyskach za rz. Paleśnicą obok drogi Opatkowskiej z wyjątkiem roli Woszczkowskiej. Ponadto Marcinkowski winien posiadać drogę rozdzielającą Bieśnik i Słoną, która prowadzi przez górę Wielszyl i przez las Mieścisko według starych granic, między rolą karczemną Wrabyeszka a rolą Woszelasska aż do granic Olszowej, dalej Przelasek leżący obok roli Woszelasskiej i młyna Taszyckich (ZCz. 8 s. 172-3, 175-7); 1514 → p. 3A.

1516 Jan Taszycki z L. zapisuje br. Mik. Taszyckiemu z L. i jego dzieciom zrodzonym z Elżbietą Szczekocką wszystkie swoje dobra dziedz. ojczyste i macierzyste w L., Kończyskach, Faściszowej, Słonej i Jastrzębiej. Mikołaj zobowiązuje się płacić bratu dożywotnio 10 grz. każdego roku w ratach 4 i 6 grz.; Mik. Taszycki zobowiązuje się zapłacić 100 fl. Hier. Branickiemu z Zabełcza pod gwarancją wwiązania w cz. dziedz. w L., Słonej, Kończyskach i Faściszowej (ZCz. 8 s. 243-5, 254); tenże Taszycki kupuje za 250 fl. od Jana Buczyńskiego z Olszyn i Faściszowej jego cz. w Faściszowej (ZCz. 9 s. 23-4); 1519 Zygmunt I zezwala ww. Taszyckiemu sprzedać z pr. odkupu za 1000 grz. jakiejkolwiek osobie duchownej czynsz roczny w jego wsiach L., Faściszowa, Kończyska i Słona (MS 4, 2959); ww. Taszycki otrzymuje wwiązanie w dobra w Kończyskach po zm. szl. Wojc. Białym, który dał je Taszyckiemu, a ten przekazał mu je w dożywocie; br. Jakub i Mikołaj Gniewkowie z Kończysk poręczają pod zakładem 28 grz., że córki zm. Wojc. Białego, Zofia ż. Macieja kmiecia ze Zdoni, Katarzyna ż. kmiecia Pawła Czechowicza i panna Anna, dadzą Mik. Taszyckiemu wwiązanie w te dobra w Kończyskach, które mu ich ojciec zapisał; Jakub Gniewek s. zm. Stan. Gniewka zw. Dunaj i br. zm. Wojc. Białego z Kończysk daje Taszyckiemu cz. dziedz. w Kończyskach, która przypadła mu po Wojciechu; br. Jan i Mik. Gniewkowie z Kończysk ss. zm. Piotra dają Mik. Taszyckiemu z L. całe swe cz. dziedz. w Kończyskach i zobowiązują się bronić go przed roszczeniami sióstr Barbary, Anny, Zofii i Reginy (ZCz. 9 s. 141-3, 155-6); Mik. Taszycki z L. zobowiązuje się zapłacić 60 fl. węg. Barbarze wd. po Janie Branickim z Ruszczy pod gwarancją wwiązania w swą cz. dziedz. w L. (ZCz. 9 s. 154-5); Stan. Wróblowski z Wróblowic i Kończysk i Mik. Taszycki z Taszyc i L. zamieniają dobra. Wróblowski daje Taszyckiemu dobra dziedz. w Kończyskach, które zostały mu przysądzone przez komisarzy od zm. Wojc. Białego, a w zamian bierze zagajnik z zaroślami blisko łąk w Faściszowej, przylegającymi z jednej strony do jego dworu w Faściszowej, a z drugiej naprzeciw niwy Taszyckiego, gdzie siedzi karczmarz Klimek, i którą to karczmę w Faściszowej obaj trzymają po połowie, oraz naprzeciw niwy w Siennej, gdzie ma łąkę karczmarz Lunak (ZCz. 9 s. 157-8).

1520 Mik. Taszycki z L. oprawia ż. Elżbiecie c. zm. Wojciecha Szczekockiego ze Szczekocin po 800 fl. posagu i wiana na połowie L., Faściszowej, Słonej, Kończysk i Jastrzębiej; tenże zobowiązuje się uwolnić te dobra od oprawy posagu i wiana pierwszej ż. zm. Elżbiety [Szczepanowskiej] (ZCz. 9 s. 171-2); Mik. Taszycki z L. psędek krak. [wyruszając na wyprawę wojenną] wyznacza ż. Elżbietę na opiekunkę wszystkich swych dóbr ruchomych i nieruchomych oraz dzieci, której na obrońców wyznacza Jana Pieniążka z Krużlowej sędziego krak., br. Jana Taszyckiego, Jana Buczyńskiego i Tomasza Trzecieskiego, aż do momentu uzyskania przez te dzieci pełnoletności. Gdyby Elżbieta ponownie wyszła za mąż, to nie może wyznaczyć innych opiekunów niż ww.; szl. Katarzyna ż. Jana kuśnierza z Czchowa z siostrą Zofią cc. zm. Jana Gniewka zw. Kuba z Kończysk ustępują Mik. Taszyckiemu części dóbr w Kończyskach (ZCz. 9 s. 221-2, 224-5); 1521 br. Mik. psędek krak. i Jan Taszyccy ustępują bpowi krak. Janowi Konarskiemu pr. patr. kościoła par. w Starym Brzesku, które przysługiwało im jako właścicielom L., Faściszowej, Kończysk i Słonej (Ep. 7 k. 179v, materiały M. Wolskiego)12Rok później bp Konarski odsprzedał to pr. patr. Wróblewskim z Wróblowic (Ep. 7 s. 279); Mik. Taszycki z L. zobowiązuje się zwrócić 300 fl. Tomaszowi Trzecieskiemu z Niecwi pod gwarancją wwiązania w Jastrzębią; Zygmunt Gniewkowic z Kończysk sprzedaje [nie podano sumy] Taszyckiemu cz. dziedz. ojczyste i macierzyste w Kończyskach (ZCz. 9 s. 254-5 zp., 272); ww. Taszycki ustępuje Janowi Mężykowi z Putniowic za 216 fl. półgr i 50 fl. węg. dzierżawione od Adama Sułowskiego dobra Libertów, Gaje i Brzyczynę oraz dobra, które wykupił od Połomskiego (ZK 26 s. 389); 1522 ww. Taszycki składa protest przeciwko Piotrowi Piwce z Głuchowa jako poręczycielowi br. Jana Budziszowskiego w sprawie oprawy posagu i wiana Katarzyny c. Taszyckiego [i ż. Budziszowskiego] (ZK 267 s. 224); Mik. Taszycki z L. psędek krak. składa protest przeciwko temuż Piwce poręczycielowi za Budziszowskiego, który miał przyprowadzić do akt ż. Katarzynę, aby zrzekła się praw do dóbr ojczystych i macierzystych na korzyść swego ojca; tenże Taszycki zeznaje, że wziął od Erazma Szczepanowskiego [dz. Szczekocin] i jego ż. Anny 300 fl., które zapisali jego obecnej ż. Elżbiecie [Szczekockiej] na dobrach Raszków w pow. lel. oraz 300 fl. przezysków od tej sumy, i zapisał je c. Katarzynie z 1-szej żony czyli ww. zm. Elżbiety, a ż. Jana Budziszowskiego. Te 300 fl. Taszycki dopisał obecnej ż. Elżbiecie do oprawy 800 grz. posagu i tyleż wiana na połowie dóbr dziedz. w L., Faściszowej, Słonej, Kończyskach i Jastrzębiej (ZCz. 9 s. 317-8); → p. 3A; 1523-4 Mik. Taszycki psędek krak. dz. Jastrzębi sprzedaje za 200 grz. egzekutorom testamentu zm. Stanisława pleb. w Wilczyskach czynsz 8 grz. na Jastrzębi dla erygowanego ołtarza Wniebowzięcia NMP, ŚŚ. Stanisława i Katarzyny w kościele bobowskim (Ep. 7 k. 467-8, 558-558v).

