⮉

Íàðèñóéòå ñâîå äðåâî. Áåñïëàòíî. Îíëàéí.   [õ]
Âñåðîññèéñêîå Ãåíåàëîãè÷åñêîå Äðåâî
Íà ñàéòå ÂÃÄ ñîáèðàþòñÿ ëþäè, óâëå÷åííûå ãåíåàëîãèåé, èñòîðèåé, ãåðàëüäèêîé è ò.ä. Çäåñü âû íàéäåòå ñîáåñåäíèêîâ, ýêñïåðòîâ, óìåëûõ ïîìîùíèêîâ â ïîèñêàõ ïðåäêîâ è ðîäñòâåííèêîâ. Âàì ïîäñêàæóò ãäå èñêàòü äîêóìåíòû î ïàâøèõ â áîÿõ è ïðîïàâøèõ áåç âåñòè, â êàêîé àðõèâ îáðàòèòüñÿ ïðè èññëåäîâàíèè ðîäîñëîâíîé ñâîåé ñåìüè, ïîìîãóò îïðåäåëèòü ïî ñòàðîé ôîòîãðàôèè ïðèíàäëåæíîñòü ê âîèíñêèì ÷àñòÿì, âåäîìñòâàì è ÷èíó. ÂÃÄ - ïîèñê ëþäåé â ïðîøëîì, íàñòîÿùåì è áóäóùåì!
Âíèç ⇊

ÑËÀÂÈÍÑÊÈÅ


Òåìû: ← Ïðåäûäóùàÿ   Ñëåäóþùàÿ →Ñòðàíèöû: ← Íàçàä 1 2 3 4 5  * 6 7 Âïåðåä →
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Íàäçèðàòåëü Àõìå÷åòñêîé áóõòû (Åâïàòîðèÿ ) ãóá.ñåêðåòàðü Ñëàâèíñêèé (1835-1836ã.ã.)
---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
1863ã.

*Êîçëîâñêàãî ïîëêà Ïèñàòåëü Ìèõàéëî Ñëàâèíñêèé.

*Âîåííîå îòäåëåíèå íàðîäíîãî ïðàâèòåëüñòâà. Äíåâíîé ïðèêàç ïî íàðîäíûì âîéñêàì. ¹9 èþëÿ 3 äíÿ 1863 ãîäà. Ïî äîíåñåíèþ ãåíåðàëà Ãîðäîíà îáúÿâëÿåòñÿ, ÷òî îôèöåðû Øåëèñêèé è Ñëàâèíñêèé, íåñìîòðÿ íà åãî ïðèêàçàíèå, íå ÿâèëèñü â ðÿäû îòðÿäîâ, ïåðåõîäèâøèõ 20 èþíÿ ñåãî ãîäà íà ëåâûé áåðåã Âèñëû. *Ïîâñòàíåö.

*Êðåñòüÿíèí äåðåâíè Áîÿðèøêè Èãíàòèé Äîìèíèê Ñëàâèíñêèé - íà ñòîðîíå ÐÈ. Ðîäñòâ. Àíòîí Êàçèìèðîâ Ñëàâèíñêèé (óáèò àâã 1863), æåíà, 4 äåòåé.



---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Àêòû, èçäàâàåìûå Êîìèññèåþ, âûñî÷àéøå ó÷ðåæäåííîþ äëÿ ðàçáîðà äðåâíèõ àêòîâ â Âèëüíå : Ò. 1-. - Âèëüíà : òèï. À.Ê. Êèðêîðà, 1865-1915. - 34.
Àêòû Õîëìñêîãî ãîðîäñêîãî ñóäà. - 1896. - CCXVI, 400 ñ., 2 ë. ôàêñ.


1640ã. 30 àïðåëÿ Çàÿâëåíèå Áóñíåíñêàãî ñâÿùåííèêà Èîàííà Ñëàâèíñêàãî î íàíåñåíèè åìó Áåëüñêèìè îñêîðáëåíèÿ è ïîáîåâ. *Áóñíåíñêàÿ çåìëÿ.

1673ã. 12 àïðåëÿ Ñâÿùåííèê Ìîãèëüíèöêîé öåðêâè î. Ìàðòèí Ñëàâèíñêèé ïîêàçûâàë ñóäó ðàíû, íàíåñåííûå åìó Àäàìîì Êðèíñêèì è íà öåðêîâíîì ïîãîñòå.

