Дробышевский / Драбышэўскі/ Drabyšewski / Drobyszewski

На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!

Paval Hadzinski написал:

[q]

drobysh57 написал:
[q]

робышевский Йосиф Яковлевич
[/q]

Ён нарадзіўся 1893, а яго жонка Любоў Данілаўна (Сасноўская)?
[/q]

Так и есть!
Действительно, бабушку звали Люба.
Не могу найти сестру Любу, ,братьев Петра, Роберта, тетку Мальвину Иосифовну. Живы ли?
Пытался через ВК найти, но его у нас заблокировали.
Деда хорошо помню, колоритная была фигура. На столе стоял складной алтарь, а в сенях ламповый батарейный приемник. Электричества в деревне не было...
Бабушка умерла в 60х, ее видел один раз.
Сапожки еще существуют? Крайний раз был там в 1991году.
З повагою
Петро Дробишевський

drobysh57 написал:

[q]
Пытался через ВК найти, но его у нас заблокировали
[/q]

Эта проблема решается нажатием пары клавиш за несколько секунд

Всем добрый день!

От себя добавлю, что в Гродненской Губернии, недалеко от Бреста, в весках Турне и Бильдейках в XVIII - XIX вв. тоже проживал род Дробышевских, но они были крестьянами.

Причем в начале XVIII века фамилия была Drobiszewski, потом сократилась до Drobisz, потом стала писаться как Drobysz, и перешла в итоге на кириллицу как Дробыш. Они были римо-католиками.

А вот в соседней веске Богдзюки проживал род Добыш (Dobysz), тоже крестьяне, но они были как как католиками, так и греко-католиками - униатами и православными.

Што атрымалася высьветліць за апошні час. Доўга ніяк не мог суаднесьці сваіх Драбышэўскіх з ваколіцы Сапагі (зараз Сапожкі, Кармянскі раён) Рэчыцкага павета з прадстаўнікамі іншых Драбышэўскіх, з паселішчаў Шапатовічы, Ухава і некаторых іншых таго ж Рэчыцкага павета, дзе існуе распрацаваныя радаводы, пачынаючы ад Ходара Драбышэўскага.

Што ж апынулася? Мае Драбышэўскія - гэта іншы род, які трапіў у Рэчыцкі павет, маёнтак Сапагі з Мсціслаўскага ваяводзтва ў другой палове 17 ст, падчас ці адразу пасьля вайны з Расеяй 1654-1667.

Вось пераклад тэстамэнту Гжэгажа Драбышэўскага - Пузынка, які быў напісаны ў 1699, і ўнесены ў рэчыцкія актавыя кнігі ў 1732.

