Þäèöêèå

Âèùèíñêèé, Ôðàíö Èâàíîâè÷; ìàéîð; Êàâàëåð îðäåíà Ñâÿòîãî Ãåîðãèÿ IV êëàññà çà ¹ 8997; 1 ôåâðàëÿ 1852.
À ãåíåðàë-ìàéîð Âèùèíñêèé - Îñèï Êóçüìè÷, ÷òî â ïîëüñêîì âàðèàíòå çâó÷èò êàê Èîñèô (Éîçåô, Þçàô) Êàçèìèðîâè÷?
Åñëè äà, òî ñì. ôàéë çà 1779 ãîä èç Ìåñÿöåñëîâà Ìîãèëåâñêàÿ ãóáåðíèÿ.

 ÌÊ Ìèíñêîãî ÐÊ Ìàðèèíñêîãî (êàôåäðàëüíîãî) êîñòåëà çà 1767 ã. áûëà îáíàðóæåíà ïðèìå÷àòåëüíàÿ ìåòðèêà (îðèãèíàë íà ëàòûíè):

Roku Pańskiego 1767, miesiąca listopada, 24 dnia. Najjaśniejszy Wielebny Pan [Ksiądz] Władysław Wańkowicz, kanonik inflancki, prepozyt miński, z pominięciem zapowiedzi, za indultem wielebnego oficjała wileńskiego pobłogosławił małżeństwo w kościele annopolskim między najjaśniejszym panem Józefem Judyckim kasztelanicem mińskim i Najświetniejszą Alojzą Radziwiłłówną córką Najświetniejszego księcia, starosty powiatu rzeczyckiego, wobec świadków: Najświetniejszego księcia Albrychta Radziwiłła starosty rzeczyckiego, najjaśniejszego wielebnego ojca Pawła Izdebskiego, opata nieświeskiego zakonu św. Benedykta i wielu innych

 ëåòî Ãîñïîäíå 1767, ìåñÿöà íîÿáðÿ, 24 äíÿ. Ñâåòëåéøèé Ïðåïîäîáíûé Ïàí è [Ñâÿùåííèê] Âëàäèñëàâ Âàíüêîâè÷, êàíîíèê èíôëÿíäñêèé, ïðåïîçèò ìèíñêèé, áåç îãëàøåíèÿ, ïî ðàçðåøåíèþ îôèöèàëà âåëåáíîãî (ãîñóäàðñòâåííîãî) âèëåíñêîãî áëàãîñëîâèë áðàê â êîñòåëå Àííîïîëüñêîì ìåæäó ñâåòëåéøèì ïàíîì Èîñèôîì Þäèöêèì êàøòåëÿíè÷åì ìèíñêèì è Ñâåòëåéøåé Àëîèçîé Ðàäçèâèëëîâíîé äî÷åðüþ Ñâåòëåéøåãî êíÿçÿ, ñòàðîñòû ïîâåòà ðå÷èöêîãî, â ïðèñóòñòâèè ñâèäåòåëåé: Ñâåòëåéøåãî êíÿçÿ Àëüáðåõòà Ðàäçèâèëëà ñòàðîñòû ðå÷èöêîãî, ñâåòëåéøåãî âåëåáíîãî îòöà Ïàâëà Èçäåáñêîãî, íàñòîÿòåëÿ íåñâèæñêîãî îðäåíà ñâ. Áåíåäèêòà è ìíîãèõ äðóãèõ.

À âîò ñâåäåíèÿ îá Àííàïîëå.

¹2

GrayRam íàïèñàë:

[q]

Ñâåäåíèÿ î ïîõîðîíåííûõ Þäèöêèõ íà ìèíñêîì êëàäáèùå Êàëüâàðèÿ:

Ç Ìèíñêà – JUMD Þëèÿ Þäèöêà – ãóáåðíèè ìîãèëåâñêîé – ðîãî÷åâñêîãî ïðèõîäà? 13 ëåò - Êàëüâàðèÿ 25.5.21
Ç Ìèíñêà – gDna Àïîëîíèÿ Þäèöêà – ìå÷íèêîâà ðå÷èöêàÿ? 37 – Êàëüâàðèÿ – 28.4.22

Ìîÿ ñïðàâêà:
Þäèöêèé (Judycki) Àëîèç 19.02.1781 èçá. â ðå÷. ìå÷. äî 15.03.1795, ôë. Ìàçîëîâî
(ÐÃÀÄÀ, Ô-389, 546, 278, ô.1776, ä.6, ë.951îá.)


Ñëåäîâàòåëüíî, Àïîëîíèÿ - âåðîÿòíàÿ äî÷ü Àëîèçèÿ Þäèöêîãî, ðå÷èöêîãî ìå÷íèêà.

[/q]

Àïîëîíèÿ - æåíà Àëîèçèÿ Þäèöêîãî!
Èõ äî÷åðè Àïîëîíèÿ è Ìèõàëèíà âñòóïèëè â ìîíàøêè îðäåíà Áåíåäèêòèíîê, à èõ îòåö 16.04.1823 äàë ñâÿòûì îòöàì äâà çàåìíûõ îáÿçàòåëüñòâà ïî 8000 çëîòûõ êàæäîå ñî ñðîêîì ïîãàøåíèÿ â 1824 ã.
À âîò êòî Þëèÿ, ÿ ïîêà íå ñìîã óñòàíîâèòü.

Na rekwizycję Jaśnie Wielmożnego Grafa Stanisława Judyckiego Generała byłych Wojsk Polskich wydaję te moje świadectwo. Iż wyż pomieniony graf Judycki mając pierwszą sobie żonę Jaśnie Wielmożną z Książąt Radziwiłłów Anielę, dla słusznych przyczyn wziął finalny rozwód w roku 1812 stycznia 7 dnia co poświadcza dekret uzyskany – w Konsystarzu Wileńskim – Żądając iterium sobie poślubie przyjaźni dużej dożywotnię małżeńską z Wielmożną Alojzą z Gawdzilewiczów Jakubowską Porucznikową byłych Wojsk Polskich wdową od roku 1806 której mąż poślubiony w Wilnie u Księży Misjonarzów. Ja wyż pomienione osoby jako parafianie kościoła kamieńskiego znając i wiedząc że obie w wolnym stanie zostają, o wydanie indattów rekwirującym prośbę moją zaniosłem, i takowe świadectwo dla lepszego walora i pewności przy wyciśnieniu pieczęci kościelnej rękąś własną podpisuję.
Do akt w Kamieniu roku 1813 miesiąca marca 17 dnia

Ksiądz Wojciech Szczeruwin Pleban Kościoła Kamieńskiego
= Miejsce pieczęci =
O zgodność tej kopi z oryginałem
nam za Sekretarza Kancelari Diecezjalnej
Wileńskiej Antoni Sarosiek Sekretarz Kollegium