| germanas
Ñîîáùåíèé: 602
Íà ñàéòå ñ 2006 ã.
Ðåéòèíã: 442
| Íàâåðõ ##
17 ñåíòÿáðÿ 2008 11:33 17 ñåíòÿáðÿ 2008 11:34 ksologub
íà ÑÄ ÷óòü ïîçæå ïðîâåðþ. À ñåé÷àñ, åñëè åùå ó âàñ íåò, èíôî èç Íåñåöêîãî:
Puzyna herbu Oginiec (t. 7 s. 579-581)
Puzyna herbu Oginiec, to jest tegoż herbu co i Ogińscy, ile jednaż krew z niemi. Jerzego albowiem Fiedorowicza syn drugi Władysław, kniaź na Kozielsku, brat rodzony Grzegorza, Przodka domu Ogińskich, dla małej a miąższej statury, od ojca Puzyr nazwany, stał się Puzynów familii przodkiem: syna jego Genealogia Ogińskich na mapie sztychowana, chce mieć Teodora, ten zaś spłodził Piotra, ten Bogdana, który w roku 1553. posłem był do Moskwy, ten Dawida starostę Upitskiego, ten trzech synów: Pawła episkopa Łuckiego Graeci ritus pod rok 1644. a znać jeszcze w tym stanie nie będąc, podpisał pacta conventa Władysława IV. Constit. fol. 18. w roku 1632. umarł w r. 1650. Simeona podkomorzego Wołyńskiego, od którego według Genealogii byli dwaj synowie, luboć ich imion nie kładzie: ja czytam w Konstytucjach koronnych, Aleksandra kniazia Puzynę poborcą w Wołyńskim 1613. i 1616. fol. 28. w roku 1618. posłował na sejm, skąd stanął deputatem na trybunał Radomski. Constit. fol. 4. Jerzego także z Kozielska Puzynę podkomorzego Włodzimierskiego, Konstytucje 1638. zapisały komisarzem do granic. Constit. fol. 19. Toż samo potwierdza Porządek elekcji Władysława IV. którą z Wołyńskim województwem podpisali 1632. Aleksander i Jerzy łowczy Wołyński Puzynowie; Jana zaś Kazimierza Króla ci, Jerzy podkomorzy Włodzimierski, Michał podsędek Krzemieniecki i Stefan Puzyna 1648. Do tychże należą, Katarzyna Puzynianka, Aleksandra Chrynieckiego chorążego Wołyńskiego, ale sterilis, i N. Borzobohatego, małżonki. Pawła chorążego Wołyńskiego i sędziego Łuckiego, wspomina Annibal ad Portas fol. 135. Michał starosta Wiski, już tymi czasy kwitnął z sejmu 1703. komisarzem był do hiberny, Constit. f. 12. miał za sobą Annę, córkę Aleksandra Bełzeckiego stolnika Bełskiego, z której potomstwo zostaje. Jan, trzeci brat Pawła Episkopa, i Symeona podkomorzego, według genealogii, marszałkował w trybunale Litewskim, synów jego było siedmiu, Jerzy, Ludwik, Mikołaj, Hieronim, Władysław, Piotr i Paweł. Z tych Hieronim i Paweł posłowie Upitskiego powiatu 1632. Mikołaj, Piotr i Jan w Nowogrodzkim 1632. podpisali elekcją Władysława IV. 1. Jerzy tedy syn Jana, podczaszy Upitski, bywał deputatem w trybunale Litewskim, i posłem do Króla od powiatu, zostawił córkę Umiastowską cześnikową Upitską, i synów dwóch, Piotra kanonika regularnego Ordinis S. Augustini de Poenitentia, proboszcza Luzutyńskiego, i Anioła zakonu Karmelitańskiego, przeora [str. 580] Wileńskiego i Linkowskiego. 2. Ludwik skarbnik Brześciań-skiesynów dwóch spłodził, z których Paweł w zakonie Soc. Jesu życia dokonał, Antoni zaś młodo umarł. 3. Mikołaj Fryderyk, którego z Szczuczanki synów trzech: Daniel. Hieronim i Władysław. Z tych Daniel młodsze lata w wojsku polerował, potem był sędzią ziemskim Upickim, a przedtem podsędkiem 1674. córek jego z Chrząstowskiej było dwie, z których jedna była za Kazimierzem Chlusewiczem, chorążym Wołkowizkim, synowie jego Józef i Adam. Hieronim podsędkiem Upickim, przedtem cześnikiem Nowogrodzkim 1674. z Ciechanowiczowny synowie jego. dwaj, Antoni sędzia grodzki Upitski, i Michał starosta Upitski. Władysław pisarzem ziemskim Upickim, ten także z Ciechanowiczowny, siostry rodzonej tamtej, spłodził Józefa, Michała i Antoniego. Tegoż Mikołaja Fryderyka córki, jedna była za Władysławem Żeromskim, druga za Samuelem Węsławskim, trzecia za Stankiewiczem podkomorzycem Żmudzkim. 