¹310 1676ã. 7 ìàÿ Æàëîâàííàÿ ãðàìîòà âîò÷èííèêîâ ñåë Ìîãèëüíèöû è Êóëèêà ñâÿùåííèêó Ìàðòèíó Ñëàâèíñêîìó íà Ìîãèëüíèöêèé ïðèõîä (íà ëàòèíñêîì) Martinus Slawinski Èç Àêòîâîé êíèãè Õîëìñêîãî ãðîäñêîãî ñóäà çà 1676ã. 7ã.ã ¹20180 ë.13 BY ÍÈÀÁ ô. 1740 îï. 1 äåëî ¹ 18


Àêòû, èçäàâàåìûå Êîìèññèåþ, âûñî÷àéøå ó÷ðåæäåííîþ äëÿ ðàçáîðà äðåâíèõ àêòîâ â Âèëüíå : Ò. 1-. - Âèëüíà : òèï. À.Ê. Êèðêîðà, 1865-1915. - 34.
Àêòû Õîëìñêîãî ãîðîäñêîãî ñóäà. - 1900. - CXXX, 411 ñ.

1706ã. 25 àâãóñòà âîçíûé äîíîñèò ñóäó îá îñìîòðå ðàí, íàíåñåííûõ â âèíîêóðíå òîìóæå ñâÿùåííèêó Äàíèëåâè÷ó øëÿõòè÷åì Ïåòðîì Õðîñöèõîâñêèì. Áîëüíîé ñâÿùåííèê ëåæàë â äîìå ïîâàðà Àëüáåðòà Áàíèöêîãî â îêðåñíîñòè ã. Õîëìà â êâàðòèðå ôåëüäøåðà Èîñèôà. Ïðè îñìîòðå áûëè, êðîìå âîçíàãî Ñåìåíà Ñëàâèíñêàãî øë Èîñèô Êîìàðàäçêèé è Ñòàíèñëàâ Èçäåáñêèé.


---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Àêòû, èçäàâàåìûå Êîìèññèåþ, âûñî÷àéøå ó÷ðåæäåííîþ äëÿ ðàçáîðà äðåâíèõ àêòîâ â Âèëüíå : Ò. 1-. - Âèëüíà : òèï. À.Ê. Êèðêîðà, 1865-1915. - 34.
Àêòû Óïèòñêîãî ãîðîäñêîãî ñóäà. - 1899. - LII, 595 ñ.

1585-1586ã.ã. - Ñëàâåíñêèé (Ñëàâåöêèé) Âîéòåõ, Ëèòîâñêèé ñêàðáîâûé êîðîëåâñêèé ïèñàðü, (ïèñàðü â ñêàðáå åãî êîðîëåâñêîé ìèëîñòè), Âèëåíñêèé êëþ÷íèê, àðåíäàðü Ðîìèêãîëüñêèé, Êðîêèíîâñêèé è Ïîíåâåæñêèé, æåíà Ñëàâèíñêàÿ Ñîôèÿ Áåðíàòîâà, ñåëî Ëåëîâê â Ïîâåòå Óïèòñêîì, ôîëüâàðîê Êóïèøêè.
---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Ìëàäøèé âðà÷ Ïåíçåíñêîãî ïîëêà Ñëàâèíñêèé

Ñáîðíèê ìàòåðèàëîâ ïî Ðóññêî-Òóðåöêîé âîéíå 1877-78 ãã. íà Áàëêàíñêîì ïîëóîñòðîâå [Òåêñò]. - Ñàíêò-Ïåòåðáóðã : èçäàíèå Âîåííî-èñòîðè÷åñêîé êîìèññèè Ãëàâíàãî øòàáà, 1898-1911 (Òèï. "Áåðåæëèâîñòü"). - 28 ñì.
Âûï. 20: Æóðíàëû, äíåâíèêè è î÷åðêè âîåííûõ äåéñòâèé ÷àñòåé IX àðì. êîðïóñà. - 1901 (Òèï. "Áåðåæëèâîñòü"). - IV, 594 ñ. : òàáë.
---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Îáùèé àëôàâèò ôàìèëèÿì âëàäåëüöåâ, èìåíèÿ êîòîðûõ íàõîäÿòñÿ ïîä çàïðåùåíèåì ñ 1829 ïî 1865 ãîä : Êí. 1. - Ñàíêò-Ïåòåðáóðã : òèï. Ïðàâèòåëüñòâóþùåãî ñåíàòà, 1867. - 32.
Ñîäåðæàùàÿ â ñåáå ôàìèëèè, íà÷èíàþùèåñÿ áóêâàìè: Ð, Ñ, Ò. - 1867. - 3055-3786, [1], II ñ.

