Литовская метрика № 77 (1589–1595) / Metryka Litewska
718 карточек: русские описания, польские регесты, лица, владения, даты и ссылки на источники. Рабочая редакция / Wersja robocza.
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 146. Пожизненный привилей Юрию Летецкому на семь служб в Сушской волостиЛисты рукописи / Karty rękopisu130r–131r Дата акта / Data aktu1590-05-07 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 155 SML VI: 155 Лица, роли и должностиНеназванная жена Юря Летецкого — держатель Юри Летецкий — получатель права Лев Сапега — проситель Штефан Ловейко — секретарь ГеографияСушская держава — территориальная принадлежность Замелоче [?] — пожалованное владение Макаровские — пожалованное владение Котовщина — пожалованное владение Дмитровщина — пожалованное владение Полоцк — место военных действий Луки — место военных действий Псков — место военных действий Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 7 мая 1590 г. Жигимонт III даёт Юрию Летецкому и его неназванной жене семь служб Сушской державы до конца их жизни. Канцлер Лев Сапега ранее передал их своему служебнику до воли и ласки государя за службы при нём в войске под Полоцком, Луками и Псковом против московских сил без щажения здоровья и имущества, а ныне ходатайствует за него и рекомендует к службе королю и Речи Посполитой. В состав входят две с половиной службы первой группы, чьё название прочитано как Замелоче(?), с построенным на них фольварком, две с половиной Макаровских службы и две службы вместе в урочищах Котовщина и Дмитровщина с оселыми людьми; всего семь служб, не волок. Супругам брать все доходы, денежную и медовую дань, пользоваться землями, лесами, бортями, сеножатями, озёрами, рыбными и звериными ловами, бобровыми гонами и водами в прежних границах. Государю, скарбу и сушским державцам ничего не платить и никаких отчётов не давать, кроме земской военной службы как у прочих обывателей ВКЛ. Секретарь: Штефан Ловейко. Сушское название согласуется в собственной рукописи и обоих систематических реестрах; высшая региональная принадлежность не установлена. Собственная рукопись: л. 130r–131r; внутренний реестр, RGADA оп. 6 и SML VI: запись 155. Wersja polska · nr 146Osoby, role i urzędyŻona Jurija Leteckiego — posiadacz Jurij Letecki — odbiorca prawa Lew Sapieha — proszący Stefan Łowejko — sekretarz GeografiaDzierżawa suszka — przynależność terytorialna Zamełocze [?] — nadane dobra Makarowskie — nadane dobra Kotowszczyzna — nadane dobra Dmitrowszczyzna — nadane dobra Połock — miejsce działań wojennych Łuki — miejsce działań wojennych Psków — miejsce działań wojennych Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 7 maja 1590. Zygmunt III nadaje Jurijowi Leteckiemu i jego niewymienionej z imienia żonie siedem służb w dzierżawie suszkiej do końca ich życia. Kanclerz Lew Sapieha wcześniej oddał je swemu słudze do woli i łaski monarchy za służby przy nim w wojsku pod Połockiem, Łukami i Pskowem przeciw siłom moskiewskim, bez oszczędzania zdrowia i majątku, a teraz wstawia się za nim, zalecając jego przydatność do służby królowi i Rzeczypospolitej. Majątek obejmuje dwie i pół służby pierwszej grupy, której nazwę odczytano jako Zameloče(?), z wybudowanym na nich folwarkiem, dwie i pół służby Makarowskich oraz dwie służby łącznie w uroczyskach Kotowszczyzna i Dmitrowszczyzna z osiadłymi ludźmi; suma wynosi siedem służb, nie włók. Małżonkowie mają pobierać wszystkie pożytki, daninę pieniężną i miodową oraz korzystać z gruntów, lasów, barci, łąk, jezior, łowów rybnych i zwierzęcych, gonów bobrowych i wód w dawnych granicach. Nic nie płacą monarsze, skarbowi ani dzierżawcom suszkim i nie składają rachunków; pozostaje ziemska służba wojenna jak u innych obywateli Wielkiego Księstwa. Sekretarz: Stefan Łowejko. Nazwa Sush jest zgodna w rękopisie i obu rejestrach systematycznych; jej wyższej przynależności regionalnej nie ustalono. Własny rękopis: k. 130r–131r; własny rejestr wewnętrzny, RGADA op. 6 i SML VI: pozycja 155. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 14Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 320Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 321Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 322РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0012R2SML VI: 0225L2Карточка № 147. Привилей Льву Сапеге и его жене на державу ЯствонекЛисты рукописи / Karty rękopisu131r–132v Дата акта / Data aktu1590-05-10 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 156 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 156 SML VI: 156 Лица, роли и должностиДорота Фирлеевна з Дубровицы — получатель права Ероним Квилецкий — прежний держатель Станислав Милошевский — прежний держатель Ярош Волович — секретарь Лев Сапега — получатель права ГеографияЯсвоньская / Ясвоиньская [?] — пожалованное владение Кголневское / Кгойневское(?) — пожалованное владение Коираньское [?] — пожалованное владение Бетыкголское / Бетикголское [?] — пожалованное владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 10 мая 1590 г. Жигимонт III даёт литовскому канцлеру Льву Сапеге и его жене Дороте Фирлеевне з Дубровицы Ясвоньскую/Ясвоиньскую державу до конца их жизни с прямо оговорённым правом пережившего супруга владеть всей державой пожизненно. Награждаются многолетние, значительные и затратные службы Сапеги предшественникам и нынешнему королю, постоянное пребывание и расходы при дворе. Ранее Сигизмунд Август дал Ерониму Квилецкому двор, местечко и десять сёл околодворного войтовства в 2000 копах грошей; после его смерти позволил секретарю и белзскому ловчему Станиславу Милошевскому выкупить их за эту сумму, а после унии внести отдельную, здесь не названную сумму на остальные три войтовства. Милошевский выбрал все суммы при жизни; после ревизорского расчёта его наследники ещё остались должны скарбу, поэтому вся держава вернулась в свободное королевское распоряжение. Дача охватывает двор, местечко, фольварки, четыре войтовства — околодворное, Кголневское/Кгойневское(?), Коираньское и Бетыкголское — со всеми сёлами, оселыми, лесными и пустыми волоками, лугами, прудами, мельницами, озёрами, водами и лесами. Супругам брать все чинши, платы, денежные и медовые дани, ржаные и овсяные дяклы и умножать доходы; государю и скарбу ничего не платить, никаких повинностей и отчётов не нести. Король при их жизни, включая жизнь пережившего, не отрывает никакого войтовства, села или иной части державы; противные будущие дачи недействительны и их праву не вредят. Секретарь: Ярош Волович. Собственная рукопись: л. 131r–132v; собственный внутренний и оба систематических реестра: запись 156. Литеральные формы имён сохранены; современное отождествление и высшая региональная принадлежность державы не установлены. Wersja polska · nr 147Osoby, role i urzędyDorota Firlejówna z Dąbrowicy — odbiorca prawa Hieronim Kwilecki — poprzedni posiadacz Stanisław Miłoszewski — poprzedni posiadacz Jarosz Wołowicz — sekretarz Lew Sapieha — odbiorca prawa Geografia[?] — nadane dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 10 maja 1590. Zygmunt III daje kanclerzowi litewskiemu Lwu Sapieże i jego żonie Dorocie Firlejównie z Dąbrowicy dzierżawę zapisaną w rękopisie jako Ясвоньская/Ясвоиньская do końca ich życia, z wyraźnym prawem pozostającego przy życiu małżonka do całości. Nagradza wieloletnie, kosztowne służby Sapiehy za poprzedników i obecnego monarchy oraz stały pobyt i wydatki przy dworze. Wcześniej Zygmunt August dał Hieronimowi, zapisanemu jako Квилецкий, dwór, miasteczko i dziesięć wsi wójtostwa przydwornego w sumie 2000 kop groszy; po jego śmierci pozwolił sekretarzowi i łowczemu bełskiemu Stanisławowi Miłoszewskiemu wykupić je za tę sumę, a po unii wnieść odrębną, tu niepodaną sumę na pozostałe trzy wójtostwa. Miłoszewski odzyskał wszystkie nakłady za życia, a po rachunku rewizorów jego spadkobiercy pozostali jeszcze dłużni skarbowi, toteż cała dzierżawa wróciła do swobodnej dyspozycji króla. Nadanie obejmuje dwór, miasteczko, folwarki i cztery wójtostwa: przydworne, Кголневское/Кгойневское(?), Коираньское i Бетыкголское, ze wszystkimi wsiami, włókami osiadłymi, leśnymi i pustymi, łąkami, stawami, młynami, jeziorami, wodami i lasami. Małżonkowie pobierają wszystkie czynsze, opłaty, daniny pieniężne i miodowe oraz djakła żytnie i owsiane, mogą też pomnażać dochody; monarsze i skarbowi nic nie płacą, nie ponoszą żadnych powinności ani nie składają rachunków. Król nie może za ich życia, także pozostającego przy życiu, odłączyć żadnego wójtostwa, wsi ani innej części; przeciwne przyszłe nadania będą nieważne i bez uszczerbku dla ich praw. Sekretarz: Jarosz Wołowicz. Własny rękopis: k. 131r–132v; własny rejestr wewnętrzny i oba rejestry systematyczne: pozycja 156. Zachowano literalne formy nazw; nowoczesnego utożsamienia i wyższej przynależności regionalnej dzierżawy nie ustalono. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 14Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 322Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 323Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 324Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 325РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0012R2SML VI: 0225L2Карточка № 148. Подтверждение Яну Лесневскому пожизненного права на державу ОлескуюЛисты рукописи / Karty rękopisu132v–133v Дата акта / Data aktu1590-05-10 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 157 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 157 SML VI: 157 Лица, роли и должностиЯн Лешневольский — держатель Мартин Полецкий — прежний держатель Ярош Волович — секретарь ГеографияОпса / Опеское — пожалованное владение Забуское / Забудское — пожалованное владение Угорское — пожалованное владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 10 мая 1590 г. Жигимонт III подтверждает Яну Лешневольскому/Лецневольскому (редакционная польская форма Jan Leśniowolski), чырскому каштеляну, бранскому и пернавскому старосте, пожизненное держание двора Опса и трёх войтовств. Стефан Баторий дал ему двор с дворной пашней, Опеское войтовство с семью сёлами и Забуское с девятью, описанными в прежнем привилее; с разрешения Стефана он также купил у умершего королевского маршалка Мартина Полецкого Угорское войтовство с местечком и шестью названными сёлами за 1500 польских золотых. Поскольку эта новая сумма по конституции прошлого сейма на нынешнем сейме скасована и снята с войтовства, держатель просит сохранить пожизненное право на весь комплекс. Король учитывает его верные и затратные службы, командование конными ротами против неприятеля при Стефане и продолжающуюся службу нынешнему монарху и Речи Посполитой. Оставляет ему до смерти двор с пашней, лугами и огородами, три войтовства с местечком, всеми сёлами, оселыми и пустыми землями, лугами, пущей, борами, гаями, лесами, дубровами и озёрами, со всеми чиншами, платами и доходами. Государю и скарбу ничего не платить и никаких отчётов не давать. 1500 золотых — прежняя цена и отменённое обременение, не новая выплата и не сохранённый залог. Секретарь: Ярош Волович. Собственная рукопись: л. 132v–133v; собственный внутренний и оба систематических реестра: запись 157. Повторные собственные Опса/Опеское отделены от унаследованных Олеская/Oleskuja и гипотезы Olita, а фамилия — от реестровых Leśniewski/Serniewski; современное отождествление и высшая региональная принадлежность не навязаны. Wersja polska · nr 148Osoby, role i urzędyJan Leśniowolski — posiadacz Marcin Palecki — poprzedni posiadacz Jarosz Wołowicz — sekretarz GeografiaOpsa — nadane dobra Zabuskie — nadane dobra Ugorskie — nadane dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 10 maja 1590. Zygmunt III potwierdza Janowi Leśniowolskiemu, w rękopisie Лешневольский/Лецневольский, kasztelanowi czerskiemu, staroście brańskiemu i parnawskiemu, dożywotnie posiadanie dworu Opsa i trzech wójtostw. Stefan Batory nadał mu dwór z rolą dworną oraz wójtostwo Opskie z siedmioma wsiami i Zabuskie z dziewięcioma, opisanymi w poprzednim przywileju; za zgodą Stefana nabył też od zmarłego marszałka królewskiego Marcina Paleckiego, zapisanego Полецкий, wójtostwo Ugorskie z miasteczkiem i sześcioma nazwanymi wsiami za 1500 złotych polskich. Ponieważ tę nową sumę na obecnym sejmie zniesiono z wójtostwa zgodnie z konstytucją poprzedniego sejmu, posiadacz prosi o utrzymanie dożywocia na całym majątku. Król uwzględnia jego wierne i kosztowne służby, dowodzenie rotami jazdy przeciw nieprzyjacielowi za Stefana oraz dalszą służbę obecnemu monarsze i Rzeczypospolitej. Zostawia mu do końca życia dwór z rolą, łąkami i ogrodami, trzy wójtostwa z miasteczkiem, wszystkimi wsiami, gruntami osiadłymi i pustymi, łąkami, puszczą, borami, gajami, lasami, dąbrowami i jeziorami, z prawem pobierania wszystkich czynszów, opłat i pożytków. Nic nie płaci monarsze ani skarbowi i nie składa rachunków. Kwota 1500 złotych jest historyczną ceną i zniesionym obciążeniem, nie nowym świadczeniem ani zachowanym zastawem. Sekretarz: Jarosz Wołowicz. Własny rękopis: k. 132v–133v; własny rejestr wewnętrzny i oba rejestry systematyczne: pozycja 157. Powtarzające się własne formy Opsa/Opeskie odróżniono od odziedziczonych Oleskuja i hipotezy Olita, a nazwisko od rejestrowych Leśniewski/Serniewski; nowoczesnej identyfikacji i wyższej przynależności regionalnej majątku nie narzucono. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 14Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 325Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 326Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 327РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0012R2SML VI: 0225L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 149. Пожизненный привилей Миколаю Суходольскому на два села в тиунстве Малые ДирвяныЛисты рукописи / Karty rękopisu133v–134v Дата акта / Data aktu1590-05-14 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 158 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 158 SML VI: 158 Даты документов и срокиУпомянутый документ: ?-07-? Лица, роли и должностиГанна Клопоцкая — получатель права Пётр Кградовский — прежний держатель Миколай Суходольский — получатель права Ярош Волович — секретарь ГеографияОклоны / Окглоны — пожалованное владение Кгорзды — пожалованное владение Тивунство Дырвян Менших — юрисдикция владения Жмудь — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 14 мая 1590 г. Жигимонт III даёт Миколаю Суходольскому, марыенгавзскому старосте и королевскому ротмистру, и его жене Ганне Клопоцкой два села в Жомойтской земле, тивунстве Дырвян Менших: Оклоны/Окглоны с 22 оселыми и пустыми волоками и 12 моргами и Кгорзды с 20 оселыми и пустыми волоками. Ранее Стефан по просьбе панов рады внёс способом аренды на эти сёла 1068 коп литовских грошей ротмистру Дюнемонского замка Петру Кградовскому, его жене и потомкам до выдержания суммы; годовой доход составлял 42 копы. Лист Стефана датирован буквально 1 июля «року восемьдесят второго»; столетие в структурированной дате не дописано. Ганна была женой умершего Кградовского, а её нынешний муж Суходольский добровольно уступает право и сумму, отдаёт лист королю и просит взамен пожизненное держание себе и жене. Король учитывает также его затратные службы при Стефане в качестве кесского старосты и ротмистра в Ливонии и в других войнах против великого князя московского, без щажения здоровья и имущества. Супругам держать сёла в прежних границах со всеми принадлежностями и любыми доходами до их жизней, без всяких повинностей государю и скарбу. Отдельного права пережившему и военной оговорки не добавлено; 42 копы — прежний годовой доход на возмещение суммы, не новая плата. Секретарь: Ярош Волович. Собственная рукопись: л. 133v–134v; собственный внутренний и оба систематических реестра: запись 158. Собственные названия сёл сохранены отдельно от реестрового Oktony и варианта SML Gorki, без навязанного современного отождествления. Wersja polska · nr 149Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: ?-07-? Osoby, role i urzędyHanna Kłopocka — odbiorca prawa Piotr Gradowski — poprzedni posiadacz Mikołaj Suchodolski — odbiorca prawa Jarosz Wołowicz — sekretarz GeografiaOkłony — nadane dobra Gorzdy — nadane dobra Ciwuństwo Małe Dyrwiany — jurysdykcja dóbr Żmudź — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 14 maja 1590. Zygmunt III daje Mikołajowi Suchodolskiemu, staroście marienhauskiemu i rotmistrzowi królewskiemu, oraz jego żonie Hannie Kłopockiej dwie wsie w ziemi żmudzkiej, w ciwuństwie Małe Dyrwiany: Okłony, w rękopisie Оклоны/Окглоны, obejmujące 22 włóki osiadłe i puste oraz 12 morgów, i Gorzdy, zapisane Кгорзды, obejmujące 20 włók osiadłych i pustych. Stefan na prośbę panów rady osadził wcześniej sposobem arendy na tych wsiach sumę 1068 kop groszy litewskich dla rotmistrza zamku zapisanego jako Дюнемонский Piotra Gradowskiego, jego żony i potomków do jej odzyskania; roczny dochód wynosił 42 kopy. List Stefana datowany jest dosłownie na 1 lipca „roku osiemdziesiątego drugiego”; nie uzupełniono stulecia w ustrukturyzowanej dacie. Hanna była żoną zmarłego Gradowskiego, a jej obecny mąż Suchodolski dobrowolnie zrzeka się prawa i sumy oraz oddaje list królowi, prosząc w zamian o dożywocie dla siebie i żony. Monarcha uwzględnia również jego kosztowne służby przy Stefanie jako starosty i rotmistrza kieskiego w Inflantach oraz w innych wojnach przeciw wielkiemu księciu moskiewskiemu, bez oszczędzania zdrowia i majątku. Małżonkowie mają trzymać wsie w dawnych granicach, ze wszystkimi przynależnościami i wszelkimi pożytkami do końca ich życia, bez żadnych powinności monarsze ani skarbowi. Nie dodano osobnej klauzuli przeżycia ani powinności wojennej; 42 kopy to poprzedni roczny dochód na odzyskanie sumy, nie nowa opłata. Sekretarz: Jarosz Wołowicz. Własny rękopis: k. 133v–134v; własny rejestr wewnętrzny i oba rejestry systematyczne: pozycja 158. Własne nazwy wsi zachowano osobno od rejestrowego Oktony i wariantu SML Gorki, bez narzucania nowoczesnej identyfikacji. