Варшавские печатные издания

Lydvika
Стр. 308. Есть также фотография.

112. KUŹMIŃSKI [MICHAŁ?]
Włościanin ze Żmudzi, z pow. poniewieskiego gub. kowieńskiej, katolik. Został skazany na 15 lat ciężkich robót, które odbywał w Usolu. Ponieważ nie miał „żadnych środków do życia", w 1866 r. zaangażował go jako służącego książę W. Czetwertyński. M. K. mówił źle po polsku i „cale dnie spędzał na śpiewaniu godzinek po żmudzku" (W. Czetwertyński). W 1868 r. przeniesiono go do gorzelni w Aleksan-drowsku.
Mężczyzna o takim samym imieniu i nazwisku (być może jest to ta sama osoba) znajdował się wśród zesłańców w Ust'Kutskiej Warzelni Soli lub w Wier-choleńsku. Więźniów ukarano za „wyzywające zachowanie sie" zesłaniem do kopalń karyjskich w okr. nerczyńskim ([w:] H. Skok). W 1870 r. został przeniesiony na osiedlenie i wysłany do okr. minusińskie-go w gub. jenisejskiej. W 1872 r. zaliczono go do tamtejszej społeczności chłopskiej. Portret siedzącego mężczyzny w długim (więziennym?) palcie, ujęcie w całej postaci. Opis na aw. u góry z lewej strony: „Kuźmiński / Sybir."
Opis na rew. u góry: „Kuźmiński / Usole 1868 r." Fotograf: nieokr., prawdopodobnie Usole, ok. 1868 r., sepia. Wym.: 8,9 x 5,5; 9,5 x 5,9 (karton).
Nr inw. MHW Arch. Fot. 13827. Zakup od Jana Łukaszczyka w 1957 r.
Lit.: MWP, arch. A. Kr., 71-H „Zesłani"; W. Czetwertyński, s. 216; A. Giller, Spis Polaków..., s. 170; W. Lasocki, t. II, s. 345; CGAOR, z. 29, spr. 56, {w:] H. Skok, s. 137; W. Śliwowska, Syberia w życiu..., s. 243; H. Skok, Polacy nad Bajkalm...; GARF, MGGA (Minusińsk), {w:} kartoteka IH PAN.

С уважением, Вероника.

Том 2, стр. 342.

151. ZABAWSKI W[OJCIECH] (1829 lub 1835-1906?)
Pochodzi! z Królcsrwa, byl nauczycielem w szkole elementarnej w Chmielowicach, w pow. opatowskim. Aresztowany, został oskarżony „o sprzyjanie sukcesom powstania", przebywał w Cytadeli Warszawskiej. Skazano go na 4 lara ciężkich robót i zesłano początkowo do Usola (1864 r.), porem do kopalni Zeren-tu|a (1865 r.) w okręgu, nerczyńskim, następnie do Siwakowej. Otszyl się poważaniem kolegów, gdyż należąc do Towarzystwa Zerentujskiego (organizacja samopomocowa) wybrano go wraz z dwoma kolegami „do rewizji stanu kasy, jak równie?, czynności Towarzystwa... " (pod sprawozdaniem figurują podpisy). Po odbyciu kary powrócił do Warszawy, pracował jako prywatny nauczyciel. Zmarł w Warszawie. Portret mężczyzny siedzącego w fotelu, w ręku trzyma kapelusz, ujęcie w całej postaci. Dedykacja na rew.: „W dowód prawdziwej przyjaźni / i życzliwości Andrzejowi Ja- / kóbkiewiczowi / W. Zabawski / Akanah / 31 Października 1877 r. / V. S. {?]". Na rew. dopisane, ołówkiem: „Kolega wygnaniec".
Fotograf (na rew.) „Fotografija / I. E. Kabrickago / w Irkutsk" (ros.), ok. 1877 r., sepia. Wym.: 13,3x93; 16,4 x 10,9 (karton). Nr inw.MHW Arch. for. 21035. Spuścizna po A. Jakóbkicwiczu, dar córki A. Romiszewskiej.
Lit.: MWP, zb. A. Kr., inf. przy fot. 43kr/l, 4113/2751; arch. A. Kr. 71-H, teczka 2 - lisra „Usolia-nie 1863-187[?]"; 71-H-7 (odpisy) — „Prawo Towarzystwa Zierentujskkgo" i działalność Towarzystwa; AGAD, GARF {w:} kartoteka IH PAN.
С уважением. Вероника.

Lydvika
Фотография Кузьминского (том 2).


С уважением, Вероника.

viktory
Из тома 1.
Стр. 42.
4. ALEKSANDROWICZ
(ALEXANDROWICZ) STANISŁAW
(1817-1888)
Hrabia, właściciel ziemski, jeden z założycieli „Roczników Gospodarstwa Krajowego", członek Komitetu Towarzystwa Rolniczego, a następnie Rady Stanu powołanej w 1861.
Portret siedzącego mężczyzny, w całej postaci; na karcie albumu pod zdjęciem i na rew. napis ołówkiem: „Hr. Alexandrowicz"; na rew. pieczątka księgarni J. Kaufmanna i F. Hoesicka w Warszawie; fot. Zakład Fotograficzny/KAROLA BEYERA/Kra-kowskie Przedmieście/w Warszawie, (n.f.rew.), przed 1862
wym. 8,8x5,6(10x6,3) nr inw. MHW Arch. Fot. 16774/alb. 9, zakup ze zbiorów Radwana i Krasińskich.
Lit.(dane biogr.): Z. Stankiewicz, Dzieje wielkości i upadku.., Indeks osób, s. 281.

viktory
Из тома 2.
Стр. 83.
14/3. ALEKSANDROWICZ WŁADYSŁAW
Na trzech kartonach — poz. kat.: 14/3, 37/1, 64/10 — znajdują się fotografie prawdop. tej samej osoby podpisane tylko nazwiskiem bądź z dopisanym imieniem. Popularność nazwiska i różnice danych biograf, nie wykluczają pomyłek:
-/ Władysław Romuald (ok. 1840-1896), syn Józefa - pochodził z pow. żytomierskiego, lekarz. Walczył pod dow. Calliera, którego był adiutantem. Więziony był w Grodnie. W drodze na miejsce zsyłki leczył współwięźniów. Został zesłany do gub. irkuckiej, gdzie przebywał ok. 9 lat. Wracał na własny koszt po 1871 r. Zmarł w Warszawie.
-/ Władysław (ur. 1838-?) — pochodził z Litwy. Skazany został na ciężkie roboty, które odbywał poza Bajkałem. Po zwolnieniu zamieszkał w Warszawie, gdzie pracował jako urzędnik kolei Warszawsko--Wiedeńskiej. Zmarł w Warszawie.
Portret młodego mężczyzny z wąsikami, popiersie.
Pod fot. na kart.: „Aleksandrowicz", na marginesie z prawej „Władysław".
Lit.: MWP, arch. A. Kr. 71-H „Zesłani", s. 2; Jerzy Kraskowski, Z niedawnej przeszłości. Urywki z pamiętnika, „Przegląd Powszechny" 1893, t. 40 [w:] A. Brus, E. Kaczyńska, W. Śliwowska, s. 288, 403 (indeks); J. Maliszewski, Sybiracy..., s. 11; GARF, GAIO, [w:] kartoteka IH PAN.

С уважением, Вероника.