Ñëàâèíñêàÿ Àííà Ñèìåîíîâíà Ñ.Î.1855 ñò.5798
Ñëàâèíñêàÿ Åëèñàâåòà Àíäðååâà Ñ.Î.1864 ñò.11452 è 24420
Ñëàâèíñêàÿ Åëèñàâåòà Íèêîëàåâà Ñâ.Ç.1842 ñò.36928
Ñëàâèíñêàÿ Ìàðèÿ Èâàíîâà Ñ.Î.1843 ñò.15647
Ñëàâèíñêàÿ Ïàðàñêåâà Ïåòðîâà Ñ.Î.1860 ñò.23471
Ñëàâèíñêàÿ Òàòüÿíà Âàñèëüåâà Ñ.Î.1864 ñò.38337
Ñëàâèíñêèé Âàëåíòèé Èâàíîâ Ñ.Î.1848 ñò. 7445
Ñëàâèíñêèé Âèêåíòèé Èâàíîâ Ñ.Î.1848 ñò.7445
Ñëàâèíñêèé Âèêåíòèé Ôðàíöîâ Ñ.î. 1848 ñò.18201 Ñ.Î.1857 ñò.16500
Ñëàâèíñêèé Èâàí Ãåðàñèìîâ Ñ.Î.1861 ñò. 24075
Ñëàâèíñêèé Èâàí Ñèëüâåñòðîâ Ñ,Î.1861 ñò.12768
Ñëâàèíñêèé Èâàí Ôåäîðîâ Ñ.Î.1864 ñò.23997
Ñëàâèíñêèé Èãíàòèé Ìèõàéëîâ Ñ.Î.1848 ñò. 1851 Ñ.Î.1854 ñò. 10510
Ñëàâèíñêèé Êàñïåð Ôðàíöîâ Ñ.Î.1850 ñò. 12014
Ñëàâèíñêèé Êîíñòàíòèí Èâàíîâ Ñ.Î.1833 ñò. 12613
Ñëàâèíñêèé Ñèìîí Íèêîëàåâ Ñ.Î. 1857 ñò.10083
Ñëàâèíñêèé ßêîâ Ôåäîðîâ Ñ.Î.1857 ñò.13070
Ñëàâèíñêèé Ôåäîð Àôàíàñüåâ Ñ.Î.1851 ñò.22317 Ñ.Î, 1859 ñò.6466 Ñ.Î.1861 ñò. 6843

Ñ.Î. - Ñåíàòñêîå îáúÿâëåíèå, Ñâ.Ç Ñâîä Çàïðåùåíèé.

---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Ñëàâèíñêèé Ïðîõîð Àëåêñååâè÷ 20.06.1894 Ìîãèëåâ/Ìñòèñëàâëü/Áàñòåíîâè÷è
Ñëàâèíñêèé Âëàäèìèð Èâàíîâè÷ 29.7.1913 Ìîãèëåâñêàÿ
https://ru.stsg.de Áàçà äàííûõ âîåííîïëåííûõ
---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Ïðè äâîðå êíÿãèíè Àííû Ðàäçèâèëë â Áÿëà-Ïîäëÿñêå.

 1720-1740‑å ãã. Áÿëà-Ïîäëÿñêà1, êàê óæå óïîìèíàëîñü, áûëà ðåçèäåíöèåé êíÿãèíè Àííû Ðàäçèâèëë

