Литовская метрика № 77 (1589–1595) / Metryka Litewska
718 карточек: русские описания, польские регесты, лица, владения, даты и ссылки на источники. Рабочая редакция / Wersja robocza.
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 612. Предъявление привилея Корсаку князем Богданом СоломерецкимЛисты рукописи / Karty rękopisu547r–551v Дата акта / Data aktu1594-12-12 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 620 SML VI: 620 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1563-09-03 Упомянутый документ: 1565-08-07 Упомянутый документ: 1566-03-16 Лица, роли и должностиМиколай Радзивилл — ходатай Михал Ясевич Кевнарский [?] — гонец Ярослав Матфеевич Микитинич — сосед Остафий Волович — должностное лицо Мартин Стравинский — должностное лицо Боркулаб Иванович Корсак — получатель права Богдан Соломерецкий — лицо, предъявившее документ Лев Сапега — подписавший документ ГеографияХодутичи — владение Досовичи — владение Брусы — владение Могилёв — юрисдикция владения Былевичи — пожалованное владение Аносичи — пожалованное владение Хрипелево — соседнее владение Полоцк — упомянутое место Гродно — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 декабря 1594 г., Краков. По просьбе князя Богдана Соломерецкого, речицкого старосты, чей второй уряд OCR передаёт как Олучицький [?], Сигизмунд III приказывает внести в канцелярию привилей Сигизмунда Августа Боркулабу Ивановичу Корсаку и выдать под печатью выпис, которому в судах надлежит верить как оригиналу. Владения пришли к просителю через жену, дочь Корсака; сохранение документа требуется из-за частых тяжб и опасности утраты оригинала при пересылке. Привилей, Гродно 16 марта 1566 г., возмещает потерю полоцких наследственных владений от московского неприятеля и награждает ротмистрскую службу: Ходутичи (в первом изложении 22 службы и 41 дым; в повторении иное чтение двадцати двохъ и третеслужбы), ещё 60½ службы в Досовичах, Былевичах и Косичах, пустой обруб Брусы с ревизорской платой пять коп грошей. Включены два подробных граничных реестра Мартина Стравинского, выданные в Могилеве 3 сентября 1563 и 7 августа 1565 г.; описаны обходы с водными и лесными рубежами, в том числе исправление былевицкой границы против Хриплева князя Ярослава Матвеевича Микитинича. Четыре села и Брусы со всеми людьми, угодьями, промыслами и доходами закреплены за Корсаком, женой, детьми и потомками мужского пола навечно, с правом расширения и заселения, при обязательной земской военной службе. Рекомендателем Корсака выступает Николай Радзивилл; исполнение поручено через Остафия Воловича Мартину Стравинскому. Старые подписи Сигизмунда Августа и подканцлера Остафия Воловича отличны от подписи канцлера Льва Сапеги на выписе1594г. Wersja polska · nr 612Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1563-09-03 Dokument wspomniany: 1565-08-07 Dokument wspomniany: 1566-03-16 Osoby, role i urzędyMikołaj Radziwiłł — osoba wstawiająca się Michał Jasiewicz Kewnarski [?] — goniec Jarosław Matwiejewicz Mikitynicz — sąsiad Ostafi Wołłowicz — urzędnik Marcin Strawiński — urzędnik Borkułab Korsak — odbiorca prawa Bohdan Sołomerecki — osoba przedkładająca dokument Lew Sapieha — podpisujący dokument GeografiaChodutycze — dobra Dosowicze — dobra Brusy — dobra Mohylew — jurysdykcja dóbr Bylewicze — nadane dobra Anosicze — nadane dobra Chryplewo — sąsiednie dobra Połock — miejsce wspomniane Grodno — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWpis kancelaryjny z 12 grudnia 1594 r., zakończony w Krakowie: Zygmunt III, na pisemną prośbę księcia Bohdana Sołomereckiego, starosty rzeczyckiego, którego drugi urząd OCR oddaje jako Олучицький [?], przysłaną przez sługę Michała Jasiewicza Kewnarskiego [?], poleca wpisać słowo w słowo przywilej Zygmunta Augusta dla zmarłego Borkułaba Iwanowicza Korsaka i wydać opieczętowany wypis, mający w każdym sądzie wiarę równą oryginałowi. Dobra mogilewskie przeszły do Sołomereckiego przez żonę, nienazwaną córkę Korsaka; częste procesy wymagały przewożenia dokumentów osobiście lub przez sługi, z ryzykiem ognia, zagubienia i wody. Kopiowany przywilej, wystawiony w Grodnie 16 marca 1566 r., wynagradza Korsakowi utratę dziedzicznych dóbr połockich zajętych i zniszczonych przez przeciwnika moskiewskiego oraz wieloletnią służbę rotmistrzowską własnym kosztem, zaleconą listownie i osobiście przez Mikołaja Radziwiłła, wojewodę wileńskiego i kanclerza WKL, wcześniej hetmana najwyższego. Pierwsze nadanie obejmowało Chodutycze z 22 służbami i 41 dymami; późniejsze przypomnienie ma odmienną formę двадцати двохъ и третеслужбы, której nie sprowadzono do pewnego ułamka. Kolejne obejmuje 60½ służby w Dosowiczach, Bylewiczach i Kosiczach oraz pusty obręb Brusy na dworską rolę, z opłatą ustaloną przez rewizorów na pięć kop groszy, bez podanego okresu płatności. Ostafi Wołłowicz, marszałek dworny i podskarbi ziemski, polecił sprawcy zamku mogilewskiego, rotmistrzowi Marcinowi Strawińskiemu, wprowadzić Korsaka w posiadanie; król przytacza dwa przedstawione przez odbiorcę rejestry graniczne z podpisem i pieczęcią Strawińskiego: dla Chodutycz, Mogilew 3 września 1563 r., oraz pozostałych trzech wsi i Brusów, Mogilew 7 sierpnia 1565 r. Szczegółowe obwody biegną m.in. przy Dnieprze, Łachwie, Druci, Kamionce, Radszy i Grezie, przy gruntach Bychowa, Głuchowa, Istrubiszcz, Pieczerska i Pańkowicz; granicę Bylewicz poprawiono wobec Chryplewa księcia Jarosława Matwiejewicza Mikitynicza, marszałka hospodarskiego, według dawnych znaków wskazanych wspólnie przez poddanych, z nowymi znakami i kopcami. Wszystkie cztery wsie i Brusy, z ludźmi, ziemiami, sianożęciami, lasami, wodami, gonami bobrowymi, łowami i dochodami, potwierdzono Korsakowi, jego żonie, dzieciom i potomkom płci męskiej na wieczne czasy, z prawem rozszerzania, osadzania ludźmi i pomnażania pożytków, lecz z obowiązkiem ziemskiej służby wojennej jak inni mieszkańcy WKL. Kopia zachowuje podpis Zygmunta Augusta i Ostafiego Wołłowicza jako podkanclerzego i marszałka dwornego; wypis z 1594 r. podpisuje kanclerz Lew Sapieha. Nie jest to nowe nadanie z 1594 r.; formy nazw własnych i różnice rejestrów zachowano bez pewnej współczesnej identyfikacji drobnych uroczysk. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 56Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1157Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1158Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1159Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1160Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1161Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1162Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1163Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1164Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1165Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1166РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0033R2SML VI: 0248L2Карточка № 613. Второе предъявление могилёвского привилея КорсакуЛисты рукописи / Karty rękopisu551v–554r Дата акта / Data aktu1594-11-12 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 621 SML VI: 621 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1568-07-12 Лица, роли и должностиЛев Сапега — канцлер Михайло Ясович Кевнарский [?] — гонец Боркулаб Иванович Корсак — получатель права Богдан Соломерецкий — лицо, предъявившее документ Ермола Федорович Стародубец — прежний держатель Остафий Волович — должностное лицо Мартин Стравиньский — должностное лицо Михаил Гарабурда — писарь ГеографияХодутичи — владение Досовичи — владение Белевичи — владение Брусы — владение Могилёв — юрисдикция владения Косичи — пожалованное владение Сидорович [?] — упомянутое место Лахва — упомянутое место Полоцкое — упомянутое место Гродно — место выдачи акта Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 ноября 1594 г. в Кракове Сигизмунд III велел внести в книги канцелярии привилей Сигизмунда Августа, представленный князем Богданом Соломерецким, старостой речицким (второй титул неясен), через слугу Михайла Ясовича Кевнарского [?]. Владения перешли к нему через жену, дочь умершего Боркулаба Ивановича Корсака. Перевозка подлинников по судебным делам в разных поветах грозила пожаром, утратой или повреждением водой; выданный под печатью выпис должен был иметь во всех судах доверие подлинника и подписан нынешним канцлером Львом Сапегой. Вставленный привилей, выданный в Гродно 12 июля 1568 г. на вальном сейме и подписанный королём и писарем Михайлом Гарабурдой, державцей свислочским, расширял прежнее пожалование Корсаку, старосте дисненскому, за захваченные московским неприятелем наследственные имения при Полоцком замке и военную службу, в том числе пребывание в пограничной Дисне. Четыре села Могилёвской волости — Ходутичи, Досовичи, Белевичи и Косичи — с обрубом Брусы, прежде пожалованные ленным правом, передавались теперь навечно Корсаку, его жене, детям мужского и женского пола и потомкам в границах первого привилея, с правом расширять, заселять и умножать доходы. Королевские подданные Сидорович ранее пользовались Брусами и платили с них в казну. По королевскому распоряжению подканцлеру и маршалку дворному Остафию Воловичу, старосте берестейскому и кобринскому, а в его отсутствие ротмистру и справце Могилёвского замка Мартину Стравинскому, последний осмотрел обруб и снял с Сидорович платежи и повинности, соответствующие «сполшостынадцати службы» (15½ службы). Готовой пашни там не было, но имелись бортные деревья, бобровые гоны, сеножати, пригодный для расчистки лес и другие угодья. Подтверждались десять волок леса в грунте Косич, ранее данные могилёвскому боярину Ярмоле Федоровичу Стародубцу на конную военную службу: получив от Корсака 80 коп литовских грошей за затраченные средства, он уступил землю с тем же правом, передал королевский лист и собственный документ под печатями посторонних лиц. На Брусах разрешалось основать местечко, назначить еженедельный торг в выбранный день, иметь свободные корчмы с продажей напитков и пищи, а после устройства моста через Лахву на выпрямляемой дороге Могилёв—Быхов брать по два белых пенязя с одноконного купеческого воза. Эти доходы оставались в вечном пользовании семьи без помех от урядов и без корчемной капщизны в казну; земская военная служба сохранялась наравне с прочими обывателями Великого княжества. Wersja polska · nr 613Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1568-07-12 Osoby, role i urzędyLew Sapieha — kanclerz Michał Jasowicz Kewnarski [?] — goniec Borkułab Korsak — odbiorca prawa Bohdan Sołomerecki — osoba przedkładająca dokument Jarmola Fedorowicz Starodubiec — poprzedni posiadacz Ostafi Wołłowicz — urzędnik Marcin Strawiński — urzędnik Michał Haraburda — pisarz GeografiaChodutycze — dobra Dosowicze — dobra Bielewicze — dobra Brusy — dobra Mohylew — jurysdykcja dóbr Kosicze — nadane dobra [?] — miejsce wspomniane Łachwa — miejsce wspomniane Połockie — miejsce wspomniane Grodno — miejsce wystawienia aktu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki12 listopada 1594 r. w Krakowie Zygmunt III polecił wpisać do ksiąg kancelarii przywilej Zygmunta Augusta przedstawiony przez kniazia Bohdana Sołomereckiego, starostę rzeczyckiego (drugi tytuł niepewny), za pośrednictwem sługi Michała Jasowicza Kewnarskiego [?]. Dobra przypadły mu przez żonę, córkę zmarłego Borkułaba Iwanowicza Korsaka. Wożenie oryginałów na procesy w różnych powiatach groziło spaleniem, zgubieniem lub uszkodzeniem przez wodę; otrzymał więc opieczętowany wypis mający w sądach wiarę oryginału, podpisany przez kanclerza Lwa Sapiehę. Wpisany przywilej, wydany w Grodnie 12 lipca 1568 r. na sejmie walnym i podpisany przez króla oraz pisarza Michała Haraburdę, dzierżawcę świsłockiego, rozszerzał wcześniejsze nadanie Korsakowi, staroście dziśnieńskiemu, za utracone na rzecz przeciwnika moskiewskiego dobra dziedziczne przy zamku połockim i służbę wojenną, także na zamku w Dziśnie. Cztery wsie włości mohylewskiej: Chodutycze, Dosowicze, Bielewicze i Kosicze, wraz z obrębem Brusy, wcześniej nadane lennie, otrzymały teraz prawo wieczyste dla Korsaka, jego żony, dzieci obojga płci i potomków, w granicach pierwszego przywileju, z prawem rozszerzania, osadzania ludźmi i pomnażania pożytków. Brusy użytkowali wcześniej poddani królewscy z Sidorowicz, płacąc do skarbu. Na królewski rozkaz skierowany do podkanclerzego i marszałka dwornego Ostafiego Wołłowicza, starosty brzeskiego i kobryńskiego, a pod jego nieobecność do rotmistrza i sprawcy zamku mohylewskiego Marcina Strawińskiego, ten ostatni obejrzał obręb i zdjął z Sidorowicz płaty i powinności odpowiadające „сполшостынадцати службы” (15½ służby). Nie było tam gotowej roli, lecz drzewa bartne, gony bobrowe, sianożęcia, las pod uprawę i inne pożytki. Potwierdzono dziesięć włók lasu w gruntach Kosicz, wcześniej nadanych bojarowi mohylewskiemu Jarmole Fedorowiczowi Starodubcowi na konną służbę wojenną: po otrzymaniu od Korsaka 80 kop groszy litewskich za nakłady przekazał mu ziemię z takim samym prawem, królewski przywilej i własny dokument pod pieczęciami osób postronnych. Na Brusach można było założyć miasteczko, ustanowić cotygodniowy targ w wybrany dzień, prowadzić wolne karczmy sprzedające napoje i żywność oraz po wybudowaniu mostu na Łachwie na prostowanej drodze z Mohylewa do Bychowa pobierać po dwa białe pieniądze od jednokonnego wozu kupieckiego. Te pożytki przysługiwały wieczyście bez przeszkód urzędników i bez kapszczyzny od karczem; pozostawał obowiązek ziemskiej służby wojennej jak u innych obywateli Wielkiego Księstwa. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 56Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1166Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1167Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1168Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1169Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1170Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1171РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0033R2SML VI: 0248L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 614. Предъявление привилея на СидоровичиЛисты рукописи / Karty rękopisu554r–555v Дата акта / Data aktu1594-11-12 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 622 SML VI: 622 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1568-12-03 Лица, роли и должностиЛев Сапега — канцлер Михал Ясович Кевнарский [?] — гонец Боркулаб Иванович Корсак — получатель права Богдан Соломерецкий — лицо, предъявившее документ Михаил Гарабурда — писарь ГеографияСидоровичи — владение Могилёв — юрисдикция владения Брусы — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 ноября 1594 г. в Кракове Сигизмунд III велел внести в книги канцелярии привилей Сигизмунда Августа Боркулабу Ивановичу Корсаку на Сидоровичи в волости Могилёвского замка. Его представил через слугу Михала Ясовича Кевнарского [?] князь Богдан Соломерецкий, староста речицкий (второй титул неясен), которому владения перешли через жену, дочь умершего Корсака. Подлинники приходилось возить или посылать со слугами по судебным делам в разных поветах, рискуя пожаром, утратой и повреждением водой; поэтому выданный под печатью выпис получал во всех судах доверие подлинника. Нынешний выпис подписан канцлером Львом Сапегой. Вставленный привилей, выданный в Вильне 3 декабря 1568 г. и подписанный королём и писарем Михайлом Гарабурдой, напоминал о прежнем пожаловании Корсаку, старосте дисненскому, Ходутич, Досович, Белевич и Косич и обруба Брусы из грунтов Сидорович. Первоначально в селе по собственному тексту было «тридцать и полъшосты службы» (35½ службы); после передачи Брусов по просьбе подданных сняли платежи и повинности, соответствующие 15½ службы, оставив платежи в казну с двадцати служб, с которых они с тех пор действительно вносились. Корсак затем просил пожаловать ему само село с этими двадцатью службами. За верную, трудную и затратную военную службу с риском имущества и жизни, пребывание в войсках при гетманах и действия против людей великого князя московского, а также начальствование над служилыми людьми на месте гетмана дворного, он получал село навечно для себя, жены, детей, потомков и наследников. Пожалование включало людей, пахотные, непахотные и бортные земли, пущи, сеножати, звериные и рыбные ловы, бобровые гоны и все доходы