Kamoccy z Posiłowa

Siedzibą rodu Kamockich, którzy mieszkali kiedyś w Posiłowie, był Kamocin, Kamocinek i Wola Kamocka w środkowej Polsce, od których rodzina przejęła nazwisko.
Резиденцией рода Камоцких,

komotskiy

Модератор раздела

komotskiy

Trzebnica, RP
Сообщений: 2647
На сайте с 2015 г.
Рейтинг: 139

Вверх # 29 ноября 2023 15:47 14 декабря 2023 18:33

W 1834 r. Antoni Kamocki herbu Prus II kupił Kościelec i Posiłów wraz z Ksawerówką. Później rodzina stała się właścicielami Piekar, Ciborowic, Ostrowa i Klimontowa. W 1887 r. dwie pierwsze miejscowości odkupił Ludwik hrabia Morstin, w 1890 Ostrów, Teresin i Klimontów rodzina Deskurów. Po utracie Kościelca siedzibą rodziny stał się dworek w Posiłowie. Synowie Antoniego - Feliks, Ludwik i Roman brali udział w powstaniu krakowskim, później przebywali na Węgrzech.
В 1834 году Антоний Камоцкий, герб Пруса II, вместе с Ксаверувкой купил Косцелец и Посилув. Позже семья стала владельцами Пекар, Циборовице, Островов и Климонтова. В 1887 году первые две деревни были куплены графом Людвиком Морстином, а в 1890 году семьей Дескур. После потери Костельца семья переехала в поместье в Посилове. Сыновья Антония - Феликс, Людвик и Роман - участвовали в Краковском восстании, а затем остались в Венгрии.

Z dziejów proszowickiego ziemiaństwa \ Из истории Прошовицкой помещичьей шляхты
Na temat ziemiaństwa z rejonu Proszowic opracowań jest niewiele. O rodzinach Morstinów, Woźniakowskich, Kleszczyńskich słyszeli chyba wszyscy. Są jednak rody prawie zapomniane. Jednym z nich są Kamoccy.

Существует несколько исследований о помещичьей шляхте из Прошовицкого края. Все слышали о семьях Морстин, Возняковских и Клещинских. Однако есть семьи, о которых почти забыли. Одним из них является Камокие.

Z Kamockich najbardziej znana w okolicy stała się Karolina z Chwalibogów Kamocka (1868-1954). Pamiętają ją jeszcze najstarsi mieszkańcy Posiłowa i okolic, gdyż potrafiła uleczyć wiele schorzeń, a zwłaszcza choroby oczu. Była osobą obdarzoną wieloma umiejętnościami: pisała wiersze, malowała, haftowała, zgłębiała astronomię, astrologię, chemię, fizykę i medycynę. Dużo podróżowała m.in. do Afryki. Wśród egipskich zbiorów najoryginalniejszą pamiątką była zmumifikowana dłoń, która dziś znajduje się w rodzinnych zbiorach.
Из Камоцких самой известной в этом районе была Каролина Камоцка, урожденная Хвалибог (1868-1954). Ее до сих пор помнят старейшие жители Посилова и его окрестностей, так как она смогла вылечить многие недуги, особенно глазные болезни. Она была человеком, одаренным многими способностями: писала стихи, рисовала, вышивала, изучала астрономию, астрологию, химию, физику и медицину. Она много путешествовала, m.in в Африку. Среди египетских коллекций самым оригинальным сувениром стала мумифицированная рука, которая сегодня находится в семейной коллекции.

Najcenniejsze są jednak dzienniki pani Karoliny. Prowadzone na bieżąco przez 25 lat zawierają informacje o sprawach domowych, wydarzeniach z najbliższej okolicy oraz o sytuacji w świecie. Czasem wzbogacone są o wycinki z prasy i samodzielnie wykonane rysunki. Na ich podstawie można szczegółowo odtworzyć przebieg działań I wojny światowej na naszym terenie. Pod datą 3 XI 1915 r. jest informacja: - Od kilku dni poczta otwarta w Proszowicach, byliśmy jej pozbawieni rok i cztery__miesiące.
Однако наиболее ценными являются дневники Каролины. Хранящиеся на постоянной основе в течение 25 лет, они содержат информацию о внутренних делах, событиях в ближайшем регионе и ситуации в мире. Иногда они обогащаются вырезками из прессы и самодельными рисунками. На их основе можно детально реконструировать ход Первой мировой войны в нашем регионе. Под датой 3 ноября 1915 г. имеются сведения: - Почта в Прошовице открыта уже несколько дней, мы лишены ее уже год и cztery__miesiące.

