⮉
| VGD.ru | ÐÅÃÈÑÒÐÀÖÈß | Âîéòè | Ïîèñê |
IX Stanisław Kamocki (1875) (Warszawa 1875 - Zakopane 1944) Malarz i grafik. Urodził się 18 listopada 1875r. w Warszawie, zmarł 10 lipca 1944r. w Zakopanem.
|
| ← Íàçàä Âïåðåä → | Ìîäåðàòîð: komotskiy |
| komotskiy Ìîäåðàòîð ðàçäåëà Trzebnica, RP Ñîîáùåíèé: 2646 Íà ñàéòå ñ 2015 ã. Ðåéòèíã: 138 | [hr ]Od 1912 był żonaty z Zofią z Zatheyów, córką pedagoga i literata Hugona. Siostra Zofii - Jadwiga - była żoną malarza Władysława Jana Pochwalskiego i matką malarzy Kaspra i Stanisława Pochwalskich. Kamocki studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Leona Wyczółkowskiego, Jacka Malczewskiego i Jana Stanisławskiego. Po ukończeniu studiów dwukrotnie otrzymał stypendium na dalszą edukację w Paryżu, gdzie przebywał w latach 1901-1902 i ponownie 1904-1905. W roku 1911 i 1924 zwiedzał Włochy.W czasie pierwszej wojny światowej walczył w Legionach (1915-1918). Mieszkał i pracował w Krakowie. Od 1918 aż do wybuchu II wojny światowej był profesorem malarstwa krajobrazowego w macierzystej uczelni. W czasie wojny uczył w Państwowej Szkole Rzemiosła Artystycznego i - od 1942 - w Państwowej Zawodowej Szkole Góralskiej Sztuki Ludowej w Zakopanem Ñ 1912 ãîäà îí áûë æåíàò íà Çîôüå, óðîæä¸ííîé Çàòåé, äî÷åðè ïåäàãîãà è ïèñàòåëÿ Ãþãî. Ñåñòðà Çîôèè, ßäâèãà, áûëà æåíîé õóäîæíèêà Âëàäèñëàâà ßíà Ïîõâàëüñêîãî ìàòü õóäîæíèêîâ Êàñïåðà è Ñòàíèñëàâà Ïîõâàëüñêèõ. Êàìîöêèé ó÷èëñÿ â Êðàêîâñêîé øêîëå èçÿùíûõ èñêóññòâ ó Ëåîíà Âû÷îëêîâñêîãî, ßöåêà Ìàëü÷åâñêîãî è ßíà Ñòàíèñëàâñêîãî. Ïîñëå îêîí÷àíèÿ óíèâåðñèòåòà îí ïîëó÷èë äâå ñòèïåíäèè äëÿ äàëüíåéøåãî îáó÷åíèÿ â Ïàðèæå, ãäå îí îñòàâàëñÿ ñ 1901 ïî 1902 ãîä è ñíîâà ñ 1904 ïî 1905 ãîä.  1911 è 1924 ãîäàõ ãàñòðîëèðîâàë ïî Èòàëèè.Âî âðåìÿ Ïåðâîé ìèðîâîé âîéíû âîåâàë â ïîëüñêèõ ëåãèîíàõ (1915-1918). Æèë è ðàáîòàë â Êðàêîâå. Ñ 1918 ãîäà è äî íà÷àëà Âòîðîé ìèðîâîé âîéíû îí áûë ïðîôåññîðîì ïåéçàæíîé æèâîïèñè â ñâîåé àëüìà-ìàòåð. Âî âðåìÿ âîéíû ïðåïîäàâàë â Ãîñóäàðñòâåííîé øêîëå õóäîæåñòâåííûõ ðåìåñåë, à ñ 1942 ãîäà - â Ãîñóäàðñòâåííîì ïðîôåññèîíàëüíîì ó÷èëèùå íàðîäíîãî òâîð÷åñòâà ãîðöåâ â Çàêîïàíå. Należał do wielu stowarzyszeń artystycznych, m.in. do Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", wiedeńskiej Secesji i towarzystwa "Sztuka Podhalańska". Swoje prace prezentował na wystawach w kraju - w TZSP (od 1899, w 1917 wystawa indywidualna), krakowskim TPSP (wystawa indywidualna w 1920 i 1935), w Zakopanem, Gorzowie, Sopocie - oraz za granicą - m.in. w Wiedniu, Budapeszcie, Wenecji, Berlinie, Pradze, Moskwie, Brukseli i Nowym Jorku. Kamocki uznawany jest - obok S. Filipkiewicza i L. Misky'ego - za jednego z najwybitniejszych kontynuatorów symbolistycznej formuły pejzażowego malarstwa Stanisławskiego. Utrwalał widoki Wołynia, Podola, Spisza, Orawy, okolic Krakowa i Zakopanego. Pozostając pod przemożnym wpływem sztuki Stanisławskiego malował gęstą olejną farbą o