Литовская метрика № 238 (1549–1551) / Metryka Litewska
552 карточки: русские описания, польские регесты, лица, география и точные ссылки на источники. Metryka Litewska, księga 238.
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:14 15 октября 1:40 Карточка № 333. Жалоба краковского еврея Сениса Влоха на Василия Дементьевича и запись явки ответчика при отсутствии поверенногоЛисты / страницы рукописис. 960; с. 961 Дата записи1550-02-12 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 490 Лица, роли и должностиВасыл Дементеевич Старезунина [?] — обвиняемый, московитин; Жид краковский [?] [SML: предварительная форма] — истец; Сенис Влох — истец, краковский еврей; Грышко — судебный служитель, «служебник мой»; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Васил Демендович[?] [SML: предварительная форма]; Иля Якубович — представитель География — владения, юрисдикция и должностиКраковского — упомянутое место [?]; Жид краковский — упомянутое место; москвитына — упомянутое место; Виленского — территория должности; з места Виленского проч — упомянутое место; в дому монастырском — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 февраля 1550 г. Краковский еврей Сенис Влох (Senis Włoch) жалуется виленскому наместнику Богдану Андреевичу Епимаху на московитина Василия Дементьевича Starezunina [?]. По жалобе, на прошедшей ярмарке Трёх Королей они боролись за пояса на золотой черленый. Позднее, когда Сенис сидел на leglu в монастырском доме, Василий якобы подошёл сзади и перебросил его через tygel [?], после чего жалобщик тяжело заболел. Это рассказ жалобщика; осмотра ран визом акт не содержит. Слуга наместника Грышко вызвал Василия в мясопустное воскресенье на следующий понедельник масленой недели. Сенис поручил вести дело брату Илье Якубовичу, затем уехал из Вильны. Уполномоченный Илья не явился, тогда как Василий проявлял процессуальную исправность в понедельник, вторник и среду, до третьего дня. Собственное окончание велит записать эту исправность Василия в книги. Решения о виновности, оправдания по существу, присуждения или платежа нет. В рукописи — Senis и Dementeiewicz; тождество с другими одноимёнными лицами не установлено. Краковская принадлежность Сениса, обозначение московитина, Вильна как место отъезда и должность судьи различаются; населённый пункт ярмарки и монастырского дома не назван. Относительные праздники и процессуальные дни оставлены без календарного пересчёта. Wersja polska · nr 333Karty / strony rękopisus. 960; s. 961 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta Bożeho narodzenia 1550. Meseca Fewrala 12. Den. Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: u Jarmark natry kroli ... tepereszneho Swiata minuloho; data zdarzenia: w nedelu mesopustnuiu ... na Ponedelok ... na maslenoy nedeli; data zdarzenia: Ponedelok y wowtorok, y w seredu aż do treteho Dnia Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 490 Osoby, role i urzędyWasyl Dementeiewicz Starezunina [?] — oskarżony, moskwityn; Żyd krakowski [?] [SML: forma wstępna] — powód; Senis Włoch — powód, Żyd krakowski; Hryszko — sługa sądowy, służebnik moy; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnika Wilenskoho; Wasil Demendowicz[?] [SML: forma wstępna]; Ilia Jakubowicz — pełnomocnik Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyKrakowskoho — miejsce wspomniane [?]; Żyd krakowski — miejsce wspomniane; moskwityna — miejsce wspomniane; Wilenskoho — obszar urzędu; z mesta Wilenskoho procz — miejsce wspomniane; w domu monastyrskom — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki12 lutego 1550. Żyd krakowski Senis Włoch skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, Moskwityna Wasyla Dementeiewicza Starezuninę [?]. Według skargi podczas minionego jarmarku na Trzech Króli mocowali się za pasy o złoty czerleny. Później, gdy Senis siedział na leglu w domu monastyrskim, Wasyl miał podejść od tyłu i przerzucić go przez tygel [?], wskutek czego skarżący miał zapaść w ciężką chorobę. Jest to relacja skarżącego; akt nie zawiera oględzin ran przez wiza. Hryszko, służebnik namiestnika, wzywa Wasyla w niedzielę mięsopustną na następny poniedziałek, na maslena niedeli. Senis powierza prowadzenie sprawy bratu Ilii Jakubowiczowi i wyjeżdża z Wilna. Ilia jako umocowany nie staje; Wasyl czyni pilność w prawie w poniedziałek, wtorek i środę, aż do trzeciego dnia. Własne zakończenie nakazuje zapisać tę pilność Wasyla do ksiąg. Nie jest to wyrok co do napaści, uniewinnienie, zasądzenie ani zapłata. Własny tekst potwierdza Senis, mimo OCR Jenis; Dementeiewicz wobec dawnego Demenowicz zachowano w historii odczytań. Krakowski to afiliacja Senisa, moskwityn określenie Wasyla, Wilno miejsce opuszczone przez skarżącego i urząd sędziego; dom monastyrski i jarmark nie mają wprost nazwanej miejscowości. Względnych świąt i dni procesowych nie przeliczono. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 486 (левая половина), 486 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 117 (правая половина). Карточка № 334. Письменная жалоба Войтеха Ленартовича о побоях гедройтского урядника, виза и добрых людейЛисты / страницы рукописис. 961; с. 962 Дата записи1550-02-18 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 490 Лица, роли и должностиМиколай Наркович — обвиняемый, подданные князя Петра Мартиновича Гедройца; Ян Наркович — обвиняемый, подданные князя Петра Мартиновича Гедройца; Каноник виленский, плебан гедройцкий [?] [SML: предварительная форма] — истец; Войтех Ленартович — истец, виленский каноник; гедройнский плебан; Миколай Петрович — потерпевший, княжеский урядник; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Наместник гедройцкий [?] [SML: предварительная форма]; Слуги каноника [?] [SML: предварительная форма]; Петр Мартинович Гедройц; Матыс Балтромейевич [?] — гедройтский хорунжий; мойшагольский и керновский державца; Неназванный маршалек дворны — дворный маршалок; Миколай Мяыка [?] — виж География — владения, юрисдикция и должностиВилен — юрисдикция [?]; Гедроитского — юрисдикция [?]; в Гедройтях — упомянутое место; Гедроинский / Гедройтского — территория должности; Каноник виленский — территория должности; наместника Виленского — территория должности; Гедройтскому — территория должности; мийшоголскому — территория должности; керновскому — территория должности Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия18 февраля 1550 г., вторник. Князь Войтех Ленартович, виленский каноник и гедройтский плебан (в тексте также Gedroinski), письменно присылает жалобу виленскому наместнику Богдану Андреевичу Епимаху. Заголовок рукописи и SML называют жалобу каноника на гедройтского наместника о побоях самого каноника и слуг. В основной части, однако, речь идёт о нападении на княжеского урядника Миколая Петровича, виза Миколая Miayka [?] и сопровождавших добрых людей. Вчера, в понедельник, урядник с визом и добрыми людьми прибыл к Миколаю и Яну Нарковичам, подданным князя Петра Мартиновича Гедройца, имевшим корчму и торговавшим пивом в Гедройтях. Урядник намеревался действовать согласно урядному листу неназванного дворного маршалка; отдельного предъявления или чтения листа в этом акте нет. По жалобе, Нарковичи с помощниками без причины избили и ранили урядника, виза и добрых людей. Те, как сообщается, заявили о побоях Матысу Baltromeyewicz [?], гедройтскому хорунжему и держателю Мейшаголы и Кернова. По письменной просьбе Войтеха наместник действительно велит внести жалобу в книги. Личного присутствия каноника, осмотра ран, решения о виновности, присуждения или платежа нет. Различие заголовка и основного рассказа сохранено. Гедройти — названное место корчмы и происшествия; Вильна относится к должностям, Мейшагола и Кернов — к владению должностного лица. Относительное вчера/понедельник оставлено без календарного пересчёта. Wersja polska · nr 334Karty / strony rękopisus. 961; s. 962 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta Boz. Narodz. 1550. Meseca Fewrala 18. Dnia Wowtorok. Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: wczoraszneho Dnia w Ponedelok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 490 Osoby, role i urzędyMikołaj Narkowicz — oskarżony, Poddanyie kniazia Petra martinowicza Gedroycia; Jan Narkowicz — oskarżony, Poddanyie kniazia Petra martinowicza Gedroycia; Kanonik wileński, pleban giedrojcki [?] [SML: forma wstępna] — powód; Woytech Lenartowicz — powód, Kanonik wilenski Pleban Gedroinski; Mikołaj Petrowicz — poszkodowany, Wradnika Kniażeho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnika Wilenskoho; Namiestnik giedrojcki [?] [SML: forma wstępna]; Sługi kanonika [?] [SML: forma wstępna]; Petr Martinowicz Gedroyc; Matys Baltromeyewicz [?] — Choruzumu Gedroytskomu Derżawy miyszogolskomu, y kiernowskomu; Nienazwany marszałek dworny — marszałka Dwornoho; Mikołaj Miayka [?] — wiż Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileń — jurysdykcja [?]; Giedroitskoho — jurysdykcja [?]; w Gedroytiach — miejsce wspomniane; Gedroinski / Gedroytskoho — obszar urzędu; Kanonik wilenski — obszar urzędu; namestnika Wilenskoho — obszar urzędu; Gedroytskomu — obszar urzędu; miyszogolskomu — obszar urzędu; kiernowskomu — obszar urzędu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki18 lutego 1550, wtorek. Kniaź Woytech Lenartowicz, kanonik wileński i pleban gedrojcki (w treści również Gedroinski), pisze i przesyła skargę do Bohdana Andreiewicza Epimacha, namiestnika wileńskiego. Nagłówek rękopisu i SML przedstawiają skargę kanonika na namiestnika gedrojckiego o pobicie jego samego i sług. Treść relacjonuje jednak napaść na uradnika kniażego Mikołaja Petrowicza, wiza Mikołaja Miaykę [?] i towarzyszących dobrych ludzi. Wczoraj, w poniedziałek, uradnik udał się z wizem i stroną dobrych ludzi do Mikołaja i Jana Narkowiczów, poddanych kniazia Petra Martinowicza Gedroycia, którzy w Gedrojciach mieli karczmę i szynkowali piwo. Uradnik miał działać według listu urzędowego nienazwanego marszałka dwornego; nie zapisano tu osobnego okazania ani odczytania tego listu. Według pisma Narkowiczy wraz z pomocnikami bez przyczyny pobili i poranili uradnika, wiza oraz towarzyszących ludzi. Poszkodowani mieli opowiedzieć o pobiciu Matyszowi Baltromeyewiczowi [?], chorążemu gedrojckiemu i dzierżawcy mejszagolskiemu oraz kiernowskiemu. Na prośbę Woytecha zawartą w piśmie namiestnik poleca wpisać opowiadanie skargi do ksiąg. Jest to dokonany wpis; nie zapisano osobistej obecności kanonika, oględzin ran, wyroku o winie, odszkodowania ani zapłaty. Różnicy między nagłówkiem i treścią nie usunięto. Gedrojcie są nazwanym miejscem karczmy i zajścia; Wilno oznacza urzędy, Mejszagoła i Kernowo afiliacje dzierżawcy. Względne wczoraj/poniedziałek pozostaje bez przeliczenia. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 486 (правая половина), 487 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 117 (правая половина). Карточка № 335. Сообщение о побоях Мартина Мазевича в купленном лесу и осмотр раны визом КостейЛисты / страницы рукописис. 962; с. 963 Дата записи1550-02-27 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 490 Лица, роли и должностиСтанислав Грынкович — обвиняемый; Мартын Маревич [?] [SML: предварительная форма] — истец; Мартин Мазевич / Мозевич — потерпевший, подданные его милости мейшагольского алтаря[?]; Станислав Грынкович[?] [SML: предварительная форма]; Ян Петник [?] — господарский дворянин; Неназванный бискуп луцкий — епископ … луцкий; Неназванный патрон, жолтара мийшоголского [?]; Викторын Вилковский [?] — сообщающий обстоятельства, служебник его милости князя-епископа луцкого; Костя — виж, служебник его милости География — владения, юрисдикция и должностиЛуцкого — территория должности; мийшоголского — упомянутое место [?]; влесе своем закупном — местонахождение имущества Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия27 февраля 1550 г., четверг. Викторин Wilkowski [?], слуга неназванного князя, епископа луцкого, приходит к книгам и сообщает о побоях Мартина Mazewicz (в основной части Mozewicz), названного подданным Jeho miłosti żołtara miyszogolskoho [?]. Во время недавних запустов Мартин якобы рубил дрова в собственном купленном лесу. По сообщению, лес ранее приобретён у господарского дворянина Яна Petnik [?] за неуказанную сумму. Брат Яна, Станислав Грынкович, якобы пришёл в этот лес, избил и ранил Мартина, взяв кожух, сермягу и секиру. Викторин берёт визом слугу по имени Костя для осмотра ран. Костя действительно осматривает Мартина и затем сообщает в книги, что видел рану на локте правой руки, нанесённую палкой. Собственное окончание подтверждает запись рассказа и сообщения виза. Решения о виновности, присуждения, платежа или возврата вещей нет. Цена леса не названа; покупка — рассказ о прежней сделке, а не текущая уплата. Луцк относится к должности епископа, Мейшагола — к неясному обозначению патрона; лес и место происшествия не имеют названия или установленного региона. Личность неназванного епископа не подставлена. Mazewicz заголовка и SML отличается от Mozewicz основной части. Относительное обозначение запустов не пересчитано. Wersja polska · nr 335Karty / strony rękopisus. 962; s. 963 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta Boż. naroz. 1550. Meseca Fewrala 27. Dnia u Czetwerh. Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: tych nedawno czasow ... zapustech Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 490 Osoby, role i urzędyStanisław Hrynkowicz — oskarżony; Martyn Marewicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Martin Mazewicz / Mozewicz — poszkodowany, Poddanyie Jeho miłosti żołtara miyszogolskoho [?]; Stanisław Hrynkowicz[?] [SML: forma wstępna]; Jan Petnik [?] — Dworzanyna Hospodarskoho; Nienazwany biskup łucki — Biskupa ... Luckoho; Nienazwany patron, żołtara miyszogolskoho [?]; Wiktoryn Wilkowski [?] — osoba zdająca relację, Służebnik kniaza Biskupa Jeho miłosti Luckoho; Kostia — wiż, Służebnika Jeho miłosti Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyLuckoho — obszar urzędu; miyszogolskoho — miejsce wspomniane [?]; wlese swoiem zakupnom — położenie majątku Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki27 lutego 1550, czwartek. Wiktoryn Wilkowski [?], służebnik nienazwanego kniazia biskupa łuckiego, staje do ksiąg i opowiada o pobiciu Martina Mazewicza (w treści Mozewicz), określonego jako poddany Jeho miłosti żołtara miyszogolskoho [?]. Podczas niedawnych zapustów Martin miał rąbać drwa we własnym kupionym lesie, który według relacji nabył od dworzanina hospodarskiego Jana Petnika [?] za nieokreśloną sumę pieniędzy. Brat Jana, Stanisław Hrynkowicz, miał przyjść do tego lasu, pobić i zranić Martina oraz zabrać kożuch, sermiahę i siekierę. Wiktoryn bierze jako wiza służebnika imieniem Kostia do obejrzenia ran. Kostia rzeczywiście ogląda Martina, następnie zdaje do ksiąg relację: widział ranę zadaną kijem na łokciu prawej ręki. Własne zakończenie potwierdza wpisanie opowiadania i zeznania wiza. Nie ma wyroku o winie, zasądzenia, zapłaty ani zwrotu rzeczy. Cena lasu nie jest podana, kupno jest przytoczoną wcześniejszą czynnością, nie obecną wpłatą. Łuck jest afiliacją biskupa, Mejszagoła występuje w niepewnym określeniu patrona; las i miejsce zajścia nie mają własnej nazwy ani ustalonego regionu. Nienazwanego biskupa nie zidentyfikowano z inną osobą. Nagłówek i SML Mazewicz wobec własnej treści Mozewicz oraz starszego Marewicz zachowano osobno. Względne określenie zapustów pozostaje bez przeliczenia. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 487 (левая половина), 487 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 117 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:15 15 октября 1:41 Карточка № 336. Жалоба Войтеха Претоцкого и Яна часовщика на Грышка и осмотр ран нескольких пострадавшихЛисты / страницы рукописис. 963; с. 964 Дата записи1550-01-29 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 491 Лица, роли и должностиГрышко — обвиняемый, мещанин города Вильно; Войтех Иретохо[?] [SML: предварительная форма] — истец; Войтех Претоцкий — истец, латинский писарь … виленского епископа; Ян, зегармистж господарский — истец, господарский часовщик; Станислав, брат Войтеха Претоцкего — потерпевший; [Л/Й]опка [?] — потерпевший, хлопец пана Претоцкого, пана Войтеха; Неназванный служебник Войтеха — потерпевший; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Грышко, мещанин [?] [SML: предварительная форма]; Неназванный бискуп виленский — виленский епископ; Стоцкий — виж, «служебник мой» География — владения, юрисдикция и должностиВилен — упомянутое место [?]; места Виленскаго — упомянутое место; Бискупа Виленскаго — территория должности; наместника Виленскаго — территория должности; улицю доброволною мимо дом того Грышка — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия29 января 1550 г., среда. Войтех Претоцкий, латинский писарь неназванного виленского епископа, и Ян, господарский часовщик, лично жалуются Богдану Андреевичу Епимаху на виленского мещанина Грышка. При поездке по публичной улице мимо его дома встречается неясная фраза odhnala tarebnika [?] о подданном виленского епископа; содержание не дополнено догадкой. По жалобе, Грышко вышел с многочисленными помощниками и без вины жалобщиков избил и ранил Войтеха, его прямо названного брата Станислава и слуг. Ян сообщает о пропаже с воза чёрной chubka czamletowa, подбитой лисами, с позолоченными серебряными knafli, нового fartuch kolenski, rumbek szwabski и facolet. Эти потери не являются присуждённым возмещением или исполненным возвратом. Виз Стокий, слуга наместника, действительно осмотрел раны: у Войтеха резаная рана справа на голове над ухом и рана от камня возле носа; у Станислава четыре резаные раны слева на лице, резаная рана у большого пальца правой руки и у кисти левой руки. У мальчика [Ł/J]opka [?] резаные раны головы и под подбородком, у другого неназванного слуги Войтеха кровавая рана лба. Мальчик и слуга не объединены. Собственное окончание велит записать жалобу и сообщение виза в книги; решения о виновности, присуждения, платежа или реституции нет. Личности епископа, Яна часовщика и Стокия не подставлены по другим актам. Вильна обозначает принадлежность мещанина и должностей; улица не названа. Собственная среда сохранена вопреки четвергу при той же дате в акте 330. Wersja polska · nr 336Karty / strony rękopisus. 963; s. 964 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Meseca Henwara29Dnia wSeredu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 491 Osoby, role i urzędyHryszko — oskarżony, meszczanina mesta Wilenskaho; Woytech Iretocho[?] [SML: forma wstępna] — powód; Woytech Pretocki — powód, Pisar ... Biskupa Wilenskaho Latinski; Jan, zegarmistrz hospodarski — powód, Zegarmistrom Hospodarskim; Stanisław, brat Woytecha Pretockiego — poszkodowany; [Ł/J]opka [?] — poszkodowany, chłopca Pana Pretockoho Pana woytecha; Nienazwany służebnik Woytecha — poszkodowany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, namestnika Wilenskaho; Hryszko, mieszczanin [?] [SML: forma wstępna]; Nienazwany biskup wileński — Biskupa Wilenskaho; Stocki — wiż, Sluzebnika moieho Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileń — miejsce wspomniane [?]; mesta Wilenskaho — miejsce wspomniane; Biskupa Wilenskaho — obszar urzędu; namestnika Wilenskaho — obszar urzędu; uliciu dobrowolnoiu mimo dom toho Hryszka — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki29 stycznia 1550, środa. Woytech Pretocki, łaciński pisarz nienazwanego biskupa wileńskiego, oraz Jan, zegarmistrz hospodarski, stają przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem i skarżą mieszczanina wileńskiego Hryszka. Jadąc publiczną ulicą obok domu Hryszka, według niejasnej klauzuli odhnala tarebnika [?], mieli związek z poddanym biskupa wileńskiego; szczegółu nie dopowiedziano. Hryszko miał wyjść z domu z licznymi pomocnikami, napaść bez winy skarżących i pobić oraz zranić Woytecha, jego wyraźnie nazwanego brata Stanisława i ich służebników. Podczas zajścia Janowi zegarmistrzowi miały zginąć z wozu: czarna chubka czamletowa, lisami podszyta, ze srebrnymi pozłacanymi knaflami, nowy fartuch kolenski, rumbek szwabski i facolet. Straty są zgłoszone, nie zasądzone ani zwrócone. Pretocki bierze jako wiza służebnika namiestnika Stockiego. Wiz rzeczywiście ogląda rany i zdaje relację: Woytech ma ranę ciętą po prawej stronie głowy nad uchem i drugą od kamienia obok nosa; Stanisław ma cztery rany cięte po lewej stronie twarzy, ranę ciętą przy wielkim palcu prawej ręki i ranę ciętą lewej ręki przy pięści. Chłopiec [Ł/J]opka [?] ma ranę ciętą przez głowę i pod brodą, a inny nienazwany służebnik Woytecha ranę krwawą na czole. Chłopca i służebnika nie połączono. Własne zakończenie nakazuje wpisać skargę i zeznanie wiza do ksiąg; nie zawiera wyroku o winie, odszkodowania, zapłaty ani restytucji. Biskupa, Jana zegarmistrza i Stockiego nie utożsamiono z innymi osobami. Wilno oznacza afiliację mieszczanina i urzędy; ulicy nie nazwano. Własną środę zachowano mimo czwartku przy tej samej dacie w akcie330. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 487 (правая половина), 488 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 117 (правая половина). Карточка № 337. Жалоба Федора Ивановича на Юргеля, тивуна Ермолина, и осмотр ран МатеяЛисты / страницы рукописис. 