Загрузите GEDCOM-файл на ВГД   [х]
Всероссийское Генеалогическое Древо
На сайте ВГД собираются люди, увлеченные генеалогией, историей, геральдикой и т.д. Здесь вы найдете собеседников, экспертов, умелых помощников в поисках предков и родственников. Вам подскажут где искать документы о павших в боях и пропавших без вести, в какой архив обратиться при исследовании родословной своей семьи, помогут определить по старой фотографии принадлежность к воинским частям, ведомствам и чину. ВГД - поиск людей в прошлом, настоящем и будущем!
Вниз ⇊

Генеалогия рода Ратолд

В этой теме собирается любая информация о Ратолдах/Ратольтах всех времён и народов.

    Страницы: 1 * 2 3 Вперед →
Модератор: Zadarnowski
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763
Дрозд Дмитрий
Спасибо большое за поддержку в направлении поиска.
Пока стараюсь следовать принципу обоснования каждой персоны из моего вполне "развесистого" древа Задарновских Ратолдов документальным свидетельством.
Документы, документы... Вот что даёт право обоснованно говорить о древности происхождения рода.
В поиске мне очень помог и помогает форумчанин severinn-
Так, он посоветовал завести тему и собирать информацию по всем Ратолдам.
Вот любопытный источник.

Арнульф Каринтийский (нем. Arnulf von Kärnten; ок. 850 — 8 декабря 899, Регенсбург) — король Восточно-Франкского королевства с 887 года и император Запада с 896 года, один из последних представителей немецкой линии династии Каролингов.
Биография
Арнульф был незаконным сыном Карломана, короля Баварии и Италии, и его конкубины карантанки Лиутсвинды.
Детство Арнульф провёл в Каринтии у своей матери. Незадолго до смерти отца Арнульф попытался обеспечить за собой баварский престол, однако неудачно. После смерти Карломана в 880 году Бавария перешла к брату умершего короля Людовику III Младшему, а затем к Карлу III Толстому. Арнульф унаследовал лишь Каринтию, включающую, правда, все восточные марки от Фриули до Штирии включительно.
Осенью 887 года, воспользвавшись народными восстаниями, с помощью войска, набранного из баварцев и славян, Арнульф напал на владения своего дяди Карла III Толстого и потребовал от него отречься от германского (восточно-франкского) престола. На собрании в Трибуре большинство правителей восточных франков признало власть Арнульфа, ставшего новым королём Германии, а Карл удалился в Швабию, где вскоре и умер в январе 888 года. Низложение Карла свидетельствовало о кризисе принципа наследования в династии Каролингов, поэтому и в других областях Восточно-франкского королевства епископы и князья начали избирать королей. Хотя ряд герцогов и графов, например, Одо, граф Парижский, Рудольф I, король Верхней Бургундии, Людовик, король Нижней Бургундии и Беренгар I Фриульский, король Италии, признали Арнульфа своим сувереном, но этого было недостаточно для действительного достижения императорской короны.
За время своего правления Арнульфу удалось достигнуть определённых успехов, но все они были кратковременными. Когда в 891 году норманны вторглись в Лотарингию и 26 июня разбили германское войско при Гэле, близ Маастрихта, Арнульф собрал армию и одержал победу 1 ноября 891 г. в сражении при Лёвене, что, впрочем, не помешало вторгувшимся норманнам предпринять поход вторично. Затем Арнульф начал кампании против добивавшегося независимости князя Великой Моравии Святополк I. Святоплук владел крупным государством, чьи владения включали большую часть современных Чехии, Словакии и Венгрии. Военные действия Арнульфа против Моравской державы поначалу не имели успеха. Поэтому в 892 году Арнульф обратился за помощью к прибывшим в это время на Средний Дунай кочевникам-венграм. В 893 году он вел переговоры с болгарским князем Владимиром Расате, сына хана Бориса, и убедил его прекратить доставки соли из Трансильвании в Моравию. В 894 году венгры повернули свое оружие уже против своих недавних союзников — восточных франков, и теперь Арнульф был вынужден идти на мирные переговоры с Великой Моравией.
В это же время к Арнульфу обратился за помощью папа Формоз, которому угрожала опасность со стороны Гвидо Сполетского, победившего своего противника Беренгара Фриульского и оспаривавшего у Арнульфа власть над Италией. Понеся большие потери и дойдя до Пьяченцы, Арнульф вынужден был отступить из-за восстания Рудольфа Бургундского. В то время, как Арнульф безуспешно пытался усмирить Бургундию, Гвидо скончался, а его конкурент Беренгар был признан в Павии королем. Опасаясь усиления итальянской короны, германский король в следующем (895) году вернулся в Италию, где против него объединились Беренгар и сын Гвидо Ламберт, привлёкшие на свою сторону других итальянских вассалов. Прежде всего Арнульф взял штурмом Рим, который защищала вдова Гвидо Агильтруда, где 22 февраля 896 года Формоз короновал его императорской короной.
Из-за болезни, начавшейся во время боевых действий на юге Италии, Арнульф был вынужден вернуться в Германию. После трёх лет тяжёлой болезни он умер в городе Регенсбурге 8 декабря 899 года. Хотя Арнульф распорядился, чтобы его преемником стал один из его внебрачных сыновей — Цвентибольд, правивший в Лотарингии, или Ратольд, замещавший отца в Италии, — феодалами был избран новым королём малолетний Людовик IV Дитя — единственный законный сын Арнульфа и последний представитель династии Каролингов в Германии. Со смертью Людовика в 911 году династия Каролингов в Германии прекратилась.
Брак и дети
• Жена: (с ок. 888) Ода Франконская (ок. 873 — после 30 ноября 903) из знатного франкского рода Конрадинов. Дети:
o Людовик IV Дитя (сентябрь или октябрь 893 — 20 или 24 сентября 911), король Восточно-Франкского королевства (c 900 года)
• кроме того, у него было несколько незаконнорождённых детей:
o Глисмут (ок. 866 — 26 апреля 924), замужем (с ок. 880 года) за герцогом Франконии Конрадом Старшим (845/860 — 27 февраля 906) из знатного франкского рода Конрадинов, отцом короля Германии Конрада I
o Цвентибольд (870 — 13 августа 900), король Лотарингии (c 895 года), женат (с 897 года) на Оде Саксонской (875/880 — 2 июля после 952), дочери герцога Саксонии Оттона I Сиятельного (ок. 836 — 30 ноября 912) из династии Людольфингов
o Ратольд (ок. 889 — ?), родоначальник графов Мерано
o Эллинрата (ум. после 24 мая 914), замужем за Энгелшалком II, маркграфом Баварской восточной марки


