������� � ��������� �������. �����. ���� 389.

[q]

Poszliśmy potem do obozu pod Miedniki, i tam staliśmy niedziel z pięć i więcej. Bankietów i wesołości było co niemiara; podjazdy jednak bywały pod Wilno. Widząc, że nic nie wystoimy, rada była w Sokołowcach, gdzie byli oficerowie z całego wojska, decydując kogo posłać na Białoruś dła wyexekwowania hybern, czopowego, szelążnego i innych podatków za assygnacyami Marciana z Kozielska Ogińs k i e g o, marszałka, i A n t o n i e g o Pocieja rejmentarza wojsk królewskich. Wyprawili mię zatem z pod Miednik, dawszy mi trzy chorągwi petyhorskicb słusznych po 15 towarzystwa; drugie trzy z pałkami i z doboszem, bo tylo namiestnik i po kilku było towarzystwa, orszańskiego powiatu wvprawnych chorągwi sześć pod rotmistrzami wyżej specyfikowanymi, przedniej straży chorągwi sześć z pułkownikiem buławy polnej Józefem Sosnowskim. Z temi tedy osiemnastu chorągwiami i dragonii dwudziestu pod komendą Kościuszki kapitana lejbregimentu konnego w Siemiatyczach stojącego, których mi dla przyhocznej straży {ad latus pro custodia corporis) przydano, maszerowałem na Werniany, na Miedzioł, na Daniłowicze, potem przyszedłem do Głębokiego, a książe stał w Dołhinowie, którego cichuteńko ominąłem, szpie gów łapiąc, a przerżnąwszy onego, stanąłem sam w Głębokiem. Wypocząwszy tydzień, ruszyłem w powiat orszański do Szkłowa, gdzie stałem niedziel ze trzy. Gube rnatorem był Franciszek Bułh a k podstoli witebski, dawny sługa naszego domu, który siedział w areszcie tydzień za to, że armat szkłowskich nie wydał i nie chciał powiedzieć gdzie są schowane. Paweł Bohomolec stolnik i pisarz grodzki witebski 27) także był w dwuniedzielnym areszcie za to, że będąc gubernatorem kopyskim dóbr księżnej Anny z Sanguszków R a d z i w i ł ł o w e j 28) nie chciał odlać co należało za assygnacyą, wydaną od marszałka konfederackiego i rejmentarza jeneralnego wojsk litewskich. Illicz cześnik wołkowyski, gubernator czerejski dóbr Kazimierza Sapiehy jenerała artyleryi w. ks. 1. siedział także w areszcie. Tych wszystkich potem powypuszczalem za spłaceniem choć w części należytości, i sam po trzyniedzielnej w Szklowie statywie, wyruszyłem w województwo mścisławskie do starostwa krzyczewskiego księżnej Radziwiłowej kanclerzynej w. ks. 1. W marszu doszła mię. wiadomość, że p. Uzlowskiego rotmistrza przedniej straży, stojącego na furwachcie pod Mohilowem o półtorej mili, dla zabezpieczenia (propter tuitionem et securitatem) dywizii przechodzącej, zniósł Jan Kościa i Bielawski z tatarami, i samego tatarowie dwa razy dużo podstrzelili.

[/q]

[q]

Illicz cześnik wołkowyski, gubernator czerejski dóbr Kazimierza Sapiehy jenerała artyleryi w. ks. 1. siedział także w areszcie.

[/q]

[q]

Kazimierz Władysław Kondratowicz herbu Syrokomla � miecznik nowogródzki, towarzysz chorągwi petyhorskiej.
Syn Krzysztofa i Katarzyny Anny Ilniczówny Zubrówny. Żonaty z Anną Sienkiewiczówną.
Poseł na sejm 1703 roku z powiatu nowogródzkiego.

[/q]

[q]

Kopacze wreszcie, wspomniane wyżej, stanowiły niegdyś folwark, przy którym chodziła jedna wieś tejże nazwy. Należały Kopacze w 1562 r. do Anny z Rekuciów Janowej Mitkiewiczowej, następnie do syna jej Pawła Mitkiewicza. W 1651 Reina Wańkowiczówna, siostra Piotra Wańkowicza, poślubiona Antoniemu Stankiewiczowi, odziedziczyła po bracie Kopacze i przedała je Ostafiemu Siestrzeńcewiczowi Kuczukowi. Mały ten folwark uległ w następstwie rozdrobieniu. Obok Kuczuków mieli tam grunta swoje Mężyńscy i Szwańscy, wreszcie przeszły Kopacze w połowie XVIII wieku w posiadanie jednego dziedzica Jerzego Galimskiego wojskowicza orszańskiego. Galimski przedał Kopacze w 1759 r. Tadeuszowi Ogińskiemu.

[/q]

[q]

Puzele, dziś majętność nieduża należąca do brata właścciela Obórka, Sotera Dederki, nabył Tadeusz Ogiński częściami w 1770 i 1771 r. od Pawła Antoniego z Matusza Matuszewicza herbu Łabędź rotmistrza orszańskiego, oraz od Józefa Ilinicza rotmistrza mścisławskiego i żony jego Praksedy z Moskiewiczów.

[/q]