Áĺđíŕöęčĺ

Ŕäđĺń-ęŕëĺíäŕđü 1853 ăîäŕ ÷ŕńňü 2 ń. 86
Áĺđíŕöęčé Ń.Ô. - Ěîăčëĺâńęŕ˙ ăóáĺđíč˙

Bernaccy
Bernaccy. Szl. Katarzyna zmarła 11 II 1621 r. (LM Skoraszewice). Magdalena (Bernacka) zaœlubiła 28 II 1728 r. ur. Marcina Krukowieckiego (LC Golina). Ur. Jan z żonš Annš. mieszkańcy miasta Bojanowa, chrzcili tam następujšce dzieci: Mariannę 14 X 1700 r., Józefę Erykę 17 V 1703 r., Marcjannę Agnieszkę 18 I 1705 r., Magdalenę 31 X 1706 r., Rajmunda 2 VII 1708 r., Katarzynę 27 III 1710 r., Annę 30 VI 1711 r., Kazimierza 9 III 1713 r. (LB Gołaszyn). Wielm. Justyna B., matka chrzestna córki ur. Macieja i Małgorzaty Szybałtowskich z Gałšzek W. 1 III 1774 r. (LB Droszew)



Biernaccy h. Korab
Biernaccy h. Korab z Biernatek w p. kaliskim, dawniej zwanych Biernacicami, rojowiska drobnej szlachty różnoherbowej, którš tylko w częœci mogę pod względem przynależnoœci herbowej okreœlic w sposób pewny. Ocałej rzeszy dziedziców Biernacic z XV wieku, a w pewnej mierze i z następnych, piszę po Biernackich herbów Korab, Pomian i Poraj.

Grzegorz z Biernacic herbu Korab œwiadczył w 1424 r. w Wieluniu przy okazji oczyszczenia sie naganionego w szlachectwie Stanisława cz. Cichosza z Krasławic (Matr. Reg. Pol. Summ. t.IV, cz.3 supl., nr. 573). Zapewne ten sam Grzegorz z Biernacic od Małgorzaty z Dębego i jej syna Piotra, dziedziców Bielaw w p. kal., brał w 1435 r. tę wieœ sposobem wyderkafu za 51 grz. (P.1378 k.101; I.Kal.5 k,11v). W l. 1447-48 miał termin z rodzonyrn bratem Stanisławem z Biernacic (I.Kal.4 k,151,164v). Żył jeszcze w 1457 r., nie żył już w 1461 r. Z żony Małgorzaty pozostawił córki Małgorzatę i Dorotę. Małgorzata kwitowała w 1457 r. Piotra Dšbskiego z 5 grz. wykupu Bielaw, zastawionych kiedyœ jej rodzicom (Py,11 k,60). Obie siostry w 1461 r. kwitowały tegoż Dšbskiego z 50 grz. (I.Kal,1 k.26v). W r. 1448 Swišszek B., obywatel kaliski, zeznał, iż mu uiœcił się z 15 grz. rodzony brat Grzegorz (ib. 4 k.203), nie wiadomo czy identyczny z powyższym. Temu Swišszkowi zobowišzała się w 1442 r. uiœcić 6 grz. Nastka ze Zdzinic, córka Katarzyny (I.Kal.6 k.86v).

Wojciech z Biernacic, zwany "Wieprzkiem", naganiony przez Bernarda z Bierancic, dowodził w r. 1456 r. szlachectwa stawiajšc jako œwiadków z ojczystego herbu Korab Michała i Stanisława, braci rodzonych z Biernacic, z herbu macierzystego Wieniawa Jana z Tarszców i Jana z Rakowic, oraz dwóch "postronnych" z herbu Korab, Ubysława i Piotra z Biernacic (I.Kal.5 k.86; Py.11 k.155v). Ow Wojciech na Janie "Myszkowiczu" z Biernacic zdobył w r. 1457 przezyski w sprawie o zadane mu trzy rany (Py.11 k.142v). Nie żył już w r. 1467, kiedy Hektor ze Skarszewa i Jana z Biernacic jako arbitrzy godzili jego synów, Jana i Mikołaja, oraz córkę Katarzynę z innš córkš Annš (I.Kal.1 k.409v). T. r. Jan zastawił swe częœci w Biernacicach na szeœć lat swej rodzonej ciotce Katarzynie z Biernacic (ib.). Jan z bratem Mikołajem zobowišzali się w 1471 r. zastawić całe swe częœci w Biernacicach Marcinowi "Martyczce" z Biernacic (ib.2 k.170), a w r. 1477 zobowišzali się Marcinowi rezygnować swe tamtejsze częœci (ib. k.457v). Obaj żyli jeszcze w 1480 r., kiedy jako bracia niedzielni mieli termin z Marcinem z Biernacic (ib.3 k.28v).

Biernaccy h. Pomian
Biernaccy h. Pomian z Biernacic w pow. szadkowskim, w paraffi Niewiesz. Jan z Chabierowa w p. sier. 1574 r. (I.Kal.42 s.376). Hieronim z p. szadkowskiego, nie żyjšcy już w 1590 r., ojciec Piotra i Franciszka. Z nich Piotr w r. 1590 uwolnił prac. Manka ze wsi Biernacic, teraz obywatela poznańskiego, którego otrzymał był z działu z bratem Franciszkiem (P.954 k.714). Piotr kwitował się w l. 1611-12 z małżonkami Olszewskimi z dzierżawy częœci Chabierowa (I.Kal.77a s.536; 78 s.946). Może ten sam Piotr częœci w Biernacicach dał w r. 1603 jedynemu swemu synowi Wojciechowi (R.Kal.7 k.518). Ten Wojciech żenišc się t. r. z Barbarš Wturkowskš, córkš Piotra, oprawił jej 3000 zł posagu (ib. k.519), a Barbara t. r. swe częœci Wturku w p. kal. sprzedała Stanisławowi Przedzyńskiemu, pisarzowi grodzkiemu kaliskiemu (ib. k.524). W r. 1604 Wojciech skwitował tego Przedzyńskiegop z 200 zł na poczet 3000 zł posagu żony (I.Kal.70 k.615). Oboje żyli jeszcze w r. 1605 (R.Kal.7 k.78). W r. 1622 Barbara była już 2-o v. żonš Dobrogosta Sulmowskiego (I.Kal.88a s.626).

Franciszek, w 1599 r. mšż Jadwigi Wielogłowskiej, córki Zygmunta i ELżbiety Kotkowskiej (I.R.D.Z.Kon.18 k.133), już nie żyjšcy w 1620 r., ojciec Piotra, który t. r. zawierał kontrakt z Annš z Wielogłowskich 1-o v. Zimnowodzkš, 2-o v. Bykowskš, wojskš sieradzkš, wdowš (ZTP 28a s.371).

Biernaccy h. Pomian
Mikołj z ziemi sieradzkiej, nie żyjšcy już w 1599 r. ojciec Hieronina cz. Jarosza wzgl.Jarosława, który w 1593 r. nabył wyderkafem od Piotra Potulickiego, wojewody kaliskiego, na jeden rok za 300 zł częœci Kleszcwie p. nakiel. (N.219 k.135v). W 1599 r. zapisał dług 290 zł Andrzejowi Kowalskiemu z p. sier. (G.66 k.184v). Wraz z żonš Annš otrzymał w 1605 r. od Krzysztofa Koœcieleckiego sołectwo czówójtostwo we wsi Paruszka (N.165 k.245v). W 1611 r. na połowie swych dóbr oprawił tej żonie posag 300 zł (ib. k.477v) i t. r. oboje małżonkowie skasowali swe dożywcie na Paruszce na rzecz Grzymułtowskiego, kasztelana bydgoskiego (N.167 k.747v). Hieronim już nie żył w 1617 r., a wdowa dobra na przedmieœciu miasta Piły zastawiła wtedy za 300 zł małżonkom Podolskim (W.26 k.315). Żyła jeszcze w 1646 r., kiedy to ona i Jan B., syn zamrłego Jana, zawierali kontrakt z Joachimem Warnickim pod zakładem 600 zł (W.822 k.20).~

Mikołaj w 1633 r. oprawił posag 3000 zł żonie Teofili Jaraczewskiej (P.1425 k.122). Oboje oni kwitowali w 1690 r. z 1600 zł 0rdęgę.(I.Kal.146 s.151). Zastanawiajšca rozpiętoœć dat ! Druga żona tego Mikołaja, Krystyna Laskowska, wdowa 1-o v. po Marcinie Bębnowskim i 2-o v.po Wojciechu Mieszkowskim, cedowała w 1702 r. trzeciemu mężowi sunę 1460 zł na wsiach Gacć Moskurna i Powęzowa (I.Kal.185/9 k.220). Synowie Mikołaja i Jaraczewskiej, Maciej i Jan, wspomniani obaj w 1690 r.

Maciej, syn Mikołaja i Jaraczewskiej, piszšcy się z Niewiesza, mšż Katarzyny z Niedzielska Madalińskiej, córki Mikołaja i Teresy Budzisz Pstrokońskiej, kupił w 1699 r. za 6750 zł od Marianny Madalińskiej, żony Stefana Kamińskiego, siostry swej żony, połowęe wsi Morawki w p. kal. (ib.153 k.526). Jako dziedzic połowy Oprawek zapisał w 1700 r. sumę 1500 zł córkom Staniœława Żakowskiego (ib.227 k.358v). Oboje małżonkowie zastawili połowę Morawek w 1733 r. za 2400 zł Mariannie z Chlewskich Balickiej (ib.228 k.394v). W r. 1736 pozywany przez żonę i syna Marcina o gwałcenie ich praw (Rel.Kal.107 k.396). Już nie żył w 1746 r. Ich córka Rozalia spisała wtedy dożywocie z mężem Janme Bogusławskim (ib.185/9 s.l48), a w 1750 r. otzrymała od owdowiałej matki zapis 1.500 zł (Rel.Kal.163/164 s.1790). Synowie, Marcin, o którym niżej, i Mikołaj wspomniany w 1729 r. (ib.167 s.121), ksišdz w l. 1736-1748 (Rel.Kal.107 k.238v, 292v).

Marcin syn Macieja i Madalińskiej, zapis dany w 1702 r. dziadowi Mikołajowi na Gaci Powęzowej i Moskurnej scedował w 1748 r. wraz ze swym bratem i siostrš Chryzostomowi Jackowskiemu (ib.185/9 k.220) występował 1756 r. (Rel. Kal.163/164 s.1880). Nie żył w 1787 r. Z żony Katarzyny N. miał syna Wojciecha, który t. r. w imieniu własnym i brata stryjecznego Franciszka zastawił połowę Morawek za 14.391 zł Wawrzyńcowi Witowskiemu (ib.227 k.227). Może to ten sam Wojciech był w 1774 r, meżem Doroty Balickiej (ib. 214/6 k.202v). W imieniu własnym i tej żony kwitował w 1786 r. małżonków Otockich (ib.226 k.184v). Ze wspomnianym wyżej Franciszkiem może identyczny Franciszek, który w 1790 r. w imieniu swoim i żony Wiktorii Krškowskiej, córki Stanisława, podczaszego smoleńskiego, kwitował z 500 zł Barbarę z Kosickich Białobłockš podczaszynę łukowskš (G.115 k.48v). Zob.tab1ice.

@tablica

Andrzej, syn Jarosława z wojew. sieradzkiego, kwitował w 1620 r. ze spraw Macieja i Jakuba, braci Manieckich (P.1004 k.1633v).