в существующих границах и обходах. Разрешалось расширять и заселять владение, умножать и присваивать доходы; сохранялась земская военная служба наравне с прочей шляхтой Великого княжества Литовского. Wersja polska · nr 614Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1568-12-03 Osoby, role i urzędyLew Sapieha — kanclerz Michał Jasowicz Kewnarski [?] — goniec Borkułab Korsak — odbiorca prawa Bohdan Sołomerecki — osoba przedkładająca dokument Michał Haraburda — pisarz GeografiaSidorowicze — dobra Mohylew — jurysdykcja dóbr Brusy — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki12 listopada 1594 r. w Krakowie Zygmunt III polecił wpisać do ksiąg kancelarii przywilej Zygmunta Augusta dla Borkułaba Iwanowicza Korsaka na Sidorowicze we włości zamku mohylewskiego. Przedstawił go przez sługę Michała Jasowicza Kewnarskiego [?] kniaź Bohdan Sołomerecki, starosta rzeczycki (drugi tytuł niepewny), któremu dobra przypadły przez żonę, córkę zmarłego Korsaka. Ponieważ oryginały wożono lub wysyłano przez sługi na procesy w różnych powiatach, narażając je na pożar, zgubienie i wodę, wydano opieczętowany wypis mający w sądach wiarę oryginału; podpisał go kanclerz Lew Sapieha. Wpisany przywilej, wydany w Wilnie 3 grudnia 1568 r. i podpisany przez króla oraz pisarza Michała Haraburdę, przypominał wcześniejsze nadanie Korsakowi, staroście dziśnieńskiemu, Chodutycz, Dosowicz, Bielewicz i Kosicz oraz obrębu Brusy z gruntów Sidorowicz. Wieś miała pierwotnie według tekstu własnego „тридцать и полъшосты службы” (35½ służby); po oddaniu Brusów na prośbę poddanych zdjęto płaty i powinności odpowiadające 15½ służby, pozostawiając opłaty do skarbu z dwudziestu służb, rzeczywiście odtąd płacone. Korsak prosił następnie o samą wieś z tymi dwudziestoma służbami. Za wierną, pracowitą i kosztowną służbę wojenną, z narażaniem majątku i życia, przy hetmanach i przeciw ludziom wielkiego księcia moskiewskiego, a także dowodzenie ludźmi służebnymi na miejscu hetmana dwornego, otrzymał ją wieczyście dla siebie, żony, dzieci, potomków i spadkobierców. Nadanie obejmowało ludzi, grunty uprawne, nieuprawne i bartne, puszcze, sianożęcia, łowy zwierzęce i rybne, gony bobrowe oraz wszystkie pożytki w istniejących granicach i obchodach. Zezwolono rozszerzać i zasiedlać dobra oraz pomnażać dochody; zachowano obowiązek ziemskiej służby wojennej jak u pozostałej szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 56Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1171Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1172Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1173Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1174РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 615. Предъявление привилея на Панковичи и НовосёлкиЛисты рукописи / Karty rękopisu555v–557r Дата акта / Data aktu1594-11-12 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 623 SML VI: 623 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1568-08-26 Лица, роли и должностиЛев Сапега — канцлер Михал Ясович Кевнарский [?] — гонец Боркулаб Иванович Корсак — получатель права Богдан Соломерецкий — лицо, предъявившее документ Ян Шимкович — писарь Оникей Корсак — продавец ГеографияПанковичи — владение Новосёлки — владение Могилёв — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условия12 ноября 1594 г. в Кракове Сигизмунд III велел внести в книги канцелярии привилей Сигизмунда Августа на Паньковичи и лежащее в том же грунте сельцо Новосёлки в волости Могилёвского замка. Его представил князь Богдан Соломерецкий, староста речицкий (второй титул неясен), через слугу Михала Ясовича Кевнарского [?]; владения перешли к нему через жену, дочь умершего Боркулаба Ивановича Корсака, старосты дисненского. Перевозка подлинников лично или со слугами по судебным делам в разных поветах грозила пожаром, утратой или повреждением водой, поэтому выданный под печатью выпис получал во всех судах доверие подлинника и подписан канцлером Львом Сапегой. Вставленный привилей, выданный в Кнышине 26 августа 1568 г. и подписанный королём и Яном Шимковичем, маршалком и писарем, сообщал, что Боркулаб купил Паньковичи и Новосёлки у своего брата Оникея Корсака, старосты «воронецкого» (титул по сохранённому OCR), владевшего ими по королевскому пожалованию. По просьбе Боркулаба, за его верную, трудную, затратную и опасную военную службу при гетманах, против людей великого князя московского и начальствование над служилыми людьми на месте гетмана дворного, король жаловал и подтверждал ему обе осады с людьми и землями, всего 10½ службы. Боркулаб, его дети, потомки и наследники мужского и женского пола должны были владеть ими вечно и нерушимо, с пахотными, непахотными и бортными землями, пущами, сеножатями, звериными и рыбными ловами, бобровыми гонами и всеми доходами в прежних границах и обходах. Разрешалось расширять владение, заселять его людьми, умножать и присваивать доходы и обращать имущество к лучшему по своему усмотрению. Сохранялась земская военная служба наравне с прочей шляхтой Великого княжества Литовского; цена прежней покупки не названа. Wersja polska · nr 615Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1568-08-26 Osoby, role i urzędyLew Sapieha — kanclerz Michał Jasowicz Kewnarski [?] — goniec Borkułab Korsak — odbiorca prawa Bohdan Sołomerecki — osoba przedkładająca dokument Jan Szymkowicz — pisarz Onikiej Korsak — sprzedawca GeografiaPankowicze — dobra Nowosiołki — dobra Mohylew — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunki12 listopada 1594 r. w Krakowie Zygmunt III polecił wpisać do ksiąg kancelarii przywilej Zygmunta Augusta na Pańkowicze i leżące na tych samych gruntach siołko Nowosiółki we włości zamku mohylewskiego. Przedstawił go kniaź Bohdan Sołomerecki, starosta rzeczycki (drugi tytuł niepewny), przez sługę Michała Jasowicza Kewnarskiego [?]; dobra przeszły na niego przez żonę, córkę zmarłego Borkułaba Iwanowicza Korsaka, starosty dziśnieńskiego. Przewożenie oryginałów osobiście lub przez sługi na procesy w różnych powiatach narażało je na pożar, zgubienie lub wodę, dlatego wydano opieczętowany wypis z wiarą oryginału we wszystkich sądach, podpisany przez kanclerza Lwa Sapiehę. Wpisany przywilej, wydany w Knyszynie 26 sierpnia 1568 r. i podpisany przez króla oraz Jana Szymkowicza, marszałka i pisarza, stwierdzał, że Borkułab kupił Pańkowicze i Nowosiółki od swego brata Onikieja Korsaka, starosty „воронецкого” (tytuł według zachowanego OCR), który posiadał je z królewskiego nadania. Na prośbę Borkułaba, za jego wierną, pracowitą, kosztowną i niebezpieczną służbę wojenną przy hetmanach, przeciw ludziom wielkiego księcia moskiewskiego oraz dowodzenie ludźmi służebnymi na miejscu hetmana dwornego, król nadał i potwierdził mu obie osady z ludźmi i gruntami, obejmującymi 10½ służby. Borkułab, jego dzieci, potomkowie i spadkobiercy obojga płci mieli je posiadać wieczyście i niewzruszenie, z ziemiami uprawnymi, nieuprawnymi i bartnymi, puszczami, sianożęciami, łowami zwierzęcymi i rybnymi, gonami bobrowymi i wszystkimi pożytkami w dotychczasowych granicach i obchodach. Wolno było rozszerzać dobra, zasiedlać je ludźmi, pomnażać i przyswajać dochody oraz obracać majątek ku lepszemu według własnej woli. Pozostawał obowiązek ziemskiej służby wojennej jak u pozostałej szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego; nie podano ceny wcześniejszego kupna. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 56Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1174Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1175Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1176Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1177РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 616. Мельница над Вильней органисту Антонию Мастону и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu557r–558r Дата акта / Data aktu1594-11-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 624 SML VI: 624 Лица, роли и должностиАнтонию Мафону [?] — получатель права Зофии Течицкой [?] — совместный получатель Лев Сапега — ходатай Сигизмунд Август — выдавший документ Лукаш Иодко — прежний держатель Матвей Война — писарь Катерина Фронцовна Лукашовая — продавец ГеографияВильна — упомянутое место Раконтишки — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 20 ноября 1594 г. Сигизмунд III по ходатайству литовского канцлера Льва Сапеги подтверждает органисту Антонию Мафону [?] и его жене Зофии Течицкой [?] покупку мельницы над Вильней с постройками и доходами у Катерины Фронцовны, вдовы мельника Лукаша Иодки. Сигизмунд Август ранее дал Иодке приблизительно одну волоку земли Раконтишского двора вдоль дороги из Вильны в Раконтишки, от городской земли до деревянного моста, с обоими берегами реки, разрешив устроить железоковательную гамерню и умножать другие доходы; при жизни Иодко освобождался от платежей, а после его смерти потомки должны были платить восемь коп грошей ежегодно. Иодко построил мельницу и дом за свой счет и записал движимость и постройки жене; после его смерти Катерина уступила органисту мельницу со всеми доходами и своими правами, представленными королю. Нынешнее подтверждение разрешает Антонию и Зофии держать мельницу и постройки и пользоваться доходами так же, как Иодко, ничего не платя королю, казне и Виленскому замку и не представляя счетов; отдельный срок их владения не назван. Писарь — Матей Война. Wersja polska · nr 616Osoby, role i urzędyAntoni Mafon [?] — odbiorca prawa Zofia Tecicka [?] — współodbiorca Lew Sapieha — osoba wstawiająca się Zygmunt August — wystawca Łukasz Jodko — poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz Katarzyna Froncówna Jodkowa — sprzedawca GeografiaWilno — miejsce wspomniane Rakonciszki — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 20 listopada 1594 r. Zygmunt III, na prośbę kanclerza litewskiego Lwa Sapiehy, potwierdza organiście Antoniemu Mafonowi [?] i jego żonie Zofii Tecickiej [?] zakup młyna nad Wilnią wraz z zabudowaniami i pożytkami od Katarzyny Froncówny, wdowy po młynarzu Łukaszu Jodce. Zygmunt August nadał wcześniej Jodce około jednej włóki gruntu dworu rakonciskiego, wzdłuż drogi z Wilna do Rakonciszek, od gruntu miejskiego do drewnianego mostu, z oboma brzegami rzeki, pozwalając zbudować hamernię do kucia żelaza i pomnażać inne pożytki; za życia Jodko nie miał płacić świadczeń, a po jego śmierci potomkowie mieli wnosić osiem kop groszy rocznie. Jodko własnym kosztem zbudował młyn i dom, a ruchomości oraz zabudowania zapisał żonie; po jego śmierci Katarzyna odstąpiła organiście młyn z pożytkami i całym swoim prawem, które przedłożył królowi. Obecne potwierdzenie pozwala Antoniemu i Zofii korzystać z młyna i zabudowań tak jak Jodko, bez opłat królowi, skarbowi ani zamkowi wileńskiemu oraz bez składania rachunków; nie określa osobno czasu ich posiadania. Pisarzem jest Maciej Wojna. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 56Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1177Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1178Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1179РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 617. Витебская каштеляния Яну ЗеновичуЛисты рукописи / Karty rękopisu558r–558v Дата акта / Data aktu1594-11-12 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 625 SML VI: 625 Лица, роли и должностиЯн Зенович — получатель права Лев Сапега — ходатай Мартин Стравинский — прежний держатель Матвей Война — писарь ГеографияВитебск — территория должности Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 12 ноября 1594 г. Сигизмунд III дает Яну Зеновичу Витебскую каштелянию, освободившуюся после смерти Мартина Стравинского. Литовский канцлер Лев Сапега рекомендовал кандидата, ссылаясь на знатность его рода и честные поступки. Одновременно король снимает с Зеновича уряд подстолия Великого княжества Литовского, оставляя его дальнейшее пожалование за собой. Новый каштелян должен занять соответствующее место среди панов рады при короле и наравне с другими членами, согласно своему месту, советовать и подавать голоса во всех делах Речи Посполитой. Каштеляния дана пожизненно либо до возведения королем в другое достоинство; привилей скреплен королевской подписью и печатью, писарь — Матей Война. Wersja polska · nr 617Osoby, role i urzędyJan Zenowicz — odbiorca prawa Lew Sapieha — osoba wstawiająca się Marcin Strawiński — poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaWitebsk — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 12 listopada 1594 r. Zygmunt III nadaje Janowi Zenowiczowi kasztelanię witebską, wakującą po śmierci Marcina Strawińskiego. Kandydata polecił kanclerz litewski Lew Sapieha, wskazując zacność jego domu i uczciwe postępowanie. Król zwalnia równocześnie Zenowicza z urzędu podstolego Wielkiego Księstwa Litewskiego, pozostawiając obsadę tego urzędu swojej decyzji. Nowy kasztelan ma zająć należne mu miejsce w radzie przy królu i na równi z innymi panami rady, stosownie do swej godności, radzić oraz oddawać głosy we wszystkich sprawach Rzeczypospolitej. Urząd otrzymuje dożywotnio albo do podniesienia przez króla do innej godności; wystawiono przywilej z podpisem królewskim i pieczęcią, podpisany przez pisarza Macieja Wojnę. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1179Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1180РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 618. Четырёхлетняя льгота Бартоломею Водке после пожараЛисты рукописи / Karty rękopisu558v–559r Дата акта / Data aktu1594-11-15 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 626 SML VI: 626 Даты документов и срокиСрок исполнения: 1598-08-20 Событие: 1594-08-09 Лица, роли и должностиБартоломей Водка — получатель права Бурмистр, радцы, лавники и мещане Ковна — сообщивший сведения Ярош Волович — писарь ГеографияКовно — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 15 ноября 1594 г. Сигизмунд III освобождает ковенского лавника и мещанина Бартоломея Водку на четыре года от чиншей, капщизны, других налогов с его лица и земель в пользу казны и любых поборов, включая устанавливаемые будущими сеймами, с сохранением исключения, названного «myto stare» [?]. Бурмистр, райцы, лавники и мещане Ковна сообщили, а письменное свидетельство подтвердило, что ночью 9 августа 1594 г. сгорели его дом и все имущество; он просил облегчения после бедствия и разорения. Льгота касается платежей казне, ковенскому старосте и сеймовым сборщикам; нынешние и будущие ковенские подстаросты должны ее соблюдать. Четыре последовательных года исчислены от пожара, однако отдельно указан конец 20 августа 1598 г.; различие дней сохранено. Подпись: Sigismundus Rex; писарь — Ярош Волович. Wersja polska · nr 618Daty dokumentów i terminyTermin wykonania: 1598-08-20 Zdarzenie: 1594-08-09 Osoby, role i urzędyBartłomiej Wodka — odbiorca prawa Burmistrz, rajcy, ławnicy i mieszczanie Kowna — informator Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaKowno — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 15 listopada 1594 r. Zygmunt III zwalnia kowieńskiego ławnika i mieszczanina Bartłomieja Wodkę na cztery lata z czynszów, kapszczyzny, innych podatków od jego osoby i gruntów należnych skarbowi oraz wszelkich poborów, także uchwalanych na przyszłych sejmach, zachowując wyjątek określony jako „myto stare” [?]