Лирика: род Жешувских
бояре Жешувские
| severinn Модератор раздела
Сообщений: 7341
На сайте с 2005 г.
Рейтинг: 2494 | Наверх ##
7 октября 2016 8:23 Же́шув (польск. Rzeszów, по древнерусски Ря́шев) — город на юго-востоке Польши, административный центр Подкарпатского воеводства. Расположен на реке Вислоке (приток Сана).
findmapplaces.com/6917452_Жешув
Andree Kmita 1491 г. Pyathkowa AGZ т.19 c.558
Iohannes Piathkowski 1559 г. имение Thuliglowi и Szussolow AGZ т.19 с.642, 1563 г. AGZ т.19 с.647
Iohannеs Rzeszowski 1554 Pyathkowa AGZ т.19 c.630
Augustinus Simonis Pyatkowski de Przeworsko, из Пржемысля, 1584, AGZ т. стр.73
Ян Piątkowski герба Кораб, подписал элекцию в воеводстве Русском 1632 (Severin Uruski. Rodzina. Herbarz szlachty Polskiej. Warszawa. 1916)
Jozef Pętkowski , 1733, wiszenski, AGZ т.23, с. 22
Jozef Pętkowski (Piatkowski), подчаший нурский 1740 , 1748 гг. , поручик 1737, AGZ т.23, с.170, 200,276,
Michal Wrzeszcz Pętkowski, подчаший плоцкий, 1733, AGZ т.23, с.27
Jozef Antonij Piatkowski z Szelibor, z Szeligow, 1733, wiszenski, воеводство руское porucznik 1734, AGZ т.23, с.54, 80
Antonij Pętkowski , 1759, 1760, AGZ т.25, cc.528, 541
Piątkowski, szlachcic, владелец Podhale Dzianysz (в Малопольском воеводстве в повете Татрском) в правление короля Михаида Вишневецкого (1673-1676)
Poczet szlachty galicyjskiej i bukowinskiej. W Lwowie, 1857
Францишек Piętkowski, пржемысльский суд гродский 1782 г., с.192
Иосиф и Ян Piątkowski z Piętek h. Szeliga, пржемысльский суд гродский 1782 г., с.191
Томас и Иосиф Piątkowski, пржемысльский суд гродский 1782 г., с.191
Лукаш Piątkowski, львовский суд земский 1782 г., с.191
Винценти Александр Piątkowski, сын Лукаша, дворянство империи, 1838, с.191
Иосиф Антоний Piątkowski, дворянство империи, львовский суд земский 1782 г., с.191
Severin Uruski. Rodzina. Herbarz szlachty Polskiej. Warszawa. 1916
Piętkowski герба Pomian
Францишек, легитимован в Галиции в 1782 г.
Piątkowski герба Szeliga
z Piętek
Юзеф и Ян z Piętek, легитимованы в Галиции в 1782
| | |
| severinn Модератор раздела
Сообщений: 7341
На сайте с 2005 г.
Рейтинг: 2494 | Наверх ##
14 октября 2016 12:29 14 октября 2016 12:30 Rozpad włości[edytuj] Wskutek skomplikowanej genealogii rodu Rzeszowskich i często braku w prostej linii męskiego potomka włość rzeszowska (określana często jako distictus Rzeschowiensis) uległa licznym podziałom między potomków Jana Pakosławica. Swoje pierwotne znaczenie straciła siedziba pańska na Staromieściu. Nowe dwory rozlokowane były w pobliskich wsiach, np. Przybyszówce i Łące. Skomplikowane stosunki między krewniakami spowodowały również wiele procesów, których ślady są odnotowywane m.in. w aktach sądów krakowskich. Podobną funkcję spełniał klasztor bernardyński. Ponadto kościół miał stać się nowym rodowym mauzoleum właścicieli Rzeszowa. Choć faktycznie włość rzeszowska upadła, samo miasto funkcjonowało bardzo dobrze i prężnie się rozwijało. Umożliwiła to korzystna lokalizacja miast sąsiednich, takich jak Łańcut czy Sędziszów Małopolski, które znajdowały się na tyle daleko, że odbywające się w nich jarmarki nie stanowiły zagrożenia dla rzeszowskich. Sam handel rozwijał się najdynamiczniej od potwierdzenia przywilejów w akcie z 8 maja 1427, wydanych na polecenie Piotra Lunaka i Stogniewa z Szumska. Należy pamiętać również o tym, że XV wiek to czas niezwykłego prosperity nie tylko dla południa kraju, ale dla całej Rzeczypospolitej. Kolejny przywilej wydał 25 czerwca 1571 roku Mikołaj Rzeszowski, dotyczył on przede wszystkim możliwości posiadania ziemi i obciążeń podatkowych. Mimo pomyślnego rozwoju Rzeszowscy nie utrzymali majątku. W 1589 