1526 Jan Marcinkowski z Marcinkowic zrzeka się na rzecz Mik. Taszyckiego z L. i Faściszowej wszystkich swych praw do dóbr Faściszowa; Jan Buczyński z Olszyn zrzeka się na rzecz Mik. Taszyckiego zapisów oprawy posagu i wiana na Faściszowej, które miał od Zofii wd. po Mik. Marcinkowskim (ZCz. 9 s. 404); 1528 Mik. Taszycki psędek krak. daje Achacemu Jordanowi celnikowi sądec. pr. patr. preb. Chodorowskiej w kol. bobowskiej przysługujące mu po ojcu i wuju Uchaczu (Ep. 11 k. 197v - materiały M. Wolskiego); 1531, 1533, 1538 → Libertów p. 3; 1542 Zygmunt I nadaje temuż Taszyckiemu foralia carnium w Opatkowicach kl. tyn. w pow. czch. (MS 4, 6929); 1554 br. Jan pisarz ziemski krak. i Stan. Taszyccy [ss. Mikołaja] dzielą dobra. Janowi przypadają L., Słona, Libertów, części w Gaju i Brzyczynie oraz łąki zw. Faściszowskie, Stanisławowi zaś Jastrzębia, Kończyska i Faściszowa (ZB 13 s. 463-8).

Mikolaj Witkowski Mikosz/ Mikolaj-Sul (Sulislaw)
=Katarzyna

его брат - Jan Witkowski, małżonek Zdzisławy, w zapisku z r.
- 1398 mylnie de Witkowo zwany, świadczył 
_____________________________

Sędziwój Witkowski уп. 1422-1496
Sędziwoj występuje w Witkowicach od 1401 (WR l nr 497), a w l. 1415-24 wymieniana jest jego ż. Dorota z Witkowic
= Katarzynie, дочь Stan. Sławieńskiego ze Sławna k. Czarnkowa
2= 1508 Barbarze Kunińskiej
= Dorota
его брат - Jakub Witkowski 1496
Kat. Morawska=Marcin Chomęcki
[i Agnieszki?, → niżej: 1482-1502
_______________

1432 сыновья Sędziwoja, - Mikołaj, Piotr i Bernard

Миколай и Станислав Витковские - 1444

Benedykt - Biernat z Witkowic, Lusławic Witkowski
Lusławice, 1489 - zm. przed 1495 Bernard Witkowski [z Witkowic, mąż jednej z córek Lucława z Bieśnika: Zofii, Zuzanny lub Anny {{{!!! miał i mógł mieć więcej córek }}}, brat przyrodni Marcina Marcinkowskiego {{{!!! bratem przyrodnim Marcina był jego syn Jan}}}] dzierżawca Lusławic, dworzanin Dobiesława z Kurowzęk 1486, od 1491 sołtys w Jodłówce, parafia Rzepiennik Biskupi.


Benedykt - Biernat z Witkowic, Lusławic Witkowski -

+1495

= Małgorzata z Lusławic h. Gierałt - Ośmioróg (1=Mikołaj Czadra z Lusławic, Słonej Marcinkowski h. Gryf ±1486 - их дети Marcin z Lusławic, Kończysk, Słonej Marcinkowski h. Gryf и Małgorzata Czadra Marcinkowska h. Gryf)
дочь Lucław z Lusławic, Bieśnika, Kończysk h. Gierałt - Ośmioróg
±1469
Сын Jaśko - Jan z Lusławic h. Gierałt - Ciecierza - Ośmioróg
______________

Nobiles Johannes, Mathias et Stanslaus Vitkowsczi w roku 1521, a Petrus Wythkowsky w 1558 r., figurują w aktach kapituły we Włocławku
Jan Witkowski, bojar włości wilkijskiej, wzmiankowany jest w zapisie Metryki Litewskiej z dnia 9 marca 1529 r.
„Szlachetny pan Stanisław Witkowski, podstarosczi Ratenski” figuruje w 1559 roku w księgach ziemskich chełmskich jako poręczyciel w jednej ze spraw finansowych

Jan (? Małosz) z Witkowic, Jodłówki Witkowski > Jodłowski (jego dobra zagrożone konfiskatą za nieobesłanie wyprawy przeciw Tatarom)
(Отец ?? szlach. [1522]
Katarzyna c. Jana Witkowskiego z Roztoki (Grzegorz (pracownik-kmie&#263 Miąkinia z Kierlikówki)
Stanisław Małosz (z Łęki) brat Katarzyny

Benedyct +1495 = Małgorzata z Lusławic h. Gierałt - Ośmioróg (1=Mikołaj Czadra z Lusławic, Słonej Marcinkowski h. Gryf ±1486 - их дети Marcin z Lusławic, Kończysk, Słonej Marcinkowski h. Gryf и Małgorzata Czadra Marcinkowska h. Gryf)
дочь Lucław z Lusławic, Bieśnika, Kończysk h. Gierałt - Ośmioróg
±1469

его брат Stanislaw 1469 Stanisław z Witkowic Witkowski, + до 1508
наверно тоже брат - Bogusz z Witkowic+1513
= Febronia Malczewska
__________________
Jan - 1462-72 z Witkowic1521, 1529 z Witkowic, Gorgoszewa i Roszczki. Jan (? Małosz) z Witkowic, Jodłówki Witkowski > Jodłowski (jego dobra zagrożone konfiskatą za nieobesłanie wyprawy przeciw Tatarom)
Macej (Matthias) -1462-72. 1521 z Witkowic, Gorgoszewa i Roszczki

