Храмовая архитектура Беларуси XIV - XIX веков

Христос Воскресе, Коллеги!
Светлой Пасхи вам!
Мира и уюта домам вашим!
Благополучия и всяческих удач!


И. Каверзнев "Светлая Пасха"
http://dreamworlds.ru/flame/43...nikov.html

Cerkwie unickie i kościoły katolickie na Litwie


Poniewieżyk (Panvieżiukas), Żmudź, kościół p.w. Jezusa Ukrzyżowanego, 1747.
Fot. J.K. Lenartowicz, 2005.
http://www.zwoje-scrolls.com/zwoje44/text22p.htm

Cerkiew św. Mikołaja na niemieckiej pocztówce z 1915r.
http://www.muzeum.legionowo.pl...height=600



Русский гарнизон в Яблонне.
ШТАБ ФЕЛЬДМАРШАЛА ГУРКО
(БЛИЗ СТ. ЯБЛОННА).

Яблонна (где расположен Штаб Фельдмаршала Гурко) занимает среднее положение между Варшавой и крепостью Новогеоргиевском, в 16 верстах по железной дороге от того и другого города, в местности, богатой сосновыми лесами, служит дачным местом варшавян. Однообразный казарменный вид построек Яблонны свидетельствует о том, что здесь исключительно жизнь военная. Учебных заведений в Яблонне не имеется. Климатические и гигиенические условия стоянки штаба не оставляют желать лучшего. При штабе - церковь Эстляндского полка.

Церковь 8-го пехотного Эстляндского полка в честь Св. Николая Чудотворца.

Полковой праздник 6 декабря.

1711 г. Сформированы Ревельского гарнизона: Ревельский, Эстляндский и Дерптский полки.

----- <206/207> -----

1811 г. Января 17. В городе Ревеле, из 6-ти Ревельского гарнизонного полка, 3-х рот Перновского и 3-х рот Нарвского гарнизонных батальонов сформирован Эстляндский пехотный полк.

1833 г. Января 28. С присоединенным 4-м Егерским полком переименован в Эстляндский Егерский.

1864 г. Марта 25. Назван 8-м пехотным Эстлянским.

Походная (при полку) церковь существует с 1811 года. Церковь эта сопутствовала полку в походах: 1) в Отечественную войну 1812 г., 2) в Турецкую войну 1877-1878 г.г.

В настоящее время (с 1910 г.) полковая церковь помещается в деревянном казарменном здании, приспособленном для церкви в 1893 году 192-м Дрогочинским пехотным резервным полком. Вмещает 250 человек.

Из предметов старины при полковой церкви имеется напрестольное Евангелие, в богатой сребропозлащенной доске, 1751 года.

По штату при церкви положен: один священник. Квартира священнику (в штабе) казенная.
http://www.temples.ru/library.php?ID=160

м.Камень, Воложинский район. Парафиальный костел во имя св. Петра и Павла, пяти (!) престольный и с одной алтарией.
Основан в 1522 г. князем Николаем Заберезинским как фарный (но по др. источникам - как парафиальный).
Обновлен Эльжбетой Долмат-Исайковской в 1679 г. Она приходилась своячницей моим предкам Бильдзюкевичам (мелочь, а приятно).
Мне предки четко говорили, что костел был основан в 1521 г.
Откуда они это знали-помнили в своей деревне? Где были источники? Жаль, но сейчас не узнаю.


[ Изображение на стороннем сайте: d12ec7b10e21.jpg ]


Обратите внимание на кресты.
Сейчас на восстановленном храме совсем другие, увы.


[ Изображение на стороннем сайте: cc0f57e029b4.jpg ]


Народу собиралось на праздники много.


[ Изображение на стороннем сайте: 7748f827bb2b.jpg ]


Крестный ход в местечке.

Lida

Kościół w 1916 roku.
Kościół katolicki p.w. Podwyższenia Krzyża Św. barokowy, zbudowany w 1770 r., nieprzerwanie czynny. Jest to świątynia trójnawowa, z niskim trójdzielnym przedsionkiem, czworobocznym prezbiterium i niskimi zakrystiami. Fasadę zdobi barokowy szczyt. Flankujące ją niegdyś dwie wieże rozebrano po pożarze w 1821 r. Wszystkie elewacje zdobią pilastry. Wnętrze bogato ozdobione rzeźbami, ornamentami stiukowymi i freskami. Najcenniejszym elementem, wyposażenia jest ozdobiony kolumnami i pilastrami ołtarz główny z drewnianymi rzeźbami Marii, św. Jana, śś. Piotra i Pawła. W jednym z ołtarzy bocznych lewej nawy znajduje się barokowy cudowny obraz MB z Dzieciątkiem, zwanej MB Różańcową lub MB Lidzką, przywiezionym wg tradycji przez franciszkańskich misjonarzy w 1376 r.

