Тризны

valcha написал:

[q]

Ваш Иосиф Тризна (родоначальник) - это Есип Тризна, упоминаемый в 1509 гг. ??

[/q]

Выходит что так...

yurochka написал:

[q]

Следующий клан, объединенный имением Полонка

[/q]

Григорий Тризна (ок.1550) - слонимский маршалок, жена Регина Сапега (ок.1560) по сведениям В.Носевича является сыном Григория Иосифовича (ок.1500-ок.1571).

Известно, что Регина с Заполья,дочь Ивана и Марианны z Sapiechow Wadaszynskich.
И теперь надо установить, чья она жена/мать.
Ибо по сведениям М.Минаковского Регина была женой Григория Григорьевича Тризны, следовательно, явно не могла быть его матерью, а следовательно и женой Григория Иосифовича...
Тут имеем пробел.

GrayRam написал:

[q]

Климент был крещен как Казимир-Крыштоф Тризна, его отец как раз Адам Иванович и Альжбета (Елизавета) Друцкая-Горская.

[/q]

Точно

Нет оснований не доверять Брегеру? https://forum.vgd.ru/1259/4404...iew&o=

http://pawet.net/library/histo...лдава.html

Маёнтак Голдава (Олдава) у канцы XVI ст. купіў ў Чартарыйскіх каралеўскі дваранін Ян Рыгоравіч Трызна. У 1613 г. яго сыны Адам і Аляксандр (будучы лідскі падкаморы) падзялілі паміж сабой бацькоўскія ўладанні. Першаму дастаўся маёнтак Лябёда (зараз вёска ў Лідскім раёне), другому - маёнтак Голдава. Голдава, акрамя панскага маёнтка, было тады мястэчкам з праваслаўнай царквой Св. Спаса, якую заснавалі і надзялілі фундушамі продкі братоў Трызнаў. У 1633 г. Аляксандр Трызна заснаваў пры Голдаўскай царкве праваслаўны манастыр. Паміраючы бяздзетным, ён запісаў маёнтак Голдава ў пажыццёвае валоданне сваёй жонцы Хрысціне Швяйкоўскай...

У 1634 г. маёнтак Голдава выкупіў брат нябожчыка Адам Трызна разам са сваёй жонкай, княжной Альжбетай Друцкай-Горскай. У пачатку 1660-х г. Голдавам валодаў іх сын Казімір Крыштаф Трызна, які развёўся са сваёй жонкай Ганнай Ломскай і, стаўшы манахам, узначаліў Свята-Духаў манастыр у Вільні, а ў 1680 г. быў абраны праваслаўным епіскапам. У манастве ён вядомы як Клеменс (Клемент) Трызна.

GrayRam написал:

[q]

Это видимо ошибочные сведения.

[/q]

По каким причинам вы не доверяете Брэгеру???
Брэгер Г. История деревни Голдово в Лидском районе / / Герольд LITHERLAND. 2002. № 3-4 (7-8). С. 90.

https://sites.google.com/site/...litherland

Гісторыя вёскі Голдава ў Лідскім раёне.

Відаць, у Чартарыйскіх купіў маёнтак Голдава каралеўскі дваранін Ян Грыгоравіч Трызна, які фігуруе ў дакументах з 1566 г. У 1613 г. яго сыны Адам і Аляксандр (будучы лідскі падкаморы) Янавічы Трызны падзялілі паміж сабой бацькоўскія маёнткі, прычым першаму дастаўся маёнтак Лебяда (зараз вёска ў Лідскім раёне), а другому – маёнтак Голдава. У дакуменце згадваецца, што побач з панскім дваром ужо існавала мястэчка Голдава з праваслаўнай царквой св.Спаса, якую заснавалі і надзялілі фундушамі продкі братоў Трызнаў. Ёсць звесткі, што ў 1633 г. пры Голдаўскай царкве Аляксандр Трызна заснаваў праваслаўны манастыр. Паміраючы бяздзетным, ён запісаў маёнтак Голдава ў пажыццёвае валоданне сваёй жонцы Крысціне Давыдаўне Швяйкоўскай, у якой у 1634 г.
маёнтак выкупіў брат нябожчыка Адам Трызна і яго жонка княжна Альжбета Друцкая-Горская. Пазней (ужо ў пачатку 1660-ых гадоў) маёнткам Голдава валодаў іх сын Казімер Крыштаф Трызна, які развёўся са сваей жонкай Ганнай Ломскай і, стаўшы манахам, узначаліў базыліянскі Свята-Духаў манастыр у Вільні, а з 1680 г. быў абраны беларускім праваслаўным біскупам. У манастве ён вядомы як Клеменс (Клямент) Трызна. У 1680 г. кароль Ян ІІІ Сабескі падцвердзіў мястэчку Голдава старажытныя прывілеі на таргі і
кірмашы. У 1685 г. Клеменс Трызна перад сваёй смерцю запісаў Голдаўскаму праваслаўнаму манастыру фундуш на землі і сялянаў. Пасля яго смерці Голдавам валодала яго сястра Тэадора Соф’я Трызнянка, жонка Мікалая Стэфана Паца. У 1690 г. маёнткам валодаў ужо ваўкавыскі стольнік Уладзіслаў Юрый Трызна (сын Клеменса Трызны?), які памёр пасля 1714 г. Голдава тады было ў
валоданні розных застаўных пасэсараў, у якіх у 1718 г. маёнтак выкупіў троцкі падсудак Францішак Міраслаў Вянцковіч. .......