. Burmistrz, rajcy, ławnicy i mieszczanie Kowna donieśli, a świadectwo pisemne potwierdziło, że 9 sierpnia 1594 r. w nocy spłonął jego dom i cały majątek; prosił o ulgę po tej klęsce i zubożeniu. Zwolnienie obejmuje świadczenia oddawane skarbowi, staroście kowieńskiemu i poborcom sejmowym, a podstarościowie kowieńscy obecni i przyszli mają go przestrzegać. Tekst liczy cztery kolejne lata od pożaru, lecz osobno podaje koniec 20 sierpnia 1598 r.; tej rozbieżności dni nie wyrównano. Podpis: Sigismundus Rex; pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1180Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1181РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 619. Мозырское стольничество Лаврину ЛовейкеЛисты рукописи / Karty rękopisu559v Дата акта / Data aktu1594-11-15 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 627 SML VI: 627 Лица, роли и должностиЛаврин Ловейке — получатель права Григоря Ловедка — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияМозырь — территория должности Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 15 ноября 1594 г. Сигизмунд III дает Лаврину Ловейке уряд стольника Мозырского повета, вернувшийся в королевское распоряжение после смерти Григория Ловейки. Лаврин, до того местный подстолий, был рекомендован некоторыми панами рады и урядниками Великого княжества Литовского как достойный этой должности. Король передает ему стольничество, забирая прежний уряд подстолия в свое распоряжение. Новый стольник должен пользоваться всеми почестями, местом и властью, принадлежащими уряду, пожизненно либо до другого королевского возвышения. Привилей скреплен королевской подписью и печатью; писарь — Ярош Волович. Совпадение фамилии предшественника и преемника само по себе не устанавливает родства. Wersja polska · nr 619Osoby, role i urzędyŁawryn Łowejko — odbiorca prawa Grzegorz Łowejko — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMozyrz — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 15 listopada 1594 r. Zygmunt III nadaje Ławrynowi Łowejce urząd stolnika powiatu mozyrskiego, który po śmierci Grzegorza Łowejki wrócił do dyspozycji królewskiej. Ławryn, dotychczasowy miejscowy podstoli, został polecony przez niektórych panów rady i urzędników Wielkiego Księstwa Litewskiego jako godny tej funkcji. Król przenosi na niego stolnikostwo, odbierając do swej dyspozycji jego poprzedni urząd podstolego. Nowy stolnik ma korzystać ze wszystkich honorów, miejsca i władzy należnych urzędowi do końca życia albo do innego awansu królewskiego. Przywilej opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Samo wspólne nazwisko poprzednika i następcy nie ustanawia ich pokrewieństwa. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1182РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 620. Две волоки Каспару Войнашевичу за дверницкую службуЛисты рукописи / Karty rękopisu560r Дата акта / Data aktu1594-11-17 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 628 SML VI: 628 Лица, роли и должностиКаспар Войнашевич — получатель права Ярош Волович — писарь ГеографияКрасницкая — упомянутое место Гродно — юрисдикция владения Семереники — пожалованное владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 17 ноября 1594 г. Сигизмунд III по просьбе своего одверного Каспора Войнашевича и в признание его усердной придворной службы, в том числе пребывания при короле в Швеции, дает ему две волоки в селе Семереники [?], во волости Красницкого двора Городенского староства. Пожалование обусловлено тем, что это действительно прежние лазебницкие волоки, лежащие пустыми. Каспор должен пожизненно держать обе волоки и пользоваться их доходами, неся с них службу одверного при королевском дворе. Если он не пожелает или не сможет служить, то сохранит одну волоку пожизненно без всяких повинностей, а с другой будет платить казне чинш по примеру прочих живущих там королевских одверных; размер чинша не указан. Привилей дан с королевской подписью и печатью; писарь — Ярош Волович. Wersja polska · nr 620Osoby, role i urzędyKasper Wojnaszewicz — odbiorca prawa Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaKraśnicka — miejsce wspomniane Grodno — jurysdykcja dóbr Semereniki — nadane dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 17 listopada 1594 r. Zygmunt III, na prośbę swego odźwiernego Kaspra Wojnaszewicza i w uznaniu jego pilnej służby na dworze, także podczas pobytu przy królu w Szwecji, nadaje mu dwie włóki we wsi Semereniki [?], we włości dworu kraśnickiego starostwa grodzieńskiego. Nadanie zastrzeżono pod warunkiem, że są to rzeczywiście dawne włóki łaziebnickie leżące pustką. Kasper ma dożywotnio trzymać obie włóki i pobierać ich pożytki, pełniąc z nich służbę odźwiernego na dworze królewskim. Gdyby nie chciał albo nie mógł służyć, zachowa dożywotnio jedną włókę bez żadnych powinności, a z drugiej będzie płacił skarbowi czynsz na wzór innych mieszkających tam odźwiernych królewskich; wysokości czynszu nie określono. Przywilej wystawiono z podpisem królewskim i pieczęcią; pisarz — Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1183РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 621. Поширвинтские сёла Яну ВишневскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu560v–561r Дата акта / Data aktu1594-11-30 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 629 SML VI: 629 Лица, роли и должностиЯн Вишневский — получатель права Михал Суморок — прежний держатель Ганна из Курляндии, Альбрехтова Радивиллова — держатель Матвей Война — писарь ГеографияВершмупе — владение Ковкоколне — владение Поширвентская — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 30 ноября 1594 г. Сигизмунд III, вознаграждая верную и усердную службу своего покоевого Яна Вишневского, возобновляет пожалование двух сел в Поширвентской волости, прежде державшихся кове́нским земским писарем Михалом Сумороком: Вершмупе в 14 волок и Ковкоколне в 3 волоки. Ганна из Курляндии, Альбрехтова Радивиловая, великая маршалковая литовская, имела право на волость, но вступила во владение ею уже после прежнего пожалования Вишневскому и отказалась уступить ему села; теперь король дает их с ее согласия. Ян должен держать села с людьми, доходами и принадлежностями пожизненно либо до лучшего обеспечения королем, без каких-либо повинностей монарху и казне. Права маршалковой сохраняются: получив лучшее обеспечение, Вишневский обязан возвратить ей села к Поширвентской волости. Привилей дан с королевской подписью и печатью; писарь — Матей Война. Wersja polska · nr 621Osoby, role i urzędyJan Wiszniewski — odbiorca prawa Michał Sumorok — poprzedni posiadacz Hanna z Kurlandii, Albrychtowa Radziwiłłowa — posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaWerszmupe — dobra Kowkokolnie — dobra Poszyrwieńska — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 30 listopada 1594 r. Zygmunt III, wynagradzając wierną i pilną służbę pokojowego Jana Wiszniewskiego, ponawia nadanie dwóch wsi we włości poszyrwinckiej, dawniej trzymanych przez Michała Sumoroka, pisarza ziemskiego kowieńskiego: Werszmupe, liczącej 14 włók, i Kowkokolnie, liczącej 3 włóki. Hanna z Kurlandii, Albrychtowa Radziwiłłowa, marszałkowa wielka litewska, miała prawo do tej włości, lecz objęła ją dopiero po wcześniejszym nadaniu Wiszniewskiemu i odmówiła wydania mu wsi; obecnie król nadaje je za jej zgodą. Jan ma trzymać wsie z ludźmi, pożytkami i przynależnościami dożywotnio albo do lepszego opatrzenia przez króla, bez żadnych powinności wobec monarchy i skarbu. Prawo marszałkowej pozostaje nienaruszone: po otrzymaniu lepszego opatrzenia Wiszniewski musi zwrócić jej wsie do włości poszyrwinckiej. Przywilej opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; pisarz — Maciej Wojna. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1184Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1185РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 622. Виленский кадук Яну КощицуЛисты рукописи / Karty rękopisu561r–561v Дата акта / Data aktu1594-11-23 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 630 SML VI: 630 Лица, роли и должностиЯн Кощицу — получатель права Виленский Мещанин, именование не разобрано [?] — прежний собственник Ярош Волович — писарь ГеографияВильна — территория, названная при владении Дом со строениями — пожалованное владение Церковный плац Святой Троицы — владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 23 ноября 1594 г. Сигизмунд III по просьбе королевского коморника Яна Кощица и в признание его усердной службы дает ему имущество, перешедшее к королю по праву кадука после виленского мещанина, обозначенного как «Synie Teodora Kucharza» [?]. Пожалование включает дом с постройками и принадлежностями на церковном участке Святой Троицы и весь оставшийся после него недвижимый и движимый имущественный состав в Вильне и других городах Великого княжества Литовского, в том числе наличные деньги, долговые требования, утварь, товары и прочие вещи. Кощиц вправе добиваться вступления во владение, пользоваться имуществом, давать, дарить, записывать и отчуждать его, обращая в свою и потомков пользу на вечные времена. Властям, особенно виленским, приказано помогать ему в получении имущества, не препятствовать вступлению во владение и творить равную, безотлагательную справедливость над удерживающими вещи, деньги, товары или причитающиеся долги. Документ дан с королевской подписью и литовской печатью, в седьмом году польского и первом шведского правления; писарь — Ярош Волович. Wersja polska · nr 622Osoby, role i urzędyJan Koszczyc — odbiorca prawa Mieszczanin wileński: Synie Teodora Kucharza [?] — poprzedni właściciel Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWilno — obszar wymieniony przy dobrach Dom z budowaniem — nadane dobra Plac cerkwi Świętej Trójcy — dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 23 listopada 1594 r. Zygmunt III, na prośbę komornika królewskiego Jana Koszczyca i w uznaniu jego pilnych służb, nadaje mu dobra, które po mieszczaninie wileńskim określonym jako „Synie Teodora Kucharza” [?] przypadły królowi prawem kaduka. Nadanie obejmuje dom z zabudowaniami i przynależnościami na placu cerkiewnym Świętej Trójcy oraz cały pozostały po nim majątek nieruchomy i ruchomy w Wilnie i innych miastach Wielkiego Księstwa Litewskiego, w tym gotówkę, wierzytelności, sprzęty, towary i inne rzeczy. Koszczyc może dochodzić objęcia dóbr, używać ich, dawać, darować, zapisywać i zbywać oraz obracać na swój i potomków pożytek wiecznymi czasy. Urzędom, zwłaszcza wileńskim, nakazano pomagać mu w dochodzeniu dóbr, nie przeszkadzać w objęciu posiadania i wymierzać równą, niezwłoczną sprawiedliwość wobec zatrzymujących mienie, pieniądze, towary lub należne długi. Dokument wystawiono z podpisem królewskim i pieczęcią litewską, w siódmym roku panowania polskiego i pierwszym szwedzkiego; pisarz — Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1185Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1186РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 623. Участок под костёл полоцким иезуитамЛисты рукописи / Karty rękopisu561v–562r Дата акта / Data aktu1594-12-03 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 631 SML VI: 631 Лица, роли и должностиЯрош Волович — писарь ГеографияПолоцк — юрисдикция владения Городской плац — пожалованное владение Русская церковь Рождества (посвящение указано неполно) — соседнее владение Римский костёл Успения Девы Марии — соседнее владение Река Двина — соседнее владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 3 декабря 1594 г. Сигизмунд III по просьбе иезуитов Полоцкого коллегиума, как верховный податель и защитник духовных имуществ, навечно предназначает для нужд их костела пустой городской участок в Полоцке. Участок находится при русской церкви Рождества и рядом с римским костелом Взятия Девы Марии на небо, при кладбище этого костела, от реки Двины до улицы. Пожалование охватывает участок в его существующих пределах, без числовых размеров. Иезуиты вправе возводить на нем здания для церковных нужд, а участок должен навечно оставаться при костеле. Привилей дан с королевской подписью и печатью; писарь — Ярош Волович. Wersja polska · nr 623Osoby, role i urzędyJarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaPołock — jurysdykcja dóbr Plac miejski — nadane dobra Cerkiew ruska Narodzenia (wezwanie niepełne) — sąsiednie dobra Kościół rzymski Wniebowzięcia Panny Marii — sąsiednie dobra Rzeka Dźwina — sąsiednie dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 3 grudnia 1594 r. Zygmunt III, na prośbę jezuitów kolegium połockiego, jako zwierzchni podawca i obrońca dóbr duchownych przeznacza wieczyście na potrzeby ich kościoła pusty plac miejski w Połocku. Plac leży przy cerkwi ruskiej Narodzenia i obok kościoła rzymskiego Wniebowzięcia Panny Marii, przy cmentarzu tego kościoła, od rzeki Dźwiny do ulicy. Nadanie obejmuje plac w jego istniejącej rozciągłości, bez podania wymiarów liczbowych. Jezuici mogą wznosić na nim budynki służące potrzebom kościelnym, a plac ma na wieczne czasy pozostawać przy kościele. Przywilej wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; pisarz — Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1186Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1187РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0248R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 624. Вольный дом в Вильне охотнику Матысу НосекуЛисты рукописи / Karty rękopisu562r–563v Дата акта / Data aktu1594-12-05 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 632 SML VI: 632 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: 1566-03-24 Лица, роли и должностиМатысу Носеку — получатель права Станислав Андреевич — ходатай Флерия на Влоха а Птекара — сосед Якуб, поврозник — сосед Блажей, рыбник — сосед Маты Савидкий — писарь Ярош Волович — писарь Ян Левкович — продавец ГеографияВильна — территория, названная при владении Дом в Вильне за Вилией — имение Река Вилия — соседнее владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 5 декабря 1594 г. Сигизмунд III по просьбе своего ловчего Матыса Носицкого разрешает ему, жене и собственным детям держать по прежнему праву купленный у ловчего Яна Левковича дом с постройками в Вильне за Вилией, тылом к дому королевского аптекаря Флориана Влоха, между домами Якуба-поврозника и Блажея-рыбника. При покупке Носицкий получил и привилей Сигизмунда Августа, текст которого внесен в нынешний документ. Выданный в Кнышине 24 марта 1566 г. по ходатайству Станислава Андреевича Довойны, он освобождал Левковича, его жену и собственных детей от медовой, пивной и горелочной капщизны и постоя дворян, коморников, юргельтников и прочих гостей, позволяя пользоваться домом и шинком при условии несения им и потомками королевской охотничьей службы; писарь и секретарь — Матыс Савицкий. Сигизмунд III, признавая службы Носицкого прежним королям и себе, подтверждает для его семьи свободу дома от указанной капщизны, всех прочих налогов и постоя дворян, коморников и гостей, с правом пользоваться домом и умножать доходы; сам Носицкий и его собственные потомки обязаны продолжать королевскую охотничью службу. Нынешний привилей дан с королевской подписью и печатью; писарь — Ярош Волович. Wersja polska · nr 624Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: 1566-03-24 Osoby, role i urzędyMatys Nosiek — odbiorca prawa Stanisław Andrzejewicz Dowojno — osoba wstawiająca się Florian Włoch — sąsiad Jakub Powroźnik — sąsiad Błażej Rybnik — sąsiad Matys Sawicki — pisarz Jarosz Wołłowicz — pisarz Jan Lewkowicz — sprzedawca GeografiaWilno — obszar wymieniony przy dobrach Dom w Wilnie za Wilią — majątek Za rzeką Wilią — sąsiednie dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 5 grudnia 1594 r. Zygmunt III, na prośbę swego myśliwca Matysa Nosickiego, zezwala jemu, żonie i własnym dzieciom trzymać na dotychczasowym prawie kupiony od myśliwca Jana Lewkowicza dom z zabudowaniami w Wilnie za Wilią, tyłem do domu królewskiego aptekarza Floriana Włocha, między domami Jakuba powroźnika i Błażeja rybnika. Nosicki otrzymał przy kupnie także przywilej Zygmunta Augusta, którego tekst wpisano do obecnego dokumentu. Wystawiony w Knyszynie 24 marca 1566 r., za wstawiennictwem Stanisława Andrzejewicza Dowojny, zwalniał on Lewkowicza, jego żonę i własne dzieci z kapszczyzny miodowej, piwnej i gorzałczanej oraz kwaterowania dworzan, komorników, jurgieltników i innych gości, pozwalając korzystać z domu i prowadzonego w nim szynku pod warunkiem służby łowieckiej jego i potomków; pisarzem i sekretarzem był Matys Sawicki. Zygmunt III, uznając służby Nosickiego poprzednim królom i sobie, potwierdza dla jego rodziny wolność domu od wymienionej kapszczyzny, wszelkich innych podatków i stacji dworzan, komorników oraz gości, z prawem użytkowania i pomnażania pożytków; Nosicki i jego właśni potomkowie nadal mają pełnić królewską służbę łowiecką. Obecny przywilej wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; pisarz — Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1187Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1188Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1189Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1190РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0249L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 