Информация с сайта Википедия по ссылке http://ru.wikipedia.org/wiki/%...0%B8%D0%B9
---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763
Вот тут довольно любопытные разговоре о внебрачном сыне Арнульфа Ратольде http://www.historica.ru/index.php?showtopic=7636

А из другого источника выловила вот что:
"Первым поместил титульный лист в начало книги Э.Ратольд из Аусбурга. В издании «Астрономического или Астрологического календаря» Иоганна Региоманана, Венеция, 1476 г. Основные данные этого издания отвечают нашим представлениям о титульном листе, однако имя типографа и дату издания он поместил в колофон."
И дальше:
Большинство аугсбурских печатников пошло по стопам Цайнера, но не Э. Ратдольт. Вернувшись из Венеции в 1486 году,
он печатал в основном богословские трактаты и молитвенники, а также труды по истории и математике, используя изящную антикву и крупный готический шрифт.

Вначале "...из Аусбурга", потом "... из Аугсбурга".... Так что же правильнее?....
С сайта http://sakhy.narod.ru/referates/BOOK3.txt
Оказывается, есть специальная статья об этом книгопечатнике: Немировский Е. Л. Полиграфические новации Эрхарда Ратольда. Статья об изобретателе издательского переплета, создателе иллюстрированной научно-технической книги, австрийском типографе XV в. и его современниках. №2-1996 ( с сайта http://za4etka.net/print_product_info.php?products_id=2487 )

1467 год.... очень близко к 1536 году.
Италия меня также волнует.
Дело в том, что мой Станислав Ратолд чем-то уж очень "угодил" королеве Боне, жене Короля Польского Сигизмунда Старшего. Именно в двух её письмах от 1536 и 1537 года старосте Кобринскому даются прямые указания не притеснять "боярина нашего Станислава Ратолда Задарновского" А Бона, как известно, была из земель италианских.
Бо́на Сфо́рца д’Арагона (итал. Bona Sforza; 2 февраля 1494(14940202) — 19 ноября 1557) — неаполитанская принцесса, польская королева (1518—1556) и великая княгиня Литовская, вторая супруга короля Сигизмунда I, дочь миланского герцога Джана Галеаццо Сфорца и Изабеллы Арагонской. ... [Бона славилась своей красотой и отличалась большой энергией. Ещё при жизни престарелого супруга фактически управляла страной, но не умела приискать себе помощников, потому что гордость и чуждая манера управления отталкивали от неё тогдашнее польское дворянство. Особенное внимание она обратила на управление своими громадными имениями и копила деньги /i] Источник: http://ru.wikipedia.org/wiki/%...%B2%D0%B0)
---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763
С сайта GERMANY KINGS
http://fmg.ac/Projects/MedLands/GERMANY,%20Kings.htm

RATOLD ([889]-after 896). Herimannus names "Ratoldo filiis suis [=Arnolfus] ex concubina natis"[123]. He was appointed sub-king in Italy after his father's return to Germany in 896[124].