Pod koniec listopada zostały zanotowane następujące przemyślenia: - Wyszedł rozkaz od rządu austriackiego, aby oświetlać groby poległych i wtedy można było zdać sobie sprawę z ogromnej ilości mogił rozrzuconych w naszych stronach. Te małe światełka czepiały się pól, łąk i rowów. Pod krzyżem przydrożnym błyszczały i na wzgórzach, koło płotów i na szczerem polu...
В конце ноября были отмечены следующие мысли: - Пришел приказ австрийского правительства осветить могилы павших, и тогда удалось реализовать огромное количество могил, разбросанных в нашей местности. Эти маленькие огоньки цеплялись за поля, луга и канавы. Под придорожным крестом они сверкали на холмах, возле заборов и в глуши...

Nie brak zdarzeń zabawnych jak to z grudnia 1915 r. - ...Nie dalej jak wczoraj Zygmunt (syn Karoliny Kamockiej) ze swym ordynansem Stachem ubrani w szynele, z karabinami na plecach i uzbrojeni w piki pojechali konno najpierw do J... potem do G... i P... we wsi udając Kozaków. Chłopi przebudzeni, z przerażeniem wielkim odpowiadali na ruskie pytania Zygmunta rzucane energicznie. Gdy Zygmunt niby rozsierdzony o to, że J... nie wie, ilu jest żandarmów austriackich w Kościelcu, zagroził mu piką, żona jego krzyczeć zaczęła: "On medal dostał za japońską wojnę, niech mu wielmożny pan da spokój". (...) Cała ta wyprawa mogła się źle zakończyć, bo żandarmi austriaccy co noc się włóczą po wsiach. Na drugi dzień komentarzy i bajek było bez miary. My pilnujemy sekretu, aby się nie narazić na nieprzyjemności.
Нет недостатка в забавных событиях, вроде того, что произошел в декабре 1915 года - ... Только вчера Сигизмунд (сын Каролины Камоцкой) со своим ординарцем Стахом, одетым в шиллинги, с ружьями за спиной и вооруженным пиками, выехал верхом на лошади первым в Дж... затем к Г... и... в станице притворялись казаками. Разбуженные крестьяне с великим ужасом отвечали на русские вопросы Сигизмунда, которые энергично бросались. Когда Зигизмунд, кажется, сердится из-за того, что Дж... он не знает, сколько австрийских жандармов в Косцелце, угрожал ему пикой, жена начала кричать: «Он получил медаль за войну с японцами, оставьте его в покое». (...) Вся экспедиция могла закончиться плачевно, потому что австрийские жандармы каждую ночь бродят по деревням. На второй день было бесчисленное количество комментариев и сказок. Мы храним тайну, чтобы не подвергать себя неприятностям.

