ÑÎÁÎËÅÂÑÊÈÅ ãåðáà ËÀÄÀ ( SOBOLEWSKI herbu LADA).

ñëó÷àëîñü ÷òî â îäíîì ðîäå ó äâîþðîäíûõ áðàòüåâ ïî ìóæñêîé ëèíèè òðè ðàçíûõ ãåðáà

ãåðá Ëàäà èç Ïåðåìûøëüñêîé çåìëè Ãàëèöêîãî êíÿæåñòâà (òàì çàìîê Ëàäà, îí æå Ãîðàé)

severinn íàïèñàë:

[q]

ãåðá Ëàäà èç Ïåðåìûøëüñêîé çåìëè Ãàëèöêîãî êíÿæåñòâà (òàì çàìîê Ëàäà, îí æå Ãîðàé)

[/q]

Sobolewski herbu Bada. Samuel Sobolewski z Lubelskiego przeniósł się do Litwy,..

Ìíå íà ñåãîäíÿ èçâåñòíî, ÷òî ïðåäîê Ñàìþýëü áûë ðîäîì èç Ëþáåëüñêîãî âîåâîäñòâà.

severinn íàïèñàë:

[q]

>> Îòâåò íà ñîîáùåíèå ïîëüçîâàòåëÿ Klim2018 îò 16 îêòÿáðÿ 2021 17:08

èìåííî îá ýòîé ëèíèè ó âûøåïðèâåäåííûõ Ñîáîëåâñêèõ èç Ïèåòêè (Sobolewsk³ de Pietki), ò..å ëèíèÿ ãåðáà Ëàäà è ãåðáà Ñëåïîâðîí - îäíè è òå æå
òàêîå ÷àñòî

[/q]

Ïåðååçä ïðîèçîøåë îêîëî 1500-1600-ûõ ãîäîâ. 200 - 300 ëåò ðîä ïðîæèë â Æåìàéòñêîì êíÿæåñòâå, çàòåì â íà òåððèòîðèè Ëàòâèè, Ëèòâû. Çàòåì ïåðååçä â Óêðàèíó.
Ýòîò ïåðèîä äî ñèõ ïîð ìàëî èññëåäîâàí.

Óãëóáëÿòüñÿ â ïîëüñêóþ èñòîðèþ - ýòî óòîíóòü â èíôîðìàöèè.)
Ïîýòîìó î÷åð÷èâàíèå èññëåäîâàíèÿ ãåðáîì Ëàäà- ýòî ìîÿ ãàðàíòèÿ, ÷òî ÿ íå îòâëåêóñü â äåáðè, è íå ïîòåðÿþñü â ðîäîñëîâíûõ.

Ïîýòîìó - òîëüêî ãåðá Ëàäà.)

severinn íàïèñàë:

[q]

ñóäÿ ïî èíôîðìàöèè È.Ñìóòêà íà Âîëûíè è Ïîäîëèè Ñîáîëåâñêèå ãåðáà Ëàäà èç Ãàëèöèè. È.Ñìóòîê ñïåöèàëèçèðóåòñÿ ïî ðóñèíñêèì ðîäàì Ãàëèöèè.

[/q]

Ïîðîþñü â ñâîèõ çàïèñÿõ. Ó ìåíÿ áûëà èíàÿ èíôîðìàöèÿ îá ýòîì ãåðáå.. Ñàìîé ñòàëî èíòåðåñíî.)

Ñàìûå ðàííèå ññûëêè íà ïðîâîçãëàøåíèå ãåðáà êàñàþòñÿ 1401 ãîäà - ýòî ñóäåáíûå ðåêîðäû, à ãåðá ãåðáà íàéäåí â äîêóìåíòå Òîðóíñêîãî äîãîâîðà îò 1466 ãîäà.