964 Дата записи1550-03-31 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 491 Лица, роли и должностиФедор Иванович [?] [SML: предварительная форма] — истец; Федор Иванович — истец, виленский ключник двора пана Скыпова; Юргел — ответчик, тивун пана Ермолина койранского двора; Матей — потерпевший, урядник … двора … Лодатыцкого; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Дзержавца Ермолина [?] [SML: предварительная форма]; Ермолин [?] [SML: предварительная форма]; Станислав Якубович Скыпов; Ермолин; Ян Натлода [?] — свидетель, служебник наместника, виж; Ян (виз Ермолина) — свидетель, виз пана Ермолина География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Двора Койранского — упомянутое место; Двора ... Лодатычкого — упомянутое место; доброволна дорога — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия31 марта 1550 г. Федор Иванович, виленский ключник двора и слуга Станислава Якубовича Скипова, заявляет Богдану Андреевичу Епимаху жалобу на Юргеля, тивуна пана Ермолина при Койранском дворе. По жалобе, Юргель погнался за Матеем, урядником Лодатычского двора господина Федора, избил и ранил его на публичной дороге. Сообщается о пропаже пяти коп грошей господина и половины копы собственных денег пострадавшего; это заявленные потери, а не присуждённые или уплаченные суммы. Наместник назначает визом своего слугу Яна Натлоду [?]. Тот действительно осматривает раны вместе с Яном, визом Ермолина, и сообщает о резаной ране головы, колотых ранах подбородка и губы, трёх синяках левого плеча, синяке левой голени и правого пальца. Два Яна не объединены. Собственное окончание велит записать заявление Федора и сообщение виза в книги; решения о виновности, возмещения, платежа или реституции нет. Вильна обозначает должность наместника и принадлежность ключника; Койранский и Лодатычский дворы обозначают принадлежность лиц. Публичная дорога и современные населённые пункты не определены. День недели и индикт не добавлены. Wersja polska · nr 337Karty / strony rękopisus. 964 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Meseca Marca31 Dnia Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 491 Osoby, role i urzędyFedor Iwanowicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Fedor Iwanowicz — powód, Wilenski klucznik Dwora Pana Skypowa; Jurgel — pozwany, Tiwun Pana Jermolina Dwora Koyranskoho; Matey — poszkodowany, Uradnik ... Dwora ... Lodatyczkoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Dzierżawca Jermolina [?] [SML: forma wstępna]; Jermolin [?] [SML: forma wstępna]; Stanisław Jakubowicz Skypow; Jermolin; Jan Natłoda [?] — świadek, Sluzebnik namestnika, wiz; Jan (wiz Jermolina) — świadek, wiz Pana Jermolina Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Dwora Koyranskoho — miejsce wspomniane; Dwora ... Lodatyczkoho — miejsce wspomniane; dobrowolna doroha — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki31 marca 1550. Fedor Iwanowicz, wileński klucznik dworu i służebnik Stanisława Jakubowicza Skypowa, zgłasza przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem skargę na Jurgela, tiwuna pana Jermolina przy dworze Koyranskim. Według skargi Jurgel pogonił Mateya, uradnika dworu Lodatyczkiego należącego do pana Fedora, pobił i zranił go na publicznej drodze. Miało zginąć pięć kop groszy pana oraz pół kopy własnych pieniędzy poszkodowanego; są to zgłoszone straty, nie zasądzone ani zapłacone sumy. Namiestnik daje jako wiza swego służebnika Jana Natłodę [?]. Ten rzeczywiście ogląda rany wspólnie z Janem, wizem Jermolina, i zdaje relację: rana cięta głowy, kłute rany brody i wargi, trzy sine rany lewego ramienia, sina rana lewej goleni i prawego palca. Obu Janów nie połączono. Własne zakończenie nakazuje wpisać opowiadanie Fedora i zeznanie wiza do ksiąg; nie zawiera rozstrzygnięcia o winie, odszkodowania, zapłaty ani restytucji. Wilno oznacza urząd namiestnika i afiliację klucznika; Koyranski i Lodatyczki dwór oznaczają afiliacje osób. Publicznej drogi ani współczesnych miejscowości nie zidentyfikowano. Nie dodano dnia tygodnia ani indykcji. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 488 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 117 (правая половина). Карточка № 338. Жалоба Яна Яновича Немонтовича о нападении и осмотр ран каноника Павла и слугиЛисты / страницы рукописис. 965; с. 966 Дата записи1550-02-11 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 492 Лица, роли и должностиЯн Янович Немонтович [?] [SML: предварительная форма] — истец; Ян Янович Немонтович — истец, служебник жомойтского епископа; Павел (каноник жмудзки) — потерпевший, жомойтский каноник; Себестян Зылснел / Шылшнел [?] — потерпевший, служебник князя Павла; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Каноник виленский [?] [SML: предварительная форма]; Напастницы [?] [SML: предварительная форма]; Войтех Нарбут — виленский каноник; Неназванный жомойтский епископ — жомойтский епископ; Миколай Серафинович — свидетель, служебник наместника, виж География — владения, юрисдикция и должностиВилен — юрисдикция [?]; Вильно — упомянутое место; Жомойтский — упомянутое место; Двора княжа Войтеха Нарбута — упомянутое место; на улицы — упомянутое место; до реки / од воды — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия11 февраля 1550 г., вторник. Ян Янович Немонтович, слуга неназванного жемайтского епископа, заявляет Богдану Андреевичу Епимаху жалобу от имени своего прямо названного брата Павла, жемайтского каноника. По жалобе, в сумерках подданные возвращались от реки к жилью во дворе Войтеха Нарбута, виленского каноника, и на улице подверглись нападению многочисленных неназванных пьяных людей, одного с мечом, другого с топором. Подданные убежали во двор. Павел вмешался у ворот и был ранен; слуги спасли его, задержали одного нападавшего с топором и закрыли ворота. Остальные, по жалобе, взломали ворота и нанесли слуге Себестиану Зильснелу / Шильшнелу [?] колотую рану бедра; варианты двух страниц сохранены с неуверенностью. Наместник посылает виза Миколая Серафиновича. Тот действительно видит кровавую рану пальца левой руки каноника, podle mezenoho palca [?], и колотую рану бедра слуги. Ян просит записать жалобу и сообщение виза в книги. Несмотря на заголовок Wyrok, собственное окончание не содержит решения о виновности, платежа или возмещения; убийство или смерть никого не засвидетельствованы. Вильна и Жемайтия обозначают должности и принадлежность; двор Нарбута является местом укрытия и происшествия, улица и река не названы. Анонимные нападавшие не объединены с лицами соседнего акта. Wersja polska · nr 338Karty / strony rękopisus. 965; s. 966 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Meseca Fewrala11 Den uwowtorok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 492 Osoby, role i urzędyJan Janowicz Niemontowicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Jan Janowicz Nemontowicz — powód, Sluzebnik Biskupa Żomoytskoho; Paweł (kanonik żmudzki) — poszkodowany, Kanonik Żomoytski; Sebestian Zylsnel / Szylsznel [?] — poszkodowany, Sluzebnik kniaża Pawła; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Kanonik wileński [?] [SML: forma wstępna]; Napastnicy [?] [SML: forma wstępna]; Woytech Narbut — Kanonik Wilenski; Nienazwany biskup żmudzki — Biskup Żomoytski; Mikołaj Serafinowicz — świadek, Sluzebnik namestnika, wiz Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileń — jurysdykcja [?]; Wilno — miejsce wspomniane; Żomoytski — miejsce wspomniane; Dwora kniaża Woytecha Narbuta — miejsce wspomniane; na ulicy — miejsce wspomniane; do reki / od wody — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki11 lutego 1550, wtorek. Jan Janowicz Nemontowicz, służebnik nienazwanego biskupa żmudzkiego, zgłasza przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem skargę w imieniu swego wyraźnie nazwanego brata Pawła, kanonika żmudzkiego. Według skargi tego dnia o zmierzchu poddani wracający od rzeki do gospody przy dworze Woytecha Narbuta, kanonika wileńskiego, zostali napadnięci na ulicy przez licznych nienazwanych pijanych ludzi, jednego z mieczem, drugiego z siekierą. Poddani uciekli do dworu. Paweł interweniował przy bramie, został zraniony, a służebnicy ratowali go, zatrzymali jednego napastnika z siekierą i zamknęli wrota. Pozostali mieli wyłamać wrota i pchnąć w udo służebnika Sebestiana Zylsnela / Szylsznela [?]; warianty obu stron i niepewność zachowano. Namiestnik wysyła wiza Mikołaja Serafinowicza. Ten rzeczywiście ogląda krwawą ranę palca lewej ręki kanonika, podle mezenoho palca [?], i kłutą ranę uda służebnika. Jan prosi o zapisanie skargi i relacji wiza do ksiąg. Mimo nagłówka Wyrok własne zakończenie nie zawiera wyroku o winie, zapłaty ani odszkodowania; zabicia lub śmierci nikogo nie stwierdza. Wilno i Żmudź oznaczają urzędy i afiliacje; dwór Narbuta jest miejscem schronienia i zajścia, ulica i rzeka pozostają nienazwane. Nie utożsamiono anonimowych napastników z osobami sąsiedniego aktu. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 488 (правая половина), 489 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 339. Освобождение портного Станислава Матиевича Равадовского и признание долга канонику ПавлуЛисты / страницы рукописис. 966 Дата записи1550-02-22 Даты документов и процессуальные срокисрок исполнения: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 493 Лица, роли и должностиСтанислав Равадовский[?], кравец [SML: предварительная форма] — истец; Павел (каноник жмудзки) — кредитор, жомойтский каноник; Станислав Матеевич Равадовский — должник, портной; родом из Мельника; Неназванный служебник Павла — потерпевший География — владения, юрисдикция и должностиродит з Мелника — упомянутое место; Каноник Жомойтский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия22 февраля 1550 г.; в тексте прямо указано «этого дня, в субботу». Представлен Станислав Матиевич Равадовский, портной родом из Мельника, прямо названный выпущенным из тюрьмы. Он признаёт оставшийся долг в две копы грошей литовской монеты за barberstwo и ущерб слуге Павла, жемайтского каноника, и должен уплатить эту сумму. Каноник прощает собственное избиение и ранение ради Бога и по просьбе добрых людей; долг за слугу не прощён. Срок уплаты обозначен относительно o Semciu subotu, начало платежей — в нынешнем посте; выражения не переведены в календарные даты. Если портному будет нечем платить, каноник вправе вновь взять его как насильника и заключить в тюрьму, где бы ни нашёл. Запись подтверждает нынешнее освобождение, признание долга и прощение личной обиды каноника, но не совершённый платёж или новое заключение. Слуга здесь не назван и автоматически не объединён с Себестианом соседнего акта 338. Мельник обозначает происхождение портного, Жемайтия принадлежность каноника; место прежнего происшествия и тюрьмы не указано. Wersja polska · nr 339Karty / strony rękopisus. 966 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Meseca Fewrala22 Den Daty dokumentów i terminy procesowenineszneho Dnia w Subotu; termin wykonania: o Semciu subotu; w post tepereszni Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 493 Osoby, role i urzędyStanisław Rawadowski[?], krawiec [SML: forma wstępna] — powód; Paweł (kanonik żmudzki) — wierzyciel, Kanonik Żomoytski; Stanisław Mateiewicz Rawadowski — dłużnik, Krawec, rodit z Melnika; Nienazwany służebnik Pawła — poszkodowany Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyrodit z Melnika — miejsce wspomniane; Kanonik Żomoytski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki22 lutego 1550; w treści tego dnia w sobotę. Przed urzędem staje Stanisław Mateiewicz Rawadowski, krawiec pochodzący z Melnika, wyraźnie wypuszczony z więzienia. Przyznaje, że pozostał winien dwie kopy groszy monety litewskiej za barberstwo i szkody służebnika Pawła, kanonika żmudzkiego. Ma tę sumę zapłacić. Kanonik darowuje mu własne pobicie i zranienie dla Boga i na prośbę dobrych ludzi; nie darowuje opisanej należności za służebnika. Termin zapłaty określono względnie o Semciu subotu, a rozpoczęcie płacenia w obecnym poście; wyrażeń nie przeliczono na daty. Jeżeli krawiec nie będzie miał czym płacić, kanonik może go ponownie ująć jako gwałtownika i dać do więzienia, gdziekolwiek go znajdzie. Zapis potwierdza aktualne wypuszczenie, przyznanie długu i darowanie osobistej krzywdy kanonika, nie wykonaną zapłatę ani ponowne uwięzienie. Służebnik jest tu nienazwany; nie połączono go automatycznie z Sebestianem sąsiedniego aktu338. Melnik oznacza pochodzenie krawca, Żmudź afiliację kanonika; miejsca dawnego zajścia i więzienia nie podano. Własne 1550 i sobotę zachowano, surowe OCR1580 pozostaje niezmienione. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 489 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:16 15 октября 1:42 Карточка № 340. Жалоба Ивана Ильговского на Ивана Сермолича о бегстве челяди и отказе выдать людейЛисты / страницы рукописис. 966; с. 967 Дата записи1550-02-12 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 493 Лица, роли и должностиИван Илговский [?] [SML: предварительная форма] — истец; Иван Илговский — истец, подскарбий пана Еронима Александровича Ходкевича; Иван Сермолич — ответчик, трокский тивун и городничий; господарский подляшский судник; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Иван Ермолич [?] [SML: предварительная форма]; Челадзь неволна [?] [SML: предварительная форма]; Ероним Александрович Ходкевич — пан трокский; жомойтский староста; Серко; Матруница; Якуб Петровский — представитель, служебник Ивана Илговского; Филип Стоцкий — свидетель, служебник наместника, виж География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Троцкий — упомянутое место; Жомойтский — упомянутое место; Подлаский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 февраля 1550 г., среда. Иван Ильговский, подскарбий Еронима Александровича Ходкевича, пана троцкого и жемайтского старосты, жалуется Богдану Андреевичу Епимаху на Ивана Сермолича, троцкого тивуна и городничего, а также господарского судника подляшского. По жалобе, вчера во вторник от Ильговского бежали две названные невольной челядью особы: Серко и женщина, обозначенная żonka Matrunica. Точная брачная связь и правовой статус не установлены решением. Сообщаются немалые убытки. Ильговский утверждает, что имеет их реестр и предъявит его во время права; содержание и суммы реестра в акте не приведены. Он посылал слугу Якуба Петровского и виза Филипа Стокого к Сермоличу с требованием выдать челядь. Виз действительно возвращается к должностному лицу и подтверждает отказ выдать людей. По просьбе Ильговского жалоба и сообщение виза внесены в книги. Это не решение о невольном статусе, присуждение убытков, исполненный возврат людей или платёж. Ероним назван как патрон и лично не выступает жалобщиком. Варианты Sermolicz/Sermota сохранены; тождество с лицами других актов не установлено. Вильна обозначает должность наместника, Троки, Жемайтия и Подляшье — служебную принадлежность; места бегства, укрытия и имения не названы. Wersja polska · nr 340Karty / strony rękopisus. 966; s. 967 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Fewrala12 Den u Seredu Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: w czoraszneho Dnia wowtorek Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 493 Osoby, role i urzędyIwan Ilgowski [?] [SML: forma wstępna] — powód; Iwan Ilgowski — powód, Podskarbi Pana Jeronima Aleksandrowicza Chodkiewicza; Iwan Sermolicz — pozwany, Tiwun, Horodniczy Trocki, Sędnik Hospodarski Podlaski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Iwan Jermolicz [?] [SML: forma wstępna]; Czeladź niewolna [?] [SML: forma wstępna]; Jeronim Aleksandrowicz Chodkiewicz — Pan Trocki, starosta Żomoytski; Serko; Matrunica; Jakub Petrowski — pełnomocnik, Sluzebnik Iwana Ilgowskiego; Filip Stocki — świadek, Sluzebnik namestnika, wiz Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Trocki — miejsce wspomniane; Żomoytski — miejsce wspomniane; Podlaski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki12 lutego 1550, środa. Iwan Ilgowski, podskarbi Jeronima Aleksandrowicza Chodkiewicza, pana trockiego i starosty żmudzkiego, skarży przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Iwana Sermolicza, tiwuna i horodniczego trockiego oraz sędnika hospodarskiego podlaskiego. Urząd sędnika sprawdzono w obrazie; surowe OCR Sluznika zachowano. Według skargi wczoraj we wtorek uciekły od Ilgowskiego dwie osoby określone jako czeladź niewolna: Serko i kobieta określona żonka Matrunica. Dokładnej relacji małżeńskiej ani statusu prawnego nie rozstrzygnięto. Miały wyrządzić niemałe szkody. Ilgowski twierdzi, że ma ich spis w rejestrze i okaże go podczas prawa; treści ani sum tego rejestru akt nie przytacza. Wysłał Jakuba Petrowskiego i wiza Filipa Stockiego do Sermolicza z żądaniem wydania czeladzi. Wiz rzeczywiście wraca przed urząd i potwierdza odmowę wydania. Na prośbę Ilgowskiego skargę i relację wiza zapisano do ksiąg. Nie jest to wyrok o niewolności, zasądzenie szkód, wykonany zwrot ludzi ani zapłata. Jeronim jest wymienionym patronem, nie obecnym skarżącym. Wariant Sermolicz/Sermota i surowe Stochim/Stochi zachowano; nie połączono osób z innymi aktami automatycznie. Wilno oznacza urząd namiestnika, Troki, Żmudź i Podlasie afiliacje urzędowe; miejsc ucieczki, ukrycia i majątku nie nazwano. Własne 1550 i środę zachowano, OCR1580 nie zmieniono. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 489 (левая половина), 489 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 341. Жалоба Ивана Ильговского на пани Сермолину о задержании сына и ранении посланцаЛисты / страницы рукописис. 967; с. 968 Дата записи1550-02-12 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 493 Лица, роли и должностиГероним, подскарби [?] [SML: предварительная форма] — истец; Иван Илговский — истец, подскарбий пана Еронима; Пани Сермолина — ответчик, пани трокская тивунова и городничая; Мессенгер княжа Зыремского [?] — потерпевший; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ермолин [?] [SML: предварительная форма]; Хлопец [?] [SML: предварительная форма]; Ероним; Марына; Неназванный сын Марыны; Иван Ермуту [?]; Филип Стоцкий — свидетель, служебник наместника, виж География — владения, юрисдикция и должностиВильно — упомянутое место; Троцка — упомянутое место; на Ганку / з Ганку — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 февраля 1550 г., среда. Заголовок называет подскарбия Еронима, но текст говорит о подскарбии пана Еронима, а собственное окончание прямо называет жалобщика Иваном Ильговским. Он жалуется на пани Сермолину, троцкую тивуновую и городничую. По жалобе, его жена Марина отправила своего сына; фрагмент посещения со словами Brata swoieho и małżonka ... Pana Iwana Jermutu [?] сохранён без дополнения неясной родственной связи. Сермолина, по жалобе, задержала сына. Марина затем послала своего мальчика, обозначенного kniaża Zyremśkoho [?], узнать о сыне и причине задержания. Женщина, как утверждается, приказала сбросить посланца с ganku и таскать за волосы. Посланец не объединён с сыном; сбрасывание не означает засвидетельствованную смерть. Наместник назначает виза Филипа Стокого, который действительно осматривает и сообщает об ушибленных ранах головы с обеих сторон. Заявлена также пропажа чёрной шапки radskaia [?], за которую пострадавший утверждал, что дал шесть грошей. Это заявленная покупная цена и потеря, а не присуждённое возмещение или исполненный платёж. Ильговский просит внести жалобу и сообщение виза в книги; собственное окончание не содержит решения о виновности, освобождения сына, смерти или реституции. Вильна и Троки обозначают должности, ganku не названо и не привязано к современному месту. Wersja polska · nr 341Karty / strony rękopisus. 967; s. 968 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Meseca Fewrala12 Den u Seredu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 493 Osoby, role i urzędyHieronim, podskarbi [?] [SML: forma wstępna] — powód; Iwan Ilgowski — powód, Podskarbi Pana Jeronima; Pani Sermolina — pozwany, Pani Tiwunowa y Horodniczua Trocka; Messenger kniaża Zyremśkoho [?] — poszkodowany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jermolin [?] [SML: forma wstępna]; Chłopiec [?] [SML: forma wstępna]; Jeronim; Maryna; Nienazwany syn Maryny; Iwan Jermutu [?]; Filip Stocki — świadek, Sluzebnik namestnika, wiz Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno — miejsce wspomniane; Trocka — miejsce wspomniane; na Ganku / z Ganku — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki12 lutego 1550, środa. Nagłówek wymienia podskarbiego Jeronima, lecz treść mówi o podskarbim pana Jeronima, a własne zakończenie wyraźnie nazywa skarżącego Iwanem Ilgowskim. Skarży on panią Sermoliną, tiwunową i horodniczą trocką. Według skargi jego żona Maryna wysłała swego syna; klauzulę odwiedzin z wyrazami Brata swoieho i małżonka ... Pana Iwana Jermutu [?] zachowano bez dopowiadania niepewnej relacji. Pani Sermolina miała zatrzymać syna. Maryna posłała następnie swojego chłopca, określonego kniaża Zyremśkoho [?], aby dowiedzieć się o synu i przyczynie zatrzymania. Kobieta miała na ganku kazać zrzucić posłańca i szarpać za włosy. Posłańca nie połączono z synem; zrzucenie nie oznacza stwierdzonej śmierci. Namiestnik daje wiza Filipa Stockiego, który rzeczywiście ogląda i zgłasza bite rany głowy po obu stronach. Zgłoszono też stratę czarnej szapki radskaia [?], za którą poszkodowany twierdził, że dał sześć groszy. To deklarowana cena zakupu i strata, nie przyznane odszkodowanie ani wykonana zapłata. Ilgowski prosi o wpisanie skargi i zeznania wiza do ksiąg; własne zakończenie nie zawiera wyroku o winie, zwolnienia syna, śmierci ani restytucji. Wilno i Troki oznaczają urzędy, ganku pozostaje nienazwane i bez przypisania do współczesnego miejsca. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 489 (правая половина), 490 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 342. Жалоба портного Мальхера на Венцлава, слугу пана Волменского, о побоях и ранах в домеЛисты / страницы рукописис. 968; с. 969 Дата записи1550-02-11 Даты документов и процессуальные срокисрок исполнения: Относительная или неустановленная дата; см. описание; дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 494 Лица, роли и должностиМалхер, кравец [?] [SML: предварительная форма] — истец; Малхер, кравец — истец, портной; Венцлав — ответчик, служебник пана Волменского[?]; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Венцлав [?] [SML: предварительная форма]; Волменцкий[?] [SML: предварительная форма]; Пан Волменский [?]; Мартин, виз — свидетель, виж, служебник наместника География — владения, юрисдикция и должностиВильно / Виленский — упомянутое место; до Жмудзи — упомянутое место; в дом его — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия11 февраля 1550 г., среда. Портной Мальхер является перед виленским наместником Богданом Андреевичем Эпимахом и жалуется на Венцлава, слугу пана Волменского [?; SML: Wołmencki]. По жалобе, Венцлав пришёл в его дом, пил и без причины избил и ранил хозяина. Назначенный виз Мартин действительно осматривает раны и сообщает в книги о сквозном ранении правой руки недалеко от локтя с обеих сторон и лёгком повреждении живота, в боку, концом меча. В тот же день Мальхер с Мартином обращается к пану Волменскому за правом против его слуги. Пан, как сообщается, отвечает, что сейчас выезжает в Жмудь и после возвращения не откажет в праве. Мальхер требует pryporuczenie слуги в ста копах грошей для обеспечения до отправления правосудия. Пан не принимает pryporuczenie, ссылаясь на оседлость (maiet oselosty). Сто коп — запрошенное обеспечение, не присуждённая сумма, убыток или платёж. Собственное окончание предписывает внести жалобу и сообщение виза в книги; решения о виновности, выплаты или исполненного обеспечения нет. Вильна обозначает должность, Жмудь заявленное направление поездки; местоположение дома не названо. Среда в этой записи отличается от вторника при той же дате в акте 338; разночтение сохранено. Wersja polska · nr 342Karty / strony rękopisus. 968; s. 969 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 miesieca Fewrala 11 den u seredu Daty dokumentów i terminy procesowetermin wykonania: koli od tel pryiedu zas; data zdarzenia: potom tohoż dnia Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 494 Osoby, role i urzędyMalcher, krawiec [?] [SML: forma wstępna] — powód; Malcher, krawiec — powód, Krawiec; Wencław — pozwany, Służebnik Pana Wołmenskoho [?]; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Wencław [?] [SML: forma wstępna]; Wołmencki[?] [SML: forma wstępna]; Pan Wołmenski [?]; Martin, wiz — świadek, Wiz, służebnik namiestnika Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno / Wilenski — miejsce wspomniane; do Żmudzi — miejsce wspomniane; w dom ieho — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki11 lutego 1550, środa. Malcher, krawiec, staje przed Bohdanem Andrejewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, i skarży Wencława, sługę pana Wołmenskiego [?; SML: Wołmencki]. Według skargi Wencław przyszedł do jego domu, pił i bez przyczyny pobił oraz zranił gospodarza. Wyznaczony wiz Martin rzeczywiście ogląda rany i zgłasza do ksiąg przebicie prawej ręki niedaleko łokcia z obu stron oraz lekkie naruszenie brzucha, w boku, końcem miecza. Tego samego dnia Malcher wraz z Martinem zwraca się do pana Wołmenskiego o prawo przeciw jego słudze. Pan miał odpowiedzieć, że właśnie wyjeżdża do Żmudzi i po powrocie nie odmówi prawa. Malcher żąda pryporuczenia sługi w stu kopach groszy dla pewności do wymierzenia sprawiedliwości. Pan nie przyjmuje pryporuczenia, powołując się na osiadłość (maiet oselosty). Sto kop to żądane zabezpieczenie, nie zasądzona suma, strata ani zapłata. Własne zakończenie nakazuje wpisanie skargi i zeznania wiza do ksiąg; nie zawiera rozstrzygnięcia o winie, wypłaty ani wykonanego zabezpieczenia. Wilno oznacza urząd, Żmudź deklarowany kierunek podróży; dom nie ma nazwanego położenia. Własny zapis daty ze środą zachowano wobec wtorku przy tej samej dacie w akcie338, bez harmonizacji; raw OCR1580 pozostaje niezmieniony. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 490 (левая половина), 490 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 343. Жалоба Ивана Сермолича на сестру Марину Ильговскую о челяди, побоях и ожогеЛисты / страницы рукописис. 969; с. 910 Дата записи1550-02-12 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 494 Лица, роли и должностиИван Ермолич, тивун [?] [SML: предварительная форма] — истец; Иван Сермолич — истец, трокский тивун и городничий; господарский подляшский таможенник; Марына Иванова Илговска — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Иванова Илговска [?] [SML: предварительная форма]; Неназванный первшы змарлы маж Марыны; Серка — вольный хлопец; вольная детина; Матруница — невольная жонка; Костя, виз — свидетель, виж, служебник наместника География — владения, юрисдикция и должностиТроцкого — юрисдикция [?]; Вильно / Виленский — упомянутое место; Троки / Троцкий — упомянутое место; Подлаский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 февраля 1550 г., среда. Иван Сермолич, троцкий тивун и городничий, обозначенный здесь Celnik Hospodarski Podlaski, присылает виленскому наместнику Богдану Андреевичу Эпимаху жалобу на пани Ивановую Ильговскую Марину, прямо названную его сестрой. По сообщению, он дал ей и её первому, умершему мужу, обозначенному ziatiu swoiemu, двух людей челяди: свободного мальчика Серку и его жену Матруницу, невольницу. Буквальное zięć сохранено без дополнения современной родственной связи. После смерти первого мужа Серка и Матруница, как утверждается, хотели уйти от Марины и вернуться к пану Ивану Jermoly [?; форма продолжения], не желая ей служить. Марина будто бы не отпустила их, избила обоих и приказала жечь Серку огнём. Это изложенные утверждения о статусе, службе и насилии, а не решение о свободе или неволе. Назначенный виз Костя действительно осматривает и сообщает об ожоге у Серки на шее под ухом и об избитой, посиневшей всей голове Матруницы. Собственное окончание вносит жалобу и сообщение виза в книги; выдачи людей, решения о статусе, виновности или платежа нет. Собственное Sermolicz, форма Jermoly [?] и SML Jermolicz сохранены раздельно. Celnik — буквальный текст этого акта, без автоматической замены словом Sędnik из акта 340. Вильна, Троки и Подляшье обозначают должности; местонахождение хозяйств не названо. Wersja polska · nr 343Karty / strony rękopisus. 969; s. 910 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 meseca Fewrala 12 dnia w seredu Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: po smerti toho perwszoho małżonka ieie Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 494 Osoby, role i urzędyIwan Jermolicz, tiwun [?] [SML: forma wstępna] — powód; Iwan Sermolicz — powód, Tiwun y Horodniczy Trocki; Celnik Hospodarski Podlaski; Maryna Iwanowa Ilgowska — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Iwanowa Ilgowska [?] [SML: forma wstępna]; Nienazwany pierwszy zmarły mąż Maryny; Serka — Chłopiec wolny; wolny Detina; Matrunica — Żonka niewolnica; Kostia, wiz — świadek, Wiz, służebnik namiestnika Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyTrockoho — jurysdykcja [?]; Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Troki / Trocki — miejsce wspomniane; Podlaski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki12 lutego 1550, środa. Iwan Sermolicz, tiwun i horodniczy trocki, określony tu Celnik Hospodarski Podlaski, przysyła do Bohdana Andrejewicza Epimacha, namiestnika wileńskiego, skargę na panią Iwanową Ilgowską Marynę, wyraźnie nazwaną jego siostrą. Według relacji dał jej oraz jej pierwszemu, zmarłemu mężowi, określonemu ziatiu swoiemu, dwoje czeladzi: wolnego chłopca Serkę i jego żonę Matrunicę, niewolnicę. Literalne zięć pozostawiono bez dopowiedzenia współczesnej relacji. Po śmierci pierwszego męża Serka i Matrunica mieli chcieć odejść od Maryny i wrócić do pana Iwana Jermoly [?; wariant w kontynuacji], nie chcąc jej służyć. Maryna miała nie wypuścić ich, pobić oboje i kazać palić Serkę ogniem. To przedstawione twierdzenia o statusie, posłudze i przemocy, nie orzeczenie o wolności lub niewoli. Wyznaczony wiz Kostia rzeczywiście ogląda i zgłasza u Serki ranę paloną ogniem na szyi pod uchem, a u Matrunicy całą głowę zbitą i siną. Własne zakończenie zapisuje skargę i zeznanie wiza do ksiąg; nie zawiera wydania ludzi, rozstrzygnięcia statusu, wyroku o winie ani zapłaty. Własne Sermolicz, wariant Jermoly [?] i SML Jermolicz zachowano odrębnie. Celnik jest literalnym zapisem tego aktu, bez automatycznego zastąpienia słowem Sędnik z aktu340. Wilno, Troki i Podlasie oznaczają urzędy; położenie gospodarstw nie zostało nazwane. Następna fizyczna karta145492 ma własny numer910, choć ciąg stron sugeruje970; zachowano rozbieżność, nie zmieniając OCR. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 490 (правая половина), 491 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:18 15 октября 1:43 Карточка № 344. Жалоба Сидора Васьковича на татарина Шкутию Янушевича о побоях, ранах и потере калитыЛисты / страницы рукописис. 910; с. 971 Дата записи1550-02-19 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 495 Лица, роли и должностиСидор Васкович [?] [SML: предварительная форма] — истец; Сидор Васкович — истец, человек «мески»[?]; Шкутя Янушевич — ответчик, господарский татарин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Шекутии[?], Татар [SML: предварительная форма]; Дойневич — мещанин города Вильно; Грыгор Костя, виз — свидетель, виж, служебник наместника География — владения, юрисдикция и должностиВильно / Виленский — упомянутое место; меский [?] — упомянутое место; на Беседе у Дойневича — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия19 февраля 1550 г. Сидор Васькович, обозначенный czołowek meski [?], лично является перед виленским наместником Богданом Андреевичем Эпимахом и жалуется на господарского татарина Шкутию Янушевича. По жалобе, накануне он сидел на беседе у Дойневича, мещанина города Вильны; пришедший Шкутия будто бы без причины избил и ранил его. Назначенный виз Григор Костя действительно осматривает и сообщает о кровавых ранах щеки и носа. При побоях пострадавший, как утверждается, потерял калиту, в которой beło z szesti kop hroszey było: буквальный текст сохранён с осторожным прочтением около шести коп грошей. Это заявленная потеря, не присуждённая сумма или выплата. Собственное окончание предписывает внесение сообщения в книги; решения о виновности, возмещении или возвращении кошелька нет. Meski оставлено неясным обозначением принадлежности, без добавления невидимого n и автоматического отождествления с Минском. Вильна обозначает должность и принадлежность Дойневича; современный адрес беседы не выведен из этого. Wersja polska · nr 344Karty / strony rękopisus. 910; s. 971 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Meseca Fewrala19 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: w czeraszneho Dnia Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 495 Osoby, role i urzędySidor Waskowicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Sidor Waskowicz — powód, Czołowek meski [?]; Szkutia Januszewicz — pozwany, Tataryn hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Szekutii[?], Tatar [SML: forma wstępna]; Doynewicz — Mieszczanin mesta Wilenskoho; Hryhor Kostia, wiz — świadek, Wiz, służebnik namiestnika Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno / Wilenski — miejsce wspomniane; meski [?] — miejsce wspomniane; na Besiede u Doynewicza — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki19 lutego 1550. Sidor Waskowicz, określony czołowek meski [?], osobiście staje przed Bohdanem Andrejewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, i skarży hospodarskiego Tatara Szkutię Januszewicza. Według skargi poprzedniego dnia siedział na besiedzie u Doynewicza, mieszczanina miasta Wilna; przybyły Szkutia miał bez przyczyny go pobić i zranić. Wyznaczony wiz Hryhor Kostia rzeczywiście ogląda i zgłasza krwawe rany policzka oraz nosa. Podczas pobicia poszkodowany miał stracić kalitę, w której beło z szesti kop hroszey było: zachowano literalny zapis z ostrożnym odczytem około sześciu kop groszy. To zgłoszona strata, nie zasądzona kwota ani wypłata. Własne zakończenie nakazuje wpisanie relacji do ksiąg; nie zawiera rozstrzygnięcia o winie, odszkodowania lub odzyskania sakiewki. Meski pozostaje niepewnym określeniem afiliacji, bez dodawania niewidocznego n lub automatycznej identyfikacji z Mińskiem. Wilno określa urząd i afiliację Doynewicza; miejsca besiedy nie przypisano na tej podstawie do współczesnego adresu. Własny numer pierwszej karty910 wobec oczekiwanego ciągu970 i OCR1580 wobec własnego1550 zachowano jako rozbieżności źródłowe. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 491 (левая половина), 491 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 345. Жалоба Матыса Яниковского на портного Матыса о разлитом пиве и побоях; назначение присягиЛисты / страницы рукописис. 971 Дата записи1550-02-27 Даты документов и процессуальные срокисрок исполнения: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 495 Лица, роли и должностиМутыв Янковский[?] [SML: предварительная форма] — истец; Матыс Яниковский — истец, господарский подданный местского присуда; Матыс, кравец — ответчик, господарский подданный замкового присуда; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Матыс, кравец [?] [SML: предварительная форма]; Неназвана шынкарка кравца География — владения, юрисдикция и должностиВильно / Виленский — упомянутое место; до него по пиво / шынкарка его — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия27 февраля 1550 г., пятница. Перед виленским наместником Богданом Андреевичем Эпимахом лично являются два разных Матыса: Матыс Яниковский, господарский подданный prysudu meskoho, и Матыс, портной, господарский подданный prysudu zamkowoho. Обозначения городской и замковой юрисдикции сохранены без автоматической привязки к Минску или местонахождению имущества. Яниковский утверждает, что пришёл к портному за пивом стоимостью полгроша; его шинкарка налила пиво в konewka. Портной будто бы затем разлил пиво, без вины жалобщика избил его и таскал за волосы. Портной отрицает побои. Яниковский берётся присягнуть о своих побоях, а портной допускает его к присяге. Наместник назначает срок присяги на третий день. Собственное окончание назначает будущее действие, не подтверждает исполнения присяги, выплаты или присуждения возмещения. Полгроша — заявленная цена пива, не присуждённая сумма; уничтожение или потеря konewka и текущее задержание не засвидетельствованы. В рукописи и SML — Матыс Яниковский. Вильна обозначает должность наместника; место шинка не названо. Wersja polska · nr 345Karty / strony rękopisus. 971 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Meseca Feurala27 Dnia u Piatnicu Daty dokumentów i terminy procesowetermin wykonania: rok toy prysiaze ... tretii Den Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 495 Osoby, role i urzędyMutyw Jankowski[?] [SML: forma wstępna] — powód; Matys Janikowski — powód, Poddany Hospodarski prysudu meskoho; Matys, krawiec — pozwany, Poddany Hospodarski prysudu zamkowoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Matys, krawiec [?] [SML: forma wstępna]; Nienazwana szynkarka krawca Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilno / Wilenski — miejsce wspomniane; do neho po piwo / szynkarka jeho — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki27 lutego 1550, piątek. Przed Bohdanem Andrejewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, osobiście stają dwaj odrębni Matysowie: Matys Janikowski, poddany hospodarski prysudu meskoho, i Matys, krawiec, poddany hospodarski prysudu zamkowoho. Określenia jurysdykcji miejskiej i zamkowej zachowano bez automatycznego wiązania z Mińskiem lub położeniem nieruchomości. Janikowski twierdzi, że przyszedł do krawca po piwo za pół grosza; jego szynkarka nalała piwo do konewki. Krawiec miał potem rozlać piwo, bez winy skarżącego go pobić i szarpać za włosy. Krawiec zaprzecza pobiciu. Janikowski bierze się do przysięgi o własnym pobiciu, a krawiec dopuszcza go do niej. Namiestnik wyznacza termin przysięgi na trzeci dzień. Własne zakończenie wyznacza przyszłą czynność, nie stwierdza wykonania przysięgi, wypłaty ani przyznania odszkodowania. Pół grosza to deklarowana cena piwa, nie zasądzona suma; nie poświadczono zniszczenia lub utraty konewki ani aktualnego zatrzymania. Własny rękopis i SML mają Matys Janikowski; starszy tytuł Mutyw/Jankowski pozostaje w historii, bez zmiany klucza aktu. Wilno jest urzędem namiestnika; miejsca szynku nie nazwano. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 491 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 346. Жалоба Якуба Юрьевича на татарина Абдулу и его брата о побоях; осмотр ранЛисты / страницы рукописис. 971; 972[?]/974[?] Дата записи1550-02-25 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 495 Лица, роли и должностиЯкуб Яневич[?] [SML: предварительная форма] — истец; Якуб Юревич — истец, мещанин города Вильно; Абдула — ответчик, рудоминский господарский татарин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Абдуто[?], бойаж [SML: предварительная форма]; Неназванный брат Абдули; Буткова; Станислав Станкевич — свидетель, виж, служебник наместника География — владения, юрисдикция и должностиВиленского — упомянутое место [?]; Рудоминского — упомянутое место [?]; Вильно / Виленский — упомянутое место; Рудоминский — упомянутое место; у Бутковай — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия25 февраля 1550 г., вторник. Виленский мещанин Якуб Юрьевич приходит к виленскому наместнику Богдану Андреевичу Эпимаху. По его словам, когда он сидел у Бутковой, господарский татарин Abdula, обозначенный как Rudominski, с неназванным братом без разговора с ним избил и ранил его. По просьбе жалобщика наместник назначает визом своего служебника Станислава Станкевича. После осмотра виз сообщает в книги о кровавой ране головы над левым ухом и второй кровавой ране носа. Собственное окончание содержит просьбу записать показание виза; решения о виновности, присуждения, выплаты или отдельной формулы приказа о записи нет. Продолжение прямо называет жалобщика Якубом Юрьевичем; неоднозначная грамматика заголовка и прежняя форма Janiewicz сохранены как различия источников. Вильна обозначает принадлежность мещанина и должность наместника; Rudominski — принадлежность обвиняемого, а не доказанное место нападения. У Бутковой — не уточнённый дом или помещение; город и адрес происшествия не дополнены. Wersja polska · nr 346Karty / strony rękopisus. 971; 972[?]/974[?] Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Feurala25 Dnia u wowtorok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 495 Osoby, role i urzędyJakub Janiewicz[?] [SML: forma wstępna] — powód; Jakub Juriewicz — powód, Meszczanin mesta Wilenskoho; Abdula — pozwany, Tataryn hospodarski Rudominski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Abduto[?], bojarz [SML: forma wstępna]; Nienazwany brat Abduli; Butkowa; Stanisław Stankiewicz — świadek, Wiz, służebnik namiestnika Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilenskoho — miejsce wspomniane [?]; Rudominskoho — miejsce wspomniane [?]; Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Rudominski — miejsce wspomniane; u Butkoway — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki25 lutego 1550, wtorek. Jakub Juriewicz, mieszczanin wileński, przychodzi przed Bohdana Andrejewicza Epimacha, namiestnika wileńskiego. Twierdzi, że gdy siedział u Butkowej, Tatar hospodarski Rudominski Abdula wraz z nienazwanym bratem, bez rozmowy z nim, pobił go i zranił. Na prośbę skarżącego namiestnik daje wiza, swego służebnika Stanisława Stankiewicza. Wiz po oględzinach zgłasza do ksiąg krwawą ranę na głowie nad lewym uchem i drugą krwawą ranę na nosie. Własne zakończenie zawiera prośbę o zapisanie zeznania wiza; nie zawiera rozstrzygnięcia winy, zasądzenia, zapłaty ani osobnej formuły nakazującej wpis. Własna kontynuacja jednoznacznie nazywa skarżącego Jakubem Juriewiczem; składnia nagłówka i starsza forma Janiewicz pozostają odnotowane jako różnice źródłowe. Wilno oznacza przynależność mieszczanina i urząd namiestnika; Rudominski oznacza afiliację oskarżonego, nie dowodzi miejsca pobicia. U Butkowej to nienazwany dokładniej lokal lub dom; miasta i adresu zdarzenia nie dopowiedziano. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 491 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 347. Заявление Урбана Яновича об уходе Грынко с семьёй и предполагаемом удержании их земяниномЛисты / страницы рукописис. 972[?]