625. Бирштанские сёла и застенки Флориану ПелясуЛисты рукописи / Karty rękopisu563v–564r Дата акта / Data aktu1594-12-10 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 633 SML VI: 633 Лица, роли и должностиФлориан Пеляс — получатель права Якуб Волян — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияКгервалы — владение Начонцы — владение Бирштанские — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Бальвинишки — пожалованное владение Прокели — пожалованное владение Медины — пожалованное владение Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Кракове 10 декабря 1594 г. Сигизмунд III, вознаграждая верную и усердную службу дворянина Флориана Пеляса, в том числе при короле в Швеции, дает ему пожизненно имения в Бирштанской державе, вернувшиеся в королевское распоряжение после смерти пожизненного держателя Якуба Воляна, земянина Ковенского повета: село Кгервалы в 6 волок, сельцо Начонцы (в источнике «начонъцы») и три застенка — Бальвинишки, Прокели и Медины, по сохраненным формам источника. Пеляс получает оба селения и три застенка с оседлыми людьми, пустыми землями, дворовыми постройками и всеми доходами и принадлежностями; может пользоваться ими и умножать доходы без платежей казне. Если, однако, будет доказана законная сумма, внесенная на эти имения до унии, ему разрешается выплатить ее потомкам покойного Воляна либо другому законному получателю и затем держать имения пожизненно. После смерти Пеляса имения должны вернуться в распоряжение короля с возвратом этой суммы лицу, имеющему на нее право после него. Привилей дан с королевской подписью и печатью; писарь — Ярош Волович. Wersja polska · nr 625Osoby, role i urzędyFlorian Pielas — odbiorca prawa Jakub Wolan — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaGerwaty — dobra Honey — dobra Birsztańskie — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Bałwiniszki — nadane dobra Prokeli — nadane dobra Mediny — nadane dobra Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Krakowie 10 grudnia 1594 r. Zygmunt III, wynagradzając wierne i pilne służby dworzanina Floriana Pielasa, pełnione także przy królu w Szwecji, nadaje mu dożywotnio dobra w dzierżawie birsztańskiej, które wróciły do dyspozycji królewskiej po śmierci dożywotniego posiadacza Jakuba Wolana, ziemianina powiatu kowieńskiego: wieś Gierwały, liczącą 6 włók, wieś Naczoncy (nazwa w tekście aktu odmienna) oraz trzy zaścianki — Bałwiniszki, Prokeli i Mediny, według zachowanych form źródłowych. Pielas otrzymuje obie wsie i trzy zaścianki z osiadłymi ludźmi, pustymi gruntami, zabudową dworską i wszystkimi pożytkami oraz przynależnościami; może je użytkować i pomnażać dochody bez świadczeń do skarbu. Jeżeli jednak zostanie wykazana prawnie uzasadniona suma wniesiona na te dobra przed unią, wolno mu ją wypłacić potomkom zmarłego Wolana lub innemu uprawnionemu i następnie trzymać dobra dożywotnio. Po śmierci Pielasa dobra mają wrócić do dyspozycji królewskiej za zwrotem tej sumy osobie uprawnionej po nim. Przywilej wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; pisarz — Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1190Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1191РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0249L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 626. Кадук после виленского мещанина Флориану ПелясуЛисты рукописи / Karty rękopisu564v–565r Дата акта / Data aktu1594-12-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 634 SML VI: 634 Лица, роли и должностиФлориан Пеляс — получатель права Харшоп [?] — сосед Николай Билозук / Билозинк [?] — сосед Яцко Базыли [?] — прежний держатель Иероним Волович — писарь ГеографияВильна — территория, названная при владении Замковая улица — владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 20 декабря 1594 г., вознаграждая верную и усердную придворную службу Флориана Пеляса, пожаловал ему навечно, безотзывно и на наследственном праве все движимые и недвижимые, свободные и обременённые имущества, где бы они ни находились, перешедшие королю и казне по праву кадука после бездетной смерти виленского мещанина и портного, названного в акте Jackonis Basily (Яцко Базыли [?]; SML: Jacobi Basily). Особо названа каменица в Вильне на Замковой улице, рядом с домом Harshop [?], близ рынка, напротив дома Николая Bilozuk [?]. Получатель вправе владеть имуществом, дарить, продавать, менять и иначе отчуждать его по своему усмотрению. Виленскому магистрату и другим призванным лицам велено по требованию Пеляса либо его поверенного исполнить пожалование, содействовать вступлению во владение и удержанию имущества, а находящееся в чужих руках передать без затруднения и промедления. В заключении указаны седьмой год польского и первый год шведского правления; записаны имя короля и имя Иеронима Воловича, королевского и великокняжеского писаря. Wersja polska · nr 626Osoby, role i urzędyFlorian Pielas — odbiorca prawa Harshop [?] — sąsiad Mikołaj Bilozuk [?] — sąsiad Jacko Bazyli [?] (SML: Jacobi Basily) — poprzedni posiadacz Hieronim Wołłowicz — pisarz GeografiaWilno — obszar wymieniony przy dobrach Ulica Zamkowa — dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III, w Krakowie 20 grudnia 1594 r., wynagradzając wierną i gorliwą służbę dworską Floriana Pielasa, nadaje mu wieczyście, nieodwołalnie i prawem dziedzicznym wszystkie ruchome i nieruchome dobra, wolne i obciążone, gdziekolwiek położone, które po bezpotomnej śmierci wileńskiego mieszczanina i krawca, nazwanego w akcie Jackonis Basily (Jacko Bazyli [?]; SML: Jacobi Basily), przypadły królowi i skarbowi prawem kaduka. Wymienia zwłaszcza kamienicę w Wilnie przy ulicy Zamkowej, obok domu Harshopa [?], blisko rynku, naprzeciw domu Mikołaja Bilozuka [?]. Pielas może dobra posiadać, darować, sprzedawać, zamieniać i inaczej nimi rozporządzać według swej woli. Magistrat wileński i inni wezwani mają na żądanie obdarowanego lub jego pełnomocnika wykonać nadanie, dopomóc w objęciu i utrzymaniu dóbr oraz wydać je bez zwłoki, jeżeli znajdują się w cudzych rękach. Formuła końcowa podaje siódmy rok panowania w Polsce i pierwszy w Szwecji; zapisano imię króla oraz Hieronima Wołłowicza, pisarza królewskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1192Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1193РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034L2SML VI: 0249L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 627. Браславское стольничество Яну ЕрмоличуЛисты рукописи / Karty rękopisu565v Дата акта / Data aktu1595-01-01 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 635 SML VI: 635 Лица, роли и должностиЯн Ярмолич / Ермолич — получатель права Князь Василий Масальский — прежний держатель Лев Сапега — рекомендатель Ярош Волович — писарь ГеографияБраслав — территория должности Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 1 января 1595 г. пожаловал Яну Слотовичу [?] Ярмоличу, земянину Браславского повета, должность браславского стольника, освободившуюся после перевода королём князя Василия Масальского со стольничества на должность браславского земского подсудка. Пригодность кандидата рекомендовал Лев Сапега, канцлер Великого княжества Литовского, слонимский и ретовский староста. Ян должен лично занимать должность, заседать на положенном ей месте и пользоваться всеми соответствующими почестями пожизненно либо до дальнейшего возвышения монархом. Грамота предусматривает королевскую подпись и печать; в заключении назван писарь Ярош Волович. Реестры передают фамилию как Jermolicz, Jarmolicz и Яръмолич; дополнительная форма Слотовича в собственном тексте остаётся предварительным чтением. Wersja polska · nr 627Osoby, role i urzędyJan Jarmolicz (Jermolicz) — odbiorca prawa Wasyl Masalski — poprzedni posiadacz Lew Sapieha — rekomendujący Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaBrasław — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III, w Krakowie 1 stycznia 1595 r., nadaje Janowi Słotowiczowi [?] Jarmoliczowi, ziemianinowi powiatu brasławskiego, urząd stolnika tego powiatu, zwolniony wskutek przeniesienia przez króla księcia Wasyla Masalskiego ze stolnikostwa na podsędkostwo ziemskie brasławskie. Odpowiedniość kandydata zalecił Lew Sapieha, kanclerz Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz starosta słonimski i retowski. Jan ma sprawować urząd osobiście, zasiadać na przynależnym mu miejscu i korzystać ze wszystkich związanych z nim honorów do końca życia albo do dalszego wywyższenia przez monarchę. Dokument przewiduje podpis królewski i pieczęć; w zakończeniu zapisano Jarosza Wołłowicza jako pisarza. Rejestry przekazują nazwisko jako Jermolicz, Jarmolicz i Яръмолич, natomiast dodatkowa forma Слотовича w tekście własnym pozostaje odczytem prowizorycznym. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1194РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 628. Лидское подкоморство Яну ЗавишеЛисты рукописи / Karty rękopisu566r Дата акта / Data aktu1595-01-08 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 636 SML VI: 636 Лица, роли и должностиЯн Завише — получатель права Лев Сапега — канцлер Стефан Баторий — прежний государь Миколай Олехнович — прежний держатель ГеографияЛида — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Варшаве 8 января 1595 г. пожаловал своему дворянину Яну Завише лидское подкоморство, освободившееся после смерти Николая Олехновича. После назначения выборов обыватели повета, собравшись в обычном месте, избрали по общему праву четырёх кандидатов; король выбрал из них Завишу, чтобы дальнейший вакантный период не задерживал отправление правосудия. Учтены его достоинства и заслуги с юности при Стефане Батории и нынешнем государе, сопряжённые с немалыми расходами и потерей имущества, а также продолжающаяся служба. Получатель вправе пользоваться всеми почестями, местом и властью должности пожизненно либо до лучшего возвышения и более выгодного обеспечения монархом. Грамота предусматривает королевскую подпись и печать; заключительная формула указывает производство дела канцлером Великого княжества Литовского Львом Сапегой. Wersja polska · nr 628Osoby, role i urzędyJan Zawisza — odbiorca prawa Lew Sapieha — kanclerz Stefan Batory — poprzedni władca Mikołaj Olechnowicz — poprzedni posiadacz GeografiaLida — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III, w Warszawie 8 stycznia 1595 r., nadaje swemu dworzaninowi Janowi Zawiszy podkomorstwo lidzkie, opróżnione po śmierci Mikołaja Olechnowicza. Po zarządzeniu elekcji obywatele powiatu, zebrani na zwykłym miejscu, wybrali zgodnie z prawem pospolitym czterech kandydatów; monarcha wybiera spośród nich Zawiszę, aby dalszy wakans nie opóźniał wymiaru sprawiedliwości. Uwzględnia jego godność i zasługi od młodości za Stefana Batorego oraz obecnego panowania, ponoszone niemałym kosztem i uszczerbkiem majątku, a także trwającą służbę. Zawisza ma korzystać z honorów, miejsca i władzy urzędu do końca życia albo do lepszego wywyższenia i korzystniejszego opatrzenia przez króla. List przewiduje podpis monarszy i pieczęć; końcowa formuła wskazuje sprawę Lwa Sapiehy, kanclerza Wielkiego Księstwa Litewskiego. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 57Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1195РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 629. Подтверждение Яну Пацу сёл Больших ДырвянЛисты рукописи / Karty rękopisu566v–568r Дата акта / Data aktu1595-01-08 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 637 SML VI: 637 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: 1595-01-03 Упомянутый документ: 1584-11-23 Лица, роли и должностиЯн Пац — получатель права Лев Сапега — канцлер София Вишневецкая, жена Яна Паца — совместный получатель Николай Пац — прежний держатель Стефан Баторий — прежний государь Анна Ягеллонка — выдавший пожалование ГеографияКивиле — владение Кликоле — владение Большие Дырвяны — юрисдикция владения Вильна — территория должности Варшава — место выдачи акта Гродно — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Варшаве 8 января 1595 г. подтвердил Яну Пацу, виленскому тивуну и каменецкому старосте, и его жене Софии Вишневецкой пожизненное владение сёлами Кивиле и Кликоле в тивунстве Больших Дырвян в Жемайтии. Сёла входили в обеспечение королевы Анны; после вызова и неявки Паца прежний декрет присудил их королеве, которая затем освободила его от последствий контумации и утвердила его право, распространив его на жену, обоим in solidum, с защитой пережившего супруга и сохранением королевских прав. Включены её варшавская грамота от 3 января 1595 г. и содержащийся в ней перевод с русского разрешения Стефана Батория, выданного в Гродно 23 ноября 1584 г.: смоленский каштелян Николай Пац мог уступить своё пожизненное право племяннику Яну. В Кивиле указаны 80 оседлых и пустых волок с выгонами, в Кликоле — 40 оседлых волок с заросшим неизмеренным застенком и выгонами; RGADA отдельно передаёт при этой записи 30 волок. Грамота Стефана освобождала от казённых платежей и отчётности, сохраняя земскую военную службу наравне с другой литовской шляхтой. Нынешняя заключительная формула позволяет супругам владеть обоими сёлами и доходами пожизненно без повинностей королю, казне или кому-либо и без отчётности; различие этих формул сохранено. В заключении назван литовский канцлер Лев Сапега. Wersja polska · nr 629Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: 1595-01-03 Dokument wspomniany: 1584-11-23 Osoby, role i urzędyJan Pac — odbiorca prawa Lew Sapieha — kanclerz Zofia Wiśniowiecka Pacowa — współodbiorca Mikołaj Pac — poprzedni posiadacz Stefan Batory — poprzedni władca Anna Jagiellonka — nadający GeografiaKiwele — dobra Klikole — dobra Wielkie Dyrwiany — jurysdykcja dóbr Wilno — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Grodno — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III, w Warszawie 8 stycznia 1595 r., potwierdza Janowi Pacowi, ciwunowi wileńskiemu i staroście kamienieckiemu, oraz jego żonie Zofii Wiśniowieckiej dożywotnie posiadanie wsi Kiwile i Klikole w ciwuństwie Dyrwian Wielkich na Żmudzi. Wsie należały do oprawy królowej Anny; po pozwie i niestawiennictwie Paca wcześniejszy dekret przyznał je królowej, która jednak uwolniła go od skutków kontumacji i zatwierdziła jego prawo, rozszerzając je na żonę obojgu in solidum oraz z ochroną pozostałego przy życiu małżonka, z zachowaniem praw królewskich. Wpisano jej dokument warszawski z 3 stycznia 1595 r. oraz zawarte w nim, przełożone z ruskiego, zezwolenie Stefana Batorego z Grodna z 23 listopada 1584 r.: kasztelan smoleński Mikołaj Pac mógł odstąpić swe dożywocie synowcowi Janowi. Kiwile opisano jako 80 włók osiadłych i pustych z wygonami, Klikole jako 40 włók osiadłych z zarośniętym niemierzonym zaściankiem i wygonami; RGADA podaje odmiennie 30 włók przy tej pozycji. Przywilej Stefana zwalniał z płatności i rachunków skarbowych, zachowując ziemską służbę wojenną jak u innych szlachciców litewskich. Obecna formuła potwierdzenia pozwala małżonkom korzystać z obu wsi i wszystkich dochodów do ich śmierci, nie pełniąc z nich powinności królowi, skarbowi ani innym i nie składając rachunków; rozróżnienie obu formuł zachowano. W zakończeniu zapisano Lwa Sapiehę jako kanclerza litewskiego. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1197Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1198Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1199Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1200РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 630. Подтверждение Николаю Пацу Югинт и ПоловковоЛисты рукописи / Karty rękopisu568v–570r Дата акта / Data aktu1595-01-08 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 638 SML VI: 638 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: 1594-11-03 Упомянутый документ: 1584-11-22 Лица, роли и должностиНиколай Пац — получатель права Лев Сапега — канцлер Зофья Сапежанка — совместный получатель Пан Мико Лай Пац — прежний держатель Стефан Баторий — прежний государь Анна — выдавший пожалование ГеографияЮгинт — владение Половково — владение Большие Дырвяны — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Варшаве 8 января 1595 г. подтвердил Николаю Пацу, брестскому подкоморию, и его жене Софии Сапежанке пожизненное владение сёлами Югинты и Половково в тивунстве Больших Дырвян в Жемайтии. Сёла входили в обеспечение королевы Анны; после вызова и неявки Паца декрет присудил их королеве, которая затем отказалась от последствий контумации, утвердила его право и распространила его на жену, обоим in solidum, с защитой пережившего супруга и сохранением королевских и церковных прав. Включены грамота Анны, выданная в Варшаве 3 ноября 1594 г., и содержащийся в ней перевод с русского разрешения Стефана Батория из Кракова от 22 ноября 1584 г. на уступку пожизненного права смоленского каштеляна Николая Паца его племяннику Николаю, брестскому подкоморию; королева отметила десятилетнее владение без её согласия. В Югинтах указаны 40 оседлых волок, также отмеченные RGADA; площадь Половкова не названа. Грамота Стефана давала пользование доходами без казённых платежей и отчётности, сохраняя земскую военную службу наравне с другой литовской шляхтой. Нынешнее подтверждение разрешает супругам владеть обоими сёлами и всеми доходами пожизненно без повинностей королю и казне и без отчётности; отличие этой формулы от прежнего условия о службе сохранено. В заключении назван литовский канцлер Лев Сапега. Wersja polska · nr 630Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: 1594-11-03 Dokument wspomniany: 1584-11-22 Osoby, role i urzędyMikołaj Pac — odbiorca prawa Lew Sapieha — kanclerz Zofia Sapieżanka Pacowa — współodbiorca Mikołaj Pac — poprzedni posiadacz Stefan Batory — poprzedni władca Anna Jagiellonka — nadający GeografiaJuginty — dobra Połowkowo — dobra Wielkie Dyrwiany — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Warszawie 8 stycznia 1595 r. potwierdza Mikołajowi Pacowi, podkomorzemu brzeskiemu, i jego żonie Zofii Sapieżance dożywotnie posiadanie wsi Juginty i Połowkowo w ciwuństwie Dyrwian Wielkich na Żmudzi. Wsie wchodziły do oprawy królowej Anny; po pozwie i niestawiennictwie Paca dekret przyznał je królowej, która jednak odstąpiła od skutków kontumacji, potwierdziła jego prawo i rozszerzyła je na żonę obojgu in solidum, także dla pozostałego przy życiu małżonka, z zachowaniem praw królewskich i kościelnych. Wpisano dokument Anny z Warszawy z 3 listopada 1594 r. oraz zawarte w nim, przełożone z ruskiego, zezwolenie Stefana Batorego z Krakowa z 22 listopada 1584 r. na odstąpienie dożywocia przez kasztelana smoleńskiego Mikołaja Paca jego synowcowi Mikołajowi, podkomorzemu brzeskiemu; królowa odnotowała dziesięcioletnie posiadanie bez jej zgody. Juginty obejmowały 40 włók osiadłych, co potwierdza RGADA; powierzchni Połowkowa nie określono. Przywilej Stefana dawał korzystanie z dochodów bez płatności i rachunków skarbowych, zachowując ziemską służbę wojenną jak u innych szlachciców litewskich. Obecne potwierdzenie pozwala małżonkom korzystać z obu wsi i wszystkich dochodów do ich śmierci bez powinności królowi i skarbowi oraz bez rachunków; odmienność tej formuły od wcześniejszego zastrzeżenia służby zachowano. Zakończenie wskazuje Lwa Sapiehę, kanclerza litewskiego. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1201Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1202Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1203Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1204РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249L2Карточка № 631. Подтверждение Петру Чёрному тивунства Больших ДырвянЛисты рукописи / Karty rękopisu570r–571v Дата акта / Data aktu1595-01-08 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 639 SML VI: 639 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: 1593-11-23 Лица, роли и должностиПётр Чёрный — получатель права Лев Сапега — канцлер Миколай Олехнович — прежний держатель Анна Ягеллонка — выдавший пожалование ГеографияДырвянское — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Варшаве 8 января 1595 г. подтвердил Петру Чёрному, подстолию королевы Анны, её пожалование тивунства Больших Дырвян в Жемайтии в пожизненную аренду после смерти Николая Олехновича, лидского подкомория. Включённая грамота Анны из Варшавы от 23 ноября 1593 г. вознаграждает многолетнюю верную службу и передаёт местечки, сёла, дворы, чинши, дани, работы, леса, поля, луга, сенокосы, озёра и прочие доходы в пределах прав королевы. Ежегодная аренда составляет 600 польских злотых по 30 грошей, двумя взносами по 300 — на Рождество и Великую субботу; без отговорок, задержек и вычетов под угрозой утраты тивунства. Чёрный обязан защищать границы и подданных от обид посторонних, своих слуг и урядников, исполнять решения королевы по жалобам и законным путём возвращать отторгнутые сёла и земли. Возвращённые с даты грамоты владения и возможные лесные товары королева оставляет в своём свободном распоряжении, возмещая расходы на их взыскание по своей милости и усмотрению. Сохранены также обеспечения, назначенные некоторым слугам после её смерти на основании сеймового разрешения 1589 г. до суммы 30 000 флоринов: Чёрный должен выплатить записанные суммы после её смерти либо соблюдать соответствующие права слуг и их потомков на долю доходов до выкупа; размеры отдельных записей здесь не названы. Оговорены прочие королевские, церковные права и права Речи Посполитой. Нынешнее подтверждение сохраняет пожизненное владение на условиях грамоты Анны; в заключении назван литовский канцлер Лев Сапега. Wersja polska · nr 631Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: 1593-11-23 Osoby, role i urzędyPiotr Czerny — odbiorca prawa Lew Sapieha — kanclerz Mikołaj Olechnowicz — poprzedni posiadacz Anna Jagiellonka — nadający GeografiaDyrwiańskie — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Warszawie 8 stycznia 1595 r. potwierdza Piotrowi Czernemu, podstolemu królowej Anny, jej nadanie ciwuństwa Dyrwian Wielkich na Żmudzi w dożywotnią arendę po śmierci Mikołaja Olechnowicza, podkomorzego lidzkiego. Wpisany dokument Anny z Warszawy z 23 listopada 1593 r. wynagradza wieloletnie wierne służby i obejmuje miasteczka, wsie, dwory, czynsze, daniny, roboty, lasy, pola, łąki, sianożęcia, jeziora i inne dochody, w granicach praw królowej. Arenda wynosi 600 złotych polskich rocznie po 30 groszy, płatnych w dwóch ratach po 300: na Boże Narodzenie i Wielką Sobotę; bez wymówek, potrąceń i opóźnień pod utratą ciwuństwa. Czerny ma bronić granic i poddanych przed krzywdami obcych oraz własnych sług i urzędników, podlegać rozstrzygnięciom królowej w sprawach skarg oraz prawnie odzyskiwać oderwane wsie i grunty. Odzyskane od daty dokumentu dobra i ewentualne towary leśne królowa zachowuje do swobodnego rozporządzenia, zwracając koszty dochodzenia według swej łaski i uznania. Zastrzega też zabezpieczenia zapisane niektórym sługom po jej śmierci na podstawie uprawnienia sejmowego z 1589 r. do sumy 30 000 florenów: Czerny ma spłacić zapisane należności po jej śmierci albo respektować odpowiednie udziały sług i ich potomków w dochodach do wykupu; nie podano tu wysokości poszczególnych zapisów. Zachowano pozostałe prawa królewskie, kościelne i Rzeczypospolitej. Obecne potwierdzenie utrzymuje dożywocie zgodnie z dokumentem Anny; w zakończeniu figuruje kanclerz litewski Lew Sapieha. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1204Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1205Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1206Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1207РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249L2Карточка № 632. Виленский кадук Ярошу Воловичу после Павла ШныпкиЛисты рукописи / Karty rękopisu571v–572r Дата акта / Data aktu1595-01-13 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 640 SML VI: 640 Лица, роли и должностиЯрош Волович — получатель права Павел Шныпле [?] — прежний держатель Матвей Война — писарь ГеографияВильна — территория, названная при владении Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 13 января 1595 г. пожаловал Ярошу Воловичу, писарю Великого княжества Литовского, за его службы выморочное имущество, оставшееся после виленского мещанина Павла Шныпле [?]. Пожалование охватывает дом со строением и участком в Вильне, всё оставшееся движимое и недвижимое имущество, домашнюю утварь, золото, серебро и деньги; Волович вправе владеть им, пользоваться и свободно распоряжаться по своему праву, взыскивая причитающиеся долги через суд. Король предписывает прежде всего виленскому городскому уряду и всем заинтересованным не препятствовать вступлению во владение и оказать содействие. Грамота выдана с королевской подписью и печатью; подписан писарь Матей Война. Фамилия умершего остаётся неуверенно прочитанной. Wersja polska · nr 632Osoby, role i urzędyJarosz Wołłowicz — odbiorca prawa Paweł Sznyple [?] — poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaWilno — obszar wymieniony przy dobrach Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 13 stycznia 1595 r. nadaje Jaroszowi Wołłowiczowi, pisarzowi Wielkiego Księstwa Litewskiego, w uznaniu jego służb kaduk pozostały po Pawle Sznyple [?], mieszczaninie wileńskim. Nadanie obejmuje dom z budynkiem i placem w Wilnie oraz całą pozostałą majętność ruchomą i nieruchomą, sprzęt domowy, złoto, srebro i pieniądze; Wołłowicz może nią władać, korzystać z niej i swobodnie rozporządzać według swego prawa, a należne długi dochodzić sądownie. Król nakazuje zwłaszcza urzędowi miasta Wilna i wszystkim zainteresowanym nie przeszkadzać mu w objęciu dóbr i udzielić pomocy. Dokument opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; podpisany pisarz Maciej Wojna. Nazwisko zmarłego pozostaje niepewne. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1207Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1208РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249L2Карточка № 633. Аураново Барбаре КолаковскойЛисты рукописи / Karty rękopisu572r–573r Дата акта / Data aktu1595-01-30 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 641 SML VI: 641 Лица, роли и должностиБарбара Колаковская — получатель права Андрей Колаковский — проситель Ганна Колаковская — прежний держатель Стефан Баторий — прежний государь Ярош Волович — писарь ГеографияАврамово — владение Меречь — юрисдикция владения Гелавунский — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 30 января 1595 г., по просьбе своего трубача Андрея Колаковского и за его службу прежним королям и нынешнему государю, пожаловал его дочери Барбаре пожизненно село Аврамово размером 5 волок и 6 моргов в мерецкой державе, Гелавунском войтовстве. Андрей ранее имел здесь пожизненное право от Стефана Батория и уступил его дочери Анне, которой король выдал привилей; вступив в монашеский орден с намерением оставаться в нём, Анна вернула отцу документ и отказалась от права. Предъявив привилей, отец испросил новое пожалование другой дочери, Барбаре. Она вправе владеть селом со всеми прежними и нынешними принадлежностями и доходами, приумножать доходы до конца жизни без отчётности и повинностей королевской казне или мерецким державцам. Документ выдан с королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 633Osoby, role i urzędyBarbara Kołakowska — odbiorca prawa Andrzej Kołakowski — proszący Anna Kołakowska — poprzedni posiadacz Stefan Batory — poprzedni władca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaAurano-wo — dobra Merecz — jurysdykcja dóbr Gieławunski — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 30 stycznia 1595 r., na prośbę swego trębacza Andrzeja Kołakowskiego i w uznaniu jego służb poprzednim królom oraz obecnemu monarsze, nadaje jego córce Barbarze dożywotnio wieś Awramowo, obejmującą 5 włók i 6 morgów, w dzierżawie mereckiej, wójtostwie Gieławunskim. Andrzej miał tam wcześniej dożywocie od Stefana Batorego i odstąpił je córce Annie, której król wydał przywilej; ponieważ Anna wstąpiła do zakonu z zamiarem pozostania w nim, zwróciła ojcu dokument i zrzekła się prawa. Po przedłożeniu przywileju ojciec uzyskał nowe nadanie dla drugiej córki, Barbary. Może ona władać wsią ze wszystkimi dawnymi i obecnymi przynależnościami i dochodami oraz pomnażać pożytki do końca życia, bez składania rachunków i powinności wobec skarbu królewskiego ani dzierżawców mereckich. Dokument wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu zapisano pisarza Jarosza Wołłowicza. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1208Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1209Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1210РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 634. Яновая Улица и Пиктекумпис Адаму Внучку ДомбковскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu573r–573v Дата акта / Data aktu1595-02-01 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 642 SML VI: 642 Лица, роли и должностиАдам Внучко Добковский — получатель права Михаил Гроцкий — упомянутое лицо Ян Окшевский — прежний держатель Стефан Баторий — прежний государь Ярош Волович — писарь ГеографияЯнова улица — владение Пиктекумпис — владение Курклевская — юрисдикция владения Вилькомирский повет — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 1 февраля 1595 г. пожаловал Адаму Внучку Добковскому, служителю канцелярии Великого княжества Литовского, пожизненно село Яновая Улица и сельцо Пиктекумпис в курклевской державе Вилькомирского повета. После смерти Яна Окшевского эти владения поступили в распоряжение короля; о втором сельце сообщалось, что его якобы неправомерно держал Михаил Гроцкий. Государь удовлетворил просьбу Адама, поддержанную панами рады и литовскими урядниками, за его верную и усердную службу в скарбе при Стефане Батории и нынешнем короле, а также добросовестное исполнение порученных канцелярских дел. Пожалование включает оседлых людей, пустые земли, леса, боры, рощи, сенокосы, озёра, пруды, мельницы и дворовую пашню со всеми прежними и нынешними доходами; получатель вправе приумножать их по своему усмотрению и до конца жизни освобождён от любых повинностей с этих владений королю и его казне. Привилей выдан с королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 634Osoby, role i urzędyAdam Wnuczek Dobkowski — odbiorca prawa Michał Grocki — osoba wspomniana Jan Okszewski — poprzedni posiadacz Stefan Batory — poprzedni władca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaUlica Janowa — dobra Sixtekumpis — dobra Kurklewska — jurysdykcja dóbr Powiat wiłkomierski — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 1 lutego 1595 r. nadaje Adamowi Wnuczkowi Dobkowskiemu, słudze kancelarii Wielkiego Księstwa Litewskiego, dożywotnio wieś Janowaja Ulica i siołko Pikte Kumpis w dzierżawie kurklewskiej, powiecie wiłkomierskim. Dobra po śmierci Jana Okszewskiego wróciły do dyspozycji królewskiej; o drugim siołku doniesiono, że miał je bezprawnie dzierżyć Michał Grocki. Król przychyla się do prośby Adama, popartej przez panów rady i urzędników litewskich, ze względu na jego wierną i pracowitą służbę w skarbie za Stefana Batorego i obecnego monarchy oraz uczciwe wykonywanie powierzonych spraw kancelaryjnych. Nadanie obejmuje osiadłych ludzi, puste grunty, lasy, bory, gaje, sianożęcia, jeziora, stawy, młyny i rolę dworską wraz ze wszystkimi dawnymi i obecnymi pożytkami; obdarowany może je pomnażać według swojej woli i do końca życia nie ma z tych dóbr żadnych powinności wobec króla ani jego skarbu. Przywilej opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1210Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1211РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249L2Карточка № 635. Пожизненные Кимяны Петру Оскерке и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu573v–574r Дата акта / Data aktu1595-02-01 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 643 SML VI: 643 Лица, роли и должностиПётр Оскерке — получатель права Неназванная жена — совместный получатель Дмитрий Халецкий — ходатай Ян Шимкович — прежний держатель Стефан Баторий — прежний государь Ярош Волович — писарь ГеографияКимяны — владение Упита — юрисдикция владения Хальч — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 1 февраля 1595 г., за заслуги Петра Оскирки, служившего Стефану Баторию без пощады жизни и имущества и продолжающего служить нынешнему королю, пожаловал ему и его не названной по имени жене пожизненно село Кимяны в Упитском повете. За получателя ходатайствовал