Według polskich dokumentów ród Łada wywodzi się z Mazowsza. Mazowiecka historia rodu Łada herbu Łada – sięga czasów średniowiecza, początków XIII w. Pierwszym protoplastą całego rodu Łada był Piotr Plich, może Pełko herbu Jastrzębiec – należał on do starej, szeroko znanej i cenionej rodziny mazowieckiej. Był kasztelanem czerskim i zaufanym księcia Konrada. Około r. 1220 za zasługi otrzymał od księcia znaczne nadania, w których znajdowała się miejscowość Łada. Za zgodą księcia zmienił swe dotychczasowe stare nazwisko, herb, i przyjął od nowo otrzymanego majątku – nazwisko Łada i herb Łada. Syn jego Jakub będący dowódcą w zamku lędzkim, idąc za przykładem ojca w r. 1248, również przyjął nowe nazwisko i herb. W owym czasie dowódcą wojsk mazowieckich był Władysław Łada herbu Łada – syn Piotra. Doświadczony dowódca z łatwością rozbijał najeźdźców Jaćwingów i Prusów. Za odwagę i waleczność otrzymał od księcia Bolesława w r. 1248 na ziemi łomżyńskiej znaczne włości które nazwał Łada. Według Uryskiego – brat Władysława, Jakusz, czyli Janusz Łada, syn Piotra – kasztelan czerwiński, za zasługi otrzymał od księcia Bolesława w r. 1248 włości położone po lewej i prawej stronie brzegu Wisły, (i te&#380 nazwał je dobrami Łady.
Według Długosza – przodkowie imieniem Łada posiadali własny herb. Wspomina on dalej, że piastowali wysokie stanowiska. Jeden z rodziny był kadronem, czyli administratorem zarządzającym, sędzią i kasztelanem zakroczyńskim. Brat jego Grzegorz Łada w r. 1387 był kapelanem księżnej – żony Jana, księcia mazowieckiego.


Ñîãëàñíî ïîëüñêèì äîêóìåíòàì, ñåìüÿ Ëàäà ïðîèñõîäèò îò Ìàçîâèè. Ìàçîâåöêàÿ èñòîðèÿ ñåìüè Łada ãåðá Ëàäà - âîñõîäèò ê ñðåäíåâåêîâüþ, â íà÷àëå XIII âåêà.
Ïåðâûì ïðåäêîì âñåé ñåìüè Ëàäà áûë Ïåòð Ïëè÷, ìîæåò áûòü, ãåðá ßñòðçþöà - îí ïðèíàäëåæàë ê ñòàðîé, øèðîêî èçâåñòíîé è öåííîé ñåìüå Ìàçîâèè. Îí áûë êàñòåëëÿíîì ×åðñêîãî è äîâåðåííûì ïðèíöåì Êîíðàäîì. Îêîëî 1220 çà çàñëóãè îí ïîëó÷èë îò êíÿçÿ çíà÷èòåëüíûå çàäàíèÿ, â êîòîðûõ íàõîäèëàñü Ëàäà. Ñ ñîãëàñèÿ êíÿçÿ îí ñìåíèë ñâîå ïðåæíåå èìÿ, ãåðá è ïðèíÿë èç âíîâü ïîëó÷åííîãî èìóùåñòâà - èìÿ Ëàäà è ãåðá Ëàäà. Åãî ñûí ßêóá, êîòîðûé áûë êîìàíäèðîì â çàìêå ˸äçêè, ïîñëå ïðèìåðà åãî îòöà â 1248 ãîäó, òàêæå ïðèíÿë íîâîå èìÿ è ãåðá.  òî âðåìÿ êîìàíäèðîì ìàçîâåöêîé àðìèè áûë Âëàäèñëàâ Ëàäà, ãåðá Ëàäà - ñûí Ïåòðà. Îïûòíûé êîìàíäèð ëåãêî ðàçãðîìèë çàõâàò÷èêîâ éîòâÿíöåâ è ïðóññàêîâ. Çà ìóæåñòâî è õðàáðîñòü îí ïîëó÷èë îò ïðèíöà Áîëåñëàâà â 1248 ãîäó íà çåìëå Ëîìæà, çíà÷èòåëüíóþ íåäâèæèìîñòü, êîòîðóþ îí íàçâàë Ëàäà. Ïî ñëîâàì áðàòà Óðûñêîãî - Âëàäèñëàâà, ßêóøà èëè ßíóøà Ëàäà, ñûíà Ïåòðà - êàñòåëëàíà ×çåðââå, çà óñëóãè, êîòîðûå îí ïîëó÷èë îò ïðèíöà Áîëåñëàâà â 1248 ãîäó, ïîìåñòüÿ ñ ëåâîé è ïðàâîé ñòîðîíû áàíêà Âèñëû, à òàêæå íàçâàëè èõ òîâàðàìè Łada.

Ïî ñëîâàì Äëóãîøà - ó ïðåäêîâ ïî èìåíè Ëàäà áûë ñâîé ñîáñòâåííûé ãåðá. Îí äàëåå óïîìèíàåò, ÷òî îíè çàíèìàëè âûñîêèå ïîñòû. Îäíîé èç ñåìåé áûë êàäðîí, òî åñòü óïðàâëÿþùèé àäìèíèñòðàòîð, ñóäüÿ è êàñòåëÿí Çàêðîöèí. Åãî áðàòîì Ãæåãîæåì Ëàäà â 1387 ãîäó áûë êàïåëëàí ãåðöîãèíè - æåíû ßíà, êíÿçÿ Ìàçîâèè.