/974[?]; с. 973 Дата записи1550-01-17 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 496 Лица, роли и должностиУрбан Юнович [?] [SML: предварительная форма] — истец; Урбан Янович — истец, господарский боярин; Енелис Пыхела[?] — ответчик, виленский земянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Паробек [?] [SML: предварительная форма]; Неназвана жена Урбана Яновича; Грынко — тивунец / паробок, невольный — по словам жалобщика; Доня[?]; Урбанел; Юргел; Едвизыца[?] География — владения, юрисдикция и должностидвожец Пирстовстишки[?] — упомянутое место; Вильно / места Виленского / земянин Виленский — упомянутое место; межи Подданых Свякин[?] ы Сусед его — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия17 января 1550 г., четверг. Господарский боярин Урбан Янович сообщает виленскому наместнику Богдану Андреевичу Эпимаху, что в отсутствие его и жены из их дворца Pirstowstiszki[?] вывели паробка и тиунца Грынко, названного им невольным, с женой Donia[?] и двумя сыновьями Урбанелем и Юргелем. Указаны вторая неделя после минувшего Рождества, ночь с четверга на пятницу и protiw oktawy Swiatoho Jana; выражения не переведены в календарную дату. По словам жалобщика, семья ушла в Вильну, причинив убытки свыше сорока коп грошей. Он утверждает, что её вывел и удерживает виленский земянин Jenelis Pychela[?] с помощниками. Дочь паробка Jedwizyca[?] будто бы находится среди подданных Swiakin[?] и соседей жалобщика; членение этой принадлежности неуверенное. Урбан просит записи; собственное окончание подтверждает распоряжение внести его сообщение в книги. Решения о статусе семьи, исполненного возвращения, установленного ущерба или выплаты нет. Имена, родство, невольный статус и удержание изложены со слов жалобщика. Дворец — место исхода; Вильна — предполагаемое направление ухода, принадлежность обвиняемого и должность наместника. Современное местоположение имения не установлено. Wersja polska · nr 347Karty / strony rękopisus. 972[?]/974[?]; s. 973 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Henwara17 Den w Czetwerh Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: na druhoy nedeli po Bożem narozeni ... nineszneho proszłoho Swiata ... z Czetwerka na Piatnicu; data zdarzenia: protiw oktawy Swiatoho Jana Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 496 Osoby, role i urzędyUrban Junowicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Urban Janowicz — powód, Boiaryn hospodarski; Jenelis Pychela[?] — pozwany, Ziemianin Wilenski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Parobek [?] [SML: forma wstępna]; Nienazwana żona Urbana Janowicza; Hrynko — Tiwunec / parobok, niewolnyi (według skarżącego); Donia[?]; Urbanel; Jurgel; Jedwizyca[?] Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędydworzec Pirstowstiszki[?] — miejsce wspomniane; Wilno / mesta Wilenskoho / ziemianin Wilenski — miejsce wspomniane; meży Poddanych Swiakin[?] y Sused jeho — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki17 stycznia 1550, czwartek. Urban Janowicz, bojar hospodarski, zgłasza Bohdanowi Andrejewiczowi Epimachowi, namiestnikowi wileńskiemu, że podczas nieobecności jego i żony z ich dworca Pirstowstiszki[?] wyprowadzono parobka i tiwuńca Hrynka, którego określa jako niewolnego, z żoną Donią[?] i dwoma synami Urbanelem oraz Jurgelem. Wskazuje drugi tydzień po minionym święcie Bożego Narodzenia, noc z czwartku na piątek, protiw oktawy Swiatoho Jana; wyrażeń nie przeliczono na datę. Według skarżącego rodzina uciekła do Wilna, powodując szkody powyżej czterdziestu kop groszy. Twierdzi, że wyprowadził i zatrzymał ją ziemianin wileński Jenelis Pychela[?] z pomocnikami. Córka parobka Jedwizyca[?] ma przebywać wśród poddanych Swiakin[?] i sąsiadów skarżącego; segmentację tej afiliacji pozostawiono niepewną. Urban prosi o wpis, a własne zakończenie stwierdza polecenie zapisania jego opowiadania do ksiąg. Nie ma wyroku o statusie rodziny, nakazu wykonanego powrotu, ustalenia szkody ani zapłaty. Nazwy osób, rodzinne relacje, status niewolny i zarzut zatrzymania są elementami relacji skarżącego. Dworzec to miejsce pochodzenia ucieczki; Wilno oznacza jej domniemany cel, afiliację oskarżonego i urząd namiestnika. Majątku nie utożsamiono z nowoczesną miejscowością. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 492 (левая половина), 492 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:19 15 октября 1:44 Карточка № 348. Подтверждение удовлетворения долга мельника Мартина его дочерью Ганной через поручителейЛисты / страницы рукописис. 973 Дата записи1550-01-17 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 496 Лица, роли и должностиМещане виленсцы [?] [SML: предварительная форма] — истец; Мартын Милник [?] [SML: предварительная форма]; Гуда Абрамович[?]; Мартин, млынаж — мыльник, живущий в Городне; Ганна, дочь Марцина млынажа; Станислав Савек — представитель, мещанин города Вильно; Станислав Мезник[?] — представитель, мещанин города Вильно; Неназванный Жид городенский, вежицел — свидетель; Мартин, виз — свидетель, виз; служебник ведущего книги География — владения, юрисдикция и должностиВилен — упомянутое место [?]; места Виленского — упомянутое место; Городно / Городенский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия17 января 1550 г., пятница. К книгам приходят виленские мещане Станислав Sawek и Станислав Meznik[?] вместе с городенским евреем и Huda Abramowicz[?]; перечисление сохранено без автоматического отождествления Худы с неназванным кредитором. Они рассказывают о прежнем долге в восемьдесят грошей Мартина, мельника, живущего в Городно. Его дочь Ганна несколько лет служила кредитору за долг отца. Приведены прежняя жалоба еврея против Ганны, присуждение отцовского долга и назначение срока оплаты; названные мещане приняли её на поруку до этого срока. В нынешнюю пятницу они доставили виза Мартина, служебника ведущего книги. Перед визом Ганна уеднала кредитора и удовлетворила его по отцовскому долгу. Затем кредитор лично и добровольно, при визе, признаёт перед ведущим книги, что Ганна через своих поручителей удовлетворила его и что выплата от неё состоялась. Это действительное подтверждение удовлетворения, отдельно от прежнего решения и многолетней службы; способ и отдельная сумма нынешней передачи не указаны. Мещане просят записать сообщение и добровольное признание кредитора и виза; собственное окончание велит сделать запись. Отец Мартин и виз Мартин — разные лица. Городно обозначает проживание отца и принадлежность кредитора, Вильна — принадлежность мещан. Место нынешней выплаты не названо. Пятница при 17 января сохранена рядом с четвергом предыдущего акта без согласования. Wersja polska · nr 348Karty / strony rękopisus. 973 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Henwara17 Den u Piatnicu Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: służyła ... nekolko let Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 496 Osoby, role i urzędyMieszczanie wileńscy [?] [SML: forma wstępna] — powód; Martyn Milnik [?] [SML: forma wstępna]; Huda Abramowicz[?]; Martin, młynarz — mylnik mieszkający w Horodnie; Hanna, córka Marcina młynarza; Stanisław Sawek — pełnomocnik, Mieszczanin miasta Wilno; Stanisław Meznik[?] — pełnomocnik, Mieszczanin miasta Wilno; Nienazwany Żyd horodeński, wierzyciel — świadek; Martin, wiz — świadek, Wiz, służebnik prowadzącego księgi Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileń — miejsce wspomniane [?]; mesta Wilenskoho — miejsce wspomniane; Horodno / Horodenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki17 stycznia 1550, piątek. Do ksiąg przychodzą mieszczanie wileńscy Stanisław Sawek i Stanisław Meznik[?], wraz z Żydem horodeńskim i Huda Abramowiczem[?]; własną składnię wyliczenia zachowano, nie utożsamiając automatycznie Hudy z nienazwanym wierzycielem. Opowiadają o dawnym długu osiemdziesięciu groszy Marcina, młynarza mieszkającego w Horodnie. Jego córka Hanna przez kilka lat służyła wierzycielowi za dług ojca. Przywołano wcześniejszą skargę Żyda przeciw Hannie, zasądzenie długu ojca i wyznaczenie terminu zapłaty; wymienieni mieszczanie wzięli ją w poręczenie do tego terminu. W obecny piątek dostarczyli wiza Marcina, służebnika prowadzącego księgi. Przed wizem Hanna ujednała wierzyciela i zadośćuczyniła mu za dług ojca. Następnie wierzyciel osobiście, dobrowolnie, wobec wiza potwierdza przed prowadzącym księgi, że Hanna przez swoich poręczycieli zadośćuczyniła mu i że zapłata od niej nastąpiła. Jest to rzeczywiste potwierdzenie zaspokojenia, odrębne od wcześniejszego wyroku i kilkuletniej służby; sposobu ani osobnej kwoty obecnego przekazania nie podano. Mieszczanie proszą o wpis swojego opowiadania oraz dobrowolnego zeznania wierzyciela i wiza; własne zakończenie nakazuje wpis. Ojciec Marcin i wiz Marcin są odrębnymi osobami. Horodno oznacza miejsce zamieszkania ojca i afiliację wierzyciela, Wilno — afiliację mieszczan. Miejsca obecnej zapłaty nie nazwano. Piątek przy dacie 17 stycznia pozostaje obok czwartku w poprzednim akcie, bez harmonizacji. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 492 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 349. Добровольное признание Яновичами долга викарию и обязательств по соглашениюЛисты / страницы рукописис. 973; с. 974 Дата записи1550-01-17 Даты документов и процессуальные срокисрок исполнения: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 497 Лица, роли и должностиЯновичове [?] [SML: предварительная форма] — истец; Неназванный викары клаштору Панны Марыи в Вилне — кредитор, викарий виленского монастыря Девы Марии; Ян Янович — должник, господарский боярин; Грыгор Янович — должник, господарский боярин; Юри Янович — должник, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Викары клаштору Панны Марыи [?] [SML: предварительная форма]; Неназванный архидякон — архидиакон География — владения, юрисдикция и должностиВилне — упомянутое место [?]; клаштор Панны Марыи в Вилне — упомянутое место; Виленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия17 января 1550 г., пятница. Господарские бояре Ян, Грыгор и Юрий Яновичи добровольно являются перед виленским наместником Богданом Андреевичем Эпимахом. Они признают по соглашению долг неназванному отцу викарию монастыря Девы Марии в Вильне: półczwartej кopy и четырнадцать грошей за ущерб, цепи и другие вещи. Półczwartej означает три с половиной копы; четырнадцать грошей сохранены отдельно без пересчёта общего итога. Обязуются заплатить в четыре недели. Если найдут утраченную вещь, должны вернуть её викарию, с вычетом её стоимости из денег. Также должны дать свою кобылу викарию для работы, пока onyi trabez[?] не будет возвращён им неназванным архидиаконом; неясный предмет условия не отождествлён с конём или упряжью. Обязуются выступать за викария во всех затруднениях и убытках, которые архидиакон мог бы взыскивать с него. Викарий просит записи, наместник велит записать. Засвидетельствованы соглашение и обязательства, а не выплата, находка вещей, передача кобылы или исполненное представительство. Общее Яновичи не принято за самостоятельное доказательство братства трёх бояр. Вильна обозначает монастырь и должность наместника; место ущерба не названо. Wersja polska · nr 349Karty / strony rękopisus. 973; s. 974 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Henwara17 dnia u Piatnicu Daty dokumentów i terminy procesowetermin wykonania: za czetyry nedeli oddati Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 497 Osoby, role i urzędyJanowiczowie [?] [SML: forma wstępna] — powód; Nienazwany wikary klasztoru Panny Maryi w Wilnie — wierzyciel, Wikaryi klasztora Panny Maryi Wilenskoho; Jan Janowicz — dłużnik, Boiaryn Hospodarski; Hryhor Janowicz — dłużnik, Boiaryn Hospodarski; Juri Janowicz — dłużnik, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Wikary klasztoru Panny Maryi [?] [SML: forma wstępna]; Nienazwany archidiakon — Ardiakon Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilnie — miejsce wspomniane [?]; klasztor Panny Maryi w Wilnie — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki17 stycznia 1550, piątek. Bojarzy hospodarscy Jan, Hryhor i Juri Janowiczy dobrowolnie stają przed Bohdanem Andrejewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim. Oświadczają, że z ugody pozostali winni nienazwanemu ojcu wikaremu klasztoru Panny Maryi w Wilnie półczwartej kopy i czternaście groszy za szkody, łańcuchy i inne rzeczy. Półczwartej to trzy i pół kopy; czternaście groszy zachowano oddzielnie, bez przeliczania sumy. Zobowiązują się zapłacić w cztery tygodnie. Jeżeli odnajdą którąś z utraconych rzeczy, mają zwrócić ją wikaremu, a jej wartość ma zostać potrącona z pieniędzy. Mają także dać swoją klacz wikaremu do pracy, dopóki onyi trabez[?] nie zostanie im zwrócony przez nienazwanego księdza archidiakona; niepewnego przedmiotu tej klauzuli nie utożsamiono z koniem ani uprzężą. Podejmują też zobowiązanie zastępowania wikarego we wszystkich trudnościach i szkodach, których archidiakon miałby dochodzić przeciw niemu. Wikary prosi o wpis, a namiestnik nakazuje zapis. Potwierdzono ugodę i zobowiązania, nie zapłatę, odnalezienie rzeczy, przekazanie klaczy ani wykonanie zastępstwa. Wspólnego Janowiczy nie uznano za samodzielny dowód braterstwa trzech bojarów. Wilno oznacza klasztor i urząd namiestnika; miejsca szkód nie nazwano. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 492 (правая половина), 493 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 350. Жалоба Богдана Станкевича о выводе тиуна и вещей из Рудоминского двора; сообщение виза о находкеЛисты / страницы рукописис. 974; с. 975 Дата записи1550-01-17 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 497 Лица, роли и должностиБогдан Станкевич [?] [SML: предварительная форма] — истец; Богдан Станкевич / Станкович — истец, господарский боярин; Ян Комисевич — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ян Конишевич [?] [SML: предварительная форма]; Тивун рудоминский [?] [SML: предварительная форма]; Брат тивуна [?] [SML: предварительная форма]; Жоны браци [?] [SML: предварительная форма]; Петрела — тиун; Неназванный брат Петрели; Неназвана жена Петрели; Шемеле / Шымкелис[?] — мещанин города Вильно; винник[?]; Янко Мисевич[?] — свидетель; Филип Стоцкий — свидетель, виж, служебник наместника; Мартин, Стуковиц[?] войтны — свидетель, Стюкович[?] войтный География — владения, юрисдикция и должностиДвор Рудоминский — имение [?]; Двожец Рудоминский — упомянутое место; места Виленского / Виленский — упомянутое место; дом Шымкела / Шымкелиса — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия17 января 1550 г., пятница. Господарский боярин Богдан, в заголовке Stankiewicz, в начале Stankowicz, приходит к виленскому наместнику Богдану Андреевичу Эпимаху. Он обвиняет Яна Komisewicz в выводе из дворца Rudominski его тиуна Petrela с неназванными братом и женой, имуществом, зерном и другими вещами к виленскому мещанину Szemele winnik[?]. Просит виза для поиска тиуна или вещей. Наместник назначает Филипа Стокого. Виз со Stukowic[?] woytny Мартином приходят в дом мещанина, далее Szymkel/Szymkelis, и находят lico: berwenie, овёс и brewchu[?]; последний предмет не расшифрован догадкой. Рассказ виза приводит показание Janko Misewicz[?], что Szymkelis сам вывел из его дома тиуна, дерево, зерно и другие вещи в свой дом. Это сообщение отделено от первоначального обвинения против Яна; формы Komisewicz/Misewicz не объединены без оговорки. По просьбе записать жалобу и показание виза приказано внести их в книги. Находка вещей не является решением о собственности, виновности или статусе людей; исполненного возврата или выплаты не записано. Дворец Rudominski — заявленное место вывода; Вильна обозначает принадлежность мещанина и должность наместника. Адрес дома и современное положение имения не установлены. Wersja polska · nr 350Karty / strony rękopisus. 974; s. 975 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Henwara17 Den u Piatnicu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 497 Osoby, role i urzędyBohdan Stankiewicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Bohdan Stankiewicz / Stankowicz — powód, Boiaryn Hospodarski; Jan Komisewicz — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jan Koniszewicz [?] [SML: forma wstępna]; Tiwun rudomiński [?] [SML: forma wstępna]; Brat tiwuna [?] [SML: forma wstępna]; Żony braci [?] [SML: forma wstępna]; Petrela — Tiwun; Nienazwany brat Petreli; Nienazwana żona Petreli; Szemele / Szymkelis[?] — Mieszczanin mesta Wilenskoho; winnik[?]; Janko Misewicz[?] — świadek; Filip Stocki — świadek, Wiz, służebnik namiestnika; Martin, Stukowic[?] woytny — świadek, Stukowic[?] woytny Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyDwór Rudomiński — majątek [?]; Dworzec Rudominski — miejsce wspomniane; mesta Wilenskoho / Wilenski — miejsce wspomniane; dom Szymkela / Szymkelisa — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki17 stycznia 1550, piątek. Bojar hospodarski Bohdan, w nagłówku Stankiewicz, w otwarciu Stankowicz, przychodzi do namiestnika wileńskiego Bohdana Andrejewicza Epimacha. Zarzuca Janowi Komisewiczowi wyprowadzenie z dworca Rudominskoho jego tiwuna Petreli z nienazwanym bratem i żoną oraz dobytkiem, zbożem i innymi rzeczami do mieszczanina wileńskiego, nazwanego Szemele winnik[?]. Prosi o wiza w celu odnalezienia tiwuna lub rzeczy. Namiestnik daje Filipa Stockiego. Wiz ze Stukowic[?] woytnym Marcinem przychodzą do domu mieszczanina, w dalszym tekście Szymkel/Szymkelis, i znajdują lico: berwenie, owies i brewchu[?]; ostatnie słowo zachowano bez odgadywania rodzaju rzeczy. Relacja wiza przytacza zeznanie Janka Misewicza[?], że to Szymkelis sam wyprowadził z jego domu tiwuna, drewno, zboże i inne rzeczy do swojego domu. Ten przekaz odróżniono od pierwotnego zarzutu przeciw Janowi; wariantów Komisewicz/Misewicz nie scalono bez zastrzeżenia. Na prośbę o zapis skargi i zeznania wiza następuje polecenie wpisu do ksiąg. Znalezienie rzeczy nie jest rozstrzygnięciem własności, winy ani statusu ludzi; nie zapisano wykonanego zwrotu lub zapłaty. Dworzec Rudominski jest deklarowanym miejscem wyprowadzenia; Wilno oznacza afiliację mieszczanina i urząd namiestnika. Adresu domu i nowoczesnego położenia majątku nie ustalono. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 493 (левая половина), 493 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 351. Сообщение Матыса Балтромеевича о примирении с князем Станиславом Гедройцем и принятой уплате без квитаЛисты / страницы рукописис. 975; с. 976; с. 977 Дата записи1550-01-12 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 498 Лица, роли и должностиМатыс Балтромеевич [?] [SML: предварительная форма] — истец; Матыс Балтромейевич — истец; Станислав Гедройц — ответчик, князь; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Гедройч, ксиаже [?] [SML: предварительная форма]; Сёстра Матыса [?] [SML: предварительная форма]; Якуб, служебник Станислава; Неназванный змарлы войевода виленский — виленский воевода; Федор Волк — свидетель, виз; господарский дворянин; Федор Уколов[?] — свидетель; Андрей Гедройц — свидетель, князь География — владения, юрисдикция и должностиБюнтишки[?] / Бюнтишкове[?] — имение; Вилни / Виленского — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 января 1550 г., воскресенье. Матыс Балтромеевич перед виленским наместником Богданом Андреевичем Эпимахом сообщает о прежнем вызове князем Станиславом Гедройцем от имени слуги Якуба по делу о головщине за сестру; отнесение слова «его» остаётся неясным. Матыс не явился по позову и за децким, после чего увяжчий ввёл противника в его имение Biuntiszki[?]. Матыс вызвал князя по делу об имении и его разорении, получил от панов лист и выведчего; тот вывел имение из власти князя и возвратил Матысу. Князь заявлял убытки и расходы. Обе стороны приехали в Вильну и примирились перед добрыми людьми без дальнейшего процесса. Сумма соглашения записана połodinacetma kopami hroszey[?], без уверенного числового пересчёта. На следующий день после примирения, в субботу, Матыс действительно уплатил князю при визе и господарском дворянине Федоре Волке, Федоре Уколове[?] и князе Андрее Гедройце. Получатель принял деньги, но не дал квита, обещая выдать по требованию. Федор Волк лично подтверждает уплату и принятие. По просьбе Матыса приказано записать сообщение и показание виза в книги. Нового решения о головщине и исполненной выдачи квита нет. Biuntiszki[?] — спорное имение, Вильна — место приезда сторон и примирения, а также обозначение должностей; современное положение имения не установлено. Wersja polska · nr 351Karty / strony rękopisus. 975; s. 976; s. 977 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Henwara12 Deń w nedelu Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: nazawtreie po onem iednani w Subotu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 498 Osoby, role i urzędyMatys Bałtromiejewicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Matys Baltromeyewicz — powód; Stanisław Gedroyc — pozwany, Kniaź; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Stanisław Giedrojć, książę [?] [SML: forma wstępna]; Siostra Matysa [?] [SML: forma wstępna]; Jakub, służebnik Stanisława; Nienazwany zmarły wojewoda wileński — Wojewoda Wilenski; Fedor Wolk — świadek, Wiz; Dworanin Hospodarski; Fedor Ukołow[?] — świadek; Andrey Gedroyc — świadek, Kniaź Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyBiuntiszki[?] / Biuntiszkowie[?] — majątek; Wilni / Wilenskoho — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki12 stycznia 1550, niedziela. Matys Baltromeyewicz przed namiestnikiem wileńskim Bohdanem Andrejewiczem Epimachem relacjonuje wcześniejszy pozew księcia Stanisława Gedroycia w imieniu służebnika Jakuba o hołowszczyznę siostry; odniesienie słowa „jego” pozostaje niejednoznaczne. Matys nie stawił się w terminach pozwu i deckiego, po czym uwiażczy wwiązał przeciwnika w jego majątek Biuntiszki[?]