1 529-42 Andrzej Witkowski dz. w Witkowicach, Roszczki i Gorgoszewie czyli Pogwizdowie:
_________________
Stanislaw — 1521, 1559 (Szlachetny pan Stanisław Witkowski, podstarosczi Ratenski)
Katarzina
_____________________
3 брата -
Stanislaw = Katarzina Gieraltowska
Jan
Kasper
______________
Seweryn *~1560 .1606-Seweryn z Witkowic Witkowski był krakowskim posłem na sejm.
Jarosz

Krzistof(сын Яна)



W 1581 roku dokumenty podatkowe zanotowały dwóch braci Witkowskich - Kaspra oraz Stanisława, którzy posiadali 2 łany kmiece i płacili 23 półłanków kmiecych. We wsi było również 7 zagrodników z rolą, 3 zagrodników bez roli, 9 komorników z bydłem, 13 komorników bez bydła, a 2 łany pól pozostawały puste[8].

Stanislaw упомянут 1521-1581 = Katarzina Gieraltowska дочь Якуба Гералтовского

________________
2
Jakub Palczowski vel Gierałtowski
Syn Jakuba, w latach 1541-65 sędzia zatorski, a 1565-1574 – podstarości zatorski. Pisał się także: de Palczowice et Smolice.
= z Katarzyną z Gierałtowic.
W kościele w Zatorze przed ołtarzem jest głaz, na którym wyryto postać kobiety w zasłonie oraz napis: Generosa Catherina de Gierałtowicze conjux Jacobi Palczowski de Smolicze Vicecapitanei Zatoriensis obiit A. D. 1575, co oznacza: Szlachetna Katarzyna z Gierałtowic żona Jakuba Palczowskiego ze Smolic wicestarosty zatorskiego zmarła R.P. 1575. Jak wynika z ksiąg sądowych ziemskich zatorskich, Jakub Palczowski ze Smolic w 1561 r. prowadził w sądzie sprawę pomiędzy Janem Inwałdzkim, a panem na Lgocie Janem Lgockim, o prawo do gruntu lgockiego. Jan Inwałdzki przedstawił dokument opatrzony pieczęcią urzędową podstarościego potwierdzający, że grunt ten należał do jego ojca, Mikołaja. Rok później sąd zakwestionował dokument orzekając, że powinien być opatrzony pieczęcią sędziego ziemskiego.

Pochodzili z rodu Szaszowskich , który wywodził się z nieistniejącej już dziś wsi Szaszów, położonej na wschód od śląskiego Rybnika.

______________________________________
3
Jakub Gierałtowski

____________________________________________
4
Mikołaj Szaszowski z Gierałtowic, herbu Sasowskie (inaczej Szaszor) nazywany Gierałtowskim, właściciel Przybradza, Smolic, Przeciszowa, Brzeźnicy i Palczowic — 1440,1450
Миколай Шашовский , 1441-1484 гг., Около 1470 г. владелец Гералтовице.

- Он был владельцем Андрыхова, Вепша, Пшибрада, Смолиц, Полувси (в 1450 году он продал Полувеж Цистерцианскому монастырю в Могиле близ Кракова) и Гералтовице (по этой причине он также написал Гералтовского из Гералтовице). В 1441 году он был одним из гарантов Освенцимского князя Венцеслава и его братьев против короля Владислава Варненчика, отдавая дань уважения королю, На печати Шашовского с 1448 по 1450 год изображен герб с орлом со звездой вместо головы. Миколай Гералтовский умер около 1490 года. Гералтовице, Андрыхув и Вепж были унаследованы их сыном Петром и стали прародителями семьи Гералтовских. Второй сын Миколая, также Миколай, унаследовавший от своего отца Пшибрадца и Смолице, купил Палчовице и стал основателем семьи Пальчовских. Он также купил Przeciszów у Миколая Мышковского у Przeciszów до 1490 года и Brzeźnica до 1502 года.


___________
братья Ян(=1394) и Миколай Шашовские
получили Шашов в 1412.

- их дети??

Конрад — 1441 из Гералтовиц
Миколай Шашовский 1441 из Гералтовиц (+около 1490) — из Гералтовиц

Ян Шашовский в 1394 году он женился на Ядвиге, родственнике польского короля Владислава Ягелло.

Миколай и Ян Шашовские получили от княгини Пщины Шашув в ​​1412 году, а в 1446 году - соседней Барановице.

В 16 веке Шашовский больше не был в Шашуве и Барановицах.


Петр Шашовский , он жил около 1400 года - Краков Мурграб, владелец Гилевице.

 
Конрад Шашовский жил около 14 лет в Гералтовице.

1424
Maciej i Pietrasz, dz-e de Witkowice termin z Dorotą i Szechną, cc. Marcina de ib.

1424
N. Sędziwój z Witkowic evasit Katarzynę, Dersława ż. ol. Rościgniewice o 2 łany roli w Rościgniewicach

ROSZCZKI 1397 or. Rosczeiegnevicze (Lek. 1 nr 2342), 1402 Roscigneuice (KP nr 874), 1404 Rosczegneuice, Roscignewo (KP nr 1671, 1967), [1403-05, zapewne 1405] Rosczygnewicze (ACC 1, 153), 1405 Rosczigne[wi]ce (WR 1 nr 783), 1407 Rosczegneuicze (WR 1 nr 623), 1413 Rosczegnevicze, Rosczegnewicze (PZ 4 k. 1v, 6v), 1418 Roscignewicze (PZ 5, 61), 1420 Roscygnewicze, Rosczignevicze (WR 1 nr 1007, 1051), 1422 Rosczygneuicze (PZ 7, 67v), 1425 Roscygneuicze (PZ 8, 36v), 1428 Roschczegnewice (AC 2 nr 1003), 1444 Rosczegnyewicze (PZ 14, 271v), 1462 Rosczignyeuicze (PZ 17, 274v), 1470 Rosczygnyewycze (PG 57, 72), 1472 Roszczygnewycze (PG 8, 131v), 1485 Rosczangnyewycze (ACC 63, 50v-51), 1502 Roszczegnyewycze (PG 12, 225), 1508 Rosczignyevicze (PZ 24, 1), 1508 Roszczyegnyevycze (PG 14, 7v), 1508 Roscznegnyevycze (ASK I 3, 1), 1509 Rosczyegnewycze (ASK I 3, 35), 1510 Rosczski (LBP 172), 1526 Rosczygnyewicze (PG 16, 107-108), 1537 Rossczki (PG 17, 114), 1542 Roszcziagnievicze (PG 84, 68-69), 1563 Roscziangniewicze (ASK I 5, 213), 1577 Roscziegniewice alias Rosczki (ASK I 5, 659v), 1591 Rosczki (PG 158, 928), 14 km na N od Buku.
1. 1446 n. pow. pozn. (PG 2, 156v); 1508 n. par. Bytyń (ASK I 3, 1).

