<?xml version="1.0" encoding="windows-1251" ?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="https://purl.org/dc/elements/1.1/">
<channel>
<title>История восстания против самодержавия 1863-1864 гг.</title>
<link>https://forum.vgd.ru/1816/66009/</link>
<description></description>
<language>ru</language>
<item><guid>https://forum.vgd.ru/1816/66009/p1903953.htm#pp1903953</guid><title></title>
<link>https://forum.vgd.ru/1816/66009/p1903953.htm#pp1903953</link>
<description>  &lt;blockquote&gt;&lt;div style="height:1px;width:1px;overflow:hidden"&gt;[q]&lt;/div&gt;&lt;br&gt;Сібір стала месцам высылкі палітычных ворагаў Расійскай імперыі з тэрыторыі Беларусі ўжо ў канцы XVIII в. Вядомы расійскі публіцыст Аляксандр Радзішчаў, калі праязджаў праз Тарскую акругу Табольскай губерні, адзначыў у сваіх запісках, што “во многих селениях живут стрельцы и конфедераты”, г.зн. удзельнікі Барскай канфедэрацыі 1768 г. [1, с.261.].&lt;br&gt;&lt;br&gt;Высылку з родных мясцінаў у аддаленыя губерні як сродак пакарання паўстанцаў і іх прыхільнікаў улады сталі выкарыстоўваць ужо вясной 1863 г. Напрыклад, з Гарадзенскай губерні ад пачатку паўстання да жніўня 1863 г. былі высланыя 116 чалавек. У большасці сваёй гэта былі асобы, якія лічыліся “нядобранадзейнымі”. Праўда, з іх ліку у Сібір патрапілі нямногія, паколькі большая частка высылалася ў цэнтральныя губерні імперыі і на Урал.&lt;br&gt;&lt;div style="height:1px;width:1px;overflow:hidden"&gt;[/q]&lt;/div&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;br&gt;&lt;br&gt;Взято с &lt;script type='text/javascript'&gt;document.write('&lt;a href="http://elib.grsu.by/katalog/176331-404127.pdf" rel="noopener" target=_blank&gt;http://elib.grsu.by/katalog/176331-404127.pdf&lt;/a&gt;');&lt;/script&gt;  </description>
<dc:creator>Сергий Роде</dc:creator>
<pubDate>Tue, 07 Apr 2015 13:36:57 +0300</pubDate>
</item></channel>
</rss>