Adam, Tomasz, Andrzej, Krzysztof, Mikołaj, Stefan, ks. Stanisław i ks. Kazimierz, synowie zmarłego Aleksandra z wojew. sieradzkiego, dziedzice częœci Biernacic. Z nich Adam w imieniu własnym i braci w I677 r. uwalniał poddanego z tej wsi (N.185 k.620). Bracia: Tomasz, Mikołaj, Stefan i Andrzej byli w 1657 r.pozywani przez Jana Skotnickiego (ZTP 30 s.1485). Tomasz, dziedzic Chabierowa, nie żyjšcy już w r. 1700, ojciec Heleny, która pod imieniem Agnieszki była w 1689 r.~klaryskš w Kaliszu, i Pawła, który t. r. spisywał testament i już nie żył w r.1700 (I.Ka154 s.311)

Biernaccy h. Poraj
Biernaccy h. Poraj z Biernatek w pow.kaliskim, zwanych dawniej przeważnie Biernacicami. Spoœród mnóstwa drobnych dziedziców czšstkowych w tej wsi mówię tu tylko o tych, co do których mam pewnoœć iż byli Poraitami, a przynajmniej za takich uważali się.

Wojciech na połowie swej częœi w Biernacicach i na częœci swej we wsi Przedzino w p. kal. oprawił w 1512 r. posag 40 grz. swej żonie Annie Cieńskiej, córce Jana (P.786 s.338). W 1517 r. od Marcina Chwalęckiego Szyrszenia kupił za 200 grz. częœci wsi Gać Moskuran w p. kal. i na ich połowie t. r. oprawił 60 grz. posagu żonie, a częœci w Biernatkach sprzedał za 60 grz. Mikołajowi B., dziedzicowi w tej wsi (P.1392 k.157v, 158). Nie żył już zapewne w r. 1730, kiedy żona jego Anna, wspołdziedziczka w Gaci, miała termin z braćmi Rayskimi (I. i D.Z.Kal.7 k.431). Nie żył napewno w r. 1533, kiedy synowie jego, Jan, Maciej i Piotr kupowali za 150 grz. od Jana i Wawrzyńca braci Zbierskich częœci w Gaci Moskurnej (P.1393 k.613). Córka Wojciecha, Jadwiga, w r. 1543 była żonš Jana Wilkszyckiego "Zšbkaš. Siostrš stryjeczno-rodzonš tego Wojciecha była Anna, dziedziczka częœci w Birnacicach, działajšca w 1520 r. jako żona Jana Ciesielskiego w asyœcie "wuja' Macieja Rayskiego (I. i D.Z.Kal.2 k.68). Piotr w imieniu własnym i swych braci zawarł w r. 1544 układ z Maciejem Rayskim (I.Kal.7 k.298). Matka Anna wraz z trzema synami pozywana była w r. 1547 przez Macieja Rayskiego (I. i D.Z.Kal.7 k.399v). OJanie nie wiem nic więcej. Zapewne ten sam Piotr, faktor w Mikuszewie u Przyjemskiego, pisarza ziemskiego kaliskiego, został zabity w r. 1563 i na żšdanie brata Macieja dokonano 24 IX w czasie pogrzebu w koœciele parafialnym w Pyzdrach obwołania głowy (Py.179 k.439v).

Maciej, syn Wojciecha, nie żył już w r. 1575, a zapewnie nie żył i w r. 1570, kiedy synowie jego Łukasz, Walenty i Maciej zobowišzali się sprzedać za 2000 zł Jakubowi Mieszkowskiemu częœci ojczyste w Gaci Moskurnej i szeœć zagonów pustce Rypiołowo orza częœci pustki Górki w p. kal. (I.Kal.36 s.137). Wedle powyższego zobowišzania, Łukasz i Maciej częœci te sprzedali t. r. za 1333 zł Mieszkowskiemu (R.Kal.3 k.230). Może to ten Maciej w r. 1557 wraz z żonš Annš częœci roli w Biernatkach zastawił za 11 grz. Janowi Trzebickiemu (I.Kal.22 k.228). Walenty swojš częœć we wzmiankowanych powyżej dobrach w r. 1570 sprzedał również za 666 zł wspomnianemu Mieszkowskiemu (R.Kal.3 k.252). Łukasz i Maciej w r. 1575 nabyli za 3000 zł od Elżbiety Osieckiej, wdowy po Stanisławie Łopateckim, wieœ Modłę, częœci wsi Chutki, oraz częœci pustych wsi Ujazdowo i Gotarty. Nabyli również wtedy za 300 zł inne częœci w tychże wsiach od Stanisława Łopateckiego (ib.4 k.211, 212v). O Łukaszu i Macieju zob. niżej.

I. Łukasz, syn Macieja, w r. 1579 wraz z bratem Maciejem pozywany był o dług 50 grz. przez braci Morawskich (I.Kal.46 k.122). Ożeniony był 1-o v. z Zofiš Korzenickš, z którš miał córki Annę i Katarzynę. W r. 1586, po œmierci Zofii, zapisał tym cókom po 400 zł w posagu każdej (I.Kal.53 s.209). Żenišc się w r. 1585 powtórnie z Annš Radlickš, córkš Stanisława i Małgorzaty Błożejewskiej (ib. s.308, 311), dostał przed œlubem, 7 XI, od jej ojca zapis długu 1000 zł (ib.51 s.984). W r. 1586 oprawił jej 1000 zł posagu na częœciach wsi Chutki i pustek Gotarty i Ujazdowo oraz na połowie wsi Modla (R.Kal.5 k.538v). W r. 1591 uzyskał zgodę Piotra Chutkowskiego na dokonane kupno częœci Chutek, Ujazdowa i Gotartów za 550 zł od Bartłomieja Chutkowkiego (ib.6 s.407). Mianował w 1596 opiekunami swych dzieci z pierwszej i drugiej żony Jana Korzenickiego, Jana Radlickiego, Adama Waliszewskiego i wreszcie drugš swš żonę (I.Kal.63 k.291). W r. 1600 nabył za 100 zł częœci w tychże wsiach od Piotra Rakowskiego (R.Kal.7 k.357v), zaœ w r. 1605 za 600 zł od Macieja i Jana, braci Chutkowskich (ib.1 l.65). Żył jeszcze w r. 1606 (ib. k.126v). Nie żył w r. 1610, kiedy owdowiała Anna Radlicka zapisała dług 50 zł Marcinowi Gawłowskiemu (I.Kal.76 s.541). Drugim jej mężem był w r. 1631 Jan Parczewski (I.Kal.98a s.996). Córki Łukasza: Anna, w r. 1600 żona Wiktoryna Rowińskiego, Katarzyna, w r. 1606 żona Jana Kotarbskiego zw. "Bezek". Synowie; Jan, Stanisław i Maciej o których niżej.

1. Jan, syn Łukasza i Radlickiej, nabył w r. 1624 od brata Macieja częœci wsi Chutki i młynem i częœci wsi ~Modła (R.Kal.10 k.298v). Występował w r. 1630 jako stryj i opiekun dzieci zmarłego brata MaciejaI (I.Kal.96 s.575). Od stryjecznego brata Jana, syna Macieja, kupił w r. 1640 Chwalęcice i częœci Wojsławic za 14.000 zł (Rel. i I.Z.Kal.1c k.440). Całe częœci wsi Chutki, Modła, Ujazdów i Gotarty sprzedał w r. 1642 za 6000 zł Jadwidze z Parczewskich, wdowie po bracie Macieju, i synowi jej Janowi B. (R.Kal.12 k.397v; Rel. i I.Z.Kal.1c k.481v). Od Adama Waliszewskiego "Skarba" kupił w r. 1643 za 250 zł częœć wsi Chlewo, sprzedał potem owe częœci Piotrowi Malczewskiemu, ale je znów odkupił w r. 1646 za 200 zł (R.Kal.~13 k.291. Skwitował w r. 1646 bratowš Jadwigę z 2000 zł, stanowišcych resztę ceny sprzedanych jej dóbr (I.Kal.112 s.616). Częœci Naczesławic t. r. zastawił za 300 zł Samuelowi Morawskiemu (I.Kal.112 s. 651) . Owe częœci Naczesławic kupił był od Stanisława Naczesławskiego zwanego Kozubkiem (ib.115 s.785). Od Marcina Kobierzyckiego kupił 1652 r. za 10.000 zł częœci wsi Gorzuchy i bór w Dabrówce. Był też wtedy dziedzicem w Chwalęcicach, a żonš jego była Marianna Rozrażewska (R.Kal.14 k.253v). T. r. płacił podwójne podymne uchwalone w obozie beresteckim, z 10 dymów w Chwalęcicach i z jednego dymu w Naczesławicach 22 zł (Rel. Kal.31a k.258, 263). W r. 1653 kupił za 3000 zł od Dobrogosta "Skarba" Waliszewskiego częœci wsi Gorzuchy w p. kal. (ib.k.340v). W r. 1654 wraz ze swš drugš żonš, Mariannš Poniatowskš, mianował plenipotentów (I.Kal.120 k.1128). Zobowišzał się w 1655 r. oprawić jej 4000 zł posagu po odebraniu go od Adama Poniatowskiego, choršżego sieradzkiego, na wsi Gorzuchy (I.Kal.121 s.51). W r. 1657, jako dziedzic Chwalęćic i Gorzuch, spisał dożywocie z tš drugš żonš, córkš Stanisława Poniatowskiego (R.Kal.14 k.443v). Bezdzietny, nie żył już w r. 1661, a dobra jego: Chwalęcice (Falęcice), Gorzuchy oraz bory w Dšbrowie i częœci w Naczesławicach spadły na bratanków (I.Kal.125 s.299). Gorzuchy były pod dożywociem wdowy, która w r.1661 wydzierżawiła tę wieœ Michałowi Iwańskiemu (ib. s. 474). W r. 1665 była już 2-o v. żonš tego Iwańskiego łowczego sieradziego (ib.126 s 779).

2) Stanisław, syn Łukasza i Radlickiej , w r. 1610 wraz z bratem Maciejem kwitował z 250 zł Wiktoryna Radlickiego (ib.76 s.540). Żona jego Barbara Oszczeklińska, córka Macieja, wdowa po Macieju Radlickim, w r. 1612 udzał swój w spadku po siostrze Zofii Piotrowej Mycielskiej, tj. udział w czynszu od sumy u Węgierskich, cedowała mężowi (I.KaL.78 S.20, 1569). Stanisław od Jana Wyszkowskiego kupił w r.1620 za 10.000 zł wieœ Swinice w p. kal. (R.Kal.9 k.362). Marianna z Rayskich Doruchowska nabyła od tegoż Wyszkowskiego grobowiec w koœciele parafialnym wsi Chlewo i teraz w r.1620 dała ów grobowiec Stanisławowi B. (ib.k.419). Stanisław żonie swej dał w dożywocie w r. 1619 sumę 3000 zł (I.Kal.86 s.1114; R.Kal.9 k.273v) kiedy zapis zastawny 3000 zł na Gostyczynie w p. kal. scedowany sobie przez Adama Mikołajewskiego, cedował małżonkom Kęszyckim. Żył jeszcze w r. 1622 (I.Kal.88a s.1394, 1396) W r. 1627 Barbara, już jako wdowa, skwitowała małżonków Wyganowskich z 550 zł ostatniej raty dzierżawy wsi Swinice (I.Kal.93 s.463). Wraz z synem Władysławem w r. 1633 mianowała plenipotentów (ib.99b s.1316), wraz z nim też została w r. 1635 skwitowana przez Dobrogosta Waliszewskiego ze sparawy o wydanie kowala zbiegłego z Domaniewa do Waliszewic (ib.125 s.115, 121). Żyła jeszcze w r. 1646 (ib.112 s.658), nie żyła w r. 1661 (ib.125 s.115, 121). Próczx wspomnianego wyżej Wkladysława, o którym niżej, miała jeszcze syna Stanisława, wraz z którym zawierała w r. 1639 kontrakt z małżonkami Stusami o dzierżawę wsi Szczepice (ib.105 s.1427). O tym Stanisławie nie wiem nic więcej. A może to pomyłka i w r. 1639 występował obok matki Władysław, mylnie nazwany Stanisławem ? Córki Katarzyna, Zofia, Barbara i Krystyna, niezamężne w r. 1627 (ib.93 s.464)., którym matka zapisała posagi na Swinicach. Miały one ponadto od brata stryjecznego Baltazara zapis 6400 zł ze spadku po stryju Janie. Z nich Katarzyna była 1-o v. 1638 r. żonš Jana Sulikowskiego, w r. 1641, krótko po 1 II, wyszła za 2-o v. Piotra Malczewskiego. Zofia, w l. 1646-80 żona Marcina Malczewskiego. Barbara, w l. 1677-92 żona Andrzeja Gałęskiego. Krystyna wreszcie, która w r. 1690 kwitowała brata Władysława z rocznej prowizji od sumy 1500 zł (ib.116 s.277), była w r. 1661 żonš Piotra Ponieckiego.

