Боровитины, Миклашевские и другие

1
Ewa Russocka z Brzezia h. Zadora, +1669
_________________
2
Bernard Russocki z Brzezia i Barwaldu h. Zadora +1609
= Szczęsna (Felicja Anna) Brandys z Radoczy h. Radwan
______________
3
Stanislaw na Jaszkowicah Russocki z Brzezia h. Zadora +1558
= Zofia z Luctawic Taszycka

Mikolaj Brandys z Radoczy 1572
- dziedzicem na Kleczy w 1566 r.
__________________
4
Jan Jaszkowski Russocki z Brzezia h. Zadora +1523
= Małgorzata Oraczewska z Przybysławic h. Śreniawa

Mikołaj Taszycki (+ 27 IV 1545) h. Strzemię,
Psęd. krak. 1519–1532, sęd. z. krak. sędzia krakowki (+1545)i jego brat Jan ustępują bpowi krakowskiemu prawo patronatu kościoła parafialnego w Starym Brzesku za Wisłą, od niepamiętnych czasów spełniane przez Gierałtów z racji ich historycznych związków z tym regionem.
1532–1545. Właściciel Lusławic i kilku innych wsi w woj. krak. Posłowie ziemscy
1=. z Elżbietą, córką wójta biec. Mikołaja Szczepanowskiego,
2=. z Elżbietą, córką Wojciecha Szczekockiego.

Mikolaj Brandys,
trzeci syn Klemensa, wyznania kalwińskiego, dziedzic na Tomicach i Radoczy w 1522 r., pisarz ziemski w zamku oświęcimskim 1551 r., żonaty z Anną Rajską, córką sędziego oświęcimskiego, oraz z Katarzyną Gierałtowską
= Anna Rajska (sędziego oświęcimskiego córka)
__________________

5
Leonard Jaszkowski Russocki z Brzezia h. Zadora-1415 (+1474)
=Katarzyna Kazimirska. ( z Przyszowej)

Stanisław Oraczewski z Przybysławic h. Śreniawa
=Barbara Litwosz z Kazanowa h. Grzymała

Mikołaj z Lusławic Taszycki h. Strzemię
= Katarzyna,Uchacz c. Mikołaja z Szydłowal

Klemens (Klimunt) Brandys, w 1488 r. dziedzic Radoczy, był sędzią ziemskim zatorskim w 1505 r.

_____________________________

6
Mikołaj (z Krzyszkowic) Rusocki h. Zadora - Płomienie - 1411- +1468
= Małgorzata Węgrzyn z Sosnowic h. Radwan (Дочь Paszek - Paweł Węgrzyn z Sosnowic h. Radwan ( n Radwan z Trzebola и Farmoza

Świętosław Litwosz z Kazanowa

Wojciech z Taszyc Lusławic Taszycki h. Strzemię
=Dorota z Lusławic h. Gierałt - Ciecierza - Ośmioróg

Mikołaj Uchacz z Woli Adama - Adamowic, Gromnika, Szydłowej, Poznej, Rzepienników, Nosalowej h. Jastrzębiec

_____________________________
7
Dzierzysław Derslaus 1401
= Elzbieta 1404

GRZEGORZ z Lusławic,Bieśnika i Faściszowej.

Mikołaj Uchacz z Woli Adama - Adamowic, Gromnika, Szydłowej, Poznej, Rzepienników, Nosalowej h. Jastrzębiec
=Katarzyna ( z Rzepienników)


_____________________________
8
JAN Gniewomirowic "Jaśko z Lusławic"; + 1405; Ojciec 6 synówi 4 córek

zobacz Mikołaj "Uchaczy" Jastrzębiec

_______
9
GNIEWOMIR

________________
10
LUCŁAW
z bratem Boguszą i stryjem Piotrem współwłaściciel Lusławic;

___________________
11
GNIEWOMIR
żonaty, wcześnie zmarły.

_______________
12
EUSTACHY z Lusławic,
zm. przed 1329.




http://www.tropie.tarnow.opoka.org.pl/gieralt_luslawice.htm

1
Ich spadkobiorcy: Mikołaj Taszycki sędzia krakowki (+1545)
i jego brat Jan ustępują bpowi krakowskiemu prawo patronatu kościoła parafialnego
w Starym Brzesku
za Wisłą, od niepamiętnych czasów spełniane przez Gierałtów z racji ich historycznych związków
z tym regionem.

________________________

2
Mikołaj Taszycki z L.
kom. sąd. czchowski
ż. Katarzyna Uchacz
w dokum. 1462-1491

__________________

3/ Dorota, dziedziczka Lusł.
m. Wojciech Taszycki
z Taszyc, a teraz "z Lusł."
h. STRZEMIĘ
Dokum. 1416-1467.

_________________

4. GRZEGORZ
z Lusławic,
Bieśnika i Faściszowej.
Dokum. 1399-1415

_________________

5/ JAN Gniewomirowic

"Jaśko z Lusławic";
zm. 1405;
dokum.1382-1411,
Ojciec 6 synów
i 4 córek

___________

6/ GNIEWOMIR

________________
7/ LUCŁAW
syn Gniewomira,
wnk Eustachego
ojciec Gniewomira;

z bratem Boguszą
i stryjem Piotrem współwłaściciel Lusławic;

