Сенненский уезд Могилёвской губернии в прошлом

Wladzislaw написал:

[q]

В списках землевладельцев есть люди умершие много лет назад, а вот новорождённых точно нет.

[/q]

Не обратил внимание что Петр в 1910 родился!

Скажите, а в Могилевской губернии проводились какие-то серьезные переписи населения кроме известной 1910 года?
Интересует что-то где были бы имена людей указаны а не только общие данные о количестве душ и тд.

dobby написал:

[q]

Что это за известная перепись 1910 года?
Единственная дореволюционная перепись - это перепись 1897 года, первичные материалы которой по Могилевской губернии не сохранились.

[/q]

Пардон, имел в виду список населенных мест Могилевской губернии.

Скажите, а была ли какая-то перепись в период до 1937-38 годов, где есть имена или какие-то другие данные по жителям?
Нужно узнать кто проживал в застенке до ВОВ. А точнее до репрессий 37-38 годов.

binkrix написал:

[q]

Скажите, а была ли какая-то перепись в период до 1937-38 годов, где есть имена или какие-то другие данные по жителям?
Нужно узнать кто проживал в застенке до ВОВ. А точнее до репрессий 37-38 годов.

[/q]

В Витебском областном архиве есть Списки выборщиков в МЕСТНЫЕ Советы за 1923-24 годы. По Сенненскому району точно. В Списках все после 18 лет и до 60 лет. Кто старше - не во всех Списках. Ограничивали по возрасту.

Если вас интересуют другие Списки, то в фондах уездных и волостных исполкомов в ОБЛАСТНЫХ архивах и, возможно, НАРБ, есть Списки налогоплательщиков за 1923 годы и чуть позже.

Aleksei U написал:

[q]

интересует история села Заборье Лукомльской волости

[/q]

Вячеслав Носевич. Лукомль і Лукомльская воласць (1994)
Гістарычна-археалагічны зборнік. № 4. - Мн., 1994. С. 161 – 186.

"...Значная частка ўладанняў князёў Лукомскіх ХV ст. захавалася ў руках іх прамых нашчадкаў. У свой час шматлікія звесткі аб іх землеўладанні былі сістэматызаваны Ю. Вольфам [18, с. 212—224, 411—412]. Ён паказаў, што спадчыну Васіля Лукомскага ў I-й палове ХVІ ст. падзялялі 4 яго дачкі, з якіх адна была жонкай князя Івана Вяземскага, другая, Федзя Ротніцкая (ад маентка Ротніца, сучасная Рудніца каля Лукомля) — жонкай нейкага князя Міхаіла, трэцяя, Багдана, выйшла за Яна Мікалаевіча Радзівіла, а чацвертая — за князя Фёдара Фёдаравіча Друцкага Сакалінскага (Канаплю). Ва ўладанні іх нашчадкаў пазней неаднаразова згадваецца частка мястэчка Лукомль з маёнткам Пірошыцы. У другой палове ХVІ ст. найбольш значнымі іх уласнікамі былі князі Баратынскія (нашчадкі па жаночай лініі князя Вяземскага) і паны Уладыкі (такія ж нашчадкі князя Сакалінскага).

Маёнтак Пірошцы пазней падзяліўся на Вялікія (Пірошыцы-Забор'е) і Малыя Пірошыцы, якія існавалі да савецкага часу. Яны былі лакалізаваны намі на мясцовасці праз апытанне жыхароў вёскі Забор'е Новазаранскага сельсавета Чашніцкага раёна. Вялікія Пірошыцы знаходзіліся на паўночным ускрайку гэтай вёскі, Малыя - прыкладна ў 1,5 км на паўночны захад. Не ўлічаны Ю. Вольфам дакумент 1591 г. сведчыць, што адной з князёвен Баратынскіх у той час належаў маёнтак з цэнтрам у Ляхавічах і падданымі у сёлах Пірошычы, Лутчына, Псковічы (зараз не існуе), а таксама у Касянічах (паўночна-усходні кут Крупскага раёна) і Рудным (на левым беразе Эсы побач з Латыголічамі). У тых жа сёлах жылі падданыя іншых уласнікаў, у тым ліку князя Багдана Лукомскага [57, л. 180—184]. Частка Касінічаў належала і саўладальніку Пірошыц Фёдару Уладыку, аб чым сведчаць звесткі 1554—1561 гг. [51, с. 91], а іншая частка ўпамінаецца пры вышэйзгаданым падаеле маёнткаў паміж Сапегамі у 1591г."