Бокшанский

Юліян Бакшанскі судя по тому что отец Иосиф и по месту - брат Владимира Иосифовича! https://be.wikipedia.org/wiki/...0%BA%D1%96

Юліян Бакшанскі (1824, маёнтак Тупальшчына Свянцянскага пав., цяпер Смаргонскі раён — 4 красавіка 1863, в. Свечкі, цяпер Маладзечанскі раён) — удзельнік вызваленчага руху і паўстання 1863—1864 гадоў у Беларусі і Літве. Пахаваны ў в. Плябань Маладзечанскага раёна[2],[3].

Вучыўся ў Віленскай гімназіі. У 1842 годзе за захоўванне забароненых кніг сасланы ў Разанскую губерню. Вярнуўшыся з ссылкі, у 1847 годзе зрабіў спробу падняць паўстанне смаргонскіх сялян. У сваім звароце да іх заклікаў аб'яднацца з гарадской беднатой і салдатамі і выступіць супраць памешчыкаў, чыноўнікаў і афіцэраў. Гэты план не здзейсніўся, Ю. Бакшанскі быў арыштаваны і асуджаны да 12 гадоў катаргі. У 1863 годзе арганізаваў і ўзначаліў атрад паўстанцаў і ў сутычцы з урадавымі войскамі на Віленшчыне загінуў[3].

Паўстанне

Артур Гротгер. «Бітва паўстанцаў»
У 1863 вярнуўся на радзіму. Далучыўся да паўстання, як і Кастусь Каліноўскі, належаў да шэрагу найбольш паслядоўных рэвалюцыянераў, якіх адрозна ад лібералаў («белых») звалі «чырвонымі». Гэты кірунак вызваленчага руху прадугледжваў дэмакратычную рэспубліку, перадачу зямлі сялянам, самавызначэнне народаў былой Рэчы Паспалітай. «Белыя» ж бачылі галоўнай мэтай паўстання толькі аднаўленне Рэчы Паспалітай у межах 1772 года.


Міхал Эльвіра Андрыёлі. «Вылазка паўстанцаў»
У хуткім часе Юльян Бакшанскі арганізаваў і ўзначаліў атрад паўстанцаў, які дзейнічаў на тэрыторыі Маладзечаншчыны і Вялейшчыны. Галоўнай мэтай было стварыць баяздольную, магутную арганізацыю, прыцягнуць да барацьбы шмат сялян, на якіх разлічваў Бакшанскі. Жыхары Маладзечна і Маладзечаншчыны падтрымалі Бакшанскага і бралі актыўны ўдзел у паўстанні, аднак сілы былі не роўныя. Расійскія ўлады на чале з Мураўёвым жорста выпростваліся з паўстанцамі і прыкладна ў маі 1863 года паўстанне было амаль задушана на ўсёй тэрыторыі Беларусі, толькі на Гарадзеншчыне працягвалася барацьба. Бакшанскі працягваў змагацца, але 4 красавіка 1863 года атрад трапіў у засаду да рускіх, у выніку чаго ў бітве каля вёсак Свечкі і Плябань (цяпер Маладзечанскі раён) падчас раптоўнага ар’ергарднага бою з царскімі казакамі загінуў амаль увесь атрад, у тым ліку кіраўнік атраду Юльян Бакшанскі, а таксама Рафал Малішэўскі, Людвік Ямант, Леапольд Банькоўскі і 15-гадовы Ігнацій Сулістроўскі. На месцы гераічнай смерці паўстанцаў, у наш час каля вёскі Плябань устаноўлены крыж і помнік[4][5].

Пасля паўстання на Маладзечаншчыне разгарнулася актыўная палітыка русіфікацыі края. Дарэчы, менавіта на Маладзечаншчыне, у 1944 годзе, у 105-гадовым веку, памёр апошні ўдзельнік гэтага паўстання, Ігнат Абрамовіч, які пахаваны ў мястэчку Краснае пад Маладзечнам[6].

Жодишки http://vadzianymlyn.by/
https://www.youtube.com/watch?v=S7zQtS0otxM

Еще был врач Викентий Осипович Бокшанский в 1864 г.

Фамилия: Бокшанский
Учебный год 1840-41
Факультет Медицинский
Курс 4
Своекоштный/казённокоштный Своекоштный
Фамилия Бокшанский
Имя Викентий
Каких лет 20
Какого вероисповедания Католического
Из какого состояния Из дворян
На каком содержании получ. Пособие
Какого поведения хорошего
Каких успехов в науках отличных
Который год в Университете 3
Где прежде обучался В Виленской Медико-Хирургич.Академии





А про Владимира Иосифовича мл. нашлась информация, что родился 1 февраля 1881 г. Из Виленской губ. Учился в Полоцком кадетском и Михайловском артиллерийском.

РГИА Ф. 200 Оп. 1 Д. 6078
Заголовок
Штаб Корпуса инженеров путей сообщения Министерства путей сообщения.
Формулярные списки.
Бокшанский Владимир Осипович, инженер-капитан.
Крайние даты 1855 г.

РГИА Ф. 200 Оп. 1 Д. 4113
Заголовок
Штаб Корпуса инженеров путей сообщения Министерства путей сообщения.
Об исключении из формулярного списка капитана Бокшанского бытности его под следствием.
Крайние даты 1854 г.
Количество листов 19

РГИА Ф. 1102 Оп. 1 Д. 479
Название фонда
ДОКУМЕНТЫ РАЗНЫХ ЛИЦ, ИЗЪЯТЫЕ ИЗ СЕЙФОВ ЧАСТНЫХ БАНКОВ И КРЕДИТНЫХ ОБЩЕСТВ, НАХОДИВШИХСЯ В ПЕТРОГРАДЕ (КОЛЛЕКЦИЯ)
Заголовок
Бокшанский Владислав Иосифович, начальник механической мастерской Южно-Русского Днепровского металлургического общества. Личные и служебные документы В. И. Бокшанского и имущественный документы его на недвижимую собственность в Виленской губернии
Крайние даты 20 марта 1854 - 01 февраля 1914
Количество листов 39