Rodzina Ładów rozrastała się silnymi konarami w potężne drzewo rodowe. Z czasem ten wielki i znaczny ród rozdzielił się na 34 odrębne rodziny (nadal jednak posługujące się herbem Łada, acz różnymi nazwiskami) tj.: Bieńkowski, Bogdanowicz, Borzymowski, Brodowski, Czerniakowski, Dobrzyszewski, Gnatowski, Grądzki, Grodzicki, Galatowski, Kłodnicki, Koronowski, Kowalski, Lipski, Łada, Ładzic, Łazowski, Moczarski, Proszkowski, Noskowski, Radoński, Radostowski, Rędzina, Rędziński, Skrzyński, Służewiecki, Sobolewski, Smarzewski, Walicki, Wąsowski, Zabłocki, Zawistowski i Żarciszewski. Potomkowie rodu męskiego Łada tworząc swoje rodziny przyjmowali (te&#380 nazwiska żony, lub od nazwy dziedziczonych miejscowości: np. Jędrzej Łada – pojął za żonę Skrzyńską Barbarę, dziedziczkę Skrzynna i przyjął nazwisko Łada – Skrzyński. Walerian Łada poślubił pannę Noskowską i zaczął się pisać Łada – Noskowski. Inny z Ładów poślubił pannę z Lipia i Krzemienicy przyjmując nazwisko – Lipski herbu Łada (itp.)
Z drzewa rodowego Ładów herbu Łada, przy starym nazwisku pozostały tylko trzy konary – linie. Pierwsza – wywodzi się od pierwszego protoplasty Piotra Łady (dawniej zwany Plich, lub Pełko), która osiadła około 1220 r. w swoich dobrach Łada – położonych na terenie kasztelani czerskiej. Dziś jeszcze istnieje w spisie miejscowość – wieś Łada, leżąca w granicach Osiedla Raszyn, stołecznego miasta Warszawy. Druga linia – rodu Łada osiadła w 1248 r. na ziemi czerwińskiej w dobrach Łady. Założycielem tej linii był Janusz Łada, syn Piotra – kasztelan czerwiński i starosta lędzki.
Miejscowość Łada położona jest w widłach Wisły i Bzury, w ziemi ciechanowskiej. Trzecia linia – tego rodu w r. 1248 osiadła w ziemi łomżyńskiej w dobrach Łada. Założycielem tego rodu był Władysław Łada syn Piotra, hetman książęcy wojsk mazowieckich. Ci Ładowie byli szlachtą zagrodową. Cechą ich jest ogromny patriotyzm i umiłowanie ojczyzny. Świadczą o tym zapiski historyczne i epitafia kościelne. Ponadto posiadali wielkie przywiązanie do ziemi. Majątek rodowy Łada od r. 1248 był i jest bez przerwy aż do dnia dzisiejszego, choć bardzo rozdrobniony – przez 740 lat, w prawowitym posiadaniu tego samego rodu Łada. Z tego konaru łomżyńskiego, jedna linia Łada osiedliła się w r. 1620 na Rusi Czerwonej, gdzie założyła swoje nowe siedlisko Łada – (byłe) województwo zamojskie. Linia ta wydała wielu urzędników ziemskich, a druga osiedliła się w województwie wołyńskim i podolskim. [...]
Ñåìüÿ Ładów ðîñëà ñ ñèëüíûìè âåòâÿìè â ìîùíîå ðîäîñëîâíîå äåðåâî. Ñî âðåìåíåì, ýòî âåëèêîå è çíà÷èòåëüíîå ðîäîñëîâíàÿ ðàçäåëåí íà 34 ðàçëè÷íûõ ñåìåéñòâ (âñå åùå, îäíàêî, êîòîðûå èñïîëüçóþò ãåðá Lada, õîòÿ ðàçíûå èìåíà), à èìåííî:. Bienkowski, Áîãäàíîâè÷, Borzymowski, Áðîäîâñêèé, ×åðíÿêîâ, Dobrzyszewski, Gnatowski Grądzki, Grodzitski, Galatowski, Êëîäíèêè Koronowski Kowalski, Ëåéïöèã, Ëàäà, Ładzice, Łazowski, Moczarski, Prószkowski, Noskowski Ðàäîíñêè, Radostowski, Redzin, Rędziński, Skrzyński, Służewiecka, Ñîáîëåâñêèé Smarzewski, Âàëèöêèé Wasowski, Çàáëîöêèé, Zawistowski è Żarciszewski. Ñàìöû ïîòîìêè ñåìåéñòâà Lada ñîçäàåò ñâîþ ñåìüþ ïîëó÷èë (à) èìåíà åãî æåíû, èëè óíàñëåäîâàíû îò íàçâàíèÿ ãîðîäà: íàïðèìåð, Jędrzej Ëàäó - îí æåíèëñÿ íà Áàðáàðå Skrzyńska, íàñëåäíèöà Skrzynno è ïðèíÿë èìÿ Lada - Skrzyński.. Âàëåðèàí Ëàäà æåíèëñÿ íà ìèññ Íîñêîâñêà è Ëàäå - Íîñêîâñêè íà÷àë ïèñàòü. Äðóãîé èç Ładów æåíèëñÿ íà äåâóøêå èç Ëèïèè è Krzemienica, âçÿâ ôàìèëèþ - ãåðá Lipski Łada (è ò. Ä.),