Актыкацыя тэстамэнта яго міласьці пана Гжэгажа Пузынка Драбышэўскага
Тысяча сямсот трыццаць другога года, пятнаццатага кастрычніка.
На гродзкім урадзе яго каралеўскай міласьці Рэчыцкага павета яго міласьць пан Ян Катырла, патрон пры працэсе іх міласьцяў паноў Драбышэўскіх зь іх міласьцямі панамі Кельчэнскімі аб маёнтку Сапагі тэстамэнт іх міласьці пана Гжэгажа Пузынка Драбышэўскага, замацаванае ў Мсціслаўскім гродзкім судзе разам з падцьверджаньнем права на той маёнтак, якое падаў для замацаваньня ў актах гродзкім рэчыцкіх кнігі якія гродзкі ўрад прыняў, упісаць пастанавіў.
"У імя Найсьвяцейшай Тройцы, Айцы, Сына і Духа Сьвятога на вечную памяць. Амэн.
Я, Гжэгаж Пузынка Драбышэўскі, які запісваецца тут, які быў пасланы ад партнэраў маіх іх міласьцяў паноў Драбышэўскіх у горад яго каралеўскай міласьці Мсціслаўль, каб паклапаціцца аб маёнтках Пнева і Каўшоў, якія падлягаюць судоваму працэсу, калі ў сувязі з маімі гадамі, у сямідзесяцігадовым узросьце цалкам саслаб і адчуваю блізкі канец майго жыцьця, а калі б з прычыны розных выпадкаў прыйшоў бы да цяжкасьцяў у пражываньні, не жадаў бы для сыноў згубіць праз няведаньне сродкаў для ўтрыманьня, а таксама жадаю справядліва разьмеркаваць, што каму ад мяне належыць, пакуль знаходжуся ў прытомнасьці, раблю гэтыя мае распараджэньні па тэстамэнту адпаведна майго сораму.
Па-першае, абяцаю і даручаю душу маю грэшную Богу і Створцу майму, цела як пыл, павінна быць аддадзена зямлі паводле хрысьціянскага звычаю, і каб Імшу сьвятую справіў па мне сын, тут са мною прысутны.
Па-другое, мой спадчынны маёнтак Сапагі, які знаходзіцца ў Менскім ваяводзтве, Рэчыцкім павеце разам з данабытым ад яго міласьці пана Пшэздома Келачэўскага, так падзяляю: фальварак, які займае сабою 10 дымоў людзей падданых аседлых і нам паслухмяных з усімі пабудовамі з хатняй чэлядзьдзю, скацінай, канямі, павозкамі, хатнім і гаспадарчым інвентаром, чэншам срэбрам і медзьдзю, лясамі, сенажацямі і з усім тым, што належыла гэтаму фальварку, адпаведна старажытным дэкрэтам і звычаям і зараз належыць; таксама ўсё, што ў доме маім апынецца, усё на вечныя часы запісваю мілым сынам маім іх міласьцям панам Габрыэлю, Яну, Марціну і Крыштафу Пузынкам Драбышэўскім.
Па-трэцяе, другую палову маіх добр Сапагоў, якую я ўласна ад пана Келачэўскага за ўласнае мае грошы набыў з асобнымі пабудовамі, 11 дымамі людзей падданых таксама падзяляю, адхіліўшы маіх сыноў і ўсіх родных, карыстаючыся свабодай закона на атрыманьне паквітаваньня ад пляменьніка майго яго міласьці пана Міхала Ўласевіча, дадзенага мне ў заклад, у сувязі з тым што ён ад сумы адсоткаў не браў, і закладзеным маёнткам не кіраваў, сам на атрыманьне квітанцыі на гэты ўвесь маёнтак згадзіўся, і зараз права на закладзеную маёмасьць у рукі мае перадаў пры сьведках. Да гэтага маёнтка будзе 11 хатаў аседлых падданых, з асобнымі пабудовамі, з абрубам ад яго міласьці пана Келачэўскага мною набытых; тры пасяўных палі, якія належаць гэтаму фальварку, пры іх сенажаці і зарасьнікі, якія да гэтага часу выкарыстоўваліся і ў якасьці асобных межаў вызначаліся, таму ж Міхалу Лук'яшу Ўласевічу і нашчадкам яго на вечныя часы запісваю, аддаю і раблю нашчадкам.
Пяці дымоў падданых ад канца вуліцы, дзьве абрубныя службы, якія вядуць да часткі земляў яго міласьці пана Ўласевіча, і прылеглы да іх вялікі чорны і сасновы лес яго міласьці Яну пазыку, якая засталася пасьля бацькі яго, Аляксандра Драздоўскага, у сувязі з тым што ён сам на гэта згадзіўся, таму на вечныя часы яго міласьці пану Яну Мрочку Драздоўскаму запісваю, саступаю і аддаю ў вечнае валоданьне.
На тое, каб усё гэта было праведзена адпаведна маёй духоўнай дыспазыцыі з добрай згодаў іх міласьцяў выпрасіў іх міласьцяў паноў прыяцеляў засьведчыць, што і сам уласнаруч падпісваю.
Напісана ў горадзе Мсціслаўле года панскага 1699, 18 сьнежня".
У гэтым тэстамэнце подпісы такімі словамі: Гжэгаж Пузынка Драбышэўскі, запрошаны ад яго міласьці пана Драбышэўскага за сьведку падпісваюся Зыгмунт Буевіч, запрошаны за сьведку падпісваюся Юзэф Хлявінскі.
8 студзеня 1700 г. яго міласьць пан Габрыэль Драбышэўскі гэты тэстамэнт бацькі свайго падаў для запісу ў актавыя кнігі.
Гродзкі рэгент Мсціслаўскага ваяводзтва Дзеражынскі. Дадзены тэстамэнт ад вышэйпазначанага яго міласьці прыняты і ў гродзкія кнігі рэчыцкага павета запісаны.