Ðåäêèì ïî ñâîåé öåííîñòè äîêóìåíòîì êíèãîé "Ðååñòðîâ êâàðòàëüíûõ è ñòðàâíûõ" çà 1727 - 1731 ãã. îáëàäàåò Íàöèîíàëüíûé èñòîðè÷åñêèé àðõèâ Áåëàðóñè â Ìèíñêå2.  õîçÿéñòâåííûõ çàïèñÿõ ñîäåðæèòñÿ áåñöåííûé äëÿ èñòîðèêîâ èñêóññòâà ìàòåðèàë î õóäîæíèêàõ è àðõèòåêòîðàõ äâîðà Àííû, ðàçìåðàõ èõ êâàðòàëüíûõ çàðïëàò è âûïëàòàõ íà ïðîäóêòû ïèòàíèÿ. Íà ïðåäïîñëåäíåé ñòðàíèöå ýòîé êíèãè â ðàçäåëå "Õóäîæíèêè" (çàïèñü 1731 ã.) "â ñòîëáèê" çàïèñàíû ñëåäóþùèå èìåíà: "Ïàí Ôèøåð (Fiszer), Ïàí Ãåñêèé (Heski), Âèëüêîâñêèé (Wilkowski), Àëåêñàíäð (Alezander Malarz...), Êîíäðàò ðåç÷èê (Kondrat Snycerz), Êøèøòîô ðåç÷èê (Krzysztof Snycerczyk); Ìàòâåé, õëîïåö (ó÷åíèê) Ôèøåðà (Matheusz u P. Fiszera); õëîïåö ïàíà Ãåñêîãî (Chłopiec u P. Heskiego, èìÿ íå óêàçàíî); õëîïåö ßí ó Ôèøåðà (Chłopiec Jan u P. Fiszera)"3.

 ãðàôå "Ðåìåñëåííèêè"4 ïåðå÷èñëÿþòñÿ: "Ìàðòèí Âèñíåâcêèé, àðõèòåêòîð (Marcin Wiśniewski, Wiśniowski, Architekta); Äîìèíèê Öèîëè, èòàëüÿíåö, êàìåíùèê (Dominik Ciola, Wloch, Mular); Ìàðõâàðò, ëåïùèê (Marchwart Sztukator); Èãíàòèé, ñòîëÿð (Jgnacy Stolarz)". Êðîìå ïåðå÷èñëåííûõ, êíèãà ñîäåðæèò ñâåäåíèÿ î "Ñëàâèíñêîì õóäîæíèêå" (Sławinski Malarz), êîòîðûé íà÷àë ðàáîòàòü ñ 12 ôåâðàëÿ 1729 ã. è çà äâà êâàðòàëà ïîëó÷èë 30 çëîòûõ 18 ãðîøåé5, è àðõèòåêòîðå Ðàêåòè (P. Rakietemu Arhitekturowi), êîòîðîìó çàïëàòèëè äîâîëüíî áîëüøóþ ñóììó çà Ðîæäåñòâåíñêèé êâàðòàë 1729 ã. - 600 çëîòûõ. (ñ)

---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Õóäîæíèêè.

Gabriel Sławiński - malarz fresków i obrazów. //

Ãàáðèýëü Ñëàâèíñêè - õóäîæíèê ôðåñîê è èêîí âòîðîé ïîëîâèíû 18 âåêà. Èç Ëüâîâà. Ïîçäíåáàðî÷íûé ñòèëü. Ðàáîòàë íà çåìëÿõ âîåâîäñòâ Áðåñòà-Ëèòîâñêîãî, Áåëüñêîãî è Ðóñêîãî. Ðàáîòàë äëÿ êîñòåëîâ ðèñìêî-êàòîëè÷åñêîé öåðêâè è óíèàòñêîé. Ïîäïèñûâàë ñâîè ðàáîòû êàê íà ëàòèíèöå, òàê è íà êèðèëèöå.

Ïåðâàÿ èçâåñòíàÿ ðàáîòà - pw. Wniebowzięcia NMP w Klesztowie koło Chełma è pw. Świętego Mikity w Tyszowcach na przedmieściu Zamłynie - 1772-1774ã.ã. (np. ikona Gabriela Sławińskiego w Tyszowcach-Zamłyniu, 1774) W tym kontekście interesująca jest jednak analiza malowanej na drewnie ikony św. Mikołaja, wykonanej w 1774 roku dla unickiej cerkwi w Tyszowcach-Zamłyniu przez pracującego także dla kościołów Gabriela Sławińskiego.

