Тризны

Ага, пожаловались друг другу Что один, что второй - пол форума пользуются вашими знаниями!
И я вот Повезло, прям скажу!

Тризны упоминаются:


4. Жалоба Киево-Печерского архимандрита, Иосифа Тризны, на дворянина Яна Домановского, управляющего селом Веприном, имением киевского кастеляна, Максимильяна Бржозовского, о том, что он неоднократно нападал с вооруженным отрядом на села, принадлежащие Кие

Книга: Архив Юго-Западной России. Часть 1. Том IV. . Страница номер 107

4. Жалоба Киево-Печерского архимандрита, Иосифа Тризны, на дворянина Яна Домановского, управляющего селом Веприном, имением киевского кастеляна, Максимильяна Бржозовского, о том, что он неоднократно нападал с вооруженным отрядом на села, принадлежащие Кие

Книга: Архив Юго-Западной России. Часть 1. Том IV. . Страница номер 107

57. Жалоба старшего монаха Виленского Свято-Духовского монастыря на Брестскую воеводичовую Тышкевичевую, по поводу отнятия ею от Ольдовской церкви земли, завещанной бывшим её мужем Александром Тризной, Лидским подкоморием

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том VIII. Тридцать девять томов материалов и актов, проясняющих все аспекты жизни древнего литовского государства.. Страница номер 143 http://www.runivers.ru/bookrea...3/mode/1up

70. Жалоба номината Белорусского епископства Тризны и всего Виленского св. Духовского братства на Гуторовича о том, что он задержал у себя многие важные братские документы

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том VIII. Тридцать девять томов материалов и актов, проясняющих все аспекты жизни древнего литовского государства.. Страница номер 164

80. Заставная запись от настоятеля Виленского св.-Духовского монастыря Климента Тризны крестоносному братству, состоящему при церкви тогож монастыря, на фольварок Хотяновичи и села Козляны, Ходоровцы и Серки

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Т XI. . Страница номер 264

121. Фундушовая запись от Волковыйского стольника Владислава Тризны Ятвежскому базилианскому монастырю на сумму шестьдесят пять тысяч злот., обезпеченную на имении Ятвожске

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Т XI. . Страница номер 423

16.Ремиссийный декрет по жалобе игумена Лепесовскаго монастыря Мелентия Мартиновича на стольника Волковыскаго Ивана Тризну за недопущение взыскать с имения его Полонки следующаго монастыря долга 2005 золотых польских

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том XV. . Страница номер 65

27.Декрет, присуждающий Волковыскаго старосту Тризну к уплате долга Лепесовскому монастырю и баниции

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том XV. . Страница номер 81

214.Декрет, присуждающий инока базилианскаго монастыря Климента Тризну к уплате Ивану Глядовицкому и жене его 10000 золотых польских долгу и 30005 золотых пени

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том XV. . Страница номер 383

278.Декрет, присуждающий настоятеля Виленскаго св. Духовенскаго монастыря, нареченнаго Белорусскаго епископа Клементия Тризну и Фому Красинскаго к уплате каждым из них по 32000 золотых польских за невозвращение Анне Звертовской находившагося у них в заста

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том XV. . Страница номер 483

284.Декрет, присуждающий Антония и Адама Стабровских к изгнанию и уплате Белорусскому епископу Клименту Тризне 2405 золотых польских долгу

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том XV. . Страница номер 496

340.Заявление вижа об осмотре ран, нанесенных крестьянам Тышкевича и Словика крестьянами Тризны во время порубки леса

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том XXI. . Страница номер 260

235.Заявление Анастасии Мелешковны о нанесении ея боярину тяжких побоев и захвате его имущества наместником Григория Тризны

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том XXII. . Страница номер 189

89.–1608 г. 10 мая. Протест управляющаго имением Тризны на неправильное якобы решение Волковыским судом дела о нанесение Свислочскими евреями побоев крестьянину Тризны

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том XXVIII. . Страница номер 162

q=GrayRam]В общем - вы еще только "в начале пути..."