roku, z wdową po Adamie z Żerkowa Rzeszowskim, Zofią ślub wziął Mikołaj Spytek Ligęza, który przejął dominium i miasto w swe władanie. Ostrogscy-Zasławscy (1637-1638) Po śmierci ojca, miasto odziedziczyła jego starsza córka Zofia Prudencjana Ligęza z „Bobrku”, która była żoną Władysława Dominika Zasławskiego-Ostrogskiego. Przeprowadził on zajazd na Rzeszów tuż przed śmiercią teścia. Piastował następnie jego stanowisko kasztelana sandomierskiego. Okres rządów Zasławskich to jedynie roczny epizod. Jednak w tak krótkim czasie Zofia Prudencjanna zdążyła rozpocząć budowę nowego kościoła, który stanął przy trakcie prowadzącym z zamku jej ojca do fary. Początkowo planowała tam obsadzić bernardynki lub klaryski, jednak końca budowy nie doczekała. W obliczu bezpotomnej śmierci Zofii, Rzeszów odziedziczyła młodsza córka Ligęzy Konstancja Lubomirska. Budowę kościoła pod wezwaniem Świętego Krzyża (wcześniejszy kościółek Świętego Krzyża przemianowano na Świętej Trójcy) zakończył mąż Konstancji – Jerzy Sebastian Lubomirski, który podarował klasztor pijarom. https://pl.wikipedia.org/wiki/...37-1638.29 | | Лайк (1) |
| severinn Модератор раздела
Сообщений: 7341
На сайте с 2005 г.
Рейтинг: 2494 | Наверх ##
15 октября 2016 1:04 BŁAŻOWA (1429 agri Blazowienses, 1430 Blaszowa, 1432 [?] Blazowa, 1436 Blazow, 1441 Blasowa, 1453 Blaszow) od XVII w. miasteczko, 12 km na NW od Dynowa. 1. 1436 in distr. san. (XIII 87); 1462 distr. san. (XI 3705); 1508, 1515 z. san. (ŹD XVIII s. 123, 149); 1530 z. san. (AS I 21 k. 519). 2. 1429 przywilej lokacyjny wsi Kąkolówki, obejmującej wówczas i obszar wsi Białki, mówi o wymierzeniu łanów bez szkody ról błażowskich (ZDM V 1375); 1432 rola plebana do potoku płynącego z wsi Piątkowej i drugiego z Cisowca (ZDM V 1393); 1458 Jan Pilecki pozywa Małgorzatę z Dynowa o granice między wsią jego Hermanową a wsią jej B. (XI 3429, 3434, XIX 3091); (XIX 3091) z r. 1460; 1465 wieś B. graniczy z Kąkolowką i Białką (XVI 197); 1478 Jan z Pilczy i ze Straszydła kaszt. biecki pozywa Annę z Rzeszowa i B. w sprawie granic (XVI 1279); 1488 połowa wsi B. położona od strony Straszydła (XVI 1885); 1491 granice między B. a Hyżnem (XIX 3091); 1554 rozgraniczenie między dobrami Rafała Pileckiego należącymi do miasta Tyczyna, w tym wsiami Stary i Nowy Borek, Straszydle, Brzezówka, a wsiami B., Kąkolówka, Futoma, Piątkowa i Barycz Jana Rzeszowskiego, http://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?id=23272 | | |
| severinn Модератор раздела
Сообщений: 7341
На сайте с 2005 г.
Рейтинг: 2494 | Наверх ##
19 октября 2016 19:17 Piątkowa Ruska, położona w gminie Dubiecko powiatu przemyskiego nad potokiem Jawornik, to duża wieś, o której pierwsze wzmianki sięgają 1458 roku. Wymieniana jest jako część składowa dóbr Dubieckich rodziny Kmitów. W czasach późniejszych kilkakrotnie zmieniała właścicieli. http://www.krajoznawcy.info.pl/piatkowa-19502
 | | |
| severinn Модератор раздела
Сообщений: 7341
На сайте с 2005 г.
Рейтинг: 2494 | Наверх ##
19 октября 2016 19:40 Piątkowa Ruska to niegdyś duża wieś położona w dolinie potoku Jawornik. Najstarsza wzmianka o niej pochodzi z 1458 r. Piątkowa należała wówczas do dubieckich dóbr Kmitów, a następnie przeszła wraz z nimi w ręce Stadnickich w 1519 r. Od początku drugiej połowy XVI w. Piątkowa należała do klucza obejmującego osiem wsi, którego centrum stanowiła Dąbrówka. Później przez pewien okres zmieniała właścicieli wraz z całym kluczem dąbrówkowskim. Przed wybuchem II wojny światowej tutejszy majątek należał do Steppelów. http://forum.gazeta.pl/forum/w...ornik.html | | |
| severinn Модератор раздела
Сообщений: 7341
На сайте с 2005 г.
