Варшавские печатные издания

amgopkin

31/6. DĄBROWSKI LEON (1830-1912)
Szlachcic z gub. kowieńskiej. Gimnazjum kończył w Wilnie, studia w Dorpacie (kolega B. Dybowskie-go). Został nauczycielem geografii w gimnazjum kalwińskim w Słucku. W powstaniu brał udział w wałkach w lasach ihumeńskich. Znając na wylot lasy słuckie i kleckie, stal się przewodnikiem partii słuc-kiej. Złapany przez chłopów, został uwięziony w Bobrujsku i skazany na 8 lat ciężkich robót. Cieszył się zaufaniem kolegów, był w drodze starostą swojej partii. Katorgę odbywał w Siwakowej i Darasuniu. Często razem z B. Dybowskim stawali do pracy np. przy oczyszczaniu brzegów rzeki z brewion czy zbieraniu dzikiej cebuli i czosnku na okolicznych wzgórzach. Miał dobry głos barytonowy i podczas pracy chętnie śpiewał kolegom arie operowe. W Darasuniu uczestniczył we wszystkich wyprawach myśliwskich, był też znakomitym treserem psów, a jego „Wisła" — pies gończy, zadziwiała wszystkich swoimi umiejętnościami. Był towarzyszem wypraw B. Dybowskiego i W. Godlewskiego na Onon i Alenguj. Na osiedleniu mieszkał w Irkucku zarabiając myślistwem. W 1872 r. uzyskał zgodę na przeniesienie do gub. wiackiej, a następnie do Warszawy. Po powstaniu zamieszkała tam jego rodzina, a żona pracowała jako nauczycielka na pensji. Otrzymał posadę w Zarządzie Drogi Żelaznej Nadwiślańskiej, później mieszkał u syna Kazimierza w Odessie, a w 1910 r. na Litwie. Zmarł w Dereczynie. Portret mężczyzny z brodą i wąsami, popiersie. Na kart. druk: „Leon Dąbrowski".
Lit.: MWP, zb. A. Kr., inf. przy fot. 7kr/31, 4113/461 MW; Pamiętnik Dra..., s. 90-93, 225, 428, 586; M. Danilewiczowa, PSB, t. V; A. Brus, E. Kaczyńska, W. Śliwowska, s. 407 (indeks); W. Śliwowska, Syberia w życiu..., s. 170.

С уважением,
Вероника.

Спасибо Вам огромное, Вероника!

yagalina

Том 2, стр.249- 251.
64/6. G[I]EDROYĆ WITOLD (1826-1879)
Pochodził z Litwy, urodzony w majątku Lacnowicze w pow. kobryńskim, książę. Szkoły kończył w Wilnie (Instytut Szlachecki) i Uniwersytet w Petersburgu, gdzie przyjaźnił się m.in. z J. Gieysztorem i Z. Siera-kowskim. Osiadł w majątku i założył rodzinę. W organizacji cywilnej był komisarzem pow. wileńskiego. Aresztowany, został skazany na 12 lat ciężkich robót w twierdzach. Podczas drogi na Syberię ciężko zachorował na tyfus. Ponieważ w szpitalach więziennych panowała duża śmiertelność, lekarz dał lekarstwa i radził jechać dalej. Koledzy, zwłaszcza Z. Czechowicz, opiekowali się księciem aż do wyzdrowienia. Na katordze przebywał w Piotrowsku (prawe skrzydło więzienia, cela nr 19 - Zielonka) i w Siwakowej, gdzie mieszkał w jednej ziemiance z E. Czapskim i dwoma towarzyszami zesłania. W 1869 r. otrzymał zgodę na wyjazd do Wiatki, tu przybyła do niego żona. Przez jakiś czas mieszkał w Warszawie i dzierżawił majątek pod Kutnem. Na koniec mógł osiąść w majątku żony (jego rodzinny skonfiskowano). Pisywał do „Kuriera Wileńskiego", „Gazety Codziennej" i pism rolniczych. Pochowany został w Suderwie. Portret mężczyzny siedzącego z założonymi rękoma, ujęcie w Vi postaci. Na kart. na fot. podpis: „Wit. ks. Gedroyć". Fotograf: „fj. D.] Malmberg / [Irkuck]" (ros.), druk częściowo zasłonięty.
Lit.: Pamiętniki Jakóba Gieysztora..., t. II, s. 390/391; T. Turkowski, PSB, t. VII; Pamiętnik Dra..., s. 93; L. Zielonka, s. 40; E. Czapski, s. 272, 288; W. Śliwowska, Syberia w życiu..., s. 183/184.

BlackDolphin
К сожалению, в этом источнике такая фамилия не встречается.
С уважением,
Вероника.

Большое спасибо, Вероника!
Галина.