Cztery tomiki dzienników kończą się w 1939 r. Tymczasem w czasie II wojny światowej we dworze w Posiłowie kwaterowały wielokrotnie oddziały partyzanckie AK, czasowo ukrywały się osoby odpowiedzialne za zamachy na Niemców, a także uciekinierzy w obozów i wysiedleńcy. Syn Karoliny - Stanisław Kamocki władający biegle językiem niemieckim interweniował u Niemców sprawach ziemian i sąsiadów małorolnych, także swych pracowników, broniąc ich przed wywiezieniem na roboty do Rzeszy. Bezpośrednio w ruchu oporu zaangażowany był syn Stanisława - Feliks, który współredagował prasę podziemną, a od 1944 roku uczestniczył w partyzanckich akcjach zbrojnych. To właśnie Feliks Kamocki (1922-91) odziedziczył po babce talent literacki. - Ojciec napisał dla mnie obszerne wspomnienia, abym pamiętał czasy jego młodości - mówi mieszkający dziś w centralnej Polsce syn Feliksa Kamockiego - Stanisław. To właśnie on jest w tej chwili właścicielem przebogatego archiwum rodziny Kamockich.
Четыре тома дневников заканчиваются 1939 годом. Между тем, во время Второй мировой войны усадьба в Посилове часто использовалась партизанскими отрядами Армии Крайовой, временно скрывались люди, ответственные за нападения на немцев, а также беглецы в лагеря и перемещенные лица. Сын Каролины, Станислав Камоцкий, свободно владевший немецким языком, вмешивался вместе с немцами в дела помещиков и мелких соседей, в том числе своих собственных служащих, защищая их от депортации на работу в рейх. Сын Станислава Феликс принимал непосредственное участие в движении Сопротивления, был соредактором подпольной прессы, а с 1944 года участвовал в партизанских боевых действиях.
Именно Феликс Камоцкий (1922-91) унаследовал литературный талант своей бабушки. «Мой отец написал для меня обширные мемуары, чтобы я мог вспомнить времена его молодости», — говорит сын Феликса Камоцкого, Станислав, который сегодня живет в центральной Польше. В настоящее время он является владельцем богатого архива семьи Камоцких.

BOŻENA KŁOS
https://dziennikpolski24.pl/kamoccy-z-posilowa/ar/2461402

https://maps.app.goo.gl/ftCLhGW5A1APy2u57

---
Станислав Комоцкий
https://ok.ru/komocki
https://www.myheritage.com/site-family-tree-321616961/komocki-%D0%BA%D0%B0%D0%BC%D0%BE%D1%86i-%D0%BA%D0%B0%D0%BC%D0%BE%D1%86%D0%BA%D0%B8%D0%B9-%D0%BA%D0%BE%D0%BC%D0%BE%D1%86%D0%BA%D0%B8%D0%B9?lang=RU

komotskiy

Модератор раздела

komotskiy

Trzebnica, RP
Сообщений: 2647
На сайте с 2015 г.
Рейтинг: 139

Вверх # 29 ноября 2023 16:52 1 января 2024 20:40

Pani Zofia o rodzinie Kamockich z Posiłowa
Pani Zofia o rodzinie Kamockich z Posiłowa

Zofia Olender w trakcie rozmowy ze mną (fot. zbiory autora)