Дмитрий Халецкий из Халчи, подскарбий земский, староста берестейский и могилёвский. Эти владения королевского стола поступили в распоряжение монарха после смерти Яна Шимковича, писаря Великого княжества Литовского. Супругам предоставлены все прежние доходы, земли, пашни, сенокосы, рощи и застенки села для владения до конца их жизни без каких-либо повинностей королю и казне и без отчётности. Привилей, призванный поощрить дальнейшую службу Оскирки, выдан с королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 635Osoby, role i urzędyPiotr Oskierka — odbiorca prawa Nieznana żona Piotra Oskierki — współodbiorca Dymitr Chalecki — osoba wstawiająca się Jan Szymkowicz — poprzedni posiadacz Stefan Batory — poprzedni władca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaKimiany — dobra Upita — jurysdykcja dóbr Chalcz — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 1 lutego 1595 r., w uznaniu służb Piotra Oskierki, który za Stefana Batorego nie szczędził życia ani majątku i nadal służy obecnemu królowi, nadaje jemu i jego niewymienionej z imienia żonie dożywotnio wieś Kimiany w powiecie upickim. O nadanie prosił za nim Dymitr Chalecki z Chalczy, podskarbi ziemski, starosta brzeski i mohylewski. Dobra należące do stołu królewskiego wróciły do dyspozycji monarchy po śmierci Jana Szymkowicza, pisarza Wielkiego Księstwa Litewskiego. Małżonkowie otrzymują wieś ze wszystkimi dawnymi pożytkami, ziemiami, polami, sianożęciami, gajami i zaściankami, aby dzierżyć ją do końca swego życia bez jakichkolwiek powinności wobec króla i skarbu oraz bez składania rachunków. Przywilej, mający zachęcić Oskierkę do dalszych służb, wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1211Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1212РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249R2Карточка № 636. Судатское войтовство Матею БурминскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu574r–575r Дата акта / Data aktu1595-02-04 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 644 SML VI: 644 Лица, роли и должностиМатеуш Буриминский — получатель права Лев Сапега — уступающий право Богдан Мелебков на [?] — совместный получатель Томаш Рудомина — прежний держатель ГеографияСудаты — владение Довгялишки — юрисдикция владения Вильна — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 4 февраля 1595 г. пожаловал своему секретарю и виленскому войту Матеушу Буриминскому и его жене Богдане, чьё родовое именование в сохранённом чтении передано как «Мелебковна» [чтение неуверенное], пожизненно войтовство Судаты в довгялишской державе. Ранее король разрешил Льву Сапеге, канцлеру Великого княжества Литовского, слонимскому и ретовскому старосте, выкупить всю державу у потомков покойного Томаша Рудомины и держать её до конца жизни; канцлер добровольно уступил Буриминскому право на это отдельное войтовство и ходатайствовал о пожаловании обоим супругам. За службу секретаря королю и Речи Посполитой и для поощрения дальнейшей службы им предоставлены 40 оседлых и пустых волок, озёра, пуща, застенки, земли, сенокосы и одна корчма при дороге из Вильны в Довгялишки со всеми границами и доходами. Супруги вправе владеть ими в течение своей жизни без платежей королю и казне и без каких-либо повинностей; привилей выдан с королевской подписью и печатью. Wersja polska · nr 636Osoby, role i urzędyMateusz Burymiński — odbiorca prawa Lew Sapieha — ustępujący prawo Bogdana Melebkowna [?] — współodbiorca Tomasz Rudomina — poprzedni posiadacz GeografiaSudaty — dobra Dowgieliszki — jurysdykcja dóbr Wilno — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 4 lutego 1595 r. nadaje swemu sekretarzowi i wójtowi wileńskiemu Mateuszowi Burymińskiemu oraz jego żonie Bogdanie, o nazwisku zapisanym w zachowanym odczycie jako „Мелебковна” [odczyt niepewny], dożywotnio wójtostwo Sudaty w dzierżawie dowgieliskiej. Król wcześniej pozwolił Lwu Sapieże, kanclerzowi Wielkiego Księstwa Litewskiego, staroście słonimskiemu i retowskiemu, wykupić całą dzierżawę od potomków zmarłego Tomasza Rudominy i dzierżyć ją dożywotnio; kanclerz dobrowolnie odstąpił Burymińskiemu prawo do tego jednego wójtostwa i wyjednał nadanie dla obojga małżonków. W uznaniu służb sekretarza królowi i Rzeczypospolitej oraz dla zachęty do dalszej służby nadano im 40 włók osiadłych i pustych, jeziora, puszczę, zaścianki, grunty, sianożęcia i jedną karczmę przy gościńcu z Wilna do Dowgieliszek, ze wszystkimi granicami i pożytkami. Małżonkowie mają władać tymi dobrami przez swoje życie bez opłat królowi i skarbowi oraz bez żadnych powinności; przywilej wydano z podpisem królewskim i pieczęcią. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1212Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1213Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1214РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249R2Карточка № 637. Две с половиной службы Ивану Даниловичу в СеножаткахЛисты рукописи / Karty rękopisu575r–575v Дата акта / Data aktu1595-02-05 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 645 SML VI: 645 Лица, роли и должностиИван Данилович — получатель права Со Востьянданилович — отец, уступающий право Роман Волович — уступающий право Ярош Волович — писарь ГеографияСеножатки — владение Рогачёв — юрисдикция владения Заньковская — пожалованное владение Ломовская — пожалованное владение Степановская — пожалованное владение Мамоновская — пожалованное владение Речицкий повет — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 5 февраля 1595 г. утвердил Ивану Совостьяновичу Даниловичу пожизненно две с половиной службы земли в Сеножатках Рогачевского староства, уступленные отцом, Совостьяном Даниловичем, земянином Речицкого повета. Отец ранее держал здесь по уступке Романа Воловича, рогачевского, коневского и дубицкого старосты, и по королевскому подтверждению три с половиной службы; лично явившись перед королём и в литовскую канцелярию, он уступил сыну из своего пожизненного права земли Заньковскую, Ломовскую, Степановскую и Мамоновскую, всего две с половиной службы. По его просьбе, поддержанной панами рады и урядниками, король разрешил уступку и пожаловал сыну новое пожизненное владение со всеми оседлыми людьми, пустыми землями, лесами, борами, рощами, сенокосами, бортными деревьями, доходами и принадлежностями. Иван вправе приумножать доходы и не обязан с этих владений никакими повинностями казне или где-либо ещё. Документ выдан с королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 637Osoby, role i urzędyIwan Daniłowicz — odbiorca prawa Sowostjan Daniłowicz — ojciec ustępujący prawo Roman Wołłowicz — ustępujący prawo Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaSienożatki — dobra Rohaczew — jurysdykcja dóbr Zankowska — nadane dobra Łomowska — nadane dobra Stepanowska — nadane dobra Mamonowska — nadane dobra Powiat rzeczycki — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 5 lutego 1595 r. zatwierdza Iwanowi Sowostjanowiczowi Daniłowiczowi dożywotnio dwie i pół służby ziemi w Sienożatkach, starostwie rohaczewskim, odstąpione mu przez ojca Sowostjana Daniłowicza, ziemianina powiatu rzeczyckiego. Ojciec wcześniej posiadał tam, za ustąpieniem Romana Wołłowicza, starosty rohaczewskiego, koniewskiego i dubickiego, oraz za królewskim potwierdzeniem trzy i pół służby; stawiwszy się osobiście przed królem i w kancelarii litewskiej, przekazał synowi ze swego dożywotniego prawa ziemie Zankowską, Łomowską, Stepanowską i Mamonowską, stanowiące łącznie dwie i pół służby. Na jego prośbę, popartą przez panów rady i urzędników, król zezwala na odstąpienie i nadaje synowi nowe dożywotnie posiadanie ze wszystkimi osiadłymi ludźmi, pustymi gruntami, lasami, borami, gajami, sianożęciami, drzewem bartnym oraz wszelkimi pożytkami i przynależnościami. Iwan może pomnażać dochody i nie jest zobowiązany z tych dóbr do żadnych powinności wobec skarbu ani gdzie indziej. Dokument wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1214Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1215РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 638. Оксентьевщина и участок в Рогачёве Севастьяну ДаниловичуЛисты рукописи / Karty rękopisu575v–576r Дата акта / Data aktu1595-02-? Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 646 SML VI: 646 Лица, роли и должностиСевастьяну Данилович — получатель права Адам Борткевич — покупатель Григорей Сысоевич — продавец Сигизмунд Август — прежний государь Ярош Волович — писарь Матфей — сын, совместный продавец ГеографияОксентьевщина — владение Рогачёв — территория, названная при владении Слобода — владение Надрекодю добоною [?] — упомянутое место Речицкий повет — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове в феврале 1595 г. (место для дня в документе оставлено пустым) пожаловал Совостьяну Даниловичу, земянину Речицкого повета, пожизненно землю Оксентевщину при селе Слободе над рекой, записанной как «добоною» [чтение неуверенное], в Рогачевском старостве и дворное место в городе Рогачеве. Владения, происходившие из пожалования Сигизмунда Августа, держал Григорей Сысоевич; вместе с сыном Матфеем он продал их Адаму Борткевичу на вечность как якобы собственные, без королевского разрешения и ведома, не имея права на такую продажу и в ущерб казне. Король признал отчуждение неправомерным, лишил Григория его права, объявил о возвращении владений в своё распоряжение и удовлетворил просьбу Даниловича. Пожалование включает городской участок, пашни, сенокосы, бортные деревья, бобровые гоны и все прежние и нынешние доходы; получатель вправе владеть ими и приумножать доходы до конца жизни без каких-либо повинностей казне или где-либо ещё. Привилей выдан с королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 638Osoby, role i urzędySowostjan Daniłowicz — odbiorca prawa Adam Bortkiewicz — nabywca Grzegorz Sysojewicz — sprzedawca Zygmunt August — poprzedni władca Jarosz Wołłowicz — pisarz Matwiej — syn, wspólny sprzedawca GeografiaOksentiewszczyzna — dobra Rohaczew — obszar wymieniony przy dobrach Słoboda — dobra [?] — miejsce wspomniane Powiat rzeczycki — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie w lutym 1595 r. (dzień pozostawiono w dokumencie pusty) nadaje Sowostjanowi Daniłowiczowi, ziemianinowi powiatu rzeczyckiego, dożywotnio ziemię Oksentewszczyznę przy wsi Słoboda, nad rzeką zapisaną jako „добоною” [odczyt niepewny], w starostwie rohaczewskim, oraz plac w mieście Rohaczewie. Dobra pochodzące z nadania Zygmunta Augusta dzierżył Grzegorz Sysojewicz, który wraz ze swym synem Matwiejem sprzedał je Adamowi Bortkiewiczowi na wieczność jako rzekomo własne, bez królewskiego zezwolenia i wiedzy oraz bez uprawnienia do takiej sprzedaży, ze szkodą skarbu. Król uznaje tę alienację za bezprawną, pozbawia Grzegorza jego prawa, stwierdza powrót dóbr do swej dyspozycji i przychyla się do prośby Daniłowicza. Nadanie obejmuje plac miejski, grunty orne, sianożęcia, drzewa bartne, gony bobrowe i wszystkie dawne oraz obecne pożytki; obdarowany może nimi władać i pomnażać dochody do końca życia bez żadnych powinności wobec skarbu ani gdzie indziej. Przywilej wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1215Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1216РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249R2Карточка № 639. Подтверждение Даниловичу службы в СеножаткахЛисты рукописи / Karty rękopisu576v–577r Дата акта / Data aktu1595-02-06 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 647 SML VI: 647 Лица, роли и должностиСтепан Совостьянович Данилович — получатель права Иван — брат, прежний получатель пожалования Совостьян Данилович — отец, уступающий право Роман Волович — уступающий право Ярош Волович — писарь ГеографияСеножатки — владение Рогачёв — юрисдикция владения Ивановская — пожалованное владение Гонтиповская — пожалованное владение Речицкий повет — упомянутое место Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 6 февраля 1595 г. утвердил Степану Совостьяновичу Даниловичу пожизненно одну службу земли, включавшую земли Ивановскую и Гонтиповскую [чтение второго названия неуверенное], в Сеножатках Рогачевского староства. Отец получателя, Совостьян Данилович, земянин Речицкого повета, держал здесь три с половиной службы по уступке Романа Воловича, рогачевского, коневского и дубицкого старосты, и по королевскому подтверждению. Ранее с согласия монарха он уступил две с половиной службы сыну Ивану, а теперь, лично явившись перед королём и в литовскую канцелярию, передал остаток в одну службу из своего пожизненного права другому сыну, Степану. По просьбе отца, поддержанной панами рады и урядниками, король разрешил уступку и предоставил Степану новое пожизненное владение со всеми оседлыми людьми, пустыми землями, лесами, рощами, сенокосами, бортными деревьями, доходами и принадлежностями. Получатель вправе приумножать доходы без каких-либо повинностей казне или где-либо ещё. Документ выдан с королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 639Osoby, role i urzędyStefan Daniłowicz — odbiorca prawa Iwan Daniłowicz — brat, wcześniejszy odbiorca nadania Sowostjan Daniłowicz — ojciec ustępujący prawo Roman Wołłowicz — ustępujący prawo Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaSienożatki — dobra Rohaczew — jurysdykcja dóbr Iwanowska — nadane dobra Gontipowska — nadane dobra Powiat rzeczycki — miejsce wspomniane Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 6 lutego 1595 r. zatwierdza Stefanowi Sowostjanowiczowi Daniłowiczowi dożywotnio jedną służbę ziemi, obejmującą ziemie Iwanowską i Gontipowską [odczyt drugiej nazwy niepewny], w Sienożatkach starostwa rohaczewskiego. Ojciec obdarowanego, Sowostjan Daniłowicz, ziemianin powiatu rzeczyckiego, posiadał tam trzy i pół służby po ustąpieniu Romana Wołłowicza, starosty rohaczewskiego, koniewskiego i dubickiego, i za królewskim potwierdzeniem. Wcześniej, za zgodą monarchy, odstąpił dwie i pół służby synowi Iwanowi, a teraz, stawiwszy się osobiście przed królem i w kancelarii litewskiej, przekazał pozostałą jedną służbę ze swego dożywotniego prawa drugiemu synowi, Stefanowi. Na jego prośbę, popartą przez panów rady i urzędników, król zezwala na odstąpienie i nadaje Stefanowi nowe dożywotnie posiadanie ze wszystkimi osiadłymi ludźmi, pustymi gruntami, lasami, gajami, sianożęciami, drzewem bartnym, dochodami i przynależnościami. Obdarowany może pomnażać pożytki bez żadnych powinności wobec skarbu ani gdzie indziej. Dokument wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 58Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1217Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1218РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249R2Карточка № 640. Речицкое маршалковство Юзефу ХалецкомуЛисты рукописи / Karty rękopisu577r–577v Дата акта / Data aktu1595-02-06 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 648 SML VI: 648 Лица, роли и должностиЮзеф Халецкий — получатель права Андрей Халецкий — покойное лицо; прежний держатель Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Волович — писарь ГеографияРечица — территория должности Великое княжество Литовское — территориальная принадлежность Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III на вальном сейме в Кракове 6 февраля 1595 г. назначает королевского ротмистра Юзефа Халецкого, прочно оседлого в Речицком повете, маршалком этого повета на место умершего Андрея Халецкого. Основанием названы честные и полезные службы получателя прежним королям, нынешнему монарху и Речи Посполитой, а также рекомендация его пригодности к должности некоторыми панами рады Великого княжества Литовского; пожалование должно поощрить дальнейшую службу. Халецкий получает право лично нести маршалковский уряд со всеми принадлежащими ему почестями, местом, властью на сеймиках и съездах и издавна положенными доходами пожизненно либо до дальнейшего повышения королём. Документ скреплён королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 640Osoby, role i urzędyJózef Chalecki — odbiorca prawa Andrzej Chalecki — osoba zmarła; poprzedni posiadacz Zygmunt III — wystawca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaRzeczyca — obszar urzędu Wielkie Księstwo Litewskie — przynależność terytorialna Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III na sejmie walnym