А вот какие любопытные трансформации происходят с именем Ратольд ( с сайта по ссылке http://subscribe.ru/archive/re...23412.html ).
Радольф Веронийский
(день памяти - 13 сентября/26 сентября)
Святой Радольф Веронийский практически неизвестен в России. И это тем более странно, что часть своей жизни он прожил в итальянской Вероне, будучи епископом местной церкви.

Предание говорит о том, что святой Раджольф был родом из аллеманов, населявших територию к северу от Альп. Не исключено, что его корни выходят ирегиона Боденского озера. Будучи рождённым в благородной семье (770 год), он получил весьма достойное образование в известной христанской школе при монастыре Райхенау.

Будучи заметен не только в духовном росте, но и организаторских способностях, в 799 году (в 29 лет) он был определён Епископом Веронийским, взамен ушедшему на покой епископу Эгино. Святой Радольф енергично принялся проводить церковную политику в Вероне и окрестностях итальянского города, чем снискал себе не только друзей, но и достаточно много врагов.

В 807 году он восстанавливает монастырь святого Зинона, в 813 году принимает решение отказаться от высоких доходов, регулярно поступавших непосредственно епископу и разделить их между епископом, церковнослужителями и попечителями бедноты. С 815 года он стал принимать активное участие в политической жизни Италии и стал на сторону Людвига Набожного, оставаясь верным своим обязательствам до конца. Так, например, в 834 году он активно способствовал освобождению Юдифи Тортонской (жены Людвига Набожного) и переезде её в Ахен.

Происки врагов привели к тому, что ему стало невозможно находиться в Вероне и в 826 году он возвращается на Боденское озеро, основывает монастырскую келью и уединяется в ней. Сейчас это город Радольфцелль.

Согласно преданию, святой Радольф молил Господа о том, что бы тот послал для монахов Боденского озера мощи великих святых. Господь смилостивился над своим епископом и в 830 году состоялась передача части мощей апостола Марка из Венеции в Райхенау.

Практически одновременно были привезены мощи святителя Зинона, епископа Веронийского, чью память святая православная церковь отмечает 12 апреля по юлианскому календарю. Прибыли на Боденское озеро и мощи Синезия и Теопомпа, мучеников Никомедийских, осужденных на смерть при Диоклетиане. Часть мощей была доставлена также в Радольфцелль, где они благоговейно хранятся и по сей день.

В 840 году святитель Радольф окончательно ушёл на покой. Умер он в основанном им монастыре 13 /26 сентября 846(847) года.

Святитель Радольф Веронийский в настоящее время прославлен как святой католической церкви, а канонизация его православной церковью ожидается в будущем.

Текст: Велопаломник, 21 июля 2010
Изображение: Радольф Веронийский, святитель, автор фото Giuliano Micheli.

С благодарностью к читателям: обо всех ошибках и неточностях прошу писать Велопаломнику по электронному адресу, указанному ниже.

Можно прочитать еще:

Википедия: Радольт Веронийский (нем. яз.)

Экуменический лексикон святых: Радульф (Радольт) Веронийский (нем. яз.)

Новая немецкая биография: Ратольд, епископ Веронийский (нем. яз.)

---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
Лайк (1)
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763
А вот из истории Венгрии.

Rátót
(Vas County)
On the upper part of the shield is the crest taken from the lion of the coat-of-arms of the Széll family with a heraldic coronet. Below a mantling is borne on both sides issuing from the crest. The lion of the Széll family doesn’t appear on the crest since it isn’t on the coat-of-arms, only on the figures below the helmet. Mantling on both sides with leaves ending in lime leaves adorned with pearls. The upper part is colourful with base colours azure and gules. The coronet and the most outstanding forms of the dexter part are bronzed with contours sable. The base colour of the shield below the motif is pale azure shading into dark azure, shaded from above in 45°. The lion standing on the triple mound (taken from the coat-of-arms of the Széll family) is there transformed to its trunk. The lower part of the coat-of-arms isn’t party per pale, the bse colour of the inner heraldic figure is cream to the base of the coat-of-arms, ending in a slightly arched pointed tip framed dark purpure. Dexter the Roman Catholic Church and the wooden bell tower proper. Sinister, as a remembrance of the martyrs of Arad an oak tree with 13 acorns and adorned with leaf motifs. The tree is proper, yellowish green, brown and grey, filled with autumn atmosphere. Under the trunk a bar containing three triangles surrounds the upper part of the stone monument. In the middle of the gable the number 13 is displayed with a slightly widening base. The colour of the monument is limestone proper.