Władysław, syn Stanisława i Oszczeklińskiej. W r. 1624 wraz z siostrami Katarzynš, Barbarš Zofiš i Krystynš, skwitowany przez stryjecznš siostrę ojca Annę B., zamężnš Pawłowš Wolińskš (ib.90b s.2226). W r. 1627 skwitowany wraz z siostrami przez Krzysztofa Chlewskiego z 100 zł (ib.93 s.464). Dziedzic Œwinic 1635 r. (ib.101 s.507). W imieniu własym i matki kwitował się 1646 r. z kontraktu małżeńskiego z szwagrem Marcinem Malczewskim (ib.112 s.658). Grobowiec w koœciele chlewskim, nabyty przez ojca, dał w r. 1648 stryjowi Janowi (R.Kal.14 k.13v). T. r. kupił od Piotra Malczewskiego czšstkę gruntu we wsi Chlewo (ib. k.19v). Ożenił się w 1649 r., krótko po 25 VI (I.Kal.115 s.547, 548). Na połowie Swinic oprawił w r. 1650 posag 6000 zł swej żonie Annie Pokrzywnickiej, córce Macieja Hiacynta stolnika łęczyckiego i Katarzyny Mycielskiej (R.Kal.14 k.78). Z 15 dymów w Sinicach płacił uchwalonego w r. 1652 w obozie bersteckim 30 zł podwójnego podymnego (Rel.Kal.31a k.258, 263). Żył jeszcze w r. 1654 (I.Kal.120 s.402). Anna występowała jako wdowa w l. 1671-80 (I.Kon.60 k.230; 63 k.164v). Władysław był bezdzietny a jego spadkobiercy, tj. siostry względnie ich potomstwo, sprzedali w r. 1692 Swinice za 20.000 zł Wojciechowi Wierzbięcie Biskupskiemu (I.Kal.149 s.179).

3. Maciej, syn Łukasza i Radlickiej, na połowie swych częœci wsi Chutki i Modła oprawił w r. 1615 posag 1500 zł żonie Jadwidze Parczewskiej (I. i D.Z.Kal.28 k.219). Rezygnował w r. 1624 bratu Janowi częœci wsi Chutki z młynem i częœći wsi Modła w p. kal. (R.Kal.10 k.298). W r. 1627 wraz z bratem Janemzostał skwitowany przez Stanisława Trzebińskiego z długu 100 zł, który zmarły brat ich Stanisław B. zapisał był Annie B., wdowie po Pawle Wolińskim (I.Kal.93 s.464). Nie żył już w r. 1630, kiedy ów brat Jan występował jako opiekun jego nieletnich synów: Jana, Marcina, Baltazara i Aleksandra (ib.96 s.575). Ich matkš była Jadwiga Parczewska, która w r. 1635 została skwitowana przez Marcjannę Domiechowskš, wdowę po Marcjanie Zalekim (ib.101 s.466). W r. 1642 wraz z synem Janem odkupiła od swego szwagra Jana B. za 60000 zł częœci wsi Chutki, Modła, Ujazdów i Gotarty (R.Kal.12 k.397v), w r. 1644 wraz z synami Janem, Marcinem, Baltazarem i Aleksandrem trzymała posesję probostwa iwanowickiego (I.Kal.110a s.9) a w r. 1646 wypłaciła mu pozostałe jeszcze z ceny tych dóbr 2000 zł (I.Kal.112 s.616. W r. 1650 w imieniu własnym oraz synów Marcina i Aleksandra mianowała plenipotentem syna Jana (ib.116 s.58). Całe częœci wsi Chutki, Modła, Ujazdowo i Gotarty, nabyte od Jana B., sprzedala w r. 1653 za 4600 zł synom swym Janowi i Baltazarowi (R.Kal.14 k.308v). W r. 1654 wraz z synem Janem dostala od Kazimierza Bškowskiego cesję sumy 4000 zł (I.Kal.120 s.649). Żyła jeszcze w r. 1661 (ib.125 s.60). Córka Macieja i Parczewskiej, Marianna, w l. 1661-70 żona Piotra Grodzickiego. Z synow, o Marcinie i Aleksandrze, prócz powyższych wzmianek nie wiem nic więcej, o Janie i Baltazarze zob. niżej.

1) Jan, syn Macieja i Parczewskiej, zobowišzał się w r. 1621 sprzedać za 7000 zł bratu Baltazarowi odziedziczone po stryju Janie Chwalęcice i Gorzuchy, bory w Dšbrowie, częœći Naczesławic i gruntów w Wojsławicach, Morawskim i Chlewie (ib. s.299). Był w r. 1665 dziedzicem częœci wsi Modła i Chutki (ib.126 s.288). Waliszewice wydzierżawił 1669 r. na trzy lata za 2400 zł Janowi Zamłyńskiemu (ib.129 s.365). T. r. był już księdzem, może w pokucie za zabicie brata Baltazara, o czym niżej (ib. s.1135). Pleban w Pamięcinie 1673 r. (ib.133 s.637). Od niego, jako spadkobiercy brata Baltazara, wyprocesowali t. r. Sarbscy sumę na Gorzuchach (ib. s.782). T. r. występował jako były dziedzic Chwalęcic (ib. s.915). Janowi B. sprzedał t. r. za 700 zł częœci "Kozubowkie" w Naczsławicach ze stawem w Morawkach (R.Kal.15 k.282). Gorzuchy sprzedał w r. 1674 za 9400 zł Janowi Zamłyńskiemu (ib. k.399) W r. 1677 już kanonik łęczycki, skwitował Macieja Konstantego Waliszewskiego za 2000 zł zapisanych zmarłemu bratu Baltazarowi (I.Kal.138 s.571). Kanonik i oficjał generalny łęczycki, w r. 1622 połowę wsi Modła sprzedał za 6000 zł Janowi B. (I.Kal.140 k.616v), zaœ w r. 1684 połowę wsi Chutki i Modły, zastawione niegdy Janowi Starczewskiemu, sprzedal za 8000 zł Władysławowi B., synowi powyższego Jana (ib.142 k.315).

2) Baltazar, syn Macieja i Parczewskiej, dziedzic wsi Chwalęcice, Chutki, Modła 1647 r. (I.Kal.113 s.1146, 2013) mianował w r. 1654 plenipotentem syryjecznego brata Władysława (ib.120 s.1131). Żenišc się w r. 1661 z Konstancjš Iwańskš, córkš Michała, łowczego sieradzkiego, dostał od tego ostatniego jeszcze przed œlubem zapis 7000 zł (ib.125 s.311). Jako współspadkobierca stryja Jana, skwitował t. r. z 6000 zł Marcina Kobierzyckiego (ib. s.1259). Zapisał w r. 1665 dług 2000 zł Janowi Dšbrowskiemu, pisarzowi grodzkiemu przedeckiemu (ib.126 s.294). Nie żył już w r. 1669, zabity przez rodzonego brata Jana (ib.129 s.57). Był dziedzicem wsi Gorzuchy (ib.138 s.782).

II. Maciej, syn Macieja, dziedzic częœci w Chwalęcicach 1597 r. (R.Kal.7 k.72). Częœci w tej wsi wymienił nawzajem z Adamem Waliszwskim 1600 r. (ib. k.322v). Dziedzic Chwalęcic 1610 r. (I.Kal.76 s.110). Częœci Chwalęcic w r. 1614 wyznaczył po swej œmierci w działach z innymi synami synowi Janowi (R.Kal.8 k.490). W r. 1612 niezmężnej córce swej Dorocie zapisał posag 800 zł (I.Kal.78 s.134). Nie wiem z kim był ożeniony. W 1620 r. syn Jan zapisał mu dług 900 zł (I.Kal.86 s.2020). Żył jeszcze w r. 1622, kiedy od Jadwigi z Zaleskich Borzewickiej wzišł w zastaw za 1500 zł wieœ Tymieniec (I.Kal.88a s.1151). Może to ten sam Maciej brał w r. 1627 w zastaw od Stanisława Borzewickiego za 2000 zł częœć miasta Kleczew (ib.93 s.518). Nie żył w r. 1633 (Koœc.297 k.39v). Synem jego był wspomniany już Jan, o którym niżej, córkami Jadwiga, Elżbieta i Anna. Jadwiga była w l. 1607-9 żonš Jana Przedzyńskiego. Elżbieta wyszła w r. 1610, krótko po 6 II, za Rafała Kaniewskiego. Żyli z sobš jeszcze w 1611 r. Anna wydana w r. 1602, krótko po 8 X, za Pawła Wolińskiego, żyła z nim 1622 r. Dorota, w r. 1616, krótko po 9 II, wyszła za Wojciecha Gorzyckiego.

Jan, syn Macieja, na połowie częœci Chwalęcic oprawił w r. 1613 posag 3000 zł żonie swej Zofii Pruskiej, córce Marcina i Anny Buszewskiej (R.Kal.8 k.256). Zapis znacznie póŸniejszy, z r. 1686, nazwal owš Zofię córkš Stanisława i Anny Ilińskiej (P.1111 II k.2v, 3). Jan w r.1634 kupił częœci Chwalęcic za 1800 zł od Dobrogosta "Skarba" Waliszewskiego (R.Kal.11 k.619). Chyba to ten sam Jan B. częœci "Kuzawskš" i "Jaskowskš" we wsi Jaruntów oraz częœci wsi Pištek Mały i poddanego w Jaruntowie wydzierżawił w r. 1639 Franciszkowi Lisieckiemu (I.Kal.105 s.1128). Z synami swymi Stanisławem, Janem i Pawłem zawierał w r. 1647 kontrakt z innym synem Andrzejem (I.Kal.113 s.169). Zarówno Jan jak i Zofia Pruska nie żyli już w r. 1649 (I.Kal.115 s.1966; P.1424 k.880) a w r. 1650 Jan, chcšc polepszyć sytuację finansowš synów z nie zrodzonych, wobec ruiny Chwalęcic, tę wieœ i częœć w Wojsławicach sprzedal stryjecznemu bratu Janowi, synowi Łukasza, za 140.000 zł (Rel. i I.Z.La.10 k.440). Dziećmi jego i Pruskiej byli synowie: Andrzej, Jan, Stanisław i Paweł, którzy w r. 1650 mianowali plenipotentów (I.Kal.116 s.655). Z nich o Stanisławie nie wiem nic więcej. Zapewne żył jeszcze w r. 1686 (P.1111 II k.2v, 3). O pozostałych synach niżej. Córki: Anna, Jadwiga i Róża. Anna w r. 1644 żona Jana Rylskiego. W r. 1650 ona jej niezamężna jeszcze siostra Jadwiga scedowały bratu Andrzejowi sumy odziedziczone po Janie Ludwiku Pruskim (I.Kal.116 s.9). Ta Jadwiga w r. 1647 kwitował Jana B., syna Łukasza. z prowizji rocznej od swej sumy posagowej 1200 zł zabezpieczonej na Chwalęcicach (I.Kal.113 s.2368) była w l. 1658-86 żonš Franciszka Wilkszyckiego. Róża i jej mšż Jan Woliński, nie żyli już oboje w r.1680.