14-01-2015

W Proszowicach mieszka pani Zofia Olender z domu Makola ur. 2 lipca 1926r. w Posiłowie (do 1954r. powiat Pińczowski). Jej rodzice mieszkali w czworakach w majątku ziemskim Stanisława Kamockiego w Posiłowie. Stanisław Kamocki ur.10 czerwca 1892r. ożenił się z Maria- Heleną (ur. 1898r.), z tego małżeństwa urodziło się 4. dzieci, Krystyna (6.08.1920r.), Feliks, Andrzej i Marta.
Зофья Олендер, урождённая Макола, родилась 2 июля 1926 года в Посилове (до 1954 года Пиньчувский повят), живет в Прошовице. Ее родители жили четырехугольниками в имении Станислава Камоцкого в Посилове. Станислав Камоцкий, родившийся 10 июня 1892 года, женился на Марии-Елене (1898 г.р.), от этого брака родились 4 детей: Кристина (6.08.1920), Феликс, Анджей и Марта.
Razem z małżeństwem Kamockich w posiłowskim pałacu mieszkała także Karolina Kamocka z Chwalibogów (1868-1954).
Вместе с четой Камоцких во дворце жила и Каролина Камоцкая, урожденная Хвалибог (1868-1954).
Z opracowania Bożeny Kłos (Kamoccy z Posiłowa w Legendy i obyczaje Ziemi Proszowickiej) wynika, że rodzina ta wcześniej była właścicielami miejscowości Kościelec, Piekary, Ciborowice, Ostrów i Klimontów. Według wspomnień Pani Zofii Olender, która pracowała w pałacu najpierw jako pomoc kuchenna a następnie jako pokojówka, wynika, że właściciel majątku Stanisław Kamocki był dobrym gospodarzem.
Согласно исследованию, проведенному Боженой Клос (род Камоцких из Посилова в книге «Легенды и обычаи Прошовицкого края»), семья ранее владела деревнями Костельец, Пекары, Циборовице, Острув и Климонтув. По воспоминаниям госпожи Зофьи Олендер, работавшей во дворце сначала помощницей повара, а затем горничной, хозяин усадьбы, Станислав Камоцкий, был хорошим хозяином.
W majątku uprawiane były zboża, buraki, kukurydza oraz prowadzona była hodowla koni, krów mlecznych i tuczników. Do obsługi i pracy w polu byli stali pracownicy. Mieszkali oni w trzech budynkach tzw. czworakach (jedna izba i komora dla rodziny z oddzielnym wejściem) łącznie 11 lub 12 rodzin oraz zatrudnieni byli pracownicy sezonowi z okolicznych miejscowości.
В поместье выращивали зерновые, свеклу, кукурузу, разводили лошадей, дойных коров и свиней на откорме. Были постоянные сотрудники, которые работали и работали в поле. Они жили в трех корпусах, так называемых четырехугольниках (одна комната и комната для семьи с отдельным входом), всего 11-12 семей, и нанимались сезонные рабочие из близлежащих городов
Według Pani Zofii dziedzic Kamocki dbał o swoich pracowników, każda rodzina w budynku chlewni posiadała na własność jedną krowę karmioną z paszy dworskiej, otrzymywali co kwartał trzy kwintale żyta i 70 kg. pszenicy, działkę pod ziemniaki (6 lasek - około 480 m2) i małą działkę blisko dworu tzw. warzywnik codziennego użytku.
По словам госпожи Зофии, наследник Камоцкий заботился о своих работниках, каждая семья в здании свинарника владела одной коровой, откормленной из усадебного корма, они получали три центнера ржи и 70 кг каждый квартал. пшеница, участок под картофель (6 палочек – около 480 м2) и небольшой участок возле усадебного дома, так называемый огород для повседневного использования.

Krystyna Kamock na koniu na tle obory, za uzdę konia trzyma jej ojciec Stanisław (fot. zbiory autora)

Dzieci Stanisława były zżyte z miejscowymi rówieśnikami, nieraz Krystyna Kamocka była za druhnę weselną u miejscowych dziewcząt i czynnie brała udział w innych uroczystościach wiejskich.
Дети Станислава были близки к местным сверстникам, Кристина Камоцкая часто была подружкой невесты для местных девушек и принимала активное участие в других деревенских праздниках.
W czasie II wojny światowej w majątku "przechowywali się" uciekinierzy z obozów i wysiedleńcy z różnych stron Polski. Pan Stanisław Kamocki władał biegle językiem niemieckim co było mu przydatne gdy stawiał się za swoimi ludźmi wyznaczonymi do wywózki w głąb Niemiec na roboty. W zabudowaniach otrzymywali też schronienie partyzanci z miejscowych oddziałów jak i okolicznych wsi. Według relacji Pani Zofii partyzanci przychodzili wieczorem, otrzymywali prowiant i spali na strychu obory gdzie było składowane siane i inna karma dla trzody.
Во время Второй мировой войны усадьба «прятала» беглецов из лагерей и перемещенных лиц из разных уголков Польши. Станислав Камоцкий свободно владел немецким языком, что пригодилось ему, когда он встал на защиту своего народа, который должен был быть депортирован вглубь Германии на принудительные работы. В зданиях также укрывались партизаны из местных отрядов, а также близлежащих деревень. По рассказу госпожи Зофии, партизаны приходили вечером, получали провизию и спали на чердаке хлева, где хранилось сено и другие корма для свиней.
W połowie stycznia 1945r. do majątku przybyła mała grupa żołnierzy radzieckich, którzy zajęli w spichrzu jedno duże pomieszczenie na magazyn mundurowy i inny, którego pilnowało 4 lub 5 czerwonoarmistów stołując się w kuchni majątku.
В середине января 1945 года в усадьбу прибыла небольшая группа советских солдат и заняла одну большую комнату в амбаре под склад обмундирования и другую, которую охраняли 4 или 5 красноармейцев, питавшихся на кухне усадьбы.