w Krakowie 6 lutego 1595 r. nadaje Józefowi Chaleckiemu, rotmistrzowi królewskiemu i dobrze osiadłemu w powiecie rzeczyckim, urząd marszałka tego powiatu, wakujący po śmierci Andrzeja Chaleckiego. Król powołuje się na jego uczciwe i pożyteczne służby dla poprzednich monarchów, dla siebie i Rzeczypospolitej oraz na zalecenie jego przydatności do urzędu przez niektórych panów rady Wielkiego Księstwa Litewskiego; nadanie ma zachęcić go do dalszej służby. Obdarowany ma osobiście sprawować marszałkostwo, korzystając ze wszystkich związanych z nim honorów, miejsca, władzy na sejmikach i zjazdach oraz dawnych pożytków, do końca życia albo do dalszego wyniesienia przez monarchę. Dokument wystawiono z podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1218Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1219РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249R2Карточка № 641. Челишевичи Лаврину Ловейке в Мозырском поветеЛисты рукописи / Karty rękopisu577v–578v Дата акта / Data aktu1595-02-06 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 649 SML VI: 649 Лица, роли и должностиЛаврин Ловейке — получатель права Гарасим Войнич Балакирович — покойный прежний держатель Сигизмунд, король — выдавший прежнее пожалование Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Волович — писарь ГеографияЧелищевичи — владение Мозырь — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Великое княжество Литовское — территориальная принадлежность Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 6 февраля 1595 г. пожизненно жалует Лаврину Ловейке, стольнику Мозырского повета, село Челищевичи в этом повете. После смерти Гарасима Войнича Балакировича оно вернулось в распоряжение монарха, поскольку прежнее пожалование короля Сигизмунда, названного предшественником и дедом нынешнего короля, давало право владения только самому Гарасиму. Просьбу Ловейки поддержали некоторые паны рады и урядники Великого княжества Литовского, рекомендуя его честные службы Речи Посполитой. Король передаёт всю деревню в составе прежнего пожалования, с оседлыми людьми, пустыми землями, лесами, борами, рощами, сенокосами, озёрами, рыбными ловлями, бобровыми гонами, всеми угодьями и повинностями подданных. Получатель вправе пользоваться и по своей воле приумножать доходы, не исполняя никаких повинностей и не представляя отчётов королю и казне. Документ скреплён королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 641Osoby, role i urzędyŁawryn Łowejko — odbiorca prawa Harasym Wojnicz Bałakirowicz — zmarły poprzedni posiadacz Zygmunt, dziad obecnego króla — wystawca wcześniejszego nadania Zygmunt III — wystawca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaCzeliszczewicze — dobra Mozyrz — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Wielkie Księstwo Litewskie — przynależność terytorialna Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 6 lutego 1595 r. nadaje dożywotnio Ławrynowi Łowejce, stolnikowi powiatu mozyrskiego, wieś Czeliszewicze w tym powiecie. Po śmierci Harasyma Wojnicza Bałakirowicza dobra wróciły do dyspozycji monarchy, ponieważ wcześniejsze nadanie króla Zygmunta, określonego jako królewski poprzednik i dziad, uprawniało do ich posiadania jedynie samego Harasyma. Łowejko prosił o tę wieś; jego starania poparli niektórzy panowie rady i urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, zalecając uczciwie pełnione służby dla Rzeczypospolitej. Król przekazuje mu całą wieś w granicach wcześniejszego nadania, z osiadłymi ludźmi, pustymi gruntami, lasami, borami, gajami, sianożęciami, jeziorami, połowem ryb, gonami bobrowymi, wszelkimi użytkami i powinnościami poddanych. Obdarowany może korzystać z dochodów i pomnażać je według swej woli, nie wykonując żadnych powinności ani nie składając rachunków królowi i skarbowi. Dokument opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1219Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1220Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1221РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 642. Горнишки Яну Конче в Вилькомирском поветеЛисты рукописи / Karty rękopisu578v–579r Дата акта / Data aktu1595-02-07 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 650 SML VI: 650 Лица, роли и должностиЯн Конча — получатель права Станислав Бирбашевский — покойный прежний держатель Сигизмунд III — выдавший документ Вацлав (фамилия неуверенна) [?] — королевский посланник Ярош Волович — писарь ГеографияГорнишки — владение Вилькомир — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Великое княжество Литовское — территориальная принадлежность Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III на вальном сейме в Кракове 7 февраля 1595 г. пожизненно жалует Яну Яновичу Конче, земянину Вилькомирского повета, село Горнишки в Вилькомирском старостве, размером шесть волок. Оно вернулось в распоряжение монарха после смерти вилькомирского гродского судьи Станислава Бирбашевского. Просьбу Кончи поддержали некоторые паны рады и урядники Великого княжества Литовского, сообщив о его честных службах: не щадя здоровья и имущества, он ездил в опасное время к туркам при королевском после Вацлаве (фамилия в источнике прочитана неуверенно). Король вознаграждает эти службы и поощряет дальнейшие, передавая село в том составе, в каком им владел Бирбашевский, с оседлыми людьми, пустыми землями, лесами, рощами, сенокосами, застенками и моргами. Получатель вправе пожизненно держать и использовать имение и приумножать доходы, не исполняя никаких повинностей и не представляя отчётов королю, казне или где-либо ещё. Документ скреплён королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 642Osoby, role i urzędyJan Kończa — odbiorca prawa Stanisław Birbaszewski — zmarły poprzedni posiadacz Zygmunt III — wystawca Wacław [Nazwisko niepewne] — poseł królewski Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaGorniszki — dobra Wiłkomierz — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Wielkie Księstwo Litewskie — przynależność terytorialna Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III na sejmie walnym w Krakowie 7 lutego 1595 r. nadaje dożywotnio Janowi Janowiczowi Kończy, ziemianinowi powiatu wiłkomirskiego, sześciowłókową wieś Gorniszki w starostwie wiłkomirskim, wakującą po śmierci Stanisława Birbaszewskiego, wiłkomirskiego sędziego grodzkiego. Prośbę Kończy poparli niektórzy panowie rady i urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, donosząc królowi o jego uczciwych służbach: nie szczędząc zdrowia i majątku, jeździł w niebezpiecznych czasach do Turków przy królewskim pośle Wacławie (nazwisko w źródle odczytane niepewnie). Król nagradza te służby i zachęca do dalszych, przekazując wieś w takim składzie, w jakim posiadał ją Birbaszewski, z osiadłymi ludźmi, pustymi gruntami, lasami, gajami, sianożęciami, zaściankami i morgami. Obdarowany ma ją trzymać, użytkować i pomnażać pożytki do końca życia, bez żadnych powinności ani rachunków wobec króla, skarbu i gdzie indziej. Dokument wydano z podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1221Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1222РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0034R2SML VI: 0249R2Карточка № 643. Разрешение Федору Лукашевичу уступить рогачёвские землиЛисты рукописи / Karty rękopisu579r–580r Дата акта / Data aktu1595-02-09 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 651 SML VI: 651 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1562-03-17 Лица, роли и должностиФедор Лукашевич — получатель права Ярош Волович — писарь Лукаш Костушкович — покойный отец, прежний держатель Князь Иван Соломерецкий — покойное лицо; уступающий право Миколай Нарушевич — покойное лицо; писарь Сигизмунд Август — выдавший прежнее пожалование Бона, королева — выдавший пожалование Сигизмунд III — выдавший документ ГеографияЗарковщина — владение Веретеневщина — владение Рогачёв — юрисдикция владения Белоюковщину [?] — владение Слобода — соседнее владение Плац в Рогачёве — пожалованное владение Речицкий повет — территориальная принадлежность Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III на вальном сейме в Кракове 9 февраля 1595 г. разрешает рогачёвскому боярину Федору Лукашевичу Костюшковичу уступить выбранному шляхтичу три земли и участок в Рогачёве, которыми он владеет после отца Лукаша Костюшковича. Федор предъявил подписанный и скреплённый печатью привилей Сигизмунда Августа от 17 марта 1562 г., составленный уже умершим секретарём и писарем Миколаем Нарушевичем на основании привилея королевы Боны. Тот подтверждал отцу при Слободе в Рогачёвской волости две пустовские земли (названия прочитаны неуверенно: «на зарковщину» и «Белоюковщину»), а также Веретеневщину, уступленную умершим рогачёвским старостой князем Иваном Соломерецким, и городской участок, на земской военной службе, самому Лукашу, жене, детям и потомкам мужского пола. Уступку следует признать перед земским судом любого повета либо гродским судом; по предъявлении выписи признания вместе с прежним привилеем король обещает новому держателю подтверждение на том же праве. Без него получатель вправе пользоваться имением лишь один год от даты настоящего листа. При признании Федор должен представить письменное свидетельство достойных шляхтичей, оседлых в Речицком повете, с их печатями и подписями, удостоверяющее, что он сын умершего Лукаша и уступает отцовские владения. Лист скреплён королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 643Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1562-03-17 Osoby, role i urzędyFedor Łukaszewicz — odbiorca prawa Jarosz Wołłowicz — pisarz Łukasz Kostiuszkowicz — zmarły ojciec, poprzedni posiadacz Iwan Sołomerecki — osoba zmarła; ustępujący prawo Mikołaj Naruszewicz — osoba zmarła; pisarz Zygmunt August — wystawca wcześniejszego nadania Bona — nadający Zygmunt III — wystawca GeografiaZarkowszczyzna — dobra Weretewszczyzna — dobra Rohaczew — jurysdykcja dóbr [?] — dobra Słoboda — sąsiednie dobra Plac w Rohaczewie — nadane dobra Powiat rzeczycki — przynależność terytorialna Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III na sejmie walnym w Krakowie 9 lutego 1595 r. zezwala bojarowi rohaczewskiemu Fedorowi Łukaszewiczowi Kostiuszkowiczowi odstąpić wybranemu szlachcicowi trzy ziemie i plac w Rohaczewie, posiadane po ojcu Łukaszu Kostiuszkowiczu. Fedor przedłożył podpisany i opieczętowany przywilej Zygmunta Augusta z 17 marca 1562 r., sporządzony przez nieżyjącego już sekretarza i pisarza Mikołaja Naruszewicza, oparty na przywileju królowej Bony. Potwierdzał on ojcu przy Słobodzie we włości rohaczewskiej dwie ziemie pustowskie (obie nazwy pozostają niepewne), a ponadto ziemię Weretenewszczynę, ustąpioną przez nieżyjącego starostę rohaczewskiego, kniazia Iwana Sołomereckiego, oraz plac w mieście, na ziemskiej służbie wojennej, dla samego Łukasza, żony, dzieci i męskich potomków. Odstąpienie ma być zeznane przed sądem ziemskim dowolnego powiatu albo grodzkim; po okazaniu wypisu zeznania wraz z dawnym przywilejem król obiecuje nowemu posiadaczowi potwierdzenie na tym samym prawie. Bez niego nabywca może użytkować dobra jedynie przez rok od daty niniejszego listu. Przy zeznaniu Fedor musi przedstawić podpisane i opieczętowane świadectwo zacnych szlachciców osiadłych w powiecie rzeczyckim, że jest synem zmarłego Łukasza i odstępuje dobra po ojcu. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1222Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1223Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1224РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0035L2SML VI: 0249R2Карточка № 644. Три лесничества Яну КрушинскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu580r–580v Дата акта / Data aktu1595-02-10 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 652 SML VI: 652 Лица, роли и должностиЯн Крушинский — получатель права Криштоф Лисовский — покойный прежний держатель Стефан — государь Сигизмунд III — выдавший пожалование Матвей Война — писарь География[?] — владение Краков — место выдачи акта Шведское королевство — упомянутое место Бычинская битва — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 10 февраля 1595 г. пожизненно жалует своему харцеру, урождённому Яну Крушинскому, лесничества Ozierskie, Sałackie и Ozskie, перешедшие в королевское распоряжение после смерти Кшиштофа Лисовского. Награждает верную и усердную службу при Стефане в войне против великого князя московского с риском для здоровья и имущества, затем в Бычинской битве, пребывание при короле в наследственном Шведском королевстве и непрерывную придворную службу, поощряя дальнейшую службу королю и Речи Посполитой. Пожалование включает поселения, деревни, сёла, подданных с повинностями, пахотные и непахотные земли, сенокосы, боры и обычные лесничему доходы в прежних границах. Крушинский вправе до смерти пользоваться доходами и причитающейся лесничим дичью, но обязан следить, чтобы никто не причинял ущерба пуще, лесным урочищам и зверю, и ежегодно представлять отчёт казне Великого княжества Литовского. Лист скреплён королевской подписью и печатью; в заключении назван Мацей Война, писарь ВКЛ. Сам акт именует получателя харцером; сохранённые чтения реестров расходятся в его титуле и формах названий лесничеств. Wersja polska · nr 644Osoby, role i urzędyJan Kruszyński — odbiorca prawa Krzysztof Lisowski — zmarły poprzedni posiadacz Stefan — władca Zygmunt III — nadający Maciej Wojna — pisarz GeografiaOzierskie [?] — dobra Sałaskie [?] — dobra Ozskie [?] — dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Królestwo szwedzkie — miejsce wspomniane Bitwa pod Byczyną — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 10 lutego 1595 r. nadaje swemu harcerzowi, urodzonemu Janowi Kruszyńskiemu, dożywotnio leśnictwa Ozierskie, Sałackie i Ozskie, które po śmierci Krzysztofa Lisowskiego wróciły do dyspozycji królewskiej. Wynagradza wierne i pracowite służby za Stefana w wojnie przeciw wielkiemu księciu moskiewskiemu, z narażeniem zdrowia i majątku, następnie w potrzebie byczyńskiej, pobyt przy królu w dziedzicznym Królestwie Szwedzkim oraz nieprzerwaną służbę dworską; chce też zachęcić go do dalszej służby królowi i Rzeczypospolitej. Nadanie obejmuje osady, wsie, sioła, poddanych z powinnościami, grunty orne i nieorne, sianożęci, bory i zwykłe pożytki leśniczego, w dotychczasowych granicach. Kruszyński może do śmierci pobierać dochody i należną leśniczym zwierzynę, ma jednak pilnować, aby nikt nie szkodził puszczy, ostępom i zwierzynie, oraz co roku zdawać rachunek skarbowi Wielkiego Księstwa Litewskiego. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; zakończenie wymienia Macieja Wojnę, pisarza WKL. Własny akt nazywa odbiorcę harcerzem; zachowane odczyty rejestrów różnią się jego tytułem i formami nazw leśnictw. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1224Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1225РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0035L2SML VI: 0249R2Карточка № 645. Столин Роману ОльшевскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu581r–581v Дата акта / Data aktu1595-02-15 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 653 SML VI: 653 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1571-?-? Лица, роли и должностиРоман Ольшевский — получатель права Людмила Борейковна — покойный прежний держатель Сигизмунд Август — выдавший прежнее пожалование Сигизмунд III — выдавший пожалование Ярош Волович — писарь ГеографияСтолин — владение Пинск — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 15 февраля 1595 г. пожизненно жалует служащему своей канцелярии Роману Ольшевскому сельцо Столин в Пинской волости и повете со всеми прежними принадлежностями и доходами. В 1571 г. Сигизмунд Август пожаловал его на ленном праве пинской войской Мартиновой Ширминой, Людмиле Борейковне (формы имени сохранены по самому акту); после её смерти сельцо вернулось в королевское распоряжение. Лист объясняет это также тем, что после унии король не мог жаловать владения в вечность или на ленном праве. Ольшевский просил пожаловать ему Столин; за него ходатайствовали паны рады и придворные урядники, и король, признав просьбу справедливой, удовлетворяет их ходатайство. Получатель должен владеть сельцом и пользоваться всеми доходами до конца своей жизни, как прежде им владела названная войская, без платежей королю, казне и пинским старостам и без обязанности представлять отчёты. Лист скреплён королевской подписью и печатью; в заключении назван писарь Ярош Волович. Сам акт даёт форму Столино, RGADA — Stolin, сохранённое чтение SML — Stoli/Stalin; разночтения не устранены. Wersja polska · nr 645Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1571-?