1. Andrzej, syn Jana i Pruskiej, w r. 1647 brał w zastaw od Andrzeja Bojanowskiego za 2000 zł częœci Sobótki w p. kal. (I.Kal.113 s.36) występował w r. 1649 jako spadkobierca Jana Ludwika Pruskiego (P.1424 k.880). Na połowie wsi Ciechel oprawił w r. 1652 posag 3000 zł żonie swej Annie Miniszewskiej, córce Aleksandra (R.Kal.14 k.238). Nie żył w r. 1657, kiedy Anna, już 2-o v. żona Tomasza Chlebowskiego, działała w imieniu swej córki Katarzyny B. (I.Kal.122 s.844, 850). Była ona żonš 3-o v. Władysława z Miełkowic Borzysławskiego (ZTP 37 s.302). Nie żyła już 1702 r. (Ws.327 k.2), a nie żyła wtwdy również jedyna córka Andrzeja i Miniszewskiej, wspomniana wyżej Katarzyna, która była w r. 1677 żonš Zygmunta Borzysławskiego.

Biernaccy h. Poraj
2. Jan, syn Jana i Pruskiej, mšż Teofili Olszewskiej, córki Macieja, podstolego kalisdkiego, i Teresy z Wyleżynw, którš zaœlubił krótko po 9 XI 1657 r. (I.Kal.122 s.718), a wraz z którš w r. 1677 wzišł w zastaw za 9000 zł Wroniawy od Anny z Korycińskiej 1-o v. Janowej Siemieńskiej, 2-o v. Kazimierzowej Pokrzywnickiej miecznikowej łęczyckiej (I.Kal.138 s.169), kupił w r. 1682 za 6000 zł połowę wsi Modli w p. kal. (ib.140 k.616v). Był też dziedzicem wsi Chutki. Nie żył w r. 1688, kiedy wdowa dostała od synów Władysława i Pawła dwór w Kaliszu przy ulicy Łaziennej (ib.146 s.80). Córki Jana i Olszewskiej: Katarzyna, w l.1695-1711 żona Stanisława Łochyńskiego, Helena, w l.1701-15 żona Jana KoŸmińskiego. Synowie: Władysław, Paweł i Franciszek.

1) Władysław, syn Jana i Olszewskiej, w r. 1677 r. kupił za 8000 zł od ks. Jana B. kanonika łęczyckiego połowę wsi Chutki i Modła (ib.142 k.315). Towarzysz choršgwi panernej wojewody pomorskiego w r. 1685 (ib.143 s.215), miecznik wschowski, mianowany 9 III 1694 r. (Ws.157 k.37) i porucznik choršgwi pancernej Kšckiego wojewody kojowskiego, kupił w r. 1700 za 23.500 zł wieœ Krowicę w p. kal. od Franciszka Miniszewskiego (I.Kal.154 s.163). Był w r. 1701 posesorem wsi królewskiej Rajsko (P.1140 I k.67). Ponadto był dziedzicem w r. 1704 częœci miasta Skalmierza w p. kal., dawniej dziedzicznego Mikołaja Twardowskiego (I.Kal.157 s.251, 252). Czeœnik sieradzki, odziedziczone po bracie Pawle częœci wsi Swinice w p. kal. sprzedal w r. 1710 wraz z bratem Franciszkiem za 3000 zł Maciejowi Przeradzkiemu (ib. s.103). W r. 1711 był komisarzem województw wielkopolski na Trybunale Radomskim (ib. s.38). Stryj Paweł wyznaczył mu 1711 r. Chwalęcice, Podchlewie, Czekanów, Bonino i częœć Karsców. W r. 1713 posesor wsi miasta Kalisza, tj. Dobrzec W. i M., Ostrów, Wolica i in. (ib.159 s.150). Posesorem Suliszewic w p. kal. był w r. 1714, kiedy występował przeciwko małżonkom Zakrzewskim (ZTP 39 k.2101). T. r. zawierał z bratem Franciszkiem ugodę dotyczšcš spadku po stryju Pawle, a Chwalęcice, sobie teraz rezygnowane, pozostawił stryjowi temu w dożywocie (Rel.112/113 s.1540). Dziedzic Chwalęcic w r. 1715 (ZTP40 k.254). T. r. kupił za 14.500 zł od Andrzeja Krzywańskiego wieœ jarki, częœći w Skalmierzu zw. "Gołęmbowszczyzna" i pustki Krasówki w p. sier. (ib. k.266). W r. 1715 był czeœnikiem sieradzkim (Rel.Kal.117 s.1194). Kasztelan rozpirski w r. 1717, mianowany 5 I (Kossak. III). Wraz z swš żonš Helenš Mšczyńskš, córkš Stanisława, starosty klonowskiego, i Zofii Łubieńskiej, kasztelanki sieradzkiej, dostał 2 III 1720 r. konsens królewski na nabycie wójtostwa we wsi Królewskiej Ceków od Michała Raczyńskiego, kasztelana kaliskiego (I.Kal.161 s.49, 334). T. r. nazwany dziedzicem Piwonic, Zagórzyna, Czekanowa, Jarek, Skelmierza, Chwalęcic, częœci Naczesławic, posesorem Suliszewic (ib.75, 147). Częœci w Skalmierzu, wedle zobowišzania z r. 1715, kupił w r. 1721 za 9650 zł od ks. Władysława KoŸmińskiego, dziekana chockiego (ib.163 s.534). Umarł w r. 1726, przed 16 IV (Kossak. III). Był bezdzietny (I.Kal.165 s.81). Wdowa w r. 1734 brała w zastaw za 30.000 zł od Teodora Ponińskiego, podkomorzego koronnego, wsie Dębe i Biernatki (ib.171/3 s.47).

2) Paweł, syn Jana i Olszewskiej, w r. 1688 kupił za 4000 zł Lubiatów i Zakrzów w p. piotrk. od Mycielskich, córek Mikołaja, starosty kolskiego (ib.146 s.187). W r. 1690 wzišł w zastaw za 20.000 zł Sędzimirowice i Tuwalczew od Marcina Wierusz Kowalskiego (ib. s.52). Towarzysz choršgwi pancernej wojsk koronnej, dostał w r. 1693 od stryja Pawła częœć wsi Swinice (ZTP 35 s.1502). Dziedzic wsi Chutka i Modła w r. 1700 za 11.000 zł Wilczyce w p. kal. od Marianny z Rogozińskich Rudnickiej (I.Kal.154 s.501). Był starostš bracławskim (Rel.Kal.112/113 s.1806). Bezpotomny, nie żył już w r. 1710, kiedy jego bracia występowali jako jego współspadkobiercy (ib.157 s.103).

3) Franciszek, syn Jana i Olszewskiej, pułkownik roty pancernej, skarbnik kaliski 1709 r. (Boniecki), dziedzic po stryju Pawle wsi Włyń, Maciszewice z domaniewcem w p. sier., mšż Eleonory z Dobuchowa Wolskiej, występujšcej jako wdowa w l.1728-34 (I.Kal.165 s.8; 171/3 s.47). W r. 1736 była już 2-o v. żonš Wojciecha Tymienieckiego, podczaszego dobrzyńskiego (Rel.Kal.107 k.356v). W r. 1739 jš i jej synów pozwały na Trybunał Piotrkowski Teofila z Łochyńskich Gzowska, córki Heleny z B-ch KoŸmińskich, wnuki Katarzyny z B-ch Borzysławskiej, o bezprawne opanowanie substancji spadkowej po Pawle B-im, stryju tych synów, i jego bezpotomnych synach i córce. M. in.chodziło o dobra Piwonice, Maciszewice, Czekanów (Rel.Kal.112/113 s.1806). Nie żyła 1752 r. (I.Kal.196/8 k.86; 214/16 k.174v). Dzieci Franciszka i Wolskiej: Jan Kanty, Władysław i Antoni, o których niżej, Barbara. Ta ostatnia wymieniana jako niezamężna w l. 1728-36. Paweł, starosta wartski, wspominany od r. 1728, częœć placu kołokolehiaty kaliskiej, należšcego do niego obok braci Anroniego i Władysława oraz bratanków Pawła, Michała i Kazimierza, dał w r. 1777 bratu Antoniemu (ib.214/16 k.177). Józef wspominany w l. 1728-29, a milczš już o nim transakcje z r. 1736 r., zapewne wtedy już nie żył.

(1) Jan Kanty, syn Franciszka i Wolskiej, jako spadkobierca obok rodzeństwa po stryju Władysławie, kasztelanie rozpirskim, w imieniu własnym i swej matki kwitował w r. 1728 Jakuba Mieszkowskiego, pisarza grodzkiego kaliskiego (ib.165 s.8). Choršży choršgwi pancernej wojewody malborskiego 1736 r. (ib.171/3 s.163). Wraz z braćmi w r. 1740 zawierał kompromis z Maciejem Przeradzkim, wnukiem Piotra Malczewskiego i Katarzyny B., a współspadkobiercš córek Stanisława B., dziedzica w Chwalęcicach, oraz z proboszczem chlewskim o role w Wojsławicach i o pretensje do częœci Chwalęcic (ib.177 s.388). Skarbnik piotrkowski 1742 r., dostał w r. 1743 list przypowiedni na choršgiew lekkš w wojsku koronnym. T. r. wraz ze swymi braćmi: Władysławem, Antonim, Pawłem i Franciszkiem dziedziczył w dobrach Włyń, Chutki, Czekanów, Suliszewice, Chwalęcice, Turonice (Boniecki). Od Chryzostoma Bonińskiego kupił 1746 r. za 8860 częœci Bonina w p. kal. (I.Kal.185/9 k.178v). Umarł przed 2 XI 1762 r., kiedy to po jego œmierci spisany został inwentarz pozostałych po nim rzeczy, który to inwentarz w r. 1763 oblatowała wdowa Katarzyna Wstowska, która była 1-o v. za Adamem Siemianowskim, podczaszym wieluńskim (ib.204/5 k.6). W r. 1764 wzięła ona w zastaw za 40.000 zł od Piotra Ferdynanda Karœnickiego wieœ Rudlice i Wolę w ziemi wieluńskiej oraz Tymieniec w p. kal. (ib. k.76v). Dobra Suliszewice, Skalmierz, Jarski w wojew. sieradzkim, Chwalęcice w kaliskim 26 I 1765 r. wypuœciła spod swego dożywocia i oddała synom: Pawłowi, Kazimierzowi i Michałowi (Rel.Kal.185/186 s.1805). Krótko zaœlubiła 3-o v. 29 X 1765 r. Józefa Zarembę Cieleckiego, skarbnika bielskiego (LC Lewków; I.Kal.206/8 k.65), potem kasztelana lędzkiego, po którym wdowš była w l. 1775-76 (ib.214/6 k.174v; I.Kon.80 k.196). Nie żyła w r. 1780 (I.Kal.220 k.16). Córka Jana Kantego i Wstowskiej, Antonina, zaœlubiła w Lewkowie 21 IX 1756 r. Macieja Zbijewskiego, póŸniejszego kasztelana konarskiego kujawskiego. Synów mieli trzech: Pawła, Kazimierza i Michała.