Собственно, я это уже смотрела все раньше... , я ж Вам не зря именно здесь ссылочку дала

57. Жалоба старшего монаха Виленского Свято-Духовского монастыря на Брестскую воеводичовую Тышкевичевую, по поводу отнятия ею от Ольдовской церкви земли, завещанной бывшим её мужем Александром Тризной, Лидским подкоморием

Книга: Акты Виленской археографической комиссии: Том VIII. Тридцать девять томов материалов и актов, проясняющих все аспекты жизни древнего литовского государства.. Страница номер 143 http://www.runivers.ru/bookrea...3/mode/1up

Просто пока ничто не приближает к разгадке...

так уже даже из Герольдии текст имею - там такая же
Кто-то другой подавал, как я поняла, не те, что у нас в НИАБе, но суть ровно та же... просто еще пару человек в конце добавлены, но они меня не сильно интересуют, прямо скажем.. Более того, там исчо хужее. Наши хоть про Крупневичи не писали, что это Крупцы....
Вот это всего по два и вносит полный раздор. И по три даты рождения на одного....
Меня что больше всего подвигает на поиски - там есть документ о полной неплатежеспособности подателей, в связи с чем они чего-то не платили (на память не помню), а денег на подделку документов хватило? Может все же есть где-то правда?

Вот! Несецкого нашла!!! Тут кстати есть отец и дед Григории Тризны

Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845

Tryzna herbu Gozdawa (t. 9 s. 123-125)
Tryzna herbu Gozdawa, w księstwie Litewskim. Przodek ich wyszedłszy z Grecji według Okolsk. osiadł był w księstwie Siewierskiem i był dziedzicem na Brańsku, a gdy Siewierz od Moskwy odpadł, potomstwo jego stamtąd wyniosło się do województwa Nowogrodzkiego; z tych był Iwan Tryzna starosta Nowogrodzki, który Tatarów w r. 1505. zamku dobywających, z niemałą w nich klęską poraził i odpędził. Stryjk. l. 22. c. 5. Kojałow. p. 2. Grzegorz marszałek Litewski i pułkownik po owej sławnej pod Wendą wiktorii, wysłany do Króla z tą nowiną do Wilna, i z pojmanym w tej potyczce Iwanem Meskierskim wojewodą Moskiewskim: mając komendę nad pięcioma tysięcy wojska od Radziwiłła hetmana, Moskiewskie kraje w Inflanciech pustoszył w r. 1561. wspominają go kasztelanem Podlaskim w roku 1567. według Kojałowicza, synów jego trzech zostało. Jan, który jako dworzanin królewski w r. 1566. przyjmował posłów Moskiewskich w Grodnie; drugi Piotr wojewoda Parnawski, starosta Bobrojski 1623. mąż wojenny, który i zdrowia i fortuny swojej dla ojczyzny nie Całował, fundował Societ. Jesu rezydencją w Bobrojsku, jego żonę jedną wspomina Aquila Połubiana Zofią Wołowiczownę. Wituński zaś w kazaniu: Radosny Grób Annę Masalską siostrę wojewody Mińskiego, z której córka Petronela poszła za Samuela Paca chorążego Litewskiego. żyła 1630. Aland. Histor. Mirac. Synowie zaś jego byli: Piotr starosta Bobrojski i Michał. Trzeci syn Grzegorza Grzegorz marszałek Słonimski, kasztelanii Smoleńskiej ofiarowanej sobie przyjąć nie chciał, w Byteniu fundował Bazylianów unitów, i świętemu Jozafatowi Kuncewiczowi pod rządy poddał. Na Moskiewskich i Wołoskich kampaniach zasłużony żołnierz: żona jego Aleksandra Sapieżanka Jędrzeja