-? Osoby, role i urzędyRoman Olszewski — odbiorca prawa Ludmiła Borejkówna — zmarły poprzedni posiadacz Zygmunt August — wystawca wcześniejszego nadania Zygmunt III — nadający Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaStolin — dobra Pińsk — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 15 lutego 1595 r. nadaje słudze swej kancelarii Romanowi Olszewskiemu dożywotnio siołko Stolin we włości i powiecie pińskim, ze wszystkimi dawnymi przynależnościami i pożytkami. Zygmunt August nadał je w 1571 r. prawem lennym wojskiej pińskiej Marcinowej Szyrminie, Ludmile Borejkównie (formy nazwiska zachowane według własnego aktu); po jej śmierci siołko wróciło do dyspozycji królewskiej. List uzasadnia to także tym, że po unii król nie mógł nadawać dóbr na wieczność ani prawem lennym. Olszewski prosił o Stolin, a za jego prośbą wstawili się panowie rady i urzędnicy dworscy; król uznaje ją za słuszną i przychyla się do ich instancji. Beneficjent ma trzymać siołko i pobierać wszystkie pożytki do końca swego życia, tak jak wcześniej posiadała je wymieniona wojska, bez obowiązku świadczeń królowi, skarbowi ani starostom pińskim oraz bez zdawania rachunków. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Własny akt ma formę Столино, RGADA Stolin, a zachowany odczyt SML Stoli/Stalin; różnic nie zatarto. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1226Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1227РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0035L2SML VI: 0249R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 646. Пожизненное озеро Мотор Яну Тризне и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu581v–582r Дата акта / Data aktu1595-02-15 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 654 SML VI: 654 Лица, роли и должностиЯн Тризне — получатель права Агнешка — совместный получатель Лев Копоть — покойный прежний держатель Сигизмунд III — выдавший пожалование Ярош Волович — писарь ГеографияМотор — владение Коневская — юрисдикция владения Дубицкая — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III на вальном сейме в Кракове 15 февраля 1595 г., удовлетворяя просьбу своего дворянина, урождённого Яна Тризны, жалует ему и жене Агнешке (в сохранённом чтении «ягнешки канемировны», второй компонент неуверенный) озеро Мотора в Конявской и Дубицкой державах на время их жизни. Озеро вернулось в королевское распоряжение после смерти Льва Коптя, прежде владевшего им по королевскому пожизненному пожалованию. Надание охватывает всё озеро в его давнем составе и все поступающие с него доходы, которыми оба супруга вправе пользоваться до конца своих жизней. Они освобождены от платежей казне и дубицким и конявским державцам и от всякой отчётности по этому владению. Лист скреплён королевской подписью и печатью Великого княжества Литовского; в заключении назван писарь Ярош Волович. Реестры подтверждают супругов и обе державы, но не называют жену по имени; формы названия озера Motory/Motoru/Мотора сохранены без добавления точной локализации или отдельного условия пережития супруга. Wersja polska · nr 646Osoby, role i urzędyJan Tryzna — odbiorca prawa Agnieszka, żona Jana Tryzny — współodbiorca Lew Kopeć — zmarły poprzedni posiadacz Zygmunt III — nadający Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMotory — dobra Koniawska — jurysdykcja dóbr Dubicka — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III na sejmie walnym w Krakowie 15 lutego 1595 r., przychylając się do prośby swego dworzanina, urodzonego Jana Tryzny, nadaje jemu i żonie Agnieszce (drugi człon imienia pozostaje niepewny) jezioro Motora w dzierżawach koniawskiej i dubickiej na czas ich życia. Jezioro wróciło do dyspozycji królewskiej po śmierci Lwa Kopcia, który wcześniej posiadał je od króla prawem dożywotnim. Nadanie obejmuje całe jezioro tak, jak od dawna się w sobie ma, oraz wszystkie płynące z niego pożytki, przeznaczone na użytek obojga małżonków do końca ich żywotów. Nie są oni zobowiązani z tego tytułu do świadczeń na rzecz skarbu ani dzierżawców dubickich i koniawskich oraz do składania jakichkolwiek rachunków. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią Wielkiego Księstwa Litewskiego; w zakończeniu występuje pisarz Jarosz Wołłowicz. Rejestry potwierdzają małżonków i obie dzierżawy, lecz nie podają imienia żony; zachowano różnice form jeziora Motory/Motoru/Motora, bez dopisywania dokładnego położenia ani odrębnego warunku przeżycia współmałżonka. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1227Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1228РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0035L2SML VI: 0249R2Карточка № 647. Подтверждение земель мстиславскому войту Василю РомановичуЛисты рукописи / Karty rękopisu582r–582v Дата акта / Data aktu1595-02-16 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 655 SML VI: 655 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1593-10-27 Лица, роли и должностиВасиль Романович — получатель права Стаско Цэрев [?] — держатель Овсей Кричовец [?] — соседний владелец Куян Гончар [?] — соседний владелец Пётр Пац — выдавший прежнее пожалование Ярош Волович — писарь ГеографияМстиславль — территория должности Краков — место выдачи акта Река Вехра — упомянутое место Урочище при Забелковом ручье [?] — владение Плоская Лужа — владение Рыболовный заплот — пожалованное владение Дуброва под сеножать — пожалованное владение Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III на вальном сейме в Кракове 16 февраля 1595 г. подтверждает мстиславскому войту Василю Романовичу, его жене, детям и потомкам владения, отведённые подписанным и скреплённым печатью листом мстиславского старосты, радомского державцы Петра Паца от 27 октября 1593 г. Предъявленный лист давал пустующий лес для расчистки под пашню при Мстиславле, за рекой, названной в источнике «вехрою», у урочища «забелковымъ ручьемъ», при «плоское лужы». Граница шла от городских сенокосов до пашен лиц, записанных «о всева Кричовца» и «Куяна Зонъчара» (чтения имён неуверенные). Предоставлялись также заплот для ловли рыбы неподалёку от реки, на сенокосе Стаска «цэ рева» (второе именование неуверенное), и дубрава под сенокос при той же Плоской Луже. Условия предусматривали платёж по ревизорской уставе и городскую повинность, однако для расчистки леса Пац установил десять лет льготы от даты своего листа. Король, признав просьбу войта справедливой, утверждает всё пожалование в описанных старостой границах войту и его семье и потомкам. Лишь по истечении указанной льготы они должны платить по ревизорской уставе и исполнять городскую повинность нынешнему и будущим мстиславским старостам. Лист скреплён королевской подписью и печатью; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 647Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1593-10-27 Osoby, role i urzędyWasil Romanowicz — odbiorca prawa Stasko [Cerew?] — posiadacz [Owsiej?] Kriczowiec — sąsiedni posiadacz Kujan(?) Honczar(?) — sąsiedni posiadacz Piotr Pac — wystawca wcześniejszego nadania Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMścisław — obszar urzędu Kraków — miejsce wystawienia aktu Za rzeką Wiechrą — miejsce wspomniane Uroczysko przy Zabiełkowym Ruczu [?] — dobra Płaska Łuża — dobra Zapłot do połowu ryb — nadane dobra Dąbrowa przeznaczona na sianożęć — nadane dobra Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III na sejmie walnym w Krakowie 16 lutego 1595 r. potwierdza Wasylowi Romanowiczowi, wójtowi mścisławskiemu, jego żonie, dzieciom i potomkom grunty nadane podpisanym i opieczętowanym listem starosty mścisławskiego, dzierżawcy radomskiego Piotra Paca z 27 października 1593 r. Przedłożony list obejmował leżący pustką las przeznaczony do wyrobienia na rolę przy Mścisławiu, za rzeką nazwaną w źródle «вехрою», przy uroczysku określonym «забелковымъ ручьемъ», u «плоское лужы». Granica biegła od miejskich sianożęci do pól osób zapisanych «о всева Кричовца» i «Куяна Зонъчара» (odczyty imion niepewne). Nadano też zapłot do łowienia ryb niedaleko rzeki, na sianożęci Staska «цэ рева» (drugie określenie niepewne), oraz dąbrowę na sianożęć przy tejże «Плоской Луже». Prawo przewidywało opłatę według ustawy rewizorskiej i powinność miejską; na wyrobienie lasu na rolę Pac wyznaczył jednak dziesięć lat wolnizny od daty swego listu. Król, uznając prośbę wójta za słuszną, zatwierdza całe nadanie w opisanych przez starostę granicach, dla wójta i jego rodziny oraz potomków. Dopiero po upływie wskazanej wolnizny mają oni płacić według ustawy rewizorskiej i wykonywać powinność miejską wobec obecnego i przyszłych starostów mścisławskich. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1228Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1229РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0035L2SML VI: 0249R2Карточка № 648. Костенево Яну ЖарновскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu583r–583v Дата акта / Data aktu1595-02-17 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 656 SML VI: 656 Лица, роли и должностиЯн Жарновский — получатель права Лев Сапега — держатель Сигизмунд III — выдавший пожалование Юрий Радзивилл — ходатай Стефан Баторий — выдавший прежнее пожалование Сигизмунд Август — выдавший прежнее пожалование Иван Одинец — прежний держатель Матвей Война — писарь ГеографияКостенево — владение Слоним — юрисдикция владения Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 17 февраля 1595 г. жалует Яну Жарновскому пожизненное владение и пользование селом Костенево в Слонимском старостве и повете — 30 оседлых и пустых волок со всеми платежами, службами и повинностями. Иван Одинец прежде держал село пожизненно от Стефана Батория и при жизни уступил своё право Жарновскому без предварительного королевского разрешения, необходимого для таких уступок; кроме того, король ранее словом и листами обещал литовскому канцлеру и слонимскому старосте Льву Сапеге возвращать в староство после смерти нынешних держателей его земли, розданные пожизненно или заложенные за денежные суммы Сигизмундом Августом и Стефаном. По ходатайству кардинала Юрия Радзивилла, краковского епископа и князя на Олыке и Несвиже, и по королевской просьбе Сапега отступился от этого обещания только применительно к Костеневу, после чего последовало новое пожалование. Жарновский освобождён от платежей королевской казне и отчётности по селу, однако его подданные обязаны строить замок и мост согласно повинности, установленной ревизорами. Права Сапеги, данные Стефаном и подтверждённые нынешним королём, сохраняются: если канцлер переживёт Жарновского, после смерти последнего село возвратится к Слонимскому замку. Лист с королевской подписью и печатью завершает писарь Матей Война. В SML сохранена форма Tarnowski, тогда как RGADA даёт Żarnowski, а собственный акт и внутренний реестр — Жарновский. Wersja polska · nr 648Osoby, role i urzędyJan Żarnowski — odbiorca prawa Lew Sapieha — posiadacz Zygmunt III — nadający Jerzy Radziwiłł — osoba wstawiająca się Stefan Batory — wystawca wcześniejszego nadania Zygmunt August — wystawca wcześniejszego nadania Iwan Odyniec — poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaKosteniewo — dobra Słonim — jurysdykcja dóbr Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 17 lutego 1595 r. nadaje Janowi Żarnowskiemu dożywotnie posiadanie i użytkowanie wsi Kosteniewo w starostwie i powiecie słonimskim, liczącej 30 włók osiadłych i pustych, wraz ze wszystkimi płatami, służbami i powinnościami. Iwan Odyniec posiadał ją dożywotnio z nadania Stefana Batorego i za swego życia odstąpił swe prawo Żarnowskiemu bez uprzedniej zgody królewskiej, wymaganej przy takich cesjach; nadto król wcześniej zapewnił kanclerza litewskiego i starostę słonimskiego Lwa Sapiehę słowem i listami, że dobra starostwa rozdane dożywotnio lub zastawione za sumy przez Zygmunta Augusta i Stefana po śmierci obecnych posiadaczy wrócą do starostwa. Na prośbę kardynała Jerzego Radziwiłła, biskupa krakowskiego i księcia na Ołyce i Nieświeżu, oraz na żądanie króla Sapieha odstąpił od tej obietnicy tylko względem Kosteniewa, co umożliwiło nowe nadanie. Żarnowski nie ma z tej wsi płacić nic skarbowi królewskiemu ani składać rachunków, lecz jej poddani nadal mają budować zamek i most według obowiązku nałożonego przez rewizorów. Przywilej zachowuje prawa Sapiehy nadane przez Stefana i potwierdzone przez obecnego króla: jeżeli kanclerz przeżyje Żarnowskiego, wieś po śmierci tego ostatniego wróci do zamku słonimskiego. List z podpisem królewskim i pieczęcią zamyka pisarz Maciej Wojna. SML zachowuje formę Tarnowski, przy Żarnowski w RGADA i Жарновский we własnym akcie oraz rejestrze wewnętrznym. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1230Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1231РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0035L2SML VI: 0250L2Карточка № 649. Две волоки в Войне Яну ШавловскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu584r Дата акта / Data aktu1595-01-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 657 SML VI: 657 Лица, роли и должностиЯн Шавловский — получатель права Неназванная жена — супруг/супруга получателя Миколай Бжелецкий — сосед по границе Ян Коромка [?] — сосед по границе Сигизмунд III — выдавший пожалование Ярош Волович — писарь ГеографияВойня — владение Краков — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III в Кракове 20 января 1595 г., по просьбе Яна Шавловского, подтверждает ему землю в селе Войня (Woyniu), отведённую королевскими брестскими ревизорами под осаду с чиншем в две копы литовских грошей. Участок лежит между волокой Миколая Бжелецкого с одной стороны и волокой Яна Коромки [?] с другой и был оставлен на голом месте. Шавловский и его жена вправе держать и использовать описанные две волоки до конца своих жизней, ежегодно уплачивая королевской казне две копы литовских грошей голого чинша; никакой иной повинности сверх этого они исполнять не обязаны. Лист скреплён королевской подписью и печатью Великого княжества Литовского; в заключении стоят Sigismundus Rex и писарь Ярош Волович. Собственный заголовок и реестры указывают две волоки; начальный земельный рассказ употребляет единственное число, а дальнейшее постановление вновь называет две волоки. Более точное положение села и личности соседей за пределами этого акта не установлены. Wersja polska · nr 649Osoby, role i urzędyJan Szawłowski — odbiorca prawa Żona Jana Szawłowskiego — małżonek/małżonka odbiorcy Mikołaj Brzelecki — sąsiad graniczny Jan Koromka [?] — sąsiad graniczny Zygmunt III — nadający Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWoynie — dobra Kraków — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Krakowie 20 stycznia 1595 r., na prośbę Jana Szawłowskiego, potwierdza mu grunt we wsi Wojnia (Woyniu), nadany przez królewskich rewizorów brzeskich na osadę z obowiązkiem czynszu dwóch kop groszy litewskich. Ziemia leży między włóką Mikołaja Brzeleckiego z jednej strony a włóką Jana Koromki [?] z drugiej i została pozostawiona na gołym placu. Szawłowski i jego żona mają trzymać i użytkować opisane dwie włóki do końca swych żywotów, płacąc co roku do skarbu królewskiego dwie kopy groszy litewskich gołego czynszu; poza tym nie mają spełniać żadnej innej powinności. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią Wielkiego Księstwa Litewskiego; podpisano Sigismundus Rex oraz Jarosz Wołłowicz, pisarz. Własny tytuł i rejestry podają dwie włóki; początkowy opis gruntu używa liczby pojedynczej, a dalsze postanowienie ponownie mówi o dwóch włókach. Nie ustalono dokładniejszego położenia wsi ani tożsamości sąsiadów poza tym aktem. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 59Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1232РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0035L2SML VI: 0250L2К началу темы / Początek wątku | | |
|
