Òåíèöêèé

Íàçâè êóòê³â, óðî÷èù, âèïàñ³â, ë³ñ³â, âîäîéì
òà ³íøèõ îá’ºêò³â ðåëüºôó
Ïðèäåñíÿíñüêîãî êðàþ
Áàõìàöüêèé ðàéîí

Ãðèãîð³âñüêà ñ³ëüñüêà ðàäà
27. ñ. Ãðèãîð³âêà: êóòêè – ÑËÎÁÎÄÀ, ÇÀËÈÂ, ÆÀÁÎÊÐÈʲÂÊÀ, ÊÎ-
×ÓÁÑÜÊÈÉ ØËßÕ, ÏÈÕÒ²Ð, ˲ÂÈÉ ÃÀÉ, ÏÐÀÂÈÉ ÃÀÉ, ÒÈÍÈÖÜÊÈÉ
ØËßÕ; ïàñîâèùå – ÊÓÒ; óðî÷èùà – ÖÈÁÓ˲ÂÊÀ, ÑÒÓÏÍÈÊ, ÁÅÐÅÇÊÈ;
êóðãàí – ÐÎÁËÅÍÈÖß25

Ïåðåñåëåíèå èç Êóðñêîé ãóáåðíèè íà Êóáàíü
ÃÀÊÎ (ã.Êóðñê) ô.68
«Êóðñêîå ãóáåðíñêîå ïî êðåñòüÿíñêèì äåëàì ïðèñóòñòâèå» 1861-1890 ãã.
Äîêóìåíòû î ïåðåñåëåíèè êðåñòüÿí Êóðñêîé ãóáåðíèè

Ôàìèëèÿ Ìåñòî æèòåëüñòâà â Êóðñêîé ãóáåðíèè Ìåñòî âîçìîæíîãî ïåðåñåëåíèÿ Îïèñü, ¹ äåëà
Òåíèöêèé È.Ô. Íèêîëàåâñêîãî ñåëüñêîãî îáùåñòâà Ãðàéâîðîíñêîãî ó. ã. Ìàéêîï îï.1, 6146

Èñïîâåäíàÿ ðîñïèñü Âîñêðåñåíñêàÿ öåðêîâü ã. Õàðüêîâà çà 1847 ãîä

Ñòàòñêèå

Êîëëåæñêèé ðåãèñòðàòîð Íèêîëàé Âàñèëüåâè÷ Òèíèöêèé 44

Æåíà Ìàðèàìíà Ïåòðîâíà Òèíèöêàÿ 42

î÷åíü èíòåðåñóåò êíèãà
Archiwum do dziejów literatury i oświaty w Polsce, Òîì 10
Nakł. Polskiej Akademii Umiejętności, 1904

Tynicki Bartholomeus, n. 184.
Tynicki Petrus, n. 288.
Tynicki Valentinus (de Tynica) n. 183.

è åùå ðÿä óïîìèíàíèé

Comparens personaliter coram iudicio nobilis Petrus Tynicki, publice recognovit, quia reverendo Johanni Kcohanowski de Czarnolas, prae- posito Posnaniensi, tenetur dare et solvere 250 fi.

Áèáëèîãðàôè÷åñêèå äàííûå èñòî÷íèêà

Íàçâàíèå Źródła urzędowe do biografii Jana Kochanowskiego
Àâòîðû Maria Garbaczowa , Wacław Urban
Èçäàòåëü Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1985
ISBN 8304019809, 9788304019805
Êîëè÷åñòâî ñòðàíèö Âñåãî ñòðàíèö: 360

Tynicki Piotr winien Janowi Kochanowskiemy 250 fl

Tynicki Piotr z Tyniey (am. 1578), syn prayrodniej siostry Poety Druajanny (1559-1581) 176, 198, 203
Tynicki Stanislaw, siostraeniex Poety (1559-1578) 203
Tynicki Adam, brat Piotra (1578) 203

Tynicki Piotr z Tyniey, checial chory na oiele, jednak zdrowy umy slowo, taky ordynacje awych spraw i testament ostatniej woli (o ole z woli Bozej utracilby w tej chorobie to amiertelne cialo) sporzadzil i pozostawil itd.


åùå èç äàííîãî èñòî÷íèêà, ïîêà îòðûâî÷íî.

dostalo - Abram Tymienski rany wszelakie nagradzae im powinien bedzie i rany zastepowac
a pan Piotr Tynicki tych slug wolen byc ma.
Sluga ton to Belonowski, iz za jego prayczyna ton niefortunny przypadck stal ale za ten wystepek siedziec ma w radomakim zamku, w kneie prza plebanijej gdzie juzsledzial dwanaseie niedziel.

Takze sluga jego milosei pans Tymienskiego, pan Zygmunt Belinowski, takowez przeproszenie uczynie bedzie powinien, wysiedriswazy to wieziento jemu przez tych przyjacioly naznaczone albo w dom do nich jachawazy.

Takze summe zlotych piec set pan Tymienski dao ma do reku pana Piotra Tynickiego co jnz zarazem zapisem jeat wedle prawa obwarowano/

z drugiej srony pana Tynickiego jednacze: przoz pana Jana Kochanowskiego, sodziego grodskiego sandomirskiego, pana Krzystofa Galewosza, pana Piotra Podlowskiego, pana Jana Kochanowskiego. A to tym sposobem, iz przerzerzeczony pan Piotr Tynicki jest obrazon i uranion od przerzceczonego pana Abrama Tymienskiego, takze tes i matka jego w tym rozruchu jest obrazona. Tedy pan Tymienski jako czlowick krzescijansi i poczewy a pana Tynickiego takimze