2. 1406-1566 jezioro w R. → [Roszczki] jezioro.

3. Własn. szlach. 3A. 1397-1588 Witkowscy dziedzice w Witkowicach [k. Szamotuł], R. i w → Gorgoszewie czyli → Pogwizdowie [wg K 5, 246, z rodu Drogosławiców; wg KR 6, 105, z rodu Jeleni]:

1397 Zdzisława z Witkowic1 pozwana przez Jaranda z Baworowa o dok. na R. wartości 150 grz. oraz o kradzież rzeczy wartości 20 grz. (Lek. 1 nr 2342 – w sądzie zastępuje ją [nie wymieniony z imienia] syn; WR 1 nr 356; por. 1407 jeziorko zw. Drzysławy [= Zdzisławy], → [Roszczki] jezioro).

1402-13 Jan Rościegniewski (Rościgniewski) dz. w R., → Gorgoszewie czyli Pogwizdowie [i prawdop. też w Witkowicach w l. 1396-1415, niegdyś Witkowski 1417], 1417-30 [prawdop.] tenże szl. Jan mieszcz. (civis) z Kaźmierza → p. 6, 1418-25 niegdyś z R., brat Dziersława: 1402 tenże w sporze z dziedzicami z Bytynia (KP nr 874, 875); [1403-05, zapewne 1405] tenże toczy proces [o co?] z Maciejem duchownym (clericus ecclesie) w Bytyniu (ACC 1, 153); 1405 tenże w sporze z Janem Jeleniem [z Przyborowa] dowodzi, że nie ukradł mu 5 grz. i biretu (WR 1 nr 781; KP nr 2472); 1413 tenże wraz z Dziersławem dziedzice w R. pozwani przez Siechnę z R. o 10 kóp zboża, o 1/2 ł. i 1/3 ł. [w R.?, Witkowicach?] oraz o dok. poręczenia (PZ 4, 6v); 1413 tenże Jan i Dziersław z R. w sporze z Bieniakiem z Bytynia, w 1418 jako niegdyś dziedzice w R. odstępują od roszczeń wobec Bieniaka i zeznają, że otrzymali od niego 20 grz. za tę dziedzinę [tj. za Gorgoszewo czyli Pogwizdowo] (PZ 4, 1v; PZ 5, 61);

1418 tenże Jan i Dziersław niegdyś z Pogwizdowa w sporze z Piotrem z Bytynia, który dowodzi, że nie wziął 20 grz. z Pogwizdowa, dziedziny tegoż Jana i Dziersława (WR 1 nr 1015); 1423 tenże i Dziersław niegdyś z R. w sporze z Sędziwojem z Witkowic (PZ 7, 73); 1424 tenże i Dziersław oraz Tomisława c. Mikosza, niegdyś dziedzice w R. i w Pogwizdowie czyli Gorgoszewie, odstępują od swego pr. bliższości do R. i Pogwizdowa na rzecz Sędziwoja z Witkowic; jeśli posiadają jakieś dokumenty dot. tych wsi, to mają być one skasowane, długoletnie spory kończą ugodą; w 1425 wspomn. Sędziwój z Witkowic i R. przedkłada w sądzie dok. sprzedaży tych części w R. i w Pogwizdowie, które mieli bracia Dziersław i tenże Jan, a woźny zeznaje, że pozwał wszystkich, którzy mają pr. bliższości do tych części i nikt się nie stawił, więc sąd przyznaje dok. moc wieczystą (PZ 7, 164; PZ 8, 22 – K 3, 57, pod mylną sygnaturą PyZ i datą 1424, zamiast 1425).

1403-10 Mikosz Rościegniewski (Rościgniewski) dz. w R., → Gorgoszewie czyli Pogwizdowie [i prawdop. też w Witkowicach w l. 1403-10], ojciec Tomisławy: 1403 Borysław Siekierka [ze Strzeszyna, rodem prawdop. z Siekierek k. Kostrzyna] poręcza, że tenże Mikosz przeprosi burgrabiego [pozn.] (KP nr 1304); 1403 tegoż ma stawić w sądzie Jan Mosiński (KP nr 1317); 1403-07 tenże śwd. (WR 1 nr 623, 726, 746; KP nr 1467, 1667); 1404 tenże przegrywa spór z Przezdrewem z Krzestkowic o 30 grz. z tytułu poręczenia (KP nr 1671); 1405 Jan Jeleń [z Przyborowa] nagania szlachectwo tegoż Mikosza (KP nr 2488); 1408 tenże Mikosz i Dzierżek dziedzice w R. w sporze z Pietraszem z Bytynia o uwięzienie i rany (PZ 3 k. 65, 129, 130); 1409 tenże Mikosz i Dzierżek z R. pozwani przez [Jakuba] Pomiana starszego z Buku występującego w imieniu bpa pozn., o to, że nie dopełnili sprawiedliwości [wobec swych poddanych z powodu krzywd wyrządzonych bpowi] (PZ 3, 106); 1410 tenże pozwany przez wspomn. Pomiana o 2 kopy [gr] (PZ 3, 118v).

1403-13 Dziersław (Dzierżek) Rościegniewski (Rościgniewski) dz. w R., → Gorgoszewie czyli Pogwizdowie [i prawdop. też w Witkowicach w 1403], brat Jana, 1418-25 niegdyś z R.: 1403-12 tenże śwd. (WR 1 nr 583, 598, 680, 726, 745, 751; KP nr 1467, 1666, 2022, 2627, 2757); 1408-09 tenże → wyżej: Mikosz; 1413-25 tenże → wyżej: Jan; 1424 Katarzyna ż. tegoż Dziersława niegdyś z R. pozwana przez Sędziwoja z Witkowic o 2 ł. w R. (PZ 7, 160).

1404 dziedzice z R. w sporze z Mirochną i Wisławą [z Witkowic w l. 1403-04] (KP nr 875, 1967).

1413 Siechna2 z R. [i z Witkowic w l. 1401-24, c. Marcina z Witkowic, siostra Jarosława z Witkowic i R.] → wyżej: Jan; 1424 taż Siechna wraz ze [swą siostrą] Dorotą z Witkowic [ż. Sędziwoja z Witkowic i R.] w sporze z Pietraszem i Maciejem z Witkowic o dobra po zm. Jarosławie [z Witkowic] (PZ 7, 131).