a. Paweł, syn Jana Kantego i Wstowskiej, ur. w Włynie 1740 r. (Bon.) w r. 1763 porucznik znaku pancernego Wielhorskiego, kuchmistrza w. lit. (I.Kal.204/5 k.138v), rotmistrz w konfederacji barskiej, w r. 1772 obrany przez Sieradzan regimentarzem, t. r. złożył broń. Wedle kontraktu z 20 XII 1773 r., kupił w r. 1774 od Jóżefa Modlibowskiego, burgrabiego koœciańskiego, za 38.500 zł wieœ Chlewo i pustkę Kębłowo oraz częœć Wojsławic (ib.209/13 k.220, 214/16 k.194v). T. r. miecznik piotrkowski, pułkownik kawalerii narodowej, w r. 1776 wraz z braćmi cedował sumy stryjowi Pawłowi, staroœcie wartskiemu (ib. k.62v). Dziedzic Chwalęcic, Bartochowa i Chlew, posłował w r. 1776 z wojew. sieradzkiego na sejm warszawski (ib.k.111v, 177v). Kandydat do kasztelanii spisimirskiej 1780 r. (Boniecki), czeœnik sieradzki 1781 r. (I.Kal.221 k.21). Kupił w r. 1782 od Mateusza Jerzmanowskiego Waliszewice i Chwalęcice. T. r. posłował na sejm. Choršży piotrkowski 1783r., starosta wartski, pułkownik kawalerii narodowej, konsyliarz Rady Nieustajšcej 1786 r. (ib.226 k.59). Dostał w r.1785 od Stefana, stryja oraz Ignacego, Andrzeja i Mikołaja, bratanków, Mškowskich cesję ich spadkowych częœci w Kwiatkowie (I.Kon.83 k.l30). Dostał w r. 1786 order Sw. Stanisława, a w r. 1788 kasztelanię sieradzkš po stryju Władysławie. Brygadier kawalerii narodowej i kawaler orderu Orła Białego 1790 r. Walczył 1792 r. W l. 1806-7 organizował brygadę jazdy w departamencie kaliskim. Dymisjonowany 1807 r. z rangš generała lieutenanta. Umarł w Bartochowie 23 IX 1826 r. Żenił się dwa razy. Pierwszš jego żonš, zaœlubionš przed 22 II 1782 r. (LB Kobylagóra), był Marianna Potkańska podkomorzanka sandomierska, drugš Konstancja Małachowska, córka Antoniego, wojewody mazowieckiego, i Katarzyny Działyńskiej, ur. w Działyniu 1773 r., zmarła w Małkowie 1842 r., autorka dziełek pisanych dla młodzieży. Z pierwszej żony synowie Jan i Feliks oraz córka Antonina. Z drugiej córka Bronisława, ur. w r. 1799, żona Leona Jelskiego, synowie Stanisław i Seweryn, wylegitymowani ze szlachectwa w Królestwie Polskim w r.1837.

a) Stanisław, syn Pawła i Małachowskiej, dziedzic Małkowa, zmarły w r. 1849, zaœlubił w Lututowie 2 II 1817 r. Józefę Korytowskš, z której synowie Czesław i Kazimierz, o których nizej, i córka Eugenia, żona 1-o v. Włodzimierza Radolińskiego, 2-o v. Romana Radolińskiego.

(a). Czesław, syn Stanisława i Korytowskiej, dziedzic Lututowa zaœlubił~ w Kłobucku 6 II 1844 r. Joannę Lemańskš, z której syn Stanisław Cyprian, ur. w Lututowie 1 IX 1844 r.

(b) Kazimierz, syn Stanisława i Korytowskiej, dziedzic Małkowa i Bartochowa, zmarły w r. 1873 r. mšż Pauliny Wierzchlejskiej, z której córki: Eugenia za N. Wojciechowskim, Maria za Leonem Zwolińskim, Józefa za N. Ciecierskim. Synowie, Kazimierz i Władysław.

b) Seweryn, syn Pawła i Małachowskiej, dziedzic Siemienia i Parzniewic, komisarz obwodu piotrkowskiego 1830 r., sędzia pokoju pow. włodawskiego, zastępca marszałka szlachty gubernii lubelskiej 1862 r. członek Tow. Rolniczego warszawskiego. Zaœlubił 1826 r. Julię Małachowskš, z której miał córki: Amelię za Władysławem Morzkowskim i Józefę za hr. Władysławem Jezierskim (Boniecki).

b. Kazimierz, syn Jana Kantego i Wstowskiej, towarzysz znaku Wielhorskiego, kuchmistrza w. lit. w l. 1763-1768 (I.Kal.204/5 k.138v; Rel. kal.193/194 k.223v). Obok braci Pawła i Michała w r. 1766 współdziedzic Czekanowa (I.Kal.206/8 k.65). Kupił 18 VII 1768 r. od Zygmunta Kiedrowskiego, komornika ziemskiego sieradzkiego, Kołdowo w p. kal. za 30.000 zł (ib.k.94v). Wraz ze swš żonš Józefš Zielonackš, córkš Stefana podsędka ziemskiego kaliskiego i Eufrozyny Cieleckiej, kwitował w r. 1770 teœcia z 30.000 zł jej posagi, który oprawił na dobrach Suliszewice, Skalmierz, Jarki w p. sier., Kołdów w p. kal., dziedzicznych, oraz Sišszyce w p. kon. zastawnych (I.Kon.8 196). Skarbnik ostrzeszowski 1771 r., wojski ostrzeszowski 1772 r., poseł na sejm 1776 r.(Boniecki; Uruski). Sprzedawszy trzeciš częœć Mycielina Maciejowi i Agnieszce małżonkom Łuczyckim, skwitował ich w r. 1781 z 2O.OOO zł ceny tej częœci (I.Kal.221 k.37). Od Jana Dobrzyńskiego kupił t. r. za 76.560 zł Sišszyce w p. kon. (ib. k.262v), a w r. 1784 kupił Dzierzbin od Onufrego Gałczyńskiego, ale t. r. Gałczyński mocš dekretu sšdowego został przywrócony do dziedzictwa tej wsi (ib.225 k.367). Miecznik ostrzeszowski 1787 r., stolnik piotrkowski 1788 r. (I.Kon.84 k.87v), poseł na sejm 1788 r. z wojew. kaliskiego, nazwany 12 I 1789 r. wojskim sieradzkim (LB Parzynów, został w końcu choršżym piotrkowskim. Tak go tytułowano w r. 1795 (LB Mšdre, LB Nietrzanowo). Odziedziczone przez siebie i braci po babce Wolskiej srebra i klejnoty w r. 1791 cedował stryjowi Antoniemu (I.Kal.231 k.132). T. r. od Jana Wolskiego nabył za 17.000 zł pewne nieruchomoœci na przedmieœciu Wrocławskim Kalisza (ib. k.l82). Od Kajetana Zajšczka, kupił w r. 1793 za 90.000 zł Raduchów w p. kal.(ib.232 k.393v) Oboje z żonš żyli jeszcze 21 V 1795 r. (LB Mšdre). Córki jego, Bibianna, wtedy żona Antoniego Korytowskiego, dziedzica Chwałkowa Korytowskim, Alojza za Janem Stawiskim. Synowie: Józef, który w r. 1780 dostał od ojca zapis 40 zł (ib.220 k.16), Gabriel i Alojzy.

a) Gabriel Józef Alojzy, syn Kazimierza i Zielonackiej, ur. w Kołdowie 18 III 1774 r., służył w legionach jako porucznik adiutant 1797 r., t. r. kapitan, szef szwadronu 1799 r., szef batalionu 1800 r.,dymisjowany 1802 r., organizator 5 pułku piechoty 1805 r., major 6 pułku jazdy 1807 r., dymisjonowany w r. 1807, pułkownik 1809 r., kawaler krzyża kawalerskiego Virtuti Militari t. r. dyuisjonowany po wojnie z Austriš, w r. 1811 dowódca i organizator gwardii narodowej w departamencie kaliskim, w r.1 812 poseł na sejm, komendant placu w Piotrkowie, potem w Toruniu, wreszcie dowódea pospolitego ruszenia w departamencie kaliskim. W bitwie pod Stawiszynem dostał się 1813 r. do niewoli rosyjskiej. Dymisjonowany 1816 r., posłował na sejmy 1818 i 1820 r.Przes ziemstwwa Kredytowego w Kaliszu 1820-30. Organizator siły zbrojnej województwa kaliskiego 1830 r. Generał brygady, po upadku powstania nadal prezes Ziemstwa Kredytowego w Kaliszu. Uwięziony w twierdzy zamojskiej za pomoc udzielonš jednemu z pastyzantów Zaliwskiego, zmarł w Zamoœciu 1834 r. Był dziedzicem Naramic koło Wielunia. Ożenił się w r. 1802 z Katarzynš Stokowskš, Synowie jego: Jan Kanty Honoriusz Józef, ur. w Pštnowie 21 X 1805 r., wylegitymowany ze szlacheetwa w Królestwie Polskim 1838 r.(Bon.) i Cezar, ur. w Kaliszu 27 VIII 1827 r., historyk, archeolog, bibliofil zmarły w Warszawie 27 I 1896 r. (Pol. Sł. Biogr.).

b) Alojzy Prosper, syn Kazimierza i Zielonackiej, ur.w Sišszycach 21 VI 1778 r., dziedzic od r. 1801 Sulisławic w p. kal. i Lututowa koło Wielunia, nazwany 13 XII 1806 r. dziedzicem dóbr Ostrzeszowskich (LB Ostrzeszów) sędzia pokoju departamentu kaliskiego 1810 r., poseł wieluński na sejm 1830 i 1831 r., minister skarbu Królestwa Pol. od lutego do 6 VI 1831 r. Na emigracji wiceprezes, potem prezes Rady Szkolnej, zmarł 1854 r. Ożenił się z hr. Mariš Bischoffswerder, rozwiedzionš z hr. Władysławem Gurowskim, zmarła w Radomiu 1850 r. Córkił: Kamilla za Edwardem Raczyńskim, Alojza za Edwardem Białoskórskim, gubernatorem cywilnym radomskim (Boniecki; Pol. Sł. Biogr.).

c. Michał Franciszek, syn Jana Kantego i Wstowskiej, ur. w Czekanowie ochrzcz. 29 IX (X ?) 1745 r.(LB Lewków). W r. 1713 17 VII spisał dożywocie z żonš Bibiannš Bojanowskš, córkš Mikołaja i Marianny Złotnickiej (G.106 k.38v). Choršży znaku pancernego Wielhorskiego, kuchmistrza w. lit. 1775 r. (I.Kal.214/l6 k.174v), choršży kawalerii narodowej 1776 r., dziedzic Czekanowa i Bunina (ib. k.62v, 111). Spisał z rodzeństwem układ działowy 27 V 1776 r. i t. r. skwitowany został przez szwagra Zbijewskiego z 26.584 zł dopełniajšcych sumę 64.250 zł posagu siostry Antoniny (ib. k.155v). Porucznik brygady kawalerii narodowej, po œmierci swej żony skwitował 1779 r. z dożywocia po niej Józefa i Michalinę z Złotnickich Radzimińskich, sędziów ziemskich gnieŸnieńskich (G.106 k.38v). Miecznik piotrkowski w r. 1783 (Boniecki). Drugš jego żonš była, zaœlubiona przed 19 II 1784 r., Antonina Jabłkowska (LB Kobylagóra) występujšca jako wdowa 13 XII 1812 r. i jeszcze 30 IX 1819 r.(LB Lewków) Córka z Jabłkowskiej Marianna Julianna Anna, ur. około 1781 r., zaœlubiła 30 XI 1809 r. Rocha B.(LC Biskupice). Syn Władysław.

Władysław, syn Michała, dziedzic Czekanowa, wystepujacy 30 I 1812 r. (LB Lewków), mšż Anny (Anny Karoliny) Kosseckiej, córki Stefana i Elżbiety Gorzeńskiej, ur. 1798 r., zmarłej w Ostrowie 13 VI miał z niej syna Michała, o którym niżej, i córki: Teklę Atoninę Eufemię, ur.w Czekanowie 21 VIII 1820 r.(ib.) i niewštpliwie Karolinę (Karolinę Cecylię Salomeę) ur. około 1826 r.,wydanš 29 I 1848 r.w Lewkowie za Aleksandra Włodzimierza Kurnatowskiego.

