Литовская метрика № 77 (1589–1595) / Metryka Litewska
718 карточек: русские описания, польские регесты, лица, владения, даты и ссылки на источники. Рабочая редакция / Wersja robocza.
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 530. Обеспечение приданого и вена королевы Анны АвстрийскойЛисты рукописи / Karty rękopisu477r; 477v; 478r; 478v; 479r; 479v; 480r Дата акта / Data aktu1593-06-? Нумерация источников / Numeracja źródełSML VI: 538 Лица, роли и должностиАнна Австрийская — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ ГеографияВаршава — место выдачи акта [?] — владение Швеция — упомянутое место Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, вальный сейм, июнь 1593 г. (день?). Сигизмунд III с согласия станов обеспечивает супруге Анне, эрцгерцогине Австрийской, 100000 польских флоринов, по 30 грошей каждый: 50000 приданого и столько же вена, на перечисленных городах, замках и землях Короны и Великого княжества Литовского с принадлежностями. Перечень содержит формы Bielscum, Raigrodum, Gradenam [?], Tucholiam, Swieczim [?], Loncicu [?], Lukowka [?], Visn[...], Pyla и Georgeburgum с новой колонией и лесным управлением. Запись связана с возвращением короля из Швеции в срок, дозволенный станами, и последующим личным правлением в Польше; предусмотрен также случай его смерти до возвращения. Управляющие, жители и подданные должны признать права Анны и принести присягу; сохраняются определённые оговорки о юрисдикции и замещении должностей и прежние права. Отдельно король записывает 2000 венгерских флоринов как свадебный дар. Анна получает пользование, управление и доходы владений на время вдовства; при повторном браке предусмотрены расчёт обеспеченной суммы, гарантия возврата вена и освобождение владений. После её смерти 50000 флоринов вена возвращаются в королевский домен, тогда как приданым и свадебным даром она может распоряжаться, в том числе завещать; при отсутствии распоряжения действует указанное семейное наследование. Две трети бремени возврата приходятся на Корону, одна треть на Великое княжество Литовское, а управомоченные сохраняют обеспечение до удовлетворения. Король обязывает себя и преемников исполнить запись, скреплённую печатями обоих государств, в присутствии многочисленных сенаторов и урядников; документ завершает подпись Sigismundus Rex. Wersja polska · nr 530Osoby, role i urzędyAnna Austriaczka — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca GeografiaWarszawa — miejsce wystawienia aktu Bielscum [?] — dobra Raigrodum [?] — dobra Gradenam [?] — dobra Tucholiam [?] — dobra Swieczim [?] — dobra Loncicu [?] — dobra Lukowka [?] — dobra Visn[...] [?] — dobra Pyla [?] — dobra Georgeburgum [?] — dobra Suecia — miejsce wspomniane Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiWarszawa, sejm walny, czerwiec 1593 r. (dzień?). Zygmunt III za zgodą stanów zabezpiecza małżonce Annie, arcyksiężniczce austriackiej, 100000 florenów polskich, po 30 groszy każdy: 50000 posagu i tyleż wiana, na wymienionych miastach, zamkach i ziemiach Korony oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego z przynależnościami. Wykaz obejmuje formy Bielscum, Raigrodum, Gradenam [?], Tucholiam, Swieczim [?], Loncicu [?], Lukowka [?], Visn[...], Pyla i Georgeburgum z nową kolonią i nadzorem lasów. Zapis wiąże się z powrotem króla ze Szwecji w terminie dozwolonym przez stany i dalszym osobistym sprawowaniem rządów w Polsce; przewiduje też przypadek jego śmierci przed powrotem. Zarządcy, mieszkańcy i poddani mają uznać prawa Anny i złożyć przysięgę; pozostają określone zastrzeżenia jurysdykcji i obsady urzędów oraz wcześniejsze uprawnienia. Osobno król zapisuje 2000 florenów węgierskich jako dar ślubny. Anna otrzymuje używanie, zarząd i dochody dóbr na czas wdowieństwa; przy ponownym małżeństwie przewidziano rozliczenie zabezpieczonej sumy, gwarancję zwrotu wiana i zwolnienie dóbr. Po jej śmierci 50000 florenów wiana wraca do domeny królewskiej, natomiast posagiem i darem ślubnym może rozporządzać, również testamentem; brak rozporządzenia uruchamia wskazane następstwo rodzinne. Dwie trzecie ciężaru zwrotu przypadają Koronie, jedna trzecia Wielkiemu Księstwu Litewskiemu, a uprawnieni zachowują zabezpieczenie do zaspokojenia. Król zobowiązuje siebie i następców do wykonania zapisu opatrzonego pieczęciami obu państw, w obecności licznych senatorów i urzędników; dokument kończy podpis Sigismundus Rex. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1016Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1017Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1018Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1019Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1020Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1021Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1022РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0030R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0244R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 531. Котельниковская земля мстиславскому мещанину Федьку КлешковичуЛисты рукописи / Karty rękopisu480r; 480v Дата акта / Data aktu1593-06-16 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 539 SML VI: 539 Лица, роли и должностиФедько Клешкович — получатель права Пётр Пац — староста Сигизмунд III — выдавший документ Павел Пац — выдавший прежнее пожалование Ярош Волович — писарь ГеографияКотелниковская — владение Мстиславль — юрисдикция владения Котелниковщина — владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 16 июня 1593 г. Сигизмунд III по челобитью мстиславского мещанина Федька Клишковича (рукописная форма «Клишкович», в польских реестрах Kleszkowicz) подтверждает ему, его жене, детям и потомкам держание и пользование землёй, названной «Котелниковъскую». Проситель предъявил скреплённый печатью и подписью лист мстиславского воеводы Павла Паца, которым тот дал ему эту землю на платеже и всякой городской повинности; нынешний мстиславский староста Пётр Пац подтвердил прежний лист своим дописком. Признав просьбу справедливой, король разрешает держать и использовать землю указанной семье и потомкам, причём держатель обязан вносить платежи и исполнять все повинности наравне с другими мстиславскими мещанами. Семейное и потомственное держание сохраняет городские тяготы; площадь, границы и размеры платежей не указаны. Заключительная формула предусматривает королевскую подпись и печать; ниже отмечены подпись государя и писарь Ярош Волович. Дат прежнего пожалования и старостинского дописка в акте нет. Wersja polska · nr 531Osoby, role i urzędyFedko Kleszkowicz — odbiorca prawa Piotr Pac — starosta Zygmunt III — wystawca Paweł Pac — wystawca wcześniejszego nadania Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaKotelnikowska — dobra Mścisław — jurysdykcja dóbr Kotelnikowszczyzna — dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 16 czerwca 1593 r. Zygmunt III, na prośbę mieszczanina mścisławskiego Fedka Kliszkowicza (pisownia w rękopisie odmienna; polskie rejestry: Kleszkowicz), potwierdza mu oraz jego żonie, dzieciom i potomkom posiadanie i użytkowanie ziemi zwanej Kotelnikowską. Petent przedłożył opatrzony pieczęcią i podpisem list wojewody mścisławskiego Pawła Paca, nadający mu tę ziemię pod warunkiem opłat i powinności miejskich; obecny starosta mścisławski Piotr Pac potwierdził wcześniejszy dokument swoim dopiskiem. Król uznaje prośbę za słuszną i pozwala rodzinie trzymać oraz użytkować ziemię, zobowiązując posiadacza do opłat i wszelkich powinności na równi z innymi mieszczanami mścisławskimi. Potwierdzenie obejmuje zatem rodzinę i potomstwo, zachowując ciężary miejskie; akt nie podaje powierzchni, granic ani wysokości świadczeń. Formuła końcowa zapowiada podpis królewski i pieczęć; pod nią odnotowano podpis władcy oraz pisarza Jarosza Wołłowicza. Dat wcześniejszego nadania i dopisku starosty nie wskazano. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1022Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1023РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2SML VI: 0244R2Карточка № 532. Гродненцам не давать подвод по старым листамЛисты рукописи / Karty rękopisu480v; 481r Дата акта / Data aktu1593-06-19 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 540 SML VI: 540 Лица, роли и должностиСигизмунд III — выдавший документ Матвей Война — писарь ГеографияГродно — юрисдикция владения Гродно — территориальная принадлежность Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 19 июня 1593 г. Сигизмунд III по жалобе бурмистров, райцев, лавников и всех гродненских мещан охраняет их давние права при предоставлении подвод. Жалобщики сообщили, что королевские коморники и посланцы, посланцы панов рады и другие лица пользуются старыми подводными листами, притесняют бурмистров и городских служителей и забирают лошадей сверх положенной повинности. Признав жалобу справедливой, король предписывает впредь не давать никому подвод по листам со старой датой, поясняя её как истечение восьми недель, а ездящим с такими листами запрещает причинять мещанам затруднения и насилие при взимании подвод вопреки этому распоряжению и давнему праву города. Запрет касается просроченных листов и злоупотреблений при сохранении прежних прав и городских повинностей. В заключении отмечены подпись государя и писарь Матей Война. Wersja polska · nr 532Osoby, role i urzędyZygmunt III — wystawca Maciej Wojna — pisarz GeografiaGrodno — jurysdykcja dóbr Grodno — przynależność terytorialna Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 19 czerwca 1593 r. Zygmunt III, na skargę burmistrzów, rajców, ławników i wszystkich mieszczan grodzieńskich, chroni ich dawne prawa przy wydawaniu podwód. Skarżący podali, że komornicy i posłańcy królewscy, posłańcy panów rady oraz inne osoby posługują się dawnymi listami podwodnymi, uciskają burmistrzów i sługi miejskie oraz zabierają konie ponad zakres należnej powinności. Uznając skargę za słuszną, król nakazuje na przyszłość nie dawać nikomu podwód na podstawie listów o starej dacie, którą objaśnia jako upływ ośmiu tygodni, a podróżującym z takimi listami zabrania sprawiania mieszczanom trudności i gwałtu przy poborze podwód wbrew temu rozporządzeniu i dawnym prawom miasta. Zakaz dotyczy zatem przestarzałych listów i nadużyć, przy zachowaniu dotychczasowych praw oraz powinności miejskich. W zakończeniu odnotowano podpis królewski i pisarza Macieja Wojnę. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1023Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1024РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0244R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 533. Отсрочка дела Андрея Войны и участников до следующего сеймаЛисты рукописи / Karty rękopisu481r; 481v; 482r Дата акта / Data aktu1593-?-? Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 541 SML VI: 541 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1591-?-? Лица, роли и должностиЛев Сапега — уполномоченный Габриель Война — уполномоченный Дмитрий Халецкий — уполномоченный Лаврин Война — покойное лицо; подскарбий Сигизмунд III — выдавший документ Андрей Война — сторона дела Стефан Баторий — государь, ранее отдавший распоряжение Ярош Волович — писарь ГеографияВаршава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III на вальном сейме в Варшаве в 1593 г. (месяц и день не установлены), с согласия рады и послов обоих народов, откладывает до будущего сейма неоконченные дела кравчего Андрея Войны и его участников о ретентах и остатках государственных доходов. Излагается просьба учесть расходы умершего земского подскарбия Лаврина Войны, произведённые из поборов по приказу Стефана Батория на нужды Речи Посполитой также помимо солдатского жалованья, чтобы эти расходы не взыскивались с его преемника. В данном деле смягчается строгость прежних универсалов и конституции сейма 1591 г., но депутатские декреты сохраняют силу: преемнику должны зачесть и снять с имущества обременение в той мере, в какой он предъявит и докажет соответствующие расходы. Упомянута назначенная для проверки расходов и представления доклада комиссия сенаторов и послов, в том числе Лев Сапега, Габриэль Война и Дмитрий Халецкий. Поскольку из-за других сеймовых дел разбирательство не завершили, все оставшиеся дела вместе с декретами против сторон продолжаются до следующего сейма, где их должны окончательно рассмотреть особые депутаты обоих кругов. До будущего королевского решения приостанавливаются взыскание присуждённых сумм с имуществ и дальнейшие притеснения со стороны скарба и инстигатора. Под документом отмечены подпись короля и писарь Ярош Волович; отсрочка и приостановка взыскания не означают безусловного прощения всего долга. Wersja polska · nr 533Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1591-?-? Osoby, role i urzędyLew Sapieha — komisarz Gabriel Wojna — komisarz Dymitr Chalecki — komisarz Lawryn Wojna — osoba zmarła; podskarbi Zygmunt III — wystawca Andrzej Wojna — strona sprawy Stefan Batory — władca wydający wcześniejsze polecenie Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWarszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III, na sejmie walnym w Warszawie w 1593 r. (miesiąc i dzień nieustalone), za zgodą rady oraz posłów obojga narodów odkłada do przyszłego sejmu nierozstrzygnięte sprawy krajczego Andrzeja Wojny i jego uczestników o retenty i reszty dochodów publicznych. Przytacza prośbę o uwzględnienie wydatków zmarłego podskarbiego ziemskiego Lawryna Wojny, poniesionych z poborów na rozkaz Stefana Batorego na potrzeby Rzeczypospolitej także poza zapłatą żołnierzy, aby ciężar tych wydatków nie spadał na jego następcę. Łagodzi w tej sprawie surowość wcześniejszych uniwersałów i konstytucji sejmu 1591 r., zachowując ważność dekretów deputackich: sukcesor ma otrzymać uznanie i zwolnienie z obciążenia majątku w takim zakresie, w jakim okaże i udowodni wskazane wydatki. Wspomina wyznaczoną do przejrzenia rozchodów i złożenia relacji komisję senatorów oraz posłów, w tym Lwa Sapiehę, Gabriela Wojnę i Dymitra Chaleckiego. Ponieważ z powodu innych spraw sejmowych rozpoznania nie ukończono, wszystkie pozostałe sprawy wraz z dekretami przeciw stronom kontynuuje do następnego sejmu, gdzie mają zostać ostatecznie rozpoznane przez osobnych deputatów obu kół. Do przyszłego rozstrzygnięcia królewskiego wstrzymuje egzekucję sum zasądzonych na majątkach oraz dalsze dolegliwości ze skarbu i od instygatora. Pod dokumentem odnotowano podpis królewski i pisarza Jarosza Wołłowicza; odroczenie i zawieszenie egzekucji nie stanowią bezwarunkowego darowania całego długu. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1024Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1025Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1026РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0244R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 534. Разрешение Телятицкому уступить Алкуты и ШвентыЛисты рукописи / Karty rękopisu482r; 482v Дата акта / Data aktu1593-06-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 542 SML VI: 542 Лица, роли и должностиТелятицкий — держатель Ян Телятицкий — держатель Сигизмунд III — выдавший документ Неназванная жена — получатель права Стефан Баторий — выдавший прежнее пожалование Александр Радзиминский — предполагаемый получатель передаваемого права Ганна Монтыкгайловна — супруг или супруга предполагаемого получателя Ярош Волович — писарь ГеографияАлкуты — владение Швенты — владение Шовдовское — юрисдикция владения Алкуты — пожалованное владение Швенты — пожалованное владение Жмудская земля — территориальная принадлежность Шовдовское тивунство — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 20 июня 1593 г. Сигизмунд III разрешает дворянину Яну Телятицкому уступить по определённому договору сёла Алкуты («Алкуты», в реестре RGADA Atkuty), состоящие из 24 волок, и Швенты, состоящие из 16 волок, на Жмуди в Шовдовском тивунстве. Телятицкий держит их по пожалованию Стефана Батория, подтверждённому нынешним королём ему и его жене до конца их жизни, и намерен совершить уступку ради более выгодного устройства своих дел. Он просит разрешить передачу сёл жмудскому стольнику Александру Радзиминскому и его жене Ганне Монтыкгайловне либо другому лицу на том же праве, которым владеет сам. Король, признав просьбу справедливой и полезной просителю, даёт согласие; документ предусматривает королевскую подпись и печать, в заключении отмечен писарь Ярош Волович. Это разрешение на будущую уступку пожизненного права; цена не указана и совершение самой передачи не засвидетельствовано. Wersja polska · nr 534Osoby, role i urzędyNieznany z Imienia Telatycki — posiadacz Jan Telatycki — posiadacz Zygmunt III — wystawca Żona Jana Telatyckiego, imię niewskazane — odbiorca prawa Stefan Batory — wystawca wcześniejszego nadania Aleksander Radzymiński — proponowany odbiorca przenoszonego prawa Hanna Montykgajłówna — małżonek lub małżonka proponowanego odbiorcy Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaAtkuty — dobra Szwenty — dobra Szowdowskie — jurysdykcja dóbr Alkuty — nadane dobra Szwenty — nadane dobra Ziemia żmudzka — przynależność terytorialna Ciwuństwo szowdowskie — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 20 czerwca 1593 r. Zygmunt III zezwala dworzaninowi Janowi Telatyckiemu odstąpić na podstawie pewnego kontraktu wsie Alkuty (repertorium RGADA: Atkuty), obejmujące 24 włóki, oraz Szwenty, obejmujące 16 włók, położone na Żmudzi w ciwuństwie szawdowskim. Telatycki posiada je z nadania Stefana Batorego, potwierdzonego przez obecnego króla jemu i jego żonie do końca ich życia; zamierza dokonać cesji dla korzystniejszego urządzenia własnych spraw. Prosi o zgodę na odstąpienie wsi stolnikowi żmudzkiemu Aleksandrowi Radzymińskiemu i jego żonie Hannie Montykgajłównie albo innej osobie na takim samym prawie, jakie sam posiada. Król, uznając prośbę za słuszną i korzystną dla petenta, udziela zgody; dokument zapowiada podpis królewski i pieczęć, a w zakończeniu odnotowano pisarza Jarosza Wołłowicza. Jest to pozwolenie na przyszłą cesję prawa dożywotniego, bez wskazania ceny i bez stwierdzenia, że przekazanie już nastąpiło. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1026Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1027РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0244R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 535. Лоздейское держание Яну Нарушевичу и Маруше СоломерецкойЛисты рукописи / Karty rękopisu482v; 483r; 483v Дата акта / Data aktu1593-06-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 543 SML VI: 543 Лица, роли и должностиЯн Нарушевич — получатель права Маруше Соломерецкой — совместный получатель Стефан Баторий — прежний государь Сигизмунд III — выдавший документ Барбара — держатель Ярош Волович — писарь ГеографияЛоздеи — юрисдикция владения Лоздейская держава — пожалованное владение Стобинки — пожалованное владение Келчевщина — пожалованное владение Домленское — пожалованное владение Местечко Лоздеи — пожалованное владение Стобинское войтовство — пожалованное владение Задуское тяглое войтовство — пожалованное владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 20 июня 1593 г. Сигизмунд III даёт Яну Нарушевичу, ловчему Великого княжества Литовского, и его жене княжне Маруше Соломерецкой Лоздейское держание до конца жизни обоих, после добровольной уступки его матерью, подскарбиной Миколаевой Нарушевичовой Барбарой (родовое имя неясно), своего пожизненного права в распоряжение короля. Мать оставляет за собой некоторые прежде принадлежавшие держанию имения; пожалование охватывает только уступленную часть: двор Стобинки с дворцом, названным Келчевщиной, и Домленьским фольварком, местечко Лоздеи, Стобинское и Задуское войтовства с сёлами и подданными. Король вознаграждает затратные придворные службы Яна Стефану Баторию и продолжающуюся службу нынешнему государю. Супруги вправе пожизненно держать и использовать эти владения с землями, мещанами, лесами, лугами, водами, озёрами, мельницами и доходами от помола, денежными, медовыми, ржаными и овсяными данями, охотами и прочими нынешними и будущими доходами, без отчётности перед казной и повинностей с данного держания. Предусмотрены королевская подпись и печать Великого княжества; отмечен писарь Ярош Волович. Площадь и стоимость не указаны; формы названий сохранены без новой идентификации поселений. Wersja polska · nr 535Osoby, role i urzędyJan Naruszewicz — odbiorca prawa Marusza Sołomerecka — współodbiorca Stefan Batory — poprzedni władca Zygmunt III — wystawca Barbara Naruszewiczowa — posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaŁoździeje — jurysdykcja dóbr Dzierżawa łoździejska — nadane dobra Stobinki — nadane dobra Kelczewszczyzna — nadane dobra Domleńskie — nadane dobra Miasteczko Łoździeje — nadane dobra Wójtostwo stobińskie — nadane dobra Wójtostwo zaduskie, ciągłe — nadane dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 20 czerwca 1593 r. Zygmunt III nadaje Janowi Naruszewiczowi, łowczemu Wielkiego Księstwa Litewskiego, i jego żonie kniażnie Maruszy Sołomereckiej do końca życia obojga dzierżawę łozdziejską, po dobrowolnym odstąpieniu przez jego matkę, podskarbinę Mikołajową Naruszewiczową Barbarę (nazwisko rodowe niepewne), jej prawa dożywotniego na rzecz dyspozycji królewskiej. Matka zachowuje pewne dobra dawniej należące do dzierżawy; nadanie obejmuje tylko część przez nią odstąpioną: dwór Stobinki z dworcem określonym jako Kelczewszczyzna i folwarkiem domleńskim, miasteczko Łozdzieje oraz wojtostwa stobińskie i zaduskie z wsiami i poddanymi. Król wynagradza kosztowne służby dworskie Jana dla Stefana Batorego i dalszą służbę obecnemu władcy. Małżonkowie mogą dożywotnio posiadać i użytkować dobra z gruntami, mieszczanami, lasami, łąkami, wodami, jeziorami, młynami i dochodami z przemiału, daninami pieniężnymi, miodowymi, żytnimi i owsianymi, łowami oraz innymi obecnymi i przyszłymi pożytkami, bez obowiązku składania rachunków skarbowi ani świadczeń z tej dzierżawy. Dokument przewiduje podpis króla i pieczęć Wielkiego Księstwa; odnotowano pisarza Jarosza Wołłowicza. Nie podano areału ani wartości dóbr; formy nazw zachowano bez nowej identyfikacji miejscowości. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1027Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1028Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1029РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0244R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 536. Торги и ярмарки в Свержене Гальше Кмитянке СтужинойЛисты рукописи / Karty rękopisu483v; 484r Дата акта / Data aktu1593-06-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 544 SML VI: 544 Лица, роли и должностиГальшка Яновна Кмитянка — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Волович — писарь Миколай, муж Гальшки Кмитянки — супруг или супруга ГеографияСвержень — юрисдикция владения Свержень — владение Минский повет — юрисдикция владения Река Неман — упомянутое место Кричевское староство — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 20 июня 1593 г. Сигизмунд III разрешает Гальшке Яновне Кмитянке, названной кричевской старостиной и Миколаевой Служчиной (передача формы собственного текста), иметь торги и ярмарки в местечке, основанном ею над Неманом в собственном Сверженьском имении Минского повета. Просительница объясняет основание местечка пользованием шляхетской вольностью по общему праву и желанием увеличить доходность имения; она просит королевского подтверждения торговых прав. Король, признав просьбу справедливой, при ходатайстве некоторых неназванных панов рады позволяет еженедельный торг в четверг и две ежегодные ярмарки: на Преображение Иисуса Христа и зимой на день святого Николая. Даётся полная свобода взимать торговое на торгах и ярмарках по обычаю иных королевских, княжеских, панских и земянских городов, навечно, но с прямым условием не причинять ущерба королевским городам. Предусмотрены подпись государя и печать; писарь Ярош Волович. Размер сборов не установлен; данный акт не жалует собственность на имение или магдебургское право. Кричев относится к титулу просительницы, торговый привилей касается Сверженя. Реестровые варианты брачного именования сохранены отдельно без принудительного отождествления. Wersja polska · nr 536Osoby, role i urzędyHalszka Janówna Kmitianka — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Jarosz Wołłowicz — pisarz Mikołaj, mąż Halszki Kmitianki — małżonek lub małżonka GeografiaŚwierżeń — jurysdykcja dóbr Świerżeń — dobra Powiat miński — jurysdykcja dóbr Rzeka Niemen — miejsce wspomniane Starostwo kryczewskie — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 20 czerwca 1593 r. Zygmunt III pozwala Halszce Janównie Kmitiance, nazwanej starościną kryczewską i Mikołajową Służczyną (oddanie formy własnego tekstu), urządzać targi i jarmarki w miasteczku założonym przez nią nad Niemnem w jej własnym majątku Świerżeń w powiecie mińskim. Wnioskodawczyni przedstawia założenie miasteczka jako korzystanie z wolności szlacheckiej według prawa pospolitego i przedsięwzięcie dla pomnożenia pożytków; prosi o królewskie potwierdzenie uprawnień handlowych. Król, uznając prośbę za słuszną, za wstawiennictwem niektórych niewymienionych z imienia panów rady zezwala na cotygodniowy targ w czwartek oraz dwa jarmarki rocznie: jeden w święto Przemienienia Jezusa Chrystusa, drugi zimą w dzień św. Mikołaja. Nadaje pełną wolność pobierania targowego podczas targów i jarmarków według zwyczaju innych miast królewskich, książęcych, pańskich i ziemiańskich, wieczyście, lecz pod wyraźnym warunkiem, aby nie przynosiło to szkody miastom królewskim. Dokument przewiduje podpis monarchy i pieczęć; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Nie określono wysokości opłat ani nie nadano tu własności majątku czy prawa magdeburskiego. Kryczew występuje w tytule wnioskodawczyni; przywilej dotyczy Świerżnia. Warianty zapisu nazwiska małżeńskiego w rejestrach zachowano oddzielnie, bez wymuszania identyfikacji. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1029Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1030РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0244R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 537. Алкуты и Швенты Александру Радзиминскому и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu484r; 484v Дата акта / Data aktu1593-06-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 545 SML VI: 545 Лица, роли и должностиАлександр Радзиминский — получатель права Ганне Монтыкгайловна — совместный получатель Ян Телятицкий — прежний держатель Сигизмунд III — выдавший документ Стефан Баторий — выдавший прежнее пожалование Неназванная жена — супруг или супруга, отказывающиеся от права Ярош Волович — писарь ГеографияАлкуты — владение Швенты — владение Жмудь — юрисдикция владения Шовдовское — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 20 июня 1593 г. Сигизмунд III подтверждает Александру Радзиминскому, жмудскому стольнику, и его жене Ганне Монтыкгайловне пожизненное держание сёл Алкуты в 24 волоки и Швенты в 16 волок на Жмуди в Шовдовском тивунстве. Прежде их держали дворянин Ян Телятицкий и его жена по пожалованию Стефана Батория и подтверждению нынешнего короля. Телятицкий с женой, с королевского позволения и по определённому договору, уступил пожизненное право и передал сёла во владение Радзиминскому и его супруге. Новый держатель просит подтвердить то же право; паны рады и придворные урядники ходатайствуют за него, рекомендуя его пригодность к службе королю и Речи Посполитой. Король утверждает супругам сёла до конца их жизни, со всем и на тех же условиях, на которых ими владели Телятицкие. Предусмотрены королевская подпись и печать; писарь Ярош Волович. Акт сообщает об уже совершённой уступке и подтверждает пожизненное держание, не указывая цены и не предоставляя наследственного права; безымянная жена Яна — отдельное от Ганны лицо. Wersja polska · nr 537Osoby, role i urzędyAleksander Radzimiński — odbiorca prawa Hanna Montykgajłówna — współodbiorca Jan Telatycki — poprzedni posiadacz Zygmunt III — wystawca Stefan Batory — wystawca wcześniejszego nadania Żona Jana Telatyckiego, imię niewskazane — małżonek lub małżonka zrzekający się prawa Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaAlkuty — dobra Szwenty — dobra Żmudź — jurysdykcja dóbr Szowdowskie — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 20 czerwca 1593 r. Zygmunt III potwierdza Aleksandrowi Radzimińskiemu, stolnikowi żmudzkiemu, i jego żonie Hannie Montykgajłównie dożywotnie posiadanie wsi Alkuty, obejmującej 24 włóki, i Szwenty, obejmującej 16 włók, na Żmudzi w ciwuństwie szawdowskim. Wsie trzymał uprzednio dworzanin Jan Telatycki z żoną na podstawie nadania Stefana Batorego i potwierdzenia obecnego króla. Telatycki wraz z żoną, za królewskim pozwoleniem i na podstawie pewnego kontraktu, odstąpił swe prawo dożywotnie i oddał wsie w posiadanie Radzimińskiemu i jego małżonce. Nowy posiadacz prosi o potwierdzenie tego samego prawa; panowie rady i urzędnicy dworscy wstawiają się za nim, zalecając jego przydatność do służby królowi i Rzeczypospolitej. Król zatwierdza małżonkom wsie do końca ich życia, ze wszystkim i na takich warunkach, na jakich dzierżyli je Telatyccy. Dokument przewiduje podpis monarchy i pieczęć; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Akt poświadcza już dokonaną cesję i potwierdza dożywocie, bez podania ceny ani nadania prawa dziedzicznego; żona Jana pozostaje bezimienna i jest odrębną osobą od Hanny. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1030Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1031РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 538. Волочки в Клепацком войтовстве Антонию Мастону и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu484v; 485r Дата акта / Data aktu1593-06-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 546 SML VI: 546 Лица, роли и должностиАнтонию Мафону — получатель права Зофье Точицкой — совместный получатель Сигизмунд III — выдавший документ Лев Сапега — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияВолочки — владение Клепацкое — упомянутое место Слоним — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 20 июня 1593 г. Сигизмунд III предоставляет Антонию Мафону (в реестрах Maston) и его жене Зофье Точицкой пожизненное держание села Волчки в Клепацком войтовстве Слонимского староства, всего в 37 оседлых и пустых волок. Лев Сапега, великий литовский канцлер и староста слонимский, ясвойнский и ретовский, наградил своего слугу Антония за верные и честные службы, передав ему село и уступив своё пожизненное право; теперь он просит короля утвердить пожалование слуге и его супруге. Король удовлетворяет просьбу. Антоний, а после него жена Зофья, должны держать село со всеми волоками, сеножатями, застенками, борами, гаями, лесами, дубровами и всеми прежними и нынешними принадлежностями, пользоваться всеми доходами и по своей воле расширять и умножать хозяйство. До конца своей жизни они не обязаны ничего платить из этого держания королю и скарбу или представлять отчётность. Предусмотрены королевская подпись и печать; писарь Ярош Волович. Переход держания к жене после Антония выражен прямо, но наследственное право собственности не устанавливается; различия фамилии и названия села в реестрах сохранены в исходных слоях. Wersja polska · nr 538Osoby, role i urzędyAntoni Mafon — odbiorca prawa Zofia Toczycka — współodbiorca Zygmunt III — wystawca Lew Sapieha — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWołoczki — dobra Klepackie — miejsce wspomniane Słonim — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 20 czerwca 1593 r. Zygmunt III nadaje Antoniemu Mafonowi (w rejestrach Maston) i jego żonie Zofii Toczyckiej dożywotnie posiadanie wsi Wołczki w wojtostwie klepackim starostwa słonimskiego, obejmującej łącznie 37 włók osiadłych i pustych. Lew Sapieha, kanclerz wielki litewski oraz starosta słonimski, jaswoiński i retowski, wynagrodził swego sługę Antoniego za wierne i uczciwe służby, oddając mu wieś i ustępując własnego prawa dożywotniego; prosi teraz króla o zatwierdzenie nadania słudze i jego małżonce. Król przychyla się do tej prośby. Antoni, a po nim jego żona Zofia, mają trzymać wieś ze wszystkimi włókami, sianożęciami, zaściankami, borami, gajami, lasami, dąbrowami i innymi dawnymi oraz obecnymi przynależnościami, pobierać wszelkie pożytki i według swej woli rozszerzać oraz pomnażać gospodarstwo. Do końca ich życia nie mają z tego nic płacić królowi ani skarbowi, ani składać rachunków. Dokument przewiduje podpis królewski i pieczęć; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Następstwo żony po Antonim jest wyraźne, ale nadanie nie ustanawia dziedzicznej własności; odmiennych zapisów nazwiska i nazwy wsi w rejestrach nie ujednolicono w warstwach źródłowych. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 50Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1031Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1032РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 539. Видимус квитанции Екатерины Глебовичевой по денежным расчётам её умершего мужаЛисты рукописи / Karty rękopisu485r; 485v; 486r; 486v Дата акта / Data aktu1593-06-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 547 SML VI: 547 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1592-06-08 Лица, роли и должностиЯн Глебович — покойный супруг или супруга Станислав Нарушевич — держатель Лукаш Свирский — держатель Екатерина Скротошина Глебовичева — проситель ГеографияДубровна — упомянутое место Троки — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВаршава, 20 июня 1593 г. Сигизмунд III по просьбе Екатерины Скротошины Глебовичевой, вдовы трокского воеводы Яна Глебовича на Дубровне, велит выдать канцелярский видимус квитанции от 8 июня 1592 г. для предъявления казне. Включённый документ касается сумм, присуждённых жене и потомкам умершего по податным расчётам и депутатским декретам, рассматривавшимся после сейма 1591 г.; названы совместные расчёты со смоленским каштеляном Станиславом Нарушевичем и князем Лукашем Свирским. Итоговая сумма и часть отдельных денежных величин [?]