. Matys pozwał księcia o majątek i jego spustoszenie, otrzymał od panów list i wyweżczego, który wyłączył majątek spod władzy księcia i oddał Matysowi. Książę zgłaszał szkody i koszty. Obie strony przyjechały do Wilna i zawarły ugodę przed dobrymi ludźmi bez dalszego procesu. Suma ugody zapisana połodinacetma kopami hroszey[?] pozostaje bez pewnego przeliczenia. Matys następnego dnia po ugodzie, w sobotę, rzeczywiście zapłacił księciu w obecności wiza i dworzanina hospodarskiego Fedora Wolka, Fedora Ukołowa[?] oraz księcia Andreja Gedroycia; odbiorca przyjął pieniądze, lecz nie dał kwitu, obiecując go na żądanie. Fedor Wolk osobiście potwierdza zapłatę i przyjęcie. Na prośbę Matysa polecono wpisać relację i zeznanie wiza do ksiąg. Nie jest to nowy wyrok o hołowszczyźnie ani dowód wydania kwitu. Biuntiszki[?] jest spornym majątkiem, Wilno miejscem przyjazdu stron i ugody oraz afiliacją urzędów; nowoczesnej lokalizacji majątku nie ustalono. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 493 (правая половина), 494 (левая половина), 494 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:20 15 октября 1:45 Карточка № 352. Поручение Махмета Станиславу Вировскому взыскать с Ивана колпачника 28 коп литовских грошейЛисты / страницы рукописис. 977 Дата записи1550-01-14 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 498 Лица, роли и должностиМахмет, Турчин [?] [SML: предварительная форма] — истец; Махмет — истец, турок; Иван колпачник — ответчик, московитин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Иван, колпачник [?] [SML: предварительная форма]; Станислав Вировский [?] [SML: предварительная форма]; Станислав Вировский — представитель, королевский оброчный География — владения, юрисдикция и должностицарагород — упомянутое место; Виленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия14 января 1550 г. Турчин Махмет вместе со Станиславом Вировским, королевским obroczny, предстаёт перед виленским наместником Богданом Андреевичем Эпимахом. Он сообщает, что получил правом взыскание 28 коп литовских грошей с московитина Ивана колпачника. Уезжая в Carahorod, Махмет поручил Станиславу взыскать эту сумму с Ивана и принять её в свои руки. Записано полномочие на получение долга; выполненной выплаты или получения денег не указано. Заголовок и текст рукописи называют 28 коп, тогда как заголовок SML — 20 коп; расхождение сохранено по источникам. Carahorod — направление отъезда Махмета, Вильна обозначает должность наместника; местожительство должника и имение не названы. Wersja polska · nr 352Karty / strony rękopisus. 977 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Henwara14 Den Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 498 Osoby, role i urzędyMachmet, Turczyn [?] [SML: forma wstępna] — powód; Machmet — powód, Turczyn; Iwan kołpacznik — pozwany, moskwitin; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Iwan, kołpacznik [?] [SML: forma wstępna]; Stanisław Wirowski [?] [SML: forma wstępna]; Stanisław Wirowski — pełnomocnik, obroczny krolewski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędycarahorod — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki14 stycznia 1550. Turczyn Machmet wraz ze Stanisławem Wirowskim, obrocznym królewskim, staje przed namiestnikiem wileńskim Bohdanem Andrejewiczem Epimachem. Relacjonuje, że uzyskał prawem od moskwityna Iwana kołpacznika 28 kop groszy litewskich. Odjeżdżając do Carahorodu, poruczył Stanisławowi odebranie tej sumy od Iwana do własnych rąk. Obecny zapis dotyczy upoważnienia do odebrania należności, bez stwierdzenia wykonanej zapłaty lub odbioru. W rękopisie zarówno nagłówek, jak i treść podają 28 kop, natomiast nagłówek SML podaje 20 kop; rozbieżność pozostaje przypisana źródłom. Carahorod jest kierunkiem wyjazdu Machmeta, Wilno afiliacją urzędu namiestnika; miejsca zamieszkania dłużnika ani majątku nie podano. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 494 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 353. Жалоба королевского золотника Гануса на Щепана Павловича о нападении; осмотр ран тиунаЛисты / страницы рукописис. 977; с. 978 Дата записи1550-01-25 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 498 Лица, роли и должностиЗлотник кролевский [?] [SML: предварительная форма] — истец; Ганус — истец, золотарь господаря-короля; Щепан Павлович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Щепан Павлович [?] [SML: предварительная форма]; Павел Мигелачевич[?] — тиун; Богдан / Лукаш / Афанелис[?]; Крыстоф Крыский[?] — свидетель, виз; служебник наместника География — владения, юрисдикция и должностиДвор Ростяняский[?] — имение; Гаи Его власные — упомянутое место; волости Лудерске[?] — упомянутое место; Виленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия25 января 1550 г. Ганус, королевский золотник, лично жалуется Богдану Андреевичу Эпимаху на господарского боярина Щепана Павловича из волости Luderskie[?] и его помощников. По жалобе, в минувшую субботу, названную третьим днём перед Тремя Королями, они напали на его собственный гай при дворе Rostianiaski[?] и избили тиуна Павла Mihełacziewicz[?]. Когда тот звал на помощь, люди двора выбежали и также подверглись побоям. Их имена записаны последовательностью Bohdan Łukasz Afanelis[?], деление которой неясно. Заявлены утрата топора, сермяги и двух шапок: бархатной и harusowaia. По просьбе Гануса назначен виз Крыстоф Крыский[?], который действительно осмотрел тиуна и сообщил в книги о двух синих ранах от палки: на левой руке у локтя и на ноге выше колена. Ганус дал записать жалобу и показание виза. Несмотря на заголовок Wyrok, окончание не содержит решения о виновности, смерти, возмещении, выплате или возврате вещей. Гай и двор — заявленное место нападения; волость обвиняемого и виленская должность — отдельные принадлежности. Современное положение имения не установлено. Wersja polska · nr 353Karty / strony rękopisus. 977; s. 978 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Hen25Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: Subotu minutuia ... treteho Dnia pered tryma krolmi Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 498 Osoby, role i urzędyZłotnik królewski [?] [SML: forma wstępna] — powód; Hanus — powód, Złotnik Hospodara korola; Szczepan Pawłowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Szczepan Pawłowicz [?] [SML: forma wstępna]; Pawel Mihełacziewicz[?] — Tiwun; Bohdan / Łukasz / Afanelis[?]; Krystof Kryski[?] — świadek, Wiz; służebnik namiestnika Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyDwór Rostianiaski[?] — majątek; Hai Jeho własnyie — miejsce wspomniane; wołosti Luderskie[?] — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki25 stycznia 1550. Hanus, złotnik króla, osobiście skarży przed Bohdanem Andrejewiczem Epimachem bojarzyna hospodarskiego Szczepana Pawłowicza, z wołości Luderskie[?], i jego pomocników. Zarzuca im gwałtowny najazd na własny gaj przy dworze Rostianiaskim[?] w minioną sobotę, określoną jako trzeci dzień przed Trzema Królami. Według skargi pobili tiwuna Pawła Mihełacziewicza[?]; gdy wołał o ratunek, ludzie dworu wybiegli i także zostali pobici. Ci ostatni nazwani są ciągiem Bohdan Łukasz Afanelis[?], którego podział pozostaje niepewny. W starciu miały zginąć topór, siermięga i dwie czapki: aksamitna i harusowaia. Na prośbę Hanusa namiestnik wyznaczył wiza Krystofa Kryskiego[?]. Wiz rzeczywiście obejrzał tiwuna i zgłosił do ksiąg dwie sine rany od kija: na lewej ręce przy łokciu oraz na nodze powyżej kolana. Hanus dał wpisać skargę i zeznanie wiza. Mimo nagłówka Wyrok zakończenie zapisuje skargę i oględziny, bez wyroku o winie, śmierci, odszkodowania, zapłaty lub zwrotu rzeczy. Gaj i dwór stanowią deklarowane miejsce najazdu; wołość oskarżonego oraz urząd wileński są odrębnymi afiliacjami. Nowoczesnego położenia majątku nie ustalono. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 494 (правая половина), 495 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). Карточка № 354. Жалоба Войтеха Богдановича на Яна, слугу Миколая Воронина; ответ и распоряжение о задержании до представления ИванкаЛисты / страницы рукописис. 978; с. 979; с. 980; с. 981 Дата записи1550-03-24 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 499 Лица, роли и должностиВойтех Богданович [?] [SML: предварительная форма] — истец; Войтех Богданович — истец, служебник Ивана Горностая; Ян, служебник Воронина — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Миколай, возник [?] [SML: предварительная форма]; Иван Горностаи — дворный маршалок; земский подскарбий; Миколай Воронин / Ворона [?] — панынский наместник[?]; Княз Ян Крошынский — князь; Ян, служебник Сундитов; Себестян Сундитов[?]; Укудин / Кудин[?] — княжеский подворник; Иванко Воронин; Яс Семенович — подворник; жена Яся География — владения, юрисдикция и должностивилни / места виленского — упомянутое место; Старынки / Старынках — упомянутое место; Двор князий Соломерецких — упомянутое место; наместник Панынский[?] — упомянутое место; Господа ... Яся Семеновича — упомянутое место; на Селе у музыка — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия24 марта 1550 г. Войтех Богданович, слуга дворного маршалка и земского подскарбия Ивана Горностая, жалуется на Яна, слугу Миколая Воронина/Вороны, наместника Panynski[?]. Заголовок называет патрона, но лично отвечает его Ян. Войтех рассказывает о прежнем понедельничном ранении князем Яном Крошинским со слугами и утрате 22 коп. Его сопровождал другой Ян, слуга Себестиана Sunditow[?], имевший по рассказу 30 коп. При ночлеге у княжеского подворника Ukudin/Kudin[?] Иванко, другой слуга Воронина, якобы украл у этого Яна 13 коп, а также Войтеховы седло и епанчу. Суммы 30 и 13 коп сохранены раздельно. Также заявлено взятие у Кудина гнедого коня Иванка, прежде заложенного за 40 грошей, красного сукмана Lunski, кожуха и сапог. Иванко будто поселился у Яся Семеновича, выкупил заложенную там за 20 грошей карватку Воронина, угощал Яна Воронинова похищенными деньгами и приобретал одежду. Ясь с женой будто спрашивали о деньгах; ответ ссылался на выигрыш 13 коп. Яну Воронинову приписано выведение Иванка из Вильны в Старинки и укрывательство после предупреждения Кудина. Отвечающий Ян признаёт встречу с Иванком, виденные деньги, угощение и совместный приезд на коне с седлом и епанчей; говорит, что после предупреждения оставил товарища в селе у мужика. Утверждает, что Иванко теперь заключён патроном в Старинках, и предлагает представить его в Вильне. Войтех требует надлежащей поруки; Ян её дать не может. Наместник приказывает посадить Яна в замок до представления Иванка перед правом и записать жалобу и ответ. Это распоряжение о задержании, без записи исполненного перевода, окончательного решения о виновности, возмещении, выплате или возврате. Вильна, Старинки, дом князей Соломерецких и дома подворников — отдельные места поездок и ночлега; должность Panynski[?] не устанавливает местоположение имения. Wersja polska · nr 354Karty / strony rękopisus. 978; s. 979; s. 980; s. 981 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Marca 24 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: tych nedawnych czasow w Ponedelok Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 499 Osoby, role i urzędyWoytech Bohdanowicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Woytech Bohdanowicz — powód, Służebnik Iwana Hornostaia; Jan, służebnik Woronina — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Mikołaj, woźnik [?] [SML: forma wstępna]; Iwan Hornostai — Marszałek Dworny; Podskarbi Zemski; Mikołaj Woronin / Worona [?] — Namestnik Panynski[?]; Kniaź Jan Kroszynski — Kniaź; Jan, służebnik Sunditow; Sebestian Sunditow[?]; Ukudin / Kudin[?] — Podwornik kniażęcy; Iwanko Woronin; Jas Semenowicz — Podwornik; żona Jasia Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędywilni / mesta wilenskoho — miejsce wspomniane; Starynki / Starynkach — miejsce wspomniane; Dwór kniaziy Sołomereckich — miejsce wspomniane; namestnik Panynski[?] — miejsce wspomniane; Hospoda ... Jasia Semenowicza — miejsce wspomniane; na Sele u muzyka — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki24 marca 1550. Woytech Bohdanowicz, służebnik marszałka dwornego i podskarbiego ziemskiego Iwana Hornostaia, skarży Jana, służebnika Mikołaja Woronina/Worony, namiestnika Panynskiego[?]. Nagłówek kieruje skargę przeciw patronowi, lecz osobiście odpowiada jego Jan. Woytech relacjonuje wcześniejsze poniedziałkowe zranienie przez księcia Jana Kroszyńskiego i sługi oraz utratę 22 kop. Towarzyszył mu inny Jan, sługa Sebestiana Sunditow[?], mający według relacji 30 kop. Przy noclegu u książęcego podwornika Ukudina/Kudina[?] Iwanko, drugi sługa Woronina, miał ukraść temu Janowi 13 kop oraz należące do Woytecha siodło i jepanczę. Kwoty 30 i 13 kop pozostają odrębnymi zapisami. Zarzucono też zabranie Kudinu gniadego konia Iwanka, wcześniej zastawionego za 40 groszy, czerwonego sukmanu Lunski, kożucha i butów. Iwanko miał zamieszkać u Jasia Semenowicza, wykupić zastawioną tam za 20 groszy karwatkę Woronina, częstować Jana Woroninowego skradzionymi pieniędzmi i sprawiać odzież. Jas i żona mieli pytać o pochodzenie pieniędzy; padła odpowiedź o wygraniu 13 kop. Jan Woroninowy miał wyprowadzić Iwanka z Wilna do Starynek i ukrywać go mimo ostrzeżenia Kudina. Obecny Jan przyznaje znalezienie Iwanka, widzenie pieniędzy, poczęstunek i wspólny przyjazd na koniu z siodłem i jepanczą; tłumaczy, że po ostrzeżeniu zostawił towarzysza na wsi u mużyka. Twierdzi, że Iwanko jest obecnie więziony przez patrona w Starynkach, i oferuje przedstawienie go w Wilnie. Woytech żąda odpowiedniej poręki; Jan nie może jej dać. Namiestnik rozkazuje osadzić Jana w zamku do przedstawienia Iwanka przed prawem i wpisać skargę oraz odpowiedź. To nakaz zatrzymania, bez zapisu wykonanej translokacji, końcowego wyroku o winie, zasądzonego odszkodowania, zapłaty lub zwrotu. Wilno, Starynki, dom książąt Sołomereckich i podworników są odrębnymi miejscami podróży lub noclegu; urząd Panynski[?] nie określa automatycznie miejsca majątku. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 495 (левая половина), 495 (правая половина), 496 (левая половина), 496 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (левая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:21 15 октября 1:46 Карточка № 355. Жалоба Грышка Михайловича Борсука на князя Грыгоря Ивановича Багриновского: побои, спор о статусе и сроки доказательства и правосудияЛисты / страницы рукописис. 981; с. 982; с. 983 Дата записи1550-06-21 [?] Даты документов и процессуальные срокидата события: 1550-06-04 [?]; дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 501 Лица, роли и должностиПетр Дмитреевич Корсак — заседатель, державца Остроги и быховский; Андрей Илговский — заседатель; Станислав Траскерский[?] — заседатель, господарский дворянин; Грышко Михаилович Борсук [?] [SML: предварительная форма] — истец; Грышко Михайлович Борсук — истец, служебник князя Васила Багрыновского; Княз Грыгор Иванович Багрыновский — ответчик, князь; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Грыгоры Иванович Бакрыновский[?], ксиаже [SML: предварительная форма]; Княз Васыл Багрыновский — князь; Иван Пласкбе[?] — княжеский боярин; Хома — слуга князя Григорьева; Михайл Комар; Пан Роский; Братя Грышкова; Брат князя Грыгорева География — владения, юрисдикция и должностиНаместник Виленский — упомянутое место; Остроги — упомянутое место; Быховский — упомянутое место; Дом ... Ивана Пласкбе[?] — упомянутое место; Двор Господарский Нестановичи — упомянутое место; имени своем в Нестановичох — упомянутое место; Дом князя Грыгоря — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияЗаголовок датирован 21 июня 1550 г., но окончание называет текущий день средой 4 июня; противоречие сохранено. Грышко Михайлович Борсук, слуга князя Василя Багриновского, лично жалуется на князя Грыгоря Ивановича Багриновского: первое побитие самим князем при пире в его доме и отдельное побитие Хомой с помощниками в доме княжеского боярина Ивана Plaskbe[?]. Первая поездка связана с неуверенно прочитанным кануном св. Юрия; календарная дата не вычислена. Значительные потери заявлены со ссылкой на собственный реестр, содержание которого не приведено. Князь отвечает, что непрошеный пьяный Грышко оскорблял его и был выведен. Грышко отрицает оскорбления, говорит о товарище и оплате мёда ключнику. Стороны ссылаются на свидетелей; Грышко также на Михайла Комара, которому якобы показывал побои при его управлении господарским двором Нестановичи от Пана Роского. В доказательственной ссылке отдельно названы три рубля. Грышко предлагает присягу; князь не принимает доказательство и не соглашается на присягу. Исполненная присяга или осмотр ран вижом не записаны. Князь заявляет невольный статус Грышка и неделимость с братом; Грышко утверждает статус путного боярина, ссылаясь на живых братьев у своего патрона. Богдан Епимах даёт шесть недель для представления братьев либо письма патрона о статусе. Только после успешного доказательства князь должен возместить побои как путному слуге тремя рублями грошей; безусловного текущего присуждения и выплаты нет. По отдельной жалобе на Хому князь предлагает правосудие, Грышко соглашается; судья назначает четыре недели после шестинедельного срока для суда с Хомой в княжеском имении Нестановичи. При отказе в правосудии Хому следует представить перед этим судом. Совершённые доказательство статуса, разбирательство и платежи не записаны. При деле присутствуют Петр Дмитриевич Корсак, державца Ostrohi и Bychowski, Андрей Илговский, Станислав Traskerski[?]. Должности, господарский двор и княжеское имение разделены; два упоминания Нестановичей автоматически не отождествлены. Wersja polska · nr 355Karty / strony rękopisus. 981; s. 982; s. 983 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Iunia 21 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: od seho dnia seredy od meseca Iunia czetwerteho dnia; data zdarzenia: w wiliiu Swetho Juria[?] Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 501 Osoby, role i urzędyPetr Dmitrieiewicz Korsak — asesor, Derżawca Ostrohi i Bychowski; Andrey Ilgowski — asesor; Stanisław Traskerski[?] — asesor, Dworonin hospodarski; Hryszko Michaiłowicz Borsuk [?] [SML: forma wstępna] — powód; Hryszko Michayłowicz Borsuk — powód, Służebnik kniazia Wasila Bahrynowskoho; Kniaź Hryhor Iwanowicz Bahrynowski — pozwany, Kniaź; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Hryhory Iwanowicz Bakrynowski[?], książę [SML: forma wstępna]; Kniaź Wasyl Bahrynowski — Kniaź; Iwan Plaskbe[?] — Boiaryn kniażęcy; Choma — Słuha kniazia Hryhorewa; Michaył Komar; Pan Roski; Bratia Hryszkowa; Brat kniazia Hryhorewa Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyNamestnik Wilenski — miejsce wspomniane; Ostrohi — miejsce wspomniane; Bychowski — miejsce wspomniane; Dom ... Iwana Plaskbe[?] — miejsce wspomniane; Dwor Hospodarski Nestanowiczy — miejsce wspomniane; imeni swoiem w Nestanowiczoch — miejsce wspomniane; Dom kniazia Hryhoria — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiNagłówek: 21 czerwca 1550; zakończenie nazywa dzień bieżący środą 4 czerwca — sprzeczność źródła pozostaje nierozstrzygnięta. Hryszko Michayłowicz Borsuk, sługa księcia Wasyla Bahrynowskiego, osobiście skarży księcia Hryhora Iwanowicza Bahrynowskiego o pobicie przy uczcie w jego domu i odrębne pobicie przez Chomę z pomocnikami w domu książęcego bojarzyna Iwana Plaskbe[?]. Pierwszą wizytę wiąże z literalną, niepewną wigilią św. Juria; nie przeliczono daty. Straty określa jako znaczne, powołując się na własny rejestr, którego treści nie przytoczono. Książę twierdzi, że nieproszony, pijany Hryszko obrażał go i został wyprowadzony. Hryszko zaprzecza obelgom, mówi o towarzyszu i zapłacie klucznikowi za miód. Obaj odsyłają do świadków; Hryszko także do Michayła Komara, któremu miał pokazać pobicie podczas jego zarządu hospodarskim dworem Nestanowiczy od Pana Roskiego. W tym dowodzie występuje odrębne wyrażenie o trzech rublach. Hryszko proponuje przysięgę, lecz książę nie przystaje na dowód ani przysięgę; jej wykonania nie zapisano. Książę utrzymuje, że Hryszko jest jego niewolnym człowiekiem, niepodzielnym z bratem; Hryszko powołuje się na status bojarzyna putnego i żyjących braci służących patronowi. Bohdan Epimach wyznacza sześć tygodni na przedstawienie braci lub listu patrona o statusie. Dopiero po skutecznym wywodzie książę ma zapłacić trzy ruble groszy za pobicie jako sługi putnego; nie jest to bezwarunkowe zasądzenie ani zapłata. W sprawie Chomy książę proponuje sprawiedliwość, na co Hryszko przystaje. Sędzia wyznacza osobny termin czterech tygodni po sześciotygodniowym terminie na sprawiedliwość z Chomą w książęcym imieniu Nestanowiczy, a w razie jej niewymierzenia — przedstawienie Chomy przed urzędem. Nie zapisano wykonanej rozprawy, dowodu statusu, przysięgi ani wypłaty. Przy sprawie obecni Petr Dmitrieiewicz Korsak, derżawca Ostrohi i Bychowski, Andrey Ilgowski oraz Stanisław Traskerski[?]. Urzędy, hospodarski dwór i książęce imienie rozdzielono; nie utożsamiono automatycznie obu zapisów Nestanowiczy. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 496 (правая половина), 497 (левая половина), 497 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 356. Заявление Миколая Андреевича об убийстве посланного слуги Яна Станцевича и утрате вещей; запись в книгиЛисты / страницы рукописис. 904 Дата записи1550-06-07 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 502 Лица, роли и должностиМиколай Андрейевич [?] [SML: предварительная форма] — истец; Миколай Андреевич — истец, маршалок князя-епископа виленского; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станцевич[?] [SML: предварительная форма]; Служебник [?] [SML: предварительная форма]; Ян Станцевич — служебник епископа; Княз Бискуп Виленский — виленский епископ; Себестян Миколаевич; Миколай Ворона — старынский наместник; Княз Поломирыский[?] — князь; Грынко — старынский кузнец; Стасюк Мицович[?] — человек епископа; Якуб Албертович — васишский урядник География — владения, юрисдикция и должностиВиленский — упомянутое место; Васишки / Васишский — упомянутое место; Старынки / Старынский — упомянутое место; мезы Словенска[?] — упомянутое место; мезы Воложина — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия7 июня 1550 г. Миколай Андреевич, маршалок неназванного виленского епископа, лично сообщает об убийстве епископского слуги Яна Станцевича. Перед Semiu Subotoiu епископ послал его в Wasiszki с завязным письмом против Себестиана Миколаевича под 500 копами грошей и отдельным судебным письмом. Последнее пересказывает прежнее присуждение Миколаем Вороной, старинским наместником князя Polomiryski[?], восьми коп на Грынке, старинском кузнеце, за ущерб епископскому человеку Стасюку Micowicz[?]. Письма не прочитаны как отдельно представленные документы; 500 коп и прежние восемь коп не являются текущим присуждением или выплатой. По заявлению Ян убит неизвестным лицом; тело найдено урядником Wasiszki Якубом Альбертовичем на дороге между Slowenska[?] и Воложином. Также пропали конь, на котором он ехал, седло, епанча и другие неназванные вещи. Текущий осмотр вижом, установленный виновник или возврат вещей не записаны. Богдан Епимах распоряжается внести сообщение в книги; нового решения об убийстве, возмещения и выплаты нет. Виленские должности, пункт назначения посыльного, старинские обозначения и названные концы дороги разделены. Wersja polska · nr 356Karty / strony rękopisus. 904 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Iunia 7 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: pered Semiu Subotoiu Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 502 Osoby, role i urzędyMikołaj Andrejewicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Mikołaj Andreiewicz — powód, Marszałek kniazia Biskupa Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Stanciewicz[?] [SML: forma wstępna]; Służebnik [?] [SML: forma wstępna]; Jan Stancewicz — Służebnik biskupa; Kniaź Biskup Wilenski — Biskup Wilenski; Sebestian Mikołaiewicz; Mikołaj Worona — Namestnik Starynski; Kniaź Polomiryski[?] — Kniaź; Hrynko — Kowal Starynski; Stasiuk Micowicz[?] — Czołowek biskupa; Jakub Albertowicz — Uradnik Wasiszski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilenski — miejsce wspomniane; Wasiszki / Wasiszski — miejsce wspomniane; Starynki / Starynski — miejsce wspomniane; mezy Slowenska[?] — miejsce wspomniane; mezy Wołożyna — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki7 czerwca 1550. Mikołaj Andreiewicz, marszałek nienazwanego biskupa wileńskiego, osobiście zgłasza śmierć biskupiego sługi Jana Stancewicza. Przed Semiu Subotoiu biskup wysłał go do Wasiszek z listem zawiaznym przeciw Sebestianowi Mikołaiewiczowi, opisanym pod 500 kopami groszy, oraz z odrębnym listem sądowym. Ten drugi recytuje wcześniejsze zasądzenie przez Mikołaja Woronę, namiestnika Starynskiego księcia Polomiryskiego[?], ośmiu kop na Hrynku, kowalu Starynskim, za szkody biskupiego człowieka Stasiuka Micowicza[?]. Listów nie przedstawiono do niezależnego odczytu; 500 kop i wcześniejsze osiem kop nie są obecnym zasądzeniem ani zapłatą. Według zgłoszenia Jan został zabity przez nieznanego sprawcę, a jego ciało znalazł uradnik Wasiszski Jakub Albertowicz na drodze między Slowenska[?] i Wołożynem. Miał zginąć także koń, na którym jechał, z siodłem, jepanczą i innymi nieokreślonymi rzeczami. Nie zapisano oględzin przez obecnego wiza, ustalenia sprawcy ani odzyskania rzeczy. Bohdan Epimach poleca wpisać zgłoszenie do ksiąg; brak nowego wyroku o zabójstwie, odszkodowania lub wypłaty. Urzędy wileńskie, cel posłania Wasiszki, staryńskie afiliacje oraz wskazane końce drogi rozdzielono. Rękopis ma numer strony 904, mimo fizycznej kolejności 984. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 498 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 357. Решение по спору Здана Еленского с Бернатом Нарковичем Савкой о вводе во владение землями двора Bostunski за 11 копЛисты / страницы рукописис. 904; с. 905; с. 906; с. 907; с. 908 Дата записи1550-08-03 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 503 Лица, роли и должностиЯн Еленский [?] [SML: предварительная форма] — истец; Здан Еленский / Селенский — истец, служебник Миколая Юрьевича Радзивилла; Бернат Наркович Савка — ответчик, господарский дворянин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Бернат Маркович [?] [SML: предварительная форма]; Миколай Юревич Радзивилл — господарский подчаший; лидский, василишский и белицкий державца; Ян Пуздерник / Ян Книзник — виленский мещанин; служебник воеводы; Яновая / Яновой Книзниковой; Небощык Пан Войевода Виленский — виленский воевода; Пан Маршалек Дворны — дворный маршалок; Матыш Балтромейевич Гедройц — мойшагольский и керновский державца её королевской милости; Амброжей Филипсович — виж География — владения, юрисдикция и должностиВилен — упомянутое место [?]; Постунский[?] — имение; Двожец Бостунский / Бостинский — упомянутое место; Вильно / място Виленско — упомянутое место; Лидский — упомянутое место; Василишский — упомянутое место; Белицкий — упомянутое место; Мейшаголский — упомянутое место; Керновский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия3 августа 1550 г. Здан Еленский (Selenski в заголовке), слуга Миколая Юрьевича Радзивилла, лично спорит с господарским дворянином Бернатом Нарковичем Савкой о вводе Яна Puzdernik, виленского мещанина и слуги покойного воеводы, во владение землями двора Bostunski/Bostinski. Здан заявляет о нарушении Статута и отказе показать земли. Бернат предъявляет вводное письмо неназванного дворного маршалка на основании прежнего решения покойного виленского воеводы о 11 копах ущерба против Здана. Отдельная плата за ввод — две копы и 16 грошей; текущая выплата или новое присуждение не записаны. Бернат предъявляет свой реестрик: прилегающие к дому пустовские земли, seliszcza и lada на 10 бочек, поле в jatwor на 14 бочек и сеножатка на четыре воза сена. Это описание вместимости земель, а не нынешних потерь или урожая. Здан предъявляет заверенную печатью выпись из книг Матыша Балтромеевича Гедройца, королевского державцы Мейшаголы и Кернова. Она пересказывает опрос Берната вижом Амброжеем Филипсовичем: Бернат дважды приходил с добрыми людьми, но Здан отказывался выехать и показать земли. Бернат готов обратиться к этим свидетелям; Здан отказывается. Богдан Епимах велит Бернату теперь показать Здану места и границы прежнего ввода. На странице 907 присутствующей Яновой Книжниковой, вдове покойного Яна, разрешено держать только введенные земли до полной выплаты и удовлетворения. Вдова отрицает владение дополнительными землями. На странице 908 условие выплаты повторяется, но буквально сказано Jelenski-mu; направление этой фразы не согласовано молча с прежним разрешением вдове. Излишек за пределами введенных земель можно ей не уступать. Исполненное указание границ, текущая выплата или возврат земель не записаны. Puzdernik/Kniznik сохранены как обозначения источника без молчаливого согласования профессии. Спорный двор отделен от виленских и иных должностных обозначений — Лида, Василишки, Belicki, Мейшагола, Керново. Wersja polska · nr 357Karty / strony rękopisus. 904; s. 905; s. 906; s. 907; s. 908 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta Bozy naroz.1550 mca Sierp.3 Den Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 503 Osoby, role i urzędyJan Jeleński [?] [SML: forma wstępna] — powód; Zdan Jelenski / Selenski — powód, Służebnik Mikołaja Juriewicza Radziwiłła; Bernat Narkowicz Sawka — pozwany, Dworonin Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Bernat Markowicz [?] [SML: forma wstępna]; Mikołaj Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy Hospodarski; derżawca Lidski, Wasiliszski, Belicki; Jan Puzdernik / Jan Kniznik — Meszczanin Wilenski; służebnik wojewody; Janowaia / Janowoy Kniznikowoy; Neboszczyk Pan Wojewoda Wilenski — Wojewoda Wilenski; Pan Marszałek Dworny — Marszałek Dworny; Matysz Baltromeyewicz Gedroyc — Derżawca Karoliewskie Jeie miłosti Mejszagołski, Kernowski; Ambrożey Filipsowicz — Wiz Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileń — miejsce wspomniane [?]; Postunski[?] — majątek; Dworzec Bostunski / Bostinski — miejsce wspomniane; Wilno / miasto Wilensko — miejsce wspomniane; Lidski — miejsce wspomniane; Wasiliszski — miejsce wspomniane; Belicki — miejsce wspomniane; Mejszagołski — miejsce wspomniane; Kernowski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki3 sierpnia 1550. Zdan Jelenski (w nagłówku Selenski), sługa Mikołaja Juriewicza Radziwiłła, spiera się osobiście z dworzaninem hospodarskim Bernatem Narkowiczem Sawką o wwiązanie Jana Puzdernika, mieszczanina wileńskiego i sługi zmarłego wojewody, do ziem dworca Bostunski/Bostinski. Zdan zarzuca postępowanie niezgodne ze Statutem i odmowę wskazania ziem. Bernat przedstawia list uwiazczy nienazwanego marszałka dwornego, oparty na wcześniejszym wyroku zmarłego wojewody wileńskiego: 11 kop za szkody przeciw Zdanowi. Odrębna opłata za wwiązanie wynosi dwie kopy i 16 groszy; nie jest to obecna zapłata ani nowe zasądzenie. Bernat przedstawia swój rejestryk i opisuje przyległe do domu ziemie pustowskie: seliszcza i lada na 10 boczek, pole w jatworze na 14 boczek oraz senożatka na cztery wozy siana; są to opisy pojemności ziem, nie obecne straty czy zbiory. Zdan przedstawia zapieczętowany wypis z ksiąg Matysza Baltromeyewicza Gedroycia, królewskiego dzierżawcy Mejszagoły i Kernowa. Wypis relacjonuje wizowanie Ambrożeya Filipsowicza i odpowiedź Bernata, że dwukrotnie przybywał z dobrymi ludźmi, lecz Zdan odmawiał wyjazdu i okazania ziem. Bernat jest gotów stanąć do tych świadków; Zdan odmawia. Bohdan Epimach nakazuje Bernatowi teraz wskazać Zdanowi konkretne miejsca i granice wcześniejszego wwiązania. Na stronie 907 pozwala obecnej Janowej Kniznikowej, wdowie po Janie, trzymać wyłącznie ziemie objęte wwiązaniem do pełnej zapłaty i zadośćuczynienia. Wdowa zaprzecza posiadaniu dodatkowych ziem. Końcowa strona 908 powtarza warunek zapłaty, lecz literalnie ma Jelenski-mu; kierunek tego zdania pozostaje nieuzgodniony z wcześniejszym pozwoleniem wdowie. Nadwyżki poza ziemiami wwiązanymi można jej odmówić. Nie zapisano obecnej wypłaty, wykonanego okazania granic ani zwrotu ziem. Puzdernik/Kniznik zachowano jako określenia źródłowe; nie harmonizowano zawodu. Dworzec stanowi przedmiot sporu; Wilno oraz Lida, Wasiliszki, Belica, Mejszagoła i Kernowo dotyczą odrębnych afiliacji lub urzędów. Własne numery rękopisu 904–908 zachowano wobec fizycznej kolejności 984–988; surowy OCR pozostał niezmieniony. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 498 (левая половина), 498 (правая половина), 499 (левая половина), 499 (правая половина), 500 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:22 15 октября 1:47 Карточка № 358. Жалоба Юрия Гордыны на Ленарта Лукашевича о потраве хлеба и сеножатей и побоях; осмотр вижа и запись в книгиЛисты / страницы рукописис. 908; с. 909 Дата записи1550-08-07 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 504 Лица, роли и должностиЮрий Гордына [?] [SML: предварительная форма] — истец; Юри Гордына — истец, господарский земянин; Ленарт Лукашевич — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ленарт Лукашевич [?] [SML: предварительная форма]; Войтешко — паробок / пастух; Марына; Грыня / Грынеля; Казарын Грыгоревич — представитель, служебник Юрия Гордыны; Ян Баравик — свидетель, служебник судьи; виз География — владения, юрисдикция и должностиВиленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия7 августа 1550 г. Господарский земянин Юрий Гордына присылает слугу Казарына Григорьевича с жалобой на господарского боярина Ленарта Лукашевича. По жалобе, в недавний девятый четверг Ленарт с товарищами пригнал скот на рожь, ячмень и сеножати Юрия. Паробок и пастух Войтешко, защищавший хлеб, был избит и бежал к своему двору; затем Ленарт с помощниками якобы ворвался в дом и повторно избил его, жену Марыну и сына Грыню. Заявлены потери четырех бочек ячменя, одной бочки ржи и 15 возов сена. Судья назначает вижа Яна Баравика. Тот осматривает ущерб и сообщает в книги о потраве полутора бочек ячменя, трех коп ржи и 15 возов сена. Копы ржи — единица зерна, не денежные копы; жалоба и наблюдения вижа разделены. Виж видит у Войтешка синевую рану левого локтя и под лопаткой с левой стороны, у сына Hrynelia — синевую рану на спине от камня. Осмотр ран Марыны не записан. Богдан Епимах велит внести сообщение в книги; решения о виновности, присуждения, выплаты или возврата потерь нет. Hrynia/Hrynelia сохранены как формы жалобы и отчета; девятый четверг не переведен в календарную дату. Вильно обозначает должность судьи, не местонахождение неназванных полей, сеножатей или дома. Wersja polska · nr 358Karty / strony rękopisus. 908; s. 909 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta Boz.naroz.1550 mca Sierp7 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: Na Dewiatyi Czetwert Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 504 Osoby, role i urzędyJurij Hordyna [?] [SML: forma wstępna] — powód; Juri Hordyna — powód, Ziemianin Hospodarski; Lenart Łukaszewicz — pozwany, Bojaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Lenart Łukaszewicz [?] [SML: forma wstępna]; Woyteszko — Parobok / pastuch; Maryna; Hrynia / Hrynelia; Kazaryn Hryhoriewicz — pełnomocnik, Służebnik Juria Hordyny; Jan Barawik — świadek, Wiz; służebnik sędziego Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki7 sierpnia 1550. Ziemianin hospodarski Juri Hordyna przysyła sługę Kazaryna Hryhoriewicza ze skargą przeciw bojarynowi hospodarskiemu Lenartowi Łukaszewiczowi. Według skargi w niedawny dziewiąty czwartek Lenart z towarzyszami napędził bydło na żyto, jęczmień i senożati Juria. Parobek i pastuch Woyteszko bronił zboża, został pobity i uciekł do swego dworu; następnie Lenart z pomocnikami miał wtargnąć do domu i ponownie pobić jego, żonę Marynę i syna Hrynię. Skarga wymienia cztery boczki jęczmienia, jedną boczkę żyta i 15 wozów siana jako straty. Sędzia wyznacza wiza Jana Barawika; ten rzeczywiście ogląda szkody i zeznaje do ksiąg o potrawieniu półtorej boczki jęczmienia, trzech kop żyta oraz 15 wozów siana. Kopy żyta oznaczają jednostkę zboża, nie pieniądze; ilości ze skargi i oględzin pozostają rozdzielone. Wiz widzi u Woyteszka sine rany lewego łokcia i pod łopatką po lewej stronie, a u jego syna Hrynelia siną ranę na grzbiecie po uderzeniu kamieniem. Nie zapisuje oględzin ran Maryny. Bohdan Epimach poleca wpisać zgłoszenie do ksiąg. Brak wyroku co do winy, zasądzenia, zapłaty lub odzyskania szkód. Hrynia/Hrynelia to zachowane formy skargi i raportu; względnego dziewiątego czwartku nie przeliczono. Wilno jest oznaczeniem urzędu sędziego, nie dowodem położenia nienazwanych pól, senożati lub domu. Własne strony 908–909 odpowiadają fizycznej kolejności 988–989; surowego OCR Jun7 nie zmieniono. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 500 (левая половина), 500 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 359. Решение по спору Павла Гедройца с Мартином Станиславовичем и Настасией о человеке Михайле; приказ передачи и условная ответственностьЛисты / страницы рукописис. 909; с. 990; с. 991; с. 992 Дата записи1550-05-28 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 505 Лица, роли и должностиПавло Гедройч [?] [SML: предварительная форма] — истец; Павел Гедройц / Павел Шымкович — истец, виленский тиун; Мартин Станиславович — ответчик, господарский боярин; Настася Богушевна — ответчик; Павел Голшанский — судья, князь-епископ виленский; Миколай Юревич Радзивилл — судья, господарский подчаший; Иван Горностаи — судья, дворный маршалок; земский подскарбий; Богдан Епимах — судья, виленский наместник / пан староста; Мартын Станиславович [?] [SML: предварительная форма]; Жена Мартына [?] [SML: предварительная форма]; Чловек дворский [?] [SML: предварительная форма]; Михайло; Ян Велемовский — децкий; служебник старосты; Ян — гедройцкий тивун; Ядвига; Войтех; Станислав Миколаевич Гедройц — представитель, князь; Щасны Сивутевич[?] — свидетель, господарский мерный География — владения, юрисдикция и должностиГедроите[?] — имение; Двожец Гедройтский — упомянутое место; Блындом[?] Озером — упомянутое место; Вильно / Виленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия28 мая 1550 г. Князь Станислав Миколаевич Гедройц, имеющий письменное полномочие Павла Гедройца, виленского тивуна (далее Pawel Szymkowicz), выступает против Мартина Станиславовича и его жены Настасии Богушевны. При деле присутствует господарский мерный Szczasny Siwutewicz[?]. Представитель пересказывает прежнюю неявку Мартина и ввод декским Яном Велемовским по письму Ивана Горностая в службу Михайла и его пасынков со всем имуществом при дворе Gedroytski у озера Blyndom[?]. Настасии вменяется захват вещей и скота Михайла на третий день после ввода и прекращение службы. Отдельно заявлены побои и угроза повесить Яна, гедройтского тивуна; исполнение угрозы или осмотр ран не записаны. Ян назван в пересказанном контексте Ядвиги, обозначенной sestryczna, и ее мужа Войтеха; степень и референт родства не согласованы молча. Настасия лично отвечает, что Михайло ее собственный человек, поэтому муж не явился, и оправдывает изъятие имущества как своего. Представитель возражает: человек принадлежит наследственному имению Мартина, первоначально надлежащим образом вызванного в суд. Богдан Епимах передает дело Панам Рады на завтра. Далее описано действительное четверговое слушание сторон перед епископом Павлом Гольшанским, Миколаем Юрьевичем Радзивиллом и Иваном Горностаем. Намеченное немедленное присуждение за gwałt против Мартина и Настасии удержано по просьбе и совету Горностая. Итогом стал приказ передать Михайла виленскому тивуну; будущее неправомерное вмешательство Мартина или Настасии должно повлечь ответственность за gwałt. Исполненная передача, нынешняя выплата или сумма присуждения не записаны. Спор о принадлежности человека не превращен в общий вердикт о его несвободном статусе. Двор и буквально названное озеро отделены от виленских должностей и юрисдикции; формы Pawel Gedroyc/Szymkowicz и Blyndom[?] сохранены. Wersja polska · nr 359Karty / strony rękopisus. 909; s. 990; s. 991; s. 992 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta Bożeho narożenia1550 Meseca Maia28 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: Po uwiazaniu treteho dnia; data zdarzenia: Na zawtreia uczetwerk Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 505 Osoby, role i urzędyPawło Giedrojć [?] [SML: forma wstępna] — powód; Pawel Gedroyc / Pawel Szymkowicz — powód, Tiwun Wilenski; Martin Stanisławowicz — pozwany, Bojaryn Hospodarski; Nastasia Bohuszewna — pozwany; Pawel Holszanski — sędzia, Kniaź; Biskup Wilenski; Mikołaj Juriewicz Radziwiłł — sędzia, Podczaszy Hospodarski; Iwan Hornostai — sędzia, Marszałek Dworny; Podskarbi Zemski; Bohdan Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski / Pan Starosta; Martyn Stanisławowicz [?] [SML: forma wstępna]; Żona Martyna [?] [SML: forma wstępna]; Człowiek dworski [?] [SML: forma wstępna]; Michayło; Jan Welemowski — Decki; służebnik starosty; Jan — Tiwun Gedroytski; Jadwiha; Woytech; Stanisław Mikołaiewicz Gedroyc — pełnomocnik, Kniaź; Szczasny Siwutewicz[?] — świadek, Mierny Hospodarski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyGiedroitie[?] — majątek; Dworzec Gedroytski — miejsce wspomniane; Blyndom[?] Ozerom — miejsce wspomniane; Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki28 maja 1550. Książę Stanisław Mikołaiewicz Gedroyc, mający pisemne umocowanie Pawła Gedroycia, tiwuna wileńskiego (w dalszym tekście Pawel Szymkowicz), występuje przeciw Martinowi Stanisławowiczowi i jego żonie Nastasi Bohuszewnie. Przy sprawie obecny jest mierny hospodarski Szczasny Siwutewicz[?]. Pełnomocnik recytuje wcześniejsze niestawiennictwo Martina oraz wwiązanie przez deckiego Jana Welemowskiego, na podstawie listu Iwana Hornostaia, do służby Michayła i jego pasynków z całym statkiem przy dworcu Gedroytskim nad jeziorem Blyndom[?]