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 14Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 327Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 328Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 329РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0012R2SML VI: 0225L2Карточка № 150. Согласие Яну Бояновскому заключить договор с Рижским магистратом о долговой суммеЛисты рукописи / Karty rękopisu134v–135r Дата акта / Data aktu1590-06-07 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 159 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 159 SML VI: 159 Даты документов и срокиСрок исполнения: 1601-?-? Лица, роли и должностиЯн Бояновский — сторона дела Павел Коссубски — секретарь ГеографияРига — территориальная принадлежность Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 7 июня 1590 г. Жигимонт III разрешает Яну Бояновскому, названному королевским Lectistrator, заключить с рижским магистратом и горожанами либо иным лицом договор на десять непосредственно следующих лет о 1000 польских флоринах годового платежа, причитающегося монарху от Риги в признание верховного господства и ранее уступленного Бояновскому пожизненно. Он просит согласия ради своих дел; король учитывает постоянную придворную службу с личными имущественными затратами. Бояновский может по договору получить некоторую сумму вперёд за десять лет; размер аванса не указан и не приравнен ни к годовому 1000, ни к вычисленной кратной сумме. Король обещает признать заключённый и юридически засвидетельствованный договор и обеспечить ему надлежащую силу. На весь договорный срок, прямо обозначенный в источнике до 1601 года, Рига освобождается от этого платежа. Король за себя и преемников обещает сохранять освобождение, даже если Бояновский умрёт до истечения десятилетия; по окончании срока королевские права и права Речи Посполитой остаются в силе. Документ скрепить печатями Короны и Великого Княжества Литовского; подписи: Sigismundus Rex и Paulus Kossubski, с сохранением источниковой орфографии. Третий год правления — отдельная формула, не дата договора. Собственная рукопись: л. 134v–135r; собственный внутренний реестр, RGADA оп. 6 с продолжением на следующей странице и SML VI: запись 159. Wersja polska · nr 150Daty dokumentów i terminyTermin wykonania: 1601-?-? Osoby, role i urzędyJan Bojanowski — strona sprawy Paulus Kossubski — sekretarz GeografiaRyga — przynależność terytorialna Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 7 czerwca 1590. Zygmunt III zezwala Janowi Bojanowskiemu, określonemu jako królewski Lectistrator, zawrzeć z magistratem i mieszczanami Rygi albo inną osobą umowę na dziesięć bezpośrednio następujących lat w sprawie 1000 florenów polskich rocznie, należnych monarsze od Rygi na uznanie zwierzchnictwa i już wcześniej odstąpionych Bojanowskiemu dożywotnio. Dworzanin prosi o zgodę ze względu na własne sprawy, a król uwzględnia jego stałą służbę na dworze, ponoszoną z uszczerbkiem i kosztem osobistego majątku. Bojanowski może na podstawie umowy pobrać z góry pewną sumę za te dziesięć lat; jej wysokości nie podano, więc nie utożsamiono jej z rocznym 1000 ani z obliczoną wielokrotnością. Monarcha zapowiada uznanie zawartej i prawnie stwierdzonej umowy oraz jej należytą moc. Przez cały okres kontraktu, w źródle wyraźnie do roku 1601, Ryga ma być wolna od tego świadczenia. Król zobowiązuje siebie i następców do zachowania zwolnienia również wtedy, gdy Bojanowski umrze przed upływem dziesięciolecia; po końcu terminu prawa królewskie i Rzeczypospolitej pozostają zachowane. Dokument opatrzyć pieczęciami Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego; podpisy: Sigismundus Rex i Paulus Kossubski, z zachowaniem źródłowej pisowni. Trzeci rok panowania jest odrębną formułą, nie datą kontraktu. Własny rękopis: k. 134v–135r; własny rejestr wewnętrzny, RGADA op. 6 z kontynuacją na następnej stronie i SML VI: pozycja 159. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 329Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 330РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0012R2РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225L2Карточка № 151. Пожалование Сымону Андреевичу Рымутевичу застенка под ЛидойЛисты рукописи / Karty rękopisu135v–136r Дата акта / Data aktu1590-06-24 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 160 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 160 SML VI: 160 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиНеназванная жена — получатель права Пётр Ревяка — прежний держатель Павел Хршчонович — прежний держатель Сымон Андреевич Рымутевич — получатель пожалования Ярош Волович — секретарь ГеографияЛида — юрисдикция владения Острынская волость — юрисдикция владения Кулевцы — соседнее владение Река Невеша — природная граница Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 24 июня 1590 г. Жигимонт III даёт королевскому одверному Сымону Андреевичу Рымутевичу и его неназванной жене застенок в Лидском повете, королевской Острынской волости, под селом Кулевцами над рекой Невешей. Участок вернулся в распоряжение государя после смерти Петра Ревяки и Павла Хръшчоновича; родства прежних держателей из этого не выведено. Одверный просит дать землю на содержание себе и жене за прилежную службу с молодости Стефану и нынешнему монарху. Король, лично знающий его заслуги, даёт супругам участок до обоих жизней со всеми принадлежностями и доходами, лесами, сеножатями, землями, выгонами и проробками в прежних границах. Они могут пользоваться им, по своей воле искать и прибавлять доходы. Государю не исполнять никакой повинности ни службы, в скарб не платить никаких податей; военная оговорка не добавлена. Площадь не указана; наследственное или отдельное право пережившему не установлено. Секретарь: Ярош Волович. Собственная рукопись: л. 135v–136r; собственный внутренний и оба систематических реестра: запись 160. Местные названия сохранены по источнику без навязанного современного отождествления; Острынская волость в тексте — юрисдикция, отдельная от села Кулевцы. Wersja polska · nr 151Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyŻona Szymona Rymutewicza (imię niepodane) — odbiorca prawa Piotr Rewiaka — poprzedni posiadacz Paweł Chreszczonowicz — poprzedni posiadacz Szymon Andrzejewicz Rymutewicz — odbiorca nadania Jarosz Wołowicz — sekretarz GeografiaLida — jurysdykcja dóbr Włość ostryńska — jurysdykcja dóbr Kulewce — sąsiednie dobra Rzeka Niewiaża — granica naturalna Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 24 czerwca 1590. Zygmunt III nadaje królewskiemu odźwiernemu Szymonowi Andrzejewiczowi Rymutewiczowi i jego niewymienionej z imienia żonie zastanek w powiecie lidzkim, w królewskiej włości ostrzyńskiej, pod wsią Kulewce nad rzeką zapisaną jako Невеша. Grunt wrócił do dyspozycji monarchy po śmierci Piotra Rewiaki i Pawła Chreszczonowicza, w źródle Петр Ревяка i Павел Хръшчонович; nie wywiedziono z tego pokrewieństwa dawnych posiadaczy. Odźwierny prosi o nadanie na utrzymanie siebie i żony, powołując się na pilną służbę od młodych lat Stefanowi i obecnemu królowi. Monarcha, osobiście znający jego zasługi, daje małżonkom grunt do końca obojga życia ze wszystkimi przynależnościami i pożytkami, lasami, łąkami, ziemiami, wygonami i wyrobionymi gruntami, w dawnych granicach. Mogą go użytkować i dowolnie wyszukiwać oraz pomnażać dochody. Nie mają świadczyć królowi żadnych powinności ani służby i nie płacą żadnych podatków do skarbu; nie dodano wyjątku wojennego. Akt nie określa powierzchni i nie ustanawia dziedziczenia ani osobnego prawa przeżycia. Sekretarz: Jarosz Wołowicz. Własny rękopis: k. 135v–136r; własny rejestr wewnętrzny i oba rejestry systematyczne: pozycja 160. Nazwy miejscowe zachowano przy źródłowym zapisie, bez narzucania nowoczesnych identyfikacji; włość ostrzyńska jest w tekście jurysdykcją, odrębną od wsi Kulewce. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 331Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 332РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 152. Подтверждение Криштофу Клишевскому права на плац в БерестьеЛисты рукописи / Karty rękopisu136r–137r Дата акта / Data aktu1590-07-08 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 161 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 161 SML VI: 161 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиНеназванная жена — получатель права Крыштоф Клишевский — владелец Ян Кишка — ходатай ГеографияБрест Литовский — территория, названная при владении Река Буг — природная граница Улица идущая на Пески — улица Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 8 июля 1590 г. Жигимонт III даёт и подтверждает земянину Крыштофу Клишевскому, его жене, детям и потомкам пустой замковый плац в Берестье, до того не приносивший дохода государю и скарбу. Он расположен между домом витебского воеводы Миколая Сапеги и домом соседа-еврея, тылом к Бугу, передом к улице, идущей на Пески, по её левой стороне. По ходатайству Яна Кишки, виленского каштеляна и берестейского старосты, король даёт плац в прежних границах со всеми принадлежностями, моргами, застенками, садами и овощными огородами, на обычной повинности, исполняемой с таких участков Берестейскому замку. Для начатого строительства на пустом участке и покрытия затрат держатель освобождается от всех замковых повинностей, платов и податей на четыре полных года от даты грамоты; сразу по истечении срока все обычные обложения возобновляются. Семья вправе пользоваться недвижимостью, прибавлять доходы и передать, продать или подарить её другому на том же праве. Это не вечное освобождение и не пожизненное держание; площадь не указана. Секретарь: Ярош Волович. Собственная рукопись: л. 136r–137r; собственный внутренний реестр, RGADA op. 6 и SML VI: запись 161, в SML на двух страницах. Сохранены источниковые Клишевъский и падежная форма Клишовъскому; имена жены и детей не названы. Wersja polska · nr 152Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyŻona Krzysztofa Kliszewskiego (imię niepodane) — odbiorca prawa Krzysztof Kliszewski — właściciel Jan Kiszka — osoba wstawiająca się GeografiaBrześć Litewski — obszar wymieniony przy dobrach Rzeka Bug — granica naturalna Ulica prowadząca na Piaski — ulica Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 8 lipca 1590. Zygmunt III nadaje i potwierdza ziemianinowi Krzysztofowi Kliszewskiemu, jego żonie, dzieciom i potomkom pusty plac zamkowy w Brześciu, dotąd niedający dochodu królowi ani skarbowi. Leży on między domem wojewody witebskiego Mikołaja Sapiehy a domem żydowskiego sąsiada, tyłem do Bugu, frontem do ulicy prowadzącej na Piaski, po jej lewej stronie. Za wstawiennictwem Jana Kiszki, kasztelana wileńskiego i starosty brzeskiego, król przyznaje plac w dawnym obwodzie ze wszystkimi przynależnościami, morgami, zastankami, sadami i ogrodami warzywnymi, pod zwykłymi powinnościami należnymi zamkowi brzeskiemu od takich gruntów. Aby umożliwić rozpoczęte zabudowanie pustego placu i poniesienie kosztów, zwalnia posiadacza od wszelkich powinności zamkowych, płatów i podatków na cztery pełne lata od daty dokumentu; zaraz po upływie tego czasu wszystkie zwykłe obciążenia wracają. Rodzina może użytkować nieruchomość, pomnażać jej pożytki oraz przekazać, sprzedać lub darować ją innej osobie na tym samym prawie. Nie jest to zwolnienie wieczyste ani nadanie dożywotnie; powierzchni nie podano. Sekretarz: Jarosz Wołowicz. Własna rękopiśmienna podstawa: k. 136r–137r; własny rejestr wewnętrzny oraz RGADA op. 6 i SML VI: pozycja 161, w SML rozdzielona między dwie strony. Zachowano źródłowe Клишевъский i formę Клишовъскому; imienia żony ani dzieci nie podano. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 332Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 333Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 334РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225L2SML VI: 0225R2Карточка № 153. Пожизненный привилей Малхеру Квинту и его жене на десять волок в Эйшишской волостиЛисты рукописи / Karty rękopisu137r–138r Дата акта / Data aktu1590-07-27 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 162 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 162 SML VI: 162 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиНеназванная жена — получатель права Ян Кунцевич — прежний держатель Лев Сапега — ходатай Мальхер Кнот (в реестрах: Квинт) — получатель права ГеографияОшвиники / заголовок Ашвиники — пожалованное владение Ейшиская волость — территориальная принадлежность Кгирела [?] — пожалованное владение Оранская пуща — соседнее владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 27 июля 1590 г. Жигимонт III даёт слуге канцелярии Малхеру, в рукописи в склонении Кнотю (Кнот), а в польских реестрах Kwint, и его неназванной жене десять волок в Эйшишской волости: семь оселых в сельце Ошвиники (в заголовке Ашвиники) и три, называемые Кгирела, неподалёку от королевской Ораньской пущи. Земля вернулась государю после смерти Яна Кунцевича, новогрудского подкомория и королевского лесничего, которому Стефан прежде дал её пожизненно. Малхер просит пожалование за верную, усердную службу с молодости, с риском для здоровья и потерей имущества; Лев Сапега письменно ходатайствует, рекомендуя его заслуги и пригодность к службе королю и Речи Посполитой. Король вознаграждает службу в канцелярии и поощряет дальнейшую, особо отмечая, что эти десять волок не принадлежали названным лесничествам. Супругам, а после смерти одного также пережившему, даны земли до конца жизни с оселыми людьми, пашнями, моргами, застенками, огородами, лесами, борами, гаями, сеножатями, выпустами, бортным деревом, реками, водами и всеми принадлежностями без изъятия. Разрешено пользоваться и прибавлять доходы, ничего не давая в скарб и не исполняя повинностей; военная оговорка не добавлена. Наследования не установлено. Собственная рукопись: л. 137r–138r; собственный внутренний и оба систематических реестра: запись 162. Позднейшие Oszmianiki/Oszwiniki и Giryli сохранены как варианты реестров без навязанного современного отождествления. Wersja polska · nr 153Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyŻona Malchera (imię niepodane) — odbiorca prawa Jan Kuncewicz — poprzedni posiadacz Lew Sapieha — osoba wstawiająca się Malcher Knot (rejestry: Kwint) — odbiorca prawa GeografiaOszwiniki — nadane dobra Włość ejszyska — przynależność terytorialna [?] — nadane dobra Puszcza orańska — sąsiednie dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 27 lipca 1590. Zygmunt III nadaje słudze kancelarii Malcherowi, w rękopisie zapisanemu w odmianie Кнотю (Knot), a w polskich rejestrach jako Kwint, i jego niewymienionej z imienia żonie dziesięć włók we włości ejszyskiej: siedem osiadłych we wsi Ошвиники (pisownia nagłówka odmienna) oraz trzy zwane Кгирела, niedaleko królewskiej puszczy orańskiej. Grunty wróciły do monarchy po śmierci Jana Kuncewicza, podkomorzego nowogródzkiego i królewskiego leśniczego, któremu Stefan nadał je wcześniej dożywotnio. Malcher prosi o nie za wierną, pilną służbę od młodości, z narażeniem zdrowia i stratą majątku; Lew Sapieha popiera pisemnie jego prośbę, polecając zasługi i przydatność dla króla oraz Rzeczypospolitej. Król wynagradza służbę w kancelarii i chce zachęcić do dalszej, zaznaczając, że owe dziesięć włók nie należało do wspomnianych leśnictw. Małżonkowie, a po śmierci jednego także pozostały przy życiu, otrzymują grunty na całe życie z osiadłymi ludźmi, polami, morgami, zastankami, ogrodami, lasami, borami, gajami, łąkami, wypustami, drzewem bartnym, rzekami, wodami i wszelkimi przynależnościami, niczego nie wyłączając. Mogą użytkować i pomnażać pożytki, nic nie dając do skarbu i nie pełniąc powinności; akt nie dodaje wyjątku wojennego. Nie ustanawia dziedziczenia. Własna rękopiśmienna podstawa: k. 137r–138r; własny rejestr wewnętrzny i oba rejestry systematyczne: pozycja 162. Późniejsze Oszmianiki/Oszwiniki i Giryli zachowano jako warianty rejestrowe, bez narzucania współczesnej identyfikacji. