alekoros написал:
[q]
источники с фотографиями уроженцев хутора Мурашки (близ Лозино) Адама Горавского-Гракала и Вильгельма Горавского, расстрелянных в годы сталинского террора.[/q]
Дело в том, что сведения о Вильгельме можно найти только на сайте Борисовской районной библиотеки в разделе
"Пісьменнікі з Барысаўшчыны" Судьба его поражает.
ГАРАЎСКІ Вільгельм [19.04.1908, Барысаўшчына – 27.08.1937] – празаік.
Нарадзіўся ў сям’і заможнага селяніна. Нашчадак славутага роду Гараўскіх, які даў
Беларусі, Расіі і свету знакамітых мастакоў-жывапісцаў Апалінара, Іпаліта і Гілярыя,
дзеда Вільгельма. Вучыўся ў Барысаўскай польскай гімназіі. У 1921, пад уплывам
польскага патрыятызму, паехаў без ведама бацькоў у Польшчу. У маі 1922 вярнуўся
назад у Беларусь, але быў зняволены на паўтара гады ў Інстытут сацыяльнага
перавыхавання. Скончыў польскі педтэхнікум у Мінску, атрымаў прафесію настаўніка
і працаваў у польскіх школах у Свіслацкім, Старадарожскім, Бабруйскім, Дзяржынскім
і Брагінскім раѐнах, ізбачом у Жлобінскім раѐне. Працаваў усюды, куды яго пасылаў
Наркамасветы. У 1931–32 быў карэспандэнтам газеты “Орка”, пісаў артыкулы і нарысы
пра ўдарнікаў заводаў і палѐў. Літаратурная творчасць – пераважна апавяданні,
імпрэсіі, ѐсць вершы і аповесць. Друкаваўся ў часопісах “Узвышша”, “Уздым”,
“Вясна” і “Маладняк”. З 1931 перайшоў на творчасць на польскай мове. У тым жа
годзе быў запрошаны на Усесаюзны з’езд польскіх пралетарскіх пісьменнікаў. У 1937
быў арыштаваны. Яго катавалі ў турме НКУС, прымушаючы прызнацца у тым, што ѐн
польскі шпіѐн. Быў расстраляны, аб чым сям’і афіцыйна паведамілі толькі ў 1994, калі
была выдадзена даведка аб смерці.
Оба брата Адам и Вильгельм были членами Польской секции Белорусской ассоциации пролетарских писателей. Писали стихи на польском.
Думаю, что они были не прямыми потомками художников Аполинария, Ипполита и Гилярия, то была Игуменская ветка. По нашей Борисовской ветке у меня есть выписка о Горавском Петре Гиляровиче, землевладельце из Лозков.