___________________
8/ GNIEWOMIR
żonaty, wcześnie zmarły.

_______________
9/ EUSTACHY
z Lusławic,
zm. przed 1329.



Klemens (Klimunt) Brandys, w 1488 r. dziedzic Radoczy, był sędzią ziemskim zatorskim w 1505 r. Zostawił trzech synów: Aleksego, Stanisława i Mikołaja.
Mikołaj Brandys, trzeci syn Klemensa, wyznania kalwińskiego, dziedzic na Tomicach i Radoczy w 1522 r., pisarz ziemski w zamku oświęcimskim 1551 r., żonaty z Anną Rajską, córką sędziego oświęcimskiego, oraz z Katarzyną Gierałtowską.
Tenże Mikołaj (lub jego syn), jest dziedzicem na Kleczy w 1566 r. Pozostawił synów, Andrzeja i Mikołaja. Rajska Wappen Kietlicz — abgelegt unter: Oswiecimski, Brandys, Podstatzku, Pyszowice, Wappen Skarbin, Rajski
Schlesische Familie,Namensvorkommen bei Marcin Piwko-Tarnowski geb. ca. 1580
Laut Aussage von Graf B. Paprocki 1584 ist es eine sehr alte angesehene Familie in Schlesien und im Fürstentum Oswiecimski. N. Rajski war Richter (sedzia) für das Land Oswiecimski (Oswiecim) im (XVI) 16. Jahrhundert. Die Tochter Anna Rajska nahm Mikolaj Brandys - Wappen Radwan - zum Mann.

Taszycki herbu Strzemię, w Krakowskiem województwie, piszą się z Łuczławicz, dom starożytny, dawniejszymi czasy, byli z nich niektórzy sędziami ziemskimi Krakowskiemi, jako Mikołaj Taszycki, sędzia ziemski Krakowski, o którym świadczy Orichovius in Annal. Mikołaj także Taszycki podsędkiem tamże 1535. Mikołaj Taszycki (zm. a. 27 IV 1545) h. Strzemię, syn Mikołaja i Katarzyny, córki
Mikołaja Uchacza, żonaty 1v. z Elżbietą, córką wójta biec. Mikołaja Szczepanowskiego,
2v. z Elżbietą, córką Wojciecha Szczekockiego. Psęd. krak. 1519–1532, sęd. z. krak.
1532–1545. Właściciel Lusławic i kilku innych wsi w woj. krak. Posłowie ziemscy,
s. 54 nn.; SHGKr, cz. 3, s. 767–769; Urzędnicy, t. 4, z. 2, nr 252, 308; W. Uruszczak, Próba
kodyfikacji prawa polskiego w pierwszej połowie XVI wieku, Warszawa 1979, s. 132–134.

http://webcache.googleusercont...&gl=ru

1489-zm. przed 1495 Bernard Witkowski [z Witkowic, mąż jednej z córek Lucława z Bieśnika: Zofii, Zuzanny lub Anny, br. przyrodni Marcina Marcinkowskiego] dzierżawca L., dworzanin Dobiesława z Kurozwęk 1486, od 1491 sołtys w → Jodłówce, par. Rzepiennik Biskupi p. 4, (ZB 2 s. 217; 3 s. 774; Kopiarz krzepicki, k. 338); 1489 Anna ż. Andrzeja Jaworskiego z L. kwituje szl. Wawrzyńca sołtysa ze Stróży z 6 grz. posagu, które oprawił jej mąż (ZCz. 5 s. 191).

1510 Jan Witkowski [s. zm. Bernarda, br. przyrodni Marcina Marcinkowskiego] ma po matce cz. w L., Słonej i Podbrzeżu → Jodłówka p. 3, par. Rzepiennik Biskupi;

3B. Część szlach. w posiadaniu Taszyckich poprzez małżeństwo z Gierałtówną.

1420-67 Wojciech Taszycki ongiś z Taszyc h. Strzemię, od 1429 pisał się z L. przez ż. Dorotę, ss. Mikołaj i Stanisław, cc. Małgorzata ż. Mikołaja z Kątów, Helena ż. Warcisława z Porąbki Iwkowskiej, Agnieszka ż. Mik. Prączka z Bieniszowic (ZCz. 3 s. 49, 84, 103, 110, 114-5, 128, 199, 223-4, 252; 4 s. 32, 47; ZK 11 s. 537; 147 s. 7, 22; GK 8 s. 989; 9 s. 894; ZB 1 s. 80; ZP 34 s. 512; SP 7/2, 1549); 1420 → p. 3A; 1427 → Bieśnik, Faściszowa p. 3; 1429 Wojciech ongiś z Taszyc a obecnie z L. zobowiązuje się pod karą XV zapłacić 9 grz. w ratach Ofce wd. po Piotraszu z Chronowa i Piotrowi z Łysokani jej br. przyrodniemu; taż Ofka ustępuje temuż Wojciechowi z 50 grz. oprawy posagu i wiana na L. (ZCz. 3 s. 49); 1435 Dorota ż. Wojciecha z L. oświadcza, że jej mąż wniósł 100 grz. do L. i Bieśnika, za które kupił [w 1427] trzy jej cz. dziedz. ojczyste i macierzyste w L. [Bieśniku i Faściszowej] (ZCz. 3 s. 99); → Bieśnik p. 3; 1441 Małgorzata c. Wojciecha [Taszyckiego] ż. Mikołaja z Kątów [par. Wojakowa] (ZCz. 3 s. 173); 1449 ww. Dorota ustępuje wieczyście Mścisławowi z Bieśnika cz. ojczystą i macierzystą w Bieśniku (ZCz. 4 s. 47-8); Helena ż. Warcisława sołtysa z Porąbki i c. Wojc. Taszyckiego z L. kwituje ojca ze spłaty z dóbr ojczystych i macierzystych (ZCz. 4 s. 50).

