YanaRach íàïèñàë:
[q]
Äîáðûé âå÷åð, ïîäñêàæèòå êàêèå åñòü èñòî÷íèêè â àðõèâàõ, õîòåëà á çàïðîñèòü ïî äåëàì âîññòàíèÿ 1863 ãîäà. Èëè âîçìîæíî åñòü îòêðûòèå èñòî÷íèêè ïî äàííûì ñîáûòèÿì
Èç Êîáðèíñîêîãî óåçäà èìåíèÿ Âèí÷è áûëè ñîñëàíû òðè áðàòà ßðîøåâñêèõ (Ëþäâèã, Áîëåñëàâ, Ðîìóàëüä) â Òîìñêóþ ãóáåðíèþ. Ñàìî èìåíèå Âèí÷è áûëî òàêæå çàáðàíî. Èçâåñòíî ÷òî ðîäñòâåííèêîâ ßðîøåâñêèõ òàêæå âûñåëÿëè èç èìåíèÿ â ñîñåäíþþ äåðåâíþ Îãäåìåð. Ïîýòîìó òàêæå èíòåðåñóþò ôàìèëèè Îæåøêî (Îðåøêî) è Øåëåíãîâè÷ / Øåëÿãîâè÷.
Ñïàñèáî çà ïîäñêàçêè.[/q]
"Genealogia okiem"
"Orzeszko
zginął pod Borodianką na Ukrainie r. 1863 w otoczeniu przez przeważające siły moskiewskie.
Orzeszko
Ciężko ranny w bitwie pod Borodianką wzięty do niewoli z bronią w ręku. Odesłany do wojennego szpitala w Kijowie zmarł tamże 9 czerwca 1863 r.
Orzeszko
wieku lat 20, pisarz wiejski ze wsi Dworu w Płockiem, służył w oddziale Trentowskiego, poległ pod Babami w Pułtuskiem.
Orzeszko
udział w potyczkach: Ukraina: Borodzianka 9.05.1863 poległ
Florenty Orzeszko
Urodzony 7/X 1835 r. w Owsiczach powiatu Kobryńskiego. Przed powstaniem przebywał w swoim majątku Owsiczach (po ukończeniu Me- dyko-Chirurgicznej Akademji w Petersburgu w 1861 r.), praktykując jako lekarz.W powstaniu brał czynny udział jako lekarz oddziałów powstańczych. Zaaresztowany, został skazany na zesłanie do gub. Tomskiej. Majątek jego został skonfiskowany. Zmarł w Tomsku w 1905 r.
Florenty Orzeszko
(ok. 1832-1905) Pochodził z pow. kobryńskiego Ziemi Grodzieńskiej, lekarz, szwagier Elizy Orzeszkowej. W powstaniu był lekarzem w oddziale działającym w jego rodzinnych stronach. Skazany na konfiskatę majątku i osiedlenie. Zesłany do Tomska, cieszył się tam szacunkiem i ogólną sympatią, leczył ubogich mieszkańców Syberii i zesłanych na katorgę przestępców — pracował m.in. w tomskim więzieniu transportowym. Po zwolnieniu pozostał na Syberii i tam zmarł. Wdowa po doktorze zajmowała się dobroczynnością i dzięki jej staraniom powróciło do kraju na pocz. XX w. około 20 byłych polskich zesłańców, którzy nie mogli już pracować ze względu na wiek.
Florenty Orzeszko
Ur. 1835 Owzieże, zm. przed 1919, żona: Łucja, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: powstaniec, liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: XIII-37
Florenty Dionizy Orzeszko
(1832—1905 ), syn Feliksa, ur. w majątku Owzicze na Grodzieńszczyźnie, ze szlachty, absolwent Uniwersytetu Petersburskiego, praktykował jako lekarz w pow. kobryńskim; w 1863 był lekarzem w oddziałach powstańczych; zesłany do gub. tomskiej, dokąd przyjechał z żoną, Heleną z Milkiewiczów, z którą miał dwóch synów, Władysława (jego chrzestną matką była Kazimiera Ostromęcka) i Bronisława, lekarzy, i trzy zmarłe w niemowlęctwie córki; Stefanię, zm. 1867, Marię, zm. 1867, i Zofię, zm. 1870. Po śmierci Heleny w 1870 ożenił się z Łucją Pocołojewską, z którą miał czworo dzieci: Dominika, Wincentego, później znanego w Tomsku architekta, Antoninę i Feliksa, który zmarł w niemowlęctwie w 1873. Orzeszkowie pozostali w Tomsku; Florenty pracował jako lekarz w szpitalu więziennym, w latach 1871 i 1892 brał udział w walce z epidemią cholery, był powszechnie ceniony i łubiany za pełną poświęcenia i dobroci postawę. Dom Orzeszków stanowił ognisko, w którym ośrodkowało się kulturalne życie Polaków w Tomsku; tam, przez jakiś czas, istniała biblioteka polska, członkowie rodziny działali w towarzystwie dobroczynności przy kościele.
Florentyn Orzeszko
Oskarżony przez grubernatora grodzieńskiego o udział w Powstaniu, wezwany do powrotu do kraju. Pochodzenie: powiat kobryński
Florentyn Feliks Orzeszko
szlachcic z województwa grodzieńskiego.
Florientyn Orzeszko
(Orzesko), syn Feliksa, mężcz. 28 lat, ziemianin grodzieńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1865 r. przebywał w Tomskim, prowadził praktykę medyczną, przy nim żona, zmarł ale data śmierci nie znana
Piotr Orzeszko
zesłanie z Litwy na zamieszkanie w Rosji, ukazem z dnia 10/22 grudnia 1865 majątek: Ludwinowo , pow. kobryński został przymusowo sprzedany
Piotr Orzeszko
(ok. 1823—1874), syn Feliksa, właściciel Ludwin owa, aresztowany w 1863 i oskarżony o utrzymywanie kontaktów z buntownikami i dostarczenie koni dowódcy oddziału, Trauguttowi — czego nie dowiedziono; został zesłany na zamieszkanie w gub. permskiej pod dozorem policji; przebywał w mieście Osa, gdzie, jak donosił raport policyjny, „prowadzi życie skromne i żadnych szkodliwych idei nie ujawnia”; z zesłania przyjechał do Warszawy i tam zmarł. Orzeszkowa rozwiodła się z mężem na początku lat 70.
Stanisław Orzeszko
szlachcic Wilno województwo"