Èç ôàìèëüíîãî äåðåâà Ëàäèñà ãåðáà Ëàäà, òîëüêî òðè âåòâè - ëèíèè - îñòàëèñü ïî ñòàðîìó èìåíè. Ïåðâûé - ïðîèñõîäèò îò ïåðâûõ ïðîòîïëàñòîâ Ïèòåð Ëàäà (ïðåæíåå íàçâàíèå Plich èëè PELKO), êîòîðûå îáîñíîâàëèñü âîêðóã 1220. Ëàäó â ñâîåì èìåíèè - ðàñïîëîæåííûõ â ïðåäåëàõ castellany ×åðñêà. Ñåãîäíÿ â ñïèñêå åùå åñòü äåðåâíÿ - äåðåâíÿ Łada, ðàñïîëîæåííàÿ â ïîìåñòüå Ðàøèí, ñòîëèöà Âàðøàâû. Âòîðàÿ ëèíèÿ - ñåìüÿ Ëàäà - ïîñåëèëàñü â 1248 ãîäó íà çåìëå ×åðâóâñêîé â ïîìåñòüÿõ Ëàäà. Îñíîâàòåëåì ýòîé ëèíèè áûë ßíóø Ëàäà, ñûí Ïåòðà - êàñòåëÿí Áðîäû è ñòàðîñòà ˸äçêè.

Łada íàõîäèòñÿ â âèëêå Âèñëû è Áçóðû, â Öåõàíóâ. Òðåòüÿ ëèíèÿ - ýòà ñåìüÿ â 1248 ãîäó - ïîñåëèëàñü â çåìëå Ëîìøà â ïîìåñòüÿõ Ëàäà. Îñíîâàòåëåì ýòîé ñåìüè áûë Âëàäèñëàâ Ëàäà, ñûí Ïåòðà, êíÿæåñêèé êàïèòàí ìàçîâåöêîé àðìèè. Ýòè õàäû áûëè ôåðìåðàìè. Èõ õàðàêòåðèñòèêîé ÿâëÿåòñÿ îãðîìíûé ïàòðèîòèçì è ëþáîâü ê ðîäèíå. Îá ýòîì ñâèäåòåëüñòâóþò èñòîðè÷åñêèå çàïèñè è öåðêîâíûå ýïèòàôèè. Êðîìå òîãî, îíè èìåëè áîëüøóþ ïðèâÿçàííîñòü ê çåìëå. Ñåìåéíîå ïîìåñòüå Ëàäû ñ 1248 ãîäà áûëî è îñòàåòñÿ äî ñåãîäíÿøíåãî äíÿ, õîòÿ è î÷åíü ôðàãìåíòèðîâàíî - â òå÷åíèå 740 ëåò, â çàêîííîì âëàäåíèè òîé æå ñåìüè Łada. Èç ýòîé âåòâè Łomża îäíà ëèíèÿ Ëàäà îáîñíîâàëàñü â 1620 ãîäó íà Êðàñíîé Ðóñè, ãäå îíà óñòàíîâèëà ñâîþ íîâóþ ñðåäó îáèòàíèÿ Łada - (áûâøóþ) ïðîâèíöèþ Çàìîø. Ýòà ëèíèÿ âûäàëà ìíîãî ãîñóäàðñòâåííûõ ñëóæàùèõ, à âòîðàÿ ïîñåëèëàñü â Âîëûíñêîì è Ïîäîëüñêîì âîåâîäñòâàõ. [...]