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 334Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 335Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 336РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225R2Карточка № 154. Лист Яну Ильковичу на две волоки земли под Городном на денежном чиншеЛисты рукописи / Karty rękopisu138r–138v Дата акта / Data aktu1590-07-31 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 163 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 163 SML VI: 163 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиНеназванная жена — получатель права Ян Илкович — держатель ГеографияГродно — территория, названная при владении Сухое [?] — владение Пашня двора Городенского — соседнее владение Волоки монастырские святого Николы — соседнее владение Уяздов — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияУяздов, 31 июля 1590 г. Жигимонт III по просьбе гродненского бурмистра Яна Илковича, поддержанной находившимися при короле урядниками Великого князства Литовского, даёт и подтверждает ему, жене, детям и потомкам две пустые, неоселые волоки при Гродно, уже находившиеся в его держании. В рукописи село читается Сухом(?): с одной стороны лежит пашня королевского Гродненского двора, с другой — волоки монастыря св. Николы; предметная помета описи RGADA даёт отличное Juchnej. Семья вправе держать и использовать землю, по своей воле искать и прибавлять доходы, платя только ежегодный голый денежный чинш, размер которого ещё должны установить королевские ревизоры. Никаких других повинностей государю или куда-либо ещё не исполнять. Сумма чинша не указана, держание не ограничено жизнью Яна; отдельное право свободной продажи либо дарения не добавлено. Секретарь: Ярош Волович. Собственная рукопись: л. 138r–138v; собственный внутренний и оба систематических реестра: запись 163. Современное отождествление села не навязано; будущая такса ревизоров не превращена в определённую сумму. Wersja polska · nr 154Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyŻona Jana Ilkowicza (imię niepodane) — odbiorca prawa Jan Ilkowicz — posiadacz GeografiaGrodno — obszar wymieniony przy dobrach Suchoje [?] — dobra Rola dworu grodzieńskiego — sąsiednie dobra Włóki monasteru św. Mikołaja — sąsiednie dobra Ujazdów — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiUjazdów, 31 lipca 1590. Zygmunt III, na prośbę burmistrza grodzieńskiego Jana Ilkowicza, popartą przez obecnych przy królu urzędników Wielkiego Księstwa Litewskiego, daje i potwierdza jemu, żonie, dzieciom i potomkom dwie puste, nieosiadłe włóki przy Grodnie, już będące w jego posiadaniu. W rękopisie wieś czytana Сухом(?) sąsiaduje z jednej strony z rolą królewskiego dworu grodzieńskiego, z drugiej z włókami monasteru św. Mikołaja; marginalna notatka opisu RGADA podaje odmienną formę Juchnej. Rodzina ma trzymać i użytkować ziemię oraz wedle własnej woli wyszukiwać i pomnażać pożytki, płacąc wyłącznie coroczny czynsz pieniężny, którego wysokość dopiero ustalą królewscy rewizorzy. Żadnych innych powinności na rzecz króla ani gdzie indziej nie ma pełnić. Akt nie podaje kwoty czynszu, nie ogranicza nadania do życia Jana i nie dodaje odrębnego prawa swobodnej sprzedaży czy darowizny. Sekretarz: Jarosz Wołowicz. Własna rękopiśmienna podstawa: k. 138r–138v; własny rejestr wewnętrzny i oba rejestry systematyczne: pozycja 163. Nie narzucono nowoczesnego utożsamienia wsi ani nie zamieniono przyszłej taksy rewizorów w określoną sumę. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 336Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 337РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225R2Карточка № 155. Привилей городенскому ковалю Павлу Янгроцкому на вольность его домаЛисты рукописи / Karty rękopisu138v–139r Дата акта / Data aktu1590-08-04 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 164 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 164 SML VI: 164 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиПавел Янкгроцкий — получатель права ГеографияГродно — территория, названная при владении Виленская улица — улица Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 4 августа 1590 г. Жигимонт III удовлетворяет просьбу своего коваля Павла Янъкгроцкого, постоянно служащего при королевском обозе, и освобождает его собственный дом на Виленской улице в Гродно от постоя любых приезжих гостей. При пребывании короля маршалки и становничие, а во время сеймиков, земских роков, гродских рочков и иных съездов староста, гродненский гродский уряд либо кто-либо другой не могут ставить в доме ни одного гостя. Кроме того, Павлу до конца его жизни разрешено заниматься в нём ковальским ремеслом без каких-либо повинностей местному ковальскому цеху, которым издавна пользуются гродненские ковали. Служба при обозе названа основанием милости; новое определённое служебное обязательство не добавлено. Привилей не устанавливает общего освобождения от всех налогов, монополии на ковальство или наследственного распространения прав. Секретарь: Ярош Волович. Собственная рукопись: заголовок на л. 138v, текст и окончание на л. 139r; собственный внутренний и оба систематических реестра: запись 164. Wersja polska · nr 155Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyPaweł Jangrocki — odbiorca prawa GeografiaGrodno — obszar wymieniony przy dobrach Ulica Wileńska — ulica Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 4 sierpnia 1590. Zygmunt III przychyla się do prośby swojego kowala Pawła Jangrockiego, stale służącego przy królewskim obozie, i zwalnia jego własny dom przy ulicy Wileńskiej w Grodnie od kwaterowania wszelkich przyjezdnych gości. Podczas pobytu króla marszałkowie i stanowiczowie, a podczas sejmików, roków ziemskich, roczków grodzkich i innych zjazdów starosta, grodzieński urząd grodzki ani ktokolwiek inny nie mogą umieszczać w tym domu żadnego gościa. Ponadto Paweł otrzymuje do końca swojego życia prawo wykonywania w nim rzemiosła kowalskiego bez jakichkolwiek powinności należących do miejscowego cechu kowalskiego, od dawna używanego przez kowali grodzieńskich. Służba przy obozie jest uzasadnieniem łaski; nie dopisano nowego określonego obowiązku służbowego. Przywilej nie daje ogólnego zwolnienia ze wszystkich podatków, monopolu na kowalstwo ani dziedzicznego rozszerzenia uprawnień. Sekretarz: Jarosz Wołowicz. Własna rękopiśmienna podstawa: nagłówek na k. 138v, treść i zakończenie na k. 139r; własny rejestr wewnętrzny i oba rejestry systematyczne: pozycja 164. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 337Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 338РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 156. Подтверждение мстиславским боярам Оксену, Миките и Опанасу Левоновичам двух пустовщинЛисты рукописи / Karty rękopisu139v–140r Дата акта / Data aktu1590-08-07 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 165 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 165 SML VI: 165 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиМикита Левонович — получатель права Опанас Левонович — получатель права Оксеней Левонович — получатель пожалования Сигизмунд III — выдавший документ Левон Андреевич Горанинов — прежний получатель пожалования, отец Князь Василий Андреевич Полубенский — выдавший прежний документ Ярош Волович — писарь ГеографияМстиславль — территориальная принадлежность Олюшковскую(?) з Зыгнатовщиною — пожалованное владение Романовщина — пожалованное владение Зыгнатовщина [?] — владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 7 августа 1590 г.; собственная рукопись: л. 139v–140r; Жигимонт III подтверждает Оксенею Левоновичу, панцерному боярину из Мстиславского воеводства, действующему также от имени братьев Микиты и Опанаса, держание двух пустовщин в Мстиславском повете на новых чиншевых условиях. Оксеней предъявляет лист прежнего маршалка государского и мстиславского старосты князя Василья Андреевича Полубенского, давшего землю их отцу, в источнике Левону Андреевичу Горанинову, на конную военную службу до воли и ласки государской. Братья держат землю после отца, но подтверждения прежних государей и нынешнего короля не имеют; просят подтвердить её им самим, жёнам, детям и потомкам, освободив от служб и повинностей и оставив только денежный плат. Король удовлетворяет просьбу. В диспозиции стоят источниковые Олюшковскую(?) з Зыгнатовщиною и Романовщиною; сохранено прямое указание двух пустовщин, без превращения трёх форм названий в три независимых пожалования и без навязанного современного отождествления. Даны все прежние принадлежности и доходы, оселые люди, пашни, овощные огороды, леса, боры, гаи, сеножати, поросли, выпусты, реки, воды, уходы, бортное дерево, звериные и птичьи ловы и бобровые гоны. Оксеней, братья, их жёны, дети и потомки вправе держать, использовать землю, искать и прибавлять доходы по своей воле, ежегодно платя в скарб только голый денежный чинш, сумму которого ещё установят местные королевские ревизоры. Никакой иной повинности не исполнять. Прежняя конная служба в новое решение не перенесена; свободная продажа или дарение не добавлены. Секретарь: Ярош Волович. Собственный внутренний реестр, RGADA op. 6 и SML VI: запись 165; помета RGADA сохраняет Olszkowszczyzna, Syhnatowszczyzna, Romanowszczyzna. Старые редакционные Ходкевич, отчество Федорович и фамилия Романин исправлены по собственной рукописной формуле и согласному в этих местах OCR. Wersja polska · nr 156Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyMikita Lewonowicz — odbiorca prawa Opanas Lewonowicz — odbiorca prawa Oksień Lewonowicz — odbiorca nadania Zygmunt III — wystawca Lewon Andrzejewicz Goranin — wcześniejszy odbiorca nadania, ojciec Wasyl Andrzejewicz Połubiński — wystawca wcześniejszego dokumentu Jarosz Wołowicz — pisarz GeografiaMścisław — przynależność terytorialna [?] — nadane dobra Romanowszczyzna — nadane dobra [?] — dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, 7 sierpnia 1590; własna rękopiśmienna podstawa: k. 139v–140r; Zygmunt III potwierdza Oksieniowi Lewonowiczowi, pancernemu bojarowi z województwa mścisławskiego, działającemu również w imieniu swoich braci Mikity i Opanasa, posiadanie dwóch pustowszczyzn w powiecie mścisławskim na nowych warunkach czynszowych. Oksień przedkłada list dawnego marszałka królewskiego i starosty mścisławskiego księcia Wasyla Andrzejewicza Połubińskiego, który nadał te grunty ich ojcu, zapisanemu Левону Андреевичу Горанинову, na konną służbę wojenną do woli i łaski monarchy. Bracia objęli ziemię po ojcu, lecz nie mieli potwierdzenia od poprzednich ani obecnego króla; proszą zatem o potwierdzenie dla siebie, żon, dzieci i potomków, z uwolnieniem od służb i powinności i pozostawieniem wyłącznie pieniężnej opłaty. Król przychyla się do prośby. Nazwy w dyspozycji brzmią źródłowo Олюшковскую(?) з Зыгнатовщиною и Романовщиною; przy zachowaniu wyraźnej liczby dwóch pustowszczyzn nie wydzielono z tego trzeciego niezależnego nadania ani nie narzucono nowoczesnej identyfikacji. Nadanie obejmuje wszystkie dawne przynależności i pożytki, osiadłych ludzi, role, ogrody warzywne, lasy, bory, gaje, łąki, porośla, wypusty, rzeki, wody, uchody, drzewo bartne, łowy zwierzęce i ptasie oraz gony bobrowe. Oksień, bracia, ich żony, dzieci i potomkowie mają trzymać i użytkować ziemię oraz dowolnie wyszukiwać i pomnażać dochody, płacąc corocznie do skarbu tylko czynsz pieniężny, którego kwotę dopiero ustalą miejscowi królewscy rewizorzy. Żadnej innej powinności nie mają pełnić. Dawnej służby konnej nie przeniesiono do nowego rozstrzygnięcia; nie dopisano wolnej sprzedaży ani darowizny. Sekretarz: Jarosz Wołowicz. Własny rejestr wewnętrzny, RGADA op. 6 i SML VI: pozycja 165; pometa RGADA zachowuje nazwy Olszkowszczyzna, Syhnatowszczyzna, Romanowszczyzna. Starsze redakcyjne Chodkiewicz, patronimik Fiedorowicz i nazwisko Romanin skorygowano na podstawie własnej rękopiśmiennej formuły i zgodnego w tych miejscach OCR. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 339Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 340РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225R2Карточка № 157. Привилей мерецким мещанам на права и вольности сроком на четыре годаЛисты рукописи / Karty rękopisu140v–141r Дата акта / Data aktu1590-08-08 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 166 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 166 SML VI: 166 Даты документов и срокиСрок исполнения: 1594-?-? Событие: 1590-07-02 Дата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиГабриель Война — адресат распоряжения Ярош Волович — писарь ГеографияМеречь — территориальная принадлежность Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия8 августа 1590, Варшава. Сигизмунд III по челобитью бурмистров, радцев, лавников и всего мещанского посполитства Мереча и письменному заступничеству земских урядников и шляхты Троцкого воеводства даёт городу четырёхлетнюю льготу после пожара от молнии 2 июля 1590: город выгорел до основания, погибло немало людей и сгорело всё их имущество. С текущего 1590 до прямо названного 1594 года мещане освобождены от чиншей с волок, сеножатных и полевых моргов и домов, капщизны, всяких повинностей, податей и поборов, установленных прошлым сеймом или назначаемых будущими сеймами, а также от подвод для королевских гонцов и посланцев. Этих платежей и повинностей они не должны ни скарбу, ни меречскому державце, ни назначенным сеймом поборцам, и никто не вправе их за это утеснять. Нынешнему меречскому державце, подканцлеру ВКЛ Габриэлю Войне, велено полностью соблюдать привилей; лист под королевской подписью и печатью, писарь Ярош Волович. Рукопись л. 140об–141; 166 в собственном реестре, RGADA оп. 6 и SML VI — номер записи, не лист. Wersja polska · nr 157Daty dokumentów i terminyTermin wykonania: 1594-?-? Zdarzenie: 1590-07-02 Data innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyGabriel Wojna — adresat polecenia Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMerecz — przynależność terytorialna Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki8 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III, po prośbie burmistrzów, rajców, ławników i całego pospólstwa Merecza oraz pisemnym wstawiennictwie urzędników ziemskich i szlachty województwa trockiego, udziela miastu czteroletniej ulgi po pożarze od pioruna z 2 lipca 1590, który spalił miasto do szczętu, pochłonął wielu ludzi i zniszczył ich majątki. Od bieżącego roku 1590 do wskazanego roku 1594 mieszczanie są zwolnieni z czynszów z włók, morgów sianowych i polnych oraz domów, z kapszczyzny, wszelkich powinności, podatków i poborów uchwalonych na ostatnim sejmie lub mających zostać uchwalonymi na przyszłych sejmach, a także z podwód dla królewskich gońców i posłańców. Świadczeń tych nie mają oddawać skarbowi, dzierżawcy mereckiemu ani poborcom sejmowym i nikt nie ma ich z tego powodu niepokoić. Król nakazuje obecnemu dzierżawcy Merecza, podkanclerzemu litewskiemu Gabrielowi Wojnie, zachować przywilej w całości; list opatrzony podpisem królewskim i pieczęcią, pisarz Jarosz Wołłowicz. Rękopis k. 140v–141r; wpis 166 w rejestrze własnym, RGADA op. 6 i SML VI oznacza numer wpisu, nie folio. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 341Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 342РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225R2Карточка № 158. Пожизненный привилей Яну Бояновскому на производство лесных товаров в Бобруйской державеЛисты рукописи / Karty rękopisu141r–141v Дата акта / Data aktu1590-08-08 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 167 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 167 SML VI: 167 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиЯн Бояновский — держатель Ярош Волович — писарь ГеографияБобруйск — территориальная принадлежность Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия8 августа 1590, Варшава. Сигизмунд III за верные службы королевского ложничего Яна Бояновского разрешает ему до конца жизни производить лесные товары и извлекать любые другие возможные доходы в пущах Бобруйской державы, как уже находящихся у него, так и впоследствии выкупленных у держателей: по своему усмотрению распоряжаться товарами, везти их сухим и водным путём и продавать. В основании привилея изложено прежнее пожизненное пожалование Бобруйска с замком, городом, некоторыми сёлами и доходами и право выкупать прочие сёла и земли державы, заложенные разным лицам: Бояновский мог держать уже полученные и позднее выкупленные владения, находить и использовать их доходы. Нынешний лист прямо распространяет разрешение на лесные промыслы и торговлю их продукцией до его смерти; суммы выкупа, объём товаров и отдельная налоговая либо таможенная льгота не названы. Под королевской подписью и печатью; писарь Ярош Волович. Рукопись л. 141–141об; запись 167 в собственном реестре, RGADA оп. 6 и SML VI. Wersja polska · nr 158Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyJan Bojanowski — posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaBobrujsk — przynależność terytorialna Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki8 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III, mając wzgląd na wierne służby Jana Bojanowskiego, łożniczego królewskiego, pozwala mu dożywotnio wyrabiać towary leśne i korzystać z wszelkich innych możliwych pożytków w puszczach dzierżawy bobrujskiej, zarówno obecnie trzymanych, jak i tych, które wykupi z rąk dotychczasowych posiadaczy; może według swej woli nimi rozporządzać, przewozić je lądem i wodą oraz sprzedawać. Przywilej przypomina wcześniejsze dożywotnie nadanie Bojanowskiemu Bobrujska z zamkiem, miastem, niektórymi wsiami i dochodami oraz prawo wykupu pozostałych wsi i gruntów tej dzierżawy zastawionych różnym osobom: wolno mu było trzymać dobra już posiadane i później wykupione oraz wyszukiwać i użytkować ich pożytki. Obecny list rozwija tę podstawę przez wyraźne zezwolenie na gospodarkę i handel produktami leśnymi do końca jego życia; nie określa kwot wykupu, ilości produktów ani osobnego zwolnienia od podatków czy ceł. Podpis królewski i pieczęć; pisarz Jarosz Wołłowicz. Rękopis k. 141r–141v; wpis 167 we własnym rejestrze, RGADA op. 6 i SML VI. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 342Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 343РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225R2Карточка № 159. Лист оршанскому старосте Андрею Сапеге на расследование принадлежности сёл и грунтов Оршанскому староствуЛисты рукописи / Karty rękopisu141v–142r Дата акта / Data aktu1590-08-10 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 168 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 168 SML VI: 168 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиИван Голуб — держатель Андрей Сапега — получатель права Ярош Волович — писарь ГеографияОрша — территориальная принадлежность Село пашино — владение Черчиче — владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия10 августа 1590, Варшава. Сигизмунд III по просьбе Андрея Сапеги, старосты оршанского и державцы оранского, разрешает ему правным порядком добиваться возврата сёл и земель Оршанского староства, которыми, по его сообщению, некоторые жители повета самовольно завладели без законного права. Особо назван местный земянин Иван Голуб, держащий и использующий сёла Пашино и Черчиче; разрешение касается взыскания этих владений с него и со всех прочих незаконных держателей королевских земель того староства. После законного возвращения сёла и земли должны быть присоединены к староству, а Сапега вправе до конца жизни держать их на том же праве, на котором получил староство от короля, и пользоваться всеми их доходами. Лист разрешает правовое взыскание и устанавливает пользование возвращёнными землями; утверждение о беззаконном захвате передано как заявление старосты. Под королевской подписью и печатью; писарь Ярош Волович. Рукопись л. 141об–142; запись 168 в собственном реестре, RGADA оп. 6 и SML VI. Wersja polska · nr 159Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyIwan Hołub — posiadacz Andrzej Sapieha — odbiorca prawa Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaOrsza — przynależność terytorialna Paszyno — dobra Czerczycze — dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki10 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III, na prośbę Andrzeja Sapiehy, starosty orszańskiego i dzierżawcy orańskiego, pozwala mu prawnie dochodzić wsi i gruntów należących do starostwa orszańskiego, które według jego doniesienia różni mieszkańcy powiatu samowolnie zajęli bez tytułu prawnego. W szczególności wymieniono ziemianina Iwana Hołuba, trzymającego i użytkującego Paszyno i Czerczycze; upoważnienie obejmuje dochodzenie tych dóbr od niego oraz od wszystkich innych bezprawnych posiadaczy dóbr królewskich tego starostwa. Dopiero po prawnym odzyskaniu wsie i grunty mają być przyłączone do starostwa, a Sapieha ma je trzymać dożywotnio na tym samym prawie, na którym posiada starostwo z królewskiego nadania, i pobierać wszystkie płynące z nich pożytki. List daje zgodę na dochodzenie praw i określa warunki korzystania z odzyskanych dóbr; zarzut bezprawnego posiadania jest relacją starosty. Podpis królewski i pieczęć; pisarz Jarosz Wołłowicz. Rękopis k. 141v–142r; wpis 168 w rejestrze własnym, RGADA op. 6 i SML VI. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 343Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 344РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 160. Пожалование мстиславскому боярину Мартину Немержину службы земли в селе Вехраны на денежном чиншеЛисты рукописи / Karty rękopisu142v–143r Дата акта / Data aktu1590-08-09 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 169 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 169 SML VI: 169 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиМартин Немчыно [?] — получатель пожалования Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Волович — писарь ГеографияМстиславль — территориальная принадлежность Вехраны — владение Тимовинская служба — пожалованное владение Уяздов — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия9 августа 1590, Уяздов (Ujazdów). Сигизмунд III по личному челобитью мстиславского боярина Мартина, повторённого в рукописи как «Мартинъ Немъчыно» (реестры Niemieżyn; формы фамилии не сведены принудительно к одному чтению), даёт ему, жене, детям и потомкам одну службу земли в селе Вехранах Мстиславского воеводства, называемую в сохранённом чтении Тимовинской, при польской помете Timowinska. По заявлению просителя, службу держали и использовали другие местные бояре, не имея на неё известного права. В дачу входят все прежние принадлежности, пахотные и непахотные земли, леса, боры, гаи и сеножати; семья и потомки могут держать их, пользоваться и по своей воле находить и увеличивать доходы. Они обязаны только ежегодным денежным чиншем в скарб, сумму которого ещё установят королевские ревизоры на месте; иных повинностей на мстиславских воевод не несут. Определение чинша не поручено Богдану Сапеге, свободное отчуждение не оговорено. «На чиншу голом пенежном» — условие денежного чинша, а не топоним Голодчице. Лист под королевской подписью и печатью, писарь Ярош Волович. Рукопись л. 142об–143; запись 169 в собственном реестре, RGADA оп. 6 и SML VI. Wersja polska · nr 160Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyMarcin Niemczyn (?) / rejestry: Niemieżyn — odbiorca nadania Zygmunt III — wystawca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMścisław — przynależność terytorialna Wechrany — dobra Timowinska — nadane dobra Ujazdów — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki9 sierpnia 1590, Ujazdów. Zygmunt III, po osobistej prośbie bojara mścisławskiego Marcina, w rękopisie powtarzanego jako «Мартинъ Немъчыно» (w rejestrach Niemieżyn; związek form nazwiska pozostawiono bez przymusowego ujednolicenia), nadaje jemu, żonie, dzieciom i potomkom jedną służbę ziemi we wsi Wechrany w województwie mścisławskim, zwaną w zachowanym odczycie Тимовинская, przy polskiej marginalnej formie Timowinska. Petent podał, że trzymają ją i użytkują inni miejscowi bojarzy bez wiadomego im prawa. Nadanie obejmuje wszystkie dawne przynależności, grunty orne i nieorne, lasy, bory, gaje i sianożęci; rodzina i potomkowie mogą trzymać dobra, użytkować je i według swej woli wyszukiwać oraz powiększać pożytki. Obowiązek stanowi jedynie coroczny pieniężny czynsz do skarbu, którego wysokość mają dopiero wyznaczyć królewscy rewidenci na miejscu; innych powinności na rzecz wojewodów mścisławskich pełnić nie mają. Akt nie przypisuje ustalenia czynszu Bohdanowi Sapieże ani nie nadaje swobodnej alienacji. Zwrot «na czynszu gołym» określa sam czynsz pieniężny, nie miejscowość Gołodczyce. List pod podpisem królewskim i pieczęcią, pisarz Jarosz Wołłowicz. Rękopis k. 142v–143r; wpis 169 we własnym rejestrze, RGADA op. 6 i SML VI; Ujazdów i słownie zapisany dzień dziewiąty odczytano z własnej formuły końcowej. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 15Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 345Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 346РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013L2SML VI: 0225R2Карточка № 161. Привилей Миколаю Криштофу Радзивиллу на Трокское воеводствоЛисты рукописи / Karty rękopisu143r–144r Дата акта / Data aktu1590-08-10 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 170 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 170 SML VI: 170 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиЯн Глебович на Дубровна — покойное лицо; прежний держатель Миколай Криштоф Радзивилл — получатель права Сигизмунд Август — выдавший прежний документ Ярош Волович — писарь ГеографияТроки — территория должности Грезская волость — пожалованное владение Курклевская волость — пожалованное владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия10 августа 1590, Варшава. Сигизмунд III даёт Миколаю Криштофу Радзивиллу, князю на Несвиже и Олыке, прежнему троцкому каштеляну и державце шовленскому, Троцкое воеводство до конца жизни либо до повышения на большую и более доходную достоинность. Основанием служат заслуги перед Сигизмундом Августом, Стефаном, нынешним королём и Речью Посполитой: сенаторский совет, личный и денежный вклад в походы Стефана против великого князя московского с собственными конными и пешими почтами, риском крови и утратами имений. С должностью передаются её место и достоинство в раде, власть, шляхетские, городские, волостные, еврейские и татарские присуды и старые доходы: Троцкий замок и город, капщизна, Грезская и Курклевская волости, три принадлежащих фольварка, путные бояре, мещане и подданные. При воеводстве оставлены также владения, прежде данные взамен дворов Рудники, Терейшишки и Межиреч, которые Сигизмунд Август присоединил к своему столу. Радзивилл пользуется правами и доходами по примеру умершего воеводы Яна Глебовича на Дубровне и прежних воевод; прежние дворы королевского стола не смешаны с полученной за них заменой. Под королевской подписью и печатью, писарь Ярош Волович. Рукопись л. 143–144; запись 170 в собственном реестре, RGADA оп. 6 и SML VI. Wersja polska · nr 161Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyJan Hlebowicz na Dąbrownie — osoba zmarła; poprzedni posiadacz Mikołaj Krzysztof Radziwiłł — odbiorca prawa Zygmunt August — wystawca wcześniejszego dokumentu Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaTroki — obszar urzędu Włość grezska — nadane dobra Włość kurklewska — nadane dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki10 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III nadaje Mikołajowi Krzysztofowi Radziwiłłowi, księciu na Nieświeżu i Ołyce, dotychczasowemu kasztelanowi trockiemu i dzierżawcy szawelskiemu, województwo trockie do końca życia albo do wyniesienia na większą i dochodniejszą godność. Uzasadnia awans dawnymi służbami dla Zygmunta Augusta, Stefana oraz obecnego króla i Rzeczypospolitej, radą senatorską i osobistym oraz finansowym udziałem w wyprawach Stefana przeciw wielkiemu księciu moskiewskiemu, z własnymi pocztami konnymi i pieszymi, ryzykiem krwi i stratami majątku. Urząd otrzymuje z należnym miejscem i powagą w radzie, władzą, sądami szlacheckimi, miejskimi, wołostnymi, żydowskimi i tatarskimi oraz dawnymi dochodami: zamkiem i miastem Troki, kapszczyzną, wołościami Grezską i Kurklewską, trzema przynależnymi folwarkami oraz bojarami putnymi, mieszczanami i poddanymi. Pozostają też przy urzędzie dobra zamienne nadane za dwory Rudniki, Terejszyszki i Międzyrzecz, które Zygmunt August przyłączył do własnego stołu. Radziwiłł ma korzystać z uprawnień i dochodów jak zmarły wojewoda Jan Hlebowicz na Dąbrownie i wcześniejsi wojewodowie; dwory stołu królewskiego odróżniono od dóbr otrzymanych w zamian. Podpis królewski i pieczęć, pisarz Jarosz Wołłowicz. Rękopis k. 143r–144r; wpis 170 w rejestrze własnym, RGADA op. 6 i SML VI. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 346Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 347Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 348РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0225R2Карточка № 162. Привилей Абраму Мышке на три села Луцкого владычестваЛисты рукописи / Karty rękopisu144r–145r Дата акта / Data aktu1590-08-14 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 171 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 171 SML VI: 171 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1587-?-? Дата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиОстафий Волович — кредитор Василей Феидюшко — исполнитель распоряжения Абрам Мышка — получатель пожалования Иона Борзобогатый Красенский — должник Ярош Волович — писарь ГеографияВладыцтво луцкое — юрисдикция владения Тевковичи; тевковичы — пожалованное владение Тороканы — пожалованное владение Речица — пожалованное владение Пинская держава (предметный заголовок РГАДА) — территория в заголовке Пинск — юрисдикция владения Жидычинская архимандрия — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия14 августа 1590 г., Варшава. Сигизмунд III подтверждает Абраму Мышке, стольнику Волынской земли и овруцкому старосте, уступленное умершим Остафеем Воловичем право на три села Жидычинской архимандрии в Пинском повете: Речыцу, Тевковичи и Тороканы, со всеми людьми и грунтами. Волович, виленский воевода и канцлер ВКЛ, взыскал с луцкого владыки и жидычинского архимандрита Ионы Борзобогатого Красенского 59 227 польских злотых по декрету Сигизмунда Августа и обязательствам должника, обеспеченным на его собственных наследственных и церковных имуществах и его особе. Комиссаров для исполнения посылали при Сигизмунде Августе, Генрихе и Стефане; пинский хорунжий Василей Феидюшко по поручению Генриха передал Воловичу названные три села. После длительного владения Волович в 1587 г. уступил их Мышке тем же правом и выдал подписанный и запечатанный лист, который Мышка предъявил нынешнему королю. Подтверждены уже осуществляемое владение и пользование всеми доходами, с возможностью приумножать и изыскивать их по своей воле, в объёме прежнего титула; новое безусловное право свободной собственности или пожизненный срок не сформулированы. Писарь Ярош Волович; собственный акт 144r–145r, запись 171 во всех трёх реестрах. Собственные Тевковичи/Тороканы/Речыца сохранены отдельно от реестровых Temrowicze/Trokany/Reczyce; луцкая церковная принадлежность не подменяет Пинский повет. Wersja polska · nr 162Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1587-?-? Data innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyOstafi Wołłowicz — wierzyciel Wasyl Fejdiuszko — wykonawca polecenia Abram Myszka — odbiorca nadania Jona Borzobohaty Krasieński — dłużnik Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWładyctwo łuckie — jurysdykcja dóbr Tewkowicze — nadane dobra Torokan — nadane dobra Reczyca — nadane dobra Dzierżawa pińska — przedmiotowy nagłówek RGADA — obszar w nagłówku Pińsk — jurysdykcja dóbr Archimandria żydyczyńska — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki14 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III potwierdza Abramowi Myszce, stolnikowi ziemi wołyńskiej i staroście owruckiemu, przejęte od zmarłego Ostafiego Wołłowicza prawo do trzech wsi archimandrii żydyczyńskiej w powiecie pińskim: Reczycy, Tewkowicz i Torokan, ze wszystkimi ludźmi i gruntami. Wołłowicz, wojewoda wileński i kanclerz WKL, uzyskał przeciw władyce łuckiemu i archimandrycie żydyczyńskiemu Jonie Borzobohatemu Krasieńskiemu wyrok na 59 227 złotych polskich, oparty na dekrecie Zygmunta Augusta i zobowiązaniach dłużnika zabezpieczonych na jego własnych dziedzicznych oraz cerkiewnych dobrach i osobie. Komisarzy egzekucyjnych wysyłano za Zygmunta Augusta, Henryka i Stefana; chorąży piński Wasyl Fejdiuszko, działając z polecenia Henryka, wprowadził Wołłowicza w posiadanie tych trzech wsi. Po dłuższym władaniu Wołłowicz w 1587 r. odstąpił je Myszce dokładnie tym samym prawem i wydał podpisany, opieczętowany list, teraz przedstawiony królowi. Potwierdzenie obejmuje już wykonywane posiadanie, korzystanie ze wszystkich dochodów oraz ich przysporzenie i wyszukiwanie według własnej woli, w granicach poprzedniego tytułu; nie dodaje nowego prawa wolnej własności ani dożywocia. Pisarz Jarosz Wołłowicz; rękopis k. 144r–145r, wpis 171 we wszystkich trzech rejestrach. Rękopiśmienne Tewkowicze/Torokany/Reczyca zachowano osobno od wariantów rejestrowych Temrowicze/Trokany/Reczyce; łucka przynależność cerkiewna nie zastępuje położenia w powiecie pińskim. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 348Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 349Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 350РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0225R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 163. Пожизненный привилей князю Яну Богдановичу Лукомскому на двадцать волок в Лидском староствеЛисты рукописи / Karty rękopisu145r–145v Дата акта / Data aktu?-08-? Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 172 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 172 SML VI: 172 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиКнязь Фрыдрых Богданович Лукомский — брат, выступивший с просьбой Князь Богдан Андреевич Лукомский — отец, прежний держатель, отказывающийся от права Князь Ян Богданович Лукомский — получатель права Ярош Волович — писарь Зофея Ивановна Служчанка — жена прежнего держателя ГеографияЛида — юрисдикция владения Войтовство Верху Лидское — юрисдикция владения Дерковичи — пожалованное владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия15 августа, год ?; Варшава. Сигизмунд III даёт самому князю Яну Богдановичу Лукомскому до конца его жизни двадцать волок в Дерковичах Верхулидского войтовства Лидской замковой волости: шестнадцать оселых людьми и четыре пустых. Ранее отец Яна, князь Богдан Андреевич Лукомский, и его жена Зофея Ивановна Служчанка держали эти земли при Сигизмунде Августе, а Генрих подтвердил им пожизненное право. Оба добровольно уступили своё право и вернули землю в свободное распоряжение короля; смерть отца или вдовство жены не указаны. За Яна просил его родной брат Фрыдрых Богданович Лукомский, королевский секретарь и дворянин, при поддержке панов рады Короны и ВКЛ; король отметил верные службы Фрыдрыха с затратой собственного имущества. Ян получает службы людей, все платы, доходы и прибыли, с правом приумножать и изыскивать их по своей воле. Новое совместное право жене, детям или брату, как и освобождение от налогов или воинской службы, не добавлено. Писарь Ярош Волович; собственный акт 145r–145v, запись 172 в собственном реестре, RGADA оп.6 и SML VI. Месяц и день написаны словами, но буквенно-числовой год остаётся неустановленным (?); 1590 из реестровой годовой рубрики не принят за собственную дату. Wersja polska · nr 163Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyFrydrych Bohdanowicz Łukomski — brat występujący z prośbą Bohdan Andrejewicz Łukomski — ojciec, poprzedni posiadacz zrzekający się prawa Jan Bohdanowicz Łukomski — odbiorca prawa Jarosz Wołłowicz — pisarz Zofia Iwanowna Służczanka — żona poprzedniego posiadacza GeografiaLida — jurysdykcja dóbr Wójtostwo Werchu Lidzkie — jurysdykcja dóbr Derkowicze — nadane dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki15 sierpnia, rok ?; Warszawa. Zygmunt III nadaje samemu księciu Janowi Bohdanowiczowi Łukomskiemu do końca jego życia dwadzieścia włók w Derkowiczach, w wojtowstwie Wiercholidzkim wołości zamku lidzkiego: szesnaście osiadłych ludźmi i cztery puste. Wcześniej ojciec Jana, książę Bohdan Andrejewicz Łukomski, i jego żona Zofia Iwanowna Służczanka posiadali te grunty za Zygmunta Augusta, a Henryk zatwierdził im dożywocie. Oboje dobrowolnie odstąpili od swego prawa i oddali ziemię do swobodnego rozporządzenia królewskiego; nie opisano śmierci ojca ani wdowieństwa żony. O nadanie Janowi wystąpił jego rodzony brat Frydrych Bohdanowicz Łukomski, sekretarz i dworzanin królewski, wsparty przez panów rady koronnej i litewskiej; król podkreśla wierne służby Frydrycha, pełnione z uszczerbkiem majątku. Jan ma korzystać ze służb poddanych, wszystkich opłat, dochodów i pożytków oraz je pomnażać i wyszukiwać według swojej woli. Nie dodano nowego współuprawnienia żonie, dzieciom lub bratu ani zwolnienia od podatków czy służby wojskowej. Pisarz Jarosz Wołłowicz; rękopis k. 145r–145v, wpis 172 w rejestrze własnym, RGADA op.6 i SML VI. Miesiąc i dzień są słowne, lecz rok zapisany znakami liczbowymi pozostaje nierozstrzygnięty (?); nie przejęto 1590 z rocznej rubryki rejestru. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 350Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 351РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0225R2Карточка № 164. Привилей доктору Буцелле на варение соли в Великом княжестве ЛитовскомЛисты рукописи / Karty rękopisu146r–146v Дата акта / Data aktu1590-08-15 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 173 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 173 SML VI: 173 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиМиколай Буцелла — держатель ГеографияВеликое княжество Литовское — территориальная принадлежность Велички — владение Бохненские соляные копи — владение Висла — упомянутое место Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия15 августа 1590 г., Варшава. Сигизмунд III предоставляет своему главному врачу, шляхетному Миколаю Буцелле, исключительное право варить соль во всём ВКЛ до конца его жизни, продолжая привилегию, которой тот несколько лет пользовался при Стефане. Основания — верные службы обоим королям и польза шляхты и жителей: изобилие соли должно понизить её цену. Буцелла может выбрать место в королевских или шляхетских имениях, получив добровольное согласие держателя или владельца. При его жизни король не разрешит такого солеварения никому другому; даже последующее противоречащее разрешение объявляется недействительным. В казну Буцелла ничего не платит, весь доход оставляет себе. Необходимую соль, названную Stolmach, он вправе покупать от имени короля у нынешних и будущих жупников Велички и Бохни, по одному злотому за хорошо насыпанную бочку, в потребном количестве. Соль можно доставлять к Висле и везти водой либо сушей без мыта и препятствий как королевскую, хотя куплена она на его собственные деньги. После смерти потомки могут довезти, выварить и продать оставшийся запас, в том числе соль в дороге, с теми же свободами до полной распродажи; новые закупки и перевозки без отдельного королевского разрешения запрещены. Подпись и печать короля, третий год правления; писарь не назван. Собственный акт 146r–146v, запись 173 во всех трёх реестрах. Акт составлен по-польски. Wersja polska · nr 164Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyMikołaj Bucella — posiadacz GeografiaWielkie Księstwo Litewskie — przynależność terytorialna Żupy Wielickie — dobra Żupy Bocheńskie — dobra Wisła — miejsce wspomniane Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki15 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III przyznaje swemu najwyższemu lekarzowi, szlachetnemu Mikołajowi Bucelli, wyłączne prawo warzenia soli w całym WKL do końca jego życia, kontynuując uprawnienie wykonywane przez kilka lat za Stefana. Nagradza jego wierne służby i wskazuje korzyść szlachty oraz mieszkańców: obfitość soli ma obniżyć cenę. Bucella może wybrać miejsce w dobrach królewskich lub szlacheckich, uzyskawszy dobrowolną zgodę dzierżawcy lub właściciela. Król nie zezwoli nikomu innemu na warzenie soli w WKL za jego życia; nawet wydane później sprzeczne pozwolenie ma być nieważne. Bucella nic nie oddaje skarbowi, a całość obraca na własny pożytek. Potrzebną sól określoną jako Stolmach może brać z żup wielickich i bocheńskich od obecnych i przyszłych żupników w imieniu króla, po złotym za dobrze nasypaną beczkę, w ilości odpowiadającej potrzebom. Wolno ją doprowadzić do Wisły i wieźć wodą lub lądem bez myta i utrudnień jak sól królewską, choć kupiona jest za jego własne pieniądze. Po śmierci Bucelli potomkowie mogą dowieźć, warzyć i sprzedać pozostały zapas, także znajdujący się w drodze, korzystając z tych samych wolności aż do wyprzedania; nowych zakupów i przewozów bez odrębnego pozwolenia królewskiego im nie wolno. Podpis i pieczęć królewska, trzeci rok panowania; brak nazwanego pisarza. Rękopis k. 146r–146v, wpis 173 we wszystkich trzech rejestrach. Akt sporządzono po polsku. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 352Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 353РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0225R2Карточка № 165. Пожалование Малхеру Киюту восьми волок в селе КонохиЛисты рукописи / Karty rękopisu147r–147v Дата акта / Data aktu1590-08-16 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 174 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 174 SML VI: 174 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1589-?-? Дата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиЛев Сапега — уступающий право Мальхер Киють — получатель пожалования Ярош Волович — писарь Дорота Фирлеевна з Дубровицы — жена, уступающая прежнее пожизненное держание Ганна Бентковская — жена, совместная получательница пожизненного права ГеографияКонохи — упомянутое место Бакшты — пожалованное владение Василишская держава — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия16 августа 1590 г., Варшава. Сигизмунд III подтверждает земянину Малхеру Киюту и его жене Ганне Бентковской пожизненное держание восьми оседлых волок конюхов в селе Бакшты (в рукописи Бакъштах), в Василишской державе. Супруги представили скреплённый печатями и подписями лист канцлера ВКЛ Льва Сапеги и его жены Дороты Фирлеевны из Дубровицы, выданный в 1589 г.: прежние держатели уступили своё пожизненное право, от него отреклись, ввели Киютов во владение и позволили добиваться королевского подтверждения. По просьбе Малхера король даёт обоим супругам то же право до конца их жизней, с оседлыми людьми, пашнями и пустыми землями, огородами, лесами, реками, сенокосами, денежной и медовой данью, ржаными и овсяными дяклами, прочими доходами и принадлежностями. Разрешено строить двор, пахать, устраивать пруды и мельницы, поселять подданных и умножать доходы. Королю и казне ничего не платят и иных повинностей не несут, кроме земской военной службы наравне с прочей шляхтой ВКЛ при необходимости. Подпись и печать короля; писарь Ярош Волович. Собственный акт 147r–147v, запись 174. Заголовок акта и реестры называют Konochy/Konochach; повторения в основном тексте указывают Бакшты, а конюхов характеризует волоки. В предметной рубрике RGADA — Barszty; различия свидетелей сохранены без создания второй деревни. Wersja polska · nr 165Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1589-?-? Data innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyLew Sapieha — ustępujący prawo Malcher Kijut — odbiorca nadania Jarosz Wołłowicz — pisarz Dorota Firlejówna z Dubrowicy — żona ustępująca wcześniejsze dożywotnie posiadanie Hanna Bentkowska — żona, wspólna odbiorczyni prawa dożywotniego GeografiaKonochy — miejsce wspomniane Bakszty — nadane dobra Dzierżawa wasiliska — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki16 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III potwierdza ziemianinowi Malcherowi Kijutowi i jego żonie Hannie Bentkowskiej dożywotnie trzymanie ośmiu osiadłych włók koniuchów we wsi Bakszty, w dzierżawie wasiliszkiej. Małżonkowie przedstawili opieczętowany i podpisany list kanclerza WKL Lwa Sapiehy oraz jego żony Doroty Firlejówny z Dubrowicy, wystawiony w 1589 r.: odstąpili oni swoje dożywotnie prawo, zrzekli się go, wpuścili Kijutów w posiadanie i zezwolili zabiegać o potwierdzenie królewskie. Król przyjmuje prośbę Malchera i nadaje obojgu małżonkom to samo prawo do końca ich żywotów, ze wszystkimi osiadłymi ludźmi, gruntami uprawnymi i pustymi, ogrodami, lasami, rzekami, łąkami, danią pieniężną i miodową, dziakłami żytnimi i owsianymi oraz innymi dochodami i przynależnościami. Wolno budować dwór, uprawiać rolę, zakładać stawy i młyny, osadzać poddanych i pomnażać pożytki. Nie płacą nic królowi ani skarbowi i nie pełnią innych powinności poza ziemską służbą wojenną na równi z pozostałą szlachtą WKL w razie potrzeby. Podpis i pieczęć króla; pisarz Jarosz Wołłowicz. K. 147r–147v, wpis 174. Nagłówek własny i rejestry podają Konochy/Konochach; powtarzany korpus wskazuje Bakszty, a koniuchów określa charakter włók. RGADA ma dodatkowo rubrykę Barszty; zachowano różnice świadków bez tworzenia drugiej wsi. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 354Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 355РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0225R2Карточка № 166. Привилей Адаму Хрептовичу на уряд новогрудского подкоморияЛисты рукописи / Karty rękopisu147v–148v Дата акта / Data aktu1590-08-18 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 175 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 175 SML VI: 175 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиТеодор Скумин — проситель Ян Кунцевич — покойное лицо; прежний держатель Адам Хребтович — получатель права Ярош Волович — писарь ГеографияНовогрудок — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия18 августа 1590 г., Варшава. Сигизмунд III жалует Адаму Хрептовичу уряд новогрудского земского подкомория, остававшийся вакантным после смерти Яна Кунцевича, подкомория и королевского лесничего оранского, перелайского и мерецкого. Теодор Скумин, новогрудский воевода, вместе с земскими и гродскими урядниками и шляхтой воеводства прислали скреплённое печатями письмо с собрания в Новогрудке, представив четырёх избранных кандидатов и прося короля выбрать одного достойного и утвердить привилеем. Упорядочивая земские суды и предупреждая задержки правосудия, король выбирает из них Хрептовича как хорошо оседлого в повете, пригодного к уряду и заслуженного перед монархом и Речью Посполитой. Ему предоставляются уряд, подобающие честь, место, власть и доходы до конца жизни либо до лучшего обеспечения и возвышения королём. Наследственная передача уряда не устанавливается. Подпись и печать короля; писарь Ярош Волович. Собственный акт 147v–148v, запись 175 во всех трёх реестрах. Wersja polska · nr 166Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyTeodor Skumin — proszący Jan Kuncewicz — osoba zmarła; poprzedni posiadacz Adam Chreptowicz — odbiorca prawa Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaNowogródek — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki18 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III nadaje Adamowi Chreptowiczowi urząd podkomorzego ziemskiego nowogródzkiego, wakujący po śmierci Jana Kuncewicza, podkomorzego i królewskiego leśniczego orańskiego, przełajskiego i mereckiego. Teodor Skumin, wojewoda nowogródzki, wraz z urzędnikami ziemskimi i grodzkimi oraz szlachtą województwa przesłali opieczętowane pismo ze zgromadzenia w Nowogródku, przedstawiając czterech elektów i prosząc króla o wybór jednego godnego kandydata oraz zatwierdzenie przywilejem. Aby uporządkować sądy ziemskie i zapobiec zwłoce w wymiarze sprawiedliwości, król wybiera spośród nich Chreptowicza jako dobrze osiadłego w powiecie, odpowiedniego na urząd i zasłużonego wobec monarchy oraz Rzeczypospolitej. Otrzymuje on urząd ze wszystką należną czcią, miejscem, władzą i pożytkami do końca życia albo do lepszego zaopatrzenia i wywyższenia przez króla. Nie jest to dziedziczne nadanie urzędu. Podpis i pieczęć królewska; pisarz Jarosz Wołłowicz. Rękopis k. 147v–148v, wpis 175 we wszystkich trzech rejestrach. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 355Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 356Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 357РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0226L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 167. Привилей Яну Пашковскому на сёла Пелевы и Конюхов в Василишской державеЛисты рукописи / Karty rękopisu148v–149v Дата акта / Data aktu1590-08-18 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 176 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 176 SML VI: 176 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1589-?-? Дата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиЛев Сапега — уступающий право Ян Пашковский — получатель пожалования Ярош Волович — писарь Дорота Фирлеевна з Дубровицы — жена, уступающая прежнее пожизненное держание Ганна Яшевская — жена, совместная получательница пожизненного права ГеографияПелевцы — пожалованное владение Конюхи — упомянутое место Василишская держава — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия18 августа 1590 г., Варшава. Сигизмунд III подтверждает земянину Яну Пашковскому и его жене Ганне Яшевской (источниковая форма Яшевъская) пожизненное держание одного сельца Пелевцы (Пелевъцы), десяти оседлых волок конюхов в Василишской державе. Ян представил скреплённый печатями и подписями лист канцлера ВКЛ Льва Сапеги и его жены Дороты Фирлеевны из Дубровицы за 1589 г., которым они уступили Пашковским своё пожизненное право, впустили во владение и позволили добиваться королевского подтверждения. По просьбе Яна король даёт обоим супругам то же право до конца их жизней со всеми людьми, пашнями, пустошами, огородами, лесами, водами, сенокосами, чиншами, повинностями и доходами, в границах и обходах сельца. Дозволено присваивать доходы, строить двор, пахать, устраивать пруды и мельницы, поселять подданных и умножать доходы. Королю и казне не платят и иных повинностей не несут, кроме земской военной службы наравне с прочей шляхтой ВКЛ. Подпись и печать короля; писарь Ярош Волович. Собственный акт 148v–149v, запись 176. Сохранено собственное Пелевцы против реестрового Pielewy; Koniuchow — определение при названии сельца, а не доказательство второй пожалованной деревни. Wersja polska · nr 167Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1589-?-? Data innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyLew Sapieha — ustępujący prawo Jan Paszkowski — odbiorca nadania Jarosz Wołłowicz — pisarz Dorota Firlejówna z Dubrowicy — żona ustępująca wcześniejsze dożywotnie posiadanie Hanna Jaszewska — żona, wspólna odbiorczyni prawa dożywotniego GeografiaPelewcy — nadane dobra Koniuchy — miejsce wspomniane Dzierżawa wasiliska — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki18 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III potwierdza ziemianinowi Janowi Paszkowskiemu i jego żonie Hannie Jaszewskiej dożywotnie trzymanie jednego sioła Pelewcy, dziesięciu osiadłych włók koniuchów w dzierżawie wasiliszkiej. Jan przedstawił opieczętowany i podpisany list kanclerza WKL Lwa Sapiehy i jego żony Doroty Firlejówny z Dubrowicy z 1589 r., którym odstąpili Paszkowskim swe dożywotnie prawo, wpuścili ich w posiadanie i pozwolili starać się o potwierdzenie królewskie. Na prośbę Jana król nadaje obojgu małżonkom to samo prawo do końca ich żywotów, ze wszystkimi ludźmi, gruntami uprawnymi, pustkami, ogrodami, lasami, wodami, łąkami, czynszami, powinnościami i pożytkami, w granicach i obchodach sioła. Mogą pobierać dochody, budować dwór, uprawiać rolę, zakładać stawy i młyny, osadzać poddanych i pomnażać pożytki. Nie płacą królowi ani skarbowi i nie pełnią innych powinności poza ziemską służbą wojenną na równi ze szlachtą WKL. Podpis i pieczęć króla; pisarz Jarosz Wołłowicz. K. 148v–149v, wpis 176. Zachowano własne Pelewcy wobec rejestrowego Pielewy; Koniuchow jest określeniem przy nazwie sioła, nie dowodem drugiej nadanej wsi. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 357Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 358Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 359РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0226L2Карточка № 168. Привилей Павлу Домонту Сесицкому на уряд вилкомирского судьиЛисты рукописи / Karty rękopisu149v–150r Дата акта / Data aktu1590-08-28 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 177 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 177 SML VI: 177 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиПавел Домонт Сесицкий — получатель права Григорей Кгинтов Люля [?] — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияВилькомир — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия28 августа 1590 г., Варшава. Сигизмунд III даёт Павлу Домонту Сесицкому, земянину Вилкомирского повета, должность земского судьи этого повета. Прежний судья, источниковое чтение Григорей Кгинтовт Люля [?], по преклонному возрасту и нездоровью не мог исполнять должность и отправлять земские суды и добровольно её сложил. Чтобы правосудие не терпело ущерба, жители повета собрались в Вилкомире по установленному правом порядку, избрали четырёх кандидатов и просили короля утвердить одного из них. Король выбирает Сесицкого, ссылаясь на его службу прежним государям, Речи Посполитой и нынешнему монарху. Должность даётся до конца жизни либо до лучшего обеспечения королём, с почестями, местом и властью прежних судей; после присяги по Статуту он должен отправлять все относящиеся к ней дела. Лист с подписью и печатью короля; писарь Ярош Волович. Л. 149об.