The history of the Village of Rátót

The Village of Rátót is situated in the western part of Vas County on the left bank of River Rába. Its borders are brook-Lahm from south and main road No8 from north.
In the ancient times Rátót was the manor of the neighbouring Village of Gasztony, its name originated from the words „Rátold” and „Rátód”, as the elderly say. However, it is more probable that it got its name from one of the settlers. In the old deeds the names Rátoldfölde and Rátholdfalva aslo can be read.
Rátót, which had landowners like the Gasztony, Zelles, Széll and Cseh families before 1848, became famous for Kálmán Széll, the one-time Prime Minister of Hungary. The Kálmán Széll Castle with its beautiful garden dates back to this period. The Castle used to be the holiday home of Kálmán Széll for a long time. The building of the castle fulfilled several functions since 1945. At the end of the 1940s it was the accommodation of the tractor-drivers of the to be machine station, later it became a cultural centre. From 1957 to 2001 the local primary school operated in the building. The local authority sold the building in 2003, it is being renovated now and is expected to be working as a castle hotel.
According to the oral tradition, Ferenc Deák, the Sage of the Country – who was the guardian of Ilona Vörösmarty, the wife of Kálmán Széll – was a guest in Rátót many times and planted 13 oak trees to the memory of the martyrs of Arad on the field next to Brook-Lahm.
The daughter and family of Kálmán Széll are buried here in the family crypt. The Park of Arad, which is a nature conservation area, is 5657m2. The trees form a semi-circle, there is an obelisk in front of each tree with the name, and the date of birth and death of the martyrs on each one. Here stand the bust of Ferenc Deák, made by the woodcarver, folk artist András Nagy, who gave it to the village as a gift.
The Roman Catholic church was built in 1992 by the inhabitants of the village working devotionally and giving a lot of money to it.
The church was built in modern style, following the architectural traditions of the area: it has a wooden bell cage and a short, broken hipped roof. One of its bells was taken from the bell cage, having been given to the village by Kálmán Széll.
In front of the church a heroic monument stands as a remembrance of the innocent victims of the World War.
С сайта http://74.6.238.254/search/srp...jYsSOr5w--
С того же сайта - the Coat of arms of the village of Rátót&


Прикрепленный файл: Ratot_265.jpg
---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763
С сайта "Национальный герб Словакии" (ссылка ...www.slovnik.org/ru/history/gerb/page02.html )

Прикрепленный файл: Гербы семьи Ратолдов.jpeg
---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763
С сайта en.wikipedia.org/wiki/Husin

HusinЁў (Hungarian: Guzsona, earlier: Guszonya) is a village and municipality in the RimavskЁў Sobota District of the BanskЁў Bystrica Region of southern Slovakia.
In historical records, the village was first mentioned in 1332 (Guibna) as a village along with a parish. In the second half of 14th century it passed to Ratold noble family, and in the 15th century to the PerЁ¦nyi landowners as a part of the Filakovo town.
---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763

Blhovce (Hungarian: Balogfala, earlier Balogfalva) is a village and municipality in the Rimavskб Sobota District of the Banskб Bystrica Region of southern Slovakia. In historical records, the village was first mentioned in 1240 (1240 Boglku, 1427 Balogfalva) . In 1427 it belonged to the paladin Juraj of Ratold. In the 16th century it belong to Feledyi and Perйnyi families. During the 16th century it suffered because of Turks and during the 17th century due to the Polish-Lithuanian War. In the 18th century it passed to the Kohбry family and to several zemans.


http://www.freebase.com/view/en/blhovce

---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763
http://books.google.com/books?...mp;f=false

В книге "The battle of Lechfeld and its aftermath, August 955..." (автор Charles R. Boulus) на стр. 143:

Прикрепленный файл: page..jpeg
---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
Zadarnowski
Модератор раздела

