ÑÎÁÎËÅÂÑÊÈÅ ãåðáà ËÀÄÀ ( SOBOLEWSKI herbu LADA).

Èíîãäà áûâàþò î÷åíü óäà÷íûå äíè.)

Herbarz polski Kaspra Niesieckiego, S. J. Powiększony dodatkami z ..., Òîì 8




Samuel Sobolewski èç Ëþáëèíà óø¸ë â Ëèòâó, åãî ñûí Paweł èìåë æåíó Pietkiewiczównę. Ó íèõ ñûí Fabian, êîòîðûé âûë çíàìåíèòûì ñîëäàòîì ó êîðîëÿ Stefana.Æåíà Fabianà - Bilewiczówna ; èõ ñûí Adam ýòî ñâÿùåííèê îðäåíà Soc.Jesu. Stanisław â ãåðöîãñòâå Æåìàéòèè 1621.
Paweł Kula Sobolewski èç çåìëè Çàêðî÷èìà áûë ñáîðùèêîì(ïîäàòåè) â ñåéìå 1564. N. (?) áûëà æåíîé (èëè ïîñëå) Ìichał(a) Oraczewski(ego) ñ êîòîðûì îíà èìåëà ïîòîìñòâî è èõ îñòàâèëà è ïîæåíèëàñ ñ ñóäåáíûì ïðèñòàâ-èñïîëíèòåëåì. N.(?) èìåë æåíó Ìàryannę Szczerbiczównę 1634 . Franciszek , Sebastian ,Stanisław Sobolewscy Cyrusowie 1649. N.(?) áûëà æåíîé (èëè ïîñëå) Antoni(ego) Ptaszyński(ego) N áûëà æåíîé (èëè ïîñëå) Antoni Chronowski - âèíî÷åðïèåì Áðàöëàâñêîãî
w 1778 Antoni Sobolewski - ïðàïîðùèê Âîëûíè
w 1788 Józef - Ñòîëüíèê èç Îñâåíöèìà

Áîëüøîå ñïàñèáî Áàðáàðå.)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845
<<< poprzedni spis treści następny >>>
Sobolewski herbu Bada (t. 8 s. 438)

Sobolewski herbu Bada. Samuel Sobolewski z Lubelskiego przeniósł się do Litwy, syn jego Paweł, miał za sobą Piętkiewiczownę, z której syn Fabian sławny żołnierz za Króla Stefana, miał za sobą Bilewiczownę, syn jego Adam kapłan zacny w zakonie Soc. Jesu. Stanisław w księstwie Żmudzkim 1621. Paweł Kula Sobolewski w ziemi Zakroczymskiej poborca z sejmu 1564. Constit. fol. 76. N. była za Michałem Oraczewskim, z którym zostawiwszy potomstwo, poszła za Księgo komornika Księskiego. N. miał za sobą Mariannę Szczerbiczownę 1634. Acta Castren. Crac. Franciszek, Sebastian, Stanisław Sobolewscy Cyrusowie 1649. Acta Castr. Cracov. N. była za Antonim Ptaszyńskim. N. za Antonim Chronowskim podczaszym Bracławskim.

W r. 1778. Anton i Sobolewski chorąży Wołyński. - W r. 1788. Józef stolnik Oświęcimski. - Krasicki.

Åùå ïåðåâîä:
Ñîáîëåâñêèé ãåðáà Bada (ñòð. 8 ñòð. 438)

Ñîáîëåâñêèé ãåðáà Bada. Samuel Ñîáîëåâñêèé èç Ëþáëèíà ïåðååõàë â Ëèòâó, åãî ñûí, Ïàâåë, áûë ïîçàäè Piętkiewiczownę, îò êîòîðîãî ñûí Ôàáèàí èçâåñòíîãî ñîëäàòà äëÿ êîðîëÿ Ñòåôàíà, áûë ïîçàäè Bilewiczownę åãî ñûí Àäàì äîñòîéíûé ñâÿùåííèê îðäåíà Soc. Jesu. Stanislaw â êíÿæåñòâå æåìàéòèéñêîìó 1621. Ïàâåë Êóëà Ñîáîëåâñêèé â Çàêðî÷èìå êîëëåêòîðå ïàðëàìåíòà â 1564 Constit. Fol. 76. Í. Oraczewskim áûë äëÿ Ìàéêëà, ñ êîòîðûì îí îñòàâèë ïîòîìñòâî, à çàòåì â êíèãó ñóäåáíûõ ïðèñòàâîâ Księskiego. Í. áûë çà Ìàðèàííîé Szczerbiczownę 1634. Acta Êàñòðåí. Crac. Ôðýíñèñ, Ñåáàñòüÿí, Ñòàíèñëàâ Ñîáîëåâñêèé Ñàéðóñ 1649. Acta Êàñòðî. Êðàêîâå. Í. áûë ñëèøêîì Antoni Ptaszyńskim. Í. Àíòîíè Chronowskim êðàâ÷åìó Braclaw.

Ã. 1778 Àíòîí è Ñîáîëåâñêèé ïðàïîðùèê Âîëûíñêèé. - Â 1788 ã Äæîçåô Ñòîëüíèê Îñâåíöèì.. - Êðàñèöêîãî.