1415 Jarosław (Jarosz) z Witkowic [w l. 1396-1418], syn Marcina z Witkowic, brat Siechny: 1415 tenże toczy spór z Sędziwojem z Witkowic o zastaw w R. (PZ 4, 93v); 1424 tenże wspomn. jako zm. → wyżej: Siechna.

1415-32 Sędziwój3 z Witkowic [w l. 1401-32] i R., mąż Doroty z Witkowic: 1415 tenże → wyżej: Jarosław; 1422 tenże Sędziwój z Witkowic przedstawia dok. nabycia części, jaką Tomisława c. Mikosza z R. miała po ojcu w R. i Gorgoszewie; woźny zeznaje, że pozwał wszystkich, którzy mają pr. bliższości do tych części, nikt nie przybył do sądu (PZ 7, 67v – K 2, 201, mylnie podaje k. 68 i r. 1423); 1423-25 tenże Sędziwój z Witkowic i 1425 tenże z R. → wyżej: Jan; 1424 tenże Sędziwój z Witkowic → wyżej: Dziersław; 1424 Dorota [ż. tegoż Sędziwoja] → wyżej: Siechna; 1444 Mikołaj i Stanisław [ss. tegoż Sędziwoja?] → niżej.

1422-24 Tomisława c. Mikosza z R. i Gorgoszewa: 1422 taż → wyżej: Sędziwój, 1424 taż → wyżej: Jan.

1444 Mikołaj z Witkowic [w l. 1444-62] i Stanisław z Witkowic [w l. 1444-58, ss. Sędziwoja?] pozwani przez szlachetnych Mikołaja, Szczepana (Stephanus) i Wojciecha braci [zapewne ss. Jana, → wyżej i → p. 6], mieszczan z Kaźmierza, o połowy R. i Gorgoszewa; pozwani okazują dok. nabycia (litera resignatoria) połowy tych dziedzin, wystawiony przez starostę gen. wlkp. i wygrywają proces (PZ 14, 271v).

1446 Dorota [prawdop. Witkowska] ż. Bernarda z Wysoczki [k. Buku, wicesędzia w Poznaniu 1442-48 i w Kościanie 1464 (GUrz. nr C 803, 992, 996)] daje 1/8 R. i 1/8 Gorgoszewa Wyszocie z Bytynia w zamian za 2 ł. w Jabłonce [k. Trzciela] i 100 grz. (PG 2, 156v); 1462 sąd przysądza wspomn. Bernardowi wwiązanie w części Macieja i Jana z Witkowic, Gorgoszewa i R., dopóki nie zapłacą oni 68 1/2 grz. oraz kary sąd. (PZ 17, 274v – K 2, 201, na podstawie tego źródła mylnie pod 1459).

1462-72 Maciej i Jan bracia niedz. z Witkowic [w l. 1462-72], → Gorgoszewa i R.: 1462 ciż → wyżej: Dorota; 1472 ciż sprzedają Mik. Bytyńskiemu 1/8 Gorgoszewa, 1/8 R. i cz. Witkowic za 200 grz. (PG 8, 131v).

1476-85 Jakub i 1476-1508 Sędziwój bracia niedz., dziedzice w R., → Gorgoszewie czyli Pogwizdowie i Witkowicach, Witkowscy, ss. Mik. Witkowskiego [tj. Mikołaja z R. 1444?] i Katarzyny, bracia Kat. Morawskiej [i Agnieszki?, → niżej: 1482-1502]: 1476 ciż w sporze z Wojciechem z Grodziszczka [k. Buku] (PZ 20, 39v); 1485 ciż sprzedają Dobrogostowi Niewierskiemu 3 ł. os. i 1 ł. opust. w R. za 60 zł węg. (PG 10, 19v); 1485 ciż wraz z matką Kat. Witkowską sprzedają prepozytowi szpitala Ś. Ducha pod Lwówkiem 3 1/2 zł węg. czynszu rocznego na 2 ł. w R. z zastrz. pr. wykupu za 42 zł węg. (ACC 63, 50v-51); 1496 tenże Sędziwój zapisuje ż. Katarzynie, c. Stan. Sławieńskiego [ze Sławna k. Czarnkowa], po 130 grz. posagu i wiana na 1/2 cz. z działu z bratem Jakubem w Witkowicach, na połowach swych części w Gorgoszewie i R. oraz na 1/2 jeziora [w R.] (PG 7, 119); 1504 temuż Sędziwojowi ręczy Marcin Chomęcki za swą ż. Kat. Morawską, siostrę rodz. tegoż Sędziwoja, że skwituje ona brata z dóbr po rodzicach i babce w R., Witkowicach i Gorgoszewie (PG 64, 129); 1505 tenże Sędziwój sprzedaje Stefanowi Zaleskiemu [o nim → p. 3E] 6 ł. os. w R. z zastrz. pr. wykupu za 53 1/2 grz. i 23 zł węg.; w 1508 tenże kwituje wspomn. Stefana z zapłaty tej sumy (PG 13, 51; PG 66, 14); 1508 tenże Sędziwój zapisuje [drugiej] ż. Barbarze Kunińskiej [z Konina pod Lwówkiem?] po 70 grz. posagu i wiana na połowie swych części w Witkowicach i Gorgoszewie oraz na 3 ł., 3 zagr. i karczmie w R. (PG 14, 7v, dawniej k. 12v).

1482 Agnieszka Rościegniewska (Rościągniewska) → p. 6; 1502 [taż?] Agnieszka otrzymuje od matki Kat. Witkowskiej [taż? matka też Jakuba, Sędziwoja i Katarzyny?, → wyżej], wd. po Mik. Witkowskim, 100 zł węg. jej oprawy, zapisanej Katarzynie przez męża na R. i Witkowicach (PG 12, 225).

1508 Stan. Witkowski dz. w R. wspomniany jako zm. [czy ident. ze Stanisławem z R. 1444?] → p. 3B.

1527 Jan Rościegniewski: król Zygmunt St. zezwala Janowi Sokolnickiemu na zastawienie temuż Janowi sołectwa w Sokolnikach w pow. pyzdr. (MS 4 nr 15640).