równomiernym natężeniu barw stosując niewielkie napięcia walorowe. Îí áûë ÷ëåíîì ìíîãèõ õóäîæåñòâåííûõ îáúåäèíåíèé, m.in Îáùåñòâî ïîëüñêèõ õóäîæíèêîâ «Èñêóññòâî», Âåíñêèé ñåöåññèîí è îáùåñòâî «Èñêóññòâî Ïîäõàëå». Ïðåäñòàâëÿë ñâîè ðàáîòû íà âûñòàâêàõ â Ïîëüøå - â ÖÑÏ (ñ 1899 ã., â 1917 ã. ïåðñîíàëüíàÿ âûñòàâêà), Êðàêîâñêîé ÒÏÑÏ (ïåðñîíàëüíàÿ âûñòàâêà â 1920 è 1935 ãã.), â Çàêîïàíå, Ãîæóâå, Ñîïîòå - è çà ðóáåæîì - m.in â Âåíå, Áóäàïåøòå, Âåíåöèè, Áåðëèíå, Ïðàãå, Ìîñêâå, Áðþññåëå è Íüþ-Éîðê. Êàìîöêèé ñ÷èòàåòñÿ - íàðÿäó ñ Ñ. Ôèëèïêåâè÷åì è Ë. Ìèñêèì - îäíèì èç ñàìûõ âûäàþùèõñÿ ïðîäîëæàòåëåé ñèìâîëèñòñêîé ôîðìóëû ïåéçàæíîé æèâîïèñè Ñòàíèñëàâñêîãî. Îí çàïå÷àòëåë âèäû Âîëûíè, Ïîäîëüÿ, Ñïèøà, Îðàâû, îêðåñòíîñòåé Êðàêîâà è Çàêîïàíå. Íàõîäÿñü ïîä ñèëüíûì âëèÿíèåì òâîð÷åñòâà Ñòàíèñëàâñêîãî, îí ïèñàë ãóñòîé ìàñëÿíîé êðàñêîé ðàâíîìåðíîé èíòåíñèâíîñòè öâåòà, èñïîëüçóÿ íèçêîå íàïðÿæåíèå â çíà÷åíèè. Od 1910 roku prowadził katedrę pejzażu w ASP w Krakowie. Należał m.in. do wiedeńskiej Secesji, TAP "Sztuka", PZAP w Krakowie. Był założycielem Towarzystwa Sztuki Podhalańskiej. Kamocki był jednym z najlepszych kontynuatorów sztuki Jana Stanisławskiego. Głównym tematem jego malarstwa jest pejzaż - szczególnie ziemi podkrakowskiej i Podhala. Pejzaże te powstawały głównie w plenerze. Gamę barwną ograniczał do zieleni i szarych błękitów. Był również twórcą plakatów oraz dekoracji kabaretu "Zielony Balonik". Wykonywał też litografie barwne o tematyce krajobrazowej. Ñ 1910 ãîäà çàâåäîâàë îòäåëåíèåì ïåéçàæíîé æèâîïèñè â Àêàäåìèè èçÿùíûõ èñêóññòâ â Êðàêîâå. Áûë ÷ëåíîì m.in Âåíñêîãî ñåöåññèîíà, TAP «Art» è PZAP â Êðàêîâå. Îí áûë îñíîâàòåëåì Ïîäãàëüñêîãî õóäîæåñòâåííîãî îáùåñòâà. Êàìîöêèé áûë îäíèì èç ëó÷øèõ ïðîäîëæàòåëåé òâîð÷åñòâà ßíà Ñòàíèñëàâñêîãî. Îñíîâíîé òåìîé åãî êàðòèí ÿâëÿåòñÿ ïåéçàæ - îñîáåííî ðåãèîíà ïîä Êðàêîâîì è Ïîäãàëüå. Ýòè ïåéçàæè ñîçäàâàëèñü â îñíîâíîì ïîä îòêðûòûì íåáîì. Îí îãðàíè÷èë ñâîþ öâåòîâóþ ãàììó çåëåíûì è ñåðî-ñèíèì. Îí òàêæå áûë ñîçäàòåëåì àôèø è äåêîðàöèé äëÿ êàáàðå «Çåëåíûé øàð». Îí òàêæå äåëàë öâåòíûå ëèòîãðàôèè íà ïåéçàæíûå ñþæåòû. https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Kamocki |
| ← Íàçàä Âïåðåä → | Ìîäåðàòîð: komotskiy |
Ãåíåàëîãè÷åñêèé ôîðóì » Äíåâíèêè ó÷àñòíèêîâ » Äíåâíèêè ó÷àñòíèêîâ » Äíåâíèê Stanicław Kamocki » Komoccy íà Çàïàäå (Ïîëüøå) - Komocki, Kamocki » IX Stanisław Kamocki (1875) [òåìà ¹150757] | Ââåðõ ⇈ |
|
|
| Ñàéò èñïîëüçóåò cookie è äàííûå îá IP-àäðåñå ïîëüçîâàòåëåé, åñëè Âû íå õîòèòå, ÷òîáû ýòè äàííûå îáðàáàòûâàëèñü, ïîæàëóéñòà, ïîêèíüòå ñàéò Ïîëüçóÿñü ñàéòîì âû ïðèíèìàåòå óñëîâèÿ Ïîëüçîâàòåëüñêîãî ñîãëàøåíèÿ, Ïîëèòèêè ïåðñîíàëüíûõ äàííûõ, äàåòå Ñîãëàñèå íà ðàñïðîñòðàíåíèå ïåðñîíàëüíûõ äàííûõ è ñîãëàøàåòåñü ñ Ïðàâèëàìè ôîðóìà Ñîäåðæèìîå ñòðàíèöû äîñòóïíî ÷åðåç RSS © 1998-2026, Âñåðîññèéñêîå ãåíåàëîãè÷åñêîå äðåâî 16+ Ïðàâîîáëàäàòåëÿì |
https://forum.vgd.ru/post/7950/150558/p4769670.htm#pp4769670