1453-65, zm. 1467 Stanisław Taszycki z L. h. Strzemię, pisał się też ze Skołyszyna, s. Wojciecha, br. Mikołaja, cc. Katarzyna ż. Jakuba Winiarskiego z Lubziny, Barbara ż. Tomasza z Sułowa, Małgorzata (ZCz. 4 s. 141-2, 149, 182; ZB 1 s. 237; GK 12 s. 550; ZP 22 s. 257); 1453 → Kończyska p. 3; → Bieśnik p. 3; 1457 Stan. Taszycki z L. bierze w zastaw za 30 grz. od Jana Gamrata z Trzcinicy wieś Tarchów (ZB 1 s. 165); 1460 Stan. Stasiczki [= Taszycki] z L. kupuje za 40 grz. od szl. Anny ż. Andrzeja z Klęczan połowę sołectwa w Skołyszynie (GB 3 s. 530).

1462-91 Mikołaj, Mikosz Taszycki z L., komornik sędziego czchow. 1470-1, s. Wojciecha, br. Stanisława, ż. Katarzyna c. Mik. Uchacza [z Szydłowa], siostra Mikołaja i Jana Uchaczów sołtysów z Brzostku, c. Katarzyna ż. Mik. Kępanowskiego (ZCz. 4 s. 235, 257-8, 306, 387, 413, 419; 5a s. 35; 5 s. 67,179, 249; ZB 1 s. 237; GB 3 s. 580, 593; ZK 147 s. 459; 152 s. 273; GK 23 s. 496-7; ZP 34 s. 595; OK 3 s. 14; SP 9, 590-2); 1463 → Bieńkowice par. Opatkowice p. 3; Agnieszka c. Wojciecha z L., ż. Mik. Prączka z Bieniaszowic [pow. wiśl.] (ZP 34 s. 512); 1464 Stan. Taszycki z L. oprawia ż. Małgorzacie po 160 grz. posagu i wiana na połowie Skołyszyna (ZB 1 s. 235); Mikołaj s. Wojc. Taszyckiego z L. oprawia ż. Katarzynie c. zm. Mik. Uchacza po 60 grz. posagu i wiana na połowie L. (ZCz. 4 s. 263); Elżbieta ongiś z Wróblowic ustępuje Stan. i Mik. Taszyckim z L. dobra jakie ma po zm. Stanisławie (ZCz. 4 s. 282); → p. 3A; → Bukowiec Stary i Górny p. 3B; 1465 Stan. Taszycki z L. zastawia za 40 grz. br. Mikołajowi wieś Łąnkosz [Łęgorz], którą miał w zastawie od Jakusza z Walowic (ZCz. 4 s. 326); 1465 → Janowice Dolne i Górne p. 3; → Bobowa p. 3; 1467 w podziale dóbr Mik. Taszyckiemu przypadają dobra w L., Wróblowicach czyli Bieńkowicach i Faściszowej, które otrzyma po śmierci ojca Wojciecha → Faściszowa p. 3; 1468-9 → Bukowiec Stary i Górny p. 3B; 1470 → p. 3A; → Kończyska p. 3; → Janowice Dolne i Górne p. 3; → p. 2; Mik. Taszycki komornik sędziego [czchow.] daje Jakubowi Winiarskiemu z Lubziny [pow. pilzn.] za bratanicą Katarzyną trzecią cz. dóbr dziedz. w Skołyszynie, Sławęcinie i Żółkowie, które trzymał tytułem opieki nad dziećmi zm. br. Stanisława. Katarzyna ż. Jakuba kwituje stryja z opieki (ZP 4 s. 428); 1472 Mik. Taszycki z L. daje Tomaszowi z Sułowa za bratnicą Barbarą cz. dóbr dziedz. w Skołyszynie, Sławęcinie i Żółkowie, które trzymał z tytułu opieki nad dziećmi po zm. br. Stan. Taszyckim. Barbara ż. Tomasza kwituje stryja z opieki (ZCz. 4 s. 477-8); → Kończyska p. 2; 1476 Katarzyna [Taszycka] dz. ze Sławęcina ż. Jakuba Winiarskiego z Lubziny zapisuje swemu mężowi 50 grz., które otrzymała za swe dobra dziedz. w Sławęcinie, L. i Żółkowie (ZP 21 s. 405); Marta c. zm. Stan. Taszyckiego, ż. szl. Mikołaja ze Stradomia zeznaje, że stryj Mik. Taszycki z L. spłacił ją ze 150 grz. posagu z dóbr ojczystych i macierzystych tj. cz. Skołyszyna, Sławęcina i Żółkowa, które trzymał tytułem opieki. Mikołaj ze Stradomia kwituje Taszyckiego z ww. sumy (ZCz. 4 s. 505-6); 1481 Jan z Bieśnika przywodzi świadków przeciwko Mik. Taszyckiemu z L., którzy przysięgają, że Jan zbudował pallacium cum camera nie na nawsiu (non in communi villario wulgariter na pospolitem nawssu) lecz w cz. Mik. Taszyckiego, którą Jan odziedziczył po ojcu; świadkowie br. Jana, Bernardyna i Jerzego [ss. Jana Lucława] z Bieśnika przysięgają, że stubam cum camera zbudowali i ogród zniszczyli oni nie na nawsiu w Biesniku, i nie w cz. Mik. Taszyckiego, lecz tam, gdzie miał cz. ich ojciec, a oni po nim (ZCz. 5a s. 63, 74 - wypisy F. Dudy w APKr.); 1483 Piotr [Kmita] Sobieński z Wiśnicza starosta spiski zastawia za 100 grz. i 160 fl. węg. Mik. [Taszyckiemu] z L. wsie Wiśnicz Mały i Rogozie przynależne do fortalicjum Wiśnicz (GK 21 s. 922-3); 1484 → Bieśnik p. 3; 1487 Katarzyna ż. Mik. Kępanowskiego [z Kępanowa] zrzeka się na rzecz ojca Mik. [Taszyckiego] z L. swych praw do dóbr ojczystych i macierzystych (ZCz. 5 s. 110); 1488 → Bieśnik p. 3; 1491 Mik. Taszycki z L. zeznaje, że Piotr Kmita z Wiśnicza star. spiski spłacił mu 200 grz. długu (GK 23 s. 497-8).