. Zarzuca Nastasi zajęcie trzeciego dnia dóbr i bydła Michayła oraz późniejszy brak służby. Odrębnie zgłasza pobicie i groźbę powieszenia Jana, tiwuna Gedroytskiego; nie zapisano wykonanej groźby ani oględzin ran. Jan jest opisany w recytowanym kontekście Jadwihi, określonej jako sestryczna, i jej męża Woytecha; stopnia i referenta pokrewieństwa nie harmonizowano. Nastasia osobiście odpowiada, że Michayło jest jej własnym człowiekiem, dlatego mąż nie stanął, i uzasadnia zabrane dobra jako własne. Pełnomocnik twierdzi przeciwnie, że człowiek należy do ojcowizny Martina, którego prawidłowo pierwotnie pozwano. Bohdan Epimach przekazuje sprawę Panom Rad na jutro; tekst opisuje następnie rzeczywiste czwartkowe stawienie stron przed biskupem Pawłem Holszanskim, Mikołajem Juriewiczem Radziwiłłem i Iwanem Hornostaiem. Rozważane bezpośrednie skazanie gwałtu na Martinie i Nastasi zostaje powstrzymane na prośbę i za zdaniem Hornostaia. Ostatecznie nakazano podać Michayła tiwunowi wileńskiemu; przyszłe bezprawne wstępowanie do tego człowieka przez Martina lub Nastasię ma skutkować odpowiedzialnością za gwałt. Nie zapisano wykonanego oddania, obecnej wypłaty ani kwoty zasądzenia. Spór o przynależność człowieka nie daje podstaw do dopisania ogólnego wyroku o jego niewolnym statusie. Dworzec i literalne jezioro oddzielono od urzędów oraz jurysdykcji wileńskiej. Formy Pawel Gedroyc/Szymkowicz i niepewne Blyndom[?] pozostają widoczne; własny numer 909 odróżniono od fizycznej kolejności 989, dalsze strony 990–992 zachowano. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 500 (правая половина), 501 (левая половина), 501 (правая половина), 502 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 360. Срок для правосудия по жалобе сокольника Щасного Миклашевича против Станислава Якубовича о дорожных побоях и шести копахЛисты / страницы рукописис. 993; с. 994 Дата записи1550-05-30 Даты документов и процессуальные срокидата события: 1550-04-17; дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 506 Лица, роли и должностиГерасны Микласевич[?], соколник [SML: предварительная форма] — истец; Щасны Миклашевич — истец, господарский сокольник; Станислав Якубович — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Якубович, бойаж [?] [SML: предварительная форма]; Павел — паробок ворненского двора; Петр — паробок ворненского двора; Алексей — паробок ворненского двора; Миколай Ружка — ворненский наместник; Михайло Тышкович — свидетель; Давид Толкачевич — свидетель; Богуш Дорошкевич — свидетель География — владения, юрисдикция и должностиДвожец Ворненский / наместник Ворненский — упомянутое место; Виленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия30 мая 1550 г. Господарский сокольник Szczasny Miklaszewicz лично жалуется на боярина Станислава Якубовича. При виленском наместнике Богдане Андреевиче Епимахе присутствуют Михайло Тышкович, Давид Толкачевич и Богуш Дорошкевич; свидетелями самого нападения они не названы. По заявлению истца, три работника двора Wornenski — Павел, Петр и Алексей — избили его на публичной дороге в минувший четверг 17 апреля и отняли шесть коп грошей. На крик о помощи якобы прибежал наместник Миколай Ружка с помощниками и также участвовал в побоях. Станислав лично отвечает, что прежде не слышал жалобы на наместника и людей или просьбы о правосудии, и обещает учинить его. Судья назначает от нынешней пятницы четыре недели для правосудия с этими людьми; их имена Щасный подал и сообщил Станиславу в списке. При неисполнении Станислав обязан лично явиться перед господарским урядом и представить наместника и людей на четвертый день после срока. Стороны лично приняли сроки под потерей права. Исполненное разбирательство, присяга, платеж, возврат, нынешний вывод о виновности или присуждение шести коп не записаны. Wornenski сохранено как буквальная принадлежность двора и наместника, Вильно как должность судьи; место дороги не названо. Формы Szczasnoho/Szczasny сохранены. Wersja polska · nr 360Karty / strony rękopisus. 993; s. 994 Data wpisudata bieżącego wpisu: 1550 Meseca Maia30 Den Daty dokumentów i terminy procesowenineszneho Dnia Piatnicy; data zdarzenia: w czetwerh proszłyi aprela Semohonadcat Dnia; data zdarzenia: od nineszneho Dnia Piatnicy za czetyry nedeli; po onom roku Czetwerthoho Dnia Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 506 Osoby, role i urzędyHerasny Miklasiewicz[?], sokolnik [SML: forma wstępna] — powód; Szczasny Miklaszewicz — powód, Sokolnik Hospodarski; Stanisław Jakubowicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Stanisław Jakubowicz, bojarz [?] [SML: forma wstępna]; Paweł — Parobok Dworca Wornenskoho; Petr — Parobok Dworca Wornenskoho; Aleksey — Parobok Dworca Wornenskoho; Mikołaj Rużka — Namestnik Wornenski; Michayło Tyszkowicz — świadek; Dawid Tołkaczewicz — świadek; Bohusz Doroszkewicz — świadek Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyDworzec Wornenski / namestnik Wornenski — miejsce wspomniane; Wilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki30 maja 1550. Szczasny Miklaszewicz, sokolnik hospodarski, osobiście żałuje przeciw bojarowi Stanisławowi Jakubowiczowi. Przy Bohdanie Andreiewiczu Epimachu, namiestniku wileńskim, obecni są Michayło Tyszkowicz, Dawid Tołkaczewicz i Bohusz Doroszkewicz; nie oznaczono ich jako świadków napadu. Powód twierdzi, że trzej parobcy dworca Wornenskiego, Paweł, Petr i Aleksey, pobili go na publicznej drodze w zeszły czwartek 17 kwietnia i zabrali sześć kop groszy. Po wołaniu o ratunek namiestnik Wornenski Mikołaj Rużka miał przybiec z pomocnikami i również uczestniczyć w pobiciu. Stanisław osobiście odpowiada, że wcześniej nie słyszał skargi na namiestnika i ludzi ani żądania sprawiedliwości; deklaruje jej przyszłe uczynienie. Sędzia wyznacza od obecnego piątku cztery tygodnie na sprawiedliwość z tymi ludźmi, których imiona Szczasny podał Stanisławowi na spisku. Jeśli nie uczyni sprawiedliwości, Stanisław ma sam stanąć przed urzędem hospodarskim i przedstawić namiestnika oraz ludzi czwartego dnia po terminie. Strony osobiście przyjęły terminy pod straceniem prawa. Nie zapisano wykonanego rozpoznania, przysięgi, zapłaty, zwrotu ani obecnego wyroku o winie czy zasądzenia sześciu kop. Wornenski pozostaje literalną afiliacją dworca i namiestnika, Wilno urzędem sędziego; nie nazwano miejsca drogi. Własne strony 993–994 i formy Szczasnoho/Szczasny zachowano; wcześniejsza prowizoryczna forma Herasny nie jest podstawą nowej identyfikacji. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 502 (правая половина), 503 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:23 15 октября 1:48 Карточка № 361. Жалоба Юрия Будыта на Ганка о Марынице; ее ответ и передача Юрию только на службуЛисты / страницы рукописис. 994; с. 995 Дата записи1550-05-31 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 506 Лица, роли и должностиЮрий Будыта [?] [SML: предварительная форма] — истец; Юри Будыта / Юри Будит — истец; Ганко, Жид — ответчик; Ганко, Жид [?] [SML: предварительная форма]; Дзевка [?] [SML: предварительная форма]; Марыница; Дошку / Дошко — боярин Юрия; Неназвана жена Юря; Гамбратка / Гамбратце [?] — буквально «его служебник Раевский»[?] География — владения, юрисдикция и должностиВилни — упомянутое место; Раевскего / Раенского [?] — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия31 мая 1550 г. Юрий Будыта (в тексте Budit) лично жалуется на еврея Ганка, у которого узнал Марыницу, дочь своего боярина Дошка. По словам истца, девушка была при его жене в ключах, убежала и причинила немалый ущерб без указанной суммы. Марыница лично признает прежнюю службу госпоже, но заявляет, что ее подговорила Gambratka, названная в неясной связи со служебником Raiewski/Raienski[?], привезла в Вильно и оставила у Ганка «u pokupiu hroszey». Цена или установленный договор продажи не добавлены. На вопрос урядника о взятых вещах Марыница признает только полотно и коленскую рубашку, отданные этой Gambratce. Заключение от первого лица урядника записывает действительную передачу девушки Юрию только на службу, прямо исключая неволю или денежную сумму. Присуждение ущерба, платеж или возврат одежды не записаны. Принимающий урядник в данном акте лично не назван. В рукописи и SML — Hanko. Вильно указано как цель поездки и оставления девушки; исходное «zdesia», принадлежность Raiewski и связь Gambratka со служебником остаются неидентифицированными, без добавленного супружества или современной местности. Wersja polska · nr 361Karty / strony rękopisus. 994; s. 995 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta1550 meseca Maia31 Den Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 506 Osoby, role i urzędyJurij Budyta [?] [SML: forma wstępna] — powód; Juri Budyta / Juri Budit — powód; Hanko, Żyd — pozwany; Hanko, Żyd [?] [SML: forma wstępna]; Dziewka [?] [SML: forma wstępna]; Marynica; Doszku / Doszko — Boiaryn Juria; Nienazwana żona Juria; Gambratka / Gambratce [?] — dosłownie służebnika jego Raiewskiego [?] Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilni — miejsce wspomniane; Raiewskeho / Raienskoho [?] — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki31 maja 1550. Juri Budyta (w treści Budit) osobiście skarży Hanka Żyda, u którego rozpoznał Marynicę, córkę swego bojara Doszka. Według powoda dziewka była przy jego żonie w kluczach, uciekła i wyrządziła niemałe szkody, bez podanej sumy. Marynica osobiście przyznaje wcześniejszą służbę pani, lecz twierdzi, że podmówiła ją Gambratka, opisana w niejasnej relacji do służebnika Raiewskiego/Raienskiego[?], zabrała ją do Wilna i pozostawiła u Hanka «u pokupiu hroszey». Nie dopisano ceny ani stwierdzonego kontraktu sprzedaży. Zapytana przez urzędnika o zabrane rzeczy, Marynica przyznaje jedynie płachtę i koszulę kolenską, które dała tej Gambratce. Zakończenie w pierwszej osobie urzędnika zapisuje rzeczywiste podanie dziewki Juriowi tylko na służbę, wyraźnie nie w niewolę ani w sumie pieniędzy. Nie zapisano zasądzenia szkód, kwoty zapłaty ani zwrotu odzieży. Przyjmujący urzędnik nie jest w tym akcie osobiście nazwany. Hanko w rękopisie i SML odróżniono od surowego OCR Stanka; własny rok 1550 od OCR1580, strony 994–995 zachowano. Vilno jest wskazanym celem podróży i pozostawienia dziewki; początkowe «zdesia», afiliacja Raiewski i stosunek Gambratki do służebnika pozostają nieidentyfikowane, bez dopisanej żony czy współczesnej miejscowości. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 503 (левая половина), 503 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 362. Присуждение расходов по признанному долгу Радивону Устиновичу с Ивана СидоровичаЛисты / страницы рукописис. 995 Дата записи1550-05-30 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 507 Лица, роли и должностиРадывон Остинович[?] [SML: предварительная форма] — истец; Радивон Устинович / Утынович — истец, мещанин города Вильно; Иван Сидорович Стодубец — ответчик, новгородский мещанин; Богдан Епимах — судья, виленский наместник; Иван Сидорович [?] [SML: предварительная форма] География — владения, юрисдикция и должностиВилен — упомянутое место [?]; Виленского — упомянутое место; Новгородскего / Стодубца — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия30 мая 1550 г. Виленский мещанин Радивон Устинович (форма Utynowicz) лично жалуется на Ивана Сидоровича Stodubiec, новгородского мещанина, о неплатеже пяти коп грошей после истекшего срока. Истец действительно предъявляет признательный лист ответчика с обязательством возместить ущерб и расходы при просрочке. Иван лично является и признает лист и долг пяти коп. На вопрос о расходах Радивон заявляет копу без двух грошей. Виленский наместник Богдан Епимах, выслушав признание, присуждает согласно листу именно эту копу без двух грошей как ущерб к уплате. Это действительное присуждение расходов, отдельно от признанного основного долга; исполненный платеж или сложенная общая сумма не записаны. Вильно относится к истцу и должности судьи, Nowhorodski и Stodubca сохранены как буквальные обозначения ответчика без современной локализации. В рукописи — Ustinowicz/Utynowicz, в SML — Ostinowicz. Wersja polska · nr 362Karty / strony rękopisus. 995 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta1550 MesecaMaia30 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: na rok peunyi kotoryiżo rok uże minuł Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 507 Osoby, role i urzędyRadywon Ostinowicz[?] [SML: forma wstępna] — powód; Radiwon Ustinowicz / Utynowicz — powód, Meszczanin mesta Wilenskoho; Iwan Sidorowicz Stodubiec — pozwany, Meszczanin Nowhorodski; Bohdan Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Iwan Sidorowicz [?] [SML: forma wstępna] Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileń — miejsce wspomniane [?]; Wilenskoho — miejsce wspomniane; Nowhorodskeho / Stodubca — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki30 maja 1550. Radiwon Ustinowicz/Utynowicz, mieszczanin wileński, osobiście skarży Iwana Sidorowicza Stodubca, mieszczanina nowhorodskiego, o niezapłacony dług pięciu kop groszy po minionym oznaczonym terminie. Powód rzeczywiście przedstawia list wyznany pozwanego, zawierający zobowiązanie do pokrycia szkód i nakładów spowodowanych niezapłatą w terminie. Iwan osobiście staje i uznaje swój list oraz dług pięciu kop. Zapytany o wydatki Radiwon zgłasza kopę bez dwóch groszy. Bohdan Epimach, namiestnik wileński, po wysłuchaniu i uznaniu pozwanego zasądza zgodnie z listem właśnie tę kopę bez dwóch groszy jako szkodę do zapłaty. To rzeczywiste zasądzenie wydatków, odrębne od uznanego długu pięciu kop; nie zapisano wykonanej zapłaty ani dodanej łącznej sumy. Wilno oznacza afiliację powoda i urząd sędziego, Nowhorodski oraz Stodubca literalne określenia pozwanego, bez współczesnej lokalizacji. Własna strona 995 i warianty Ustinowicz/Utynowicz wobec SML Ostinowicz zachowane. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 503 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 363. Признание Станислава Сешела Яновича о кражах; отдельное отрицание цепей и заявленных вещейЛисты / страницы рукописис. 996; с. 997[?] Дата записи1550-05-22 Даты документов и процессуальные срокидата события: 1550-05-21; дата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 507 Лица, роли и должностиСтанислав Буснол[?] Янович [SML: предварительная форма] — истец; Станислав Шешел / Шешол Янович — ответчик, человек митрополита; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Чловек метрополиты [?] [SML: предварительная форма]; Товажише [?] [SML: предварительная форма]; Ян — возница королевский; Юргел Монтейкович — человек господарской боярыни Ягнешки Александровой; Ягнеска Олександрова [?] — господарская боярыня; Станислав Кумпелевич [?] — человек митрополита; Павел — кузнец; подданный Брылевского; Брылевский [?]; Юрек Рымович [?] — урядник пана Ясенского; Пан Ясенский [?]; Матей Драгевич [?] — шешольский человек князя дубровицкого; Балтромей Андрушевич — шешольский человек князя дубровицкого; Княз Дубровицкий; Грыня — чеботарь; Юри Сологубович [?]; Федор Волк — свидетель, господарский дворянин; Юри / Юрек — свидетель, возница королевский; Якуб — свидетель, возница королевский География — владения, юрисдикция и должностиВиленского / здеся уместе Виленском — упомянутое место; Бискупе Имене Кевкли [?] — упомянутое место; Шешол / Шешолский — упомянутое место; на Луках — упомянутое место [?]; Двор Пана Юря Сологубовича / навышках — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия22 мая 1550 г. Перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом, при господарском дворянине Федоре Волке, королевские возницы Юрий и Якуб приводят пойманного Станислава Szeszel/Szeszol Яновича, человека неназванного митрополита. Пересказаны прежняя кража коня из королевской конюшни, заключение и побег. В текущем опросе записано добровольное признание с называнием товарищей: Юргеля Монтейковича, человека Jahneska Oleksandrowa[?], и отдельного Станислава Kumpelewicz[?]. Среди вещей возниц названы два новых кожуха, тесак, топорик, nahawicy и полотенце в два сажона; кузнец Павел, подданный Brylewski[?], якобы взял три кожуха. Отдельно изложена кража бахмата на третий день вечером: Юргель ехал через епископское Kewkli[?], после перехвата конь якобы передан Юрку Rymowicz[?], уряднику пана Jasenski[?]. Другой конь, взятый на лугах в Szeszol, передан зятю обвиняемого Матею Dragewicz[?], человеку князя Дубровицкого, и обменян с Балтромеем Андрушевичем. Пересказанные передачи не представлены как независимо осмотренные документы. Записано действительное задержание в Вильно в среду 21 мая после Вознесения; относительное праздничное выражение сохранено без пересчета. По поводу цепей Станислав назвал сапожника Грыню при дворе Юрия Sołohubowicz[?], но сообщенный обыск ничего не обнаружил. Обвиняемый отрицает причастность к цепям и объясняет первое указание страхом. Возницы заявляют дополнительные потери, включая пять рубашек и новое красное сукно с полотняной подкладкой; Юрек также одежду, дорогую дуду и двенадцать локтей полотна. Собственное окончание записывает непризнание этих вещей, без нынешнего приговора, наказания, платежа или возврата. Рукописные Szeszel/Szeszol и SML Busnol[?] оставлены раздельно. Вильно как место задержания/должность, епископское Kewkli как путь, Szeszol и буквальное Łuki, принадлежности патронов разделены; современная локализация и неясная приписка owonty/owenty[?] остаются открытыми. Wersja polska · nr 363Karty / strony rękopisus. 996; s. 997[?] Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta1550 MesecaMaia22 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: w seredu MesecaMaia dwadcat perwoho Dnia po Bożem ustupeni; data zdarzenia: treteho Dnia zweczera; tohoż dnia w weczor Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 507 Osoby, role i urzędyStanisław Busnol[?] Janowicz [SML: forma wstępna] — powód; Stanisław Szeszel / Szeszol Janowicz — pozwany, Czołowek mitropolity; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Człowiek metropolity [?] [SML: forma wstępna]; Towarzysze [?] [SML: forma wstępna]; Jan — Woznica Korolewski; Jurgel Monteykowicz — Czołowek Boiaryni Hospodarskie Jahneski Oleksandrowoie; Jahneska Oleksandrowa [?] — Boiarynia Hospodarska; Stanisław Kumpelewicz [?] — Czołowek mitropolity; Paweł — Kowal poddanyi Brylewskoho; Brylewski [?]; Jurek Rymowicz [?] — Uradnik Pana Jasenskoho; Pan Jasenski [?]; Matey Dragewicz [?] — Czołowek kniazia Dubrowickoho Szeszolski; Baltromey Andruszewicz — Czołowek kniazia Dubrowickoho Szeszolski; Kniaź Dubrowicki; Hrynia — Czobotar; Juri Sołohubowicz [?]; Fedor Wołk — świadek, Dworenin Hospodarski; Juri / Jurek — świadek, Woznica Korolewski; Jakub — świadek, Woznica Korolewski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilenskoho / zdesia umeste Wilenskom — miejsce wspomniane; Biskupie Imenie Kewkli [?] — miejsce wspomniane; Szeszol / Szeszolski — miejsce wspomniane; na Łukach — miejsce wspomniane [?]; Dwór Pana Juria Sołohubowicza / nawyszkach — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki22 maja 1550. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, przy obecnym dworzaninie hospodarskim Fedorze Wołku, królewscy woźnice Juri i Jakub przyprowadzają pojmanego Stanisława Szeszela/Szeszola Janowicza, człowieka nienazwanego metropolity. Recytuje się jego wcześniejszą kradzież konia ze stajni królewskiej, osadzenie w kaźni i ucieczkę. Aktualne pytanie o dawnych towarzyszy prowadzi do zapisanego jako dobrowolne przyznania: Jurgel Monteykowicz, człowiek Jahneski Oleksandrowej[?], i odrębny Stanisław Kumpelewicz[?]. W relacji o ubraniach i narzędziach woźnic wymieniono m.in. dwa nowe kożuchy, tesak, siekierkę, nahawicy i ręcznik długości dwóch sazonów; kowal Paweł, poddany Brylewskiego[?], miał wziąć trzy kożuchy. Osobno opowiedziano kradzież bachmata trzeciego dnia wieczorem; Jurgel jechał przez biskupie Kewkli[?], a po przejęciu konia miał on trafić do Jurka Rymowicza[?], uradnika pana Jasenskiego[?]. Kolejny koń, zabrany na łukach w Szeszolach, miał trafić do zięcia oskarżonego Mateya Dragewicza[?], człowieka księcia Dubrowickiego, i zostać zamieniony z Baltromeyem Andruszewiczem. Patronów i transferów nie uznano za niezależnie obejrzane dokumenty. Zapis podaje rzeczywiste pojmanie w Wilnie w środę 21 maja po Bożym Wstąpieniu; wyrażenie świąteczne nie przeliczono. Przy pytaniu o łańcuchy Stanisław wskazał Hrynię, szewca mieszkającego przy dworze Juria Sołohubowicza[?]; relacjonowane przeszukanie nic nie znalazło. Oskarżony nie uznaje tego zarzutu i tłumaczy pierwsze wskazanie strachem. Woźnice podają dodatkowe straty, m.in. pięć koszul i czerwone nowe sukno podszyte płótnem; Jurek także ubranie, kosztowną dudę i dwanaście łokci płótna. Własne zakończenie zapisuje nieprzyznanie się do tych rzeczy, bez obecnego wyroku, kary, zapłaty lub zwrotu. Formy rękopisu Szeszel/Szeszol oraz SML Busnol[?] zachowano oddzielnie. Wilno jako miejsce pojmania/urząd, Kewkli jako trasa przy biskupim imieniu, Szeszol i literalne Łuki oraz afiliacje patronów rozdzielono; nowoczesne lokalizacje i niejasny dopisek owonty/owenty[?] pozostają otwarte. Własna 996 i fizyczna 997 z przyciętym numerem zachowane. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 504 (левая половина), 504 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 364. Жалоба Васька Лавриновича на Мартина Стонинку: вторжение, принуждение и избиение братаЛисты / страницы рукописис. 