1529-42 Andrzej Witkowski dz. w Witkowicach, R. i → Gorgoszewie czyli Pogwizdowie: 1529 tenże sprzedaje Janowi Wielżyńskiemu części R. i Witkowic za 100 grz. (PG 16, 277); 1531 tenże zapisuje swej ż. Katarzynie c. Bernarda Ciecierada z Chwałkowa [pow. pyzdr.] po 240 grz. posagu i wiana na 1/2 swych części w R., Witkowicach i Gorgoszewie (PG 16, 458); 1534 tenże sprzedaje Jakubowi Jaskóleckiemu połowy z 1/2 wsi Witkowice i R. oraz całe Gorgoszewo z zastrz. pr. wykupu za 250 grz. (PG 16, 655); 1538 tenże zapisuje [drugiej] ż. Katarzynie c. Mik. Czackiego po 550 zł posagu i wiana na 1/2 swych części w R., Witkowicach i Gorgoszewie (PG 17, 219v); 1542 tenże Andrzej oraz Jan Świdwa z Szamotuł i Wawrz. Przyborowski dziedzice w R. zawierają ugodę z Andrzejem Konarzewskim dz. w Bytyniu i w R. dot. jeziora; → [Roszczki] jezioro (PG 84, 68-69); 1545 tenże wspomn. jako zm.; Kat. Czacka wd. po tymże Andrzeju kupuje od Hieronima Kobylnickiego części w R., Witkowicach i Gorgoszewie za 100 grz.; części te Hieronim kupił [kiedy?] od tegoż Andrzeja (PG 18, 219v); 1559 wspom. Katarzyna [Czacka], obecnie ż. Kaspra Bobrownickiego, zeznaje, że syn Andrzej Witkowski zaspokoił jej roszczenia do 1100 zł oprawy, zapisanej jej przez męża Andrzeja [w 1538, → wyżej] na częściach R., Witkowic i Gorgoszewa (PG 103, 512v).

1559-77 Andrzej Witkowski dz. w R., Witkowicach i w → Gorgoszewie czyli Pogwizdowie, syn Andrzeja Witkowskiego i Kat. Czackiej, podstarości pozn. 1577 (PG 21, 747): 1559 tenże → wyżej: Andrzej; 1560 tenże zapisuje ż. Zofii c. Andrzeja Konarzewskiego po 700 zł posagu i wiana na częściach R., Witkowic i Gorgoszewa (PG 19, 807); 1566 tenże zapisuje Tomaszowi Piotrowskiemu kanonikowi koleg. NMP w Poznaniu 1/2 zł czynszu rocznego na częściach R., Witkowic i Gorgoszewa od sumy głównej 150 zł (PG 20, 483v); 1577 tenże płaci pobór z R. → p. 3F; 1578-79 tenże wspomn. jako zm.; jego małoletni ss. Stanisław, Prokop i Andrzej Witkowscy (PG 133, 924; PG 135, 649); 1579 wspomn. Zofia wd. po tymże Andrzeju daje swemu obecnemu mężowi Hieronimowi Kąsinowskiemu 700 zł pol. swej oprawy, zapisanej jej [w 1560, → wyżej] przez Andrzeja na R., Witkowicach i Gorgoszewie; Hieronim daje tę sumę Wojc. Boboleckiemu, za zgodą Macieja i Piotra Chomęckich czyli Konarzewskich, braci stryj. Zofii (PG 134, 83v; PG 135, 428); 1588 wspomniani Stanisław i Prokop, ss. zm. Andrzeja, sprzedają Wojc. Boboleckiemu m. in. cz. R. (PG 23, 206v).

3B. 1446-1526 Bytyńscy w R.:

1446 Wyszota z Bytynia kupuje 1/8 R. → p. 3A.

1462-1508 Mik. Bytyński z → Bytynia, → Gorgoszewa, R. i → Charbinowic: 1462 tenże zapisuje ż. Jadwidze po 200 grz. posagu i wiana na 1/2 m. Bytyń, 2 ł. w R. i 2 zagr. w Gorgoszewie (PG 6, 148v); 1470 tenże Mikołaj z Bytynia, R. i Charbinowic przedkłada pokwitowanie król. [poboru?, z których dóbr?] (PG 57, 72); 1472 tenże kupuje 1/8 R. → p. 3A; 1489 tenże pozwany przez Iwana z Pierska z części, które ma w R. i Witkowicach, nie stawił się w sądzie (PZ 21, 159v); 1494 tenże zapisuje mansjonarzom kościoła [par.] w Ostrorogu 1 kopę [gr] czynszu rocznego na cz. R. z zastrz. pr. wykupu za 15 grz. (PG 7, 21v); 1506 tenże zapisuje ż. Elżbiecie c. Andrzeja Sarbskiego [ze wsi Sarb k. Buku] po 60 grz. posagu i wiana na 1/4 Witkowic, 1/4 R. i na 1/2 Gorgoszewa (PG 13, 86v); 1508 tenże kupuje od Jakuba Kunowskiego [z Kunowa k. Buku] 1 ł. os. i 1 ł. opust. w R. oraz cz. jeziora w R. z zastrz. pr. wykupu za 38 zł węg.; dobra te Kunowski kupił [kiedy?] od Stan. Witkowskiego na tych samych warunkach (PZ 24, 1); 1515-16 Elżbieta, wd. po tymże Mikołaju, sprzedaje obecnemu mężowi Janowi Młodawskiemu pr. do swego posagu i wiana, oprawionych jej przez pierwszego męża [w 1506, → wyżej] na cz. Witkowic (wraz z jeziorem nal. do tej części), na cz. Gorgoszewa oraz na 1/4 R. z zastrz. pr. wykupu: 1515 za 124 grz.; 1516 za 100 grz. (PG 15 k. 53v-54, 85); 1516 wspomn. Elżbieta z mężem Janem Młodawskim kwitują Mac. Bytyńskiego, syna tegoż Mik. Bytyńskiego, z 120 grz. oprawy Elżbiety, zapisanej jej [w 1506, → wyżej] przez męża Mik. Bytyńskiego na 1/4 Witkowic, 1/4 R. i cz. Gorgoszewa (PG 68, 338).

1525-26 Jadwiga Bytyńska mniszka w Owieńskach, c. Mik. Bytyńskiego: 1525 taż zobowiązuje się, a w 1526 sprzedaje Piotrowi Konarzewskiemu sędziemu kal. miasto Bytyń, części w R., Witkowicach, Gorgoszewie oraz całe opust. Bądowo (części te przypadły jej po śmierci brata rodz. Mac. Bytyńskiego) za 2000 grz. (PG 73, 237; PG 16, 107-108 – K 2, 9, na podstawie tego źródła mylnie pod 1525, zamiast 1526).

