Òîïîíèìèÿ ôàìèëèé æèòåëåé Ïîëüøè

Ann2x íàïèñàë:

[q]

Ruzhanna íàïèñàë:

[q]

Ann2x
Ñêîðåå âñåãî, íàïèñàíî Zajączkowski, âòîðîå "à" - ñ õâîñòèêîì, òàê íàçûâàåìîå íîñîâîå, ôàìèëèÿ ÷èòàåòñÿ ïðèìåðíî êàê "Çàéîí÷êîâñêè".
 Ïîëüøå òàêàÿ ôàìèëèÿ - íå ðåäêîñòü. Ïðîèñõîäèò îò ñëîâà zając, òî åñòü, êàê âû, íàâåðíîå, è ñàìè äîãàäàëèñü, "çàÿö".

[/q]

Ruzhanna, ñïàñèáî áîëüøîå çà êîììåíòàðèé. Äà, âñå âåðíî, âòîðàÿ "à" ñ õâîñòèêîì, íóæíî ïîñòàâèòü ïîëüñêóþ ðàñêëàäó)

[/q]

Ôàìèëèÿ Çàéîí÷êîâñêè — ñòàðèííàÿ ïîëüñêàÿ äâîðÿíñêàÿ ôàìèëèÿ. Óïîìèíàåòñÿ â èñòîðè÷åñêèõ èñòî÷íèêàõ ñ 14 âåêà.
Ôàìèëèÿ Zajączkowski ïðîèñõîäèò îò íàçâàíèé ìåñò (Zajączkowice è Zajączków (Âèêèïåäèÿ)
Ðîäîâûå ãåðáû: Äæåâèöå, Ëåëèâà, Íàëåí÷, Åçåðæ II, Ïîáîã, Ïðàâäæè÷, Ïðóñ I, Ñâèíêà, Òàðíàâà, Òîïîð, Çàðåìáà.
Ñåìüÿ (ðàçëè÷íûå ãåðáû) ïîäðîáíî îïèñàíà, íàïðèìåð, â Herbarz Niesieckiego. Ïîðòàë Ìèíàêîâñêîãî «Âåëèêèé» ñîäåðæèò èíôîðìàöèþ î íåñêîëüêèõ ñîòíÿõ Çàéîí÷êîâñêèõ. Íåêîòîðûå èç ýòèõ ëþäåé äàæå æèëè â 15 âåêå. Ñõîäñòâî íåêîòîðûõ ëþäåé ñ èçâåñòíûìè äâîðÿíñêèìè ñåìüÿìè çàõîäèò î÷åíü äàëåêî.
ß áóäó ðàä ïîäåëèòüñÿ ñ âàìè ïîäðîáíîñòÿìè, êîòîðûå ó ìåíÿ åñòü

Àíäðåé
Nazwisko Zajączkowski to stare polskie nazwisko szlacheckie. Odnotowane w źródłach historycznych od 14 wieku.
Nazwisko Zajączkowski pochodzi od nazw miejscowości (Zajączkowice i Zajączków (Wikipedia)
Herby rodziny: Drzewice, Leliwa, Nałęcz, Jezierze II, Pobóg, Prawdzic, Prus I, Świnka, Tarnawa, Topór, Zaremba
Rodzina (różne herby) jest opisywana obszernie np. w Herbarzu Niesieckiego. Portal „Wielcy” Minakowskiego, zawiera informacje o kilkuset Zajączkowskich. Niektóre z tych osób żyły nawet w 15 wieku. Koligacje niektórych osób idą bardzo daleko do znanych rodzin szlacheckich.
Chętnie udostępnię Ci szczegółowe które posiadam

Andriej

DmitryIvanov íàïèñàë:

[q]

Äîáðûé äåíü. Èùó êîðíè ôàìèëèè Áóðäåöêèé. Â ìîåé ñåìüå ñóùåñòâîâàëà ëåãåíäà î òîì, ÷òî êîðíè ïîëüñêèå. Â Ðóçñêîì ðàéîíå, ìîñêîâñêîé îáëàñòè, ñëåäû ìîèõ ïðåäêîâ áûëè íàéäåíû ñî âòîðîé ïîëîâèíû 17 âåêà. Æèëè â îäíîé äåðåâíå ~ äî 1917 ãîäà. Áîëüøîå ñïàñèáî çà ëþáóþ ïîäñêàçêó.

[/q]

Seweryn Uruski
Herbarz „Rodzina” t2. Str 62
Budrecki h. Pobóg .Rodzina rozrodzona na Litwie.
Potomstwo:
a) Józefa, Tomasza i Ignacego, synów Andrzeja, wnuków Stanisława, prawnuków Bartłomieja, prapra wnuków Balcera, osób 44, w 1851 r.
b) Kazimierza, Dominika i Macieja, synów Stanisława, wnuków Szymona , osób 15, z 1860 r.
c) Potomstwo Mikołaja i Stanisława synów Bartłomieja, wnukówbalcera, osób 45, w 1855 r. wylegitymowane w Cesarstwie i zapisane do ksiąg szlachty guberni kowieńskiej.