1493-zm. 1545 Mikołaj Taszycki z L., Gaju, Brzyczyny Dolnej, Libertowa, Bieśnika, Faściszowej, Kończysk i Jastrzębiej, psędek krak. 1519-32, sędzia krak. 1532-45, poborca woj. krak. 1532-6, 1-a ż. Elżbieta Szczepanowska, 2-ga ż. Elżbieta c. Wojciecha Szczekockiego ze Szczekocin, c. Katarzyna z 1-go małżeństwa, ż. Jana Budziszowskiego (ZB 4 s. 137, 258-9; ZCz. 5 s. 163, 196, 311, 313; 5a s. 226 - wypisy Dudy w APKr.; 7 s. 163, 369-70; 8 s. 3, 89, 117, 161, 171-2, 199-200, 210, 237, 264-5; 9 s. 5, 30, 156, 162, 197, 221, 412; GB 4 s. 55, 108; ZB 3 s. 122; 4 s. 255; ZK 24 s. 277, 316-7, 442-3; 26 s. 205, 389, 608-9; 153 s. 87, 203-4; 267 s. 117; 317 s. 216; SP 6, 327; AS 5, 180, 199; MS 4, 2990-1, 3318, 3386, 3549, 3799, 3825, 4090, 4106, 4113, 4276, 4331, 4335, 4444, 5219, 5243, 5332, 5346, 6232, 6662, 8272, 13642, 14059, 14064, 15137, 15329, 15609, 15688, 15813, 16240, 16244, 16337, 16518, 16540, 16661, 17520, 17722, 21451, 22494, 23238; AKH 9, 637; KUJ 4, 365; Mp. 5, L 13; SP 6, 112; Fastnacht I, 55, 59, 69, 77, 78; Katalog UJ, 366, 404, 406, 409, 417-8, 428-9, 435, 440-44, 452, 469; 5, 378; RTH 3, 174; Wypisy 1501-1515, 73; AKapKrak., Acta actorum 2 k. 370v; OK 3 s. 35; Ep. 7 k. 280; 13 k. 395; AG perg. 6055, 6094; U IV/2, nr 252, 308; W. Uruszczak, Próba kodyfikacji prawa polskiego w pierwszej polowie XVI w., W. 1979, s. 132-6).

1493-1538 Jan Taszycki z L., br. Mikołaja [ZCz. 5 s. 313; 8 s. 3; ZK 153 s. 203-4; OK 3 s. 35; AG perg. 6094); 1493 Mikołaj i Jan Taszyccy z L. kwitują Jana Wielowieyskiego [z Wielkiej Wsi, pow. sądec.] z 60 grz., które zapisał on na Milejówce ich ojcu (ZCz. 5 s. 313); 1497 Spytek z Melsztyna kaszt. zawichojski zastawia za 100 grz. Mik. Taszyckiemu z L. Zawadę w pow. czchow. (GK 26 s. 585); 1499, 1501 tenże Mikołaj oprawia ż. Elżbiecie c. Mik. Szczepanowskiego wójta biec. 100 grz. wiana na połowie L., Kończysk, Bieśnika, Słonej i Faściszowej; tenże Mikołaj oprawia po 100 grz. posagu i wiana ż. Elżbiecie na połowie L., Bieśnika, Słonej i Kończysk. Pierwszy zapis w księgach nadwornych zostaje umorzony (ZCz. 7 s. 86, 112 p.); → p. 2; 1502 → Kończyska p. 3; 1504 Mik. [Taszycki] z L. zaskarża niestawiennictwo Stanisława z Kończysk [i L.] w sprawie o zrobienie jazu na rz. Paleśnicy oszacowanego na 20 grz. rocznie i o tyleż szkody (ZCz. 7 s. 197); 1505 Jan i Mik. Taszyccy zawierają ugodę ze Stan. Wróblowskim [z Kończysk i L.] w sprawie stawiania młynów na rz. Paleśnicy między Kończyskami a L. podług miary (sub mensura) w ten sposób, że jeden drugiemu nie będzie [w tym] przeszkadzał, lecz miarę [czyli znaki na słupach wbijanych w rzekę dla utrzymania poziomu wody, koniecznego dla pracy młyna] będą ustalać młynarze delegowani przez obie strony, które też będą jej przestrzegać przez 3 kolejne lata. Jeśli w tym czasie któraś ze stron uzna, że jest to z jej krzywdą, winna drugiej stronie oznajmić to przez szlachcica, a wówczas pod zakładem 100 grz. wyznaczeni zostaną inni młynarze, którzy ww. znaki będą uzgadniać tak, aby każdy młyn mógł mielić bez szkody którejkolwiek strony. Wróblowski z własnej woli będzie wypuszczał nadmiar wody z sadzawki w swoich dobrach, a innej nie będzie puszczał przez swoją rolę, Taszycki zaś własnym kosztem przeprowadzi ją do L. Jeśli sadzawka zostanie spuszczona, winien puścić wodę z wyższej sadzawki przekopą do roli i sadzawki, ale bez szkody tegoż Stanisława, zaś w sprawie dróg obie strony wskażą po dwóch dobrych i starych ludzi, którzy pod przysięgą powiedzą, gdzie są dawne drogi. Zakład 100 grz. (ZCz. 7 s. 220-1); → Kończyska p. 3; 1510 → p. 3C; → Bieśnik p. 3; → Jodłówka par. Rzepiennik Biskupi p. 3.