+
Катлы (2 дакументы).
25. Баніцыя вялікага князя літоўскага і караля польскага Яна ІІІ Сабескага на Самуэля Гераніма Катла, ашмянскага маршалка па справе са Станіславам Янам Млоцкім, войскім закрачымскім і яго жонкай Крысцінай Трызнянкай.
Вільня, 06.04.1684 г. Старабел. мова, 2 арк.
Пячатка: 1 адб.
Шыфр: КП 1000/246:Д 1368

Трызны (1 дакумент).
69. Позва ў суд вялікага князя літоўскага і караля польскага Яна Казімера Вазы Крыштафу Казімеру Трызне па скарзе Самуэля Паражынскага і яго жонкі Ганны Юдкоўскай у справе аб доўгу.
Слонім?, 21.06.1667 г. Старабел. мова, 1 арк.
Пячатка: адсутнічае.
Шыфр: КП 1000/297:Д 1469.

https://6912da4e-a-62cb3a1a-s-...edirects=0

“Спісанне іх мосцяў паноў абывацеляў рыцарства шляхты Ваўкавыскага павета і іншых, якія паводле канстытуцыі і сойму, што нядаўна адбыўся, былі выцягнутыя для абароны Бацькаўшчыны супраць князя Судэрманскага, які несяброўскім чынам напаў на дзяржаву
Яго Каралеўскай Мосці, горад Рыгу ўзяў і далей у дзяржаву Яго Каралеўскай Мосці прасоўваецца, якія выправіліся ў Інфлянты, дзе каля сяла Піваголы, што каля Пуняў, сабраліся 3 лістапада 1621 г.

.....Яго мосць пан Андрэй Трызна выслаў сына свайго добрадарослага і да вайсковай службы годнага, пры ім чатыры кані па-гусарску, а два – па-казацку.
Яго мосць пан Пётр Трызна, староста бабруйскі з маёнткаў сваіх у Ваўкавыскім павеце і ў іншых месцах, шэсць коней па-гусарску, а таксама азнаёміў, што сына свайго з гонарам выслаў да Караля Яго мосці да Валахіі.

Пан Іван Трызна, будучы ў дарослых гадах і хворы на ногі, з дазволу яго мосці пана маршалка і мяне харужага, ад’ехаў дадому з вёскі Пунскай Піваголы. А на сваім месцы пакінуў шляхціча добрага, свайго павіннага пана Юзафа Касцюшку на кані па-гусарску, і
каторы пан Касцюшка сам ад сябе і ад братоў ставіў другога каня па-казацку паводле аб’яднання.

Пан Мікалай Сасін з панам Іванам Трызнай, з панам Войцехам Буткевічам, з панам Грыгорам Падгайскім, панам Раманам Ванькевічам – каня па-казацку.
[РНБ у Санкт-Пецярбургу, ф.971, воп.2, аўт.127, стар.225–228].

https://6912da4e-a-62cb3a1a-s-...edirects=0

30 cтудзеня 1691 г. у Ваўкавыску пячатка ад імя Грыгора Антонія з Казельска Агінскага, харужага вялікага ВКЛ, старосты ваўкавыскага была прыкладзена да позвы ў ваўкавыскі земскі суд Станіславу Яну Млоцкаму, войскаму закрачымскаму і яго жонцы Крысціне Янаўне Трызнянцы, старасцянцы ваўкавыскай, N Русецкаму, каштэлянічу ваяводства Менскага і яго жонцы Ганне Янаўне Трызнянцы, старасцянцы ваўкавыскай, былой Генрыкавай Райскай, Пятру Пякарскаму, мечніку Берасцейскага ваяводства і айцу Ўладзіславу Сушыцкаму па скарзе Пятра Ваўка і яго жонкі Зоф’і Дамаслаўскай. Падпісаў позву Крыштаф Алендскі, пісар земскі ваўкавыскі:
“Крыштоф Оленъдский писар”