źródło:www.szukamypolski.com
http://www.skyscrapercity.com/...mp;page=20

Kościół Pijarów jako cerkiew w 1914 roku.
Klasycystyczny dawny kościół Pijarów zbudowany w latach 1797-1825,którego budowę częściowo sfinansował car Paweł I(5000 rubli).Po powstaniu styczniowym świątynię zamieniono na cerkiew,w międzywojniu zwrócono pijarom,a po II wojnie światowej mieściły się w niej kolejno;hala sportowa,planetarium,muzeum,kino.Po rozpadzie ZSRR świątynię przekazano prawosławnym.Obok kościoła mieszczą się zabudowania parterowego korpusu klasztornego oraz jednokondygnacyjna dzwonnica.


Kościól Pijarów w 1930 roku.


źródło:www.szukamypolski.com

Kościół św. Kazimierza z 1910 roku
Uliczka w zimowej scenerii i kościół. W niedalekim sąsiedztwie od obecnych Lipniszek w miejscowości Zygmunciszkach już w 1411 r. zbudowano parafialny kościół, jaki później został filialnym powstałej w 1510 r. świątyni w Lipniszkach. Kościół był drewnianym, miejscowośc zaliczano do miasteczek, jakie początkowo stanowiło własność prywatną rodziny Gasztoldów później Paców by wreszczie zostać przydzielone na potrzeby dochodów pobieranych przez artylerie i arsenał litewski. Wspomina się o tej parafii w dokumentach synodalnych z 1669 r. i 1744. Natomiast pierwszym znanym nam proboszczem był w 1790 r. ks. Józef Putaciewicz, parafia liczy w tym czasie ponad 4 tysiące katolików, a przy kościele istniała szkoła parafialna. Kolejno pracowali tu: 1820 – ks. Jakub Michałowski, 1835 – ks. Wincenty Dowtort, 1837 ks. Hilary Rakowski, 1852-1868 – ks. Antoni Kolenda, 1870-1874 – ks. Polikarp Jósewicz, 1875-1886 – ks. Konstanty Biernikowicz, 1886-1888 – ks. Tomasz Dolja, 1889-1905 – ks. Jan Mokrzecki, W roku 1890 doszło do spalenia się drewnianej świątyni. Licząca wtedy ponad 7 i pół tysiąca parafia podjęła dzieło budowy nowego ceglanego kościoła. Budynek obmurowano kamieniami. Jest to ten, ukończony ok. 1900 r. kościół, widoczny na zdjęciu. Kolejni proboszczowie to: 1905-1911 – ks. Jan Kunicki, 1911-1913 – ks. Bolesław Sperski, 1913-1914 – ks. Bolesław Janowicz, 1914-1921 – ks. Kazimierz Paukszta, 1921-1924 – ks. Kazimierz Gruzdz, 1924-1927 – ks. Joachim Raczkowski, 1927-1939 – ks. Jarosław Wojdag, 1939-1942 – ks. Jerzy Ożarowski, 1942-1944 – ks. Jarosław Wojdag, 1944-1976 – ks. Stefan Sieczko, 1976-1996 – o. Karol Szczepanek OFMCap, 1996-2005 – o. Krzysztof Groszyk OFMCap. Świątynia była nieprzerwanie czynna w czasach sowieckich [mieszkał tu zawsze kapłan] i dla okolicznych miejscowości stała się punktem odniesienia przy szukaniu możliwości zawarcia ślubu katolickiego czy ochrzczenia dzieci, przyjeżdżali tu ludzie nawet z odległych zakątków ZSRR. Inną ciekawostką jest fakt, że przed I wojna światową w tej miejscowości ulokował jedną ze swoich drukarni Józef Piłsudzki, późniejszy marszałek

źródło:www.szukamypolski.com
http://www.skyscrapercity.com/...mp;page=20