3C. 1525-91 Konarzewscy w R.:

1525-33 Piotr z → Konarzewa [k. Stęszewa]oraz z → Chomęcic i R., Konarzewski, wicewojewoda w Poznaniu 1510-13, podsędek pozn. 1515-17, sędzia kal. 1518-35 (UDR I/2, 207): 1525-26 tenże kupuje cz. R. → p. 3B; 1526 tenże sprzedaje Wojciechowi, Janowi, Piotrowi, Hieronimowi i Stan. Zadorskim, braciom niedz., całe m. Bytyń oraz części R., Witkowic, Gorgoszewa i całe Bądowo z zastrz. pr. wykupu za 700 grz. (dobra te tenże Piotr kupił od Jadwigi Bytyńskiej mniszki w Owieńskach [→ p. 3B: pod 1525-26]); a następnie sprzedaje te same dobra Elżbiecie wd. po Wojciechu [ze Słupów w pow. kcyn., tenut.] kcyńskim z zastrz. pr. wykupu za 1000 grz. (PG 16 k. 116, 140); 1533 tegoż kwituje wspomn. Elżbieta wd. po Wojciechu z sumy 1000 grz., zapisanej jej na m. Bytyń i wsiach R. os. i Witkowice oraz na częściach Gorgoszewa i Bądowa (PZ 30, 87); 1533 tenże sprzedaje Jerzemu, Stanisławowi i Marcinowi Ostrorogom z → Lwówka m. Bytyń, części w R., Witkowicach, Gorgoszewie i Bądowie z zastrz. pr. wykupu za 600 grz. (PZ 24, 90); 1535-36 tenże zm. (UDR I/2 nr 369).

1537-42 Andrzej Konarzewski, syn Piotra: 1537 tenże daje w dożywocie ż. Dorocie c. Jana Sławskiego m. Bytyń, wieś Konarzewo, części wsi Witkowice, Gorgoszewo, R. i całą wieś opust. Bądowo (PG 17, 114); 1538 tenże zapisuje swej [drugiej] ż. Jadwidze c. Mac. Niegolewskiego po 500 zł posagu i wiana na 1/2 Konarzewa, na m. Bytyń, częściach w Witkowicach, R. os., Gorgoszewie i Bądowie (PG 17, 232); 1542 tenże → p. 3A.

1570 Piotr Konarzewski [syn Andrzeja] daje Janowi i Wojc. Miruckim cz. R. i 2 ł. w Witkowicach (PG 21, 67); 1577-83 Dorota Konarzewska [c. Mik. Spławskiego burgr. pozn. i wd. po tymże Piotrze] → p. 3F; 1589 wspomn. Dorota Spławska z ss. Andrzejem i Stan. Konarzewskimi dziedzice w R. (PG 153, 665; PG 154, 403v); 1591 [wspomniani] Stanisław i Andrzej dzielą dobra po ojcu Piotrze: Stanisław otrzymuje m. in. Bytyń oraz cz. R. (PG 158, 928).

3D. 1526-68 Przyborowscy w R.:

1526 Wojc. Przyborowski [z → Przyborowa oraz z → Pawłowic k. Poznania] sprzedaje Janowi Sarbskiemu cz. Witkowic i 2 ł. (w tym 1 ł. os.) w R. z zastrz. pr. wykupu za 50 grz. (PG 16, 113).

1528-30 Wincenty, 1528-65 Marcin, 1530-50 Wawrzyniec, 1545-47 Stanisław i 1545-68 Jerzy Przyborowscy, dziedzice w → Przyborowie, R. i Witkowicach, bracia niedz., ss. Wojciecha: 1528 ciż Wincenty i Marcin sprzedają Andrzejowi Jaktorowskiemu swe części dziedz. w Witkowicach i R. z zastrz. pr. wykupu za 100 grz.; części te posiadał ich ojciec Wojciech (PG 16, 207v); 1530 ciż Wincenty, Wawrzyniec i Marcin sprzedają Mik. Młodawskiemu części w R. i Witkowicach z zastrz. pr. wykupu za 100 grz. (PG 16, 380); 1538 ciż Wawrzyniec i Marcin sprzedają Mik. Sobockiemu części Witkowic i R. z zastrz. pr. wykupu za 260 grz. (PG 17, 214v); 1542 tenże Wawrzyniec → p. 3A; 1545-47 tenże Stanisław daje swym braciom Wawrzyńcowi i Jerzemu swe części w Przyborowie, R. i Witkowicach (PG 18 k. 166v, 318v); 1547 tenże Marcin daje swym braciom Wawrzyńcowi i Jerzemu części R., Przyborowa i Witkowic (PG 18, 318v); 1550 ciż Wawrzyniec i Jerzy sprzedają Marcinowi Pakosławskiemu swe części R. i Witkowic z zastrz. pr. wykupu za 500 zł (PG 18, 550v; PG 93, 108v); 1550 ciż Jerzy i Wawrzyniec dzielą się dobrami: Jerzy otrzymuje m. in. części po rodzicach w R., Witkowicach i → Przyborowie (PG 93, 233); 1556 tenże Jerzy zapisuje mansjonarzom w Szamotułach 5 grz. czynszu rocznego na częściach R. i Witkowic z zastrz. pr. wykupu za 64 grz. (PG 19, 379); 1558 ciż Jerzy i Marcin zapisują Helenie Bieganowskiej ż. Jerzego po 1500 zł posagu i wiana na połowach Przyborowa, Witkowic i R. (PG 19, 656); 1565 ciż Marcin i Jerzy sprzedają Marcinowi Przecławskiemu części R. i Witkowic z zastrz. pr. wykupu za 1000 zł (PG 20, 228av); 1568 tenże Jerzy sprzedaje Mik. Pawłowskiemu części w R. i Witkowicach za 3000 zł (PG 20, 658v).

3E. Inni właściciele części w R.:

1485 Dobrogost Niewierski kupuje cz. R. → p. 3A.

[1504-05], 1542 Świdwowie z Szamotuł, dziedzice m. in. w → Komorowie i R.: [1504-05] Wincenty → niżej: Mik. Mirucki; 1542 Jan → p. 3A.

[1504-05], 1505-09 Stefan Witkowski czyli Zaleski z Zalesia na Mazowszu w pow. łomżyńskim: [1504-05] tenże → niżej: Mik. Mirucki; 1505-08 tenże kupuje cz. R. → p. 3A; 1507 tenże winien jest ż. Annie Konińskiej [z Konina pod Lwówkiem] 200 grz. i za tę sumę sprzedaje [komu?] folw. w Witkowicach i 7 ł. w R. (PG 65, 219); 1509 tenże zapisuje ż. [Annie] c. zm. Jana Konińskiego po 100 zł posagu i wiana na połowie swych części w R. i Grzebienisku oraz na folw. w Witkowicach; części w R. i Grzebienisku tenże Stefan kupił od Piotra Konińskiego [brata? Anny] za 225 grz. (PG 14, 154); 1554 Anna c. tegoż Stefana → niżej: Mik. Mirucki.