–150, запись 177 в собственном и обоих систематических реестрах. В собственной заключительной дате год, месяц и день написаны словами. Прежний судья не отождествлён уверенно: библиотечный указатель называет Ежи Gintowt Lula, но различие имени и отсутствие подтверждённой связи с этим урядом не позволяют заменить источниковое чтение. Wersja polska · nr 168Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyPaweł Domont Siesicki — odbiorca prawa Grigorij Kgintowt Lula [?] — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWiłkomierz — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki28 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III nadaje Pawłowi Domontowi Siesickiemu, ziemianinowi powiatu wiłkomirskiego, urząd sędziego ziemskiego tego powiatu. Dotychczasowy sędzia, źródłowo Григорей Кгинтовт Люля [?], wskutek podeszłego wieku i złego zdrowia nie mógł sprawować urzędu i odprawiać sądów, toteż dobrowolnie z niego ustąpił. Aby wymiar sprawiedliwości nie doznał uszczerbku, obywatele powiatu zebrali się w Wiłkomierzu według prawa, wybrali czterech kandydatów i poprosili króla o zatwierdzenie jednego z nich. Król wybiera Siesickiego, powołując się na jego zasługi wobec poprzednich monarchów, Rzeczypospolitej i obecnego władcy. Ma on trzymać urząd dożywotnio albo do lepszego opatrzenia przez króla, korzystać z honorów, miejsca i władzy poprzednich sędziów oraz po złożeniu przysięgi według Statutu załatwiać wszystkie sprawy należące do urzędu. List z podpisem i pieczęcią króla; pisarz Jarosz Wołłowicz. K. 149v–150r, wpis 177 we własnym i obu systematycznych rejestrach. Własna data końcowa ma rok, miesiąc i dzień zapisane słowami. Nazwiska poprzednika nie zastąpiono pewną identyfikacją: indeks biblioteczny podaje Jerzego Gintowta Lulę, lecz różnica imienia i brak potwierdzonego związku z tym urzędem pozostają nierozstrzygnięte. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 359Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 360РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0226L2Карточка № 169. Привилей Льву Сапеге на уряд гродненского земского судьиЛисты рукописи / Karty rękopisu150r–150v Дата акта / Data aktu1590-08-27 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 178 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 178 SML VI: 178 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиЛев Сапега — получатель права Григорий Масальский — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияГродно — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия27 августа 1590 г., Варшава. Сигизмунд III даёт Льву Сапеге, земянину Гродненского повета, должность гродненского земского судьи. Она освободилась после пожалования гродненского земского подкоморства прежнему судье, Грыгорию Масальскому (источниковая форма Грыгорю Масальскому). Чтобы правосудие не терпело ущерба, жители повета собрались в Гродно по установленному правом порядку, избрали четырёх кандидатов и просили утвердить одного из них. Король выбирает Сапегу, ссылаясь на его службу прежним государям, Речи Посполитой и нынешнему монарху. Должность даётся до конца жизни либо до лучшего обеспечения королём, с почестями, местом и властью прежних судей; после присяги по Статуту он должен отправлять все относящиеся к ней дела. Лист с подписью и печатью короля; писарь Ярош Волович. Л. 150–150об., запись 178 в собственном реестре, RGADA op. 6 и SML VI. Собственные год, месяц и день заключительной даты написаны словами; 27 августа сохранено вопреки соседнему акту от 28 августа. Получатель назван местным земянином; тождество с одноимённым канцлером и его титулы не добавлены. Wersja polska · nr 169Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyLew Sapieha — odbiorca prawa Grygorij Masalski — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaGrodno — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki27 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III nadaje Lwu Sapieże, ziemianinowi powiatu grodzieńskiego, urząd sędziego ziemskiego grodzieńskiego. Wakat powstał, gdy król dał urząd podkomorzego ziemskiego grodzieńskiego dotychczasowemu sędziemu, Grygorijowi Masalskiemu. Aby nie dopuścić do uszczerbku w wymiarze sprawiedliwości, obywatele powiatu zebrali się w Grodnie według prawa, wybrali czterech kandydatów i prosili o zatwierdzenie jednego z nich. Król wybiera Sapiehę, wskazując na jego zasługi wobec poprzednich monarchów, Rzeczypospolitej i obecnego władcy. Nadaje mu urząd dożywotnio albo do lepszego opatrzenia przez króla, z honorami, miejscem i władzą poprzednich sędziów; po złożeniu przysięgi według Statutu ma wykonywać wszystkie sprawy należące do urzędu. List z podpisem i pieczęcią króla; pisarz Jarosz Wołłowicz. K. 150r–150v, wpis 178 we własnym rejestrze, RGADA op. 6 i SML VI. Własne rok, miesiąc i dzień daty końcowej zapisano słowami; zachowano 27 sierpnia mimo sąsiedniego aktu z 28 sierpnia. Źródło określa odbiorcę jako miejscowego ziemianina; nie dopisano tożsamości ani tytułów kanclerza o tym samym imieniu i nazwisku. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 360Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 361РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0226L2Карточка № 170. Привилей Дороте из Гдова Потуличкой на Новую державу в Пинском лесничествеЛисты рукописи / Karty rękopisu150v–151v Дата акта / Data aktu1590-08-30 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 179 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 179 SML VI: 179 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиДорота из Гдова Потуличкая — получатель права Королева польская и великая княгиня, тётка короля — выдавший прежнее пожалование ГеографияДержава новая — пожалованное владение Пуныское лесничество — юрисдикция владения Ленкилиски [?] — пожалованное владение Мелине — пожалованное владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия30 августа 1590 г., Варшава. Сигизмунд III по просьбе польской королевы и великой княгини, своей тётки, и Дороты из Гдова Потуличкой, калишской воеводины, подтверждает последней пожизненное пожалование королевы: новую державу в Пуньском лесничестве (источниковое пуныскомъ; оба систематических реестра: Punskim), отчасти уже заселённую, отчасти подлежащую дальнейшему заселению и освоению. Королева вознаграждает её верные, сопряжённые с расходами и трудами службы с молодости. В пожалование входят село Ленкилиски [?] (OCR ленкилиски) с сорока оседлыми волоками и двумя застенками в тринадцать и десять волок, частью занятых, частью пустых, и второе село Мелино с двадцатью волоками на двухлетней льготе и двадцатью огородниками, которых начинают поселять и осваивать землю. Держава со всеми названными сёлами и застенками дана за исключением производства лесных товаров, как подробнее изложено в листе королевы. Потуличкая должна держать её до конца жизни, пользоваться всеми доходами и умножать их по своему лучшему усмотрению. Лист с подписью и печатью короля. Л. 150об.–151об., запись 179. Собственные год, месяц и день заключительной даты написаны словами. Сохранено источниковое Пуньское лесничество вместо ошибочного прежнего индекса Пинск; современные отождествления сёл не навязаны. Wersja polska · nr 170Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyDorota z Gdowa Potulicka — odbiorca prawa Królowa Polska i Wielka Księżna, ciotka króla — wystawca wcześniejszego nadania GeografiaNowa dzierżawa (opis, nie nazwa własna) — nadane dobra Leśnictwo puńskie — jurysdykcja dóbr [?] — nadane dobra Melino — nadane dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki30 sierpnia 1590, Warszawa. Zygmunt III, na prośbę królowej polskiej i wielkiej księżnej, swej ciotki, oraz Doroty z Gdowa Potulickiej, wojewodziny kaliskiej, potwierdza tej ostatniej dożywotnią darowiznę królowej: nową dzierżawę w leśnictwie puńskim (oba rejestry systematyczne: Punskim), częściowo już osadzoną, częściowo przeznaczoną do dalszego osadzania i zagospodarowania. Królowa wynagradza jej wierne, kosztowne i pracowite służby od młodości. Nadanie obejmuje sioło Lenkil iski [?] (nazwa niepewna) z czterdziestoma osiadłymi włókami i dwoma zaściankami o trzynastu oraz dziesięciu włókach, częściowo zajętymi, częściowo pustymi, a także drugie sioło Melino z dwudziestoma włókami na dwuletniej wolniźnie oraz dwudziestoma ogrodnikami, których zaczyna się osadzać i zagospodarowywać. Dzierżawa ze wszystkimi wymienionymi siołami i zaściankami jest dana z wyjątkiem wyrabiania towarów leśnych, zgodnie z obszerniej opisującym ją listem królowej. Potulicka ma ją trzymać do końca życia, korzystać ze wszystkich pożytków i pomnażać je według swego najlepszego zamysłu. List z podpisem i pieczęcią króla. K. 150v–151v, wpis 179. Własna data końcowa ma rok, miesiąc i dzień zapisane słowami. Zachowano źródłowe leśnictwo puńskie wobec błędnego dawnego indeksu Pińsk; nie narzucono współczesnych identyfikacji wsi. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 361Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 362Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 363РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0226L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 171. Лист конным боярам Бобыничей: денежный платёж по ревизии, потомственное держание и конная служба при военной необходимостиЛисты рукописи / Karty rękopisu151v–152r Дата акта / Data aktu1590-08-31 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 180 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 180 SML VI: 180 Лица, роли и должностиГрышко Семенович Деругин — проситель Опанас Деругин — проситель Гришко Пахомович — проситель Левон Пахомович — проситель Митько Саникович [?] — проситель Опанас Парфенович Деругин [?] — проситель Остап Деругин — проситель Ярош Волович — писарь ГеографияБобыничи — село, названное в акте Мстиславль — территориальная принадлежность Мстиславский замок — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия31 августа 1590 года Сигизмунд III подтвердил конным боярам Бобыничей Мстиславского воеводства и их семьям и потомкам держание села на ежегодном денежном плате, размер которого должны определить королевские ревизоры. Просители ссылались на держание от предков и недостаток средств для прежней конной службы. Конная служба при военной необходимости сохранялась; дополнительные повинности и подачки королю, замку и местным воеводам исключались. В рукописи есть именной список, в том числе Гришко Семенович Деругин, Опанас Деругин, Гришко и Левон Пахомовичи и Остап Деругин; часть остальных имён остаётся неуверенной [?]. Место выдачи не установлено. Это акт об условиях старого держания, а не доказанное восстановление утраченных грамот. Место выдачи остаётся неустановленным [?]. Wersja polska · nr 171Osoby, role i urzędyHryszko Siemionowicz Deruhin — proszący Opanas Deruhin — proszący Hryszko Pachomowicz — proszący Lewon Pachomowicz — proszący Mitko Sanikowicz [?] — proszący Opanas Parfenowicz Deruhin [?] — proszący Ostap Deruhin — proszący Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaBobynicze — wieś wymieniona w akcie Mścisław — przynależność terytorialna Zamek mścisławski — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki31 sierpnia 1590. List Zygmunta III do konnych bojarów sioła Bobynicze w województwie mścisławskim: na ich prośbę potwierdzenie trzymania sioła z przynależnościami i pożytkami dla nich, żon, dzieci i potomków na wszystkie potomne czasy, na gołym płacie pieniężnym. Powołują się na trzymanie od przodków i dotychczasową służbę konną; z powodu niedostatku proszą o pieniężny sposób świadczenia. Płat należy oddawać corocznie według stawki, którą dopiero ustanowią królewscy rewizorowie; akt nie podaje konkretnej liczby. W potrzebie wojennej nadal powinni służyć konno według dawnego zwyczaju. Ponad to nie mają dawać ani pełnić innych powinności i podatków królowi, zamkowi mścisławskiemu ani tamtejszym wojewodom. Własny tekst zawiera listę osób, której nie ma w rejestrach: Hryszko Siemionowicz Deruhin, Opanas Deruhin, Hryszko i Lewon Pachomowicze, Mitko Sanikowicz [?], Opanas Parfenowicz Deruhin [?], Ostap Deruhin; środkowe i końcowe człony listy pozostają częściowo niepewne. Nie utożsamiamy tych osób z późniejszymi rodzinami. Dawne odczyty Ławon Tarasowicz [?] i Matej Popowicz [?] nie zostały potwierdzone. Rejestry wewnętrzny, RGADA i SML zgodnie identyfikują list zbiorowy, nr 180. Własny akt 180, k. 151v–152; karta edycji 171. Data własnego zakończenia31 VIII 1590, nie 30 VIII z aktu poprzedniego. Miejsce wydania pozostaje niepewne; pisarz tradycyjnie odczytywany jako Jarosz Wołłowicz, z ostrożną pewnością. Miejsce wystawienia pozostaje nieustalone [?]. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 363Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 364РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0226L2Карточка № 172. Привилей Ивану Войниловичу на сёла Доткиничи и Рокини в Чечерском староствеЛисты рукописи / Karty rękopisu152v–153r Дата акта / Data aktu1590-09-05 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 181 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 181 SML VI: 181 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиИван Воинилович — получатель права Ярош Волович — писарь Криштоф Зенович — уступающий право ГеографияДолгиничи — пожалованное владение Рогини — пожалованное владение Чечерск — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия5 сентября 1590 г., Варшава. Сигизмунд III даёт пожизненно Ивану Войниловичу, земянину Новогрудского воеводства, четыре службы в Чечерском старостве, называемые сёлами Долгиничи и Рогини (собственные долъгиничи/Рогини; реестровые Dotkiniczy и Rokini), с оседлыми людьми и всеми доходами. Награждает его верные службы на частых войнах при прежних государях, со значительными расходами и утратами имущества, и продолжающиеся службы нынешнему королю, побуждая к дальнейшей службе государю и Речи Посполитой. Пожалование следует добровольной уступке брестского воеводы, чечерского и пропойского старосты Крыштофа Зеновича, который также ходатайствовал за получателя и рекомендовал его пригодность к службе. Войнилович должен держать четыре службы в их землях, границах, межах и обходах по ревизорским реестрам, собирать все доходы, изыскивать и расширять их до конца жизни. Доходов королю или казне не оставляет и повинностей либо отчётности перед нынешним или будущим чечерским старостой не несёт; сохраняет только земскую военную службу наравне со шляхтой ВКЛ и пользуется вольностями общего права. Подпись и печать короля; писарь Ярош Волович. Л. 152об.–153, запись 181. Собственные год, месяц и день заключительной даты написаны словами. Различия названий собственного текста и реестров сохранены без навязанной современной идентификации. Wersja polska · nr 172Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyIwan Wojniłowicz — odbiorca prawa Jarosz Wołłowicz — pisarz Krzysztof Zenowicz — ustępujący prawo GeografiaDolginicze — nadane dobra Rokini — nadane dobra Czeczersk — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki5 września 1590, Warszawa. Zygmunt III nadaje dożywotnio Iwanowi Wojniłowiczowi, ziemianinowi województwa nowogródzkiego, cztery służby w starostwie czeczerskim, nazywane siołami Dolginicze i Rogini (rejestry: Dotkiniczy i Rokini), z osiadłymi ludźmi i wszystkimi pożytkami. Wynagradza jego wierne służby podczas częstych wojen za poprzednich władców, ponoszone znacznym kosztem i z uszczerbkiem majątku, a także dalsze służby za obecnego panowania, zachęcając do służby królowi i Rzeczypospolitej. Nadanie następuje za dobrowolnym ustąpieniem wojewody brzeskiego, starosty czeczerskiego i propojskiego Krzysztofa Zenowicza, który także wstawiał się za odbiorcą i zalecał jego przydatność do służby. Wojniłowicz ma trzymać te cztery służby w ich gruntach, granicach, miedzach i obchodach według rejestrów rewizorskich, pobierać wszystkie dochody oraz wynajdywać i rozszerzać pożytki do końca życia. Nie pozostawia z nich dochodów królowi ani skarbowi, nie jest zobowiązany do powinności ani składania rachunków obecnemu lub przyszłemu staroście czeczerskiemu; zachowuje jedynie ziemską służbę wojenną na równi ze szlachtą WKL oraz wolności prawa pospolitego. Podpis i pieczęć króla; pisarz Jarosz Wołłowicz. K. 152v–153r, wpis 181. Własne rok, miesiąc i dzień daty końcowej napisano słowami. Zachowano różnice nazw własnego rękopisu i rejestrów bez narzucania współczesnej identyfikacji. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 16Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 365Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 366РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0013R2SML VI: 0226L2Карточка № 173. Привилей Георгию Бурслеру на село Веллест в ЛивонииЛисты рукописи / Karty rękopisu153r–153v Дата акта / Data aktu1590-09-07 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 182 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 182 SML VI: 182 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиГеоргий Фаренсбах — держатель Стефан Баторий — прежний государь Георгий Бурслер [?] — получатель права Гальчинский, инициал не раскрыт — королевский секретарь ГеографияВеллест — пожалованное владение Ливония — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия7 сентября 1590 г., Варшава. Сигизмунд III даёт шляхтичу Georgius Bursler [?] деревню Wellest в Ливонии, в шесть гаков земли, с согласия её нынешнего держателя Georgius Farensbach, венденского президента. Награждает верность Стефану Баторию в трудные и опасные ливонские времена и службу в трёх походах этого короля против Москвы, побуждая к дальнейшим заслугам перед королём и Речью Посполитой. Получатель должен держать деревню и спокойно пользоваться ею в течение жизни Фаренсбаха, со всеми принадлежностями, доходами, пожитками, полями, лесами, лугами, сенокосами и озёрами, без исключений и удержания за другими лицами, в старых границах. Это не пожалование на собственную жизнь получателя и не только после смерти прежнего держателя. Король обещает за себя и преемников не удалять получателя из деревни, пока Фаренсбах жив, и никого на это не уполномочивать даже при тяжёлой необходимости короля или Речи Посполитой; королевские права сохраняются. Подпись Сигизмунда, секретарь J. Gałczyński. Л. 153–153об.; собственный заголовок № 183, все три реестра № 182. Фамилия Bursler [?] собственного текста и внутреннего реестра сохранена отдельно от реестровых Behler/Butler, Bethler; тождество не навязано. Собственные день и месяц написаны словами septima, Septembris, год M. D. XC. римскими цифрами; третий год царствования — отдельная формула. Wersja polska · nr 173Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyGeorgius Farensbach — posiadacz Stefan Batory — poprzedni władca Georgius Bursler [?] — odbiorca prawa J. Gałczyński — sekretarz królewski GeografiaWellest / Vellas — nadane dobra Inflanty — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki7 września 1590, Warszawa. Zygmunt III nadaje szlachcicowi Georgiusowi Burslerowi [?] wieś Wellest w Inflantach, obejmującą sześć haków ziemi, za zgodą jej obecnego posiadacza Georgiusa Farensbacha, prezesa wendeńskiego. Wynagradza wierność Stefanowi Batoremu w trudnych i niebezpiecznych czasach inflanckich oraz służbę w trzech wyprawach tego króla przeciw Moskwie, zachęcając do dalszych zasług wobec króla i Rzeczypospolitej. Odbiorca ma trzymać i spokojnie użytkować wieś przez czas życia Farensbacha, ze wszystkimi przynależnościami, dochodami, pożytkami, polami, lasami, łąkami, sianożęciami i jeziorami, bez wyłączeń i rezerwacji dla innych osób, w dawnych granicach. Nie jest to nadanie na własne życie odbiorcy ani dopiero po śmierci dotychczasowego posiadacza. Król przyrzeka za siebie i następców nie usuwać odbiorcy ze wsi, dopóki Farensbach żyje, ani nikogo do tego nie upoważniać, nawet w poważnej potrzebie króla lub Rzeczypospolitej; prawa królewskie zachowuje. Podpis Zygmunta, sekretarz J. Gałczyński. K. 153r–153v; własny nagłówek nr 183, wszystkie trzy rejestry nr 182. Nazwisko Bursler [?] z własnego tekstu i rejestru wewnętrznego pozostaje odrębne od wariantów rejestrowych Behler/Butler, Bethler; tożsamości nie narzucono. Własne dzień i miesiąc zapisano słowami septima, Septembris, rok M. D. XC. cyframi rzymskimi; trzeci rok panowania jest odrębną formułą. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 17Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 366Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 367РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0014L2SML VI: 0226L2Карточка № 174. Письмо Андрею Кою о невмешательстве в управление рижской пошлиной Иоанна ФридерикаЛисты рукописи / Karty rękopisu154r Дата акта / Data aktu1590-09-07 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 183 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 183 SML VI: 183 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиАндреас Кой — адресат распоряжения Иоанн Гембицки — подписавший документ Иоанн Фридерих — управляющий / надзирающий ГеографияРига — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия7 сентября 1590 г., Варшава. Сигизмунд III приказывает рижскому горожанину Andreas Koy прекратить присвоение управления рижской пошлиной и всякое вмешательство в эту администрацию. Королю сообщено, что Koy притязает на управление вопреки королевскому повелению и воле, тогда как оно ранее поручено одному Ioannes Friderichus и закреплено за ним отдельным письмом. Отчётность король намерен требовать только от Friderichus, считая ведение дел несколькими лицами неуместным и невыгодным для королевской казны. Koy должен исполнить запрет ради сохранения королевской милости; нового назначения, пожизненного срока и денежного штрафа акт не устанавливает. Подписи Сигизмунда и Ioannes Gembicki. Л. 154, реестры № 183. Повторяющееся собственное Koy сохранено отдельно от реестровых Key/Loy/Xoy; тождество не навязано. День septima и месяц Septembris написаны словами, год M. D. XC. римскими цифрами; третий год царствования — отдельная формула. Wersja polska · nr 174Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyAndreas Koy — adresat polecenia Ioannes Gembicki — podpisujący dokument Ioannes Friderichus — zarządzający / nadzorujący GeografiaRyga — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki7 września 1590, Warszawa. Zygmunt III nakazuje Andreasowi Koyowi, mieszczaninowi ryskiemu, zaniechać uzurpowania sobie zarządu cła ryskiego i wszelkiego wtrącania się do tej administracji. Król otrzymał wiadomość, że Koy rości sobie zarząd wbrew królewskiemu poleceniu i woli, podczas gdy wcześniej powierzył go wyłącznie Ioannesowi Friderichusowi i zabezpieczył to osobnym listem. Rachunków będzie żądał tylko od Friderichusa, uznając prowadzenie spraw przez wiele osób za nieodpowiednie i niekorzystne dla skarbu królewskiego. Koy ma zastosować się do zakazu dla zachowania łaski królewskiej; akt nie określa nowej nominacji, dożywocia ani kary pieniężnej. Podpis Zygmunta i Ioannesa Gembickiego. K. 154r, rejestry nr 183. Własne powtórzenia Koy zachowano obok rejestrowych Key/Loy/Xoy, bez narzucania tożsamości. Dzień septima i miesiąc Septembris zapisano słowami, rok M. D. XC. cyframi rzymskimi; trzeci rok panowania jest odrębną formułą. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 17Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 368РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0014L2SML VI: 0226L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 175. Позволение Андрею Длугоканскому законно взыскать земли в Мстиславском воеводстве и держать их пожизненноЛисты рукописи / Karty rękopisu154v–155r Дата акта / Data aktu1590-09-06 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 184 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 184 SML VI: 184 Лица, роли и должностиАндрей Длукгоканцкий — сторона спора Василий Зуба — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияМстиславль — юрисдикция владения Мстиславский замок — территория должности Чечерское староство — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Колодези и пять куничных земель (названия неуверенны) [?] — упомянутое место Шеленька — упомянутое место Верезубовских татареньских [?] — упомянутое место Ходичинская прыселе раю — упомянутое место Земли пустовские две биндиковская ити муневская [?] — упомянутое место Болаковская земля при селе Сутоки [?] — упомянутое место Вриндинском в тим ловича [?] — упомянутое место Шепетовичи — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия6 сентября 1590 г., Варшава. Сигизмунд III, принимая во внимание службы и расходы Андрея Длугоканского, ротмистра Мстиславского замка, при предшественниках и нынешнем короле и для Речи Посполитой, позволяет ему правовым порядком взыскивать земли, службы и грунты, которые, по его жалобе, местные обыватели самовольно заняли и держат без права. Только после законного взыскания он должен держать их до собственной смерти со всеми доходами и пожитками. Ничего не обязан платить и давать отчёта королю, казне или другим лицам; сохраняется земская военная служба наравне с другими обывателями Великого княжества Литовского. Это разрешение добиваться прав, а не приговор об уже совершённом возврате. В Мстиславском воеводстве перечислены: в Колодежах пять куничных земель по Василю Зубе — Кузнецовская, Окуловская, Исаевская, Помазковская и «иолькитенская» [?]; при поместке Шеленька полторы службы; служба «верезубовских татареньских» [?]; Ходичинская служба при селе Раю; две пустовские земли, «бинъдиковъская» и «тимуневъская» [?]; в Сутоках одна служба «Болаковъскую» [?]; тридцать моргов «вриндинъскомъ в тимъ ловича» [?]. В Чечерском старостве — Шепетовичи, полторы службы с подданными Ходоровичами. Неуверенные названия не превращены в современные отождествления. Л. 154об.–155, реестры № 184; письмо с королевской подписью и печатью, писарь Ярош Волович. Прежние упоминания пожалования Ходкевича и Витебского повета не подтверждаются проверенным текстом: Ходоровичами здесь названы подданные. Wersja polska · nr 175Osoby, role i urzędyAndrzej Długokański — strona sporu Wasyl Zuba — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMścisław — jurysdykcja dóbr Zamek mścisławski — obszar urzędu Starostwo czeczerskie — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu [?] — miejsce wspomniane Szeleńka — miejsce wspomniane Chodiczyńską — miejsce wspomniane Szepetowicze — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki6 września 1590, Warszawa. Zygmunt III, uwzględniając służby i nakłady Andrzeja Długokańskiego, rotmistrza zamku mścisławskiego, za poprzedników i obecnego króla oraz dla Rzeczypospolitej, pozwala mu dochodzić prawnie ziem, służb i gruntów, które według jego skargi miejscowi obywatele zajęli i trzymają bez prawa. Dopiero po ich prawnym odzyskaniu ma je dzierżyć do własnej śmierci ze wszystkimi przychodami i pożytkami. Nie ma z nich nic płacić ani składać rachunków królowi, skarbowi lub innym osobom; pozostaje obowiązek ziemskiej służby wojennej jak innych obywateli Wielkiego Księstwa Litewskiego. Jest to zgoda na dochodzenie, nie wyrok stwierdzający dokonane odzyskanie. W województwie mścisławskim wymieniono: w Kołodzieżach pięć ziem kunicznych po Wasylu Zubie — Кузнецовская, Окуловская, Исаевская, Помазковская i «иолькитенская» [?]; przy pomiestku Szeleńka półtorej służby; służbę określoną jako «верезубовских татареньских» [?]; służbę Chodiczyńską przy wsi Raj; dwie ziemie pustowskie, «бинъдиковъская» i «тимуневъская» [?]; w Sutokach jedną służbę «Болаковъскую» [?]; trzydzieści morgów «вриндинъскомъ в тимъ ловича» [?]. W starostwie czeczerskim: Szepetowicze, półtorej służby z poddanymi Chodorowiczami. Niepewnych nazw nie utożsamiono z nowoczesnymi miejscowościami. K. 154v–155r, rejestry nr 184; pismo z podpisem królewskim i pieczęcią, pisarz Jarosz Wołłowicz. Wcześniejsze wzmianki o nadaniu Chodkiewicza i powiecie witebskim nie znajdują potwierdzenia w sprawdzonym tekście; Ходоровичами oznacza tu poddanych. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 17Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 369Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 370РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0014L2SML VI: 0226L2Карточка № 176. Привилей Валентину Вишневскому на дом и иное выморочное имущество в ВильнеЛисты рукописи / Karty rękopisu155r–155v Дата акта / Data aktu1590-09-? Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 155 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 185 SML VI: 185 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиМатвей Солемик / Солевик [?] — покойное лицо; владелец Жена, имя неуверенно [?] — покойная жена, прежняя владелица Валентин Вишневский — получатель пожалования Иоанн Слодовник — соседний владелец Иероним Волович — нотариус ГеографияВильна — юрисдикция владения Дом в предместье Вильны — пожалованное владение Дом монастыря Святого Духа — упомянутое место Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСентябрь 1590 г., день ?, Варшава. Сигизмунд III жалует Валентину Вишневскому, своему придворному и ведающему квартирами (curator hospitiorum), за прежние и будущие верные службы в войне и мире дом в предместье Вильны и всё движимое и недвижимое имущество, где бы оно ни находилось, после Mathias Solemik [?] и его жены, называемой Duczhona [?]. Оба недавно умерли бездетно во время морового поветрия, и имущество поступило королю и казне по праву кадука. Дом расположен между домом, подчинённым монастырю при церкви Святого Духа, и домом виленского горожанина Ioannes Slodownik. Вишневский и его законные преемники получают полное право, собственность и вечное владение, с правом продажи, мены, отчуждения и любого употребления, без удержания прав за королём и его преемниками. Особенно виленскому магистрату приказано ввести его во владение и допустить свободное пользование без препятствий, задержек или отговорок. Подпись Сигизмунда; Hieronimus Wołowicz, королевский и великокняжеский литовский нотарий. Л. 155–155об., реестры № 185. Собственное Solemik [?] отделено от реестровых Salemrik/Solemnik; тождество не установлено. День остаётся неустановленным. Третий год царствования отделён. Wersja polska · nr 176Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyMathias Solemik [?] — osoba zmarła; właściciel Duczhona [?] — zmarła żona, poprzednia właścicielka Walenty Wiśniewski — odbiorca nadania Ioannes Slodownik — sąsiedni posiadacz Hieronimus Wołowicz — notariusz GeografiaWilno — jurysdykcja dóbr Dom na przedmieściu Wilna — nadane dobra Dom podległy monasterowi Świętego Ducha — miejsce wspomniane Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWrzesień 1590, dzień ?, Warszawa. Zygmunt III nadaje Walentemu Wiśniewskiemu, swemu dworzaninowi i zarządcy kwater (curator hospitiorum), za wierne dotychczasowe i przyszłe służby w wojnie i pokoju dom na przedmieściu Wilna oraz wszystkie dobra ruchome i nieruchome, gdziekolwiek położone, po Mathiasie Solemiku [?] i jego żonie zwanej Duczhona [?]. Oboje niedawno zmarli bezdzietnie podczas zarazy, a majątek przypadł królowi i skarbowi prawem kaduka. Dom leży między domem podlegającym klasztorowi przy kościele Świętego Ducha a domem wileńskiego mieszczanina Ioannesa Slodownika. Wiśniewski i jego prawowici następcy otrzymują pełne prawo, własność i wieczyste posiadanie, z możliwością sprzedaży, zamiany, zbycia i dowolnego użytku, bez zastrzeżeń dla króla i jego następców. Zwłaszcza magistrat wileński ma wprowadzić go w posiadanie i dopuścić swobodne korzystanie bez przeszkód, zwłoki lub wykrętów. Podpis Zygmunta; Hieronimus Wołowicz, notariusz królewski i Wielkiego Księstwa Litewskiego. K. 155r–155v, rejestry nr 185. Własne Solemik [?] zachowano odrębnie od rejestrowych Salemrik/Solemnik; tożsamości nie ustalono. Dzień pozostaje niepewny. Trzeci rok panowania pozostaje odrębny. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 17Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 370Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 371РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0014L2SML VI: 0226L2Карточка № 177. Подтверждение Полковичу Пеклинской земли в Рогачёвском староствеЛисты рукописи / Karty rękopisu156r–156v Дата акта / Data aktu1590-09-13 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 156 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 186 SML VI: 186 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиПолко Мишкович — покойный отец, прежний получатель пожалования Сигизмунд Август — выдавший пожалование Наум Полкович — держатель ГеографияПеклинская земля и прилеглые грунты — упомянутое место Рогачёв — юрисдикция владения Речицкий повет — упомянутое место Варшава — место выдачи акта Болото Посохлое — упомянутое место Озеро Светое; озеро Середнее — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия13 сентября 1590 г., Варшава. Сигизмунд III по просьбе Наума Полковича, земянина Речицкого повета, вписывает в свой лист границы Пеклинской земли и прилегающих грунтов в Рогачёвском старостве из письма местного старосты. Полкович сослался на вечное пожалование Сигизмунда Августа его покойному отцу Полку Мишковичу, жене, детям и потомкам и на подтверждение нынешнего короля. Он жаловался, что королевские подданные из сёл староства нарушали давние границы и причинили ущерб бортным деревьям и другим угодьям. Староста, выехав на спорные границы и выслушав доказательства и возражения обеих сторон, оставил землю за Наумом и описал её рубежи. Включённый замкнутый обход начинается от Посохлого болота и возвращается к нему через дороги к Рогачёву, Лучину и Добосне, мосток, леса и озёра, названные в источнике Светое и Середнее. Наум и его потомки должны пользоваться землёй по прежнему пожалованию и подтверждению, если это будет без кривды королевским подданным; безусловного решения всех притязаний третьих лиц акт не содержит. Лист скреплён королевской подписью и печатью. Л. 156–156об., реестры № 186. Повторяющееся собственное Наум разрешает неясное в реестрах имя; тождество с другим актом не навязано. Реестры расходятся в виде права: внутренний называет отчизное, RGADA op. 6 — пожизненное, SML — вечное; собственные заголовок и тело подтверждают вечный характер прежнего пожалования. Wersja polska · nr 177Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyPołk Miszkowicz — zmarły ojciec, wcześniejszy odbiorca nadania Zygmunt August — nadający Naum Połkowicz — posiadacz GeografiaZiemia pieklińska i przyległe grunty — miejsce wspomniane Rohaczew — jurysdykcja dóbr Powiat rzeczycki — miejsce wspomniane Warszawa — miejsce wystawienia aktu Błoto Posochłe — miejsce wspomniane Jeziora Święte i Średnie (przekład nazw zapisanych cyrylicą) — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki13 września 1590, Warszawa. Zygmunt III na prośbę Nauma Połkowicza, ziemianina powiatu rzeczyckiego, wpisuje do swego listu granice ziemi Pieklińskiej i przyległych gruntów w starostwie rohaczewskim, opisane w piśmie tamtejszego starosty. Połkowicz powołał się na wieczyste nadanie Zygmunta Augusta swemu zmarłemu ojcu Połkowi Miszkowiczowi, jego żonie, dzieciom i potomkom oraz na potwierdzenie obecnego króla. Skarżył się, że królewscy poddani ze wsi starostwa naruszali dawne granice i wyrządzili szkody w drzewach bartnych oraz innych dobrach. Starosta, wyjechawszy na sporne granice i wysłuchawszy dowodów i odpowiedzi obu stron, pozostawił ziemię przy Naumie i opisał jej granice. Przytoczony zamknięty obwód biegnie od błota Posochłego i wraca do niego, przez drogi w kierunku Rohaczewa, Łuczyna i Dobosny, mostek, lasy oraz jeziora nazwane w źródle Светое i Середнее. Naum i jego potomkowie mają korzystać z ziemi według wcześniejszego nadania i potwierdzenia, o ile nastąpi to bez krzywdy poddanych królewskich; nie jest to bezwarunkowe rozstrzygnięcie wszelkich roszczeń osób trzecich. List opatrzony podpisem królewskim i pieczęcią. K. 156r–156v, rejestry nr 186. Własne powtórzenia rozstrzygają imię Naum, którego rejestry nie podawały pewnie; nie narzucono tożsamości z innym aktem. Rejestry różnią się określeniem prawa: wewnętrzny mówi o prawie ojczystym, RGADA op. 6 o dożywotnim, SML o wieczystym; własny nagłówek i treść potwierdzają wieczysty charakter wcześniejszego nadania. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 17Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 372Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 373РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0014L2SML VI: 0226L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 178. Подтверждение мстиславским боярам Толстиковичам села Кашинского и селища за рекой МалеховкойЛисты рукописи / Karty rękopisu157r–158r Дата акта / Data aktu1590-09-14 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 157 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 187 SML VI: 187 Даты документов и срокиУпомянутый документ: ?-?-? Лица, роли и должностиИльяк — уступающий право Артем Толстыкович — прежний получатель пожалования вместе с неназванным братом Князь Михайло Иванович Мстиславский — выдавший прежнее пожалование Иван Созонович Толстыкович — держатель Семён Созонович Толстыкович — держатель Авдокей Созонович Толстыкович — держатель Ярош Волович — писарь ГеографияМстиславль — территориальная принадлежность Село Илешовское о Стрейковича на йме кашинское [?] — пожалованное владение Карпишчово Беноюово Ащовское [?] — пожалованное владение Малеховка — граничный водоток Варшава — место выдачи акта Река Мелеховная / Малеховская — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия14 сентября 1590 г., Варшава. Сигизмунд III по просьбе панцирных бояр Мстиславского замка Ивана, Семена и Авдокея Созоновичей Толстыковичей подтверждает им, их жёнам, детям и потомкам навечно село Кашинское, названное также Илешовским Острейковича, и селища за рекой Малеховкой с пашней, сеножатями и давними принадлежностями на прежней панцирной службе. Вписан предъявленный скреплённый печатью лист князя Михаила Ивановича Мстиславского Артему Толстыковичу и его неназванному брату. Прежний лист давал три года льготы, затем предписывал панцирную службу по образцу предка Ильяка вместе с боярами при необходимости княжеской службы; освобождал от посощчины, подымщины, ямщины, подвод, обычных послуг и ловов, работ сохой, бороной и топором, толоки, косьбы сена и перечисленных сборов. Поселенцев, которые сядут за ними, должны судить и управлять ими сами пожалованные, получая судебные вины; самих пожалованных судит князь. Нынешнее подтверждение сохраняет прежний лист в силе, позволяет приращивать и находить новые пожитки и исключает иные повинности, платы и податки королю и Мстиславскому замку сверх панцирной службы. Названия селищ в приведённом OCR: «Карпишчово Беноюово Ащовъское» [?], без навязанных современных отождествлений; необычные Авдокей и Ильяк сохранены. Прежний лист: Мстиславль, 17 января источникового года 7025, индикт 1?; эра и календарь не пересчитаны. Собственная дата нынешнего подтверждения написана словами: изображение поддерживает 14 сентября 1590 г. и Варшаву, исправляя унаследованные 24 сентября/Львов. Л. 157–158, собственный заголовок и систематические реестры №187, внутренний указывает л.157. Королевская подпись и печать; писарь Ярош Волович. Расширенное изложение, не полная транскрипция. Wersja polska · nr 178Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: ?-?-? Osoby, role i urzędyIljak — ustępujący prawo Artem Tołstykowicz — wcześniejszy odbiorca nadania z niewymienionym z imienia bratem Michał Iwanowicz Mścisławski — wystawca wcześniejszego nadania Iwan Sozonowicz Tołstykowicz — posiadacz Semen Sozonowicz Tołstykowicz — posiadacz Awdokiej Sozonowicz Tołstykowicz — posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMścisław — przynależność terytorialna [?] — nadane dobra Rzeka Małachówka — graniczny ciek wodny Warszawa — miejsce wystawienia aktu Rzeka Małechówka — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki14 września 1590, Warszawa. Zygmunt III na prośbę pancernych bojarów zamku mścisławskiego Iwana, Semena i Awdokieja Sozonowiczów Tołstykowiczów potwierdza im, ich żonom, dzieciom i potomkom na wieczność sioło Kaszyńskie, określone także jako Ileszowskie Ostrejkowicza, oraz sieliszcza za rzeką Małechówką, z rolą, sianożęciami i dawnymi przynależnościami, na dotychczasowej służbie pancernej. Wpisuje przedłożony opieczętowany list kniazia Michała Iwanowicza Mścisławskiego dla Artema Tołstykowicza i jego niewymienionego z imienia brata. Dawny list przewidywał trzy lata wolnizny, następnie służbę pancerną według wzoru przodka Iljaka, wraz z bojarami, gdy wymagała tego służba kniaziowska; zwalniał z pososzczyzny, podymszczyzny, jamszczyzny i podwód, zwykłych posług, łowów oraz robót sochą, broną i siekierą, tłoki, koszenia siana i wymienionych opłat. Osadników, którzy osiedlą się pod bojarami, mieli sądzić i zarządzać nimi sami obdarowani oraz pobierać ich winy; sąd nad samymi obdarowanymi pozostawał przy kniaziu. Obecne potwierdzenie utrzymuje dawny list w mocy, pozwala pomnażać i znajdować pożytki oraz wyłącza inne powinności, płaty i podatki na rzecz króla i zamku mścisławskiego poza zachowaną służbą pancerną. Nazwy sieliszcz w przytoczonym OCR: «Карпишчово Беноюово Ащовъское» [?], bez narzuconych współczesnych identyfikacji; źródłowe Awdokiej i Iljak zachowano. Dawny list: Mścisław, 17 stycznia roku źródłowego 7025, indykcja 1?; bez przeliczenia ery i kalendarza. Własną datę obecnego potwierdzenia zapisano słowami, co wraz z obrazem uzasadnia 14 IX 1590 w Warszawie i koryguje odziedziczone 24 IX/Lwów. K. 157r–158r, własny nagłówek i oba rejestry systematyczne nr 187, wewnętrzny wskazuje k. 157. Podpis królewski, pieczęć; pisarz Jarosz Wołłowicz. To rozwinięte streszczenie, nie pełna transkrypcja. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 17Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 374Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 375Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 376РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0014L2SML VI: 0226R2Карточка № 179. Пожизненный привилей Михаилу Солтану и его жене на землю и остров Омельный в Речицком поветеЛисты рукописи / Karty rękopisu158v–159v Дата акта / Data aktu1590-09-17 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 158 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 188 SML VI: 188 Даты документов и срокиДата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиИван Румко [?] — получатель права Богдан Волынец — получатель права Лев Сапега — уступающий право Михал Сольтану — получатель права Неназванная жена — получатель права ГеографияБугалчовскую / БульГачовскую — пожалованное владение Остров Омельный — пожалованное владение Речица — территориальная принадлежность Полторы слурбы ... выеме шап ычах [?] — пожалованное владение Бульгачовская, Остапинская, Гомьевская, Хурановская и Пилиповская земли [?] — пожалованное владение Губаровскую и монькову [?] — пожалованное владение Реку олу олою [?] — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия17 сентября 1590 г., Варшава. Сигизмунд III, вознаграждая Михаила Солтана, речицкого земского писаря, за военные службы при Стефане и нынешнем короле, раны и имущественный ущерб, по ходатайству канцлера Льва Сапеги даёт ему и неназванной жене пожизненно полторы службы земли в Шапчичах и остров Омельный в Речицком повете; весь комплекс сохраняется и за тем из супругов, кто переживёт другого. Полторы службы включают пять бортных земель, записанных «БульГачовъскую остапинъскую Гомъевъскую Хурановъскую а пилиповъскую», и две куничные «губаровъскую и монькову», а не семь отдельных служб. Земли после Ивана Румко [?] и остров после Богдана Волынца, ранее пожалованные Сигизмундом Августом ленным правом, перешли в распоряжение короля после смерти прежних держателей без мужского потомства. Пожалование включает оседлых людей, пашню, леса, сеножати, бортные деревья, воды, звериные, бобровые и птичьи ловы и все принадлежности и доходы; приведён замкнутый обход острова по Оле и Бобруйской границе. Супруги могут приращивать пожитки по своей воле, не исполняя иных повинностей королю и скарбу, кроме земской военной службы при необходимости, как другая шляхта ВКЛ. Собственные формы Бугалчовская/Бульгачовская расходятся с RGADA op.6 Rohaczowskuiu и SML Buhatczowskuju; современное отождествление не навязано. Л.158об.–159об., собственный заголовок и оба реестра №188, внутренний указывает л.158. Королевская подпись и печать. Wersja polska · nr 179Daty dokumentów i terminyData innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyIwan Rumko [?] — odbiorca prawa Bohdan Wołyniec — odbiorca prawa Lew Sapieha — ustępujący prawo Michał Sołtan — odbiorca prawa Żona Michała Sołtana (imię niewymienione) — odbiorca prawa GeografiaBugałczowska — nadane dobra Ostrów Omelny — nadane dobra Rzeczyca — przynależność terytorialna [?] — nadane dobra [?] — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki17 września 1590, Warszawa. Zygmunt III, wynagradzając Michałowi Sołtanowi, pisarzowi ziemskiemu rzeczyckiemu, służby wojenne za Stefana i obecnego króla, rany i uszczerbek majątku, za wstawiennictwem kanclerza Lwa Sapiehy nadaje jemu i jego niewymienionej z imienia żonie dożywocie na półtorej służby ziemi w Szapczyczach oraz ostrowie Omelnym w powiecie rzeczyckim; całość ma zachować również to z małżonków, które przeżyje drugie. Półtorej służby obejmuje pięć ziem bartnych, zapisanych w źródle jako «БульГачовъскую остапинъскую Гомъевъскую Хурановъскую а пилиповъскую», i dwie kuniczne «губаровъскую и монькову», nie siedem odrębnych służb. Ziemie po Iwanie Rumku [?] oraz ostrów po Bohdanie Wołyńcu, wcześniej nadane prawem lennym przez Zygmunta Augusta, wróciły do dyspozycji króla po śmierci poprzednich posiadaczy bez męskiego potomstwa. Nadanie obejmuje osiadłych ludzi, rolę, lasy, sianożęci, drzewa bartne, wody, łowy zwierzęce, bobrowe i ptasie oraz wszelkie przynależności i pożytki; opisano zamknięty obwód ostrowu wzdłuż Oły i granicy bobrujskiej. Małżonkowie mogą przydawać pożytki według woli, bez innych powinności wobec króla i skarbu, poza ziemską służbą wojenną w razie potrzeby, jak pozostała szlachta WKL. Własne formy nazwy ziemi Bugałczowska/Bułgaczowska różnią się od RGADA op.6 Rohaczowskuiu i SML Buhatczowskuju; nie narzucono współczesnego utożsamienia. K.158v–159v, nagłówek i oba rejestry nr 188, wewnętrzny wskazuje k.158. Podpis królewski i pieczęć. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 17Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 377Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 378Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 379РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0014L2SML VI: 0226R2Карточка № 180. Привилей лидским мещанам на магдебургское правоЛисты рукописи / Karty rękopisu159v–162v Дата акта / Data aktu1590-09-17 Нумерация источников / Numeracja źródełВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 159 РГАДА, оп.4 / RGADA, opis 4 (прямая публичная ссылка не установлена / brak ustalonego publicznego odsyłacza): 189 РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 189 SML VI: 189 Даты документов и срокиСобытие: ?-?-? Дата другого документа/события: ?-?-? Лица, роли и должностиСм. описание. ГеографияЛида — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия17 сентября 1590 г., Варшава. Сигизмунд III даёт нынешним и будущим лидским мещанам навечно магдебургское право и городскую печать со львом и двумя скрещёнными ключами. Освобождает от обычной власти урядников ВКЛ и противоречащих обычаев: уголовные, включая наказуемые смертью, дела судят войт с присяжными лавниками, гражданские — бурмистр с райцами, также в спорах с приезжими. Допускается апелляция к лидскому старосте, обязанному судить по магдебургскому праву, затем к королю. Староста утверждает бурмистра из четырёх оседлых кандидатов, представленных общиной; войта король назначает отдельным листом пожизненно либо до своей воли, с двумя волоками земли. Учреждены две ежегодные ярмарки, на Новый год и Святой Крест, и субботний торг для купцов и людей всех состояний. Мерная бочка равна четырём краковским корцам; торговые и померные сборы, по два пенязя от бочки, с приезжих торговцев поступают в городскую скрынку при сохранении войтовских доходов, тогда как лидские мещане и предмещане от этих сборов свободны. Подтверждены все отведённые ревизорами городские земли в прежних границах, но сохранены годовые чинши, капщизна и другие скарбовые повинности; войт с лавниками собирает их и передаёт старосте либо его уряднику под квитанцию с платой шесть грошей за квит. Отдельно навечно уступлены на общий городской пожиток плацовое и прутовое с домовых и огородных участков, доходы общей бани, весов, постригальни и лавок при ратуше. Город обязан за свой счёт содержать мосты, мостовые и дороги на собственных землях, построить ратушу, часы и христианскую школу. Шляхта, бояре и служилые люди с городскими владениями подчиняются городскому суду и повинностям, если специально не освобождены. Для защиты от огня единственная общая баня, солодовни и пивоварни должны находиться вне города, частные бани запрещены, а дымоходы должны быть каменными и исправными. Л.159об.–162об., реестры №189, внутренний указывает л.159. Собственная дата написана словами; праздник Святого Креста не преобразован в определённый календарный день. Королевская подпись и печать. Wersja polska · nr 180Daty dokumentów i terminyZdarzenie: ?-?-? Data innego dokumentu/zdarzenia: ?-?-? Osoby, role i urzędyZob. regest. GeografiaLida — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki17 września 1590, Warszawa. Zygmunt III nadaje obecnym i przyszłym mieszczanom lidzkim na wieczność prawo magdeburskie i pieczęć miejską z lwem oraz dwoma skrzyżowanymi kluczami. Wyłącza ich spod zwykłej władzy urzędników WKL i kolidujących zwyczajów: sprawy kryminalne, w tym zagrożone karą śmierci, należą do wójta z przysięgłymi ławnikami, cywilne do burmistrza i rajców, również w sporach z przybyszami. Dopuszcza apelację do starosty lidzkiego, mającego sądzić według prawa magdeburskiego, następnie do króla. Starosta ma zatwierdzać burmistrza spośród czterech osiadłych kandydatów przedstawionych przez pospólstwo; wójta król ustanawia osobnym listem dożywotnio albo do swej woli, z dwiema włókami gruntu. Ustanawia dwa doroczne jarmarki, na Nowy Rok i Święty Krzyż, oraz sobotni targ, otwarty dla kupców i ludzi wszelkich stanów. Beczka miarna ma cztery korce krakowskie; targowe i pomierne, po dwa pieniądze od beczki, od przyjezdnych handlujących przeznacza się do skrzynki miejskiej, z zachowaniem pożytków wójtowskich, natomiast lidzcy mieszczanie i przedmieszczanie są od tych opłat wolni. Potwierdza wszystkie grunty wyznaczone miastu przez rewizorów w dawnych granicach, lecz zachowuje roczne czynsze, kapszczyznę i inne powinności skarbowe, pobierane przez wójta z ławnikami i oddawane staroście lub jego urzędnikowi za kwitem, z opłatą sześciu groszy od kwitu. Osobno darowuje na wieczność placowe i prętowe z placów domowych i ogrodowych na wspólny pożytek oraz dochody z miejskiej łaźni, wagi, postrzygalni i kramów przy ratuszu. W zamian miasto ma własnym kosztem utrzymywać mosty, bruki i drogi na własnych gruntach, wznieść ratusz, zegar i szkołę chrześcijańską. Szlachta, bojarzy i ludzie służebni posiadający miejskie osiadłości podlegają prawu i powinnościom miejskim, o ile nie są osobno zwolnieni. Dla ochrony od ognia jedyna wspólna łaźnia, słodownie i browary mają stać poza miastem, prywatnych łaźni zakazano, a kominy mają być murowane i dobrze opatrzone. K.159v–162v, rejestry nr 189, wewnętrzny wskazuje k.159. Własną datę zapisano słowami; nie przeliczono święta Świętego Krzyża na konkretny dzień. Podpis królewski i pieczęć. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 17Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 379Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 380Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 381Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 382Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 383Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 384Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 385РГАДА, оп.4 / RGADA, opis 4 (прямая публичная ссылка не установлена / brak ustalonego publicznego odsyłacza): 0105_R РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0014L2SML VI: 0226R2К началу темы / Początek wątku | | |
|