Zadarnowski

Москва
Сообщений: 1972
На сайте с 2008 г.
Рейтинг: 763
http://spzz.free.ngo.pl/publikacje/ellnain/skrzydlna.htm
Zbigniew Ellnain
DWУR W SKRZYDLNEJ
Maіopolska Ziemia Limanowska posiada zaledwie kilka zabytkуw budownictwa dworskiego. Tym niemniej te, ktуre dotrwaіy do naszych czasуw naleї№ do szczegуlnie cennych. I tak dwory w Laskowej (1677 r.) i Њwidniku (1752 r.) - to wybitne przykіady polskich niewielkich siedzib ziemiaсskich zachowanych w miejscu ich posadowienia. Mniej znanym, ale rуwnieї interesuj№cym przykіadem zabytkowego dworu, nosz№cego wyraџnie zachowane cechy budowli obronnej jest dwуr w Skrzydlnej.
Wieњ Skrzydlna poіoїona malowniczo w Beskidzie Wyspowym u џrуdeі rzeki Stradomki i wschodnich podnуїy Ciecienia (835 nmp.m.), pуіnocnych Dzielca (648 m.n.p.m.) i Њnieїnicy (1006 m.n.p.m.) naleїy do jednej z najstarszych miejscowoњci powiatu limanowskiego. Istniaіa prawdopodobnie juї w XII wieku, chociaї pierwsza wzmianka pisana o Skrzydlnej jako wsi rycerskiej pochodzi z 1296 roku. Zanim ustaliіa siк ostateczna nazwa osady uїywano w іaciсskich џrуdіach nazwy Cridln№, Cridin№ u Dіugosza wystкpuje Krzidln№, zaњ w innych polskich tekstach Skrzydno, Skrzelno. Miejscowa legenda gіosi, їe tкdy do Polski szedі њw. Wojciech. Istotnie dolin№ Stradomki u stуp lesistych stokуw Grodziska (623 m.n.p.m.), na ktуrym wznosiі siк pradawny szczyrzycki grуd zwany Castrum de Cirich - siedziba kasztelanii, przebiegaіa droga z Krakowa na Wкgry. Okolica ta w ci№gu wiekуw byіa њwiadkiem wielu dziejowych nawaіnic. Wielokrotnie przechodziіy tкdy tatarskie ordy. Jej napad w 1287 roku najprawdopodobniej doprowadziі do zagіady wspomnianego grodu. W poіowie XVII wieku i w 1705 roku znacznych zniszczeс i rabunkуw dokonali Szwedzi, ktуrzy podczas swego drugiego pobytu z ograbionego klasztoru w Szczyrzycu, wywieџli kosztownoњci na 20 wozach. W tym terenie rуwnieї w 1848 roku zatrzymaіa siк armia carska pod№їaj№ca stіumiж Wiosnк Ludуw w Austrii i na Wкgrzech. Tкdy w koсcu wycofywaіy siк wojska polskie po klкsce wrzeњniowej w 1939 roku.
Pierwszym znanym wіaњcicielem Skrzydlnej byі komes Zdzisіaw z potкїnego rodu Gryfitуw, kasztelan szczyrzycki w 1235 r. Nastкpnie wieњ dostaje siк w rкce komesуw Ratuіdуw. Stopniowo powiкkszaj№c swoje maj№tki siedz№ tu nieprzerwanie od poіowy XIII wieku, aї do pocz№tkуw XVI wieku. Ten moїny, pieczкtuj№cy siк herbem wіasnym rуd, ktуrego przedstawiciele w XIII wieku piastowali najwyїsze urzкdy na Wкgrzech osiadі rуwnieї w Maіopolsce. Byж moїe przybyli do Polski wraz z krуlewn№ wкgiersk№ King№, їon№ ksiкcia krakowskiego Bolesіawa Wstydliwego. Do duїego znaczenia i rozkwitu rуd ten doszedі jeszcze w okresie panowania Kazimierza Wielkiego, pisz№ siк wуwczas ze Skrzydlna. I tak w poіowie XIV wieku jak poњwiadcza Dіugosz posiadali obok Skrzydlnej wsie: Przenosza, Raciborzany, Kasinк, Wilkowisko, czкњж Strуїy, Por№bkк Markuszow№, Jodlownik, Dobr№, Janowice i Kostrzк. W drugiej poіowie tego wieku powiкkszaj№ swoje dobra o Lednicк, Chor№gwicк i Mietniуw, wsie pod Wieliczk№ oraz Podolany pod Gdowem. Poza tym Ratuldowie dostaj№ dzierїawк starostwa nowotarskiego. Pierwszym znanym przedstawicielem tego rodu byі komes Ratold (Ratuld), wіaњciciel maj№tku w 1296 r. W jego ojcu Janie, naleїy upatrywaж protoplastк Ratuldуw ze Skrzydlnej.
Wraz z rкk№ Beaty Ratuldуwny Skrzydlna z okolic№ przechodz№ w 1509 roku w posiadanie Jana Pieni№їka herbu Odrow№ї z Kruїlowej, referendarza krуlewskiego i sкdziego ziemi krakowskiej. Rуd ten, podobnie zreszt№ jak Ratuіdowie wydatnie przyczyniі siк do zasiedlenia Podhala i Beskidu Њredniego. W czasie swego ponad stuletniego pobytu w Skrzydlnej Pieni№їkowie dali siк poznaж jako dobrzy gospodarze. Obok wspomnianego Jana kolejnymi wіaњcicielami klucza skrzydlaсskiego byli jego synowie Prokop i Jan wymieniani w 1557 roku, a takїe Piotr Pieni№їek -1568 r. a pуџniej w 1585 roku Krzysztof i Nikodem. Ostatnim wіaњcicielem z rodu Pieni№їkуw byі Mikoіaj, oїeniony z Zofi№ Bykowsk№ herbu Gryf, cуrk№ Stanisіaw№ wojewody sieradzkiego. Kontraktem spisanym w 1620 roku zapisuj№ oni mкїowi cуrki Krystyny Pieni№їkуwnej Stanisіawowi Wilkoszewskiemu herbu Prus III wsie Skrzydln№ Glisne, Wolк i Przenoszк. Po њmierci Stanisіawa w 1644 r. dobra objкіo jego szeњciu synуw. Zasіynкli jako dzielni їoіnierze, walcz№c zbrojnie ze Szwedami, do momentu rozbicia 25 wrzeњnia 1656 roku. Po wojnie szwedzkiej rodzina podupadіa, maj№tek zostaі wydzierїawiony, rozpadaj№c siк na szereg drobnych folwarkуw. Utrzymali siк jeszcze Wilkoszewscy do 1722 r. na folwarku Gwoџdziуwka.