wojewody Smoleńskiego córka. Histor. Sapieh. par. 3. fol. 95. Synów jego zostało czterech, pierwszy Paweł Piotr, najprzód oboźny Litewski, starosta Starodubowski, z sejmu 1634. komisarz dla obrady hetmanowi Litewskiemu przydany, Constit. fol. 3. a w r. 1634. poseł na sejm i deputat na trybunał skarbowy, Constit. fol. 6. w roku 1625. pułkownik pod Luciniem mężnie Szwedów gromił, umarł stolnikiem Litewskim w r. 1639. pogrzebiony w Krakowie u 9. Trójcy z nagrobkiem, który wypisał Starowol. in [str. 124] Monum. tam jego ekspedycje Moskiewskie, Pruskie i Inflanckie wspominają i brata jego Gedeona Michała. Drugi Marcjan biskup Malleński g koadiutor biskupstwa Wileńskiego, referendarz i pisarz, a potem podkanclerzy Litewski, proboszcz Geranoński i Trocki, opat Wąchocki, kanonik Wileński; pomogła mu siła do tych honorów niepospolita w nim nauka, a nawet i w Greckim języku biegłość taka, że posłom Greckim do Króla Zygmunta III. od tronu odpowiadał, z sejmu 1633. deputowany był z innymi do korektury statutu Litewskiego, Constit. fol. 26. a w r. 1634. z Moskwą szczęśliwie zawarł pokój i podpisał, tegoż roku i następującym, deputatem zasiadał na trybunale fiskalnym Litewskim, Constit. fol. G. i 5. zszedł z tego świata w r. 1643. w Brześciu u OO. Bernardynów pogrzebiony, gdy albowiem matce swojej zmarłej pogrzebową usługę gotuje, śniło mu się kilką miesiącami przedtem, jakby go w tymże kościele grzebiono, i nagrobek sobie przydany czytał, dla tego tym bardziej na śmierć się gotować począł. Trzeci Gedeon Michał podskarbi wielki Litewski, Brzeski, Suszki i Mścisławski starosta, Grodziński, Mohylowski ekonom, Nowodworski, Persztuński, Przełomski, Rudnicki, Leśnicki, złączył się był dożywotnie z Marcybellą Wodyńską wojewodzianką Podlaską, atoli ta bezpotomna do grobu weszła w r. 1651. będąc przedtem najprzód stolnikiem Litewskim, a potem krajczym i podkomorzym, posłował na różne sejmy 1623. Constit. fol. 10. 1638. fol. 25. marszałkował izbie poselskiej 1634. kaplicę dość ozdobną wystawił w Brześciu przy kościele OO. Bernardynów na cześć S. Michała archanioła, tamże na nasze kolegium dobroczynny: O drugiej żonie jego Rajeckiej wojewodzianka Mińskiej namienia, Poniatow. Morze. O trzeciej drudzy namieniają, że była Pociejowna, Leona Pocieja pisarza ziemskiego Brześciańskiego jedynaczka. Czwarty Mikołaj najprzód podkomorzy Słonimski 1621. potem kuchmistrz Litewski, a na koniec podskarbi wielki Litewski, starosta Błudneński i Wołkowyski, mąż i na ojczyznę szczodry, dla której do obozu osiemset ludzi zbrojnych wyprawił przeciwko Szwedom i Moskwie, jako i na duchowne osoby, znajdziesz go w Konstytucjach 1635. fol. 5. wszedł był w dożywotnie kontakty z Maryną Dorohostajską, wojewodzianką Połocką, z tej spłodził dwie córki, jedna z nich zaślubiona Gabrielowi Szewiotowi podkomorzemu Słonimskiemu, druga Kazimierzowi Tyszkiewiczowi podkomorzemu Brześciańskiemu, i syna Teodora wojewodę Brześciańskiego, - starostę Wołkowiskiego i Błudneńskiego, który w r. 1645. życie to śmiertelne zakończył bezpotomnie, zostawiwszy owdowiałą małżonkę swoją Izabelę