Michał Stefan Antoni, syn Władysława i Kosseckiej, ur. w Czekanoweie 19 VIII 1819 r. (ib.), dziedzic Czekanowa, Bagateli i Sieroszewic, ożeniony 1-o v. z Teklš Biernackš, córkš Rocha zmarłš w Ostrowie przy połogu 4 IV 1849 r., majšcš lat 28, pochowanš w Lewkowie (LM Ostrów) 2-o v. z Gabrielš Wilczyńskš, córkš Jana Nepomucena i Karoliny Raczyńskiej, ur. 1824 r., zaœlubionš przed 1852 r. , zmarłš w Sulmierzycach 101 X 1897 r. (LM Lewków). Umarł w 11 IV 1876 r. i pochowany został w Lewkowie (Dz. P.). Z pierwszej żony były dzieci młodo zmarłe, z drugiej synowie: Zygmunt, Zdzisław, Zbigniew, Władyław (Erazm Władysław Paweł), ur. w Bagateli 3 V 1857 r., Michał (Michał Julian Stanisław, ur. tamże 13 II 1862 r. córki: Zofia (Junona Zofia Gabriela), ur. tamże 20 XII 1855 r., walentyna (Walentyna Leoniza Franciszka), ur. Tamże 12 II 1859 r., Franciszka (Bonifacja Anna Franciszka), ur. tamże 14 V 1860 r., Maria (Maria Pelagia), ur. XII 1865 r. (LB Lewków).

a) Zygmunt, syn Michała i Wilczyńskiej, właœciciel Smiełowa, zaœlubił 24 VII 1890 r. Wojciechę Zabłockš, córkę Hieronima z Leziony.

b) Zdzisław (Zdzisław Pius), syn Michała i Wilczyńskiej, ur. w Bagateli 5 V 1852 r. (LB Lewków), osiadły w Królestwie Polskim, zaœlubił w Poznaniu 18 VI 1883 r. w koœciele Sw. Marcina Annę Mrozińskš, córkę Józefa i Pelagii Ršczyńskiej.

c) Zbigniew (Ananiasz Pius Zbigniew Ignacy), syn Michała i Wilczyńskiej ur. w Bagateli 14 XII 1853 r. (LB Lewków), w r. 1878 zdawał egzamin referendarski w sšdzie apelacynym we Wrocławiu (Dz. P.).

(2) Władysław, syn Franciszka i Wolskiej, rotmistrz JKMci, jako współspadkobierca, obok rodzeństwa, stryja Władysława kasztelana rozpirskiego, współdziedzic Czekanowa 1734 r. (I.Kal.171/3 s.47). Rotmistrz choršgwi pancernej 1736 r. (Rel.Kal.107 k.346). Starosta gębicki 17140 r. (I.Kal.177 s.388). Z działów braterskich dziedzic Piwonic i Zagórzynka 1743 r. (ZTP 50 s.1400). Od Wolskiego kupił w r. 1744 dobra Ostrów i Jeziersko w p. sier. Mocš konsensu królewskiego z 1 X 1748 r. dostał t. r. cesję starostwa wartskiego od Konastancji Radolińskiej, której sprzedał za 40.000 zł dobra Ostrów i Jeziorsko (I.Kal.185/9 k.257v, 258). Otrzymał 5 XII 1752 r. konsens królewski na scedowanie sołectwa we wsi Tyniec na przedmieœciu Kalisza bratu Antoniemu (Rel.Kal.152/154 s.762). Wsie Chutki i Juników sprzedał 1759 r. Maciejowi Gliszczyńskiemu (I.Kal.214/6 k.44v). Mianowany choršżym sieradzkim 26 IV 1757 r., w r. 1761 Jeziorsko i Ostrów sprzedał za 85.000 zł Tomaszowi Gałczyńskiemu (I.Kal.202/3 k.263v). Widocznie uprzednia transakcja nie doszła do skutku. W r. 1764 dziedzic Dusznik, Chwalęcic, Naczesławic, Podchlewia i in. w wojew. kaliskim (ib.204/5 k.73). Przed 9 XII 1764 r. zaœlubił Salomeę Zielonackš (LB Rogaszyce). Starostwo wartskie w r. 1768 odstšpił Maciejowi Zbijewskiemu i żonie jego Antoninie B. (Boniecki). Z tš bratanicš Antoninš z B-ch Zbijewskš kwitował się w r. 1776 z sum płynšcych z pretensji do miasta Praszka (I.Kal.214/6 k.156v). Mianowany kasztelanem sieradzkim 27 XI 1780 r., kupił w r. 1782 częœci w dobrach Pogorzela, Głuchów i Gumienice za 36.000 zł od Jana Nepomucena Zielonackiego, choršżego bielskiego (Py.163 k.50). Kawaler orderu Sw. Stanisława 1786 r., kwitował 1787 r. Rocha Zbijewskiego, kasztelana poznańskiego, byłego dziedzica Pogorzeli, z sum należnych swej żonie Saloei Zielonackiej. Z kasztelanii zrezygnował w r. 1788 i umarł t. r., 30 III (Nekr. Cystersów w Obrze, 360; Nekr. Cys. Przemęckich, tu data zgonu 30 III 1789 r.). Wdowa umarła majšc lat 79, 23 V 1814 r. (LM Lewków)

Biernaccy z Biernatek
Biernaccy z Biernatek, dawniej zwanych tęż Biernacicami w powiecie kaliskim. Umieszczam tu jednak wszystkich Biernackich, których herbu okreœlić nie umiem, występujšcych na terenie Wielkoposki zachodniej, przyjmujšc, iż ogromna ich większoœć pochodziła z owych Biernacic, jakkolwiek niewštpliwie trafić się tu mogš i Biernaccy z Biernacic w pow. szadkowkim, a więc Pomiany. Wœród Biernackich z Biernatek czy Biernacic w p. kal., stanowišcych rojowisko drobnej szlachty zaœciankowej, obok Porajów i Korabiów byli niewštpliwie i przedstawiciele innych herbów, których nie znam.

Biernaccy h. Poraj 4.
@tablica

Bernard z Biernacic œwiadczył w r. 1411 Swiętosławowi Drożyńskiemu. Marcin z Biernacic t. r. œwiadczył Stanisławowi ze Skarszewa, zaœ Zdzesław z Biernacic Przedwojowi Swaćbie (Wybór zapisek sšd. kalis., nr. 37, 44, 88).

Matka z synem Jakubem z Biernacic i córkš Dorotš miała 1422 r. termin z Januszem z Tuliszkowa, kasztelanem kaliskim (Z.Kal.12 k.23v). Franek z Biernacic zawierał 1433 r. umowę z Andzrejem z Szetlewa o rękę swej córki Elżbiety (I.Kal.1 k.56v). Franek, może ten sam, nie żył już w r. 1468, kiedy syn jego Jan kupił od Szymona z Biernacic, syna Jakuba, za 20 grz. częœci w Biernacicach (P.1385 k.28). Jan "Franek" z Biernacic, zapewne identyczny ze wspomnianym Janem, synem Franka, pozywał w r. 1461 Krystyna i jego syna, dziedziców Plewni (I.Kal.1 k.51v). W r. 1473 kupił za 30 grz. od Doroty z M. Złotnik, wdowy po janie Mroczkowskim i jej synów, Marcina i Jakuba, łan "Janczewski" w Złotnikach w p. kal. (P.1383 k.212). Nie żył już w r. 1495, kiedy jego synowie, Maciej z Biernacic i Jan niegdy z Biernacic, zostali ugodzeni przez arbitrów o ojcowiznę w tej wsi (I.Kal.4 k.377). Obaj ci bracia otrzymali w r. 1482 od Jana z Biernacic, syna Wojciecha "Wieprzka", zobowišzanie uwolnienia z poręczycielstwa wobec Jana "Kolibaby" z Biernacic (ib.3 k.92). Maciej "Franek" B. od Katarzyny, żony Jana Gorzyckiego, nabył trzy łany w Godzištkowie i w r. 1499 otrzymał od niego ewikcję (ib.5 k.130).

Bogusz i Wacław, bracia rodzeni niedzielni z Biernacic, mieli w 1434 r termin z Małgorzatš wdowš po Swiętosławie z Dębego (I.Kal.1 k.171) Bogusz œwiadczył w 1444 r. Grzegorzowi z Biernaacic (ib.3 k.87v). Już nie żył w r. 1456, kiedy jego żona Małgorzata wraz z synami niedzielnymi, Fraanciszkiem i Mikołajem, miała termin ze Stachnš, wdowš po Stanisławie z Biernacic (Py.11 k.18v). Ta Stachna wraz ze swš córkš Katarzynš pozywała ich w r. l457 o zadanie ran (ib. k.l36v). Bogusz miał też córkę Annę, która w r.l463, już żona Stefana z Głosek, zastawiła swš częœć w Biernacicach Katarzynie, żonie Marcina z Biernacic (I.Kal.1 k.209). Z synów, Franciszek swe częœci w Biernacicach i Czartkach zastawił 1466 r.tejże Katarzynie (ib. k.354v), zaœ Mikołaj, zw."Rusinem", ręczył 147l9 r. za Młodotę z Biernacic i jego syna Mikołaja, iż będš żyć w pokoju z Marcinem z Biernacic (ib.2 k.559).

Ubysław z Biernacic, brat rodzony Wcacława, Piotra i Katarzyny, w l. 1442-1448 żony Wawrzyńca ze Zdzienic (ib.4 k.213). W r. 1442 między tymi trzema braćmi dokonane zostały przy poœrednictwie arbitrów działy częœci w Biernacicach kupionych przez Ubysława od swej ciotki za pienišdze posagowe swej żony (ib.6 k.146). Ubysław i Piotr w r.1456 œwiadezyli z herbu Korab naganionemu Wojciechowi "Wieprzkowi" z Biernacic, ponieważ czynili to jednak jako "postronni" (Py.11 k.155v), nie mam pewnoœci czy sami byli tego herbu. Ubysław nabył 1463 r.na 15 lat za 20 grz.częœć w Biernacicach od Tomasza z Rakowic, syna zmarłego Macieja (P.1383 k.l81v). Już nie żył w r. 1467. Jego córka Helena, w r.l456 wdowa po Jakubie z Przedzina, nazwna 1457 r. niedzielnš ze swym ojcem (Py.11 k.66, 284v). Synowie, Marcin i Jan, kupili w r. 1467 za 60 grz. częœci w ~ Bierzacicach od Szymona, syna Michała, i od Jana, syna Mikołaja, dziedziców w Bukowcu i Biernacicach (P.1383 k.257; I.kal.2 k.424). Marcinowi ręczył 1479 r.Mikołaj "Rusin" z Biernacic za Młodotę z Biernacic i jego syna Mikołaja, iż będš z nim zyć w pokoju (ib.2 k.559).

Jakub z Biernacic wraz z żonša Elżbietš zobowišzali się 1443 r. uiœcic 3 grz. Stanisławowi z Biernacic (I.Ka1.6 k.24), zaœ w r. 1458 częœcii swe w tej wsi zastawili za 3 grz. Maciejowi z Biernacic (I.Kal.l8 k.50v). Inny Jakub z Biernacic, mšż Katarzyny, która sprzedała za 35 grz. w r.l444 swe częœci w Skarszewie p. kal. Grzegorzowi ze Skarszewa (P.1379 k.l3). Była to córka Bierwolda ze Skarszewa i Katarzyny z Gaci. Jakubowi i Katarzynie jej stryj, Stanisław ze Skarszewa, kasztelan biechowski, zapisał w r. 1445 dług 20 grz. (I.Kal.3 k.154). Po œmierci Jakuba jego córka Anna,działajšc w asyœcie stryjów, Mojka ze Sliwnik i Wawrzyńca z Kotowiecka oraz wuja Mikołaja Gorzkowskiego, skwitowała w r.1469 Helenę ze Skarszewa ze swej "babizny" (ib.2 k.64).