. Основанием облегчения служат военные и общественные расходы Глебовича на нужды Речи Посполитой по приказам Стефана, в том числе выплаты по письмам к сборщикам, учёт которых оспаривался. Король освобождает от определённых присуждённых платежей, сохраняя встречное условие: потомки не вправе ни теперь, ни впредь требовать от Речи Посполитой возмещения собственных расходов отца сверх полученных податных средств. Общего освобождения семьи от будущих налогов документ не устанавливает; дата включённой квитанции отличается от даты видимуса. Wersja polska · nr 539Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1592-06-08 Osoby, role i urzędyJan Hlebowicz — zmarły małżonek lub małżonka Stanisław Naruszewicz — posiadacz Łukasz Świrski — posiadacz Katarzyna Skrotoszyna Hlebowiczowa — proszący GeografiaDubrowna — miejsce wspomniane Troki — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie, 20 czerwca 1593 r., Zygmunt III na prośbę Katarzyny Skrotoszyny Hlebowiczowej, wdowy po Janie Hlebowiczu, wojewodzie trockim na Dubrownie, poleca wydać kancelaryjny widymus kwitacji z 8 czerwca 1592 r. dla okazania w skarbie. Przytoczony dokument dotyczy należności zasądzonych na żonie i potomkach zmarłego w związku z rozliczeniami poborowymi i dekretami deputatów, rozpatrywanymi po sejmie 1591 r.; wymienia wspólne rachunki ze Stanisławem Naruszewiczem, kasztelanem smoleńskim, i kniaziem Łukaszem Świrskim. Łączna suma i część szczegółowych kwot pozostają [?]. Uzasadnieniem ulgi są wydatki wojenne i publiczne czynione przez Hlebowicza na potrzeby Rzeczypospolitej z polecenia Stefana, w tym zapłaty oparte na listach do poborców, których rozliczenie zostało zakwestionowane. Król uwalnia od określonych zasądzonych należności, zachowując warunek, że potomkowie nie będą teraz ani w przyszłości dochodzić od Rzeczypospolitej zwrotu własnych wydatków ojca przewyższających pobrane podatki. Nie jest to ogólne zwolnienie rodziny od przyszłych podatków; data wpisanego dokumentu jest odrębna od daty widymusu. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1032Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1033Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1034Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1035РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 540. Освобождение гродненского дома Лукаша Мамонича от повинностейЛисты рукописи / Karty rękopisu486v; 487r Дата акта / Data aktu1593-06-22 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 548 SML VI: 548 Лица, роли и должностиЛукаш Мамонич — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Павел Сколка [?] — соседний владелец Иван Москвитина — соседний владелец Тимешка Терепкович [?] — соседний владелец Ярош Волович — писарь ГеографияГродно — территория, названная при владении Дом в Гродно на Мостовой улице — владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 22 июня 1593 г. Сигизмунд III по просьбе Лукаша Мамонича, литовского скарбного и дисненского старосты, освобождает его дом в Гродно, где взимается старое мыто, от повинностей и послушания городскому уряду, от его власти и от постоя гостей. Дом находится на Мостовой улице, по правую руку при движении от моста, между домами Павла, бывшего гродненского войта (в OCR сколка), и Ивана Москвитина, тылом к плацу Тимешка Терепковича (чтение фамилии неуверенное). Освобождение предназначено для спокойного сбора и безопасного хранения мыта и действует лишь пока мыто собирается в этом доме. Никто, какого бы состояния он ни был, не вправе останавливаться там без разрешения самого скарбного либо его фактора, в том числе во время роков, рочков и поветовых сеймиков; городской уряд не должен иметь власти над домом. Если из мытного дома кому-либо будет причинена обида, правосудия против скарбного как королевского урядника следует искать перед гродским урядом. Король приказывает соблюдать лист, скрепляемый его подписью и печатью; писарь Ярош Волович. Это условный иммунитет определённого мытного дома, без нового пожалования собственности и без постоянного освобождения после прекращения сбора мыта. Wersja polska · nr 540Osoby, role i urzędyŁukasz Mamonicz — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Paweł (nazwisko niepewne) — sąsiedni posiadacz Iwan Moskwityn — sąsiedni posiadacz Tymieszko Terepkowicz [?] — sąsiedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaGrodno — obszar wymieniony przy dobrach Dom w Grodnie przy ulicy Mostowej — dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 22 czerwca 1593 r. Zygmunt III, na prośbę Łukasza Mamonicza, skarbnego litewskiego i starosty dziśnieńskiego, uwalnia jego dom w Grodnie, w którym pobiera się stare cło, od powinności i posłuszeństwa urzędowi miejskiemu, od jego władzy oraz od kwaterowania gości. Dom leży przy ulicy Mostowej, po prawej stronie jadąc od mostu, pomiędzy domami Pawła, byłego wójta grodzieńskiego (nazwisko niepewne), i Iwana Moskwityna, tyłem do placu Tymieszka Terepkowicza (odczyt nazwiska niepewny). Zwolnienie służy spokojniejszemu poborowi i bezpieczniejszemu przechowywaniu cła i obowiązuje tylko tak długo, jak długo cło będzie pobierane w tym domu. Nikt, niezależnie od stanu, nie może się tam zatrzymywać bez zgody samego skarbnego albo jego faktora, także podczas roków, roczków i sejmików powiatowych; urząd miejski nie ma mieć nad domem władzy. Gdyby z domu celnego wynikła czyjaś krzywda, sprawiedliwości należy dochodzić przeciw skarbnemu jako urzędnikowi królewskiemu przed urzędem grodzkim. Król nakazuje przestrzeganie listu, opatrywanego jego podpisem i pieczęcią; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Jest to warunkowy immunitet konkretnego domu celnego, bez nadania nowej własności i bez trwałego zwolnienia po ustaniu poboru cła. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1035Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1036РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 541. Дисненское держание Лукашу Мамоничу, скарбному ВКЛЛисты рукописи / Karty rękopisu487r; 487v Дата акта / Data aktu1593-06-22 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 549 SML VI: 549 Лица, роли и должностиЛукаш Мамонич — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Павел Пац — прежний держатель Стефан — выдавший прежнее пожалование Ярош Волович — писарь ГеографияДисенская — владение Мстиславль — территория должности Дисна — территория, названная при владении Варшава — место выдачи акта Левковщинью [?] — имение Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 22 июня 1593 г. Сигизмунд III предоставляет Лукашу Мамоничу, скарбному Великого княжества Литовского, пожизненное держание Дисненской державы после добровольной уступки Павла Паца, названного в акте мстиславским воеводой и дисненским державцей. Пац получил державу от предшественника короля Стефана и уступил своё право вместе со всем владением в распоряжение монарха. В пожалование входят замок и город Дисна с мещанами и войтовством, волость с осадными и тяглыми подданными, фольварк в записи OCR левковщинью, дворовая пашня, все принадлежности и доходы в том объёме, в каком ими пользовался Пац. Король вознаграждает верное, усердное и полезное исполнение должности скарбного и желает поощрить Мамонича к дальнейшей службе. Новый державца должен до конца жизни держать и использовать державу и собирать себе все чинши и подати города и волости. Он не обязан нести иные повинности или представлять отчётность королю и скарбу, с прямо оговорённым исключением ежегодной уплаты 40 коп литовских грошей из этой державы. Предусмотрены королевская подпись и привесная печать Великого княжества; писарь Ярош Волович. Мстиславская связь обусловлена урядом прежнего держателя, а не местоположением пожалованного имения. Пожизненное право дано самому Мамоничу, без упоминания жены, наследования или отдельного вдовьего преемства; фольварк не отождествлён с современным населённым пунктом. Wersja polska · nr 541Osoby, role i urzędyŁukasz Mamonicz — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Paweł Pac — poprzedni posiadacz Stefan — wystawca wcześniejszego nadania Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaDziśnieńska — dobra Mścisław — obszar urzędu Dzisna — obszar wymieniony przy dobrach Warszawa — miejsce wystawienia aktu [?] — majątek Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 22 czerwca 1593 r. Zygmunt III nadaje dożywotnio Łukaszowi Mamoniczowi, skarbnemu Wielkiego Księstwa Litewskiego, dzierżawę dziśnieńską po dobrowolnym ustąpieniu Pawła Paca, nazwanego w akcie wojewodą mścisławskim i dzierżawcą dziśnieńskim. Pac otrzymał ją od poprzednika króla, Stefana, i odstąpił swe prawo wraz z całością posiadłości do dyspozycji monarchy. Nadanie obejmuje zamek i miasto Dzisnę z mieszczanami i wojtostwem, włość z poddanymi osadnymi i ciągłymi, folwark zapisany jako левковщинью, dworską ziemię orną oraz wszystkie przynależności i dochody, w takim zakresie, w jakim korzystał z nich Pac. Król wynagradza wierne, pracowite i pożyteczne sprawowanie urzędu skarbnego i chce zachęcić Mamonicza do dalszej służby. Nowy dzierżawca ma przez całe życie trzymać i użytkować dzierżawę oraz pobierać dla siebie wszelkie czynsze i podatki miasta i włości. Nie jest zobowiązany do innych powinności ani składania rachunków królowi i skarbowi, z wyraźnym wyjątkiem corocznej zapłaty 40 kop groszy litewskich z tej dzierżawy. Dokument przewiduje podpis królewski i przywieszenie pieczęci Wielkiego Księstwa; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Związek z Mścisławiem wynika z urzędu wcześniejszego posiadacza, nie z położenia nadawanego majątku. Akt daje dożywocie samemu Mamoniczowi, bez wymienienia żony, dziedziczenia lub osobnej sukcesji wdowiej; nazwy folwarku nie utożsamiono z nowoczesną miejscowością. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1036Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1037РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2SML VI: 0245L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 542. Минское воеводство Яну Абрамовичу на ВорнянахЛисты рукописи / Karty rękopisu487v; 488r; 488v Дата акта / Data aktu1593-06-22 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 550 SML VI: 550 Лица, роли и должностиЯн Абрамович — получатель права Стефан — прежний государь Сигизмунд III — выдавший документ Богдан Сапега — предшественник Ярош Волович — писарь ГеографияВорняны — упомянутое место Минск — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 22 июня 1593 г. Сигизмунд III предоставляет Яну Абрамовичу на Ворнянах минское воеводство, освободившееся после смерти воеводы Богдана Сапеги, и принимает его в число панов рады. Получатель назван дерптским президентом в Лифляндской земле, лидским и кесским старостой. Пространное обоснование отмечает достойные поступки, заботу о чести своего дома и примере для потомства, затратную службу королю Стефану за счёт собственного имущества и дальнейшую усердную службу нынешнему монарху и Речи Посполитой Короны и Великого княжества. Награда должна поощрить его к дальнейшим услугам. Пожалована старинная сенаторская должность со всеми подобающими полномочиями, доходами, почётом и местом в раде; исполнять её надлежит по образцу прежних минских воевод. Право действует до смерти получателя либо до более раннего возведения королём в высшую должность. Ворняны обозначают получателя, а не вновь пожалованное имение. Предусмотрены королевская подпись и привесная печать Великого княжества; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 542Osoby, role i urzędyJan Abramowicz — odbiorca prawa Stefan — poprzedni władca Zygmunt III — wystawca Bohdan Sapieha — poprzednik Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWorniany — miejsce wspomniane Mińsk — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 22 czerwca 1593 Zygmunt III nadaje Janowi Abramowiczowi na Wornianach województwo mińskie, wakujące po śmierci wojewody Bohdana Sapiehy, i przyjmuje go do grona panów rady. Odbiorcę określono jako prezydenta derpskiego w ziemi inflanckiej oraz starostę lidzkiego i kieskiego. Rozbudowane uzasadnienie przypomina jego godne postępowanie, troskę o honor domu i przykład dla potomstwa, kosztowne służby z własnego majątku królowi Stefanowi oraz dalszą pilną służbę obecnemu monarsze i Rzeczypospolitej Korony i Wielkiego Księstwa. Nagroda ma zachęcić go do dalszych usług. Otrzymuje dawną godność senatorską ze wszystkimi należnymi uprawnieniami, dochodami, czcią i miejscem w radzie przypisanym temu urzędowi; ma sprawować go jak poprzedni wojewodowie mińscy. Prawo trwa do jego śmierci albo wcześniejszego wyniesienia przez króla na wyższą godność. Worniany są określeniem odbiorcy, nie nowo nadanym majątkiem. Przywilej przewiduje podpis królewski i przywieszenie pieczęci Wielkiego Księstwa; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1037Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1038Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1039РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 543. Сеножать Стаи над Сожем мстиславскому войтуЛисты рукописи / Karty rękopisu488v; 489r Дата акта / Data aktu1593-06-22 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 551 SML VI: 551 Лица, роли и должностиВасиль Романович — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Пётр Пац — судья Иваном Олехнович — сторона дела Ярош Волович — писарь ГеографияСтаи — владение Река Сож — природная граница Мстиславль — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 22 июня 1593 г. Сигизмунд III подтверждает Василю Романовичу, войту города Мстиславля, право на сеножать в урочище Стаи над Сожем, ему самому, жене, детям и потомкам. Войт предъявил подписанный и опечатанный судовый лист мстиславского старосты Петра Паца. Лист излагал его жалобу против Ивана Олехновича, мстиславского протопопа, о собственной сеножати, издавна данной ему ревизорами за плату; рассмотрев предъявленное письменное доказательство, староста оставил сеножать за войтом. Романович просил короля сохранить это решение и подтвердить право также семье и потомкам. Король признаёт просьбу справедливой и разрешает перечисленным лицам держать и использовать сеножать, сохраняя обязанность платить мстиславскому уряду плату по ревизорскому постановлению. Достоверный размер платежа или покоса здесь не установлен. Подтверждение опирается на прежнее надание и судебное оставление участка за получателем и не освобождает от платы. Предусмотрены королевская подпись и печать; писарь Ярош Волович. Собственный заголовок и внутренний реестр называют Василя Романовича, тогда как оба систематических реестра сокращают содержание до подтверждения сеножати войту; SML сохраняет вариант названия w stawach против чтения Стаи в акте и RGADA. Wersja polska · nr 543Osoby, role i urzędyWasil Romanowicz — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Piotr Pac — sędzia Iwan Olechnowicz — strona sprawy Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaStaje — dobra Rzeka Soż — granica naturalna Mścisław — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 22 czerwca 1593 Zygmunt III potwierdza Wasylowi Romanowiczowi, wójtowi miasta Mścisławia, prawo do sianożęci w uroczysku Staje nad Sożem, jemu samemu, żonie, dzieciom i potomkom. Wójt przedłożył podpisany i opieczętowany list sądowy starosty mścisławskiego Piotra Paca. Dokument ten opisywał jego skargę przeciw Iwanowi Olechnowiczowi, protopopowi mścisławskiemu, dotyczącą własnej sianożęci dawniej nadanej mu przez rewizorów za opłatą; po rozpoznaniu przedstawionego dowodu starosta pozostawił ją przy wójcie. Romanowicz prosił króla o utrzymanie tego rozstrzygnięcia i potwierdzenie prawa także rodzinie i potomkom. Król uznaje prośbę za słuszną i zezwala wymienionym osobom trzymać oraz użytkować sianożęć, zachowując obowiązek płacenia urzędowi mścisławskiemu opłaty według postanowienia rewizorskiego. Nie podano tu pewnej wysokości opłaty ani wymiaru pokosu. Potwierdzenie odwołuje się do wcześniejszego nadania i sądowego pozostawienia gruntu przy odbiorcy, nie stanowi zwolnienia od płatności. Przewidziano podpis królewski i pieczęć; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Własny nagłówek i rejestr wewnętrzny wymieniają Wasyla Romanowicza, podczas gdy oba rejestry systematyczne skracają treść do potwierdzenia sianożęci wójtowi; SML zachowuje wariant nazwy w stawach wobec odczytu Staje w akcie i RGADA. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1039Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1040РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2SML VI: 0245L2Карточка № 544. Гродненское стольничество Яну МелешкуЛисты рукописи / Karty rękopisu489r; 489v Дата акта / Data aktu1593-06-23 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 552 SML VI: 552 Лица, роли и должностиЯн Мелешко — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Волович — писарь ГеографияГродно — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 23 июня 1593 г. Сигизмунд III предоставляет Яну Мелешку, земянину Гродненского повета, земский уряд стольника в этом повете. Привилей вознаграждает верные и добродетельные службы, которые получатель с молодости нёс прежним польским королям и великим князьям литовским и Речи Посполитой, не щадя здоровья и имущества, и должен поощрить его к дальнейшим королевским и земским службам. Мелешко обязан исполнять уряд, занимать на сеймиках положенное ему по праву место и подавать своё мнение о нуждах Речи Посполитой, пользуясь подобающими стольничеству почётом и властью. Эти права действуют до его смерти либо до более раннего лучшего обеспечения монархом. Предусмотрены королевская подпись и приложенная печать; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 544Osoby, role i urzędyJan Mieleszko — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaGrodno — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 23 czerwca 1593 Zygmunt III nadaje Janowi Mieleszce, ziemianinowi powiatu grodzieńskiego, ziemski urząd stolnika w tym powiecie. Przywilej wynagradza wierne i cnotliwe służby, które odbiorca od młodości świadczył poprzednim królom polskim i wielkim książętom litewskim oraz Rzeczypospolitej, nie szczędząc zdrowia i majątku; ma także zachęcić go do dalszych służb królewskich i ziemskich. Mieleszko powinien wykonywać urząd, zajmować na sejmikach należne mu według prawa miejsce i przedstawiać zdanie o potrzebach Rzeczypospolitej, korzystając z czci oraz władzy związanych ze stolnikostwem. Prawa te trwają do jego śmierci albo wcześniejszego lepszego opatrzenia przez monarchę. Dokument przewiduje podpis królewski i przyciśnięcie pieczęci; pisarzem jest Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1040Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1041РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 545. Грабово в Мозырском повете Лаврину ЛовейкеЛисты рукописи / Karty rękopisu489v; 490r Дата акта / Data aktu1593-06-24 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 553 SML VI: 553 Лица, роли и должностиЛаврин Стефанович Ловейко — получатель права Телкцы [?] — прежний держатель Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Волович — писарь ГеографияГрабово — владение Мозырь — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 24 июня 1593 г. Сигизмунд III предоставляет пожизненно Лаврину Стефановичу Ловейке, подстолию Мозырского повета и слуге канцелярии Великого княжества Литовского, село Грабово в этом повете, состоящее из четырёх оселых служб. Владение вернулось в свободное распоряжение короля после смерти местного земянина, фамилия которого осторожно прочитана как Телица(?). Ловейко просил о пожизненном пожаловании, и король признаёт просьбу справедливой, учитывая его верные, усердные и честные службы сначала при скарбе, затем в литовской канцелярии. Получатель должен держать и использовать село со всеми оселыми подданными, пустыми грунтами, лесами, борами, гаями, сеножатями, озёрами, ставами, бортным деревом, пущей и всеми прежними принадлежностями и доходами. До конца жизни он не обязан с этого пожалования нести повинности перед королём и скарбом или представлять отчётность. Четыре службы не пересчитаны в волоки. Предусмотрены королевская подпись и печать; писарь собственного списка LM77 Ярош Волович. Wersja polska · nr 545Osoby, role i urzędyŁawryn Stefanowicz Łowejko — odbiorca prawa Telica? — poprzedni posiadacz Zygmunt III — wystawca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaHrabowo — dobra Mozyrz — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 24 czerwca 1593 Zygmunt III nadaje dożywotnio Ławrynowi Stefanowiczowi Łowejce, podstolemu powiatu mozyrskiego i słudze kancelarii Wielkiego Księstwa Litewskiego, wieś Hrabowo w tym powiecie, obejmującą cztery osiadłe służby. Dobra wróciły do swobodnego rozporządzenia królewskiego po śmierci tamtejszego ziemianina, którego nazwisko odczytano ostrożnie jako Telica(?). Łowejko prosił o ich dożywotnie nadanie, a król uznaje prośbę za słuszną i uwzględnia jego wierne, pilne i uczciwe służby, najpierw przy skarbie, następnie w kancelarii litewskiej. Odbiorca ma trzymać i użytkować wieś ze wszystkimi osiadłymi poddanymi, pustymi gruntami, lasami, borami, gajami, sianożęciami, jeziorami, stawami, drzewem bartnym, puszczą i wszystkimi dotychczasowymi przynależnościami oraz pożytkami. Do końca życia nie jest zobowiązany z tego nadania do powinności wobec króla i skarbu ani składania rachunków. Cztery służby nie zostały przeliczone na włóki. Przywilej przewiduje podpis królewski i pieczęć; pisarzem własnego przekazu LM77 jest Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1041Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1042РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 546. Виленское войское Мартину АбрамовичуЛисты рукописи / Karty rękopisu490r; 490v Дата акта / Data aktu1593-06-24 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 554 SML VI: 554 Лица, роли и должностиМартин Абрамович — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Ян Абрамович — предшественник Ярош Волович — писарь ГеографияВильна — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 24 июня 1593 г. Сигизмунд III предоставляет Мартину Абрамовичу, до того столнику Виленского воеводства, должность войского этого воеводства. Король вновь принял её в своё распоряжение после возведения Яна Абрамовича на Ворнянах, дерптского президента в Инфлянтской земле, лидского и кесского старосты и виленского войского, на Минское воеводство. Учитывая честные службы Мартина Речи Посполитой, король выдаёт ему привилей на войское, одновременно принимая его прежний уряд столника в королевское распоряжение. Мартин должен лично занимать новый уряд и пользоваться всей властью, местом и доходами, издавна к нему принадлежавшими, до конца жизни либо до иного возвышения королём. Речь об уряде войского, а не о войтовстве или воинском подразделении; родство обоих Абрамовичей актом не установлено. Предусмотрены королевская подпись и печать; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 546Osoby, role i urzędyMarcin Abramowicz — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Jan Abramowicz — poprzednik Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWilno — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 24 czerwca 1593 Zygmunt III nadaje Marcinowi Abramowiczowi, dotychczasowemu stolnikowi województwa wileńskiego, urząd wojskiego w tym województwie. Król objął ten urząd ponownie do swego rozporządzenia po wyniesieniu Jana Abramowicza na Wornianach, prezydenta w ziemi inflanckiej derptskiego, starosty lidzkiego i kieskiego oraz wojskiego wileńskiego, na województwo mińskie. Mając wiadomość o uczciwych posługach Marcina dla Rzeczypospolitej, udziela mu przywileju na wojskie, odbierając zarazem jego dotychczasowy urząd stolnika do dyspozycji królewskiej. Marcin ma osobiście piastować nowy urząd oraz korzystać z wszelkiej władzy, miejsca i pożytków od dawna do niego należących aż do śmierci albo innego wywyższenia przez króla. Mowa o urzędzie wojskiego, a nie o wójtostwie czy oddziale wojska; akt nie ustanawia pokrewieństwa między oboma Abramowiczami. Przywilej opatrzono formułą podpisu królewskiego i pieczęci; pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1042Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1043РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245L2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 547. Мстиславское воеводство Иерониму ХодкевичуЛисты рукописи / Karty rękopisu490v; 491r; 491v Дата акта / Data aktu1593-06-24 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 555 SML VI: 555 Лица, роли и должностиИероним Ходкевич — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Павел Пац — прежний держатель Стефан, король — прежний государь Ярош Волович — писарь ГеографияМстиславль — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 24 июня 1593 г. Сигизмунд III возводит Иеронима Ходкевича, до того конюшего Великого княжества Литовского, на Мстиславское воеводство, освободившееся вследствие возвышения Павла Паца на Рожанке на «паньство Виленское» (виленскую каштелянию). Пространное обоснование отмечает знатность и древность рода, личную добродетель и достойное поведение Иеронима, заботу о славе дома и примере для потомства. Воспитание в иностранных государствах и землях представлено как подготовка к службе польским королям и Речи Посполитой Короны и Великого княжества. Ходкевич служил покойному королю Стефану, не жалея значительных расходов из собственного имения, а при нынешнем государе усердно исполнял уряд конюшего. Упомянуты также заслуги предков перед прежними монархами и Речью Посполитой: твёрдый и мудрый совет в мирное время и отпор неприятелю во время войны. Король считает достойную награду и возвышение способом почтить добродетель и побудить к дальнейшей службе, принимает Иеронима в число панов рады и берёт конюшество в своё распоряжение. Он жалует древнее достоинство Мстиславского воеводства со всеми принадлежностями, честью, почётом, властью и доходами; Иероним должен занимать соответствующее уряду место в лавице панов рады и исполнять должность подобно прежним воеводам. Пожалование действует до конца его жизни либо до возведения королём на большее достоинство. Наследование уряда потомством не установлено, хотя потомство упомянуто в обосновании. Предусмотрены королевская подпись и привешивание печати Великого княжества Литовского; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 547Osoby, role i urzędyHieronim Chodkiewicz — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Paweł Pac — poprzedni posiadacz Stefan, król i poprzednik wystawcy — poprzedni władca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMścisław — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 24 czerwca 1593 Zygmunt III wynosi Hieronima Chodkiewicza, dotychczasowego koniuszego Wielkiego Księstwa Litewskiego, na województwo mścisławskie, opróżnione wskutek awansu Pawła Paca na Różance na „państwo wileńskie” (kasztelanię wileńską). Rozbudowane uzasadnienie odwołuje się do zacności i starożytności rodu, osobistej cnoty i chwalebnego postępowania Hieronima, troski o sławę domu oraz wzoru dla potomstwa. Wychowanie w obcych państwach i krajach przedstawiono jako przygotowanie do służby polskim królom oraz Rzeczypospolitej Korony i Wielkiego Księstwa. Chodkiewicz służył zmarłemu królowi Stefanowi, nie szczędząc znacznych kosztów z własnego majątku, a za obecnego panowania pilnie wykonywał urząd koniuszego. Wspomniano też zasługi przodków wobec wcześniejszych monarchów i Rzeczypospolitej: stateczną, mądrą radę w pokoju i odpór nieprzyjacielowi podczas wojny. Król uznaje godną nagrodę i wywyższenie za sposób uczczenia cnoty oraz zachętę do dalszej służby, przyjmuje Hieronima do grona panów rady i odbiera koniuszostwo do swego rozporządzenia. Nadaje mu dawne dostojeństwo województwa mścisławskiego ze wszystkimi przynależnościami, czcią, powagą, władzą i pożytkami; Hieronim ma zajmować właściwe temu urzędowi miejsce w ławie panów rady i sprawować go jak poprzedni wojewodowie. Nadanie obowiązuje do końca jego życia albo do wyniesienia przez króla na większe dostojeństwo. Nie ustanawia dziedziczenia urzędu przez potomstwo, mimo jego wzmiankowania w uzasadnieniu. Przywilej przewiduje podpis królewski i przywieszenie pieczęci Wielkiego Księstwa Litewskiego; pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1043Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1044Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1045РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2SML VI: 0245R2Карточка № 548. Виленская каштеляния Павлу ПацуЛисты рукописи / Karty rękopisu491v; 492r Дата акта / Data aktu1593-06-25 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 556 SML VI: 556 Лица, роли и должностиПавел Пац — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Ян Кишка — прежний держатель Стефан, король — прежний государь Ярош Волович — писарь ГеографияВильна — территория должности Мстиславль — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 25 июня 1593 г. Сигизмунд III жалует Павлу Пацу на Рожанке, до того мстиславскому воеводе, виленскую каштелянию, вернувшуюся в королевское распоряжение после смерти Яна Кишки. Основанием названы знатность дома и значительные, верные и дорогостоящие заслуги Паца перед прежними монархами, нынешним государем и Речью Посполитой. Как добрый и мудрый сенатор он служил обдумыванием дел и советом, нёс расходы в порученных ему делах, а при каждой экспедиции короля Стефана против великого князя московского выставлял за собственный счёт значительные конные и пешие почты. Во время войн он не щадил здоровья, подвергался опасности пролития крови и нёс значительные потери имущества. Король желает отметить эти заслуги и побудить Паца к дальнейшей службе, возвышает его в лавице панов рады, жалует древнее достоинство каштелянии со всеми принадлежностями, честью, почётом, властью и доходами, одновременно принимая Мстиславское воеводство в своё распоряжение. Пац должен занимать соответствующее новому уряду место в раде и исполнять должность подобно прежним панам виленским, до конца жизни либо до возведения королём на большее достоинство. Численность почтов и суммы расходов не указаны; мстиславская связь относится к уступаемому уряду, а не к расположению пожалованных имений. Предусмотрены королевская подпись и привешивание печати Великого княжества Литовского; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 548Osoby, role i urzędyPaweł Pac — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Jan Kiszka — poprzedni posiadacz Stefan, król i poprzednik wystawcy — poprzedni władca Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaWilno — obszar urzędu Mścisław — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 25 czerwca 1593 Zygmunt III nadaje Pawłowi Pacowi na Różance, dotychczasowemu wojewodzie mścisławskiemu, kasztelanię wileńską, która po śmierci Jana Kiszki wróciła do dyspozycji królewskiej. Uzasadnia nadanie zacnością domu oraz wielkiej wagi, wiernymi i kosztownymi zasługami Paca wobec poprzednich monarchów, obecnego króla i Rzeczypospolitej. Jako dobry i mądry senator służył on rozważaniem spraw i radą, ponosił wydatki w powierzonych mu zadaniach, a przy każdej wyprawie króla Stefana przeciw wielkiemu księciu moskiewskiemu wystawiał na własny koszt znaczne poczty konne i piesze. W czasie wojen nie szczędził zdrowia, narażał się na przelanie krwi i ponosił znaczne straty majątkowe. Król chce te zasługi wyróżnić i zachęcić Paca do dalszej służby, podwyższa go w ławie panów rady, nadaje dawne dostojeństwo kasztelanii ze wszystkimi przynależnościami, należną czcią, powagą, władzą i pożytkami, odbierając zarazem województwo mścisławskie do swego rozporządzenia. Pac ma zajmować właściwe nowemu urzędowi miejsce w radzie i sprawować go jak poprzedni panowie wileńscy, do końca życia albo do wywyższenia przez króla większym dostojeństwem. Nie określono liczebności pocztów ani sum wydatków; mścisławska więź dotyczy ustępowanego urzędu, nie położenia nadanych dóbr. Przywilej przewiduje podpis królewski i przywieszenie pieczęci Wielkiego Księstwa Litewskiego; pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1045Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1046РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2SML VI: 0245R2Карточка № 549. Конюшество Павлу СапегеЛисты рукописи / Karty rękopisu492v; 493r Дата акта / Data aktu1593-06-25 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 557 SML VI: 557 Лица, роли и должностиПавел Сапеге — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Ярош Корыцкий — предшественник Якуб Пясецкий — предшественник Иероним Ходкевич — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияМстиславль — территория должности Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 25 июня 1593 г. Сигизмунд III жалует дворянину королевского двора Павлу Сапеге уряд конюшего Великого княжества Литовского, освободившийся после возведения Иеронима Ходкевича в раду и на Мстиславское воеводство. Учтены древность дома Сапег и его заслуги, а также верные, усердные и дорогостоящие службы Павла при дворе Стефана и нынешнего короля. Сапега получает уряд со всеми машталерами и конюхами, властью над королевскими конями, стадами и конюшнями, обычными прерогативами и доходами, как прежние конюшие Ярош Корыцкий и Якуб Пясецкий, до конца жизни либо до лучшего и более полезного королевского обеспечения. Подскарбий должен по извещению предоставлять средства на нужды коней и стад. Для восстановления прежней целостности и власти уряда предусмотрен возврат принадлежавших ему машталерских и конюших сёл, ранее розданных разным лицам, после смерти их держателей; король обязуется не передавать их впредь в другие руки. Машталеры и конюхи, ныне и впоследствии относящиеся к уряду, должны подчиняться конюшему. Заключительная оговорка освобождает конюшего от повинности перед скарбом; точное чтение обозначения этой повинности как отчётности или службы остаётся неуверенным. Число сёл, коней и размеры расходов не указаны; мстиславское упоминание объясняет продвижение предшественника. Привилей с королевскими подписью и печатью; писарь Ярош Волович. Wersja polska · nr 549Osoby, role i urzędyPaweł Sapieha — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Jarosz Korycki — poprzednik Jakub Piasecki — poprzednik Hieronim Chodkiewicz — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaMścisław — obszar urzędu Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 25 czerwca 1593 Zygmunt III nadaje dworzaninowi Pawłowi Sapieże urząd koniuszego Wielkiego Księstwa Litewskiego, opróżniony po wyniesieniu Hieronima Chodkiewicza do rady i na województwo mścisławskie. Uwzględnia starożytność domu Sapiehów i jego zasługi oraz wierne, pilne i kosztowne posługi Pawła na dworze za Stefana i obecnego króla. Sapieha obejmuje urząd ze wszystkimi masztalerzami i koniuchami, władzą nad królewskimi końmi, stadami i stajniami oraz zwyczajowymi prerogatywami i pożytkami, jak wcześniejsi koniuszowie Jarosz Korycki i Jakub Piasecki, do końca życia albo lepszego i pożyteczniejszego opatrzenia królewskiego. Podskarbi ma zapewniać środki na potrzeby koni i stad po zawiadomieniu. Dla przywrócenia dawnej całości i władzy urzędu przewidziano odzyskiwanie należących do niego wsi masztalerskich i koniuchów, wcześniej rozdanych różnym osobom, po zejściu ich posiadaczy; król zobowiązuje się nie oddawać ich ponownie w inne ręce. Masztalerze i koniuchowie obecnie oraz w przyszłości należący do urzędu mają podlegać koniuszemu. Końcowa klauzula zwalnia koniuszego z powinności wobec skarbu; dokładny odczyt określenia tej powinności, jako rozliczenia lub służby, pozostaje niepewny. Akt nie podaje liczby wsi, koni ani wysokości nakładów; mścisławska wzmianka objaśnia awans poprzednika. Przywilej z podpisem i pieczęcią królewską; pisarz Jarosz Wołłowicz. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1047Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1048РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2SML VI: 0245R2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 550. Внесение подтверждения продажи Опольского именияЛисты рукописи / Karty rękopisu496v; 493r Дата акта / Data aktu?-?-? Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 558 SML VI: 558 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1567-08-19 Лица, роли и должностиЮрий Юрьевич Остик — покупатель Федорою Ивановною — продавец Василий — сонаследник Марына — дочь Ивана Иван — покойный сонаследник Сидор — отец Сигизмунд Август — выдавший документ Сигизмунд III — выдавший документ Ян Казановский — лицо, предъявившее документ Федор Сидорович Копоть — продавец Гаврило Иванович Горностай — свидетель Григорей Трызна — свидетель Станислав Нарушевич — свидетель ГеографияОпольское — владение Брест — юрисдикция владения Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияСигизмунд III велит внести в книги канцелярии и выдать Яну Казановскому, земянину Люблинского воеводства, выпись предъявленного подтверждения Сигизмунда Августа о продаже части Ополя в Берестейском повете на Подляшье покойному мстиславскому воеводе и браславскому старосте Юрию Юрьевичу Остику: оригинал касается также других лиц и не может постоянно сопровождать Казановского в его делах. В подтверждении и включённой купчей Федор Сидорович Копоть с женой Федорой Ивановной добровольно продают за полученные 3000 коп грошей литовской монеты и счёта свою треть наследственного Ополя с отдельно построенным двором, посевами и хлебом, плодовыми и хмелевыми садами, землями, лесами, сенокосами, водами, мельницами, бортями, ловами и входами, боярами, тяглыми и данными людьми, огородниками, денежными и медовыми данями, всеми повинностями и доходами. Имение ранее купил у Светоши их отец Сидор Копоть, королевский маршалок и писарь; после его смерти оно досталось Федору и братьям Ивану и Василию и было разделено лишь временно, не окончательно. Деньги нужны на частые военные походы; королевское подтверждение упоминает также выкуп заложенных отчин. Стороны ссылаются на свободу распоряжения имениями по постановлению Берестейского сейма 1566 г. Покупатель, его жена, дети и потомки получают вечное владение, право расширять и отчуждать долю, а при её неравенстве требовать окончательного раздела натрое с Василием и Мариной, дочерью покойного Ивана. Продавцы отказываются от прав, отменяют конкурирующие грамоты и отвечают за очистку от притязаний; за нарушение назначены 1000 коп грошей королю и двойное возмещение покупателю убытков и расходов по его слову без присяги и доказательства, в том числе при повторном нарушении. Убыль при разделе возмещается вводом с поветовым возным в равноценные другие владения продавцов без отдельного суда. Купчая дана в Городне 19 августа 1567 г. с печатями супругов и подписью Федора; свидетели — Гаврило Иванович Горностай, минский воевода и каменецкий староста, Григорий Трызна, подляшский каштелян, и Станислав Нарушевич, виленский тивун и тогдашний земский поборца. Сигизмунд Август принял личное признание супругов и выдал Остику выпись с подписью и печатью. Продолжение даты его подтверждения и заключительные слова на повреждённом л.496об остаются неуверенными; дата внешнего внесения при Сигизмунде III не установлена. Мстиславль обозначает уряд покупателя, а не местонахождение Ополя. Wersja polska · nr 550Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1567-08-19 Osoby, role i urzędyJerzy Ostyk — nabywca Fedora Iwanowna — sprzedawca Wasyl Kopoć — współspadkobierca Maryna — córka Iwana Iwan Kopoć — zmarły współspadkobierca Sidor Kopoć — ojciec Zygmunt August — wystawca Zygmunt III — wystawca Jan Kazanowski — osoba przedkładająca dokument Fedor Kopeć — sprzedawca Hawryło Iwanowicz Hornostaj — świadek Hrehory Tryzna — świadek Stanisław Naruszewicz — świadek GeografiaOpolskie — dobra Brześć — jurysdykcja dóbr Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III poleca wpisać do ksiąg kancelarii i wydać Janowi Kazanowskiemu, ziemianinowi województwa lubelskiego, wypis przedstawionego potwierdzenia Zygmunta Augusta dotyczącego sprzedaży części Opola w powiecie brzeskim na Podlasiu zmarłemu wojewodzie mścisławskiemu i staroście brasławskiemu Jerzemu Juriewiczowi Ostykowi; oryginał dotyczy także innych osób i nie może stale towarzyszyć Kazanowskiemu w jego sprawach. W potwierdzeniu i transumowanej umowie Fedor Sidorowicz Kopoć z żoną Fedorą Iwanowną dobrowolnie sprzedają za otrzymane 3000 kop groszy monety i liczby litewskiej swoją trzecią część dziedzicznego Opola wraz z osobno zbudowanym dworem, zasiewami, zbożem, sadami owocowymi i chmielowymi, ziemiami, lasami, sianokosami, wodami, młynami, barciami, łowami i wchodami, bojarami, ludźmi ciągłymi i dannymi, ogrodnikami, daninami pieniężnymi i miodowymi oraz wszystkimi powinnościami i dochodami. Majątek kupił wcześniej od Świętoszy ich ojciec Sidor Kopoć, marszałek i pisarz królewski; po jego śmierci przypadł Fedorowi oraz braciom Iwanowi i Wasylowi, podzielony dotąd tylko prowizorycznie, nie ostatecznie. Pieniądze są potrzebne na częste wyprawy wojenne, a królewskie potwierdzenie wymienia również wykup zastawionych dóbr ojczystych; przywołano swobodę rozporządzania majątkami ustanowioną na sejmie brzeskim 1566 r. Nabywca, jego żona, dzieci i potomkowie mogą wieczyście dzierżyć, powiększać i dowolnie zbywać nabytą część, a w razie nierówności dochodzić ostatecznego podziału na trzy części z Wasylem oraz Maryną, córką zmarłego Iwana. Sprzedający zrzekają się praw, unieważniają konkurencyjne listy i odpowiadają za ewikcję; za naruszenie zastrzeżono 1000 kop groszy królowi oraz podwójne szkody i nakłady nabywcy na jego oświadczenie bez przysięgi i dowodu, także przy ponownym naruszeniu. Ubytek przy podziale ma być wyrównany równoważnym wejściem z woźnym do innych dóbr sprzedających bez osobnego procesu. Umowę sporządzono w Grodnie 19 VIII 1567, z pieczęciami małżonków i podpisem Fedora; świadczyli Hawryło Iwanowicz Hornostaj, wojewoda miński i starosta kamieniecki, Hrehory Tryzna, kasztelan podlaski, oraz Stanisław Naruszewicz, ciwun wileński i ówczesny poborca ziemski. Zygmunt August przyjął osobiste zeznanie małżonków i wydał Ostykowi wypis z podpisem i pieczęcią. Dalsza formuła daty jego potwierdzenia oraz końcowe słowa na uszkodzonym 496v pozostają niepewne; daty zewnętrznego wpisu Zygmunta III nie ustalono. Mścisław występuje jako urząd nabywcy; nie jest miejscem położenia Opola. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1049Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1050Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1051Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1052Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1053Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1054Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1055Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1056Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1048РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 551. Внесение менового привилея ЕльскихЛисты рукописи / Karty rękopisu496v; 497r; 497v; 498r Дата акта / Data aktu1593-06-26 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 559 SML VI: 559 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1564-05-12 Лица, роли и должностиФедор Хлисту — предок Щасный Ельский — получатель права Гаврило Константинович Ельский — получатель права Лев Сапега — канцлер Василь Ходорович Поделчанин [?] — получатель права Сигизмунд III — выдавший документ Сигизмунд Август — выдавший документ Марина Кондратовна [?] — мать Юзеф Ельский — лицо, предъявившее документ Себастьян Дыбовский — ревизор Лаврын Война — ревизор Миколай Нарушевич — писарь География[?] — владение Кузница — юрисдикция владения Глинища — владение Почаницы [?] — владение Река Соколда — упомянутое место Слонимское болото — владение Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 26 июня 1593 г. Сигизмунд III велит внести в канцелярию и выдать под печатью выпись привилея Сигизмунда Августа, предъявленного земянином Юзефом Ельским, чтобы не подвергать оригинал опасности при пересылке в уряд; прежними получателями были его отец и дядя по отцу, Щасный и Гаврило Константиновичи Ельские. Привилей, выданный в Кнышине 12 мая 1564 г., разрешает их жалобу на изъятие при волочной помере наследственных земель, державшихся шляхетским правом в Гродненском повете, в урочище, записанном как Хлистовичи под Елкой [?]. Ревизоры Себастьян Дыбовский, справца гродненских дворов и державца остры́нский, озерский и новодворский, и дворянин Лаврин Война признали измерение 10 волок и 11 моргов; отдельно указана раздача 4 волок Яцку и Костюку Хливичам [?] и 2 Андрею Картыновичу на отдверническую службу. Мать братьев, Марина Кондратовна [?], не хотела предъявлять права, поскольку они служили всему дому, а не только этим сыновьям. Включён более ранний лист Сигизмунда Василю Ходоровичу Поделчанину [?], с упоминанием пожалований Витовта Федору Хлисту, прав Казимира и Александра и возврата отнятой Пыжовской [?] сеножати; лист датирован в Кракове 2 августа, индикта пятнадцатого, без выраженного года. Поскольку за изъятую отчину возмещения не дали, Сигизмунд Август пожаловал братьям взамен 5 королевских волок в Кузницком лесничестве между сёлами, записанными как Глинища и Почаница [?], и сеножати в двух местах: над Соколдкой у острова Сущович [?] 23 морга и 14 прутов, а при Слонимском Болоте над той же рекой 18 моргов и 9 прутов. Пожалование распространяется на жён, детей и потомков навечно, с пользованием доходами и свободным отчуждением, при военной службе вместе с гродненскими земянами; старостам, лесничим, ревизорам и комиссарам запрещено препятствовать владению. В привилее королевские подпись и печать и писарь Миколай Нарушевич; выпись 1593 г. подписал канцлер Лев Сапега. Внутренний реестр имеет Глинищохъ, RGADA — Klimiszczach, SML — искажённую форму: разночтение сохранено без отождествления селения. Общая помета RGADA о границах относится к позициям 559–560; отдельный лист 560 с этим актом не объединён. Wersja polska · nr 551Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1564-05-12 Osoby, role i urzędyFedor Chlist — przodek Szczęsny Jelski — odbiorca prawa Hawryła Jelski — odbiorca prawa Lew Sapieha — kanclerz Wasyl Chodorowicz Podjelczanin [?] — odbiorca prawa Zygmunt III — wystawca Zygmunt August — wystawca Marina Kondratówna [?] — matka Józef Jelski — osoba przedkładająca dokument Sebastian Dybowski — rewizor Ławryn Wojna — rewizor Mikołaj Naruszewicz — pisarz GeografiaKlimisz- [?] — dobra Kuźnica — jurysdykcja dóbr Gliniszcze — dobra Poczanice [?] — dobra Rzeka Sokołda — miejsce wspomniane Błoto słonimskie — dobra Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 26 czerwca 1593 Zygmunt III poleca wpisać do ksiąg kancelarii i wydać pod pieczęcią wypis przywileju Zygmunta Augusta, przedłożonego przez ziemianina Józefa Jelskiego, aby nie narażać oryginału przy przesyłaniu do urzędu; odbiorcami wcześniejszego przywileju byli jego ojciec i stryj, Szczęsny i Hawryło Konstantynowicze Jelscy. Przywilej, wystawiony w Knyszynie 12 V 1564, rozstrzyga ich skargę na zabranie podczas pomiary włócznej dziedzicznych gruntów, trzymanych prawem szlacheckim w powiecie grodzieńskim, w uroczysku zapisanym jako Chlistowicze pod Jełką [?]. Rewizorzy Sebastian Dybowski, sprawca dworów grodzieńskich i dzierżawca ostrzyński, ozierski i nowodworski, oraz dworzanin Ławryn Wojna przyznali wymierzenie 10 włók i 11 morgów; osobno wymieniono rozdzielenie 4 włók Jackowi i Kostukowi Chliwiczom [?] oraz 2 Andrzejowi Kartynowiczowi na służbę odźwierniczą. Matka braci, Marina Kondratówna [?], nie chciała okazać praw, gdyż służyły całemu domowi, a nie tylko tym synom. Włączono starszy list Zygmunta dla Wasyla Chodorowicza Podjelczanina [?], z przywołaniem nadań Witolda Fedorowi Chlistowi, praw Kazimierza i Aleksandra oraz zwrotu zabranej sianożęci Pyżowskiej [?]; list datowano w Krakowie 2 VIII, indykcji piętnastej, bez wyrażonego roku. Ponieważ za zabrane dziedzictwo nie dano rekompensaty, Zygmunt August nadał braciom w zamian 5 włók królewskich w leśnictwie kuźnickim, między siołami zapisanymi jako Glinišča i Počanica [?], oraz sianożęci w dwóch miejscach: nad Sokółdką koło ostrowu Suščovič [?] 23 morgi i 14 prętów, a przy Slonimskim Błocie nad tą rzeką 18 morgów i 9 prętów. Nadanie obejmuje żony, dzieci i potomków na wieczność, pobieranie pożytków i swobodne zbywanie, z obowiązkiem służby wojennej wraz z ziemianami grodzieńskimi; starostowie, leśniczowie, rewizorzy i komisarze nie mają przeszkadzać w posiadaniu. W przywileju podpis i pieczęć królewska oraz pisarz Mikołaj Naruszewicz; wypis z 1593 r. podpisał kanclerz Lew Sapieha. Rejestr wewnętrzny ma Gliniščy, RGADA Klimiszczach, SML zniekształconą formę nazwy: różnicy nie usunięto przez utożsamienie miejscowości. Wspólna marginalna uwaga RGADA o granicach dotyczy pozycji 559–560; odrębnego listu 560 nie połączono z niniejszym aktem. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1056Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1057Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1058Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1059РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 552. Внесение письма о мене сеножатей и входов ЕльскихЛисты рукописи / Karty rękopisu498v; 499r Дата акта / Data aktu1593-06-26 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 560 SML VI: 560 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1572-01-13 Лица, роли и должностиАдам Пильховский — адресат Матфей Островский — адресат Якуб Лашковский — адресат Гаврило Константинович Ельский — получатель права Щасный Ельский — получатель права Лаврын Война — уполномоченный Юзеф Ельский — лицо, предъявившее документ ГеографияКузница — юрисдикция владения Варшава — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 26 июня 1593 г. Сигизмунд III велит внести в канцелярию и выдать Юзефу Ельскому под печатью видимус листа Сигизмунда Августа из Варшавы от 13 января 1572 г., предъявленного для обеспечения прав его отца Гаврилы и дяди по отцу Щасного Константиновичей Ельских, гродненских земян. Лист адресован Адаму Пильховскому, пробсту варшавскому и гродненскому и референдарю, секретарю Матфею Островскому и дворянину Якубу Ласковскому, участвовавшим в ревизии. Речь об изъятых у Ельских сеножатях и лесных входах, взамен которых ревизоры назначили обмен; прежнее письмо урядников со скарбовыми делами и реестрами предъявил Себастьян Дыбовский. Поскольку адресаты из-за расстояния не могли быстро приехать, король поручил Лаврину Войне выезд и осуществление замены, названной «sowita», согласно королевскому листу и извещению подскарбия Остафия Воловича. В руськом введении Лаврин назван подскарбием земским, в польском листе — надворным; разночтение сохранено. Приведены подпись и малая печать Сигизмунда Августа; видимус подписал канцлер Лев Сапега. Все три реестра отличают лист 560 от привилея 559; общая помета RGADA о границах обменённых земель в Кузницком лесничестве относится к обеим позициям, без объединения их в один акт. Wersja polska · nr 552Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1572-01-13 Osoby, role i urzędyAdam Pilchowski — adresat Maciej Ostrowski — adresat Jakub Laskowski — adresat Hawryła Jelski — odbiorca prawa Szczęsny Jelski — odbiorca prawa Ławryn Wojna — komisarz Józef Jelski — osoba przedkładająca dokument GeografiaKuźnica — jurysdykcja dóbr Warszawa — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 26 czerwca 1593 Zygmunt III poleca wpisać do ksiąg kancelarii i wydać Józefowi Jelskiemu pod pieczęcią widymus listu Zygmunta Augusta z Warszawy 13 I 1572, przedłożonego dla zabezpieczenia praw jego ojca Hawryły i stryja Szczęsnego Konstantynowiczów Jelskich, ziemian grodzieńskich. List skierowano do Adama Pilchowskiego, proboszcza warszawskiego i grodzieńskiego oraz referendarza, sekretarza Macieja Ostrowskiego i dworzanina Jakuba Laskowskiego, działających przy rewizji. Dotyczy zabranych Jelskim sianożęci i wchodów leśnych, za które rewizorzy wyznaczyli zamianę; wcześniejsze pismo urzędników, wraz ze sprawami i wykazami skarbowymi, przedstawił Sebastian Dybowski. Ponieważ adresaci z powodu odległości nie mogli rychło zjechać na miejsce, król powierzył Ławrynowi Wojnie wyjazd i dokonanie zamiany określonej jako „sowita”, według królewskiego listu i oznajmienia podskarbiego Ostafiego Wołłowicza. Ławryna w ruskim wprowadzeniu nazwano podskarbim ziemskim, natomiast w polskim liście nadwornym; różnicę zachowano. Przytoczono podpis i małą pieczęć Zygmunta Augusta; widymus podpisał kanclerz Lew Sapieha. Wszystkie trzy rejestry rozróżniają ten list 560 od przywileju 559; wspólna pometa RGADA o granicach zamienionych gruntów w leśnictwie kuźnickim obejmuje obie pozycje, bez łączenia ich w jeden akt. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 51Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1060Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1061РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0031R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) SML VI: 0245R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 553. Виленское стольничество Яну АбрамовичуЛисты рукописи / Karty rękopisu499r; 499v Дата акта / Data aktu1593-06-26 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 561 SML VI: 561 Лица, роли и должностиЯн Абрамович — получатель права Мартине Абрамовига — предшественник ГеографияВильна — территория должности Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Варшаве 26 июня 1593 г. Сигизмунд III жалует Яну Петровичу Абрамовичу, земянину Виленского воеводства, виленское стольничество, освободившееся вследствие повышения Мартина Абрамовича на уряд войского. Основанием названы честные службы Яна предшественникам короля, самому королю и Речи Посполитой. Ян должен занимать уряд со всей полагающейся по праву властью, местом и доходами до конца жизни либо до нового королевского повышения. Лист снабжён королевскими подписью и печатью; назван писарь Ярош Волович. Собственный заголовок и три реестра согласно относят привилей к Яну и виленскому стольничеству (статья 561); отчество дано в тексте акта. Юрисдикция уряда войского Мартина и родство двух Абрамовичей здесь не указаны. Wersja polska · nr 553Osoby, role i urzędyJan Abramowicz — odbiorca prawa Marcin Abramowicz — poprzednik GeografiaWilno — obszar urzędu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Warszawie 26 czerwca 1593 Zygmunt III nadaje Janowi Piotrowiczowi Abramowiczowi, ziemianinowi województwa wileńskiego, urząd stolnika wileńskiego, zwolniony wskutek awansu Marcina Abramowicza na wojskiego. Uzasadnia nadanie uczciwymi służbami Jana dla poprzedników królewskich, obecnego króla i Rzeczypospolitej. Jan ma sprawować urząd ze wszystką należną mu według prawa władzą, miejscem i pożytkami do końca życia albo do dalszego awansu z woli królewskiej. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; wymieniono pisarza Jarosza Wołłowicza. Nagłówek własny i trzy rejestry zgodnie odnoszą przywilej do Jana i stolnikostwa wileńskiego (pozycja 561); patronimik podaje korpus aktu. Jurysdykcji urzędu wojskiego Marcina ani pokrewieństwa obu Abramowiczów tu nie określono. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1061Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1062РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0245R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 554. Освобождение дома хирурга Конрада Мартини в ВильнеЛисты рукописи / Karty rękopisu499v; 500r Дата акта / Data aktu1593-08-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 562 SML VI: 562 Лица, роли и должностиКонрада Мартини — получатель права ГеографияВильна — территория, названная при владении Немецкая улица — упомянутое место Гданьск — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Гданьске 20 августа 1593 г. Сигизмунд III, по ходатайству некоторых своих советников, освобождает дом Конрада Мартини, хирурга города Вильны, на улице, называемой Немецкой, от приёма на постой гостей — как приезжих, так и придворных урядников и слуг короля и королевы любого состояния. Местоположение дома описано также через соседние дома. Освобождение дано навечно; общей свободы от всех налогов здесь не установлено. Король повелевает воеводе, каштеляну, нынешнему и будущему маршалку Великого княжества Литовского и виленскому магистрату признавать эту иммунность и защищать её от нарушения. Привилей удостоверен королевской подписью и печатью Великого княжества; приведена также подпись секретаря. Собственный латинский текст и три реестра согласно указывают дом, улицу и хирурга в статье562, с вариантом имени Conrado/Condrado. Wersja polska · nr 554Osoby, role i urzędyKonrad Martini — odbiorca prawa GeografiaWilno — obszar wymieniony przy dobrach Ulica Niemiecka — miejsce wspomniane Gdańsk — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Gdańsku 20 sierpnia 1593 Zygmunt III, na wstawiennictwo niektórych swych radców, uwalnia dom Konrada Martini, chirurga miasta Wilna, przy ulicy zwanej Niemiecką od obowiązku przyjmowania na kwaterę gości, zarówno przybyszów, jak urzędników dworskich i sług króla oraz królowej, bez względu na ich stan. Położenie domu opisano również przez domy sąsiadów. Zwolnienie ma charakter wieczysty; nie jest tu nadaniem ogólnej wolności od wszystkich podatków. Król nakazuje wojewodzie, kasztelanowi, obecnemu i przyszłemu marszałkowi Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz magistratowi wileńskiemu uznawać tę immunitas i chronić ją przed naruszeniem. Przywilej uwierzytelniono podpisem królewskim i pieczęcią Wielkiego Księstwa; podano też podpis sekretarza. Własny tekst łaciński i trzy rejestry zgodnie wskazują dom, ulicę i chirurga w pozycji 562, z wariantem imienia Conrado/Condrado. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1062Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1063РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0245R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 555. Вечное пожалование каменицы Дмитрию ХалецкомуЛисты рукописи / Karty rękopisu500r; 500v; 501r Дата акта / Data aktu1593-08-25 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 563 SML VI: 563 Лица, роли и должностиДмитрий Халецкий — получатель права Юоря Остика — прежний собственник Миколай — прежний собственник Григорий Остик — прежний собственник ГеографияВиршиловская [?] — владение Вильна — юрисдикция владения Могилёв — территория должности Смоленск — территория должности Гданьск — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Гданьске 25 августа 1593 г. Сигизмунд III жалует Дмитрию Халецкому, земскому подскарбию и писарю Великого княжества Литовского и могилёвскому старосте, каменицу в Вильне, названную в рукописи Виршиловской. Король напоминает о его дорогостоящих службах себе и Речи Посполитой, обозначая дар как особую милость, без признания его вознаграждением за эти службы. По изложенной цепочке прав каменица после умершего неназванного «пана виленского» досталась по наследству дому Остиков: Юрию, смоленскому воеводе, и его родным братьям Николаю и Григорию. Юрий умер без потомства; последним остался Григорий, казнённый за дурной поступок при Стефане Батории, после чего его имения перешли королю. Баторий раздал другие имения, но эту каменицу никому не пожаловал. Сигизмунд передаёт свои права Халецкому, его жене и детям навечно, разрешая добиваться выдачи дома перед всяким правом и судом у любого держателя независимо от заявленного им основания; уже совершившееся вступление во владение актом не удостоверено. После взыскания дома Халецкий может получать доходы, распоряжаться им, дарить, менять и обратить на костёл. Лист снабжён королевской подписью, печатью Великого княжества и подписью писаря Матея Войны. Собственный заголовок и внутренний реестр поддерживают чтение Виршиловская; отличающиеся и неуверенные формы систематических реестров сохранены без привязки к современному адресу. Wersja polska · nr 555Osoby, role i urzędyDymitr Chalecki — odbiorca prawa Jerzy Ostyk — poprzedni właściciel Mikołaj Ostyk — poprzedni właściciel Hrehory Ostyk — poprzedni właściciel GeografiaWirszyłowska [?] — dobra Wilno — jurysdykcja dóbr Mohylew — obszar urzędu Smoleńsk — obszar urzędu Gdańsk — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Gdańsku 25 sierpnia 1593 Zygmunt III nadaje Dymitrowi Chaleckiemu, podskarbiemu ziemskiemu i pisarzowi Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz staroście mohylewskiemu, kamienicę w Wilnie nazwaną w rękopisie Wirszyłowską. Król przywołuje jego kosztowne zasługi dla siebie i Rzeczypospolitej, określając dar jako znak szczególnej łaski, bez uznania go za wynagrodzenie tych służb. Według wywodu prawnego kamienica po zmarłym „panie wileńskim”, którego tu nie nazwano, przypadła dziedzicznie domowi Ostyków: Jerzemu, wojewodzie smoleńskiemu, oraz jego rodzonym braciom Mikołajowi i Hrehoremu. Jerzy zmarł bez potomstwa; ostatecznie pozostał Hrehory, stracony za zły uczynek za Stefana Batorego, po czym jego dobra przeszły na króla. Batory rozdał inne dobra, lecz tej kamienicy nikomu nie nadał. Zygmunt przelewa więc swe prawa do niej na Chaleckiego, jego żonę i dzieci na wieczne czasy, zezwalając dochodzić wydania przed każdym prawem i sądem od kogokolwiek, kto ją trzyma pod jakimkolwiek tytułem; akt nie potwierdza już dokonanego objęcia domu. Po odzyskaniu Chalecki może pobierać dochody, rozporządzać, darować, zamieniać i przeznaczyć dom na kościół. List ma podpis królewski, pieczęć Wielkiego Księstwa i podpis pisarza Macieja Wojny. Własny nagłówek i rejestr wewnętrzny wspierają formę Wirszyłowska; odmienne i niepewne formy z obu rejestrów systematycznych zachowano bez utożsamienia domu z konkretnym dzisiejszym adresem. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1063Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1064Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1065РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0245R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 556. Костеневичи Павлу Ютковскому и женеЛисты рукописи / Karty rękopisu501r; 501v Дата акта / Data aktu1593-08-30 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 564 SML VI: 564 Лица, роли и должностиПавел Ютковский — получатель права Неназванная жена — совместный получатель ГеографияКостеневичи — владение Рогачёв — юрисдикция владения Гданьск — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Гданьске 30 августа 1593 г. Сигизмунд III подтверждает Павлу, названному в рукописи Туковским, и его неназванной по имени жене пожизненное владение сельцом Костеневичи в Рогачёвском старостве, состоящим из трёх служб с принадлежащими ему озёрами. Павел предъявил подписанный и скреплённый печатью лист рогачёвского старосты, уступившего своё пожизненное право на сельцо и позволившего искать королевского утверждения. За Павла ходатайствовали некоторые паны рады и придворные урядники, напомнив его военные службы при Стефане Батории с риском для здоровья. Оба супруга могут получать чинши, доходы и повинности и пользоваться всем сельцом и озёрами пожизненно; их освобождают от повинностей королю и отчётности скарбу, сохраняя за Павлом земскую военную службу наравне с рогачёвской шляхтой. Лист имеет королевскую подпись, печать и подпись писаря Матея Войны. В собственной рукописи читается Tukowski, на изображениях RGADA и SML Jutkowski, а в сыром OCR RGADA Tutkowski; различия сохранены без внешнего отождествления; три службы не превращены в число волок. Wersja polska · nr 556Osoby, role i urzędyPaweł Jutkowski — odbiorca prawa Nieznana żona Pawła Jutkowskiego — współodbiorca GeografiaKosteniewicze — dobra Rohaczew — jurysdykcja dóbr Gdańsk — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Gdańsku 30 sierpnia 1593 Zygmunt III zatwierdza Pawłowi, nazwanemu w rękopisie Tukowskim, i jego niewymienionej z imienia żonie dożywotnie posiadanie sioła Kostieniewicze w starostwie rogaczewskim, obejmującego trzy służby i należące do niego jeziora. Paweł przedłożył opieczętowany i podpisany list starosty rogaczewskiego, który odstąpił mu swe prawo dożywotnie do tego sioła i pozwolił starać się o potwierdzenie królewskie. Za Pawłem wstawili się niektórzy senatorowie i urzędnicy dworscy, przypominając jego służby wojenne za Stefana Batorego z narażeniem zdrowia. Oboje mogą pobierać czynsze, dochody i powinności oraz korzystać z całego sioła i jezior do końca życia; zwolniono ich z powinności wobec króla i rozliczeń ze skarbem, zachowując Pawłowi obowiązek ziemskiej służby wojennej na równi ze szlachtą rogaczewską. List ma podpis królewski, pieczęć i podpis pisarza Macieja Wojny. Własny rękopis ma Tukowski, obrazy RGADA i SML Jutkowski, a surowy OCR RGADA Tutkowski; różnice zachowano bez zewnętrznego utożsamienia; trzy służby nie są tu liczbą włók. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1065Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1066РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2SML VI: 0245R2 (вероятное сопоставление / dopasowanie prawdopodobne) Карточка № 557. Минское подкоморство Еноху КавечинскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu501v; 502r; 502v Дата акта / Data aktu1593-08-31 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 565 SML VI: 565 Лица, роли и должностиЕнох Кавечинский — получатель права Андрей Станькевич — предшественник ГеографияМинск — территория должности Гданьск — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Гданьске 31 августа 1593 г. Сигизмунд III предоставляет Еноху Кавечинскому минское подкоморство, оставшееся вакантным после назначения Андрея Станкевича минским старостой. Паны рады, земские урядники и шляхта Минского воеводства на сеймике, созванном воеводой Яном Абрамовичем, избрали четырёх кандидатов и представили их королю для утверждения одного из них. Король выбирает Кавечинского, учитывая рекомендованные достоинства и заслуги перед Речью Посполитой. Перед вступлением в должность тот должен принести присягу на ближайших земских судебных роках перед урядниками и обывателями воеводства, затем исполнять обязанности по общему праву и пользоваться честью, местом, властью и доходами, положенными другим подкомориям Великого княжества Литовского. Срок — до конца жизни либо до другого королевского повышения. Лист скреплён королевской подписью и печатью; подпись писаря Матея Войны. На обороте отмечена выдача в тот же день в Гданьске листа обывателям Минского воеводства, предписывающего отвечать перед новым подкоморием по делам его ведения. Wersja polska · nr 557Osoby, role i urzędyHenoch Kawęczyński — odbiorca prawa Andrzej Stankiewicz — poprzednik GeografiaMińsk — obszar urzędu Gdańsk — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Gdańsku 31 sierpnia 1593 Zygmunt III nadaje Henochowi Kawęczyńskiemu podkomorstwo mińskie, wakujące po wyniesieniu Andrzeja Stankiewicza na starostwo mińskie. Panowie rady, urzędnicy ziemscy i szlachta województwa mińskiego na sejmiku zwołanym przez wojewodę Jana Abramowicza wybrali czterech kandydatów i przedstawili ich królowi do zatwierdzenia jednego z nich. Król powierza urząd Kawęczyńskiemu ze względu na zalecaną zdatność i zasługi dla Rzeczypospolitej. Przed objęciem obowiązków ma on złożyć przysięgę na najbliższych rokach ziemskich wobec urzędników i obywateli województwa, następnie sprawować urząd zgodnie z prawem pospolitym i korzystać z jego godności, miejsca, władzy oraz pożytków jak inni podkomorzowie Wielkiego Księstwa Litewskiego. Nadanie obowiązuje do końca życia albo do innego wyniesienia przez króla. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; podpis pisarza Macieja Wojny. Na odwrocie zapisano wydanie tego samego dnia w Gdańsku listu do obywateli województwa mińskiego, nakazującego stawać przed nowym podkomorzym w sprawach należących do jego urzędu. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1066Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1067Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1068РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2Карточка № 558. Свислочское держание Льву СапегеЛисты рукописи / Karty rękopisu503r; 503v Дата акта / Data aktu1594-05-12 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 566 SML VI: 566 Лица, роли и должностиЯн — противная сторона, владеющая спорным имуществом Криштоф Гарабурда — противная сторона, владеющая спорным имуществом Лев Сапега — получатель права Михаил Гарабурда — прежний держатель ГеографияСвислочь — юрисдикция владения Стокгольм — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Стокгольме 12 мая 1594 г. Сигизмунд III предоставляет пожизненно Льву Сапеге, канцлеру Великого княжества Литовского, слонимскому и ретовскому старосте, Свислочскую державу в Минском воеводстве. Ранее Сигизмунд Август пожаловал её пожизненно Михаилу Гарабурде, минскому каштеляну и литовскому писарю; после его смерти сыновья Ян и Криштоф, как утверждается в акте, заняли и используют владение без права, полученного от прежних или нынешнего монарха, в ущерб скарбу. За службы Сапеги королевским предкам, королю и Речи Посполитой ему разрешено взыскивать державу у Гарабурд судом. Лишь добившись её по праву, он может держать замок, местечко, фольварки, сёла, людей, земли, сенокосы, боры, рощи, леса, дубравы, пущу, озёра, охотничьи, рыбные и птичьи ловы, бобровые гоны и все давние принадлежности. Ему разрешается производить лесные товары в свислочских пущах, получать и умножать доходы по своему усмотрению, ничего не платя королю и скарбу и не представляя отчётов до конца жизни. Лист скреплён королевской подписью и печатью; подписал писарь Матей Война. Wersja polska · nr 558Osoby, role i urzędyJan Haraburda — strona przeciwna posiadająca sporne dobra Krzysztof Haraburda — strona przeciwna posiadająca sporne dobra Lew Sapieha — odbiorca prawa Michał Haraburda — poprzedni posiadacz GeografiaŚwisłocz — jurysdykcja dóbr Sztokholm — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Sztokholmie 12 maja 1594 Zygmunt III nadaje dożywotnio Lwu Sapieże, kanclerzowi Wielkiego Księstwa Litewskiego, staroście słonimskiemu i retowskiemu, dzierżawę świsłocką w województwie mińskim. Zygmunt August powierzył ją niegdyś dożywotnio Michałowi Haraburdzie, kasztelanowi mińskiemu i pisarzowi litewskiemu; po jego śmierci synowie Jan i Krzysztof zajęli dobra i korzystają z nich, według aktu, bez prawa nadanego przez poprzednich lub obecnego monarchę, ze szkodą skarbu. W nagrodę za służby Sapiehy przodkom królewskim, królowi i Rzeczypospolitej pozwolono mu dochodzić dzierżawy od Haraburdów drogą sądową. Dopiero po jej uzyskaniu prawem ma trzymać zamek, miasteczko, folwarki, wsie, ludzi, grunty, łąki, bory, gaje, lasy, dąbrowy, puszczę, jeziora, łowy i gony bobrowe oraz wszystkie dawne przynależności. Może wyrabiać towary leśne w puszczach świsłockich, pobierać i pomnażać pożytki według swej woli, nie dając nic królowi ani skarbowi i nie składając rachunków przez całe życie. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią; podpisał pisarz Maciej Wojna. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1069Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1070РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2Карточка № 559. Онуфриевский монастырь канцлеру в Мстиславском воеводствеЛисты рукописи / Karty rękopisu504r Дата акта / Data aktu1594-05-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 567 SML VI: 567 Лица, роли и должностиЛев Сапеге — получатель права Лев Сапега — получатель права Князь Богдан Друцкий Озерецкий — прежний держатель Матвей Война — писарь ГеографияОнофреевский — владение Мстиславль — юрисдикция владения Онофреевский монастырь — владение Слоним — территория должности Ретов — территория должности Стокгольм — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Стокгольме 20 мая 1594 г. Сигизмунд III предоставляет Льву Сапеге, канцлеру Великого княжества Литовского, слонимскому и ретовскому старосте, пожизненное держание Онуфриевского монастыря в Мстиславском воеводстве. Акт напоминает, что князь Богдан Друцкий Озерецкий держал монастырь по прежнему пожалованию того же короля; причина и порядок прекращения его прав не названы. Новый привилей включает всех подданных, все земли и доходы, принадлежащие монастырю по давнему наделению и основанию, без какого-либо уменьшения. Сапега может до конца жизни держать монастырь, получать в свою пользу доходы от него и местных подданных согласно прежнему наделению и умножать их. Он не обязан ничего отдавать королю, скарбу или кому-либо другому и представлять отчёты. Документ устанавливает пожизненное держание имущества и доходов; он не назначает Сапегу монастырским настоятелем, не определяет вероисповедание монастыря и его точное положение внутри воеводства. Лист скреплён королевской подписью и печатью; подпись писаря Матея Войны. Wersja polska · nr 559Osoby, role i urzędyLew Sapieha (według poprzedniej zapiski) — odbiorca prawa Lew Sapieha — odbiorca prawa Bohdan Drucki Ozierecki — poprzedni posiadacz Maciej Wojna — pisarz GeografiaOnufrejski — dobra Mścisław — jurysdykcja dóbr Monaster onufrejski — dobra Słonim — obszar urzędu Retów — obszar urzędu Sztokholm — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Sztokholmie 20 maja 1594 Zygmunt III nadaje Lwu Sapieże, kanclerzowi Wielkiego Księstwa Litewskiego, staroście słonimskiemu i retowskiemu, dożywotnie trzymanie monasteru Onufriejewskiego w województwie mścisławskim. Akt przypomina, że książę Bohdan Drucki Ozierecki trzymał ten monaster z wcześniejszego nadania tegoż króla; nie podaje przyczyny ani trybu zakończenia jego praw. Nowy przywilej obejmuje wszystkich poddanych, wszystkie grunty i pożytki należące do monasteru zgodnie z jego dawnym nadaniem i fundacją, bez uszczuplenia czegokolwiek. Sapieha może do końca życia trzymać monaster, pobierać na siebie dochody z niego i z tamtejszych poddanych według dawnego nadania oraz je pomnażać. Nie ma obowiązku oddawania czegokolwiek królowi, skarbowi ani nikomu innemu ani składania rachunków. Jest to nadanie dożywotnie z określeniem majątku i dochodów; akt nie ustanawia Sapiehy przełożonym zakonnym, nie określa wyznania monasteru ani jego dokładnego położenia w obrębie województwa. List ma podpis królewski, pieczęć i podpis pisarza Macieja Wojny. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1071РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 560. Пожизненные владения Яна Немиры в Мстиславле и ПропойскеЛисты рукописи / Karty rękopisu504v; 505r Дата акта / Data aktu1594-08-20 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 568 SML VI: 568 Лица, роли и должностиЯн Немиры — получатель права Ян Васильевич Немира — получатель права Василья Немири — прежний держатель Павел Васильевич Немира — прежний держатель Ярош Волович — писарь ГеографияЛюбановичи — владение Мстиславль — юрисдикция владения Пропойск — юрисдикция владения Гданьск — место выдачи акта Красное — владение Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Гданьске 20 августа 1594 г. Сигизмунд III подтверждает Яну Васильевичу Немире пожизненные владения в Мстиславском воеводстве и Пропойской державе после уступки ему перед королём прав братом Павлом Васильевичем Немирой. Павел получил их прежде от отца, Василия Немиры, оршанского войского, с королевским утверждением и предъявил документ, переводя своё право на Яна. В селе Красном перечислены три службы оседлых людей: в источнике «бруевскую и бесковскую службу туртинъскую а Воитешковъкую служъбу туртичинскую а шанъдылвскую службу» (чтение и разделение названий неуверенные), Красносельский дворец с прудом, мельницей и дворовой пашней на двадцать бочек, сеножать Волосовый Лог. Включены начатая слобода у реки «волчосе», на урочищах «з орои и дятели» (чтение названий неуверенное), называемая Воеводинской, другие слободы, разробки и огороды, а в Пропойской державе — служба людей Любановичи. Всё подтверждено с людьми, землями и принадлежностями без изъятий, как держали отец и Павел. Ян вправе пользоваться владениями и умножать доходы до конца собственной жизни, прямо не до конца жизни брата; никаких повинностей королю, мстиславским воеводам и старостам с этих владений исполнять не должен. Двадцать бочек сохранены как исходная мера пашни без перевода в площадь. Лист имеет королевскую подпись, печать и подпись писаря Яроша Воловича. Wersja polska · nr 560Osoby, role i urzędyJan Niemira — odbiorca prawa Jan Wasilewicz Niemira — odbiorca prawa Wasyl Niemira — poprzedni posiadacz Paweł Wasilewicz Niemira — poprzedni posiadacz Jarosz Wołłowicz — pisarz GeografiaLubanowicze — dobra Mścisław — jurysdykcja dóbr Propojsk — jurysdykcja dóbr Gdańsk — miejsce wystawienia aktu Krasne — dobra Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiW Gdańsku 20 sierpnia 1594 Zygmunt III potwierdza Janowi Wasilewiczowi Niemirze dożywotnie dobra w województwie mścisławskim i dzierżawie propojskiej po zrzeczeniu się przed królem praw przez jego brata Pawła Wasilewicza Niemirę. Paweł otrzymał je wcześniej z ustąpienia ojca, Wasyla Niemiry, wojskiego orszańskiego, i z królewskim potwierdzeniem; przedstawił dokument, przelewając prawo na Jana. W siole Krasne chodzi o trzy służby osiadłych ludzi, opisane w źródle ciągiem „бруевскую и бесковскую службу туртинъскую а Воитешковъкую служъбу туртичинскую а шанъдылвскую службу” (pisownia i podział nazw niepewne), dworzec krasnosielski ze stawem, młynem i dworską rolą na dwadzieścia beczek oraz należące doń sianożęcie Wołosowy Łog. Obejmuje też zaczętą osadę nad rzeką „волчосе”, na uroczyskach „з орои и дятели” (odczyt nazw niepewny), zwaną Wojewodzińską, i inne słobody, rozrobki i ogrody, a w dzierżawie propojskiej służbę ludzi Lubanowicze. Król potwierdza całość z ludźmi, gruntami i przynależnościami, bez wyłączeń, na wzór posiadania ojca i Pawła. Jan może korzystać z dóbr i pomnażać pożytki do końca własnego życia, wyraźnie nie tylko do końca życia brata; nie jest zobowiązany z nich do powinności wobec króla, wojewodów ani starostów mścisławskich. Dwadzieścia beczek pozostaje źródłową miarą roli, bez przeliczenia na powierzchnię. List opatrzono podpisem królewskim, pieczęcią i podpisem pisarza Jarosza Wołłowicza. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1072Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1073РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2Карточка № 561. Подтверждение дома новогрудскому мещанину Размусу ЧапскомуЛисты рукописи / Karty rękopisu505r; 505v; 506r Дата акта / Data aktu1594-08-21 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 569 SML VI: 569 Лица, роли и должностиРазмус Чапский — получатель права Марине — получатель права Соломонида — продавец Оникифор Семенович — завещатель ГеографияНовогрудок — территория, названная при владении Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияГданьск, 21 августа 1594 г. Сигизмунд III подтверждает новогрудскому мещанину и портному Размусу Чапскому, его жене, детям и потомкам на все будущие времена дом с участком на рынке Новогрудка, рядом с домом митрополичьего подданного, в OCR «серчея чодна» (форма имени неуверенная). В изложении челобитной умерший Оникифор Семенович, священник Воскресенской церкви и новогрудский протопоп, построил дом за свой счёт и с ведома и согласия митрополита Киевского, Галицкого и всей Руси Илии Кучи завещал его жене Соломониде и дочери Марине, жене Чапского. Вдова продала свою половину Размусу и его жене; митрополит разрешил владеть всем участком с домом на обычной повинности. Чапский сообщил, что держит дом пятнадцать лет, понёс значительные расходы на деревянную и каменную застройку для украшения города, и просил королевского подтверждения. Король сохраняет владение согласно прежнему праву, пользование и увеличение доходов, строительство из дерева и камня, право отдать, продать или подарить дом с участком кому угодно. Обычные повинности нынешнему и будущим митрополитам, их власть и верховенство сохраняются, в том числе при дальнейшем отчуждении. Лист удостоверен королевской подписью и печатью Великого княжества Литовского; подписал писарь Ярош Волович. Реестры дают только краткое подтверждение дома с вариантами имени; даты завещания и покупки из упоминания пятнадцати лет не вычисляются. Wersja polska · nr 561Osoby, role i urzędyRazmus Czapski — odbiorca prawa Maryna — odbiorca prawa Solomonida — sprzedawca Onikifor Semenowicz — testator GeografiaNowogródek — obszar wymieniony przy dobrach Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Gdańsku 21 sierpnia 1594 r. potwierdza Razmusowi Czapskiemu, krawcowi i mieszczaninowi nowogródzkiemu, jego żonie, dzieciom i potomkom na wieczne czasy dom z placem w rynku Nowogródka, obok domu poddanego metropolity, zapisanego w OCR jako «серчея чодна» (forma nazwiska niepewna). Według przedstawionej prośby zmarły Onikifor Semenowicz, pop cerkwi Zmartwychwstania i protopop nowogródzki, zbudował dom własnym kosztem i za wiedzą oraz zgodą metropolity kijowskiego, halickiego i całej Rusi Ilii Kuczy zapisał go żonie Solomonidzie oraz córce Marynie, żonie Czapskiego; wdowa sprzedała następnie swoją połowę zięciowi i jego żonie, a metropolita pozwolił im posiadać cały plac z domem na zwykłej powinności. Czapski oświadczył, że dzierży dom od piętnastu lat, znacznie wydał na zabudowę drewnianą i murowaną ku ozdobie miasta, i prosił o królewskie zabezpieczenie praw. Król zatwierdza posiadanie według dotychczasowego prawa, korzystanie i pomnażanie pożytków, dowolną zabudowę drewnem i murem oraz swobodne oddanie, sprzedaż lub darowanie domu z placem; zachowuje zwykłe powinności wobec obecnego i przyszłych metropolitów oraz ich władzę i zwierzchność, także przy dalszym zbyciu nieruchomości. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią Wielkiego Księstwa Litewskiego; podpisał go pisarz Jarosz Wołłowicz. Rejestry skracają sprawę do potwierdzenia domu, z odmiennymi odczytami imienia i nazwiska; własny akt dostarcza podstawy nabycia, dziedziczenia i obowiązków, bez datowania testamentu lub kupna na podstawie wzmianki o piętnastu latach. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1073Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1074Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1075РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2Карточка № 562. Оршанское войское Стефану НемиреЛисты рукописи / Karty rękopisu506r; 506v Дата акта / Data aktu1594-08-22 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 570 SML VI: 570 Лица, роли и должностиСтефан Немире — получатель права Василья не Мири — предшественник ГеографияОрша — территория должности Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияГданьск, 22 августа 1594 г. Сигизмунд III пожизненно даёт земянину Оршанского повета Стефану Немире земский уряд оршанского войского, поступивший в королевское распоряжение после смерти ротмистра и прежнего войского Василия Немиры. Достоинство Стефана, названного сыном умершего, рекомендовал канцлер Великого княжества Литовского, слонимский и ретовский староста Лев Сапега. Получатель должен лично нести уряд и пользоваться издавна принадлежащими ему почестями, местом, властью и прерогативами, как прежние войские. На поветовых съездах и сеймиках ему надлежит занимать место уряда среди земских урядников, подавать свой голос и достойно вести дела по примеру других поветовых войских. Это королевское пожизненное пожалование после смерти предшественника; наследственность уряда не устанавливается. Лист скреплён королевской подписью и печатью, подписан писарем Ярошем Воловичем. Все три реестра соответствуют привилею №570; собственный текст раскрывает обстоятельства назначения и права, исходные формы OCR сохранены. Wersja polska · nr 562Osoby, role i urzędyStefan Niemira — odbiorca prawa Wasyl Niemira — poprzednik GeografiaOrsza — obszar urzędu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Gdańsku 22 sierpnia 1594 r. nadaje dożywotnio Stefanowi Niemirze, ziemianinowi powiatu orszańskiego, urząd wojskiego tego powiatu, który po śmierci królewskiego rotmistrza i dotychczasowego wojskiego Wasyla Niemiry wrócił do dyspozycji monarchy. Godność Stefana, określonego jako syn zmarłego, zalecił kanclerz Wielkiego Księstwa Litewskiego, starosta słonimski i retowski Lew Sapieha. Nominat ma osobiście sprawować urząd oraz korzystać z przysługujących mu od dawna czci, miejsca, władzy i prerogatyw, tak jak poprzedni wojscy; zasiadając między urzędnikami ziemskimi powiatu na zjazdach i sejmikach, ma zajmować miejsce odpowiadające urzędowi i oddawać swój głos, a sprawy urzędu prowadzić przystojnie na wzór innych wojskich powiatowych. Jest to nowe królewskie nadanie dożywotnie po śmierci poprzednika, bez ustanowienia dziedziczności urzędu. List uwierzytelniono podpisem królewskim i pieczęcią; podpisał pisarz Jarosz Wołłowicz. Wszystkie trzy rejestry odpowiadają przywilejowi nr 570, lecz tylko własny akt rozwija okoliczności nominacji i zakres praw; formy OCR pozostawiono w warstwie źródłowej. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1075Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1076РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2Карточка № 563. Два обруба Михаилу Головину в Дырвянском тивунствеЛисты рукописи / Karty rękopisu506v; 507r; 507v Дата акта / Data aktu1594-08-22 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 571 SML VI: 571 Лица, роли и должностиМихаил Головину — получатель права Федо Ралукашов на Ждановна — получатель права Павел Якимович — сторона дела ГеографияДирвянское — юрисдикция владения Повентское — владение Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияГданьск, 22 августа 1594 г. Сигизмунд III по челобитью земянина и дворянина Михаила Головина оставляет ему и жене Федоре Лукашовне Ждановне до их животов два лесных обруба Дырвянского тивунства при войтовстве, названном в источнике «пурвентъское»/«повентское». Согласно изложению акта, при Стефане Батории Головин выехал из земель великого князя Московского и получил для себя и жены это войтовство в Малых Дырвянах. При передаче местный тивун и маршалок Малхер Шемет уступил ещё два обруба; королевский дворянин ввёл получателя во владение и описал их в инвентаре. В первом — 18 пустых волок и 10 моргов, во втором — 7 волок, 27 моргов и 15 прутов; меры не пересчитаны, подробные границы сохранены в источнике и инвентаре. После сообщения о занятии этих обрубов при пожалованном войтовстве и об «упрошенью много за мало» король применил строгость общего права к чужеземцу, отнял войтовство и велел за эту вину уступить служащему канцелярии Павлу Якимовичу находившееся в нём своё сельцо Мойши, размером в несколько свыше десяти волок. Головин заключил соглашение, представил письменное признание служащего, лично им подтверждённое, и просил оставить оба обруба. Король закрепляет их спокойное держание и пользование до животов супругов согласно передаче и инвентарным границам; нынешнему и будущим дырвянским тивунам и кому-либо другому запрещено чинить трудности и препятствия. Подтверждение обрубов не восстанавливает отнятое войтовство. Лист с королевской подписью и печатью подписан писарем Ярошем Воловичем; реестры №571 сообщают лишь краткое пожизненное подтверждение двух обрубов. Wersja polska · nr 563Osoby, role i urzędyMichał Hołowin — odbiorca prawa Fedora Łukaszówna Żdanówna — odbiorca prawa Paweł Jakimowicz — strona sprawy GeografiaDyrwiańskie — jurysdykcja dóbr Poywent — dobra Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Gdańsku 22 sierpnia 1594 r., po rozpatrzeniu prośby ziemianina i dworzanina Michała Hołowina, pozostawia jemu i żonie Fedorze Łukaszównie Żdanównie do ich żywotów dwa obręby leśne w tiwunstwie dyrwiańskim, przy wójtostwie określanym w źródle jako «пурвентъское»/«повентское». Według relacji aktu Hołowin za Stefana Batorego wyjechał z ziem wielkiego księcia moskiewskiego i otrzymał dla siebie i żony to wójtostwo w Małych Dyrwianach; miejscowy tiwun, marszałek Malcher Szemet, przy jego przekazaniu odstąpił ponadto dwa obręby, w które dworzanin królewski wprowadził obdarowanego i opisał je w inwentarzu. Pierwszy obejmował 18 pustych włók i 10 morgów, drugi 7 włók, 27 morgów i 15 prętów; jednostek nie przeliczono, szczegóły granic pozostają w źródle i inwentarzu. Po doniesieniu o zajęciu tych obrębów przy nadanym wójtostwie i o «uproszeniu wiele za mało» król powołał się na surowość prawa pospolitego wobec cudzoziemca, odjął wójtostwo i polecił Hołowinowi odstąpić za tę winę słudze kancelarii Pawłowi Jakimowiczowi swoje sioło Mojszy, liczące kilkanaście włók, należące do tego wójtostwa. Hołowin ugodził się ze sługą, okazał pisemne uznanie ugody, potwierdzone przez niego osobiście, i prosił o pozostawienie dwóch obrębów. Król zatwierdza spokojne posiadanie i używanie obu według przekazania i granic inwentarzowych do żywotów małżonków oraz zabrania obecnemu i przyszłym tiwunom dyrwiańskim i komukolwiek innemu czynienia im trudności lub przeszkód. Potwierdzenie dwóch obrębów nie przywraca odjętego wójtostwa. List opatrzono podpisem królewskim i pieczęcią, podpisał pisarz Jarosz Wołłowicz; rejestry nr 571 skracają sprawę do dożywotniego potwierdzenia dwóch obrębów. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1076Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1077Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1078РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2К началу темы / Początek wątku | | |
| Alexmet Модератор раздела
Сообщений: 1348
На сайте с 2018 г.
Рейтинг: 100 | Карточка № 564. Две волоки Петру Бурневичу в РумшишкахЛисты рукописи / Karty rękopisu507v; 508r Дата акта / Data aktu1594-08-25 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 572 SML VI: 572 Даты документов и срокиУпомянутый документ: 1594-03-20 Лица, роли и должностиПётр Бурневич — получатель права Миколавербиц Кии — прежний держатель Анна из Курляндии, Радивиллова — выдавший пожалование ГеографияРумшишки — юрисдикция владения [?] — владение Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияГданьск, 25 августа 1594 г. Сигизмунд III по просьбе Петра Бурневича и ходатайству некоторых панов рады и урядников подтверждает ему до конца жизни две волоки земли в Ковенской волости, Румшишской державе, в селе, названном в реестре RGADA Bonowie (чтение собственного названия неуверенное). Прежде их держал Микола Вербицкий. Анна, княжна из Курляндии Радзивиллова, маршалковая великая Великого княжества Литовского и ковельская старостина, за службы своего креденцара Бурневича уступила ему эти волоки из своего пожизненного права на волость и державу, освободив от повинностей и подачек. Её открытый лист с подписью и печатью выдан в Варшаве 20 марта 1594 г. и представлен просителем королю. Подтверждение сохраняет держание и пользование обеими волоками со всеми принадлежностями согласно уступке княжны до конца жизни Петра, без повинностей и подачек ковенским старостам. Лист удостоверен королевской подписью и печатью и подписью писаря Яроша Воловича. Wersja polska · nr 564Daty dokumentów i terminyDokument wspomniany: 1594-03-20 Osoby, role i urzędyPiotr Burniewicz — odbiorca prawa Mikołaj Werbicki — poprzedni posiadacz Anna z Kurlandii Radziwiłłowa — nadający GeografiaRumszyszki — jurysdykcja dóbr Bonowie [?] — dobra Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III w Gdańsku 25 sierpnia 1594 r., na prośbę Piotra Burniewicza i za wstawiennictwem niektórych panów rady oraz urzędników, potwierdza mu dożywotnio dwie włóki gruntu we włości kowieńskiej, w dzierżawie rumszyskiej, we wsi określonej w rejestrze RGADA jako Bonowie (odczyt własnej nazwy niepewny). Wcześniej trzymał je Mikołaj Werbicki. Anna, księżna z Kurlandii Radziwiłłowa, marszałkowa wielka Wielkiego Księstwa Litewskiego i starościna kowelska, ze względu na służby swego kredencarza Burniewicza odstąpiła mu te włóki ze swego prawa dożywotniego do włości kowieńskiej i dzierżawy rumszyskiej, zwalniając go z powinności i świadczeń. Jej otwarty list z podpisem i pieczęcią wydano w Warszawie 20 marca 1594 r.; Burniewicz przedłożył go królowi. Królewskie potwierdzenie pozwala mu posiadać i używać obu włók ze wszystkim według odstąpienia księżnej do końca własnego życia, bez powinności ani świadczeń na rzecz starostów kowieńskich. List ma podpis królewski i pieczęć oraz podpis pisarza Jarosza Wołłowicza. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 52Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1078Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1079РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2Карточка № 565. Подтверждение статей гродненского мясницкого цехаЛисты рукописи / Karty rękopisu508v–511r Дата акта / Data aktu1594-08-25 Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 573 SML VI: 573 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: feria quarta ante Dominicam Iudica quadragesima proxima Лица, роли и должностиСигизмунд III — выдавший документ Иероним Волович — писарь ГеографияГродно — юрисдикция владения Гданьск — место выдачи акта Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияВ Гданьске 25 августа 1594 г. Сигизмунд III по просьбе гродненских мясников, поддержанной сенаторами, подтверждает представленный пергаменный документ городских властей с подвесной печатью, учреждающий их братство и цеховые статьи. Вписанный городской документ выдан в гродненской ратуше в среду перед воскресеньем Judica Великого поста 1593 г.; он устанавливает богослужебные, свечные и погребальные обязанности, ежегодный выбор двух старшин, порядок собраний и цеховую дисциплину с передачей тяжких дел и неповиновения войту или раде. Предусмотрены четыре ежегодные трапезы, раздел воска поровну между римско-католическим костёлом и русской церковью, обучение ремеслу, доказательство происхождения и принятие городского права новыми мастерами. Помимо иных платежей и угощения, вступающий пришлый мастер вносит в цех 10 польских флоринов, местный сын мастера — 5. Статьи закрепляют розничную торговлю мясом за гродненскими мясниками, отличают от неё разрешённую продажу привезённых туш целиком, требуют доброкачественного мяса и направляют предусмотренные конфискации в пользу госпиталя. Они также ограничивают торговлю мясом евреями, его доставку христианам и покупку скота, вводя суровые наказания за тайный оборот такого мяса цеховыми мастерами. Король утверждает статьи с дополнительным условием, чтобы гродненские евреи не препятствовали цеху, и допускает к этому ремеслу только шесть еврейских работников. Подпись Sigismundus Rex; скрепа нотариуса Иеронима Воловича. Дата городского документа отделена от даты королевского подтверждения; её день и месяц в календарные числа не пересчитаны. Wersja polska · nr 565Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: feria quarta ante Dominicam Iudica quadragesima proxima Osoby, role i urzędyZygmunt III — wystawca Hieronim Wołłowicz — pisarz GeografiaGrodno — jurysdykcja dóbr Gdańsk — miejsce wystawienia aktu Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZygmunt III, w Gdańsku 25 sierpnia 1594 r., zatwierdza przedłożony na pergaminie, opieczętowany dokument władz Grodna ustanawiający bractwo i artykuły cechu rzeźników, na prośbę jego członków popartą przez senatorów. Wpisany dokument miejski, wystawiony w grodzieńskim ratuszu w środę przed niedzielą Judica w Wielkim Poście 1593 r., reguluje nabożeństwa, świece i pogrzeby, wybór dwóch starszych na rok, porządek zebrań i sądownictwo cechowe z udziałem wójta i rady w sprawach cięższych oraz w razie nieposłuszeństwa. Przewiduje cztery doroczne uczty, dzielenie wosku po połowie między kościół rzymskokatolicki i cerkiew ruską, naukę zawodu, wykazanie pochodzenia i przyjęcie prawa miejskiego przez nowych mistrzów; wpisowe do cechu wynosi 10 florenów polskich dla przybysza, a 5 dla miejscowego syna mistrza, obok innych opłat i uczty. Zastrzega detaliczną sprzedaż mięsa dla rzeźników grodzieńskich, odróżniając dozwoloną sprzedaż przywożonych tusz w całości, wymaga dostarczania zdrowego mięsa i przeznacza określone konfiskaty na szpital. Zawiera też ograniczenia sprzedaży mięsa przez Żydów, dostarczania go chrześcijanom i zakupu bydła oraz surowe sankcje za potajemny obrót takim mięsem przez mistrzów cechowych. Król potwierdza artykuły, dodając warunek nieprzeszkadzania cechowi przez Żydów grodzieńskich i ograniczając liczbę wykonujących to rzemiosło Żydów do sześciu. Podpisano Sigismundus Rex; notariusz Hieronim Wołłowicz. Daty dokumentu miejskiego i potwierdzenia królewskiego pozostają odrębne; dnia i miesiąca pierwszej nie przeliczono. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 53Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1080Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1081Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1082Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1083Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1084Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1085РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246L2SML VI: 0246R2Карточка № 566. Статьи цеха гродненских гарбарей в записи о королевском подтвержденииЛисты рукописи / Karty rękopisu511r–514r Дата акта / Data aktu?-?-? Нумерация источников / Numeracja źródełРГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 574 SML VI: 574 Даты документов и срокиПодтверждаемый документ: feria Sexta in Crastino S. Joannis Baptista Лица, роли и должностиСигизмунд III — выдавший документ ГеографияГродно — юрисдикция владения Описание акта (RU): содержание, права, суммы и условияЗапись Сигизмунда III о подтверждении цеховых статей содержит документ гродненских городских властей для ремесленников, прямо названных «cerdonum alias Garbacze», то есть гарбарей — кожевников. Власти принимают просьбу о братстве и устанавливают богослужебные, свечные и погребальные обязанности в римско-католическом костёле и русской церкви, четыре ежегодные трапезы и цеховое управление. На год избираются три старшины, двое от городской и один от замковой юрисдикции, с присягой перед радой; собрания проводятся каждые две недели, трезво и без оружия. Нарушения разбирают старшины, тяжкие дела и неповиновение передаются войту или раде. Обучение длится в зависимости от возраста три, четыре либо пять лет, с особыми условиями для сыновей мастеров; требуются свидетельства обучения и происхождения. Статьи регулируют труд подмастерьев, прибавку за каждую кадь, покупку кож, золы и дуба на публичном рынке, а при нехватке сырья — его раздел между братьями. Они ограничивают торговлю кожами пришлых лиц, особенно евреев, до удовлетворения потребностей цеха. Новый мастер присягает, платит городские сборы, устраивает угощение и вносит в цех 10 польских флоринов, местный сын мастера — 5. Городской документ выдан в гродненской ратуше в пятницу на следующий день после св. Иоанна Крестителя 1593 г.; привилей должен храниться у братьев городской юрисдикции. Отдельной заключительной королевской даты в этой копии нет. Wersja polska · nr 566Daty dokumentów i terminyDokument potwierdzany: feria Sexta in Crastino S. Joannis Baptista Osoby, role i urzędyZygmunt III — wystawca dokumentu GeografiaGrodno — jurysdykcja dóbr Regest (PL): treść, prawa, kwoty i warunkiZapis królewski Zygmunta III dotyczący potwierdzenia artykułów cechowych zawiera dokument władz Grodna dla rzemieślników nazwanych w jego tekście „cerdonum alias Garbacze”, czyli garbarzy. Władze miejskie przyjmują ich prośbę o bractwo i ustanawiają nabożeństwa w kościele rzymskokatolickim i cerkwi ruskiej, świece, pogrzeby oraz cztery doroczne uczty. Cech ma wybierać na rok trzech starszych, dwóch z jurysdykcji miejskiej i jednego z zamkowej, składających przysięgę przed radą; zebrania mają odbywać się co dwa tygodnie, trzeźwo i bez broni, z karami cechowymi oraz przekazywaniem spraw cięższych i nieposłuszeństwa władzom miejskim. Nauka trwa zależnie od wieku trzy, cztery lub pięć lat, z odrębnymi zasadami dla synów mistrzów; wymagane są świadectwa nauki i pochodzenia. Artykuły regulują obowiązki czeladników, dodatek za każdą kadź, zakup skór, popiołu i dębu na publicznym targu oraz dzielenie brakujących surowców między braci. Ograniczają też obrót skórami przez przybyszów, zwłaszcza Żydów, do czasu zaspokojenia potrzeb cechu. Przyjęcie mistrza wiąże się z przysięgą, opłatami miejskimi, ucztą i wpisowym 10 florenów polskich, a miejscowego syna mistrza — 5. Dokument miejski datowano w grodzieńskim ratuszu w piątek nazajutrz po św. Janie Chrzcicielu 1593 r.; przywilej ma pozostawać u braci pod jurysdykcją miejską. W tej kopii nie ma odrębnej końcowej daty królewskiej. Где найти акт / Gdzie znaleźć aktВнутренний реестр / Rejestr wewnętrzny: 53Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1085Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1086Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1087Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1088Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1089Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1090Рукопись LVIA / Rękopis LVIA: 1091РГАДА, ф.389, оп.6, ч.4: 0032L2SML VI: 0246R2К началу темы / Początek wątku | | |
|