4. Hieronim marszałek Upitski, sławny pod Chocimem kawaler, z synów jego z Skrobiczowny, N. który do Turek wzięty, tamże umarł, i Jędrzej, córki zaś trzy, z których jedna była za Sołohubem wojskim Upickim, druga za Starodąbskim chorążym Upickim, trzecia za Melchiorem Bilewiczem ciwunem Szawdowskim. Jędrzej syn Hieronima dopiero wspomnianego, najprzód wojski, potem podkomorzy Upitski, z tym tytułem posłował na sejm 1678. skąd był komisarzem naznaczony do granic, Constit. f. 8. umarł kasztelanem Mińskim, i starostą Upickim, to krzesło wziął po Lubeckitu kniaziu, wszakżem ja ich opuścił, wojował przeciwko Szwedom i Moskwie, z Chrząstowskiej ciwunianki Berżańskiej, córki jego trzy, z tych jedna zakonnica, druga wydana za Białozora, podkomorzyca Wilkomierskiego, synów zaś sześciu, Stefan Soc. Jesu *). Hieronim, wprzód podkomorzy, a potem starosta Upitski, żona jego Chalecka. Krzysztof podstoli Upitski, a potem starosta, dalej łowczy Litewski, kasztelan 1724. a nakoniec wojewoda Mścisławski, marszałkował w trybunale Litewskim 1727. P. żona z Prus, z której spłodził Jerzego starostę Filipowskiego, Antoniego starostę Upitskiego, Wisztyńskiego, Pękińskiego g żona jego Brzostowska kasztelanka Mścisławska, i Ludwika starostę Michaliskiego. Józef starosta Szakinowski, z Zyberkowny spłodził
*) Wydał drukiem, O niepokalanym poczęciu Najświętszej Marii Panny, wierszem 1737. - Krótkie opisanie czterech części świata, w Lublinie 1730. - Supplement ekonomiki Bura, w Warszawie 1730. - Przypisek Krasickiego. [str. 581] córek dwie, Ludwikę i Mariannę, i syna Antoniego. Michał pisarz Litewski, żona jego Zofia Potocka herbu Pilawa, starościanka Jabłonowska, z którą wraz fundował OO. Bernardynów konwent Gwoździecki 1718. tylko się po nim kilka córek zostało *). Antoni, szósty syn Jędrzeja kasztelana Mińskiego chorały nadworny Litewski, żona Elżbieta Ogińska starościanka Żmudzka. 5. Władysław stolnik Upitski, syn ego Hieronim pisarz grodzki Upitski, którego synowie, Hieronim Władysław, Antoni i Aleksander. 6. Paweł cześnik Upitski, spłodziwszy syna Aleksandra, i córek cztery, obrał sobie stan duchowny, w którym, proboszczem był zrazu, umarł archidiakonem katedralnym Żmudzkim. Aleksander syn jego, chorążym był Upickim, synowie jego: Adam, Michał, Kazimierz i Józef, kantor i oficjał Wileński, a tymi czasy biskup Inflancki. 7. Piotr, wojski Upitski, tego syn Jan podczaszy Upitski, którego z Faszczowny trzej synowie, Michał kanonik Smoleński, dziekan Kupiski, pleban Uciański, Piotr Soc. Jesu, rządził w Reszlu i w Nieświeżu kolegia. Jerzy zakonu Kaznodziejskiego. Krom tu wyliczonych, Paweł i Ignacy w zakonie naszym. N. chorąży nadworny Litewski tymi czasy. Jadwiga była za Władysławem Oziębłowskim.
W roku 1778. Nikodem Puzyna kanonik Wileński. - Jakub stolnik Upitski. - Aleksander ciwun Małych Dyrwian. - Benedykt ciwun Gozdyński. - Kalixt cześnik Szawelski. - W roku 1788. Józef cześnik Żmudzki. - Przypąsy Krasickiego.
Talwosz herbu Łabędź (t. 9 s. 3-5)
Talwosz herbu Łabędź, w księstwie Żmudzkim. Paprocki w Gnieździe Cnoty fol. 1167. dukt ich wyprowadza od Minigajła y który na sejmie Hrodelskim przyjął był herb [str. 4] Rawicz, ale przydaje, że tenże Minigajło porzuciwszy herb Rawicz, wrócił się do dawnego swego herbu Łabędziu. Okolski zaś ich linią naciąga do Goligunta, któremu się w Hrodlu dostał herb Łabędź. Ja u Łaskiego w Statucie fol. 128. czytam Gaschowa, który się i z synem swoim Talnuszem pisał na unią Litwy z Koroną w r. 1401. ale snać miasto Talwosz napisano Talnusz. Kojał. in MS. wspomina Talwosza kasztelana Trockiego i marszałka Litewskiego, ale dla pewniejszej wiary, ani roku nie położył, którego na tym krześle siedział, ani autora skąd to wypisał. Mikołaj Talwosz najprzód Miński 1569. r. a potem Żmudzki kasztelan, starosta Dyneburski. Starowol. in Bellat. Sarmat. fol. 193. napisał mu elogium, w którym powiada o nim, że z młodych lat swoich do rycerskich się dzieł przyuczał to z Romanem książęciem Sanguszkiem na wojnach Moskiewskich, to z Grzegorzem Chodkiewiczem i Mikołajem Radziwiłłem, już na ten czas pułkownik. w r. 1565. do Inflant od Jana Chodkiewicza z częścią wojska wysłany, [str. 5] 1501. Tomasz Steckiewicz Talwosz syn jego. Jędrzej miecznik Oszmiański 1674.
---
www.gulevich.net |
ïðîñòî Íåñåöêèé "ïîä ðóêîé" áûë. Íà áóäóùåå: www.przodkowie.com -> Herbarz Niesieckiego -> êîä äîñòóïà BIDC5