W 1719 r. Skrzydln№ z przylegloњciami zakupiі Felicjan Jaxa-Њwiкcicki herbu Jastrzкbiec. Rodzina ta przebywaіa w Skrzydlnej prawie do koсca XVIII wieku, kiedy to Jуzef Jaxa-Њwiкcicki, burgrabia zamku krakowskiego i jego їona Salomea z Otfinowskich herbu Gryf przekazuj№ maj№tek ziкciowi, mкїowi Urszuli Jaxa-Њwiкcickiej kniaziowi Antoniemu Szujskiemu herbu Pogonia Ruska synowi Hieronima straїnika czernichowskiego. Byі on wіaњcicielem Rzedowic na Wyїynie Miechowskiej, panem sіynnego Bartosza Gіowackiego - bohatera spod Racіawic. Szujski ur. w 1745 r. w Piсsku zm. w 1823 r. w Zrкczycach koіo Gdowa. Po nim dziedzicem zostaje syn Ignacy Szymon ur. w 1788 r. zm. w 1842 r. czіonek galicyjskich stanуw oїeniony z Aniel№ Michalin№ Dzierїek herbu Mieczuja. Ziкж wspomnianego maіїeсstwa Antoni Lewicki herbu Odrow№ї to kolejny wіaњciciel maj№tku. Jego syn Feliks Lewicki w 1844 r. sprzedaі Skrzydln№ wraz z Wol№ i Przenosz№ Antoniemu Pruszyсskiemu herbu Rawicz wіaњcicielowi m.in. dуbr Lazany i Wola Podіaїaсska k/Wieliczki. W 1848 r. caіy maj№tek przej№і jego syn Zygmunt, oїeniony z Felicj№ hr. Bobrowsk№ herbu Jastrzкbiec wіaњcicielk№ wsi Јкki koіo Tarnowa i Њwiecan koіo Biecza.
W dwa lata po jego њmierci w 1899 r. zadіuїony maj№tek skrzydlaсski zostaі zlicytowany i zakupiony przez mieszkaсca Tarnowa Zygmunta Freia. W 1903 r. sprzedaі on nabyte dobra rodzeсstwu Helenie i Karolowi Jordanom herbu Tr№by, ktуrzy rozpoczкli ich parcelacjк. Juї jednak w 1905 r. sprzedali caіoњж Jуzefowi hr. Јubieсskiemu herbu Pomian i jego їonie Pelagii z hr. Jabіonowskich, ktуrzy obci№їony hipotecznie jeszcze za Pruszyсkich maj№tek trac№. I tak na licytacji w dniu 17 grudnia 1907 r. jego poіowк nabyі Zygmunt Mars herbu Noga wіaњciciel dworu w Starej Wsi koіo Limanowej, a drug№ poіowк Galicyjski Bank Ziemski w Јaсcucie. Ten po wykupieniu czкњci Marsa przeprowadziі parcelacjк caіoњci.
Datowanie dworu w Skrzydlnej napotyka na pewne trudnoњci i w џrуdіach wystкpuj№ znaczne w tej kwestii rуїnice. Katalog zabytkуw sztuki w Polsce z 1951 r. przedstawia obiekt jako zbudowany w XVIII wieku z fragmentami z XVII wieku. Jednakїe juї w "Materiaіach informacyjnych" Urzкdu Wojewуdzkiego Wydziaіu Kultury i Sztuki i Wojewуdzkiego Konserwatora Zabytkуw w Krakowie z 1974 r. jako datк powstania podaje siк l poіowк XVII wieku. W miarк rozwoju badaс nad histori№ i architektur№ dworu polskiego w tym porуwnawczych czas budowy coraz bardziej siк przesuwa. Jako aktualne i wi№ї№ce naleїy wiкc przyj№ж wyniki badaс Tadeusza Chrzanowskiego i Marcina Komeckiego, ktуrzy w swej monumentalnej pracy "Sztuka Ziemi Krakowskiej" z 1982 r. stwierdzaj№, їe dwуr w Skrzydlnej pochodziz 2 poіowy XVI wieku i ma niemal identyczn№ dyspozycjкz dworem w Graboszycach pod Wadowicami zbudowanym okoіo 1575 r. przez Dziwisza Brandysa. Prawie analogiczne obiekty zostaіy wybudowane niew№tpliwie w zbliїonym okresie czasu. W swym artykule, "Dwory polskie - problemy badawcze" z 1991 r. prof. Tadeusz Chrzanowski konkretyzuje ten okres na III жwierж XVI wieku. Datowanie takie odpowiada panowaniu Pieni№їkуw w Skrzylnej, kiedy to tamtejsze dobra naleїaіy do Prokopa Pieni№їka, dzierїawcy nowotarskiego.
Tenїe Prokop Pieni№їek w miejscu dawnego dworu z murowan№ wieї№ z 1473 r. Ratuіdуw, wzniуsі nowy, murowany, ktуry z pewny-
mi zmianami w stosunkowo dobrym stanie przetrwaі do chwili obecnej. Pierwotnie obronny, o czym њwiadcz№ czytelne resztki fos i zachowane elementy budynku, renesansowy dwуr zostaі przeksztaіcony w XVIII wieku, a byж moїe i wczeњniej w l poіowie XVII wieku. Jest obiektem murowanym, prostok№tnym, piкtrowym z wydatnymi ryzalitami przy elewacji frontowej i tylnej. Tylny powstaі z parterowego, pуџniej nadbudowanego przedsionka. Mury wzmacniaj№ dwie przypory poіoїone po przeciwlegіych stronach budynku. Posiada symetryczny ukіad wnкtrz, trzytraktowy. Na parterze na osi w№ski korytarzyk prowadz№cy do poprzecznego przedsionka, z ktуrym zі№czona jest klatka schodowa. Na piкtrze hali, na parterze sklepienia kolebkowe i krzyїowe, zaњ w jednym z pokojуw na piкtrze w dawnej kaplicy, sklepienie zwierciadlane. Zachowaіo siк teї profilowane nadproїe kamienne z XVII wieku z herbem Њreniawa oraz na piкtrze fragmenty dwu piecy oњmiobocznych. Czкњciowo stolarka barokowo-klasycystyczna z XVIII wieku. Dwуr nakryty dachem czterospadowym posiada kubaturк 2960 mkw. i powierzchniк uїytkow№ 740 mkw. Poіoїony w obrкbie krajobrazowego 1 ha parku z piкknymi okazami starodrzewia, jest aktualnie wіasnoњci№ prywatn№. Dodatkowym zaњ walorem tego cennego obiektu jest malownicze poіoїenie ze wspaniaіymi widokami Beskidu Wyspowego i w s№siedztwie XIII-wiecznego cysterskiego opactwa w Szczyrzycu.