1511 ur. Elżbieta c. zm. Wojc. Szczekockiego ze Szczekocin, ż. Mik. Taszyckiego z L. za zgodą męża zapisuje Erazmowi Szczepanowskiemu całą cz. dziedz. w m. Szczekociny po ojcu Wojciechu i po matce Katarzynie, która miała tam oprawę posagu i wiana; taż Elżbieta za zgodą męża sprzedaje za 1050 fl. temuż Erazmowi pozostałe części po ojcu i po zm. stryju Michale Szczekockim w Raszkowie i Sprowej, zapisy pieniędzy na Małuszycach i na cz. wsi Grabiec i Bonowice (ZK 316 s. 317-9); ww. Taszycki i Marcin Marcinkowski z Kończysk zawierają ugodę. Taszycki ma umorzyć pozwy Marcinkowskiego o jazy zrobione przez Stan. Wróblowskiego, co spowodowało zalanie młyna Taszyckiego w Kończyskach i drogi poniżej tego młyna, a także o sepicione alias o przygrodzenie nawsia w Kończyskach. Marcinkowski zaś winien jazy w Kończyskach i na rz. Paleśnicy zgodnie z ugodą tak zrobić pod miarę, aby młyna Taszyckiego i drogi z brodu przez rz. Paleśnicę poniżej młyna i prowadzącej z Opatkowic do Kończysk nie zatapiać (inundare non debet alias zathapyacz), a to w ten sposób, że upust wody z jazu powinien być zawsze poniżej miary zaznaczonej na drzewie alias napalyu dębowym poniżej wspomnianej drogi na rz. Paleśnicy. Podobnie nawsie powinno być grodzone tak, aby obie strony mogły z niego korzystać (ZCz. 8 s. 61-2); Bernard alias Bernat Baranowski zeznaje, że wyraża zgodę na zapis sumy 530 fl. na dobrach Jastrzębia, uczyniony Elżbiecie ż. Mik. Taszyckiego [z L.] przez Stanisława prep. tuchowskiego i Piotra Baranowskich, pozostałej po matce Annie Baranowskiej (ZCz. 8 s. 72); → Jastrzębia p. 3; 1513 Elżbieta ż. Mik. Taszyckiego z L. ustępuje mężowi Mik. i Janowi Taszyckim br. niepodzielonym ww. zapis 530 fl. na Jastrzębiej od Piotra, Bernarda, Mikołaja, Łukasza i Stanisława Baranowskich; Mik. Taszycki dz. w L., Faściszowej, Kończyskach, Słonej, Bieśniku, Olszowej i Jastrzębiej oprawia ż. Elżbiecie c. zm. Wojc. Szczekockiego po 750 fl. posagu i wiana na Jastrzębi (ZCz. 8 s. 132-3); tenże Mik. Taszycki z L. składa protest w imieniu c. panny Katarzyny przeciwko Barbarze Zaborowskiej, która złożyła pozew na dobra Olszowa przeciwko innej osobie, niemającej żadnego zapisu na tych dobrach od Taszyckiego (ZCz. 8 s. 166); Mik. Taszycki z L. daje Janowi i Jandzie Wojnarowskim Olszową, w zamian za Jastrzębie i dopłatę 800 fl.; Jan i Mik. Taszyccy z L., Słonej i Bieśnika oraz Marcin Marcinkowski z Kończysk i Słonej zamieniają dobra. Taszyccy dają cz. w Bieśniku wraz z wolnościami w lasach i 10 grz., w zamian za dobra Marcinkowskiego w Słonej i zagrodę w Kończyskach za rz. Paleśnicą obok drogi Opatkowskiej z wyjątkiem roli Woszczkowskiej. Ponadto Marcinkowski winien posiadać drogę rozdzielającą Bieśnik i Słoną, która prowadzi przez górę Wielszyl i przez las Mieścisko według starych granic, między rolą karczemną Wrabyeszka a rolą Woszelasska aż do granic Olszowej, dalej Przelasek leżący obok roli Woszelasskiej i młyna Taszyckich (ZCz. 8 s. 172-3, 175-7); 1514 → p. 3A.