Lacką, starościankę Żmudzką, która po jego śmierci [str. 125] poszła za Hieronima Chodkiewicza starostę Mozyrskiego. Hist. Sapieh. par. 3., f. 76. twierdzi. że za Teofilem Tryzną Wołkowyskim starostą, ekonomem Bobrojskim, była Katarzyna Sapieżanka córka Mikołaja Sapiehy pisarza polnego Litewskiego, ale to wątpliwa; umierając, niektóre swoje dobra zapisał OO. Bazylianom w Byteńskim Monasterze, kędy też po śmierci spoczywa. Dubow. kazan. na jego pogrz. Krom tych, jeszcze tych wspominają, Józefa Tryznę wojewodę Podlaskiego, Teodora kasztelana Smoleńskiego, Konstantego kasztelana Podlaskiego. Stanisław Władysław sędzia ziemski Wołkowyski, poseł na sejm 1661. deputat na trybunał fiskalny Litewski. Const. fol. 4. Katarzyna zakonnica Ś. Benedykta w Wileńskim klasztorze 1676. Jędrzej poborca w Nowogrodzkim 1578. Const. f. 353. N. była za Hipacym Jelcem, Klemens Kazimierz miał za sobą Łomską, z którą się rozwiódłszy, został Czerncem i archimandrytą Wileńskim, siostra jego była za Swołyńskim marszałkiem Oszmiańskim. Anastazja Tryznianka w r. 1643. ślub brała z Stanisławem z Trojan Piotrowskim stolnikiem Nowogrodzkim.
Gedeon Michał Tryzna herbu Gozdawa (ur. ? - zm. 1652) - stolnik wielki litewski (1631-1638), krajczy wielki litewski, podkomorzy wielki litewski, podskarbi wielki litewski (1644-1652), starosta grodzieński (od 1651), mścisławski (od 1651), wasilkowski, brzesko-litewski, suraski oraz stolnik wileński, marszałek izby poselskiej (od 19 lipca do 1 sierpnia 1634).
Był wnukiem Grzegorza Tryzny (pułkownika), synem Grzegorza Tryzny (marszałka słonimskiego) i nieznanej z imienia Sapieżanki (córki Andrzeja Sapiehy, wojewody smoleńskiego), bratem Pawła Piotra Tryzny (stolnika wielkiego litewskiego), Marcjana Tryzny (podkanclerzego litewskiego) i Mikołaja Tryzny (podskarbiego wielkiego litewskiego), kolejno mężem Marcybelli Wodyńskiej (córki Jana Wodyńskiego, wojewody podlaskiego), nieznanej z imienia Rajeckiej (córki Gedeona Rajeckiego, wojewody mińskiego) i nieznanej z imienia Pociejówny (córki Leona Pocieja, pisarza ziemskiego brzesko-litewskiego).
Trzykrotnie w latach 1623-1638 był posłem na sejm. Administrował m.in. horodnictwem grodzieńskim, ekonomiami kobryńską, grodzieńską, mohylowską oraz leśnictwami nowodworskim i perstuńskim.
Wraz z bratem Pawłem uczestniczył w wojnach ze Szwecją (1621-1626 i 1626-1629) i Rosją (1632-1634) w kampaniach w Inflantach, Prusach Królewskich i pod Smoleńskiem.
Hrehory Tryzna[1] herbu Gozdawa (ur. w XVI wieku - zm. po 1569) - marszałek słonimski, kasztelan podlaski (do 1568[2]) i kasztelan smoleński (1569[3]).
Był synem Grzegorza Tryzny (pułkownika), bratem Jan Tryzny (dworzanina królewskiego) i Piotra Tryzny (wojewody parnawskiego), mężem nieznanej z imienia Sapieżanki (córki Andrzeja Sapiehy, wojewody smoleńskiego), ojcem Pawła Piotra Tryzny (stolnika wielkiego litewskiego), Gedeona Michała Tryzny (podskarbiego wielkiego litewskiego), Marcjana Tryzny (podkanclerzego litewskiego) i Mikołaja Tryzny (podskarbiego wielkiego litewskiego) oraz dziadem Teofila Iwana Tryzny (wojewody brzesko-litewskiego).