Pani Zofia źle wspomina tych żołnierzy gdyż magazyn zamykali na kłódki, chodzili po okolicznych wsiach upijając się wódką, kradnąc i zabierając dobra u bogatych chłopów. Były też dwa przypadki gdy czerwonoarmiści dokonali gwałtu na młodych kobietach z okolicznych miejscowości. Po 3 lub 4 tygodniach po żołnierzy tych przyjechał ich dowódca i pytał się dziedzica Kamockiego o sprawowanie swoich poddanych gdy ten usłyszał prawdę pobił jednego z nich, grożąc mu bronią.
У госпожи Зофьи остались плохие воспоминания об этих солдатах, потому что они запирали склад на висячие замки, ходили по окрестным деревням, напивались водкой, воровали и забирали товары у богатых крестьян. Также было два случая, когда красноармейцы насиловали молодых женщин из близлежащих городов. Через 3 или 4 недели их командир пришел за этими солдатами и спросил наследника Камоцки о поведении его подданных, когда услышал правду, он избил одного из них, угрожая ему пистолетом.
Po zakończonej wojnie gdy nastąpiła reforma rolna Państwo Kamoccy zostali zmuszeni do opuszczenia majątku w Posiłowie, tak że zabrali tylko fortepian a Pani starsza Karolina Kamocka do kościoła w Kościelcu przekazała dwa kwietniki marmurowe (zabytkowe), które to do obecnej chwili znajdują się w kościele przy ołtarzu, w pałacu stały obok fortepianu.
После окончания войны, когда произошла аграрная реформа, пан и пан Камоцкие были вынуждены покинуть имение в Посилове, поэтому они взяли только рояль, а пани Каролина Камоцкая пожертвовала костелу в Косцелце две мраморные клумбы (антикварные), которые до сих пор находятся в костеле у алтаря, во дворце они стояли рядом с роялем.

dwór Kamockich w Posiłowie rok 1952 (fot. zbiory autora)

Na cmentarzu Parafialnym w Kościelcu znajduje się okazała kaplica, w której pochowanych zostało 3 lub 4 członków rodziny Kamockich.
На приходском кладбище в Костельце есть впечатляющая часовня, где похоронены 3 или 4 члена семьи Камоцких.
Pani Zofia Olender na zakończenie naszej rozmowy pokazała mi zdjęcie, które otrzymała od Krystyny Kamockiej siedzącej na koniu na tle obory a za uzdę konia trzyma jej ojciec Stanisław Kamocki. Drugie zdjęcie z 1952r. przedstawia dwór - pałac, w którym były mieszkania prywatne i mieściła się 3 -oddziałowa Szkoła Podstawowa. Rodzina Kamockich mieszkiwała w poznańskim i jeszcze przez kilka lat utrzymywali kontakt listowny ze swą pokojówką Zofią Olender.
В конце нашей беседы госпожа Зофья Олендер показала мне фотографию, которую она получила от Кристины Камоцкой, сидящей на лошади перед коровником, а ее отец Станислав Камоцкий держит лошадь под уздцы. На втором фото 1952 года изображен усадебный дом - дворец, в котором находились частные апартаменты и 3-х палатная начальная школа. Семья Камоцких жила в Познани и в течение нескольких лет поддерживала связь по переписке со своей горничной Зофьей Олендер.
opracował: Zbigniew Jeleń

Artykuł pochodzi ze strony: Internetowego Kuriera Proszowskiego
Источник статьи взят с сайта: Internet Courier Proszowski
Zapraszamy: http://www.24ikp.pl/skarby/fel...cy/art.php

Комментарий модератора:

Siedzibą rodu Kamockich, którzy mieszkali kiedyś w Posiłowie, był Kamocin, Kamocinek i Wola Kamocka w środkowej Polsce, od których rodzina przejęła nazwisko.Резиденцией рода Камоцких,

Siedzibą rodu Kamockich, którzy mieszkali kiedyś w Posiłowie, był Kamocin, Kamocinek i Wola Kamocka w środkowej Polsce, od których rodzina przejęła nazwisko.
Резиденцией рода Камоцких,