Jakobina z Biernacic sprzedała w r. 1444 swe ojczyste częœci w W. Gałšzkach i M. Gorzycach w p. kal. za 200 grz. Andrzejowi i Agnieszce małżonkom, dziedzicom w M. Gałšzkach (P.1379 k.l2).

Stanisław z Biernacic, w r.l444 mšż Stachny, córki sł. Klemensa sołtysa ze Zborowa i Małgorzaty, który to Klemens mocš przeprowadzonej w r. 1445 ugody działowej dał córce i zięciowi trzy łany (I.Kal.3 k.74, 212v). Stachna, już jako wdowa, miała w r. l456 wraz ze swš córkš Katarzynš termin z Małgorzatš, wdowš po Bogusławie z Biernacic i z jej synami, Franciszkiem i Mikołajem (Py.11 k.18v). Sprawa cišgnęła się jeszcze w r. 1457, a szło wtedy o rany, jakie zostały zadane Stachnie i Katarzynie (ib. k.136v). Synem Stanisława i Stachny był Jakub, który w r. 1467 swš cęœć w Biernacicach zastawił Katarzynie żonie Marcina "Martyczki" z Biernacic (I.Kal.1 k.411, 476). Ten Jakub w r. 1482, już jako obywatel kaliski, zapisał 9 grz. swej żonie Katarzynie Stojkowej, młynarce kaliskiej, którš to sumę zabezpieczył jej Stanisław z Wrzaey (ib.3 k.82v)

Michał, i Mikołaj, bracia rodzeni z Biernacic, zobowišzali się w r. 1448 zastawić za 4 grz. Ubysławowi z Biernacic połowę swej częœci w tej wsi (ib.4 k.212). Michał wyderkował swš częœć tamże Ubysławowi w r. 1454 (Py.11 k.245). Szymon z Biernacic, syn Michała Jan z Biernacic, syn Mikołaja, a więc zapewne bracia stryjeczni, dziedzice w Bukowcu, sprzedali w 1467 r. za 60 grz. swe częœci w Biernacicach Marcinowi i Janowi, synom Ubysława z Biernacic (P.1383. k.257; I.Kal.1 k.424).

Jan z Biernacic był w 1448 r. jednym z arbitrów dzielšcy Agnieszkę z Wilkszyc i Mikołaja Gajka z Wilkszyc (I.Kal.4 k.195v).

Elżbieta, żona Mikołaja niegdy z Biernacic, miała 1448 r. termin z Piotrem z Płaczkowa (Py.12 k.204).

Mikołaj z Biernacic, nie żyjšcy już w r. 1453, miał synów Marcina i Młodotę. Marcin, zwany "Martyczkš", wzišł w zastaw w 1453 r. na trzy lata czeœć w Bielawie od Doroty z Bielawy, żony Michała z Zaborowic (I.Kal.5 k.11v). Żona jego Katarzyna w zwišzku ze sprawš toczonš z Wojciechem "Wieprzkiem" z Biernacic przedkładała 1456 r. swe prawa oprawne (Py.11 k.23). Marcin dostał 1463 r. od Jana i Mikołaja, braci z Biernacic, zobowišzanie rezygnowania sobie częœci w Biernncicach (I.Kal.2 k.457v), Od tychże braci, a synów wspomnianego wyżej Wojciecha "Wieprzka', trzymał Marcin zastawem 1471 r. całe ich częœci w Biernacicach (ib. k.170). zaœ w r. 1474 wzišł w zastaw za 3 grz. częœci Andrzeja B. (ib. k.328).W r. 1485 zostały przeprowadzone działy między nim a jego bratankami, Mikołajem i Stanisławem (ib. k.217). Żył jeszcze w r. 1487 (ib. k.359), ale juz tego samego roku synowie zmarłego "Martyczki", Bernard i Adam, zostali skwitowani z trzech i pół grz. przez innego Marcina B. (ib. k.408v). Katarzyna jeszcze za życia męża okazazywała wielkš ruchliwoœć gospodarczš, bioršc coraz to nowe zastawy w obrębie Biernacic (ib.1 k.151v, 209, 335, 354v, 411; 2 k.537). W r. 1482 sprzedała sprzedała Stanisłaowi "Kozłowi" z Deszczny (dziœ Deszny) za 30 grz. swojš czeœć w tej wsi w p.kal. (ib.3 k.90v). Synowie Marcina "Martyczki" i Katarzyny, Bernard i Adam, sprzedali w r. 1489 macierzystš częœć Deszczny za 30 grz. temu Stanisławowi, co było już tylko potwierdzeniem transakcji dokonanej przez matkę ich (P.1387 k.126). Bernard cz. Biernat w imieniu ojca żšdał w r. 1487 od Jana "Kolibaby" z Biernacic uiszczenia 3 grz.(I.Kal.3 k.359). T. r. wraz z bratem Adamem otrzymał od tegoż "Kolibaby" zobowišzanie rezygnowania im za 30 grz, częœci w Biernacicach (ib. k.396). W r. 1489 wział wyderkafem od Hektora Koziemińskiego trzy i pół łanów pustych i półtora łana osiadłego w Kozieminie (dziœ KoŸminie} w p. kon. i kuŸnicę tamże (P.1387 k.121v). Jego żonš była Barbara Koziemińska która t. r. zawierała ugodę z Jerzym Janiszewskim (I.Kon.1 k.l97v), i wraz z którš miał w r. 1491 czeœć w Kozieminie, nabytš od Mikołaja B., obywatela kolskiego, męża siostry tej Barbary (ib. k.212v). Oboje w r. 1491 r. nabyli częœć w tej wsi z kuŸnicš Rudnica za 100 grz. od Anny, żony owego Mikołaja (P.1387 k.179). Bernard w r. 1494 częœci w Biernacicach sprzedał za 40 grz. swym braciom, stryjecznemu Stanisławowi i rodzonemu Adamowi (P.1388 k.10). Wraz z żonš wyderkował w r. 1499 półtora łana w Kozieminie za 24 grz. Annie i jej meżowi Mikołajowi z Biernacic (P.1389 k.7). Adam, drugi syn Marcina "Martyczki", mšż Elżbiety z Godzištkowa która w r. 1487 sprzedała za 30 grz. półtora łana roli w Godzištkowie Jakubowi Godzištkowskiemu (P.1387 k.74) i t. r. kupiła częœć w Biernacicach (P.1386 k.162v). Adam na połowie swej częœci w tej wsi i na połowie sumy nabytej od brata Bernarda oprawił w 1495 r. posag 30 grz. żonie Elżbiecie, córce Macieja Starczewskiego (P.1383 k.59v). Nie wiem, czy to ta sama Elżbieta, czy też druga żona Adama ? W r. 1504 (1502 ?) zawierał ugodę z Annš z Biernacic i jej synem Mikołajem (I.Kal.5 k.127v). Młodota z Biernacic, drugi syn Mikołaja, otrzymał wraz bratem Marcinem w r. 1477 od Andrzeja z Biernacic zobowišzanie rezygnowania im częœci jego w tej wsi za 30 grz. (ib.2 k.461v). T. r. nabył od tegoż Andrzeja jego częœć w Biernacicach (P.1386 k.88), a w r. 1479 częœć w tejże wsi od Jana z Biernacic (ib. k.117v). Za niego i jego syna Mikołaja ręczył w r. 1479 Mikołaj "Rusin" z Biernacic iż oni obaj będš żyć w pokoju z Marcinem z Biernacic (I.Kal.2 k 559). Żył jeszcze w r. 1483, kiedy zapisał dwie kopy gr. długu Andrzejowi z Biernacic (ib.3 k.165v). Synowie jego: Mikołaj i Stanisław, w r. 1478 jako niedzielni dziedzice w Biernacicach mieli sprawę z Maciejem z Biernacic (ib.2 k.504). Mikołaj "Młodocic" lub "Młodota" w r. 1481 mšż Katarzyny córki Jakuba "Ogona" z Wojsławic (ib.3 k.61). Domagali się od niego 1482 r. Grzegorz, Wawrzyniec i Stanisław z Szetlewa uiszczenia sumy im należnej po ich bracie wujeczno-rodzonym Andrzeju z Biernacic (ib. k.81). Katarzyna w r. 1483 swš częœć ojczystš w Wojsławicach sprzedała za 25 grz. Janowi i Wojciechowi braciom niedzielnvm z Wojsławic (P.1386 k.l86v), a w r. 1487 zawierała ugodę z Katarzynš i Agnieszkš, córkami Mikołaja z Wojsławic (ib.4 k.392v). Mikołaj w r. 1491 oprawił jej posag 24 grz. na połowie swej częœci w Biernacicach i na połowie częœci "Królewskiej" w tejże wsi,nabytej jednoczeœnie od Stanisława Kaczkowskiego i jego żony Doroty z Biernacic (P.1387 k.163v). W r. 1507 kupił częœć "Rzekieckš" we wsi Przedzyno w p. kal. za 12 grz. od Doroty, żony Stanisława "Warta" Czartkowskiego (P.1390 k.103v). Nie żył już w r. 1513 , kiedy Katarzyna, już 2-o v. żona Wojciecha B. "Cichego, połowę swej częœci oprawnej w Biernacicach wyderkowała drugiemu mężowi za połowę sumy posagowej, tj. za 12 grz. (P.786 s.467). Chyba jej synem z drugiego małżeństwa nbył Jan B. "Czych" (!), który częœć "Rzekieckš" w Przedzynie sprzedał w r. 1529 za 15 grz. Wojciechowi Kaczkowskiemu (I. i D.Z.Kal.2 k.160), a w r. 1530 ręczył mu, iż uwolni owe częœci (ib.7 k.451). Stanisław "Młodota" kupił w 1485 r. za 20 grz. od Jana z Przedzyna łam pusty "Nowakowski" we wsi Szadek p. kal. (p.1387 k.28v) i t. r. za 12 grz. kupił od Mikołaja Gawrzyjałowskiego częœć z siedliskiem w Przedzynie (ib.). Łan pola w Szadku wymienił 1487 r. z Mikołajem "Rusinem" z Biernacic na jego częœć ojczystš w Biernacicach, dopłacajš 2 grz. (ib. k.73v). Od Doroty z Przedyna, córki zmarłego Stanisława Kaczkowskiego, nabył w r. 1489 wyderkafem za 12 grz. trzeciš częœć w Przedzynie zw. "Szczeklińskš" (ib. k.127v). Wraz z Adamem, jako współdziedzicem w Niernacicach, nabył za 40 grz. w r. 1494 częœć tamże od swego stryjecznego brata Bernarda (P.1388 k.10). W r. 1507 na swej częœci w Biernacicach oprawił 30 grz. posagu żonie Jadwidze, córce Jakuba Gorzuchowskiego (P.1390 k.102) i zawierał ugodę z bratem stryjecznymn Adamem (I.Kal.6 k.157v).

Nie umiem powiedzieć w jakim zwišzku z powyższymi pozostawał Marcin "Martycki" ("Martyczka", "syn Martyczki" ?), dziedzic w Biernacicach. Nie można go identyfikować ze wspominanym wyżej Marcinem "Martyczkš". On i żona jego Jadwiga ręczyli w r. 1461 za Mikołaja i Macieja, dziedziców Sowiny, wlaœnie temu Marcinowi z Biernacic zwanemu "Martyczkš" (ib. k.34). Za Marcina i Jadwigę poręczano w r. 1465, iż uwolniš częœć zrezygnowanš Katarzynie, żonie Marcina "Martyczki" (ib. k.335). Oboje nie żyli już w r. 1467, kiedy spadkobierczyni Jadwigi, jej siostra Elżbieta, wdowa po Jakubie Gałęskim odziedziczone po siostrze częœci w Biernacicach sprzedała za 17 grz. Marcinowi z Biernacic (P.1383 k.257).