Ãåðáà Ëàäà:

https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81ada_(herb_szlachecki)
Najwcześniejsze źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae polskiego historyka Jana Długosza, który zalicza go do rdzennie polskich. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: "Lada, que ex domo Accipitrum deriuationem sumpsit, deferens babatum cruce signatum et in uno cornu sagittam, in altero retortam, in campo rubeo. Lada a nomine dee Polonice, que in Mazouia in loco et in villa Lada colebatur, vocabulum sumpsit exinde."[4].

Długosz wywodził herb od rodu polskiego mieszkającego we wsi Łada (Łady?) na Mazowszu[4].


Ãóãë- ïåðåâîä÷èê:
Ñàìûé ðàííèé èñòî÷íèê óïîìèíàíèÿ ãåðàëüäè÷åñêèé ãåðá äàòèðóåòñÿ â ãîäû 1464-1480 Insignia Ñåó clenodia Ðåãèñ è äð Regni Poloniae ïîëüñêèé èñòîðèê ßí Äëóãîø, êîòîðûé âêëþ÷èë åãî â ðîäíîé ïîëüñêèé. Îí çàïèñûâàåò èíôîðìàöèþ î ãåðáå ñðåäè 71 ñàìûõ ñòàðûõ ïîëüñêèõ ãåðáîâ áëàãîðîäíûõ â îòðûâêå:
"Ëàäà, êîòîðàÿ áåðåòñÿ èç äîìà ÿñòðåáû âûâîäà âçÿë åãî, è ïðèíåñ babatum ñî ñòðåëêîé çíàê êðåñòà, è â îäíîì èç ðîãîâ, ñ äðóãîé ñòîðîíû, âîññòàëè ïðîòèâ íåãî, íà ðàâíèíå êðàñíîãî öâåòà. Ïî èìåíè äóàíòà ïîëüñêîãî Ëàäà, Ëàäà, êîòîðàÿ ïî÷èòàëàñü â Mazouia â òîì ìåñòå è â ãîðîäå, íàçâàíèå îí âçÿë îòòóäà."
------------------------------------------------------------------------------------------------------

Äëóãîø óïîìèíàåò áîãèíå Ëàäå, ïî÷èòàåìîãî â äåðåâíå òîãî æå èìåíè, ïî ïóòè ê òàêîìó ãåðáå: "Õåðá Ëàäà âçÿë èìÿ îò èìåíè áîãèíè ïîëüñêîãî, êîòîðàÿ â Ìàçîâèè â ãîðîäàõ è äåðåâíÿõ Lada ïîêëîíÿëñÿ." Äàâàéòå ïîáëèæå. Ñîãëàñíî îïèñàíèþ ãíåçäàì äîáðîäåòåëåé Ïàïðîöêèé ýòî âûãëÿäèò ñëåäóþùèì îáðàçîì: ". Áûòü áåëûì ïîäêîâó, çîëîòîé êðåñò, áîëò è âèëêè â êðàñíîé êîðîáêå" [22] Ýòî îñíîâíàÿ ôîðìà ãåðáà, êîòîðûé èìååò íåñêîëüêî ðàçíîâèäíîñòåé. Æåì÷óæèíà çîëîòîé ëåâ Ëàäû íîñèòü êîðîíó, äåðæà ìå÷ â ïðàâîé ëàïå.

Äëóãîø ïðîèñõîäèò îò ãåðáà ïîëüñêîé ñåìüè, ïðîæèâàþùèõ â ñåëå Ëàäà (Lada?) Â Ìàçîâèè îáëàñòè [4].

Mazowsze (ëàò. Ìàçîâèÿ) - èñòîðè÷åñêàÿ îáëàñòü, ðàñïîëîæåííàÿ â ñðåäíåì òå÷åíèè áàññåéíà ðåêè Âèñëà è åå ïðèòîêîâ â öåíòðàëüíîé è ñåâåðî-âîñòî÷íîé ÷àñòè Ïîëüøè, ðàñïîëîæåíû â îñíîâíîì â ïðîâèíöèè. Mazowieckie; èñòîðè÷åñêàÿ ñòîëèöà Ìàçîâèè ÿâëÿåòñÿ Ïëîöê, êîòîðûé òàêæå ÿâëÿåòñÿ ñàìûì ñòàðûì ãîðîäîì â ðåãèîíå (ïðàâà ãîðîäà â 1237 ãîäó); Ïîëüñêèé èñòîðè÷åñêèé ðàéîí.