1516 Jan Taszycki z L. zapisuje br. Mik. Taszyckiemu z L. i jego dzieciom zrodzonym z Elżbietą Szczekocką wszystkie swoje dobra dziedz. ojczyste i macierzyste w L., Kończyskach, Faściszowej, Słonej i Jastrzębiej. Mikołaj zobowiązuje się płacić bratu dożywotnio 10 grz. każdego roku w ratach 4 i 6 grz.; Mik. Taszycki zobowiązuje się zapłacić 100 fl. Hier. Branickiemu z Zabełcza pod gwarancją wwiązania w cz. dziedz. w L., Słonej, Kończyskach i Faściszowej (ZCz. 8 s. 243-5, 254); tenże Taszycki kupuje za 250 fl. od Jana Buczyńskiego z Olszyn i Faściszowej jego cz. w Faściszowej (ZCz. 9 s. 23-4); 1519 Zygmunt I zezwala ww. Taszyckiemu sprzedać z pr. odkupu za 1000 grz. jakiejkolwiek osobie duchownej czynsz roczny w jego wsiach L., Faściszowa, Kończyska i Słona (MS 4, 2959); ww. Taszycki otrzymuje wwiązanie w dobra w Kończyskach po zm. szl. Wojc. Białym, który dał je Taszyckiemu, a ten przekazał mu je w dożywocie; br. Jakub i Mikołaj Gniewkowie z Kończysk poręczają pod zakładem 28 grz., że córki zm. Wojc. Białego, Zofia ż. Macieja kmiecia ze Zdoni, Katarzyna ż. kmiecia Pawła Czechowicza i panna Anna, dadzą Mik. Taszyckiemu wwiązanie w te dobra w Kończyskach, które mu ich ojciec zapisał; Jakub Gniewek s. zm. Stan. Gniewka zw. Dunaj i br. zm. Wojc. Białego z Kończysk daje Taszyckiemu cz. dziedz. w Kończyskach, która przypadła mu po Wojciechu; br. Jan i Mik. Gniewkowie z Kończysk ss. zm. Piotra dają Mik. Taszyckiemu z L. całe swe cz. dziedz. w Kończyskach i zobowiązują się bronić go przed roszczeniami sióstr Barbary, Anny, Zofii i Reginy (ZCz. 9 s. 141-3, 155-6); Mik. Taszycki z L. zobowiązuje się zapłacić 60 fl. węg. Barbarze wd. po Janie Branickim z Ruszczy pod gwarancją wwiązania w swą cz. dziedz. w L. (ZCz. 9 s. 154-5); Stan. Wróblowski z Wróblowic i Kończysk i Mik. Taszycki z Taszyc i L. zamieniają dobra. Wróblowski daje Taszyckiemu dobra dziedz. w Kończyskach, które zostały mu przysądzone przez komisarzy od zm. Wojc. Białego, a w zamian bierze zagajnik z zaroślami blisko łąk w Faściszowej, przylegającymi z jednej strony do jego dworu w Faściszowej, a z drugiej naprzeciw niwy Taszyckiego, gdzie siedzi karczmarz Klimek, i którą to karczmę w Faściszowej obaj trzymają po połowie, oraz naprzeciw niwy w Siennej, gdzie ma łąkę karczmarz Lunak (ZCz. 9 s. 157-8).

1520 Mik. Taszycki z L. oprawia ż. Elżbiecie c. zm. Wojciecha Szczekockiego ze Szczekocin po 800 fl. posagu i wiana na połowie L., Faściszowej, Słonej, Kończysk i Jastrzębiej; tenże zobowiązuje się uwolnić te dobra od oprawy posagu i wiana pierwszej ż. zm. Elżbiety [Szczepanowskiej] (ZCz. 9 s. 171-2); Mik. Taszycki z L. psędek krak. [wyruszając na wyprawę wojenną] wyznacza ż. Elżbietę na opiekunkę wszystkich swych dóbr ruchomych i nieruchomych oraz dzieci, której na obrońców wyznacza Jana Pieniążka z Krużlowej sędziego krak., br. Jana Taszyckiego, Jana Buczyńskiego i Tomasza Trzecieskiego, aż do momentu uzyskania przez te dzieci pełnoletności. Gdyby Elżbieta ponownie wyszła za mąż, to nie może wyznaczyć innych opiekunów niż ww.; szl. Katarzyna ż. Jana kuśnierza z Czchowa z siostrą Zofią cc. zm. Jana Gniewka zw. Kuba z Kończysk ustępują Mik. Taszyckiemu części dóbr w Kończyskach (ZCz. 9 s. 221-2, 224-5); 1521 br. Mik. psędek krak. i Jan Taszyccy ustępują bpowi krak. Janowi Konarskiemu pr. patr. kościoła par. w Starym Brzesku, które przysługiwało im jako właścicielom L., Faściszowej, Kończysk i Słonej (Ep. 7 k. 179v, materiały M. Wolskiego)12Rok później bp Konarski odsprzedał to pr. patr. Wróblewskim z Wróblowic (Ep. 7 s. 279); Mik. Taszycki z L. zobowiązuje się zwrócić 300 fl. Tomaszowi Trzecieskiemu z Niecwi pod gwarancją wwiązania w Jastrzębią; Zygmunt Gniewkowic z Kończysk sprzedaje [nie podano sumy] Taszyckiemu cz. dziedz. ojczyste i macierzyste w Kończyskach (ZCz. 9 s. 254-5 zp., 272); ww. Taszycki ustępuje Janowi Mężykowi z Putniowic za 216 fl. półgr i 50 fl. węg. dzierżawione od Adama Sułowskiego dobra Libertów, Gaje i Brzyczynę oraz dobra, które wykupił od Połomskiego (ZK 26 s. 389); 1522 ww. Taszycki składa protest przeciwko Piotrowi Piwce z Głuchowa jako poręczycielowi br. Jana Budziszowskiego w sprawie oprawy posagu i wiana Katarzyny c. Taszyckiego [i ż. Budziszowskiego] (ZK 267 s. 224); Mik. Taszycki z L. psędek krak. składa protest przeciwko temuż Piwce poręczycielowi za Budziszowskiego, który miał przyprowadzić do akt ż. Katarzynę, aby zrzekła się praw do dóbr ojczystych i macierzystych na korzyść swego ojca; tenże Taszycki zeznaje, że wziął od Erazma Szczepanowskiego [dz. Szczekocin] i jego ż. Anny 300 fl., które zapisali jego obecnej ż. Elżbiecie [Szczekockiej] na dobrach Raszków w pow. lel. oraz 300 fl. przezysków od tej sumy, i zapisał je c. Katarzynie z 1-szej żony czyli ww. zm. Elżbiety, a ż. Jana Budziszowskiego. Te 300 fl. Taszycki dopisał obecnej ż. Elżbiecie do oprawy 800 grz. posagu i tyleż wiana na połowie dóbr dziedz. w L., Faściszowej, Słonej, Kończyskach i Jastrzębiej (ZCz. 9 s. 317-8); → p. 3A; 1523-4 Mik. Taszycki psędek krak. dz. Jastrzębi sprzedaje za 200 grz. egzekutorom testamentu zm. Stanisława pleb. w Wilczyskach czynsz 8 grz. na Jastrzębi dla erygowanego ołtarza Wniebowzięcia NMP, ŚŚ. Stanisława i Katarzyny w kościele bobowskim (Ep. 7 k. 467-8, 558-558v).