Przypisy:
1. Nazwisko Ratuld uїywane byіo takїe w zbliїonych, ale nieco innych formach. Podobne rуїnice wystкpuj№ w nazwie herbu wіasnego, rysunku i barwach godіa. St№d w uїyciu byіa nazwa z odmianami : Ratuld, Ratult, Ratuld, Ratold czy Ratul. Nie ulega w№tpliwoњci, їe herb ten naleїy do znakуw starych. Zagin№і prawdopodobnie z pocz№tkiem XVI wieku. Z biegiem czasu wywodz№ce siк z rodu Ratuіdуw rodziny zaczкіy uїywaж innych herbуw. I tak: znani s№: Ratuitowie (Ratuldowie) herbu Hoіobok, Ratuіtowie herbu Dziaіosza, Ratuitowie herbu Szeliga czy Ratoldowie herbu Ossorya. Nazwisko rodowe uїywane bywaіo czasem jako imiк. Za przykіad moїe sіuїyж Ratolt ze Skrzydlnej pan tamtejszego maj№tku w 1433 roku.
2. Wedіug przekazu Dіugosza w roku 1380 krуl Ludwik Wкgierski odebraі cystersom ze Szczyrzyca wiкkszoњж posiadіoњci na Nowotarszczyџnie, wі№czaj№c do skarbu koronnego. Miaіa to byж kara za przestкpstwo popeіnione przez dzierїawcк cysterskich Szaflar, trudni№cego siк wybijaniem faіszywych pieniкdzy. Wprawdzie bezpoњredni sprawca Їyd-neofita zostaі w nastкpstwie swoich czynуw spalony na stosie, to jednak dziaіaj№cy z rozkazu krуlewskiego Sкdziwуj z Szubina zaj№і tamtejsze dobra klasztorne. Zapewne wpіyw na zaistnienie takiej sytuacji miaі brak skutecznej reakcji na kierowane wczeњniej upomnienia krуlewskie. W miarк upіywu czasu stan taki ulegі utrwaleniu i umoїliwiі Ratuіdom dzierїawк starostwa nowotarskiego skіadaj№cego siк ze skonfiskowanych 20 miejscowoњci.
3. Szuyscy (Szujscy) kniaziowie (ksi№їкta) herbu Pogoni№ Ruska osiedleni w pocz№tkach XIX wieku w powiatach brzesko-litewskim i Maіopolsce. Pochodz№cy z rodu Rurykowiczуw, linii ksi№ї№t Suzdalskich, wywodzili siк od Aleksandra Newskiego, їyj№cego w poіowie XTTT wieku. W pocz№tkach XVI wieku rozdzielili siк na gaікzie: jedn№, ktуra przeszіa na Litwк i uїywaіa tytuіu ksi№їкcego (kniaziowskiego) do koсca XVIII wieku i drug№, ktуra pozostaіa w paсstwie moskiewskim. Naleїaі do niej m.in. Wasyl Szujski (1530-1612) car i wielki ksi№їк moskiewski.