Ïðåæäå ÷åì îáðàòèòüñÿ ê òî÷íîé ñèìâîëèêè ïàëüòî, ÿ äîëæåí îáðàòèòü âíèìàíèå íà äðóãóþ, ìàëî êîìó èçâåñòíûé è íàèáîëåå ÷àñòî óïóñêàåòñÿ èç âèäó òîò ôàêò. À èìåííî, ãðåáåíü Ëàäû òàêæå èìåë äðóãîå íàçâàíèå - Ìàí÷à. Êàïèöà Ìèëåâñêèé, àâòîð ãåðáàðèé èç 1596 ãîâîðèò: "Äîì Zaorskich ïàëüòî Ìàí÷à Ëàäà", "Documentum tenoris Òàëèñ: Ìàðöèí Zaorski âñïàõàííîé ñ Àííîé Goczłowskiej ðîæäåííîãî, ñëóæèë ïðè äâîðå çíàìåíèòîãî ïàìÿòè êîðîëÿ Ñèãèçìóíäà Àâãóñòà, áûë ñûí Èîàíí, ãåðá äðåâíîñòü èñïîëüçîâàíèåì Mancha, òî åñòü: ïîäêîâû íà âåðøèíå êðåñòà, ñ îäíîé ñòîðîíû, à ñ äðóãîé âèëêîé ïîäêîâû è ñòðåëû "" Õåðá Ëàäà ðàíåå íàçûâàëàñü Mancha. ". Ðè÷àðä åäó â î÷åíü èíòåðåñíîé ñòàòüå "åäû. Âàðèàöèè ãåðàëüäè÷åñêîãî "[23] ñîîáùèëè, ÷òî ìàòåðèê ïðèáûë íà Çåìëþ Łomża îñíîâàë òðè äåðåâíè: ïîëå Lada, Lada è Lada Borowe Mancha. Ïî÷åìó íàçâàíèå Ìàí÷à? Ïèòàíèå ïîçâîëÿåò ïðåäïîëîæèòü, ÷òî íåìåöêîãî Ìàííà, òî åñòü â ñðåäíèå âåêà, êàê "âàññàë, ðûöàðü" èëè ñâîáîäíîãî ÷åëîâåêà, â îòëè÷èå îò íåñâîáîäíîãî, êðåïîñòíûì, è â áîëåå îáùåì ñìûñëå «÷åëîâåê» è «÷åëîâåê», «ìóæ». Ýòî ñîîòâåòñòâóåò çíà÷åíèþ, òàê íàøåìó ljudin - íà êîòîðûõ îáèòàåò "ñâîáîäíîãî ÷åëîâåêà". Ïî ìíåíèþ àâòîðà ñòàòüè, ïåðåõîä îò Ìàííà â Òîëåäî â ðåçóëüòàòå åãî spolszczenia, äîáàâèâ ñóôôèêñ "-cz." Ëè÷íî ÿ óáåæäåí, ÷òî íå áûëî íèêàêîé íåîáõîäèìîñòè äîáàâëÿòü ñóôôèêñ, òàê êàê òåðìèí "÷åëîâåê" ïîÿâëÿåòñÿ íà íåìåöêîì ÿçûêå â äâóõ ôîðìàõ: Ìàíí è Mansch (ãäå Ìàí÷à - "ìóæ / ìóæ÷èíà" íà èäèø). Âî-âòîðûõ, ýòî ïðîèçíîøåíèå "mencz" è, ñëåäîâàòåëüíî, íàçâàíèå îðóæèÿ Òîëåäî, ÷åé áóêâàëüíîãî ýêâèâàëåíò ïîëüñêîãî, ñ òî÷êè çðåíèÿ ñìûñëà è ýòèìîëîãèè îñòàåòñÿ ìóæ - "âçðîñëûé ìóæ÷èíà, ÷åëîâåê" ( "÷åëîâåê" ÿâëÿåòñÿ ïðèîáðåòåííûì ïîçäíî ðóññêîñòè, ôîðìà ðîäíîé ýòî "ìóæ"). Èç "÷åëîâåê" ïðèõîäèò îïðåäåëèòü mężny- ", õðàáðàÿ", è âñå æå Lada ìîëèòüñÿ â ñîîòâåòñòâèè ñ ìóæåñòâîì Äëóãîø ïîëÿêîâ çà ñåáÿ "." Õðàáðûé "òàêæå âî âòîðîì ñìûñëå", ïðèíàäëåæàùèé ìóæà / æåíû ", íîâîáðà÷íàÿ" ñóïðóã "ÿâëÿåòñÿ ... ËÀÄÀ....
http://www.bogowiepolscy.net/lado-lada-2.html

http://www.repcyfr.pl/Content/...andler=pdf
Jan Skłodowski
(Warszawa)
Zabytkowe cmentaRZe na ŻmudZI– polSkIe ślady pRZeSZłoścI dwóch naRodów

Sobolewski w Wilnie (nagrobek Jana Solimaniego zm. 1855 r. na cmentarzu parafialnym w Okmianach).


Èñòîðè÷åñêîå êëàäáèùå íà Æìóäè- ïîëüñêèõ ñëåäîâ ïîñëåäíèõ äâóõ íàöèé

Ñîáîëåâñêèé â Âèëüíþñ (íàäãðîáèå Èîàííà Solimaniego d.1855. Â ïðèõîäñêîì êëàäáèùå â Okmiany).

äà,ó ìåíÿ åñòü
Ñíà÷àëà ïåðåâåäèòå òî ÷òî ïðèñëàë
Òîãäà 2 ñòðàíèöó ïðèøëþ
Âåäü è ìíå èíòåðåñíî,ïðî ÷òî ïèøóò
Òàêèå ìîè óñëîâèÿ