1526 Jan Marcinkowski z Marcinkowic zrzeka się na rzecz Mik. Taszyckiego z L. i Faściszowej wszystkich swych praw do dóbr Faściszowa; Jan Buczyński z Olszyn zrzeka się na rzecz Mik. Taszyckiego zapisów oprawy posagu i wiana na Faściszowej, które miał od Zofii wd. po Mik. Marcinkowskim (ZCz. 9 s. 404); 1528 Mik. Taszycki psędek krak. daje Achacemu Jordanowi celnikowi sądec. pr. patr. preb. Chodorowskiej w kol. bobowskiej przysługujące mu po ojcu i wuju Uchaczu (Ep. 11 k. 197v - materiały M. Wolskiego); 1531, 1533, 1538 → Libertów p. 3; 1542 Zygmunt I nadaje temuż Taszyckiemu foralia carnium w Opatkowicach kl. tyn. w pow. czch. (MS 4, 6929); 1554 br. Jan pisarz ziemski krak. i Stan. Taszyccy [ss. Mikołaja] dzielą dobra. Janowi przypadają L., Słona, Libertów, części w Gaju i Brzyczynie oraz łąki zw. Faściszowskie, Stanisławowi zaś Jastrzębia, Kończyska i Faściszowa (ZB 13 s. 463-8).

Mikolaj Witkowski Mikosz/ Mikolaj-Sul (Sulislaw)
=Katarzyna

его брат - Jan Witkowski, małżonek Zdzisławy, w zapisku z r.
- 1398 mylnie de Witkowo zwany, świadczył 
_____________________________

Sędziwój Witkowski уп. 1422-1496
Sędziwoj występuje w Witkowicach od 1401 (WR l nr 497), a w l. 1415-24 wymieniana jest jego ż. Dorota z Witkowic
= Katarzynie, дочь Stan. Sławieńskiego ze Sławna k. Czarnkowa
2= 1508 Barbarze Kunińskiej
= Dorota
его брат - Jakub Witkowski 1496
Kat. Morawska=Marcin Chomęcki
[i Agnieszki?, → niżej: 1482-1502
_______________

1432 сыновья Sędziwoja, - Mikołaj, Piotr i Bernard

Миколай и Станислав Витковские - 1444

Benedykt - Biernat z Witkowic, Lusławic Witkowski
Lusławice, 1489 - zm. przed 1495 Bernard Witkowski [z Witkowic, mąż jednej z córek Lucława z Bieśnika: Zofii, Zuzanny lub Anny {{{!!! miał i mógł mieć więcej córek }}}, brat przyrodni Marcina Marcinkowskiego {{{!!! bratem przyrodnim Marcina był jego syn Jan}}}] dzierżawca Lusławic, dworzanin Dobiesława z Kurowzęk 1486, od 1491 sołtys w Jodłówce, parafia Rzepiennik Biskupi.


Benedykt - Biernat z Witkowic, Lusławic Witkowski -

+1495

= Małgorzata z Lusławic h. Gierałt - Ośmioróg (1=Mikołaj Czadra z Lusławic, Słonej Marcinkowski h. Gryf ±1486 - их дети Marcin z Lusławic, Kończysk, Słonej Marcinkowski h. Gryf и Małgorzata Czadra Marcinkowska h. Gryf)
дочь Lucław z Lusławic, Bieśnika, Kończysk h. Gierałt - Ośmioróg
±1469
Сын Jaśko - Jan z Lusławic h. Gierałt - Ciecierza - Ośmioróg
______________

Nobiles Johannes, Mathias et Stanslaus Vitkowsczi w roku 1521, a Petrus Wythkowsky w 1558 r., figurują w aktach kapituły we Włocławku
Jan Witkowski, bojar włości wilkijskiej, wzmiankowany jest w zapisie Metryki Litewskiej z dnia 9 marca 1529 r.
„Szlachetny pan Stanisław Witkowski, podstarosczi Ratenski” figuruje w 1559 roku w księgach ziemskich chełmskich jako poręczyciel w jednej ze spraw finansowych

Jan (? Małosz) z Witkowic, Jodłówki Witkowski > Jodłowski (jego dobra zagrożone konfiskatą za nieobesłanie wyprawy przeciw Tatarom)
(Отец ?? szlach. [1522]
Katarzyna c. Jana Witkowskiego z Roztoki (Grzegorz (pracownik-kmie&#263 Miąkinia z Kierlikówki)
Stanisław Małosz (z Łęki) brat Katarzyny

Benedyct +1495 = Małgorzata z Lusławic h. Gierałt - Ośmioróg (1=Mikołaj Czadra z Lusławic, Słonej Marcinkowski h. Gryf ±1486 - их дети Marcin z Lusławic, Kończysk, Słonej Marcinkowski h. Gryf и Małgorzata Czadra Marcinkowska h. Gryf)
дочь Lucław z Lusławic, Bieśnika, Kończysk h. Gierałt - Ośmioróg
±1469