Jan "Myszkowicz" ("Myczkowicz", "Mroczkowicz" ?) z Biernacic, którego ojciec nie żył już w r. 1456, miał wówczas termin z Wojciechem "Wieprzkiem" z Biernacic (Py.11 k.18v). Ten ostatni miał z nim w r. 1457 przezyski w sprawie o zadanie trzech ran (ib. k.142v). Pierwszš żonš Jana była Małgorzata, najwidoczniej już raz zamężna, bowiem w r. 1471 ona wraz ze swymi synami, Janem i Andrzejem, częœć swš w Dzierzbinie zobowišzała się sprzedać pod zakładem 100 grz. Stanisławowi z Wrzacy, kustoszowi chełmińskiemu (I.Kal.2 k.202). Druga żona Jana to Helena z Poklękowa, wdowa 1-o v. po op. Bierwoldzie, obywatelu kaliskim. Swej pasierbicy Dorocie, córce owego Bierwolda, zobowiazał się w r. 1476 uiœcić cztery i pół grz. (ib. k.382v). W r.1477 Dorota domagała się od ojczyma uiszczenia jej 9 wierduków (ib. k.448v).

Jarosław z Biernacic miał w r. 1456 sprawę z Małgorzatš i jej synem Mikołajem z Biernacic (Py.11 k.276). Od Franciszka i Jana, braci z Biernacic, otrzymał w r. 1461 zobowišzanie rezygnacji częœci w Biernacicach "Jadwiżyńskiej" i zastawu połowy częœci "Gockowskiej" za 8 grz. (I.Kal.1 k.7v). Zobowišzanie rezygnaeji częœci "Jadwiżyńskiej" w cišgu trzech lat ponowili na jego rzecz w r. 1463 bracia, Franciszek, Mikołaj, Jan i Stanisław z Biernacic (ib. k.156v). Wraz ze swš siostrš Helenš częœci ojczyste w Biernacicach sprzedał 1462 (1463 ?) r. za 30 grz. Ubysławowi z Biernacic (P.1384 k.110). Córka Jarosława, Jadwiga, żona Jana Bogusławskiego, kwitowała w r. 1481 Mikołaja i Bogusława z Biernacic z głowy stryja swego Jana, syna Stanisława "Jargotha" (?) z Biernacic (I.Kal.3 k.61).

Franciszek, Mikołaj, Jan i Stanisław, bracia rodzeni niedzieni z Biernacic, wraz ze swa matkš i z siostrami Katarzynš i Helenš częœć "Jadwiżyńnskš" w Biernacicach zobowišzali się w r. 1463 rezygnować za 20 grz. Jarosławowi z Biernacic (ib.1 k.156v). Wspomniana tu Katarzyna była już w r. 1455 żonš Wojciecha z Sulimowa. Spoœród tych braci, Franciszek i Mikołaj zapisali t. r. 5 grz. długu temu Wojciechowi jako posag siostry (Z.Kal.l2 k.188v), a w r. 1457 skazani zostali na zapłacenie win za poranienie Wojciecha "Wieprzka" z Biernacic (Py.11 k.136). Franciszek i Jan zobowišzania na rzecz wspomnianego wyżej Jarosława B. czynili już w r. 1461 (I.Kal.1 k.7v). Franciszek w r. 1472 swš częœć w Biernacicach zobowiazał się rezygnować Jadwidze córce zmarłego Jerzego z Biernacic. Jeszcze wtedy żył jego brat Stanisław (ib.2 k.234). W r. 1483 Franciszek i Mikołaj swe częœci w Biernacicach sprzedali za 60 grz. Maciejowi, Piotrowi i Stanisławowi, braciom z Biernacic (P.1386 k.178).

Michał z Bierancic swš częœć w tej wsi wyderkował w r. 1457 za 17 grz. Ubysławowi z Biernacic, ręczšc przy tym za swego brata rodzonego Macieja (Py.11 k.59).

Michał, syn Jakuba z Biernacic, zyskał 1459 r. termin na Wojciechu "Wieprzku" z Biernacic (I.Kal.7).

Marcin, syn Marcina z Biernacic, otrzymał w r. 1461 zapis 4 grz. od Piotra z Dębego (I.Kal.1 k.35).

Biernaccy h. Poraj 4.
Franciszek z Biernacic, sprzedał w 1462 r. częœci w Czartakch za 20 grz. Janowi z Biernacic (P.1384 k.112).

N. z Biernacic mšż Agnieszki, która 1-o v. lub 2-o v. była za Janem Pieszczkiem z Boguławic. Z niej syn Jan zwany "Królem", dziedzic w Bogusławicach, skwitowany w r. 1462 przez przyrodniš siostrę Małgorzatę, córkę owego "Pieszczka", żonę zaœ Marcina "Budka" z Bogusławic (I.Kon.2 k.33). Od tej przyrodniej siostry dostał w r. 1481 za 45 grz. cesję jej częœci w Bogusławicach (ib.1 k.127). T. r. występował jako stryj (napewno nie rodzony) Jadwigi, córki Jarosława z Biernacic, żony Jana Bogusławskiego (I.Kal.3 k.61). W r. 1482 kupił częœci w Bogusławicach od wspomnianej już przyrodniej siostry (P.1386 k.156v). Nie żył już w r. 1487, kiedy wdowa Dorota miała termin z Maciejem "Gębš" z Kuszyna (ib. k.397v). W r. 1491 ta Dorota kwitowała ze swego posagu szeœciu i pół grz. spadkobierczynię męża, Małgorzatę, wdowę po Swiętosławie z M. Pištku. Jan "Król" był wujem rodzonym owej Małgorzaty (ib.4 k.126v; P.1386 k.126v).

Jan i Michał z Biernacic mieli w r. 1463 termin z Elżbietš, Małgorzatš i Dorotš ze Zdzienic i Biernacic (I.Kal.1 k.154). T. r. zawarli ugodę ze Stanisławemm z Biernacic i tymi jego bratanicami (ib. k.180). Jan, zapewne ten sam, gotów był w r. 1462 uiœcić się rodzonemu swemu stryjowi Stanisławowi (ib. k.129).

Jan i Maciej, synowie zmarłego Wyszka z Biernacic, bracia niedzielni, swš ojcowiznę w Biernacicach sprzedali za 12 grz. w r. 1463 Janowi z Bierniacic (P.1383 k.357v).

Jan z Biernacic, mšż Elżbiety, kóra w r. 1463, za zezwoleniem swego brata Franczka, zapisała nmężowi dług 30 grz. na swej częœci w Biernacicach (I.Kal.2 k.78v). Oboje oni, dziedzice w Biernacicach, ugodzili się w r. 1476 z Elżbietš, córkš Mikołaja z Szetlewa i M. Gałšzek (ib. k.387).

Franciszek z Biernacic w r. 1470 zastawił 9 zagonów w tej wsi za 2 kopy gr. Marcinowi z Biernacic (ib. k.111v).

Katarzyna, córka zmarłego Marcina z Biernacic, otrzymała w r. 1471 zapis 3 grz. długu od Grzegorza z Kotlina i Sowiny (ib. k.165v).

Maciej, syn Jana z Biernacic, na połowie otrzynanej od ojca częœci tej wsi, zw."Wyszkówka" oprawił w 1471 r. posag 30 grz. żonie swej Annie (P.1385 k.124v). Nabyła ona od Mikołaja B., obywatela kolskiego, i jego bratanicy Anny Poklękowskiej częœć w Biernacicach i w r. 1491 otrzymała poręczenie, iż owa częœć zostanie zwolniona od zobowišzań (I.Kal.4 k.111). Maciej wraz z żonš w r. 1494 wymienił z Katarzynš, żonš Jana z Gorzyc, trzy łany w Gorzycach na łany w Godzištkowie (P.1383 k.88v).

Jadwiga, córka zmarłego Jerzego z Biernacic, otrzymała od Franciszka z Biernacic zobowišzanie rezygnowania jej częœci w tej wsi (I.Kal.2 k.234).

Franciszek z Biernacic w r.1474 otrzymał od ks. Stanisława z Wrzšcy, kustosza chełmińskiego, zobowišzanie uiszczenia 9 grz. za odstapienie prawa bliższoœci do częœci Wiotchynina w p. sier. (ib. k.299v). Z tymże ks. Stanisławem, wtedy plebanem w Skęcznowie, oraz Stanisławem Stawskim i jego żonš Katarzynš zawierał ugodę w r. 1482 (ib. k.92).

Andrzej, syn zmarłego Stefana z Biernacic, całš swš częœć w tej wsi zastawił w r. 1474 na trzy lata za 3 grz. Marcinowi z Biernacic (ib. k.328). Swš częœć w Biernacicach sprzedał w 1477 r. za 50 grz. Młodocie i Katarzynie, żonie Marcina, dziedzicom z Biernacic (P.1386 k.88). W r. 1483 otrzymał zapis długu 2 kop gr. od tej Katarzyny i 2 kop gr. od Młodoty (ib.3 k.165v).

Dorota B. żona Wojciecha nożewnika, obywatela kaliskiego, kwitowała w r. 1476 z posagu 16 grz. swego rodzonego brata Franciszka z Biernacic (ib.2 k.381).

Maciej z Biernacic, syn Franciszka, miał w 1478 r. sprawę z Mikolajem i Stanisławem z Biernacic, synami Młodoty (ib. k.504).

Bracia rodzeni, Maciej, Jan, Piotr, Wawrzyniec i Stanisław z Biernacic kupili w 1479 r. od ks. Jana, mansjonarza w Królikowie, za 30 grz. jego częœć ojczystš w Biernacicach (p.1386 k.117). Maciej, Piotr i Stanisław w 1483 r. kupili za 60 grz. częœci w tej wsi od tychże Franciszka i Mikołaja (P.1386 k.178).

Jan z Biernacic swš częœć w tej wsi sprzedał w 1479 r. za 7 grz. Młodocie i Katarzynie, żonie Marcina z Biernacic (ib. k.117v).

Elżbieta z Biernacic, żona op. Tomasza, obywatela kaliskiego, kwitowała w r. 1480 z 40 grz. "wujowizny" po zmarłym Jakubie z Biernacic Jana "Kolibabę" z Biernacic. Siostry jej rodzone Agnieszka i Anna (I.Kal.3 k.47).

Jan "Kolibaba" z Biernacic, skwitowany w r. 1480, jak już widzieliœmy, przez Elżbietę, swe częœci w Biernacicach zobowišzał się w r. 1487 rezygnował za 30 grz. Biernatowi i Adamowi, braciom z Biernacic (ib. k.396). Od Małgorzaty, córki Chebdy z M. Pištku, a żony Andrzeja, od Agnieszki, wdowy po Wojciechu z Dzierzbina, od Anny Ordzińskiej z Podkoców i od Elżbiety, żony Jana, syna Egidiusza, również córek tego Chebdy, kupił w 1487 r. za 20 grz. łan pusty folwarczny w M. Pištku (ib. k.406).

N., córka Marcinka z Biernatek, w r. 1481 żona Marcina Gałęskiego "Rybaka".

Mikołaj z Biernacic zapisał w 1482 r. posag swej siostre Elżbiecie, żonie Stanisława Siemka z Nanczesławic (ib. k. 96v).

Marcin z Biernacic w imieniu Jewki, żony Marcina Przybka z W. i M. Gałšzek, domagał się w r. 1483 uiszczenia 10 grz. od Mikołaja z Szetlewa (ib. k.126).