1776ã. - pw. Św. Wawrzyńca w Żółkiewce
1780-1781 - bernardynów w Radecznicy
Ðàñïèñûâàë êîñòåë ïàðàôèàëüíûé Ñâ. Ëþäâèêà è êëàøòàð ïàóëèíîâ Âëîäàâû (Ëþáåëüâñêîå âîåâîäñòâî, Ïîëüøà)? 1784-1785ã.ã.
Pełne opracowanie przechowywanej w magazynach Muzeum Narodowego im.
A. Szeptyckiego we Lwowie ikony z Tyszowiec (literatura, źródła, ilustracje) por. przygotowywana od 2008 roku rozprawa doktorska o Gabrielu Sławińskim. Wstępne ustalenia zawarłam w pracy magisterskiej obronionej 31 lipca 2008 roku oraz w dwóch
Problem „tradycji malarstwa ikonowego”...
artykułach. Zob.: M. Szyndlarewicz (ob. Ludera), Gabriel Sławiński – malarz fresków
i obrazów. Uwagi wstępne, [w:] Między Wrocławiem i Lwowem. Sztuka w Małopolsce,
na Śląsku i Rusi Koronnej w czasach nowożytnych, Wrocław 2011, s. 349–358, il.
nr LX–LXIX (data wydania: 17 czerwca 2011); M. Ludera, op. cit., s. 106–108. W 2007
roku ustaliłam brak ikony Sławińskiego na wystawie stałej lwowskiego muzeum. 29
lipca 2011 roku główny konserwator muzeum Danuta Posacka potwierdziła mi w piśmie
nr 318 obecność ikony z Tyszowiec w lwowskich zbiorach. Pod koniec sierpnia 2011
roku podczas kwerendy we Lwowie w ramach indywidualnego projektu badawczego
przekonałam się, że tyszowiecka ikona jest tu bliżej nieznana, w inwentarzu muzealnym
brakuje nawet jej zdjęcia oraz pominięto ją podczas organizowanej przez Muzeum Narodowe w 2006 roku wielkiej wystawy ikon św. Mikołaja (por.: M. Ãåëèòîâè÷, Ñâÿòèé
Ìèêîëàé ç æèò³ýì. Èêîíè XV–XVIII ñò. Íàö³oíàëüíîãî Ìóçåþ ó Ëâîâ³ Àíäðåÿ
Øåïò³öüêîãî, Ëâiâ 2008). Za zgodą dyrektora muzeum – uzyskaną przy pomocy pań
Posackiej i Marii Hełytowycz – wykonano zamówione przeze mnie fotografie ikony
z Tyszowiec i wyrażono zgodę na ich pierwszą od 1938 roku publikację. Zdjęcia Romana Zilinko przesłano na moją skrzynkę mailową 20 września 2011 roku. Tym większe było moje zdziwienie, gdy po dwóch miesiącach, w listopadzie 2011 roku, pracownik lwowskiego muzeum Oleksandr Szejko opublikował powstałe dla mnie zdjęcia,
przedstawiając wyniki „swoich” badań na temat tyszowieckiej ikony (sic!) na międzynarodowej konferencji we Lwowie, por. Î. Øåéêî, Ãàâðè¿ë Ñëàâèíñüêèé. «Ñâÿòèé
Ìèêîëàé» 1774 ðîêó ç Òèø³âö³â, [w:] Ìàòåð³àëè ²V ̳æíàðîäíî¿ íàóêîâî¿
êîíôåðåíö³¿ ì.Ëüâ³â, 23–24 ëèñòîïàäà 2011 ð.: Õðèñòèÿíñüêà ñàêðàëüíà òðàäèö³ÿ.
³ðà, äóõîâí³ñòü, ìèñòåöòâî, „Àïîëîãåò. Ëüâ³âñüêà Ïðàâîñëàâíàáîãîñëîâñüêà
Àêàäåì³ÿ”, Ëüâ³â 2011, s. 147–149. Zob. [Online]. Protokół dostępu: pl.scribd.com/
doc/132633335/Æóðíàë-Àïîëîãåò [14.06.2013]. Choć autor wzmiankował o przygotowywanej przez mnie rozprawie doktorskiej o szerzej nieznanym malarzu Sławińskim
(s. 148), to przemilczał mój artykuł (przedstawiony na konferencji w 2009 roku), który
dotąd jest jedynym opracowaniem uwzględniającym wszystkie dzieła Sławińskiego
(kompletnie nieznane Szejko), a także wstępne wyniki badań archiwalnych nad ikoną
z Tyszowiec (por. M. Szyndlarewicz (ob. Ludera), op. cit.). Wobec powyższego podsumowanie artykułu Szejko (wymagającego zresztą obszerniejszej weryfikacji) brzmi
wyjątkowo cynicznie: „twórczość Gabriela Sławińskiego […] i sama postać mistrza na
razie oczekują swojego cierpliwego badacza”. ©


KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p.w. Św. Ludwika i KLASZTOR PAULINÓW. Jeden z najcenniejszych zabytków Włodawy. Właściciel dóbr włodawskich, Ludwik Konstanty Pociej, ślubował swego czasu, że sprowadzi do Włodawy paulinów z Jasnej Góry. Ślubowanie wypełnił w roku 1698 i osadził zakonników przy odbudowanym właśnie kościele parafialnym. Następnie, już w latach 1711-1718 wybudował im klasztor przestronny, projektowany przez królewskiego architekta Józefa Piolę. Zakonnicy z wdzięczności wmurowali we frontowej ścianie klasztoru kamienną tablicę dla upamiętnienia fundatora. W rok później Ludwik Pociej zapowiedział budowę okazałej świątyni, ale tej obietnicy już nie zdążył dotrzymać, ponieważ w roku 1730 zmarł. Zamysł Ludwika podjął jego bratanek i następca, Antoni Pociej, któremu Włodawa zawdzięczała spore ożywienie budowlane. Antoni zamówił projekt kościoła dla paulinów u znakomitego i sławnego architekta i projektanta królewskiego Pawła Fontany. Prace rozpoczęto w roku 1739, a cegłę produkowała założona specjalnie dla tej świątyni cegielnia. Na dobre budowa ruszyła jednak dopiero w roku 1741. Jedenastu mistrzów murarskich na wyniosłym nadbużańskim wzniesieniu tworzyło wspaniałe dzieło. Prace przy wznoszeniu murów trwały do roku 1752. Siedem lat wcześniej, z powodu ogromnych zadłużeń Antoni Pociej sprzedał dobra włodawskie Jerzemu Flemmingowi, ojcu sławnej z patriotyzmu Izabeli, późniejszej żony księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego. Jerzy Flemming zmarł w roku 1771 i to właśnie Izabela wraz z mężem zajęła się dokończeniem prac przy wystroju wewnętrznym i wyposażeniu świątyni. Stało to się w roku 1780. Warto odwiedzić kościół paulinów. Warto popatrzeć na jego wystrój wewnętrzny, utrzymany w jednolitym stylu rokokowym. Z końca XVIII wieku pochodzą bogate polichromie. W nawie głównej wykonał je malarz ze Lwowa Gabriel Sławiński. (ñ)http://polesie24.pl/pl/nadbuzanski-szlak-swiatyn-katolickich/

Przykładem jest centralna scena ikony Cudu w Chonach (lata dziewięćdziesiąte XVIII wieku) w dawnej cerkwi Archanioła Michała w Perespie (niedaleko Zamościa), autorstwa zamojskiego malarza Jakuba Bobrowskiego (†1814), naśladowcy Gabriela Sławińskiego ©

Ïåòð Ñëàâèíñêèé è ñûí Êàçèìèð - ðàñïèñûâàëè àëòàðü â êîñòåëå â Ðàäîìûøëþ.

W tym czasie zamówiono nowe witraże w firmie M. Paczki oraz gipsowe stacje drogi krzyżowej. Obrazy w ołtarzach malowali Piotr Sławiński i J. Serednicki. Piotr z synem Kazimierzem, namalowali również wspólnie wielki obraz Św. Rodzina nasuwany okresowo na główny obraz Przemienienia Pańskiego, poświęcony 12 lipca 1953 roku. Kazimierz namalował cztery obrazy św. Ewangelistów umieszczone w ambonie.(ñ)
---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Tea
Äîëãîæèòåëü ôîðóìà

Ñîîáùåíèé: 1373
Íà ñàéòå ñ 2011 ã.
Ðåéòèíã: 346
Ìàðñåëèé Ñëàâèíñêèé - ñîâëàäåëåö ôàáðèêè êàôëè â Êîëîìûå (ãîðîä â Èâàíîâî-Ôðàíêîâñêîé îáëàñòè, Óêðàèíà), ñåð. 19 âåêà.
---
 ãåíåàëîãèè ñ 2005 ãîäà.

Ëè÷íûå ñîîáùåíèå òîëüêî äëÿ âîïðîñîâ ãåíåàëîãè÷åñêîãî õàðàêòåðà. Çà ñïàì áàí áåç ïðåäóïðåæäåíèÿ.
Òåìû: ← Ïðåäûäóùàÿ   Ñëåäóþùàÿ →Ñòðàíèöû: ← Íàçàä 1 2 3 4 5  * 6 7 Âïåðåä →
Ââåðõ ⇈