Цікавы матэрыял пра судовую справу ў Рэчыцкім павеце ВКЛ 1762.

Беларускі суд. Фігуранты справы аб забойствах атрымалі высокія дзяржаўныя пасады
Гэтыя падзеі адбыліся на паўднёвым усходзе Беларусі, на рацэ Сож, каля Рэчыцкай
пушчы ў 1762 годзе. Гісторыя аб судовым працэсе, выраку і наступствах для
абвінавачаных, якую цалкам можна ўявіць і ў сёньняшняй Беларусі.

Сярод удзельнікаў - Драбышэўскія і Грынкевічы з ваколіцы Сапагі
https://novychas.online/poviaz...stvah-atry

Дробыш-Дробышевский Феликс Михайлович
(15.08.1882 - 26.04.1919 н.ст.)

Православный.
Уроженец д. Шепотовицкая Рогачевского уезда Могилевской губ.
Образование получил в Житомирской гимназии.
В службу вступил 31.08.1902.
Окончил военно-училищный курс Елисаветградского кав. училища (1904).
Из училища выпущен Корнетом (ст. 09.08.1904) в л-Драгунский (позже л.-гусарск. Павлоградский) полк.
Поручик (ст. 10.08.1907).
Штабс-Ротмистр (ст. 10.08.1911).
Окончил Императорскую Николаевскую военную академию (1914; 2 кл. по 1-му разряду).
По окончании академии приказом по ген. штабу №12 за 1914 прикомандирован для испытания к штабу Виленского ВО.
Участник мировой войны.
Ротмистр (пр. 22.03.1915; ст. 10.08.1913; на основании С. В. П. 1869г. VII, 445, по редакции прик. по воен. вед.1914 г. № 1) с переводом в Ген. штаб, переименованием в Капитаны и назначением обер-офицером для поручений при штабе 4-го арм. корпуса (22.03.-21.04.1915).
Ст. адъютант штаба 4-го арм. корпуса (21.04.-14.06.1915).
Ст. адъютант штаба 5-й кав. дивизии (14.06.1915-16.03.1917).
И.д. штаб-офицера при штабе 27-го арм. корпуса (с 16.03.1917; на 30.07.1917). 30.07.1917 старшинство в чине Капитана установлено с 10.08.1910.
Подполковник (пр. 15.08.1917).
И.д. начальника штаба 4-й Особой пех. дивизии (с 23.11.1917).
В РККА.
В 02.1919 служил в штабе Ярославского ВО.
Заведующий моб. отделом.
Проживал: г. Ярославль, Семеновский спуск, 4.
Арестован органами ЧК 14.04.1919.
Обвинялся в руководстве подпольной антисоветской организацией.
Следственной коллегией при юридич. отделе ЯрослГубЧК 25.04.1919 приговорен к ВМН.
Расстрелян.
Реабилитирован 15.04.2002 Прокуратурой Ярославской обл. по Закону от 18.10.1991.

Награды: орден Св. Станислава 3-й ст. (08.05.1914).
Дарование старшинства в чине Капитана с 10.08.1911 (доп. к ВП 15.08.1916; на основании прик. по воен. вед. 1916 г. №№379, 483 и 535).

Информация от Лихотворика

>> Ответ на сообщение пользователя Klim2018 от 5 августа 2022 15:38
Дзякую за інфармацыю.
Разам з гэтым заўважу, што ў Рэчыцкім павеце побач жылі два розных рады Драбышэўскіх. Першы - пазначаны вамі Дробыш-Драбышэўскія з ваколіцаў Шапатовічы, Сьвіцілавічы, а другі - Пузынка-Драбышэўскі, якія зьявіліся ў ваколіцы Сапагі недзе напрыканцы 17 ст

Беларусь, ВКЛ, Сапагі (Сапожкі)