1508 Jakub Kunowski → p. 3B.

1526 Jan Sarbski → p. 3D.

1526-33 Elżbieta wd. po Wojc. Słupskim, 1526 Zadorscy, 1533 Ostrorogowie z Lwówka → p. 3C.

1528 Andrzej Jaktorowski → p. 3D.

1529 Jan Wielżyński → p. 3A.

1530 Mik. Młodawski → p. 3D.

1534-38 Jakub Jaskólecki [z → Jaskółek k. Grodziska Wlkp.]: 1534 tenże → p. 3A; 1535 tenże daje ż. Magd. Opalińskiej w dożywocie m. in. wsie R. i Witkowice (PG 16, 753); 1538 tenże sprzedaje swemu bratu Marcinowi Jaskóleckiemu połowy Witkowic i R., wieś opust. Gorgoszewo (które to dobra kupił [w 1534, → p. 3A] od Andrzeja Witkowskiego) z zastrz. pr. wykupu za 250 grz. (PG 17, 166).

1538 Mik. Sobocki → p. 3D.

1545 Hieronim Kobylnicki → p. 3A.

1550 Marcin Pakosławski [z → Pakosławia k. Lwówka, mąż Anny c. Andrzeja z Konina k. Lwówka]; 1565 Marcin Przecławski → p. 3D.

1554-59 Mik. Mirucki [z Mirucina, pow. kcyn.]: 1554 temuż daje ż. Anna Witkowska c. Stefana Witkowskiego [czyli Zaleskiego, o nim → wyżej: pod 1504-09] 1/2 Grzebieniska oraz części w R. i Witkowicach (PG 98, 116; PG 19, 153v); 1559 tenże przedstawia do oblaty dok. Wojc. Skóry z Gaju podkom. dobrz. [w l. 1503-10] i zastępcy starosty gen. wlkp. [w l. 1504-05: PSB 38, 342], w którym Winc. Świdwa z Szamotuł [zm. 1528] sprzedał Stefanowi z Zalesia cz. Witkowic oraz 2 ł. w R. za 150 grz., a to z powodu służb wyświadczonych sobie przez Stefana (PG 103, 685v); 1570 Jan i Wojc. Miruccy → p. 3C.

1568-83 Mik. Pawłowski [z Pawłowic k. Rydzyny?]: 1568 tenże → p. 3D; 1580-83 tenże → p. 3F; 1584 tegoż ss. rezygnują Wojc. Boboleckiemu m. in. cz. wsi opust. R. (PG 145, 27v; PG 22, 322).

1579-1605 Wojc. Bobolecki ze Stojkowa dz. w R. (TD): 1579, 1588 tenże → p. 3A; 1580-91 tenże → p. 3F; 1584 tenże → wyżej.

3F. 1508 pobór z R. od 7 ł. (ASK I 3, 1); 1509 pobór [formularz nie wypełniony] (ASK I 3, 35); 1510 wieś R. ma 4 dziedziców; 8 ł. os., 8 ł. opust., 5 zagr. (LBP 172); 1563 pobór od 6 ł. i karczmy dor. (ASK I 5, 213); 1577 pobór płacą Andrzej Witkowski i Dorota Konarzewska (ASK I 5, 659v); 1580 pobór z cz. Doroty Konarzewskiej od 2 ł.; z cz. Wojc. Boboleckiego od 6 ł., 2 zagr., 2 ł. opust.; z cz. Mik. Pawłowskiego od 2 ł., [kmiecie] „na pan orzą”4 (ŹD 4; ASK I 6, 76); 1581, 1591 pobór płaci Wojc. Bobolecki, 1583 pobór płacą Dorota Konarzewska i Mik. Pawłowski (Piotrkowska 2, 61).

1405-1508 kmiecie z R.: 1405 kmieć Jakub z R. pozwany przez Pietrasza Bytyńskiego, który dowodzi, że Jakub „łajał mu od jego matki” (WR 1 nr 783; KP nr 2509); 1425 Szczepan (Stephanus) kmieć z R. w sporze z Wojciechem z Krzestkowic (PZ 8, 36v); 1428 kmiecie z R., którzy uprawiają role w Gorgoszewie, pozwani przez Macieja plebana w Bytyniu o dzies. snop. z tych ról (AC 2 nr 1003); 1485 Klemens Rach i Piotr Korpek (Corpek) kmiecie w R. uprawiają 2 ł. w R. (ACC 63, 50v-51); 1505 w R. łan zw. Waniewki (PG 13, 51); 1508 w R. 1 łan os. na którym siedzi kmieć Wawrzyniec i 1 łan opust. [zw.] Milaczewski (PZ 24, 1); 1508 w R. kmiotka Martina siedzi na 1 ł., kmieć Woźny (Vozny) siedzi na 1 ł., 1 ł. opust. Zaświeczewski (Zaszwyeczyewsky; PG 14, 7v, dawniej k. 12v).

4. 1420 Maciej sołtys z R., śwd. (WR 1 nr 1007); 1421 sołtys w R. (RH 14, 1938, s. 58).

5. 1428 Maciej pleb. z Bytynia w sporze z kmieciami z R., którzy uprawiają role w → Gorgoszewie, żąda dzies. snop. z tych ról; kmiecie zeznają, że z ról w R. płacili po 8 gr tytułem dzies. oraz że dziedzice dodali im cz. ról w Gorgoszewie (AC 2 nr 1003).

1510 pleban z Bytynia dostaje z R. tytułem wiardunków dzies. z 8 ł. os. i 8 ł. opust. po 9 gr z ł. oraz [mesznego] po 4 korczyki (coreti) pszenicy i tyleż owsa, a od 5 zagr. po 1 gr; [uwaga odnosząca się do całej parafii:] z folwarków pleban otrzymuje dzies. snop. (LBP 172).

6. 1417-30 szl. Jan [prawdop. identyczny z Janem z R. 1402-13, → p. 3A] mieszcz. (civis) z → Kaźmierza, śwd. (1417 niegdyś Witkowski: WR 1 nr 929; 1420 niegdyś dz. w R.: WR 1 nr 1051; WR 1 nr 1146, 1527).

1482 Agnieszka Rościegniewska (Rościągniewska) beginka w Poznaniu w sporze z Jakubem sołtysem z Sękowa o 4 konie i in. rzeczy po zm. bracie Agnieszki, które są w posiadaniu Jakuba; sędziowie wyrokują, że Jakub ma zapłacić za te rzeczy 2 grz. w 4 ratach, a Agnieszka nie ma niepokoić Jakuba (ACC 60, 65v-66).