Рейтинг: 2494 | Наверх ##
21 октября 2016 13:04 Piotr Lunak Kmita z Sobienia Herbu Szreniawa d. 1430 Imię i nazwisko (po urodzeniu) Piotr Lunak Kmita z Sobienia Herbu Szreniawa Rodzice ♂ Piotr Kmita [Kmitowie] b. 1348 d. 1409 ♀ Hanna [?] http://archive.is/VqLpR#selection-19.0-259.385Piotr_Lunak_Kmita narodziny dziecka: ♀ Małgorzata Kmita [Kmitowie] narodziny dziecka: ♂ Jan Tępy Kmita [Kmitowie] ślub: ♀ Katarzyna Rzeszowska [Rzeszowscy] 1430 śmierć: Piotr Kmita, był właścicielem Hyżnego terenów Dynowa a po jego śmierci odziedziczył je jego syn Piotr Lunak Kmita, który ożenił się Zofią Rzeszowską (1430 – 1448), i w 1429 roku wydał w Dynowie dokument dotyczący lokalizacji wsi Kąkolówka. Piotr Lunak Kmita z Sobienia herbu Szreniawa (zm. 1430 r.) – podczaszy sandomierski (1412 r.). Urodził się w rodzinie Hanny i Piotra (zm. 1409) Kmity. Ożenił się z Katarzyną Rzeszowską i miał z nią syna Jana Kmitę "Tępego" (zm. przed 1435), który poślubił Barbarę Wątrobę ze Strzelec, i córkę Małgorzatę Kmitę, która wyszła za mąż za Jana Goliana z Obichowa - podstolego poznańskiego. | | |
| severinn Модератор раздела
Сообщений: 7341
На сайте с 2005 г.
Рейтинг: 2494 | Наверх ##
21 октября 2016 13:08 21 октября 2016 13:09 Katarzyna Rzeszowska Rodzice ♂ Jan Pakosławic Rzeszowski [Rzeszowscy] b. 1374?
narodziny dziecka: ♀ Małgorzata Kmita [Kmitowie] narodziny dziecka: ♂ Jan Tępy Kmita [Kmitowie] ślub: ♂ Piotr Lunak Kmita z Sobienia Herbu Szreniawa [Kmitowie] d. 1430 Jan Pakosławic Rzeszowski b. 1374? Ród Rzeszowscy 1374? urodzenie: narodziny dziecka: ♂ Jan z Rzeszowa Staromiejski [Staromiejscy] narodziny dziecka: ♂ Jan Feliks Rzeszowski [Rzeszowscy] narodziny dziecka: ♀ Katarzyna Rzeszowska [Rzeszowscy] 1345 narodziny dziecka: ♂ Jan Rzeszowski [Rzeszowscy] b. 1345 d. 12 sierpień 1436 Jan Pakosławic ze Strożyska (zm. ok. 1374 r.) dyplomata i rycerz. Przyjął nazwisko Rzeszowski. Był założycielem rodu Półkoziców Rzeszowskich, którzy władali miastem do 1583 r. Właściciel dóbr Stróżyska i Rzeszów z okolicą po Dąbrowę na północy, Czudec na zachodzie i wieś Leżajsk na wschodzie. 19 stycznia 1354 r. Kazimierz Wielki nadał Janowi Pakosławowi ze Strożyska – miasto Rzeszów z okolicą po Dąbrowę na północy, Czudec na zachodzie i wieś Leżajsk na wschodzie. Około 1360 wystawił kościół w Rzeszowie na Staromieściu. Miał trzech synów z których każdy miał na imię Jan: Jan Feliks Rzeszowski z Przybyszówki był kontynuatorem linii Półkoziców Rzeszowskich Jan Rzeszowski Jan z Rzeszowa Staromiejski Po śmierci Pakosławica ok. 1374 r. dobra rzeszowskie przypadły jego synom, ale nadal zarządzane były wspólnie. Obejmowały one wówczas miasto i 26 wsi. Dopiero w 1450 r. nastąpił podział majątku na trzy oddzielne zespoły. http://pl.rodovid.org/wk/Osoba:980277 | | |
| severinn Модератор раздела
Сообщений: 7341
На сайте с 2005 г.
Рейтинг: 2494 | Наверх ##
24 октября 2016 19:57 24 октября 2016 20:01 Wyciąg z metryki chrztu Marianny Rozwadowskiej, córki Piotra i Anny z Piątkowskich, urodzonej 3 sierpnia 1794 roku w Przemyślu
http://szukajwarchiwach.pl/56/...bJednostka56/142/0/-/6695 [Kopie ksiąg metrykalnych parafii Piątkowa Ruska (dekanat Bircza)] 1784-1844 0 56/142/0/-/6696 [Kopie ksiąg metrykalnych parafii Piątkowa Ruska (dekanat Bircza)] 1845-1867 0 | | |
|