Bibliografia:
1. Chrzanowski Tadeusz, Dwory polskie - problemy badawcze -Herald - Historia, Genealogi№ Heraldyka - kwartalnik nr 3-4, Instytut Heraldyki i Genealogii - KOLN - Wrocіaw 1991,
2. Chrzanowski Tadeusz, Kornecki Marian, Sztuka Ziemi Krakowskiej, Wyd. Literackie, Krakуw 1982,
Gorzyсski Sіowomir, Kochanowski Jerzy, Herby szlachty polskiej, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego i Wydawnictwo Alfa, Warszawa 1992,
3. Konieczny Jуzef, Skrzydlna, Materiaіy etnograficzne z powiatu limanowskiego. Praca zbiorowa. Archiwum etnograficzne nr 30 Zeszyt 2, polskie Towarzystwo Ludoznawcze, Wrocіaw 1971,
4. Krakowski Andrzej, Nogieж Karol, Informator turystyczny powiatu limanowskiego, Wojewуdzki Oњrodek Informacji Turystycznej, Krakуw 1974,
5. Krygowski Wіadysіaw , Beskidy - Њredni (cz. Wschodnia - Wyspowy - S№decki - Pogуrze Roїnowskie i Cieїkowickie, Sport i Turystyka, Warszawa 1965,
6. Lenczewski Tomasz, Genealogia rodуw utytuіowanych w Polsce 1.1, Oficyna Wydawnicza Adiutor, Warszawa 1995-1996,
7. Sitowski Jan, Dwory i dworki w Limanowszczyџnie oraz ich wіaњciciele w ostatnich dziesi№tkach XIX wieku, Piotrkуw Trybunalski, Nakіadem autora, 1918,
8. Szymaсski Jуzef, Herbarz њredniowieczny rycerstwa polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993,
9. Wielek Jan, Opowieњci szczyrzyckie, Centralny Os'rodek Informacji Turystycznej w Nowym S№czu 1989,
10. Katalog Zabytkуw Sztuki w Polsce, tom. I zeszyt 7, Powiat limanowski, pod redakcj№ doc. Dr Jerzego Szablowњkiego, opraж. Jуzef E. Dutkiewicz, Biuro inwentaryzacji Zabytkуw, Ministerstwo Kultury i Sztuki, Warszawa 1951,
11. Polska encyklopedia szlachecka - wykazy polskich rodzin szlacheckich pod naczeln№ redakcj№ dr fil. S. J. Starykoс-Kasprzyckiego, Warszawa 1938, Reprint tomy III,V,XI,XII, Oficyna Wydawnicza Jasieсczyk, Warszawa 1994,
12. Zabytki Wojewуdztwa Krakowskiego przeznaczone do zagospodarowania - materiaіy informacyjne, Urz№d Wojewуdzki w Krakowie, Wydziaі Kultury i Sztuki, Wojewуdzki Konserwator Zabytkуw, Krakуw 1974.

Немного "криво" скопировалось. Нет на этом компе польского шрифта... Жаль... dntknw.gif
---
Все личные данные мои и моих предков размещены мною на сайте vgd.ru добровольно и специально для поиска родственников
valcha
https://forum.vgd.ru/349/

valcha


Сообщений: 25148
На сайте с 2006 г.
Рейтинг: 21095
http://forums.taleworlds.com/index.php?topic=111569.0
Есть Ratold

I found the whole Ratold family tree too.

http://books.google.ru/books?i...mp;f=false


Здесь Ратолд Шарль -1548 г.
http://books.google.ru/books?i...mp;f=false
---
Платным поиском не занимаюсь. В личке НЕ консультирую. Задавайте, пож-ста, вопросы в соответствующих темах, вам там ответЯТ.
митоГаплогруппа H1b
    Страницы: 1 * 2 3 Вперед →
Модератор: Zadarnowski
Вверх ⇈