его брат Stanislaw 1469 Stanisław z Witkowic Witkowski, + до 1508
наверно тоже брат - Bogusz z Witkowic+1513
= Febronia Malczewska
__________________
Jan - 1462-72 z Witkowic1521, 1529 z Witkowic, Gorgoszewa i Roszczki. Jan (? Małosz) z Witkowic, Jodłówki Witkowski > Jodłowski (jego dobra zagrożone konfiskatą za nieobesłanie wyprawy przeciw Tatarom)
Macej (Matthias) -1462-72. 1521 z Witkowic, Gorgoszewa i Roszczki

1 529-42 Andrzej Witkowski dz. w Witkowicach, Roszczki i Gorgoszewie czyli Pogwizdowie:
_________________
Stanislaw — 1521, 1559 (Szlachetny pan Stanisław Witkowski, podstarosczi Ratenski)
Katarzina
_____________________
3 брата -
Stanislaw = Katarzina Gieraltowska
Jan
Kasper
______________
Seweryn *~1560 .1606-Seweryn z Witkowic Witkowski był krakowskim posłem na sejm.
Jarosz

Krzistof(сын Яна)



W 1581 roku dokumenty podatkowe zanotowały dwóch braci Witkowskich - Kaspra oraz Stanisława, którzy posiadali 2 łany kmiece i płacili 23 półłanków kmiecych. We wsi było również 7 zagrodników z rolą, 3 zagrodników bez roli, 9 komorników z bydłem, 13 komorników bez bydła, a 2 łany pól pozostawały puste[8].

Stanislaw упомянут 1521-1581 = Katarzina Gieraltowska дочь Якуба Гералтовского

________________
2
Jakub Palczowski vel Gierałtowski
Syn Jakuba, w latach 1541-65 sędzia zatorski, a 1565-1574 – podstarości zatorski. Pisał się także: de Palczowice et Smolice.
= z Katarzyną z Gierałtowic.
W kościele w Zatorze przed ołtarzem jest głaz, na którym wyryto postać kobiety w zasłonie oraz napis: Generosa Catherina de Gierałtowicze conjux Jacobi Palczowski de Smolicze Vicecapitanei Zatoriensis obiit A. D. 1575, co oznacza: Szlachetna Katarzyna z Gierałtowic żona Jakuba Palczowskiego ze Smolic wicestarosty zatorskiego zmarła R.P. 1575. Jak wynika z ksiąg sądowych ziemskich zatorskich, Jakub Palczowski ze Smolic w 1561 r. prowadził w sądzie sprawę pomiędzy Janem Inwałdzkim, a panem na Lgocie Janem Lgockim, o prawo do gruntu lgockiego. Jan Inwałdzki przedstawił dokument opatrzony pieczęcią urzędową podstarościego potwierdzający, że grunt ten należał do jego ojca, Mikołaja. Rok później sąd zakwestionował dokument orzekając, że powinien być opatrzony pieczęcią sędziego ziemskiego.

Pochodzili z rodu Szaszowskich , który wywodził się z nieistniejącej już dziś wsi Szaszów, położonej na wschód od śląskiego Rybnika.

______________________________________
3
Jakub Gierałtowski

____________________________________________
4
Mikołaj Szaszowski z Gierałtowic, herbu Sasowskie (inaczej Szaszor) nazywany Gierałtowskim, właściciel Przybradza, Smolic, Przeciszowa, Brzeźnicy i Palczowic — 1440,1450
Миколай Шашовский , 1441-1484 гг., Около 1470 г. владелец Гералтовице.

- Он был владельцем Андрыхова, Вепша, Пшибрада, Смолиц, Полувси (в 1450 году он продал Полувеж Цистерцианскому монастырю в Могиле близ Кракова) и Гералтовице (по этой причине он также написал Гералтовского из Гералтовице). В 1441 году он был одним из гарантов Освенцимского князя Венцеслава и его братьев против короля Владислава Варненчика, отдавая дань уважения королю, На печати Шашовского с 1448 по 1450 год изображен герб с орлом со звездой вместо головы. Миколай Гералтовский умер около 1490 года. Гералтовице, Андрыхув и Вепж были унаследованы их сыном Петром и стали прародителями семьи Гералтовских. Второй сын Миколая, также Миколай, унаследовавший от своего отца Пшибрадца и Смолице, купил Палчовице и стал основателем семьи Пальчовских. Он также купил Przeciszów у Миколая Мышковского у Przeciszów до 1490 года и Brzeźnica до 1502 года.


___________
братья Ян(=1394) и Миколай Шашовские
получили Шашов в 1412.

- их дети??

Конрад — 1441 из Гералтовиц
Миколай Шашовский 1441 из Гералтовиц (+около 1490) — из Гералтовиц

Ян Шашовский в 1394 году он женился на Ядвиге, родственнике польского короля Владислава Ягелло.

Миколай и Ян Шашовские получили от княгини Пщины Шашув в ​​1412 году, а в 1446 году - соседней Барановице.

В 16 веке Шашовский больше не был в Шашуве и Барановицах.


Петр Шашовский , он жил около 1400 года - Краков Мурграб, владелец Гилевице.

 
Конрад Шашовский жил около 14 лет в Гералтовице.

1424
Maciej i Pietrasz, dz-e de Witkowice termin z Dorotą i Szechną, cc. Marcina de ib.

1424
N. Sędziwój z Witkowic evasit Katarzynę, Dersława ż. ol. Rościgniewice o 2 łany roli w Rościgniewicach