Óðóñêè ò2 ñòð. 62


Áóäðåöêèé, ãåðá Ïîáîã Ñåìüÿ ðîäîì èç Ëèòâû. Ïîòîìñòâî: à) Þçåô, Òîìàø è Èãíàöèé, ñûíîâüÿ Àíäæåÿ, âíóêè Ñòàíèñëàâà, ïðàâíóêè Áàðòëîìåÿ, ïðàïðàâíóêè Áàëüöåðà, 44 ÷åëîâåêà, 1851 ã. á) Êàçèìåæ, Äîìèíèê è Ìàöåé, ñûíîâüÿ Ñòàíèñëàâà, âíóêè Øèìîíà, 15 ÷åë., ñ 1860 ã. â) Ïîòîìñòâî Ìèêîëàÿ è Ñòàíèñëàâà, ñûíîâåé Áàðòëîìåÿ, âíóêîâ áàëüöåðà, 45 ÷åëîâåê, â 1855 ã. èäåíòèôèöèðîâàííûõ â Èìïåðèè è çàíåñåííûõ â äâîðÿíñêèå êíèãè Êàóíàññêîé ãóáåðíèè.

Èíòåðåñóåò Ïÿñåöêèå...èç Ëîäçè....

Äîáðûé äåíü!

Ïîäñêàæèòå, ïîæàëóéñòà, ïî ôàìèëèè Áèëîêóð è âîçìîæíîé íàöèîíàëüíîñòè ïðåäêîâ.
Äåä (Ðîñòèñëàâ) è åãî áðàò (Âëàäèìèð) ðîäèëèñü â ñ. Øêðîáîòîâêà (Øóìñêèé ð-í Òåðíîïîëüñêîé îáëàñòè Óêðàèíû), êîãäà îíî îòíîñèëîñü â Ïîëüøå. Ãîäû ðîæäåíèÿ - 1929-1933. Âàðèàíòû çàïèñè îò÷åñòâà â ñîâåòñêèõ äîêóìåíòàõ - Ôåäîñüåâè÷ è Ôåîäîñüåâè÷.

 ïðîöåññå ïîèñêà èíôîðìàöèè âîçíèêëà âåðñèÿ î âîçìîæíîì ïîëüñêîì ñëåäå íà îñíîâå ñëåäóþùåãî.
Åñòü óïîìèíàíèÿ ïðåäïîëîæèòåëüíî ðîäñòâåííèêà Ð.Ô. è Â.Ô. â ïîëüñêèõ êàòàëîãàõ è ñêàíàõ Polish Business Directory Project â ðàéîíå 1930 ãîäà.
 ðàçäåëàõ î Øêðîáîòîâêå óïîìèíàþòñÿ êóçíåöû, çàïèñü ïî-ïîëüñêè èäåò êàê A. Bielokur èëè A. Bialokur.
Ïî ýòîé íàâîäêå âûøåë íà ïðîæèâàþùåãî â Ïîëüøå ïðàâíóêà ÷åëîâåêà ïî èìåíè Andrzej Ziębicki-Białokur (1874-1937), òàêæå ïðîæèâàâøåãî â Øêðîáîòîâêå.
Åñòü èíôîðìàöèÿ, ÷òî ó Àíäæåÿ (Àíäðåÿ) áûëè 3 áðàòà â Áîëîæîâêå è Ìèçþðèíöàõ - Êîíðàä (Konrad), ßí (Jan) è Ìàðöèí (Marcin). Ïðî ïîñëåäíåãî èçâåñòíî îá ýìèãðàöèè (íàéäåíû ïðåäïîëîæèòåëüíî äîêóìåíòû åãî äåòåé ïðè íàòóðàëèçàöèè, ãäå óêàçàíà íàöèîíàëüíîñòü ïîëÿê).
Òàêæå M.Białokur óïîìèíàåòñÿ â ïîëüñêîì ïðîåêòå Wykazu Gospodarstw â äåðåâíå Áîëîæîâêà êàê êóçíåö.


Äîïîëíåíèå: ñìîòðåë íà "Ìåòðèêàõ Âîëûíè", òàì ïîäàâëÿþùåå áîëüøèíñòâî ëþäåé ñ ïîõîæèìè ôàìèëèÿìè çàïèñàíî êàê Białokur. (Białokur - 715 øò, Biłokur - 1 øò, Biełokur - 0).

Åñëè èñõîäèòü èç çàïèñè ôàìèëèè êàê Białokur, òî ïîëüñêèå èñòî÷íèêè äàþò òàêóþ ýòèìîëîãèþ:

akosarev íàïèñàë:

[q]

î âîçìîæíîì ïîëüñêîì ñëåäå íà îñíîâå ñëåäóþùåãî.

[/q]

Ïðåæäå âñåãî íàéäèòå âåðîèñïîâåäàíèå ïðåäêîâ, îíî â òå âðåìåíà áûëî îïðåäåëÿþùèì, à íå ôàìèëèÿ. Åñëè ïðåäîê íå áûë ïðèõîæàíèíîì êàòîëè÷åñêîé öåðêâè, òî íå ìîã áûòü ïðèíÿò â ïîëüñêóþ îáùèíó.