997[?]; с. 990 Дата записи1550-05-30 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 508[?] Лица, роли и должностиВаско Лаврынович [?] [SML: предварительная форма] — истец; Васко Лаврынович — истец, мещанин города Вильно; Кундрат — истец; Мартин Стонинка — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Мартын Стонинко[?] [SML: предварительная форма]; Марына Грынкова География — владения, юрисдикция и должностиВилен — упомянутое место [?]; Вильно / места Виленского — упомянутое место; Дом Грынковой Марыны, тетки Васка — упомянутое место; Костел Светого Яна — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия30 мая 1550 г. Виленский мещанин Васько Лавринович с братом Кундратом жалуется Богдану Андреевичу Епимаху на Мартина Стонинку. По жалобе, в текущую пятницу Мартин силой вошел в дом Марыны Грынковой, тетки Васька, вывел его и повел в костел св. Яна. Приказ венчаться содержит неясное z kienkiu[?]; личность партнера и совершение обряда не установлены. Заявлены взятый золотой черленый и отдельно полкопы с пятью грошами наличных. Кундрат якобы просил не обращать брата u ledskuiu weru и предлагал семь коп грошей; предложение не является совершенным платежом. Далее заявлены избиение и ранения Кундрата, без осмотра визом или личного ответа обвиняемого. По просьбе братьев судья распоряжается записать жалобу в книги. Нынешнего решения о виновности, денежного присуждения, платежа, возврата или завершенного обращения/венчания нет. Заголовок называет дом Васька, тело — дом тетки; различие сохранено. Виленская принадлежность/должность, дом Марыны и костел как места событий разделены без современных адресов. Wersja polska · nr 364Karty / strony rękopisus. 997[?]; s. 990 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta1550 MesecaMaia30 Den Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 508[?] Osoby, role i urzędyWaśko Ławrynowicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Wasko Lawrynowicz — powód, Mieszczanin mesta Wilenskoho; Kundrat — powód; Martin Stoninka — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Martyn Stoninko[?] [SML: forma wstępna]; Maryna Hrynkowa Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileń — miejsce wspomniane [?]; Wilno / mesta Wilenskoho — miejsce wspomniane; Dom Hrynkowoy Maryny, tetki Waska — miejsce wspomniane; Kosteł Swetoho Jana — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki30 maja 1550. Wasko Lawrynowicz, mieszczanin wileński, z bratem Kundratem składa przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem skargę przeciw Martinowi Stonince. Twierdzi, że tego dnia w piątek Martin wtargnął gwałtem do domu Maryny Hrynkowej, jego ciotki, zabrał go stamtąd i prowadził do kościoła św. Jana. Nakaz zawarcia małżeństwa zawiera niejasne z kienkiu[?]; nie ustala się tożsamości partnerki ani wykonania obrzędu. Zarzucono zabranie złotego czerlenego oraz odrębnie pół kopy i pięciu groszy gotówki. Kundrat miał prosić, aby brata nie nawracano u ledskuiu weru, i oferować siedem kop groszy; oferta nie oznacza wykonanej zapłaty. Martin miał następnie bez winy pobić i zranić Kundrata. Nie zapisano oględzin ran przez viza ani osobistej odpowiedzi pozwanego. Na prośbę obu braci sędzia nakazuje wpis do ksiąg; brak obecnego wyroku co do winy, zasądzenia, płatności, zwrotu lub ukończonego nawrócenia/małżeństwa. Nagłówek mówi o domu Waska, ciało o domu ciotki; warianty zachowano. Wilno jako afiliację/urząd, dom Maryny i kościół jako miejsca zdarzenia rozdzielono bez nowoczesnych adresów. Własne 990 na kontynuacji zachowano oddzielnie od fizycznej kolejności 998; poprzedni numer jest przycięty. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 504 (правая половина), 505 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348 На сайте с 2018 г. Рейтинг: 100 | Вверх #13 октября 22:24 15 октября 1:49 Карточка № 365. Показание Грыня Чеботаря об освобождении Юрия, подворника Семена Игнатовича, по делу о лупицеЛисты / страницы рукописис. 990; с. 499[?] Дата записи1550-05-27 Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 508 Лица, роли и должностиГрын Чеботар [?] [SML: предварительная форма] — истец; Юри Бортакортыс [?] — ответчик, подворник Семена Игнатовича; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Семен Игнатович; Станислав Стрыпшат [?]; Грын Чеботар — свидетель, чеботарь География — владения, юрисдикция и должностиВиленский — упомянутое место; Рославского Сукна — упомянутое место [?] Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия27 мая 1550 г. Перед Богданом Андреевичем Епимахом Грынь Чеботарь освобождает/оправдывает по своему показанию Юрия Bortakortys[?], подворника Семена Игнатовича, ранее приведенного с красной лупицей из Rosławskoho sukna и заключенного в казнь. Грынь лично признает, что продал лупицу Юрию, который купил ее у него; сам получил вещь для продажи от Станислава Strypszat[?], названного сидящим в тюрьме. Цена и нынешний платеж не указаны. Собственное окончание содержит просьбу Семена записать показание Грыня в книги. Заголовок и SML называют освобождение Грыня, тело — Юрия, освобождаемого показанием Грыня; расхождение сохранено. Не добавлены нынешний приговор о виновности, реституция или независимо описанное исполнение выхода из тюрьмы. Вильно обозначает должность судьи; Rosławskoho sukna оставлено как характеристика ткани/происхождения без современной локализации. Лица не объединены с актом 363. Wersja polska · nr 365Karty / strony rękopisus. 990; s. 499[?] Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta1550 MesecaMaia27 Den Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 508 Osoby, role i urzędyHryń Czebotar [?] [SML: forma wstępna] — powód; Juri Bortakortys [?] — pozwany, Podwornik Semena Ihnatowicza; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Semen Ihnatowicz; Stanisław Strypszat [?]; Hryn Czebotar — świadek, Czebotar Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilenski — miejsce wspomniane; Rosławskoho Sukna — miejsce wspomniane [?] Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki27 maja 1550. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem Hryn Czebotar wyzwala/oczyszcza Juria Bortakortysa[?], podwornika Semena Ihnatowicza, wcześniej przyprowadzonego z czerwoną łupicą z Rosławskoho sukna i osadzonego w kaźni. Hryn osobiście wyznaje, że sprzedał tę łupicę Juriowi, który ją od niego kupił; sam otrzymał ją do sprzedaży od Stanisława Strypszata[?], o którym mówi, że siedzi w więzieniu. Nie podano ceny ani obecnej zapłaty. Własne zakończenie zawiera prośbę Semena Ihnatowicza o zapisanie wyznania Hrynia do ksiąg. Nagłówek i SML nazywają wyzwolenie Hrynia, podczas gdy ciało wskazuje Juria jako podwornika wyzwalanego przez Hrynia; różnicy nie zatarto. Nie dopisano obecnego wyroku o winie, restytucji ani niezależnie opisanej czynności wypuszczenia z więzienia. Wilno jest urzędem sędziego; Rosławskoho sukna zachowano jako określenie tkaniny/proweniencji, bez ustalenia nowoczesnej miejscowości. Nie połączono osób z aktem363. Własne 990 i przycięty kolejny numer/raw499 rozdzielono od fizycznej kolejności998–999. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 505 (левая половина), 505 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 366. Настасия Богушовна против Войтеха Матвеевича: Тобита принимает спор о проданной долеЛисты / страницы рукописис. 499[?]; с. 1000; с. 1001 Дата записи1550-05-30 Даты документов и процессуальные срокидата события: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 509 Лица, роли и должностиНастазя Богушовна [?] [SML: предварительная форма] — истец; Настася Богушовна — истец, господарская боярыня; Мартин Станиславович — истец; Войтех Матеевич — ответчик, господарский боярин; Ядвига Юревна — ответчик; Тобита — ответчик; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Войтех Матцеевич[?], тивун [SML: предварительная форма]; Павел Шымкович — виленский тиун; Миколай Юревич Радзивилл — подчаший Великого княжества Литовского; Ян Русин; Матей; Мартин; Каспер; Павел; Андрей Гедройц — представитель, князь; Михайло Тышкович — свидетель; Давид Толкачевич — свидетель; Богуш Дорошкевич — свидетель География — владения, юрисдикция и должностиВилен — юрисдикция [?]; Вильно / Виленский — упомянутое место; Двор Гедройтский — упомянутое место; у Дынтышках [?] — упомянутое место; Апелеце [?] — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия30 мая 1550 г. Настасия Богушовна с мужем Мартином Станиславовичем выступает перед Богданом Андреевичем Епимахом против Войтеха Матвеевича и его жены Ядвиги Юрьевны; присутствуют Михайло Тышкович, Давид Толкачевич и Богуш Дорошкевич. Пересказан прежний спор с виленским тивуном Павлом Шимковичем о Яне Русине и его пасынках Матее, Мартине, Каспере и Павле, с прежним слушанием у Николая Юрьевича Радзивилла. Тивун ссылался на мену с Войтехом и его письмо; Войтех принял защиту, заявляя покупку у Тобиты, сестры Настасии и тетки Ядвиги. Настасия отрицает состоявшийся раздел людей и земель двора Gedroytski; супруги заявляют неоцененные потери в земле, бортях, сенокосах, лесах, рощах, амбаре, зерне, пожарах и посевах, ссылаясь на свой реестр убытков, содержание которого не переписано. Прежний срок после Пасхи, индикт 8, две недели и воскресенье после проводов оставлены без пересчета. Князь Андрей Гедройц, нынешний уполномоченный Войтеха и Ядвиги, приводит Тобиту. Она лично и добровольно признает продажу Войтеху своей выделенной части с человеком и землей и принимает спор как заступница. Судья велит Настасии и Мартину предъявлять требование Тобите и судиться с ней. Супруги не хотят отпустить ее из дела и сомневаются в наличии имущества для удовлетворения; Тобита заявляет половину части вместе с сестрой Настасией u Dyntyszkach[?] и в Apelece[?]. Другая сторона далее не возражает; по просьбе судья приказывает внести запись в книги. Нынешнее решение относится к процессуальному замещению, без окончательного определения статуса людей, собственности/раздела, возврата, присуждения ущерба или платежа. Двор Gedroytski и заявленные имущественные места отделены от виленских должностей без современной локализации. Wersja polska · nr 366Karty / strony rękopisus. 499[?]; s. 1000; s. 1001 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta1550 MesecaMaia30 Den Daty dokumentów i terminy procesowedata zdarzenia: seho Swiatu proszłoho poWelikodni IndyktkaOsmoho uDwu nedelach; wnedelu po prowodech Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 509 Osoby, role i urzędyNastazja Bohuszówna [?] [SML: forma wstępna] — powód; Nastasia Bohuszowna — powód, Boiarynia Hospodarska; Martin Stanisławowicz — powód; Woytech Mateiewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Jadwiha Juriewna — pozwany; Tobita — pozwany; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Woytech Matciejewicz[?], tiwun [SML: forma wstępna]; Pawel Szymkowicz — Tiwun Wilenski; Mikołaj Juriewicz Radziwiłł — Podczaszy Wielikoho Kniażstwa Litowskoho; Jan Rusin; Matey; Martin; Kasper; Pawel; Andrey Gedroyc — pełnomocnik, Kniaź; Michayło Tyszkowicz — świadek; Dawid Tołkaczewicz — świadek; Bohusz Doroszkiewicz — świadek Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWileń — jurysdykcja [?]; Wilno / Wilenski — miejsce wspomniane; Dwór Gedroytski — miejsce wspomniane; u Dyntyszkach [?] — miejsce wspomniane; Apelece [?] — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki30 maja 1550. Nastasia Bohuszowna z mężem Martinem Stanisławowiczem staje przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem przeciw Woytechowi Mateiewiczowi i jego żonie Jadwidze Juriewnie; obecni są Michayło Tyszkowicz, Dawid Tołkaczewicz i Bohusz Doroszkiewicz. Recytuje wcześniejszy spór z Pawłem Szymkowiczem, tiwunem wileńskim, o Jana Rusina i jego pasynków Mateya, Martina, Kaspera i Pawła, oraz wcześniejsze postępowanie przed Mikołajem Juriewiczem Radziwiłłem. Tiwun miał wskazać wymianę z Woytechem i jego list; Woytech przejął obronę, powołując się na zakup od Tobity, siostry Nastasii i ciotki Jadwigi. Nastasia zaprzecza dokonanemu podziałowi ludzi i ziem dworu Gedroytskiego; z mężem zgłasza nieokreślone straty w ziemiach, bartach, sianożęciach, lasach, gajach, spichlerzu, zbożu, pożarach i zasiewach, powołując się na własny rejestr szkód, którego treści nie przepisano. Wcześniejszy termin po Wielkanocy, indykcja ósma, dwa tygodnie i niedziela po prowodach nie zostały przeliczone. Książę Andrey Gedroyc, aktualny pełnomocnik Woytecha i Jadwigi, przyprowadza Tobitę. Ona osobiście i dobrowolnie przyznaje sprzedaż Woytechowi swojej wydzielonej części wraz z człowiekiem i ziemią oraz bierze na siebie spór jako zastępca. Sędzia nakazuje Nastasii i Martinowi pozywać Tobitę i dochodzić roszczenia wobec niej. Małżonkowie nie chcą wypuścić jej ze sprawy i kwestionują posiadanie majątku na zaspokojenie; Tobita twierdzi, że ma połowę części wspólnie z siostrą Nastasią u Dyntyszkach[?] i w Apelece[?]. Druga strona nie odpowiada dalej; na prośbę następuje nakaz wpisania do ksiąg. Obecne rozstrzygnięcie dotyczy zastępstwa procesowego, bez końcowego uznania statusu ludzi, własności/podziału, zwrotu, zasądzenia szkód lub zapłaty. Gedroytski dwór i deklarowane miejsca majątkowe oddzielono od urzędów wileńskich, bez nowoczesnej identyfikacji. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 505 (правая половина), 506 (левая половина), 506 (правая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 367. Ян Мацкович Тукало против Станислава Яновича Булгака: шестнадцать коп и совитостьЛисты / страницы рукописис. 1001; с. 1002 Дата записи1550-06-01 Даты документов и процессуальные срокисрок исполнения: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 510 Лица, роли и должностиЯн Мацкевич Дуката [?] [SML: предварительная форма] — истец; Ян Мацкович Тукало / Мацкевич Тукалы — истец, господарский боярин; Станислав Янович Булгак — ответчик, господарский боярин; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Станислав Буткевич [?] [SML: предварительная форма] География — владения, юрисдикция и должностиВиленский — упомянутое место; Урад Василицкий / у Василишках — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия1 июня 1550 г., в тексте текущий воскресный день. Господарский боярин Ян Mackowicz Tukalo (в заголовке Mackiewicz Tukaly) выступает перед Богданом Андреевичем Епимахом против Станислава Яновича Булгака. По жалобе, заем составлял шестнадцать коп грошей; должник дал собственноручно подписанный и запечатанный добрыми людьми лист с совитой выплатой при просрочке. Пересказаны прежние требования, дело перед василишским урядом в Wasiliszki и предоставленная должнику отсрочка до Рождества с квитом, после которой деньги не получены. Теперь предъявлен подписанный и запечатанный лист; в нем Ян назван зятем должника, без имени супруги. Станислав лично признает лист и долг, обязуется платить. Судья назначает от текущего воскресенья четыре недели для выплаты шестнадцати коп грошей z sowitostiu по записи. Это нынешний приказ будущей выплаты, не совершенный платеж; общий размер не вычислен. В рукописи и SML — сумма 16; Булгак/Tukalo и SML Butkiewicz/Dukaty сохранены как разные исходные формы. Wasiliszki как прежний судебный пункт отделены от виленской должности судьи без имущественной географии. Wersja polska · nr 367Karty / strony rękopisus. 1001; s. 1002 Data wpisudata bieżącego wpisu: Leta1550 MesecaIiunia1 Den Daty dokumentów i terminy procesoweninesznehoDnia nedeli; termin wykonania: do Bożeho narożenia; rok pryszoł Bożeho narożenia; termin wykonania: od ninesznehoDnia nedeli MesecaIiunia perwohoDnia za czotyry nedeli Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 510 Osoby, role i urzędyJan Mackiewicz Dukata [?] [SML: forma wstępna] — powód; Jan Mackowicz Tukalo / Mackiewicz Tukaly — powód, Boiaryn Hospodarski; Stanisław Janowicz Bułhak — pozwany, Boiaryn Hospodarski; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Stanisław Butkiewicz [?] [SML: forma wstępna] Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilenski — miejsce wspomniane; Urad Wasilicki / u Wasiliszkach — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki1 czerwca 1550, w treści bieżąca niedziela. Jan Mackowicz Tukalo (nagłówek Mackiewicz Tukaly), bojar hospodarski, występuje przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem przeciw Stanisławowi Janowiczowi Bułhakowi. Twierdzi, że pożyczył mu szesnaście kop groszy i otrzymał list z podpisem dłużnika oraz pieczęciami dobrych ludzi, z obowiązkiem sowitej płatności przy niewykonaniu terminu. Recytuje wcześniejsze wezwania, postępowanie przed urzędem wasilickim w Wasiliszkach oraz udzieloną na prośbę dłużnika zwłokę do Bożego Narodzenia, potwierdzoną kwitem, po której pieniędzy nadal nie otrzymał. Obecnie przedstawia podpisany i opieczętowany list; w jego treści nazwano Jana zięciem dłużnika, bez wskazania żony. Stanisław osobiście uznaje list i dług oraz zobowiązuje się zapłacić. Sędzia wyznacza od bieżącej niedzieli cztery tygodnie na zapłatę szesnastu kop groszy z sowitostiu według zapisu. To obecny nakaz przyszłej płatności, nie dokonana zapłata; nie obliczono łącznej kwoty. Własna i SML kwota16 koryguje dawny tytuł15, a Bułhak/Tukalo oraz SML Butkiewicz/Dukaty pozostają odrębnymi formami źródeł. Wasiliszki jako wcześniejszy urząd/wezwanie oddzielono od wileńskiego urzędu sędziego, bez geografii majątkowej. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 506 (правая половина), 507 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). Карточка № 368. Ян Мацкевич против Яна Стекевича: два служебных человека и срок представления доказательствЛисты / страницы рукописис. 1003; с. 1004 Дата записиОтносительная или неустановленная дата; см. описание Даты документов и процессуальные срокисрок исполнения: Относительная или неустановленная дата; см. описание Ссылки по реестрам — отдельные системы нумерацииРеестр SML: 510 Лица, роли и должностиЯн Мацкевич [?] [SML: предварительная форма] — истец; Ян Мацкевич — истец, господарский боярин виленского повета; Ян Стекевич — ответчик, господарский боярин виленского повета; Богдан Андреевич Епимах — судья, виленский наместник; Ян Стехович [?] [SML: предварительная форма]; Матей Михнович; Кутя Пашкович; Войтех Суревич / Юревич[?] — представитель; Станислав Трасковский — свидетель, господарский дворянин География — владения, юрисдикция и должностиВиленский / Повет Виленский — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСобственная относительная дата: «того же дня в четверг», без переноса даты предыдущего акта. Перед виленским наместником Богданом Андреевичем Епимахом, при присутствующем господарском дворянине Станиславе Трасковском, лично выступают господарские бояре виленского повета Ян Мацкевич и Ян Stekiewicz. Истец заявляет, что ответчик держит двух его людей полной службы, Матея Михновича и Кутю Пашковича. Ответчик представляет заводцу Войтеха Suriewicz (в продолжении Juriewicz[?]), от которого получил их в залоге за двенадцать коп грошей. Войтех принимает спор и ссылается на прежний увязчий лист вследствие неявки истца по вызовам, после чего из нужды в деньгах заложил людей. Мацкевич отрицает извещение и явку детского. Сейчас Войтех не представляет виза и материалы прежнего дела, заявляя, что бумаги хранятся дома. Судья назначает от текущего четверга две недели для представления виза и всех материалов, обосновывающих увязание. Это срок будущего доказательства, не нынешнее решение о принадлежности или статусе людей, совершенная передача либо платеж. В рукописи — Stekiewicz, в SML — Stechowicz. Виленские поветовые принадлежности и должность судьи не определяют местонахождение имущества. Wersja polska · nr 368Karty / strony rękopisus. 1003; s. 1004 Data wpisudata bieżącego wpisu: Tohoż Dnia w Czetwerk Daty dokumentów i terminy procesowetermin wykonania: od seho Dnia Czetwerha Dwe nedeli Odsyłacze rejestrowe — odrębne numeracjeRejestr SML: 510 Osoby, role i urzędyJan Mackiewicz [?] [SML: forma wstępna] — powód; Jan Mackiewicz — powód, Boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Jan Stekiewicz — pozwany, Boiaryn Hospodarski Powetu Wilenskoho; Bohdan Andreiewicz Epimach — sędzia, Namestnik Wilenski; Jan Stechowicz [?] [SML: forma wstępna]; Matey Michnowicz; Kutia Paszkowicz; Woytech Suriewicz / Juriewicz[?] — pełnomocnik; Stanisław Traskowski — świadek, Dworanin Hospodarski Geografia — majątki, jurysdykcja i urzędyWilenski / Powet Wilenski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWłasna data względna: „tegoż dnia w czwartek”, bez przejęcia daty poprzedniego aktu. Przed Bohdanem Andreiewiczem Epimachem, namiestnikiem wileńskim, przy obecnym dworzaninie hospodarskim Stanisławie Traskowskim osobiście występują bojarzy hospodarscy powiatu wileńskiego Jan Mackiewicz i Jan Stekiewicz. Pierwszy zarzuca drugiemu trzymanie dwóch jego ludzi pełnej służby, Mateja Michnowicza i Kuti Paszkowicza. Pozwany przedstawia zawodcę Woytecha Suriewicza (na kontynuacji Juriewicz[?]), od którego miał ich w zastawie w dwunastu kopach groszy. Woytech przejmuje spór i twierdzi, że objął ludzi na mocy wcześniejszego listu uwiażczego za niestawienie się Jana na pozwy; następnie zastawił ich z potrzeby pieniędzy. Mackiewicz zaprzecza otrzymaniu pozwania i widzeniu dzieckiego. Obecnie Woytech nie przedstawia wiza ani akt sprawy, deklarując przechowywanie dokumentów w domu. Sędzia wyznacza od bieżącego czwartku dwa tygodnie na przedstawienie wiza i wszystkich dokumentów uzasadniających uwiazanie. To termin przyszłego dowodu, nie obecne rozstrzygnięcie własności lub statusu ludzi, wykonane wydanie ani zapłata. Własny Stekiewicz, surowy OCR Peckowicz i SML Stechowicz zachowano oddzielnie. Wileńska afiliacja powiatowa i urząd sędziego nie lokalizują majątku. Где найти актAGAD, 1/465/0/-/219; цифровые снимки: 507 (правая половина), 508 (левая половина). AGAD, 1/5/0/-/3 — реестр SML, т. III; цифровые снимки: 118 (правая половина). | | |
|